Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

28/7/2017. Δέκα στρατιές ετοιμάζονται να συντριβούν στην Μέση Ανατολή

on Friday, 28 July 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Επιμέλεια Γεώργιος Σιδερής, Υπνχος ε.α. Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

28/7/2017. Δέκα στρατιές ετοιμάζονται να συντριβούν στην Μέση Ανατολή

Η Σαουδική Αραβία σχεδιάζει μια μαζική εισβολή στην Υεμένη – και είναι σίγουρη για τη νίκη.

Αλλά πόσο ισχυρή είναι στην πραγματικότητα η σουνιτική στρατιωτική συμμαχία; Πώς θα αντισταθεί η πολιτοφυλακή των Χούτις; Μια επισκόπηση της ισορροπίας δυνάμεων.

Η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας έχει μάθει πολλά στις ΗΠΑ. Η προπαγάνδα που συνοδεύει τη στρατιωτική επέμβαση στην Υεμένη, θα μπορούσε να προέρχεται από το Πεντάγωνο των Ηνωμένων Πολιτειών. Κάτι σαν ένα αντίγραφο της δημόσιας εκστρατείας που προηγήθηκε των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Οι Σαουδάραβες έχουν δώσει στην στρατιωτική επιχείρηση ένα μεστό τίτλο, «Καταιγίδα της Αποφασιστικότητας», ο οποίος είναι για να θυμηθούμε συνειδητά την «Επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου». Έτσι ονόμασαν οι Ηνωμένες Πολιτείες τον πόλεμο τους ενάντια στο ιρακινό καθεστώς το 1991. Παράλληλα, η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας μοιράζει απλόχερα φωτογραφίες και βίντεο από την διοίκηση της στρατιωτικής επιχείρησης.

Πάντα στο επίκεντρο: Ο πρίγκιπας Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν, γιος του μόλις εδώ και δύο μήνες ένθρονου βασιλιά, και με μια ηλικία 34 ετών ο νεότερος υπουργός Άμυνας του κόσμου.

Όπως και οι ΗΠΑ στους πολέμους στη Μέση Ανατολή, έτσι και η Σαουδική Αραβία δηλώνει ρητά με κάθε ευκαιρία ότι δεν ενεργεί μόνη της. Το Ριάντ ανακοίνωσε με περηφάνεια ότι ηγείται μιας να συμμαχίας δέκα κρατών, που υποστηρίζεται επιπλέον από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Πόσο ισχυρή είναι η συμμαχία η οποία θέλει να πολεμήσει τους αντάρτες Χούτις;

Η Σαουδική Αραβία αντιπροσωπεύει τη μεγάλη πλειονότητα των στρατευμάτων για την «Καταιγίδα της Αποφασιστικότητας». Περί τα 100 μαχητικά αεροσκάφη, ένας μη καθορισμένος αριθμός πολεμικών πλοίων. Επιπλέον, 150.000 στρατιώτες είναι έτοιμοι για μια χερσαία επίθεση. Έτσι, τα δύο τρίτα των στρατευμάτων της Σαουδικής Αραβίας αναμένεται να συμμετάσχουν στην εισβολή στην Υεμένη.

Ίσως το Ριάντ υπερβάλλει με αυτούς τους αριθμούς, επειδή μια τέτοια μαζική αναδιάταξη θα σήμαινε στην πραγματικότητα ότι ο στρατός της Σαουδικής Αραβίας παραμένει εκτεθειμένος σε άλλες ζώνες συγκρούσεων – όπως τα σύνορα με το Ιράκ όπου είναι σε εξέλιξη ο εμφύλιος πόλεμος, και στον οποίο το Ισλαμικό Κράτος ελέγχει μεγάλα τμήματα της επικράτειας.

Το Ισλαμικό Κράτος θέλει να ανατρέψει την βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας και απειλεί με επιθέσεις κατά της μοναρχίας.

Εκτός από τη Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτο προφανώς φέρει το κύριο βάρος της στρατιωτικής επιχείρησης. Σύμφωνα με στοιχεία από το Κάιρο η Αίγυπτος έχει αναπτύξει πέντε πολεμικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα.

Περίπου 40.000 στρατιώτες αναμένεται να συμμετάσχουν στη σχεδιαζόμενη εισβολή, που υποστηρίζεται από αιγυπτιακά μαχητικά αεροσκάφη. Νωρίτερα η Αίγυπτος έλαβε από την Σαουδική Αραβία πολλά δισεκατομμύρια δολάρια για να αγοράσει πολεμικά πλοία και αεροσκάφη στην Γαλλία και την Ρωσία.

H Αίγυπτος είναι πιθανό να χρειαστεί να κρατήσει ένα στρατηγικό απόθεμα για μια ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη, όπου το Ισλαμικό Κράτος και άλλες ένοπλες ομάδες δρουν ανενόχλητα. Επιπλέον, η Αίγυπτος δεν έχει καμία εμπειρία στην ανάπτυξη εκστρατευτικών δυνάμεων, με εξαίρεση ένα απόσπασμα στο πρώτο Πόλεμο του Κόλπου.

Επιπλέον, η στρατιωτική επέμβαση της Αιγύπτου στην Υεμένη το 1960 ήταν καταστροφική, συμβάλλοντας στην ήττα της Αιγύπτου το 1967 στον Πόλεμος των Έξι Ημερών κατά του Ισραήλ, τελειώνονταςν με τη διχοτόμηση της Υεμένης, όπως τα στρατεύματα της Αιγύπτου απέτυχαν να νικήσουν τα στρατεύμτατα του ιμάμη Ζαΐντι, τον οποίο διαδέχτηκαν οι Χούτις.

Η Σαουδική Αραβία πιθανώς εκτιμά ότι ο κίνδυνος παρέμβασης στην Υεμένη είναι μικρότερος από τον κίνδυνο της μη επέμβασης. Η Αίγυπτος είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτωμένη από την οικονομική βοήθεια από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία, και συνεπώς θεωρείται απίθανο να αρνηθεί το αίτημα για την αποστολή στρατευμάτων.

Επιπλέον, με μια επίθεση κατά των Χούτις ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι και η βασιλική οικογένεια Αλ Σαούντ έχουν ευκαιρία να ενισχύσουν την εικόνα τους ως προστάτες των αραβικών και σουνιτικών συμφερόντων, σε μια εποχή που η νομιμότητά τους αμφισβητείται στις χώρες τους από μαχητικούς ισλαμιστές.

Προφανώς ο συνασπισμός σχεδιάζει να παρενοχλήσει τους Χούτις από δύο πλευρές: Ενώ η Σαουδική Αραβία θα εισβάλει από το βορρά, οι Αιγύπτιοι θα προσγειωθούν στις ακτές στα δυτικά και νότια.

Προς το παρόν παραμένει ασαφές πώς ακριβώς αναμένεται να έρθουν στην επιτυχία τα στρατεύματα της Αιγύπτου στην Υεμένη, όπως εδώ και χρόνια έχουν να παρουσιάσουν μεγάλες αποτυχίες στην χερσόνησο του Σινά: Να κινήσει στρατιωτικά μια ομάδα ανταρτών ισλαμιστών η οποία ένωσε τις δυνάμεις της με τους τοπικούς φυλάρχους.

Τα μικρότερα κράτη του Αραβικού Κόλπου, το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, φέρεται να συμμετάσχουν σύμφωνα με τα σχέδια που έχουν γίνει έως τώρα γνωστά, μόνο με αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της πολιτοφυλακής των Χούτις, ίσως και με την παροχή ειδικών δυνάμεων.

Το ίδιο ισχύει και για την Ιορδανία, το Μαρόκο και το Σουδάν. Συνολικά, 185 μαχητικά αεροσκάφη είναι να συμμετάσχουν στις επιχειρήσεις. Αυτό το μέγεθος είναι το πολλαπλάσιο αυτών των αεροσκαφών που είναι σε χρήση στο θέατρο επιχειρήσεων στο Ιράκ και τη Συρία.

Ως το δέκατο κράτος, το Πακιστάν εμπλέκεται επίσης στην «Καταιγίδα της Αποφασιστικότητας». Το Ισλαμαμπάντ την υποστηρίζει με τη χρήση των αεροσκαφών και των πολεμικών πλοίων του. Ποιά ακριβώς θα είναι τα καθήκοντα αυτών των δυνάμεων, δεν είναι ακόμη γνωστό.

Ο πρωθυπουργός Ναουάζ Σαρίφ ανακοίνωσε επίσης ότι θα επανεξετάσει το αίτημα της Σαουδικής Αραβίας για την αποστολή χερσαίων δυνάμεων. Το Ισλαμαμπάντ προσπαθεί μάταια να νικήσει στρατιωτικά στην χώρα του τους Ταλιμπάν – και τώρα αισθάνεται την ανάγκη να παρέμβει στην Υεμένη.

Πόσο ισχυροί είναι οι αντάρτες Χούτι;

Ένα μεγάλο μυστήριο είναι σήμερα η αντίσταση του Χούτις και των συμμάχων τους. Εκτιμήσεις γύρω από το μέγεθος της πολιτοφυλακής ποικίλουν από 30.000 έως 100.000 άνδρες. Έχουν αναβαθμιστεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες, αυτό είναι σίγουρο. Το οπλοστάσιό τους περιλαμβάνει τώρα πυροβολικό, αντιαρματικούς πυραύλους και αντιαεροπορικά όπλα (MANPADS).

Μέρος των όπλων προφανώς έχουν παραληφθεί από το Ιράν, αλλά μεγάλο μέρος αυτών έχει έρθει στην κατοχή τους τους τελευταίους μήνες μετά τις νικηφόρες επιχειρήσεις εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων. Έτσι, ότι οι αντάρτες δεν μπορεί να αντισταθούν σε εισβολή 200.000 στρατιωτών, είναι φυσιολογικό, αλλά μπορούν να εμπλέξουν τα στρατεύματα του αντιπάλου σε έναν δαπανηρό αντάρτικο πόλεμο, λίγο μετά την εισβολή.

Οι πρόσφατες στρατιωτικές επιτυχίες των Χούτις θα ήταν αδιανόητες χωρίς την τακτική συμμαχία τους με το σόι του πρώην προέδρου Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ, ο οποίος απομακρύνθηκε το 2012 από την εξουσία.

Ο γιος του Αχμέντ έχει υπό τις διαταγές τους τη Δημοκρατική Φρουρά, μια επίλεκτη στρατιωτική μονάδα. Αρχικά ο Αχμέντ Σαλίχ είχε υποσχεθεί την υποστήριξή του στο διάδοχο του πατέρα του, ο πρόεδρος Αμπντ Ράμπο Μανσούρ αλ-Χάντι, στη συνέχεια όμως ήρε αυτή την υπόσχεση.

Ο γιος του πρώην δικτάτορα συγκέντρωσε γύρω του αρκετές χιλιάδες στρατιώτες, συμπεριλαμβανομένων πολλών στελεχών της Πολεμικής Αεροπορίας. Με τη βοήθειά τους, οι αντάρτες Χούτις παραγκώνισαν τον πρόεδρο αλ-Χάντι.

Η συμμαχία μεταξύ των Χούτις και των φατριών του Σάλεχ εξακολουθεί να κρατά, αλλά και οι δύο επιδιώκουν μακροπρόθεσμα αντικρουόμενα συμφέροντα. Και οι δύο θέλουν τελικά την αποκλειστική αρμοδιότητα στην πρωτεύοσαν Σανάα. Προσπάθειες ενοποίησης των στόχων τους έχουν αποτύχει ήδη αμέτρητες φορές. Υπό την πίεση των ξένων επεμβάσεων, η συμμαχία θα μπορούσε να σύντομα να παρουσιάσει ρωγμές.

Επιπτώσεις στο Ιράν

Οι Ιρανοί είναι πιθανό να εκτιμήσουν ότι θα πρέπει να αυξήσουν την υποστήριξή τους προς την πολιτοφυλακή των Χούτις, σε περιορισμένο βαθμό – λόγω γεωγραφίας. Ο εναέριος χώρος της Υεμένεης έχει κλείσει από την Σαουδική Αραβία, αφήνοντας τον θαλάσσιο ανεφοδιασμό των Χούτις ως τη μόνη δυνατή επιλογή για το Ιράν. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ναυτικών αψιμαχιών μεταξύ πολεμικών πλοίων του Ιράν και του συνασπισμού των Αράβων.

Ως εκ τούτου, το Ιράν είναι πιθανό να αισθάνεαι υπό αυξημένη πίεση για να καταλήξει σε μια συμφωνία στις διαπραγματεύσεις P5 + 1 γύρω από το πρόγραμμα των πυρηνικών του, για να αποτρέψει τις περαιτέρω κυρώσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι μπορεί να συνεχίσει να χρηματοδοτεί τα πληρεξούσια του στην Υεμένη και αλλού.

Το Ιράν είναι επίσης πιθανό να ανταποδώσει στην Σαουδική Αραβία αυξάνοντας την πίεση μέσω του Μπαχρέιν, όπου απέφυγε μέχρι στιγμής να υποστηρίξει άμεσα τους διαδηλωτές στο Μπαχρέιν.

Συνοπτικά: Συνολικά, σχεδόν 200.000 στρατιώτες και 185 μαχητικά αεροσκάφη αναμένεται να συμμετάσχουν υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας στη στρατιωτική επιχείρηση στην Υεμένη. Η επιτυχία είναι αβέβαιη: Οι αντάρτες Χούτις θέλουν να εμπλέξουν τους εισβολείς σε έναν δαπανηρό ανταρτοπόλεμο.

Πρόγνωση: Η στρατιωτική επέμβαση της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη, το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 2009, κατά των Χούτι, διεκόπη μετά από παρατεταμένες διασυνοριακές δραστηριότητες και απέτυχε να καταστείλει την εξέγερση των Χούτι. Αντ ‘αυτού οι Χούτις έφεραν υπό τον έλεγχό τους έδαφος μέσα στη Σαουδική Αραβία! Αυτό συνέβαλε στην παραμερισμό του πρίγκιπα Χαλίντ μπιν Σουλτάν, ο τότε υπουργός Άμυνας. Τι άλλαξε τώρα;

Ούτε οι Αιγύπτιοι ούτε οι Σαουδάραβες είναι πιθανό να είναι σε θέση να νικήσουν τους Χούτι και τους συμμάχους τους στη μάχη σε ορεινό έδαφος, όπου η εξοικείωση με το έδαφος θα αποδειχθεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα, το οποίο είναι με την πλευρά των Χούτι.

Ως εκ τούτου, η παρέμβαση αυτή ενέχει υψηλό κίνδυνο να γίνει αορίστου χρόνου, καθώς ο στρατός της Υεμένης έχει κατακερματιστεί, και δεν υπάρχει πολιτική ηγεσία που είναι ικανή για να αποκαταστήσει την τάξη στη χώρα χωρίς εξωτερική υποστήριξη.

Σημαντικές απώλειες της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας θα ήταν πιθανό να ανατροφοδοτήσουν αναταραχές στις δύο χώρες, ενώ μια οριστική αποτυχία θα αύξανε τον κίνδυνο για την πολιτική σταθερότητα και στις δύο χώρες.

Επιπλέον, ήσσονος σημασίας ναυτικά επεισόδια μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας ή με τα αιγυπτιακά πολεμικά πλοία στα ανοικτά των ακτών της Υεμένης θα αυξήσουν τον κίνδυνο των παράπλευρων ζημιών για τη ναυτιλία μέσω των Στενών και θα φέρουν την αναστάτωση στις στρατηγικές οδούς μεταφοράς πετρελαίου, γεγονός που θα έχει αντίκτυπο στην αγορά πετρελαίου.

Το Ιράν είναι πιθανό να προβεί σε αντίποινα κατά της Σαουδικής παρέμβασης, επιδιώκοντας να καθηλώνει στρατεύματα της Σαουδικής Αραβίας αλλού, αυξάνοντας τον κίνδυνο της τρομοκρατίας στο Μπαχρέιν, και ενδεχομένως στην ανατολική επαρχία της ίδιας της Σαουδικής Αραβίας.

Η άμεση παρέμβαση της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη θα καταστήσει ο για το Ιράν να δικαιολογήσει πιο εύκολα την αύξηση της κλίμακας της άμεσης επέμβασης στο Ιράκ και ενδεχομένως στη Συρία, το οποίο με τη σειρά του ενδέχεται να προκαλέσει την Τουρκία.

Πηγή Ιστοσελίδα Αποκάλυψη.

17/6/2017. ΕΛΙΣΜΕ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΓΩΝ ΑΠΟ 9/6 ΕΩΣ 15/6

on Saturday, 17 June 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΕΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
•Γερουσιαστές ζητούν σκληρά μέτρα εναντίον φρουρών του Ερντογάν και Τούρκων διπλωματών.
•Οι Ιρακινοί σκότωσαν τζιχαντίστρια (ΜΑΡΙΑ)  ελεύθερη σκοπευτή που «κυνηγούσε» αμάχους στη Μοσούλη!!
•Ο γαμπρός του Ερντογάν (Υπουργός Ενέργειας Μπεράτ Αλμπαιράκ)  ανακοίνωσε τουρκικές γεωτρήσεις στη Μεσόγειο – Αυτό σημαίνει πόλεμος.
•Εκλογές στο Η.Β. Σχηματίζει κυβέρνηση η  Τερέζα Μέι με την υποστήριξη του κόμματος των Ενωτικών της Β. Ιρλανδίας.
•Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της ρωσικής κρατικής εταιρείας «Αμυντική Βιομηχανία», Σεργκέι Τσεμεζόφ , Ρωσία και Τουρκία θα προχωρήσουν στη συμπαραγωγή πολεμικού αεροπλάνου 5ης γενιάς!!
•Εθνικιστική πρόκληση εις βάρος της Ελλάδας από τον Δήμο Τιράνων, κατά την κατασκευή της πλατείας.
•Για ψέματα κατηγορεί τον πρώην διευθυντή του FBI ο Τραμπ!Έτοιμος να καταθέσει ενόρκως.
•Έτσι απαντά ο Ερντογάν στη Γενεύη ΙΙ: «Σφραγίδα» στην κυπριακή ΑΟΖ βάζει με νέες NAVTEX (10-6)  η Τουρκία!
•Ο Ερντογάν υπέγραψε την απόφαση για αποστολή τουρκικού στρατού στο Κατάρ. (ΑΝ)
•Το πρωί του Σαββάτου (10/6) οι Κούρδοι (SDF) μπήκαν και σε τρίτη συνοικία της Ράκα (Ρομάνι)!
•10/6/1944!! Η φρίκη των SS στο Δίστομο.  Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων.
•Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού George Wehrly ο οποίος έφτασε στο Δίστομο μετά λίγες μέρες μιλάει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή.
•Βόμβα Κοτζιά! Ό,τι ζητά η Τουρκία για τους Τουρκοκύπριους, τα ίδια να έχουν και οι Κούρδοι στην Τουρκία!!
•11/6/17:Κρατική τηλεόραση της Συρίας: Ο αρχηγός των τζιχαντιστών, αλ-Μπαγκντάντι, είναι νεκρός!!!!!!
•Η Συρία έχει ξανά σύνορα με το Ιράκ – Άνοιξε χερσαίος διάδρομος ενίσχυσης του Άσαντ από το Ιράν. (ΑΝ)
•Η «Ταξιαρχία Αμπού Μπακρ Αλ Σαντίκ», ανακοίνωσε ότι ο Σαΐφ Αλ Ισλάμ γιος του Μουαμάρ Καντάφι αφέθηκε ελεύθερος.
•Το Ιράν ανέλαβε τη διατροφή του Κατάρ - Στέλνει αεροσκάφη με τρόφιμα στο Εμιράτο.
•ΔΙΣΤΟΜΟ: Ο Μ. Γλέζος παρακάμπτει Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο γερμανός πρέσβης καταθέτει στεφάνι!!
•Σκοπιανό: Άρχισαν οι διεργασίες. Ασκήσεις «διπλής ονομασίας» σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. (ΑΝ)
•Ξεκίνησαν οι επιθέσεις της Σ. Αραβίας κατά του Ερντογάν: Δείτε τι φωτογραφία βρήκαν! (Ο Ρ.Τ.Ερντογάν  στέκεται στα γόνατα μπροστά στον Gulbuddin Hekmatyar ηγέτη του κόμματος Hezb-e Islami  και ηγετική μορφή των Ταλιμπάν στον πόλεμο κατά των ΗΠΑ).
•Νίκη στις εκλογές του Κοσόβου των εξτρεμιστών πρώην οπλαρχηγών του UCK προοιωνίζεται «μαύρες» εξελίξεις στα Βαλκάνια. (ΑΝ)
•Τι βάσεις μάς ζητάνε οι Αμερικανοί και τι ζητάμε εμείς ως ανταλλάγματα. (ΑΝ)
•Αλί Χαμενεΐ: Το Ισλαμικό Κράτος είναι δημιούργημα των Αμερικανών.
•Προελαύνουν οι μαχητές των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) στη Ράκα
•Κίνα: Η στρατηγική αποφυγή των Malacca Straits (ΑΝ)
•Η κόντρα στη Μέση Ανατολή και το ναυάγιο του «αραβικού ΝΑΤΟ»
•Η Βόρεια Κορέα εξελίσσεται στην «πιο επείγουσα απειλή» για τις ΗΠΑ. Τζέιμς Μάτις: Θα πρόκειται για έναν πόλεμο που δε θα μοιάζει σε τίποτα με τα όσα έχουμε δει από το 1953.
•“Απεταξάμην”! Μοναχοί εμποδίζουν τη λειτουργία νατοϊκού ραντάρ στη Σαντορίνη!!! (Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Σαντορίνη, όπου τα τελευταία 18 χρόνια η Κοινοβιακή Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία Θήρας προσπαθεί με κάθε τρόπο να μην επιτρέψει την απρόσκοπτη λειτουργία του Σταθμού Ραντάρ του Πεδίου Βολής Κρήτης που βρίσκεται στο νησί!)
•“Δώσαμε” Τούρκο στρατηγό της Στρατοχωροφυλακής στον Ερντογάν; Τι γράφουν οι Τούρκοι : Μεταξύ των 5 συλληφθέντων που επαναπροωθήθηκαν, είναι ο Απόστρατος Στρατηγός GALIP MENDI πρώην Αρχηγός της Στρατοχωροφυλακής (JANDARMA).
•NBA: Και οι πρωταθλητές Ουόριορς δεν θέλουν να πάνε στον Λευκό Οίκο και ο Τραμπ δεν τους καλεί!
•H Τουρκία στραγγίζει τον Ευφράτη – Δεν αφήνει τα νερά να κυλήσουν προς τη Συρία!!
•Τη σκλήρυνση της στάσης των ΗΠΑ έναντι της Κούβας προανήγγειλε ο Τίλερσον!!

Η συνέχεια ΕΔΩ!

15/6/2017. Οι Αμερικανικές Βάσεις στην Συρία

on Thursday, 15 June 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ανδρέας Ματζάκος*

15/6/2017. Οι Αμερικανικές Βάσεις στην Συρία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Πρόεδρος Ομπάμα, απευθυνόμενος στον αμερικανικό λαό, είχε ανακοινώσει πως η στρατηγική των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση του ISIS (Ισλαμικό Κράτος – ΙΚ), θα περιελάμβανε δυο σκέλη: πρώτα αποδυνάμωση και μετά καταστροφή του ΙΚ. Για την υλοποίηση της στρατηγικής θα απαιτούνταν αεροπορικές προσβολές εκ μέρους της συμμαχίας των κρατών υπό τις ΗΠΑ που συμμετείχαν στην πάλη κατά του ΙΚ και αντιμετώπιση των ανταρτών του ΙΚ στο έδαφος, από τοπικές δυνάμεις, χωρίς την εμπλοκή Αμερικανικών στρατευμάτων.[1]
Τον Δεκέμβριο του 2015 ξεκίνησε η ανάπτυξη μικρού αριθμού ανδρών των Ειδικών Δυνάμεων των ΗΠΑ στην Συρία,[2] ενώ από το τέλος του 2016, άρχισε η επισκευή διαδρόμων προσγειώσεως σε παλαιά αεροδρόμια και η κατασκευή νέων, για την δημιουργία βάσεων σε διάφορες περιοχές της Συρίας, όχι μόνο για αεροπορικά μέσα, αλλά και για την διαμονή του προσωπικού των Ειδικών Δυνάμεων.
Πως όμως οι ΗΠΑ προχώρησαν στην επιλογή περιοχών στις οποίες δημιουργήθηκαν ή είναι υπό κατασκευή βάσεις; Γιατί σε κάποιες συγκεκριμένες περιοχές και όχι σε κάποιες άλλες; Τι συμπεράσματα προκύπτουν από αυτές τις επιλογές; Στην αρχή του άρθρου θα προσεγγισθούν τα πιθανά κριτήρια επιλογής των περιοχών των βάσεων, στη συνέχεια θα αναλυθούν τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτές τις επιλογές.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/03/2017-15/06/2017

on Wednesday, 14 June 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Αντιστράτηγος ε.α. ΧΡ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, Επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/03/2017-15/06/2017

Γεγονότα και εξελίξεις στο διάστημα

11  Μαρτίου  2017 – 15 Ιουνίου  2017

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο

5/5/2017. ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΓΩΝ ΑΠΟ 27/4 ΕΩΣ 4/5

on Friday, 05 May 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕΕΛΙΣΜΕ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΓΩΝ ΑΠΟ 27/4 ΕΩΣ 4/5 ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΕΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ • Συμφωνία για πώληση S-400 στην Τουρκία ανακοίνωσε ο Τσαβούσογλου! • Εθνικιστικός «πυρετός» στα βόρε

5/5/2017. ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΕΓΟΝΟΓΩΝ ΑΠΟ 27/4 ΕΩΣ 4/5

ΕΠΙΚΕΦΑΛΙΔΕΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
•Συμφωνία για πώληση S-400 στην Τουρκία ανακοίνωσε ο Τσαβούσογλου!
•Εθνικιστικός «πυρετός» στα βόρεια σύνορά μας.
Ξεφεύγει η κατάσταση στα Σκόπια! Στη Βουλή εισέβαλαν πολίτες.
•Καθηγητής Μάζης: Αν δεν επέμβουν οι ΗΠΑ, τα Σκόπια κατά 70% θα διασπαστούν.
•Ρωσική εφημερίδα «Βίγκλιαντ»: «Ο Μακέιν κλήθηκε να προστατεύσει τα Βαλκάνια από την ανακτώμενη «Ρωσική Αυτοκρατορία».
•ΧΗΜΙΚΑ! Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΟΥΤΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΗ!! LA Times:  French “Investigation” in Syria Neither Impartial nor Independent!!
•Αμερικανική ασπίδα στους Κούρδους έναντι της Τουρκίας: Αναλαμβάνουν επιτήρηση στα σύνορα.
•Η Βόρεια Κορέα προχώρησε σε δοκιμαστική εκτόξευση ενός βαλλιστικού πυραύλου μετέδωσε το Yonhap.
•Ο ρόλος του Τζόρτζ Σόρος στη διάλυση των Σκοπίων: Η σύγκρουση δύο αρρωστημένων εθνικισμών!!
•Αποσύρουν τις ΕΔ από τους καταυλισμούς προσφύγων! Επιτέλους.
•Η “Νέα Τουρκία” του Ερντογάν θα ΄ναι διαμελισμένη! Δεν πρόκειται απλά για πρόβλεψη…
•Ο Ιλίρ Μέτα νέος πρόεδρος της Αλβανίας
•Τραμπ: Είναι πιθανό να έχουμε μια «μεγάλη σύγκρουση» με τη Βόρεια Κορέα
•Ο επικεφαλής του Ισλαμικού Κράτους στο Αφγανιστάν πιθανόν σκοτώθηκε.
•Έτοιμες για επίδειξη πολεμικής ισχύος οι ΗΠΑ εναντίον της Β. Κορέας μετά τη νέα πυραυλική δοκιμή!!
•Μέχρι τα τέλη Μαΐου η Μοσούλη θα έχει ελευθερωθεί από το Ισλαμικό Κράτος.    
•Ο Ερντογάν απείλησε: «Θα έρθουμε εν τω μέσω της νυκτός».
•“Σκότωσε τον Κεμάλ και οδηγεί την Τουρκία σε εμφύλιο εφιάλτη”! Αμερικανός πρέσβης για Ερντογάν!
•Πάπας Φραγκίσκος: Φοβάμαι για πυρηνικό πόλεμο – Δεν θα τον αντέξει η ανθρωπότητα.
•«Τα γυρίζει» τώρα ο Τραμπ: Θα ήταν τιμή μου να συναντήσω τον Κιμ ΓιονγκΟυν!
•Αμερικανική «ασπίδα» στους Κούρδους της Συρίας, ενώ ο Ερντογάν νοσταλγεί την εισβολή στην… Κύπρο!
•Ασπίδα Μεσογείου στην Κυπριακή ΑΟΖ.
•Νέο 'όχι' στην έκδοση των Τούρκων αξιωματικών!!
•Έγινε αυτό που ήθελε να αποτρέψει η Τουρκία - Οι Κούρδοι απελευθέρωσαν την Τάμπκα - Σειρά έχει η Ράκκα
-Το γαλλικό αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντε Γκολ πλέει προς την κυπριακή ΑΟΖ.
-Η Τουρκία στρέφεται προς την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση .
Πούτιν στη συνάντηση με Ερντογάν: Οι ρωσοτουρκικές σχέσεις αποκαταστάθηκαν πλήρως
-Μέλη της Ισλαμικής Συνεργασίας επεμβαίνουν στα εσωτε.ρικά της Ελλάδας καταγγέλλει ο Κοτζιάς
-Ο Ερντογάν παίζει με τη φωτιά: Ζήτησε να αγοράσει τους ρωσικούς S-400 από τον Πούτιν.
-Ο Σουλτάνος της Τουρκίας βάζει φωτιά και στο …Κασμίρ: Τον πείραξε η επίσκεψη Αναστασιάδη στην Ινδία.
-Καμμένος: Την Πρωτομαγιά περιμέναμε «θερμό» επεισόδιο στην Κύπρο – Είμαστε έτοιμοι.
-Τζορτζ Σόρος, Τουρκία και Αλβανία πίσω από την αποσταθεροποίηση στα Σκόπια.
-ΣΟΚ στα Σκόπια από τις αλβανικές σημαίες του Τζαφέρι στο γραφείο του Προέδρου της Βουλής
Η συνέχεια ΕΔΩ!

22/4/2017. Αποκωδικοποιώντας την αμερικανική στάση

on Saturday, 22 April 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

22/4/2017. Αποκωδικοποιώντας την αμερικανική στάση

Μετά από μια πανσπερμία αντικρουόμενων προεκλογικών δηλώσεων και λεκτικών αμφισβητήσεων των σταθερών κατευθύνσεων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ο νέος πρόεδρος καλείται να αντιμετωπίσει τα απτά προβλήματα και διλήμματα της ρέουσας πραγματικότητας.
Η πρώτη ένδειξη των διαθέσεων του Trump εκδηλώθηκε στη Συρία με την προσβολή με κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας μιας αεροπορικής βάσεως του καθεστώτος του Assad που στοχοποιήθηκε λόγω της εμπλοκής της (κατά τις απόψεις των Δυτικών) στη χρήση χημικών όπλων εναντίον αμάχων. Η απόφαση του προέδρου για τη χρήση στρατιωτικής βίας, εκ πρώτης όψεως, αντιτίθεται στις προεκλογικές του δηλώσεις για αποφυγή εμπλοκών σε περιπτώσεις που δεν θίγονται ζωτικά αμερικανικά συμφέροντα. Η δε τηλεοπτική εμφάνιση του ήταν γεμάτη από επικλήσεις σε πανανθρώπινες αξίες και ανάγκη σεβασμού του διεθνούς δικαίου θυμίζοντας ανάλογες τοποθετήσεις των προκατόχων του, Clinton και Bush, για τη δικαιολόγηση μιας παγκόσμιας επεμβατικής πολιτικής.
Η πυραυλική προσβολή έθεσε μια σειρά ερωτημάτων που αφορούν ενδεχόμενη αλλαγή της αμερικανικής στάσεως στη συριακή κρίση και για την τύχη του προέδρου Assad. Παράλληλα φαίνεται ότι επιλέγεται μια σκλήρυνση στάσεως έναντι της Μόσχας με προειδοποίηση (προς πολλούς αποδέκτες) για μια περισσότερο δυναμική στάση της Ουάσινγκτον. Συγχρόνως εικάζεται ότι απετέλεσε μια ευκαιριακή επίδειξη της αμερικανικής αποφασιστικότητας, στο πλέον «ακίνδυνο» και λιγότερο ζωτικό –για τα συμφέροντα των ΗΠΑ- πεδίο. Συνήθως η αιτιολόγηση της επιλογής δεν είναι μονομερής καθώς οι αποφάσεις στο επίπεδο της διεθνούς πολιτικής, αποτελούν ένα συγκερασμό στόχων αλλά και τη συνισταμένη των απόψεων διαφόρων υπηρεσιών, οργανισμών και ατόμων μέσα στην κρατική μηχανή (που τείνει να θεωρείται ως «ορθολογιστικός διεθνής δρών»).
Γεγονός είναι ότι παρά την επιτυχημένη –στρατιωτικά, διπλωματικά και πληροφοριακά- εκτέλεση της προσβολής, διαφαίνεται ότι ακόμη δεν έχει σχηματοποιηθεί μια συγκροτημένη και ολοκληρωμένη αμερικανική στρατηγική για το πρόβλημα της Συρίας. Το έλλειμμα της στρατηγικής της Ουάσινγκτον εξαπλώνεται στη γενικότερη αντιμετώπιση των προβλημάτων στη Μέση Ανατολή και συνδέεται και με την εκστρατεία εναντίον της ισλαμιστικής τρομοκρατίας.
Ο Πρόεδρος Trump και το επιτελείο του γνωρίζουν ότι η περιοχή της Μέσης Ανατολής δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για τα εθνικά τους συμφέροντα. Προεκλογικά καταδίκαζαν ως παθητική τη στάση της κυβέρνησης Obama ενώ ταυτόχρονα τάσσονταν υπέρ ακόμη μιας μεγαλύτερης αναδίπλωσης (αντίφαση). Ως κυβέρνηση όμως φαίνεται να αποκαλύπτουν ότι το κενό της αναδίπλωσης τους σύντομα θα καλυφθεί από κάποια άλλη δύναμη ή δυνάμεις. Το τελευταίο έρχεται σε αντίθεση με την ιδιοσυγκρασία οποιασδήποτε μεγάλης δύναμης ενώ παράλληλα απαγορευτικό είναι το οικονομικό και πολιτικό κόστος της εμπλοκής. Λογική λοιπόν η επιλογή της εκτόξευσης δεκάδων πυραύλων με τον αμερικανό υπουργό εξωτερικών να συναντάται αμέσως μετά με το Ρώσο Πρόεδρο και τον ομόλογο του. Η Μόσχα είχε προειδοποιηθεί, ώρες πριν για το κτύπημα. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε να καταδικάσει έντονα την αμερικανική ενέργεια και να απειλήσει με αντίδραση σε τυχόν μελλοντική ανάλογη ενέργεια.
Για την ώρα και οι δύο Πρόεδροι φαίνεται ότι «ορθώνουν το ανάστημα τους» υπερασπιζόμενοι τη «μεσσιανική» αποστολή που έχουν αυτόκλητα αναλάβει οι χώρες τους. Γύρω από αυτές τις δύο δυνάμεις, περιφερειακά κέντρα προσπαθούν να προωθήσουν τους στόχους και επιδιώξεις τους με συμμαχίες, εκβιασμούς, και πλάγιες ενέργειες. Η Άγκυρα έδειξε ότι παρά τα πολυάριθμα προβλήματα της, τολμά να ενεργεί  ανεξάρτητα σε σημαντικό βαθμό και να αναλαμβάνει ρίσκα και το συνεπακόλουθο τίμημα των επιλογών της. Παρά τις διαφαινόμενες αποτυχίες της τουρκικής πολιτικής, αυτή ενεργεί πλέον ως μεγάλη δύναμη στην περιοχή και αυτό δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας. Επιπλέον, η κατάσταση είναι πολύπλοκη και οι ανατροπές συχνές.
Αντίστοιχη και η στάση του Ιράν που έχει εμπλακεί βαθύτατα σε Ιράκ και Συρία και βλέπει συνεχείς οπισθοδρομήσεις και εμπόδια στις σχέσεις του με τη Δύση, δύο χρόνια μετά τη συμφωνία για το πυρηνικό του πρόγραμμα. Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι το μέγεθος της εμπλοκής της δεν επιτρέπει πλέον την απόσυρση της από τον αγώνα της επικράτησης στην περιοχή. Αυτό θα σήμαινε την υποχώρηση όχι μόνο του σιιτισμού αλλά και την ενδεχόμενη κατάρρευση και του καθεστώτος των «μουλάδων». Το Ισραήλ διατηρεί μια εμμονή έναντι της Τεχεράνης ενώ προχωρά σε επιλεκτικές προσβολές φιλοϊρανικών στόχων στο συριακό έδαφος. Τα κράτη του Κόλπου, εμφανίζουν μια μετριοπαθή στάση αλλά ταυτόχρονα ενισχύουν αθόρυβα κάθε αντισιϊτική οργάνωση και κίνηση.
Σίγουρα το αμερικανικό κτύπημα  κατέστησε τη συριακή κρίση ακόμη πιο πολύπλοκη και απρόβλεπτη.  Η μακροχρόνια διάσταση της σύρραξης, η εμπλοκή δεκάδων πλευρών και οι ευμετάβλητες ισορροπίες θυμίζουν αρκετά τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου των δεκαετιών 1970 και 1980. Καίτοι δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα αδιάσειστα στοιχεία της συριακής εμπλοκής στη χρήση χημικών όπλων κατά αμάχων, εκτιμάται ότι το καθεστώς Assad έχει σκληρύνει τη στάση του σε όλα τα επίπεδα, ως συνέπεια της ενδυνάμωσης της θέσεως του.
Με την πρόσφατη αμερικανική προσβολή,  ενισχύεται το «προφίλ» του Trump ως αποφασιστικού ηγέτη. Καταρρέουν οι εναντίον του κατηγορίες για μια «χαλαρή» στάση έναντι της Μόσχας. Αναδεικνύονται οι «ανθρώπινες ευαισθησίες» του νέου Προέδρου ενώ αποδεικνύεται και η άριστη συνεργασία του με τους βασικούς συμμάχους, τους οποίους έσπευσε έγκαιρα να ενημερώσει. Ταυτόχρονα, διατήρησε ανοικτή και τη γραμμή επικοινωνίας με τη Μόσχα, ειδοποιώντας για την επίθεση και έχοντας λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα ώστε να αποφευχθούν ρωσικές απώλειες. Το βασικότερο όμως στοιχείο της ενέργειας του αποτελεί το μήνυμα που εξέπεμψε, επιλέγοντας τον ασθενέστερο αντίπαλο, προς Μόσχα, Πεκίνο, Τεχεράνη,  Πιονγκγιάνγκ, αλλά και λοιπούς αποδέκτες. Το μήνυμα ξεκάθαρα αναφέρει ότι παρά τις διακηρύξεις περί επιστροφής σε μια ιδιόμορφη στάση «απομονωτισμού», οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι πανταχού παρούσες, ικανές και αποφασισμένες να υπερασπίσουν τον αυτόκλητο ρόλο του παγκόσμιου ρυθμιστή.
Τα βλέμματα όμως τώρα στρέφονται στην Άπω Ανατολή. Στην περίπτωση της Βορείου Κορέας, ο αντίπαλος επιλέγει να ανταπαντήσει,  όχι μόνο λεκτικά, αλλά και με επίδειξη ισχύος (παρά την αποτυχία της εκτόξευσης της 15ης Απριλίου). Παρά τις ακρότητες και τις προκλήσεις, το προσωποπαγές καθεστώς της Πιονγκγιάνγκ αντιδρά στα πλαίσια ψυχρών υπολογισμών και ενδιαφέρεται πρωταρχικά για τη μακροημέρευση του. Άρα, ως μη έχων ιδεολογική στόχευση ανατροπής του υπάρχοντος status quo, εκτιμάται ότι δεν θα ξεπεράσει τα όρια των προκλήσεων που θα καταστήσουν αναπόφευκτη την αντίδραση των ΗΠΑ. Το πρόβλημα για τους αντιπάλους της Πιονγκγιάνγκ είναι ότι μια ολόκληρη χώρα, η Νότιος Κορέα, έχει καταστεί όμηρος τυχόν ανταποδοτικών πληγμάτων των Βορείων. Κομβική και η στάση του Πεκίνου, που σίγουρα δυσανασχετεί με τον δύστροπο γείτονα και προστατευόμενο του και καθημερινά διαπιστώνει τη μείωση της επιρροής του σε αυτόν.
Μέσα σε ένα τόσο ηλεκτρισμένο και ασταθές περιβάλλον έχουν ξαναρχίσει να ακούγονται έντονα οι φωνές για επανακαθορισμό «ζωνών επιρροής». Κάτι ανάλογο είχε αφήσει να εννοηθεί και ο Πρόεδρος Trump προ της εκλογής του. Πριν όμως από μια τόσο σημαντική διευθέτηση, αφενός οι μεγάλοι παίκτες σκληραίνουν τη στάση τους και αφετέρου υπάρχει μια μεγάλη κρίση που «νομιμοποιεί» (για τη διεθνή ασφάλεια και ειρήνη) τους εν συνεχεία διακανονισμούς των ισχυρών. Όμως καθημερινά ξεπροβάλλουν μεσαίες δυνάμεις που αμφισβητούν πλέον την αποκλειστικότητα των «μεγάλων». Συνάμα ανεξέλεγκτες, μη κρατικές δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες τις περιστάσεις (ενίοτε υπό την υποστήριξη και κρατικών δρώντων) αποσταθεροποιούν ακόμη περισσότερο ορισμένα αδύνατα περιφερειακά υποσυστήματα.  Το μεγάλο όμως πρόβλημα είναι η τάση μεγιστοποίησης της ισχύος των μεγάλων δυνάμεων που καθιστά προβληματική τη μεταξύ τους συνεννόηση όπως πολύ ορθά έχει περιγράψει στο έργο του «η τραγωδία της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων» ο αμερικανός διεθνολόγος John Mearsheimer.
(Liberal, 16 Απριλίου 2017)

21/4/2017. Γεωπολιτική Επισκόπηση. 1/4-6/4 2017

on Friday, 21 April 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Γεώργιος Ε. Δουδούμης, Οικονομολόγος-Συγγραφέας, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ, Υπεύθυνος ΔΣ

21/4/2017. Γεωπολιτική Επισκόπηση. 1/4-6/4 2017

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ – ΙΤΑΛΙΑΣ 
Οι υπουργοί Ενέργειας των τεσσάρων χωρών συναντήθηκαν τη Δευτέρα (3.4.17) στο Τελ Αβίβ για την προώθηση του σχεδίου κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου Med Stream (συνολικού μήκους 1.900 χλμ, δυναμικότητας μεταφοράς 16 δισ. κυβ. μ. ετησίως) με στόχο τη μεταφορά των αποθεμάτων φυσικού αερίου από τα κυπριακά και ισραηλινά κοιτάσματα, μέσω Κρήτης, Πελοποννήσου, Θεσπρωτίας, Ιταλίας προς ευρωπαϊκούς προορισμούς. Στην εταιρεία ΠΟΣΕΙΔΩΝ για τον αγωγό από Θεσπρωτία στην Ιταλία συμμετέχουν ισομερώς η ΔΕΠΑ και η Edison.

Σημαντικό είναι, ότι η ΕΕ έχει αποφασίσει να συγχρηματοδοτήσει το έργο, εφόσον αποφασισθεί οριστικά η εκτέλεσή του. Σε αυτή την περίπτωση εκτιμάται, ότι κατά πάσα πιθανότητα θα υπάρξει συνεργασία και με την Αίγυπτο δεδομένου ότι η ιταλική ΕΝΙ έχει ανακοινώσει ότι το κοίτασμα ΖΟΗR στην ΑΟΖ της Αιγύπτου περιέχει 850 δισ. κυβ. μ. φυσικού αερίου. Πρόσφατα, η βρετανική ΒΡ αγόρασε από την ΕΝΙ το 10% των δικαιωμάτων στο κοίτασμα ΖΟΗR έναντι 380 εκ. δολαρίων.

Στην κυπριακή ΑΟΖ, που είναι χωρισμένη σε 13 οικόπεδα, η ΕΝΙ έχει εξασφαλίσει το οικόπεδο 8 και έχει συνεταιρισμό με την νοτιοκορεάτικη KOGAS στα οικόπεδα 2, 3 και 9 και με την γαλλική Τotal στο 6 και 11. Το μεγαλύτερο μέρος του τεμαχίου 8 εμπίπτει στο υποθαλάσσιο όρος Ερατοσθένης και θεωρείται όντως πολλά υποσχόμενο, εξ ου και το έντονο ενδιαφέρον της ιταλικής εταιρείας να αποκτήσει μόνη της τα δικαιώματά του. Από το Ερατοσθένης λένε ότι πηγάζει το ZOHR. Το οικόπεδο 11, γειτονικό του 8, ανακοινώθηκε πρόσφατα ότι περιέχει ένα πολύ μεγάλο κοίτασμα επιπέδου ZOHR.

Το κοίτασμα ΑΦΡΟΔΙΤΗ, στο οικόπεδο 12, έχει εκτιμηθεί ότι περιέχει 127 δισ. κυβ. μ. φυσικού αερίου. Δικαιώματα σε αυτό έχουν παραχωρηθεί στην κοινοπραξία της αμερικανικής Noble με τη βρετανική Shell και τις ισραηλινών συμφερόντων Avner και Delek.

Το Ισραήλ φαίνεται ότι κινείται παράλληλα και για κατασκευή αγωγού για μεταφορά ποσοτήτων από το κοίτασμα Λεβιάθαν στην Τουρκία. Έχει εκτιμηθεί, ότι το Λεβιάθαν περιέχει 621 δισ.  κυβ. μ. φυσικού αερίου. Το άλλο κοίτασμα στην ΑΟΖ του Ισραήλ, το Ταμάρ, έχει εκτιμηθεί ότι περιέχει 283 δισ. κυβ. μ. φυσικού αερίου.

Η υφυπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ, αρμόδια για θέματα Ενέργειας, Ρόμπιν Ντάνιγκαν, επισκέφθηκε προχθές την Κύπρο για να παραστεί στην υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Κύπρου - Exxon Mobil και Qatar Petroleum για την εκμετάλλευση νέου μεγάλου κοιτάσματος στο Οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Την επόμενη εβδομάδα θα υπογραφούν άλλες συμφωνίες με τους κολοσσούς TOTAL και ENI.
Εκτιμάται συνεπώς, ότι οι «παλικαριές» της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου θα σταματήσουν, εφόσον η Τουρκία δεν μπορεί να πετύχει κάτι παραπάνω από την γελοιοποίησή της δεδομένου μάλιστα ότι οι ΗΠΑ της έχουν στείλει μηνύματα να βοηθήσει στην επίλυση του Κυπριακού, ώστε να διευκολύνει έτσι την κατασκευή αγωγού για μεταφορά φυσικού αερίου από την Κύπρο στην Τουρκία. Δεν θεωρείται όμως πιθανόν να θυσιάσουν οι Τούρκοι την Κύπρο, όπως αυτοί την θέλουν, μόνο και μόνο για να περάσουν κάποιοι αγωγοί από την Τουρκία. Τα περί αγωγών στην Τουρκία από πλευράς ΗΠΑ μάλλον είναι «παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του».

Σημειώνεται, ότι τον Οκτώβριο του 2011, όπως αποκάλυψε το  Wiki Leaks, το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, επί Χίλαρι Κλίντον, είχε εκφράσει την έντονη ενόχληση της για την παρουσία τουρκικών πολεμικών σκαφών κατά τη διάρκεια της γεώτρησης της αμερικανικής εταιρείας Noble. Έγινε λόγος για παρέμβαση της Κλίντον προς τον ομόλογό της, Αχμέτ Νταβούτογλου, για να επιστρέψουν πίσω τα τουρκικά πολεμικά πλοία που παρενοχλούσαν τους Αμερικανούς που εργάζονταν για τη Noble.
Μπορεί οι ΗΠΑ να αφήνουν τον πονηρό Ανατολίτη να ενοχλεί τρίτους, αλλά δεν τον αφήνουν να τους πάρει καμία μπουκιά από το στόμα.

Σε ανάλογο πνεύμα, περί προστασίας των δικών τους επιχειρηματικών συμφερόντων στην κυπριακή ΑΟΖ σε περίπτωση τουρκικών παρενοχλήσεων, κινήθηκε πρόσφατη ανάλυση στην «Κ» υψηλόβαθμου Γάλλου αξιωματούχου με αφορμή την εμπλοκή της Total. Ξεκαθάριζε, ότι η Γαλλία θα κάνει ό,τι χρειασθεί υπενθυμίζοντας ότι το αεροπλανοφόρο «Σαρλ Ντε Γκωλ» βρίσκεται στην περιοχή.

Προχθές μάλιστα υπογράφτηκε στο Παρίσι από τους υπουργούς Άμυνας των δύο χωρών αναβαθμισμένη αμυντική συμφωνία της Κύπρου με τη Γαλλία, που καλύπτει
νέους τομείς, όπως η ενεργειακή και η θαλάσσια ασφάλεια, η πειρατεία, η έγκαιρη προειδοποίηση και η διαχείριση κρίσεων καθώς και η τρομοκρατία.

Μετά την επίσκεψη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στην Τουρκία, όπου δεν φαίνεται να συμφώνησαν στα δύσκολα (Κούρδοι της Συρίας), επισκέφθηκε τις ΗΠΑ ο προσωπικός εχθρός του Ερντογάν, ο πρόεδρος Σίσι της Αιγύπτου, η οποία είναι ήδη το αντίπαλον δέος της Τουρκίας στην Ανατ. Μεσόγειο. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έπλεξε, τη Δευτέρα, το εγκώμιο του Αιγύπτιου ομολόγου του Άμπντελ Φάταχ αλ-Σίσι, εκτιμώντας ότι κάνει «φανταστική δουλειά» γυρίζοντας τη σελίδα των επικρίσεων της κυβέρνησης Ομπάμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ήταν η πρώτη επίσκεψη του Σίσι στον Λευκό Οίκο από τότε που ανέλαβε την εξουσία (2013) και είναι πιθανόν η επίσκεψη αυτή να σηματοδοτεί «αλλαγή αλόγου», για να θυμηθούμε λίγο τα καουμπόικα έργα. Στη θέση της Τουρκίας, η Αίγυπτος έχει τα φόντα να λάβει το χρίσμα. Πρόκειται για μια στρατηγική προσέγγιση που δείχνει ότι θα ευνοήσει και τις δυο πλευρές, πιθανότατα και την Ελλάδα.

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ
Αλεξάνταρ Βούτσιτς, πρώην υπουργός Πληροφοριών του Σλ. Μιλόσεβιτς. Έλαβε την περασμένη Κυριακή 55% των ψήφων αφού μεταμορφώθηκε σε δημοκράτη δυτικού τύπου. Το 2008 είχε φύγει μαζί με τον μέχρι τώρα πρόεδρο Τόμισλαβ Νίκολιτς από το κόμμα του Βόισλαβ Σέσελη (SRS) και δημιούργησαν νέο κόμμα (SNS).
 Κατάφερε ως πρωθυπουργός μέχρι τώρα να ισορροπήσει λέγοντας Ναι στην Ευρώπη και Όχι στην απόσχιση του Κοσσόβου από τη Σερβία έχοντας την υποστήριξη της Μόσχας από την οποία εξαρτάται πλήρως ενεργειακά. Κάποτε θα χρειαζόταν να διαλέξει, την Κική ή την Κοκό.
Ο Βούτσιτς δεν είχε διστάσει να στραφεί στις εκλογές στη Σερβική Δημοκρατία της Β&Ε εναντίον του «εθνικιστή» Ντόντικ, αλλά ο Ντόντικ εκλέχθηκε παρά το σαμποτάζ του νέου δημοκράτη Βούτσιτς. Πέραν της πολιτικής του μεταστροφής και της αυταρχικής του πολιτικής συμπεριφοράς όσο ήταν πρωθυπουργός, ο Βούτσιτς δεν έχει κατηγορηθεί για οικονομικά σκάνδαλα και διαφθορά όπως αντίθετα συμβαίνει με τους ομολόγους του στο Μαυροβούνιο, στην ΠΓΔΤΜ, στην Αλβανία και στη Βουλγαρία. Ως πρόεδρος της δημοκρατίας θα έχει περιορισμένες αρμοδιότητες. Ο νέος πρωθυπουργός θα έχει την ευθύνη της πολιτικής επιλογής μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ. Για το ΝΑΤΟ δεν υπάρχει προοπτική στο ορατό μέλλον, εφόσον ως προς αυτό οι Σέρβοι είναι καθαρά αρνητικοί. Η νέα κυβέρνηση θα σχηματιστεί στο επόμενο δίμηνο.

Επίσκεψη Ντ. Τουσκ στα Σκόπια
Ο πρόεδρος Ιβάνοφ της ΠΓΔΜ παραμένει ανένδοτος και μετά την συζήτηση που είχε με τον πρόεδρο του Ευρ. Συμβουλίου Τουσκ. Δεν δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον αρχηγό της μέχρι τώρα αξιωματικής αντιπολίτευσης καλυπτόμενος όμως και από το σύνταγμα της χώρας του, το οποίο δεν προβλέπει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης πέραν του νικητή των εκλογών.
Ενδιαφέρον έχουν οι δύο τελευταίες προτάσεις των δηλώσεων του Τουσκ μετά τη συνομιλία του με τον Ιβάνοφ, που επιβεβαιώνουν στην διαφορά θέσεων. «Μόνο μια τέτοια λύση μπορεί να είναι λύση διαρκείας. Όταν την βρείτε, μπορείτε να υπολογίζετε στην υποστήριξή μας».
Only such a solution can be a lasting one. When you find it, you can count on our support.

Νέος κυβερνητικός συνασπισμός στη Βουλγαρία
Μας αφορά άμεσα διότι θέλουμε ο πιο πιθανός σύμμαχός μας μεταξύ των ομόρων κρατών της Ελλάδος να έχει σταθερότητα για να μπορεί να μας είναι χρήσιμος.

Ο νέος πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρούμεν Ράντεφ αναγκάστηκε να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές μετά την παραίτηση της κεντροδεξιάς κυβέρνησης, στα τέλη του περασμένου έτους, επειδή ο υποψήφιός της ηττήθηκε στις προεδρικές εκλογές.

Το σύνολο των ψήφων στις εκλογές της 26ης Μαρτίου 2017 ήταν 3.682.493.
Προχθές, Τρίτη, το κόμμα που πρώτευσε, του Μπ. Μπορίσωφ, το GERB και οι Ενωμένοι Πατριώτες συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού με πλήρη, τετραετή ορίζοντα με πρωθυπουργό πάλι τον Μπορίσωφ.

Τους Ενωμένους Πατριώτες συνθέτουν τρία δεξιά κόμματα (Εθνικό Μέτωπο για τη Σωτηρία της Βουλγαρίας με ηγέτη τον Βαλερί Συμεώνωφ, το VMRO με ηγέτη τον Κρασιμίρ Καρακατσάνωφ –αυτό το κόμμα θέλει την ΠΓΔΜ βουλγαρική-, και το ATAKA του Βόλεν Σίντερωφ), θεωρούμενα εθνικιστικά. Το βουλγαρικό κοινοβούλιο έχει 240 έδρες και ο Μπορίσωφ εξασφάλισε με 32,6% των ψήφων 95 έδρες. Το μέτωπο των τριών δεξιών κομμάτων κέρδισε με 9,1% 27 έδρες. Η αξιωματική αντιπολίτευση των Σοσιαλιστών κέρδισε με 27,1%  (από 18,3% το 2014) των ψήφων 80 έδρες.
Το κόμμα της τουρκικής μειονότητας με 9% 26 έδρεςκαι το νέο κόμμα Βόλια (Θέληση), ενός επιχειρηματία (Βεσελίν Μαρέσκι), με 4,1% 12 έδρες.
Το δεύτερο κόμμα της τουρκικής μειονότητας που υποστήριξε φανερά η τουρκική κυβέρνηση δεν κατάφερε να εξασφαλίσει το όριο του 4% των ψήφων.

Εκτιμάται, ότι η ήττα του Σοσιαλιστικού Κόμματος οφείλεται στο γεγονός ότι μετά από μια εσωκομματική αντιπαράθεση προκρίθηκε η υποψηφιότητα της Κορνέλια Νίνοβα, της πρώτης γυναίκας αρχηγού Σοσιαλιστικού Κόμματος στα 126 χρόνια ιστορίας του, μια γυναίκας χωρίς κάποια ηγετικά προσόντα ή κάποια άλλη ηγετική λάμψη πέραν των κλασσικών προσόντων «ενός κομματόσκυλου» που επικράτησε σε εσωκομματικές διαμάχες. Κέρδισε για την αρχηγία του Σοσιαλιστικού Κόμματος τον Μihail Mikov, στις 8.5.2016, με 395 ψήφους έναντι 349 και ως δημόσιος υπάλληλος (Υφυπουργός) κατηγορήθηκε για ποινικό αδίκημα και παύθηκε από τη θέση της το 2007 από τον τότε Σοσιαλιστή πρωθυπουργό Σεργκέι Στανίσεφ.
Σημειωτέον, ότι οι Σοσιαλιστές θέλουν να συνεχίσουν την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου στο Belene που σταμάτησε ο Μπορίσωφ το 2012 (κόστος 600 εκ. € αποζημίωση στους Ρώσους) και έχουν ταχθεί υπέρ της άρσης των κυρώσεων της Δύσης σε βάρος της Ρωσίας.

Ο Ερντογάν στο Ντιγιαρμπακίρ
«Σας έχω μέσα στην καρδιά μου», είπε ο Ερντογάν στους Κούρδους.

Δυο μέρες μετά απευθύνθηκε στους Κούρδους του Ιράκ και τους είπε να φύγουν από Κιρκούκ, εκεί δικαιώματα έχουν μόνον οι Τουρκμένοι και οι Άραβες. Ακόμη ελπίζει ότι θα τα ξαναπάρουν οι Τούρκοι.

Γιβραλτάρ
Την Παρασκευή η ΕΕ μετά από πρόταση του Τουσκ χορήγησε στην Ισπανία το δικαίωμα άσκησης βέτο αναφορικά με τις μελλοντικές σχέσεις που θα έχει το Γιβραλτάρ με την ΕΕ στις διαπραγματεύσεις για το Brexit, δίνοντας έτσι τον λόγο στη Μαδρίτη για την τύχη του βρετανικού θύλακα στην νότια Ισπανία. Σύμφωνα με την επίσημη θέση της ΕΕ, καμία συμφωνία που αφορά τις σχέσεις μεταξύ Βρετανίας και ΕΕ δεν μπορεί να ισχύσει για το Γιβραλτάρ χωρίς να υπάρχει ρητή συμφωνία μεταξύ Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου.

Σημειωτέον, ότι η Ισπανία διεκδικεί σταθερά την κυριαρχία του «Βράχου» που εκχώρησε στους Βρετανούς το 1713.

Ξέσπασε ως εκ τούτου μια διαμάχη ανάμεσα σε Βρετανία, Ισπανία, Γιβραλτάρ και ΕΕ αναφορικά με το καθεστώς που θα ισχύει για την βραχώδη χερσόνησο που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου, την επομένη του Brexit.

Η συγκεκριμένη απόφαση προκάλεσε έναν «πόλεμο δηλώσεων» ανάμεσα στην Ισπανία και τη Βρετανία αλλά και την αντίδραση του πρωθυπουργού του Γιβραλτάρ.
Ειδικότερα, ο Μάικλ Χάουαρντ, πρώην ηγέτης του συντηρητικού κόμματος της Τερέζα Μέι, δήλωσε ότι η βρετανίδα πρωθυπουργός είναι διατεθειμένη να κηρύξει ακόμα και τον πόλεμο προκειμένου να υπερασπιστεί το Γιβραλτάρ, κατά τον ίδιο τρόπο που το έκανε πριν από 35 χρόνια στην διαμάχη με την Αργεντινή σχετικά με τα νησιά Φόκλαντ.

Από την πλευρά του ο βρετανός υπουργός Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον δήλωσε ότι η κυριαρχία του Γιβραλτάρ παραμένει αμετάβλητη και δεν μπορεί να αλλάξει χωρίς τη συγκατάθεση του Ην. Βασιλείου και του ίδιου του Γιβραλτάρ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ισπανίας, Αλφόνσο Νταστίς δήλωσε έκπληκτος από τον τόνο που υιοθετεί η Βρετανία σχετικά με το ζήτημα του Γιβραλτάρ και έκανε έκκληση για να κατευναστούν οι τόνοι.
«Η ισπανική κυβέρνηση είναι λίγο ξαφνιασμένη από το ύφος των σχολίων που προέρχονται από την πλευρά της Βρετανίας, μια χώρα που είναι γνωστή για την διατήρηση της ψυχραιμίας της», είπε ο Νταστίς κατά την διάρκεια συνέντευξης τύπου.

Ο πρωθυπουργός του Γιβραλτάρ Φάμπιαν Πικάρντο έσπευσε σήμερα να ζητήσει από την ΕΕ να αποσύρει από το προσχέδιο του οδικού χάρτη για τις διαπραγματεύσεις του Brexit την αναφορά στο Γιβραλτάρ.
«Η αφαίρεση της αναφοράς στο Γιβραλτάρ θα ήταν ένδειξη καλής πίστης και καλής θέλησης», δηλώνει σε συνέντευξή του στο Reuters και προσθέτει: «δεν θα γίνουμε διαπραγματευτικό χαρτί στην διαμάχη μεταξύ ΕΕ και Βρετανίας και φυσικά δεν θα γίνουμε εμείς θύμα του Brexit. Δεν είμαστε οi υπαίτιοι του Brexit. Εμείς ψηφίσαμε υπέρ της παραμονής στην ΕΕ».

Μέι: Σε συνεννόηση με το Γιβραλτάρ οι διαπραγματεύσεις για το Brexit
REUTERS/POOL
H πρωθυπουργός Τερέζα Μέι δεσμεύθηκε την Κυριακή να συνεργαστεί με την αυτόνομη κυβέρνηση του Γιβραλτάρ ώστε να εξασφαλίσει «την καλύτερη δυνατή κατάληξη» ως προς μια συμφωνία για το Brexit που θα καλύπτει και τη συγκεκριμένη βρετανική κτήση.

Προχθές ένα περιπολικό  του ισπανικού βασιλικού Ναυτικού μπήκε στα χωρικά ύδατα του Γιβραλτάρ και καταδιώχθηκε από βρετανικά πολεμικά σκάφη.

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓ. ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
14 νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Δράστης ο Τζαλίλωφ, 22 ετών (από 16 ετών με ρωσικό διαβατήριο).

Εκτιμάται ότι αυτό το περιστατικό θα οδηγήσει σε πιο σκληρά κτυπήματα της Ρωσίας
εναντίον των ισλαμιστών όχι μόνο στη Συρία αλλά και στο εσωτερικό της Ρωσίας διότι η τρομοκρατία του ISIS είναι στενή συγγενής της τρομοκρατίας των Τσετσένων. Ο Τζαλίλοφ γεννήθηκε στην περιοχή του Ος, στο Κιργιστάν, σε μια περιοχή απ' όπου προέρχεται μεγάλος αριθμός μαχητών της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

Ο πλανήτης σιώπησε μετά το χτύπημα στην Αγ. Πετρούπολη.

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 16/12/2016-10/03/2017

on Friday, 17 March 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Αντιστράτηγος ε.α. ΧΡ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, Επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 16/12/2016-10/03/2017

Γεγονότα και εξελίξεις στο διάστημα

16 Δεκεμβρίου 2016 – 10 Μαρτίου  2017

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο

12/3/2017. Οι σχέσεις Δύσης-Ρωσίας περνάνε από την Ουκρανία

on Sunday, 12 March 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

12/3/2017. Οι σχέσεις Δύσης-Ρωσίας περνάνε από την Ουκρανία

Στις αρχές Φεβρουαρίου, λιγότερο από δύο βδομάδες από την ανάληψη των καθηκόντων του νέου προέδρου των ΗΠΑ, σφοδρές συγκρούσεις ξέσπασαν μεταξύ αυτονομιστών ανταρτών και ουκρανικών στρατευμάτων σε τμήματα της διαχωριστικής γραμμής. Οι συγκρούσεις χαρακτηρίστηκαν από τους διεθνείς παρατηρητές ως οι σφοδρότερες από τον Φεβρουάριο του 2015 και κόστισαν τη ζωή σε 25 περίπου ανθρώπους και από τις δύο πλευρές, ενόπλους αλλά και αμάχους. Σημειώθηκαν δεκάδες παραβιάσεις των συμφωνιών του Μινσκ, προωθήθηκαν από αμφότερες τις πλευρές βαρέα όπλα στην αποστρατικοποιημένη ζώνη ενώ η έντονη ανταλλαγή πυρών πυροβολικού και ρουκετών επέφερε απώλειες και καταστροφές στις υποδομές. Οι εχθροπραξίες με την πάροδο των ημερών αποκλιμακώθηκαν χωρίς μέχρι σήμερα να έχει επέλθει πλήρης επιστροφή στη σχετική ηρεμία των τελευταίων μηνών.
Όπως πάντα, Ρωσία, Ουκρανία και αυτονομιστές επέρριψαν την υπαιτιότητα των συγκρούσεων στις άλλες πλευρές. Μόσχα και Κίεβο προχώρησαν σε κινητοποίηση των δυνάμεων τους στις διαχωριστικές γραμμές σε Κριμαία και Ανατολική Ουκρανία. Η πλευρά των αυτονομιστών και της Μόσχας κατηγορεί την κυβέρνηση του Κιέβου ότι εντείνει τις πολεμικές προετοιμασίες αποσκοπώντας σε μια τυχοδιωκτική ενέργεια ανακατάληψης των χαμένων εδαφών. Υπάρχουν πράγματι στοιχεία που αποδεικνύουν μια ενίσχυση των ουκρανικών δυνάμεων στις ανατολικές επαρχίες. Αντίστοιχες όμως και οι κατηγορίες των Ουκρανών που αποδίδουν την κλιμάκωση σε αποσταθεροποιητικές ενέργειες της Μόσχας. Την παρούσα χρονική στιγμή, η Μόσχα, ευρισκόμενη σε αναμονή της εκδήλωσης των προθέσεων του νέου αμερικανού Προέδρου, εκτιμάται ότι δεν επιθυμεί την ανάληψη μιας προκλητικής και αποσταθεροποιητικής ενέργειας. Αντικειμενικοί στόχοι της Μόσχας είναι η κατοχύρωση των κερδών στην Κριμαία, η «φινλανδοποίηση» της Ουκρανίας και η άρση των κυρώσεων. Μέχρι σήμερα ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και Συνεργασία στην Ευρώπη (OSCE) δεν έχει αποδώσει σαφή πρωταρχική ευθύνη σε καμία από τις  αντιμαχόμενες πλευρές για την πρόσφατη αναζωπύρωση των συγκρούσεων, έχει όμως καταγράψει σημαντικές παραβιάσεις της εκεχειρίας με υπαιτιότητα αμφοτέρων.
Αξιοπρόσεκτη είναι και η αντίδραση της αμερικανικής πλευράς στα πρόσφατα γεγονότα. Ο εκπρόσωπος τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών εξέφρασε την ανησυχία του  για την αναζωπύρωση των συγκρούσεων καλώντας για άμεση διακοπή των εχθροπραξιών χωρίς να επιρρίψει ευθύνες σε οποιαδήποτε πλευρά. Διαφορετική η στάση των αμερικανών διπλωματών καριέρας στον OSCE που κατηγόρησαν Ρωσία και αυτονομιστές. Να σημειώσουμε ότι η νεοοτοποθετηθείσα Πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη, Nikki Haley, στην πρώτη τοποθέτηση υπεραμύνθηκε της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας, αναφερόμενη στην Κριμαία ως αναπόσπαστο κομμάτι της τελευταίας και δηλώνοντας ότι οι κυρώσεις θα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι οι Ρώσοι να επιστρέψουν την χερσόνησο στο Κίεβο.
Γεγονός είναι ότι οι προεκλογικές δηλώσεις του Trump έχουν δημιουργήσει ένα θολό τοπίο ως προς τις προθέσεις και τα επόμενα βήματα της Προεδρίας του. Η εκλογή του προκάλεσε ανησυχία στο  Κίεβο και σε αρκετές άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι αλλεπάλληλες (δικαιολογημένες εν μέρει), δηλώσεις του Προέδρου Trump, για ανάγκη επαναπροσέγγισης με τη Μόσχα, έχουν θορυβήσει τους Ουκρανούς (και όχι μόνο) που ανησυχούν μήπως καταστούν τα εξιλαστήρια θύματα της επανεκκίνησης  των σχέσεων των δύο μεγάλων δυνάμεων.
Η εκπομπή διφορούμενων μηνυμάτων είναι αναπόσπαστο μέρος της διπλωματίας, σίγουρα επιτείνει τις ανησυχίες, ιδίως του ασθενέστερου μέρους και ενίοτε προκαλεί αυθαίρετες εκτιμήσεις και λανθασμένες ενέργειες. Εκτιμάται ότι η  Μόσχα προσβλέπει σε μια βελτίωση των αμερικανορωσικών σχέσεων που θα ανακούφιζε την οικονομία της από τις δυτικές κυρώσεις και θα απέφερε και ανάλογα πολιτικά και διπλωματικά κέρδη. Ως εκ τούτου, δεν φαίνεται ως πιθανή, η εκ μέρους της Μόσχας, επιδίωξη αναζωπύρωσης των συγκρούσεων. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η Ρωσία θα εγκαταλείψει τις ενέργειες που αποβλέπουν στον πειθαναγκασμό του Κιέβου για αποδοχή των θέσεων της. Σε τελευταία ανάλυση, τα δύο Πρωτόκολλα του Μινσκ έχουν καθορίσει μια σειρά ενεργειών των δύο αντιμαχομένων πλευρών που δεν έχουν υλοποιηθεί εξ αιτίας της αμοιβαίας καχυποψίας, των διαφορετικών ερμηνειών και των εθνικιστικών μαξιμαλιστικών εξάρσεων πολιτικών κομμάτων και των λαϊκών μαζών.
  Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ουκρανία είναι μια βαθύτατη διχασμένη χώρα. Η αρχική τοποθέτηση του προέδρου Poroshenko για μια ειρηνική επίλυση των προβλημάτων, σταδιακά έχει διολισθήσει, με ευθύνη πολλών πολιτικών παραγόντων της χώρας, σε μια εθνικιστική έξαρση που απορρίπτει, με διάφορα προσχήματα, την εφαρμογή των προβλεπομένων από τα δύο πρωτόκολλα του Μινσκ (επιβληθέντα είναι η αλήθεια στο Κίεβο λόγω αδυναμίας). Σίγουρα, η κατάσταση ωθείται στα άκρα και από την προβοκατόρικη θέση των αυτονομιστικών δυνάμεων αλλά και την αποφασιστικότητα της Ρωσίας για προσάρτηση της Κριμαίας. Εκρηκτικό πάντα το μείγμα, στις ταραγμένες περιοχές της Ανατολικής Ουκρανίας, με τοπικούς πολέμαρχους, μισθοφόρους και εγκληματικές ομάδες να προσπαθούν να διατηρήσουν τα προνόμια τους θέτοντας σε κίνδυνο την εύθραυστη εκεχειρία.
Η Ουκρανία για τη Ρωσία από ανέκαθεν θεωρείται ως ζωτικός χώρο και δύσκολα θα αποδεχθεί την διολίσθηση της στο δυτικό στρατόπεδο. Βέβαια η επιθετική συμπεριφορά της Μόσχας οδηγεί ακόμη και τους μετριοπαθείς Ουκρανούς σε μια αντιπαράθεση διαρκείας. Κανένα έθνος δεν μπορεί να δεχθεί αδιαμαρτύρητα την απώλεια εδάφους, ανεξάρτητα της πληθυσμιακής σύνθεσης ή τυχόν «τίτλων ιδιοκτησίας» που προβάλει ο κατακτητής. Από την άλλη μεριά, η Δύση διστάζει να θυσιάσει τις διακηρυγμένες αρχές του διεθνούς δικαίου, της ειρηνικής συνύπαρξης και μη επέμβασης που αποτέλεσαν το θεμέλιο της μεταπολεμικής ισορροπίας. Το «σύνδρομο του Μονάχου» ακόμη κατατρέχει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Εύλογα βέβαια κάποιος θα παρατηρήσει ότι οι ανησυχίες της Δύσεως είναι υποκριτικές καθόσον δεν υπήρξε ποτέ συνεπής τιμητής αυτών των αξιών και αρχών. Ενδεχομένως, Ευρώπη, ΗΠΑ και Ρωσία να επιθυμούν  μια επίλυση του ουκρανικού θέματος, η κάθε μια εξ αυτών για τους δικούς της ιδιαίτερους λόγους. Ειδικά η Ευρώπη παρατηρεί αμήχανη και αδύναμη την κατάσταση ευελπιστώντας στην επαναπροσέγγιση των δύο μεγάλων δυνάμεων.
Το ερώτημα είναι εάν οι δύο ηγεσίες, ΗΠΑ και Ρωσίας, θα αρπάξουν την ευκαιρία που δίνει η πρόσφατη εκλογή Trump, για να προχωρήσουν στην αναγκαία αναδίπλωση από ακραίες θέσεις και στην έναρξη διαλόγου για μια αρχική επαναπροσέγγιση που θα δώσει το κατάλληλο χώρο στη διπλωματία να παρουσιάσει μια αμοιβαία αποδεκτή λύση. Σε κάθε περίπτωση η λύση αυτή θα είναι οδυνηρή για την ταλαιπωρημένη Ουκρανία και θα καταδεικνύει τα τραγικά αδιέξοδα που προκαλεί η ασύνετη και καιροσκοπική αποδοχή εξωτερικών προτροπών και παρεμβάσεων χωρίς να υπάρχουν τα απαραίτητα εχέγγυα και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η περιφερειακή ισορροπία ισχύος.

22/2/2017. ΗΠΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ: ΣΤΟ ΘΟΛΩΜΕΝΟ ΜΟΥ ΜΥΑΛΟ.

on Wednesday, 22 February 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

22/2/2017. ΗΠΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ: ΣΤΟ ΘΟΛΩΜΕΝΟ ΜΟΥ ΜΥΑΛΟ.


Kαι να που το τελματωμένο θέμα  της Ισραηλινο-Παλαιστινιακής διένεξης ξανάρθε στην επικαιρότητα με τις χειρότερες  συνθήκες. Η επίσκεψη Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον και η δήλωση  Τραμπ, για επανέναρξη των συνομιλιών , αλλάκαι η ρήση του ότι «μπορεί να ζήσει και με την λύση ενός κράτους στην περιοχή, αν το αποδεχθούν και οι δύο πλευρές» (σιγά μην την αποδεχθούν ποτέ οι Παλαιστίνιοι) πυροδότησε αντιδράσεις όχι μόνο στον Αραβικό κόσμο, αλλά και στον Δυτικό κόσμο. Και τούτο διότι ο πρόεδρος Τραμπ υιοθέτησε ουσιαστικά τις θέσεις Νετανιάχου, στο θέμα αυτό, της λύσης ενός κράτους, που δεν αποδέχεται κανένα Αραβικό κράτος. Μάλιστα στο Ισραήλ  ο Νετανιάχου  έχει ήδη δεχτεί επικρίσεις από την ισραηλινή Δεξιά,  επειδή εξετάζει το ενδεχόμενο παύσης της εποικιστικής  δραστηριότητας , κατόπιν σχετικής παραίνεσης  του προέδρου Τραμπ.
    Η  Γαλλία θεωρεί «συγκεχυμένη και ανησυχητική» τη νέα θέση των ΗΠΑ όσον αφορά την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή διένεξη, όπως δήλωσε  ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών,  σχολιάζοντας την παρέκκλιση του Προέδρου Τραμπ από τη πάγια  δέσμευση των ΗΠΑ επί δεκαετίες τώρα, για υποστήριξη της λύσης των δύο κρατών. Μετά την  συνάντησή του με τον νέο Αμερικανό ΥΠΕΞ Ρεξ Τίλλερσον, στη σύνοδο κορυφής της Ομάδας των Είκοσι (G20) στη Βόννη, δήλωσε: «Ήθελα να του υπενθυμίσω, μετά τη συνάντηση Τραμπ -Νετανιάχου, ότι κατά την άποψη της Γαλλίας, δεν υπάρχουν άλλες επιλογές, εκτός από την προοπτική μιας λύσης δύο κρατών και ότι η άλλη επιλογή που ανέφερε ο κ. Τίλλερσον δεν είναι ρεαλιστική, δίκαιη ή ισορροπημένη». Ακόμη και ο Γερμανός ΥΠΕΞ,  προειδοποίησε ότι η οικοδόμηση περισσότερων ισραηλινών εποικισμών στα παλαιστινιακά εδάφη ενδέχεται να θέσει τέλος στην προοπτική της λύσης δύο κρατών και να πυροδοτήσει συγκρούσεις στην περιοχή.
    Και η αλλοπρόσαλλη εξωτερική των ΗΠΑ συνεχίστηκε όταν  σε αντίθεση με τη σαφή προτίμηση του Προέδρου Τραμπ  για οποιαδήποτε λύση θεωρείται καλύτερη από τα δύο μέρη, η Πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Νίκι Χάλλευ, δήλωσε  ότι «οι ΗΠΑ υποστηρίζουν απολύτως μια λύση δύο κρατών για την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή διένεξη και ότι όποιος πιστεύει ότι αυτό δεν ισχύει, σφάλει». Και συνέχισε δηλώνοντας  στους δημοσιογράφους: «Σκεφτόμαστε όμως και αντισυμβατικά, δηλαδή, τι πρέπει να γίνει για να καθίσουν οι δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων; Για ποιο πράγμα πρέπει να τους πείσουμε να συμφωνήσουν;».
    Σύμφωνα δε, με παλαιστινιακές πηγές, η αποκήρυξη της ιδέας των δύο κρατών θα έχει ολέθριες συνέπειες. Ο εκπρόσωπος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης [PLO], Νάσερ Ελ Κίντουα, δήλωσε: «Απόρριψη της λύσης των δύο κρατών ισοδυναμεί με απόρριψη της ειρηνευτικής διαδικασίας». Ακόμη και ο Αραβικός Σύνδεσμος πήρε θέση στο θέμα και αρνείται να παρεκκλίνει από την πάγια θέση του, και  «επαναλαμβάνει την ακλόνητη υποστήριξή του στη λύση των δύο κρατών για τους  δύο λαούς και προειδοποιεί ότι είναι ενάντια στη μετακίνηση της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ», που ήταν προεκλογική υπόσχεση του Τραμπ.
Στο  πολιτική διελκυστίνδα  πήρε μέρος και η οργάνωση Χεζμπολάχ , η οποία σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι η συνάντηση Τραμπ – Νετανιάχου, σηματοδότησε στην ουσία το τέλος των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Σημειώνεται επίσης ότι ο ηγέτης της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλλα , μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο της Χεζμπολάχ, al-Manar του Λιβάνου, απείλησε ότι «σε οποιαδήποτε μελλοντική σύγκρουση με το Ισραήλ, η Χεζμπολάχ θα πλήξει όχι μόνο τη δεξαμενή αποθεμάτων αμμωνίας του Ισραήλ, αλλά και τον πυρηνικό αντιδραστήρα της Ντιμόνα, στο νότιο Ισραήλ». Επιπλέον, σχολιάζοντας την κοινή συνέντευξη Τύπου Τραμπ – Νετανιάχου δήλωσε ότι «οι Άραβες ηγέτες και όλοι όσοι είχαν υποστηρίξει τις διαπραγματεύσεις ως μια στρατηγική πρέπει να αναγνωρίσουν την αποτυχία αυτής της προσέγγισης και να ατονήσουν ότι ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος της αντίστασης».  Απαντώντας στις απειλές  Νασράλλα, ο Υπουργός Πληροφοριών του Ισραήλ, Ίσραελ Κατζ , δήλωσε ότι «σε περίπτωση που υπάρξει οποιαδήποτε επίθεση σε αστικά κέντρα ή υποδομές του Ισραήλ, θα μπει στο στόχαστρο ολόκληρος ο Λίβανος», συμπεριλαμβανομένων των υποδομών της χώρας.
    Διαπιστώνουμε έτσι  ότι μετά το ταξίδι Νετανιάχου στις ΗΠΑ, το Παλαιστινιακό ζήτημα πήρε στην κυριολεξία φωτιά. Αντί να αποτελέσει την αφορμή της επανεκκίνησης των συνομιλιών, μάλλον οξύνθηκε η κατάσταση, αφενός  με τις διφορούμενες και αντιφατικέςθέσεις των ΗΠΑ,των θεμάτων εποικισμού του Ισραήλ στην Δυτική Όχθη και  της πρόθεσης Τραμπ να μεταφέρει την Αμερικανική Πρεσβεία από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ και αφετέρου με  την απόρριψη της λύσης του ενός κράτους από Παλαιστινίους και Αραβικό Σύνδεσμο, καθώς και  τις απειλές Νασράλλα κατά Ισραήλ, με αποτέλεσμα οι δύο πλευρές, να βρεθούν στα χαρακώματα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά όπως αναφέρθηκε  η οργάνωση Χεζμπολάχ , η εμπειροπόλεμη και καλά εξοπλισμένη από την συμμετοχή της στο πόλεμο της Συρίας, να απειλεί  ευθέως το Ισραήλ, με πυρηνικό και βιολογικό ολοκαύτωμα, με πλήγματα σε αποθήκες με χημικό υλικό και τον πυρηνικό αντιδραστήρα της Ντιμόνα. Ωραία  λοιπόν  τα κατάφερε ο πρόεδρος Τραμπ για αρχή, αφού δεν έλαβε υπόψη, πάγιες θέσεις της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και αυτοσχεδιάζει σε έναν χώρο που αποτελεί επί δεκαετίες το πεδίο άγριων συγκρούσεων, εθνικών, θρησκευτικών, πολιτικών, οικονομικών, ενεργειακών συμφερόντων και επιδιώξεων και την προβολή ισχύος κρατικών δρώντων, εις βάρος των λαών που ζουν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Οι εξελίξεις αναμένονται και ας ελπίσουμε ότι δεν θα είναι οι χείριστες και θα επικρατήσει η σύνεση και η λογική, που δεν υφίσταται μέχρι τώρα.

Πηγές: Times of Israel ,  Haaretz ,   The Jerusalem Post

15/2/2017. Ο Τραμπ, το Ισραήλ και η νέα Αμερικανική Πολιτική!!

on Wednesday, 15 February 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

15/2/2017. Ο Τραμπ, το  Ισραήλ και η νέα Αμερικανική Πολιτική!!

Είναι αδιαμφισβήτητο και γνωστό σε όλη την διεθνή κοινότητα, ότι το Ισραήλ αποτελούσε τον προβολέα  της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και ότι βέβαια το Ισραήλ  είναι μια πολύ φιλο-αμερικανική χώρα, ενδεχομένως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.Οι σχέσεις των ήταν στενές και αδιάρρηκτες επί δεκαετίες.  Αυτή η κατάσταση  είχε ανατραπεί τα τελευταία οκτώ χρόνια με την προεδρία Ομπάμα, με αποτέλεσμα οι σχέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ να φθάσουν σε τόσο οριακό χαμηλό σημείο, ώστε το Ισραήλ να κατηγορεί ευθέως την διακυβέρνηση Ομπάμα  ως εχθρική ως προς  το Ισραήλ και να θεωρεί τον πρώην πρόεδρο Ομπάμα, ως μη φιλικό και περίπου σαν «PersonanonGrata». Έτσι η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, πανηγυρίστηκε και καλωσορίστηκε με ανακούφιση από την πλειοψηφία των Ισραηλινών, καθόσον θεώρησαν ότι χειρότερα δεν μπορούσε να γίνει.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

Ενημέρωση επί των γεωπολιτικών εξελίξεων 20/1-31/1/2017

on Monday, 06 February 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Κωνσταντίνος Βουτσινάς, Πλοίαρχος ε.α. ΠΝ, Οικονομολόγος, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Ενημέρωση επί των γεωπολιτικών εξελίξεων 20/1-31/1/2017

 1.  Ορκωμωσία   Νέου Προέδρου  Donald  Trump  ( Παρασκευή 20/1/2017, ώρα Ελλάδος 19:00).

Πρώτες Κινήσεις του Προέδρου.
Ο  Donald J. Trump ορκίζεται ως ο 45ος Πρόεδρος των Η.Π.Α. Η  τελετή έλαβε  χώρα με την  δέουσα μεγαλοπρέπεια στο Καπιτώλιο , Ναό της Αμερικανικής Δημοκρατίας , ως εκ της ασκήσεως  εντός του της  Νομοθετικής Εξουσίας μέσα από τη λειτουργία των σωμάτων  της  Γερουσίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων ( Κογκρέσο).
 '' AMERICA FIRST! ''   Με αυτή την επισήμανση  ο νέος Πρόεδρος θέλησε από την αρχή να δείξει την πρόθεσή του να διαφοροποιηθεί έναντι του προκατόχου του όσον αφορά τον τρόπο, με τον οποίο θα κινηθεί ως ο ηγέτης της ισχυρότερης χώρας στην ''παγκόσμια σκακιέρα''.
Λίγες ώρες νωρίτερα,  είχε αναρτήσει στο λογαριασμό του στο twitter το παρακάτω  μήνυμα:
''It all begins today!  I will see you at 11:00 A.M. for the swearing-in. THE MOVEMENT CONTINUES. THE WORK BEGINS! Donald J. Trump(@ real Donald Trump)
Όλα ,λοιπόν , ξεκινούν σήμερα . Και πράγματι, από την πρώτη ημέρα άσκησης των καθηκόντων του,'' έκανε χρήση της προεδρικής πένας'' , υπογράφοντας αρκετά διατάγματα, τα οποία μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς προηγούμενη  επικύρωση από το  Κογκρέσο. Ξεχωριστή σημασία ανάμεσα σε αυτά έχουν τα αφορώντα  θέματα περίθαλψης, κλιματικής αλλαγής, μετανάστευσης, ενέργειας. Ας  δούμε  όμως  τα πλέον σημαντικά:
-    Διάταγμα, με το οποίο ''θα ελαχιστοποιηθούν τα οικονομικά βάρη του Obamacare'' .
Αποτελεί  αυτό την εναρκτήρια πράξη για το ''ξήλωμα΄΄ του συστήματος υγείας του Barack Obama, το οποίο ο Trump προεκλογικά  είχε  χαρακτηρίσει ως ''καταστροφή''. Ωστόσο , για να γίνει αυτό το ''ξήλωμα'', πρέπει να ''περάσει'' από το Κογκρέσο, με τους εκπροσώπους των Ρεπουμπλικάνων να έχουν ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες της σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας. Επί του θέματος, διαβεβαίωση ότι  δε θα μείνουν χωρίς ιατρική  περίθαλψη   τα είκοσι  εκατομμύρια   Αμερικανών που ωφελήθηκαν  από τις  πρόνοιες  του Obamacare, έδωσε η  Σύμβουλος του Λευκού  Οίκου  Kellyanne  Conway.  Σύμφωνα  με  το Bloomberg, η κ. Conway δήλωσε ότι μόλις καταργηθεί  το Obamacare,  θα αντικατασταθεί από  ένα νέο σχέδιο, ώστε να μη μείνουν οι άνθρωποι αυτοί χωρίς κάλυψη κατά τη διάρκεια του μεταβατικού σταδίου.
-Διάταγμα για την αποχώρηση των Η.Π.Α. από την T.P.P.( Trans-Pacific Partnership
-Συμφωνία Σύμπραξης του Ειρηνικού), λαμβάνοντας αποστάσεις από τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ασίας και ενώ η Κίνα προσπαθεί να αυξήσει την επιρροή της στην ίδια περιοχή. Στην T.P.P. συμμετέχουν έντεκα ακόμη χώρες (Αυστραλία,Νέα Zηλανδία,Σιγκαπούρη, Βιετνάμ, Μπρουνέι, Μαλαισία ,Ιαπωνία, Καναδάς,Χιλή,Περού, Μεξικό).
Πληροφορίες του CNBC  ανέφεραν ότι ο Trump θα ξεκινήσει διαπραγματεύσεις ξεχωριστά με καθένα από τα εν λόγω κράτη για σύναψη  επί μέρους συμφωνιών. Οι υποστηρικτές ωστόσο  της T.P.P.,   ανησυχούν  ότι με  την  εγκατάλειψή της θα ισχυροποιηθεί η θέση της Κίνας στον Ειρηνικό. Εξέχουσα θέση μεταξύ αυτών κατέχει ο Γερουσιαστής των Ρεπουμπλικάνων και πρώην υποψήφιος Πρόεδρος John Mc Cain, ο οποίος μιλώντας στο τηλεοπτικό  CBS, εξέφρασε την ανησυχία ''μήπως με αυτή την κίνηση εκχωρούμε την Ασία και τον Ειρηνικό στην Κίνα.''
-Διάταγμα για τη επαναδιαπραγμάτευση  της NAFTA ( Συμφωνίας Ελευθέρου Εμπορίου της Βορείου Αμερικής), την οποία οι Η.Π.Α. υπέγραψαν το 1994 με συμβαλλόμενες χώρες τον Καναδά και το Μεξικό. Από την εξέλιξη αυτή ανησυχεί  ιδιαίτερα ο Πρόεδρος του Μεξικού Ενρίκο  Πένια  Νιέτο,  καθόσον η χώρα του θα υποστεί  τεράστιες ζημιές εάν ορθωθούν δασμολογικά ''τείχη'' με τις Η.Π.Α. Δεν ισχύει το ίδιο με τον Καναδά, ο οποίος έχει ''ένα πολύ ειδικό πλαίσιο'' και θεωρείται απίθανο το ενδεχόμενο να πληγεί από τις αλλαγές που η Washington επιθυμεί να προωθήσει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιτελών του νέου Προέδρου. Οι ανησυχίες των Μεξικανών ενισχύονται και από την απόφαση Trump για την  ανέγερση πραγματικού τείχους ανάμεσα στις δυο χώρες. Ο Πρόεδρος ανάρτησε στις 25/1 στο twitter :''Μια μεγάλη ημέρα προγραμματίζεται να είναι η αυριανή για την εθνική ασφάλεια. Μεταξύ των άλλων, θα χτίσουμε το τείχος.''  Η ανέγερση αυτή , όπως και  συνδυασμός άλλων δράσεων, αποσκοπούν  στην ανάσχεση της  εισόδου από τη Λατινική Αμερική ατόμων με πρόθεση αιτήσεως παροχής ασύλου.
-Διατάγματα σχετικά με την προσωρινή απαγόρευση  , για εκατόν είκοσι ημέρες  , εισόδου στις Η.Π.Α. προσφύγων, αλλά και την ανάκληση αδειών εισόδου (βίζα) για ενενήντα ημέρες  σε πολίτες επτά χωρών της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Πρόκειται για πολίτες Συρίας, Ιράν, Ιράκ , Υεμένης ,Λιβύης Σουδάν και Σομαλίας. Επί των διαταγμάτων αυτών, πέραν των σφοδρών αντιδράσεων που προκαλούν σε όλο τον κόσμο, διατυπώνονται επικρίσεις από ειδικούς σε θέματα μετανάστευσης νομικούς, όπως ο Χιρόσι  Μοτομούρα  της  Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου UCLA,  ο οποίος υποστηρίζει ότι ενδέχεται να ασκηθούν προσφυγές στην Αμερικανική Δικαιοσύνη, εφόσον τεκμηριώνεται το επιχείρημα ότι τα εν λόγω διατάγματα  ενισχύουν  την άσκηση διακρίσεων κατά μιας συγκεκριμένης θρησκείας, της Ισλαμικής, δεδομένου ότι  αυτή είναι η επικρατούσα στις επτά χώρες. Στην περίπτωση αυτή θα πρόκειται περί παραβίασης του Αμερικανικού Συντάγματος.  Ωστόσο, ο Πρόεδρος Trump αποσείει την αιτίαση αυτή αντιτείνοντας ότι τα διατάγματα δεν στρέφονται κατά του Ισλάμ ,αλλά αποσκοπούν να κατοχυρώσουν την ασφάλεια της χώρας έναντι αδιαμφισβήτητων κινδύνων τρομοκρατικών επιθέσεων από πολίτες προερχόμενους από τις αναφερόμενες επτά χώρες.
Στα μέτρα , που οι επιτελείς του  Προέδρου  Trump  έχουν  εισηγηθεί   σχετικά  με   τους μετανάστες, περιλαμβάνεται και η ακύρωση της απόφασης Obama, με  την  οποία  επιτρέπεται  σε  περισσότερα  από επτακόσιες χιλιάδες άτομα, που εισήλθαν παράνομα ως παιδιά στις Η.Π.Α., να μείνουν με διετή άδεια ώστε να εργαστούν και να παρακολουθήσουν μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Στην  πραγματικότητα,  είναι  μάλλον απίθανο μια τέτοια απόφαση να οδηγήσει στην άμεση συγκέντρωση και απέλαση των μεταναστών αυτών. Αυτό που  βάσιμα αναμένεται να πράξει ο Trump,είναι να αφήσει να εκπνεύσει η προβλεπόμενη διετία, ώστε το ζήτημα  να λυθεί  μόνο  του.

2. Πώς ΄΄βλέπουν '' Γερμανικό ΥΠ.ΟΙΚ. και ΥΠ.ΕΞ. την Προεδρία Trump ;
''Είναι πολύ νωρίς , για να κρίνουμε το νέο Πρόεδρο των Η.Π.Α., δήλωσε ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών (Αν. ΥΠ.ΟΙΚ.) της Γερμανίας Jens Spahn, προσθέτοντας ότι το σχέδιο του Donald Trump να αυξήσει τις κρατικές δαπάνες, θα μπορούσε να δώσει μια επί  πλέον  ώθηση   στην παγκόσμια   οικονομία, μεταδίδει  το  Reuters.  Ο  ίδιος  ,  ανώτατο  στέλεχος  του  Χριστιανοδημοκρατικού  Κόμματος (C.D.U.)  της Καγκελαρίου  Μέρκελ ,   είπε  ότι  είναι  θετικό  ένα  συγκεκριμένο  επίπεδο ανταγωνισμού μεταξύ περιοχών , αναφορικά με τη φορολόγηση των επιχειρήσεων, ωστόσο χρειάζονται όρια.
Εξ' άλλου  ο επικεφαλής της Γερμανικής Ένωσης Τραπεζών  Michael Kemmer, δήλωσε κατά τη διάρκεια Συνεδρίου στο Βερολίνο , ότι οι φόβοι για πιθανή αναζωπύρωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης ως συνέπεια  της χρηματοπιστωτικής απορρύθμισης στις Η.Π.Α. , ήταν ''εξαιρετικά υπερβολικοί.''
Ωστόσο εξόχως εντυπωσιακές κρίνονται οι δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών (ΥΠ.ΕΞ.)  Franz  Walter Steinmeyer ,ότι με την ανάληψη της Αμερικανικής Προεδρίας από τον Donald Trump , '' ο παλαιός κόσμος του 20ου αιώνα τελείωσε μια για πάντα ''. Συμπλήρωσε δε ότι '' ο κόσμος πρέπει να προετοιμαστεί για μια περίοδο αβεβαιότητας. ''  Στο  σχετικό άρθρο του, που δημοσιεύθηκε στη Bild  την  25/1, ο  επικεφαλής της  Γερμανικής Διπλωματίας,  εκ  των  πλέον  σφοδρών  επικριτών  του  Προέδρου  Trump,   τονίζει : ''Ποιες  αντιλήψεις  της Παγκόσμιας Τάξης θα επικρατήσουν τον 21ο αιώνα, πώς θα μοιάζει ο κόσμος του αύριο, τίποτε δεν έχει ακόμη καθοριστεί, όλα είναι εντελώς ανοιχτά .'' Ο κόσμος ,  συμπλήρωσε , πρέπει να προετοιμαστεί να εισέλθει σε μια '' ταραχώδη  περίοδο.  ''  Όπως  πάντα , συνέχισε,  σε  κάθε  πολιτική  μετάβαση   ''υπάρχουν  αβεβαιότητες. ''
''Αλλά, σ' αυτήν την  περίοδο  μιας νέας  Παγκόσμιας  Αταξίας, πρόκειται για πολλά περισσότερα. Είναι πολλά αυτά που διακυβεύονται '', συμπλήρωσε.
Ο  F. W. Steinmeyer ,  αναμένεται  να  εκλεγεί  στα  μέσα  Φεβρουαρίου  ως  ο  νέος  Πρόεδρος  της Ομοσπονδιακής  Δημοκρατίας της Γερμανίας,  γεγονός  που  μαρτυρά  ακόμη  πιο χαρακτηριστικά τη βαρύτητα των λεγομένων του. Δήλωσε   ότι θα  επιδιώξει  διάλογο   με την  ομάδα  του  Αμερικανού  Προέδρου,  ώστε να παρουσιάσει '' την θέση μας ,τις αξίες και τα συμφέροντά μας .'' Εξέφρασε ,τέλος, τη βεβαιότητα του ότι θα βρει ''συνομιλητές στην Washington, που γνωρίζουν ότι οι μεγάλες χώρες χρειάζονται και αυτές συμμάχους των επιχειρήσεων.

3.  Ο Trump απειλεί την Ε.Ε.  για τον  Ευρωστρατό.
Σύμφωνα με τη Daily Express, κορυφαίοι Βρετανοί στρατιωτικοί που υπηρετούν στο Αμερικανικό Πεντάγωνο, ενημερώθηκαν πως άμεση προτεραιότητα της νέας Αμερικανικής Κυβέρνησης είναι η αντιμετώπιση των Γαλλo- γερμανικών   σχεδίων για  τη   δημιουργία   Ευρωστρατού.  Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι Βρετανοί στρατιωτικοί ενημερώθηκαν πως δεδομένης της πολιτικής έντασης που επικρατεί στην Ανατολική Ευρώπη, καθώς  και της δημοσιονομικής πίεσης στους εθνικούς προϋπολογισμούς, είναι  σκόπιμη  η ύπαρξη μόνο μιας κοινής δύναμης και αυτή είναι το Ν.Α.Τ.Ο.
Εν τω μεταξύ οι Η.Π.Α. έχουν αναπτύξει έξι τάγματα στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανόμενης της νεοαφιχθείσας 3ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, αποτελούμενης από 3.500 στρατιώτες και εκατοντάδες τεθωρακισμένα οχήματα, με αποστολή να ενισχύσουν τις προσπάθειες του Ν.Α.Τ.Ο. να ανακόψει τις βλέψεις της Ρωσίας στην περιοχή  της Ανατολικής Ευρώπης. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην επερχόμενη εντός του έτους συνάντησή  του  στις Βρυξέλλες με τους αρχηγούς του Ν.Α.Τ.Ο., ο  Πρόεδρος Trump θα υποστηρίξει ότι οι Η.Π.Α. και η  Γερμανία ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους προς τη Συμμαχία, όχι όμως και οι υπόλοιπες χώρες, οι οποίες θα πρέπει να φροντίσουν να καλύψουν το σχετικό κενό.

4.  G. SOROS : ''Ο απατεώνας Trump  θα αποτύχει.''
Ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής George Soros,  επανέλαβε την ήδη  δημοσιοποιημένη πεποίθησή του ότι ο Donald Trump ''είναι ένας  απατεώνας και επίδοξος δικτάτορας. Μιλώντας στο περιθώριο του Παγκοσμίου Οικονομικού Forum Davos  της Ελβετίας, δήλωσε ''πεπεισμένος   ότι o Trump θα αποτύχει'' . ''Αντιπροσωπεύει μια άλλη μορφή διακυβέρ-νησης  , που είναι το αντίθετο  μιας Ανοιχτής Κοινωνίας.''  Συμπλήρωσε δε ότι : ''καλύτερα περιγράφεται ως μία δικτατορία ή ένα μαφιόζικο κράτος.''
Σε συνέντευξή του στο Bloomberg,  εξήγησε ότι ''ο Trump θα αποτύχει, όχι γιατί άνθρωποι όπως εγώ το επιθυμούν, αλλά γιατί οι ιδέες που τον καθοδηγούν είναι εγγενώς αντιφατικές και αυτές οι αντιφάσεις ήδη έχουν ενσωματωθεί από τους Συμβούλους του.'' Αναφορικά με τις Διεθνείς Σχέσεις και το Εμπόριο, ο Soros είπε ότι '' η Κίνα θα βοηθηθεί σημαντικά από τον Trump, ο οποίος θα κάνει περισσότερα για να γίνει η Κίνα αποδεκτή ως ηγετικό μέλος της Διεθνούς Κοινότητας, απ' ότι  θα μπορούσαν να  κάνουν οι ίδιοι οι Κινέζοι.'' Ο ίδιος υποστήριξε ότι η αβεβαιότητα που περιβάλλει τις πολιτικές του νέου Προέδρου των Η.Π.Α., θα πλήξουν τις παγκόσμιες αγορές. ''Αυτή τη στιγμή η αβεβαιότητα είναι στα ύψη και αυτό στην πραγματικότητα  είναι ο μεγαλύτερος εχθρός για μακροχρόνιες επενδύσεις. Επομένως πιστεύω ότι οι αγορές δεν πρόκειται να πάνε πολύ καλά.''

5.   Gazprom : '' Trump και  Brexit  θα βελτιώσουν τη στάση της Δύσης έναντι της Μόσχας.
Σύμφωνα με δηλώσεις του Αναπληρωτή Διευθύνοντος Συμβούλου της κρατικά ελεγχόμενης Ρωσικής εταιρίας παραγωγής Φυσικού Αερίου Gazprom, Αλεξάντερ Μεντβιέντεβ, η εκλογή Trump, σε συνδυασμό με το μετά από το δημοψήφισμα Brexit της Βρετανίας και τις επερχόμενες εκλογές σε Γαλλία , Γερμανία, θα  οδηγήσουν σε βελτίωση της στάσης της Δύσης  έναντι της Ρωσίας. Σε σχετική συνέντευξή του στο Reuters,στο περιθώριο Συνεδρίου στη Βιέννη, υποστήριξε ότι οι εκτιμήσεις αυτές δεν είναι μόνον οι  προσωπικές  του, αλλά απηχούν απόψεις  πολλών   άλλων παραγόντων στη Μόσχα.'' Πιστεύουμε ότι τα αποτελέσματα των Αμερικανικών  εκλογών αντανακλούν  τη δυσαρέσκεια των ανθρώπων ,που δεν είναι ικανοποιημένοι  με συγκεκριμένες επιλογές του πολιτικού κατεστημένου'', πρόσθεσε.
Εξ' άλλου υποστήριξε ότι  ''Δεν αναμένει γρήγορη μεταστροφή στην Αμερικανική ενεργειακή πολιτική, παρά τις πιέσεις του Trump  για περισσότερες εξαγωγές στη ενέργεια.  Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Η.Π.Α.  είναι ακόμα εισαγωγέας πετρελαίου και φυσικού αερίου σε καθαρή βάση. Το να αλλάξει γρήγορα αυτή η κατάσταση, δεν είναι δυνατόν λόγω της  αύξησης της εγχώριας ζήτησης.'', ολοκλήρωσε ο Μεντβιέντεβ.

6.    Θα υλοποιήσει ο  Πρόεδρος  Donald  Trump την προεκλογική δέσμευση μεταφοράς της Αμερικανικής Πρεσβείας στο Ισραήλ από το   Τελ Αβίβ  στην Ιερουσαλήμ ;
Είναι γνωστό ότι προεκλογικά  και προκειμένου να  έχει τη  στήριξη  του   πανίσχυρου    American-Israeli Public Affairs Commision  (A.I.P.A.C.),  ο Trump  είχε  δεσμευθεί  για την μεταφορά  της  Πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, κάτι το οποίο ουδείς πριν από αυτόν Αμερικανός Πρόεδρος είχε αναφέρει , πόσο μάλλον επιχειρήσει να υλοποιήσει. Ασφαλώς μία ενέργεια όπως αυτή ,έχουσα υψηλή συμβολική αλλά και ουσιαστική σημασία για το  Ισραήλ , θα συναντήσει τη σφοδρή αντίδραση των Αράβων. Ωστόσο το ζήτημα έχει βαθιές ιστορικές ρίζες  και η επίλυσή του μοιάζει να είναι ένας από τους πολυπλοκότερους Γόρδιους Δεσμούς στη διεθνή διπλωματική ιστορία.
Οι  Ισραηλινοί το 1948 με τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, όπως τον χαρακτηρίζουν, κατέλαβαν την  Δυτική  Ιερουσαλήμ και την επόμενη χρονιά την ανακήρυξαν πρωτεύουσά τους. Στον ίδιο πόλεμο , η Ιορδανία κατέλαβε την Ανατολική Ιερουσαλήμ ,την οποία ωστόσο έχασε από τους Ισραηλινούς στον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967. Όμως η Διεθνής Κοινότητα έκτοτε θεωρεί την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως ''κατεχόμενο τμήμα της Παλαιστίνης''.   Το  Ισραήλ ,  μετά  τον Πόλεμο των Έξι Ημερών , μετέφερε όλο τον μηχανισμό δημόσιας διοίκησης (Κυβέρνηση, Υπουργεία,  Κνεσέτ   κ.λ.π.), στην Ιερουσαλήμ, καθιστώντας την πραγματική πρωτεύουσά του, την οποία ωστόσο ουδέν κράτος αναγνωρίζει, με αποτέλεσμα όλες οι ξένες Πρεσβείες, της Αμερικανικής συμπεριλαμβανόμενης, να βρίσκονται στο Τελ  Αβίβ, όπως  επίσης  το ΥΠ.ΕΘ.Α.  και το Γ.Ε.ΕΘ.Α., στο Στρατόπεδο Γιτζάκ   Ραμπίν.
Στις ημέρες μας τώρα, είχαμε την έκδοση του Ψηφίσματος 2334 Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε.//23-12-2016, σύμφωνα με το οποίο ''Ο  Εβραϊκός τομέας της Παλαιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ, το Δυτικό Τείχος και το Όρος του Ναού, κηρύσσονται ως κατεχόμενα εδάφη και η οποιαδήποτε Εβραϊκή παρουσία εκεί , χωρίς την Παλαιστινιακή συναίνεση, κρίνεται ως παράνομη''. Επί  πλέον αυτών  ο  John  Kerry , ΥΠ.ΕΞ.  στην Κυβέρνηση του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, ανακοίνωσε στις 28-12-2016 ότι για πρώτη φορά οι Η.Π.Α. υποστηρίζουν  την ιδέα ότι η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να είναι η Πρωτεύουσα  των δυο λαών, κάτι που ουδόλως αποδέχεται το Ισραήλ. Αντίθετα από την Πολιτική Obama- Kerry, ο Trump σε συνάντησή του με τον Ισραηλινό   Πρωθυπουργό  τον   Οκτώβριο  2016,  είχε   δηλώσει: ''Η Ιερουσαλήμ είναι η αιώνια πρωτεύουσα του Εβραϊκού λαού εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια.'' Συμπλήρωσε δε ότι υπό την διακυβέρνησή του οι Η.Π.Α.  θα  αποδεχθούν  τελικά την εξουσιοδότηση  που προ πολλού  έδωσε  το  Κογκρέσο   περί αναγνώρισης  της   Ιερουσαλήμ ως ''της αδιαίρετης πρωτεύουσας του κράτους του Ισραήλ.'' Στη συνάντηση αυτή οι δυο άντρες περιχαρείς συμφώνησαν  για την ανασυγκρότηση των σχέσεων τους  στα υψηλότερα  επίπεδα,  καθόσον   είχαν διαρραγεί πλήρως από την Κυβέρνηση  Obama.
Τώρα, με την εκλογή Trump, βάσιμα μπορεί να εκτιμηθεί  ότι στην   Αμερικανική  Εξωτερική  Πολιτική το Ισραήλ  θα είναι  '' ο  βασικός  πυλώνας  στη Μέση Ανατολή,  εκπρόσωπος και μακρύ χέρι .''   Βέβαια   είναι   εξαιρετικά   ενδιαφέρον  το ερώτημα με το οποίο ξεκινά η αναφορά μας αυτή: ''Θα μεταφέρει την Πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ; Εάν το  επιχειρήσει , ποιες  θα  είναι οι  ευρύτερες  γεωπολιτικές επιπτώσεις ; ''

7.Συνάντηση του Έλληνα ΥΠ.ΕΘ.Α. Πάνου Καμμένου στην  Washington με το Reince Priebus.
Συνομιλία με τον Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Reince Priebus  είχε στην Washington ο Έλληνας ΥΠ.ΕΘ.Α.   Πάνος  Καμμένος   το βράδυ του Σαββάτου 21/1, κατά την οποία είχε την ευκαιρία να τον ενημερώσει για όλα τα  θέματα   που ενδιαφέρουν την Ελλάδα,  με ιδιαίτερη  εστίαση στην ολοκλήρωση  των  διαπραγματεύσεων   για την ολοκλήρωση της δεύτερης  αξιολόγησης  του  Ελληνικού  Προγράμματος  Διάσωσης   και    τα  εθνικά   θέματα  μέσα  στο  πλαίσιο των ευρύτερων γεωπολιτικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

8. Οι  Ταλιμπάν προειδοποιούν τον  Πρόεδρο Trump να  εγκαταλείψει το Αφγανιστάν, ''για να μην υποστεί μια ντροπιαστική  ιστορική    ήττα.''  Στο σχετικό   κείμενο,   που αναρτήθηκε   στο twitter   καθώς   και τον   ιστότοπο  των  Ταλιμπάν, αναφέρεται ότι εάν επιμείνει στο δρόμο που χάραξαν οι προκάτοχοι του και συνεχίσει την παράνομη  κατοχή  της  χώρας τους, τότε δεν θα περάσει πολύς καιρός μέχρι ''να βουλιάξει βαθιά στο βάλτο του Αφγανιστάν.''

9.Αίγυπτος, έκτη επέτειος από την εξέγερση της 25ης Ιανουαρίου 2011,  που οδήγησε στην ανατροπή    Μουμπάρακ.
Σε τηλεοπτικό διάγγελμά του ο  Πρόεδρος  Αμπντέλ  Φατάχ  Αλ  Σίσι,    χαρακτήρισε την ''  Αιγυπτιακή Επανάσταση'' ως κομβικό σημείο στην ιστορία της χώρας. ''Πρόκειται για μια επανάσταση, που εξέφρασε την επιθυμία των Αιγυπτίων   για αλλαγή και την προσδοκία τους να χτίσουν ένα νέο μέλλον για το έθνος'', προσέθεσε ο Αιγύπτιος ηγέτης.

10.Τουρκία.   Μετά  την  έγκριση  της  Συνταγματικής  Μεταρρύθμισης  από  το  Κοινοβούλιο,  έρχεται  η   προκήρυξη Δημοψηφίσματος περί το μήνα Απρίλιο,   ώστε να επικυρωθούν   από  το  λαό  τα σχέδια  Ερντογάν   για συγκέντρωση όλων των εξουσιών στα χέρια του. ''Την ίδια στιγμή''  οι Εισαγγελείς προχώρησαν στην έκδοση ενταλμάτων σύλληψης για περισσότερους από τετρακόσιους ανθρώπους , κυρίως στρατιωτικούς και μέλη των σωμάτων ασφαλείας, στους οποίους αποδίδεται από το καθεστώς Ερντογάν ότι είναι ''Γκιουλενιστές.''  Μέχρι σήμερα, με αφορμή το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, έχουν φυλακιστεί περίπου 40.000 άτομα , ενώ άλλοι 100.000 έχουν απολυθεί ή τεθεί σε διαθεσιμότητα . Αυτά συμβαίνουν στην Τουρκική ''Δημοκρατία'', χώρα η οποία απαιτεί μετ' επιτάσεως να γίνει μέλος της Ευρώπης, με τους ''δικούς της '' βέβαια όρους. 

30/1/2017. Περί «αδράνειας» της διεθνούς κοινωνίας

on Monday, 30 January 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Μάριος-Ανέστης Καϊτάζης, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

30/1/2017. Περί «αδράνειας» της διεθνούς κοινωνίας

     Το Κυπριακό ζήτημα βρίσκεται σε εκκρεμότητα για σαράντα και πλέον χρόνια, παρά το γεγονός ότι η τουρκική κατοχή είναι αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο, οι εγγυήτριες δυνάμεις είναι μέρη του Συμφώνου της βόρειο-ατλαντικής συμμαχίας κι η Κύπρος κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Χωρίς να αξιολογούνται οι ηγεσίες εκατέρωθεν των συνόρων, οι αντικειμενικοί πολιτικοί σκοποί τους ή οι μέθοδοι τους για την επίτευξη αυτών των στόχων, επιχειρείται μια σύντομη αναφορά στους λόγους για τους οποίους η διεθνής κοινωνία επέτρεψε τη διαιώνιση του ζητήματος.

STATUS QUO
     Το 1960 η Μεγάλη Βρετανία αποδέχεται με τη Συμφωνία του Λονδίνου τα όσα είχαν ήδη συμφωνηθεί με τη Συμφωνία της Ζυρίχης το 1959 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας[1].
     Η συμφωνία προβλέπει την ίδρυση της Δημοκρατίας της Κύπρου[2] και την ανάληψη της υποχρέωσης για τις τρεις συμβαλλόμενες χώρες να εγγυηθούν την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα, της νεοσύστατης Δημοκρατίας, τη μη ένωση της με άλλη χώρα και τη διατήρηση του status quo, όπως αυτό διαμορφώνεται με το Σύνταγμα του 1960.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

25/1/2017. ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ!!

on Wednesday, 25 January 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

25/1/2017. ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ!!

Σε άρθρο του γράφοντος, Οκτώβριος  2016, σχετικά με τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ (τίτλος:Εκλογές ΗΠΑ, ο αγώνας για τις ψήφους των Εβραίων και την στήριξη του AIPAC)  αναφερθήκαμε στην  προσπάθεια  των υποψηφίων για την στήριξη τους από το πανίσχυρο Αμερικανικο-Εβραικό λόμπι, καθόσον αποτελεί κρίσιμο και ουσιαστικό παράγοντα νίκης.
Η «προσφορά»  του υποψήφιου Ντόναλντ Τραμπ ήταν κατά την άποψή μας  η καλυτέρα, καθότι  όπως έλεγε η ανακοίνωση του επιτελείου Τραμπ μετά την συνάντηση του μεγιστάνα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό: «Ο Τραμπ αναγνώρισε ότι η Ιερουσαλήμ είναι η αιώνια πρωτεύουσα του εβραϊκού λαού εδώ και περισσότερα από 3.000 έτη κι ότι οι ΗΠΑ, υπό τη διακυβέρνηση Τραμπ, θα αποδεχθούν τελικά την εξουσιοδότηση που έδωσε προ πολλού το Κογκρέσο περί αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως της αδιαίρετης πρωτεύουσας του Κράτους του Ισραήλ», που στόχευσε και πέτυχε στην καρδιά της  Εβραϊκής εθνικής αντίληψης.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

23/1/2017. Ο ΡΩΣΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ «ΚΑΜΕΝΗΣ ΓΗΣ» ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΑΣΙΑ

on Monday, 23 January 2017. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

23/1/2017. Ο ΡΩΣΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ «ΚΑΜΕΝΗΣ ΓΗΣ» ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΑΣΙΑ

Αν ρίξουμε μια ματιά σε μια υδρόγειο σφαίρα θα δούμε ότι ο πλανήτης μας είναι ένας θαλάσσιος κόσμος όπου κυριαρχούν δύο μεγάλα νησιά. Για την ακρίβεια, ένα μεγάλο  και ένα μικρότερο. Το μεγάλο νησί είναι το σύμπλεγμα της Ευρασίας με την Αφρική, αυτό που ο Βρετανός γεωπολιτικός θεωρητικός Sir Halford Mackinder ονόμασε «Παγκόσμια Νήσο» (World Island) και το μικρότερο είναι η αμερικανική ήπειρος. Με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κυρίαρχη στεριά του κόσμου είναι η Παγκόσμια Νήσος ενώ η αμερικανική ήπειρος είναι δευτερεύουσας σημασίας έκταση, εξαρτώμενη από την Παγκόσμια Νήσο. Και πάλι με βάση τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, η κομβική ήπειρος στο σύμπλεγμα αυτό είναι η Ευρασία, ενώ υπαρξιακός πυρήνας της Ευρασίας είναι ο χώρος που ο Mackinder αναφέρει ως Heartland και ο οποίος ουσιαστικά ταυτίζεται με τη Ρωσία και το εγγύς εξωτερικό της Ρωσίας.

Ωστόσο, αν και η Ευρασία είναι το κέντρο του κόσμου, μέχρι σήμερα η ύπαρξη του στρώματος των αρκτικών πάγων ουσιαστικά την έκοβε σε δύο κομμάτια και καθιστούσε τους μεγάλους ωκεανούς του πλανήτη βασικούς διαύλους επικοινωνίας μεταξύ τoυ δυτικού και του ανατολικού κομματιού της.
Και οι ωκεανοί ελέγχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έτσι, η κυρίαρχη χώρα του δεύτερου νησιού του πλανήτη, δηλαδή της αμερικανικής ηπείρου, ελέγχοντας τις ανοιχτές ωκεάνιες εκτάσεις, καθίστατο η σημαντικότερη χώρα του κόσμου, παρόλο που βρίσκεται σε μια περιφερειακή θέση.

Σήμερα, όμως, τα πράγματα δείχνουν να αλλάζουν. Ένας συνδυασμός γεωγραφικών, τεχνολογικών και πολιτικών παραγόντων απειλεί να δημιουργήσει μια εν δυνάμει γεωπολιτική πραγματικότητα πρωτοφανή στην ανθρώπινη ιστορία.

Η ΤΗΞΗ ΤΩΝ ΑΡΚΤΙΚΩΝ ΠΑΓΩΝ ΚΑΙ Η ΕΝΙΑΙΑ ΕΥΡΑΣΙΑ
Ο πρώτος από αυτούς τους παράγοντες είναι η διαφαινόμενη τήξη του στρώματος των πάγων του Αρκτικού. Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε πως όταν αναφερόμαστε σε τήξη των αρκτικών πάγων δεν εννοούμε τη πλήρη εξαφάνισή τους αλλά τη μείωση του στρώματός τους σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι διαχειρίσιμο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους από τα ρωσικά παγοθραυστικά.

Οι πιθανές συνέπειες από αυτήν την εξέλιξη αναμένεται να είναι κοσμογονικές.

Εδώ θα περιοριστούμε να αναφέρουμε ότι μία από τις συνέπειες αυτής της πιθανής εξέλιξης είναι ότι δημιουργείται ένας νέος θαλάσσιος δρόμος, που επιτρέπει την επικοινωνία του ανατολικού κομματιού της Ευρασίας με το δυτικό, χωρίς να χρειάζονται κατ’ ανάγκην οι ανοικτές ωκεάνιες εκτάσεις.

Θα μπορούσαμε δηλαδή να πούμε ότι δημιουργείται ένα είδος διαδρόμου ταχείας κυκλοφορίας γύρω από την Ευρασία αλλά και γενικότερα γύρω από το σύμπλεγμα Ευρασίας – Αφρικής, που αποτελείται από τα εγγύς ύδατα στην περιφέρεια των δύο ηπείρων. Ο διάδρομος αυτός συμπληρώνεται από το πλέγμα των κλειστών θαλασσών στο εσωτερικό της Παγκόσμιας Νήσου και συγκεκριμένα, τη Βαλτική, τη Μαύρη Θάλασσα και κυρίως τη Μεσόγειο Θάλασσα, η οποία αποτελεί, κατά κάποιο τρόπο, το εσωτερικό αίθριο της Παγκόσμιας Νήσου. Δηλαδή το κέντρο της. Και κέντρο του κέντρου είναι η Ανατολική Μεσόγειος.

Βρισκόμαστε λοιπόν ενώπιον της πιθανότητας δημιουργίας ενός νέου γεωπολιτικού χώρου, αποτελούμενου από τα περιφερειακά ύδατα γύρω από την Ευρασία και την Αφρική και από τις κλειστές θάλασσες στο εσωτερικό αυτού του πλέγματος. Άρα, βασικό στρατηγικό διακύβευμα των ερχόμενων δεκαετιών είναι ποιος θα ελέγξει αυτόν τον χώρο και ιδιαίτερα το κέντρο του, που είναι η Ανατολική Μεσόγειος.

Μέχρι πριν λίγο καιρό, η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα ήταν εύκολη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες. Δηλαδή, η κατεξοχήν ναυτική δύναμη του πλανήτη. Όμως, εδώ και μερικά χρόνια δραματικές αλλαγές στην τέχνη και την τεχνολογία του πολέμου, προερχόμενες κυρίως από την Κίνα, έχουν αλλάξει αυτό το δεδομένο.

Συγκεκριμένα, για δικούς της λόγους, η Κίνα έχει αναπτύξει οπλικά συστήματα και πολεμικές μεθοδολογίες που σκοπό έχουν να αμφισβητήσουν τη ναυτική ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών ακριβώς στα εγγύς ύδατα γύρω από την Ευρασία. Αυτές οι ικανότητες χαρακτηρίζονται από Αμερικανούς ειδικούς με το αρκτικόλεξο HEAT (High End Asymmetrical Threats) και βασίζονται στη δημιουργία πλεγμάτων αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής (anti – acess area – denial {A2/AD}) που επιδιώκουν να μετατρέψουν τα πλεονεκτήματα του Αμερικανικού Ναυτικού σε μειονεκτήματα στα παράκτια ύδατα και να διώξουν τα αμερικανικά πολεμικά πλοία βαθιά στην ασφάλεια των ωκεανών.

Η περαιτέρω εξέταση αυτών των ικανοτήτων ξεφεύγει από τα όρια αυτής της παρουσίασης. Εδώ θα περιοριστούμε να πούμε ότι αιχμή του δόρατος αυτών των προσπαθειών είναι η ανάπτυξη ASBM (anti – ship ballistic missiles), δηλαδή εξειδικευμένων βαλλιστικών πυραύλων, ικανών να προσβάλουν πλοία επιφανείας εν κινήσει. Ο πιο γνωστός εκπρόσωπος των πυραύλων αυτών είναι ο περιβόητος Dong Feng 21D που χαρακτηρίζεται ως «φονέας αεροπλανοφόρων» (‘air carrier killer’).

Το πιο σημαντικό όμως είναι να γνωρίζουμε ότι οι ικανότητες αυτές δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Κίνας, ούτε απαιτούν κάποιες ιδιαίτερα εξελιγμένες τεχνολογίες για να αναπτυχθούν. Ήδη κράτη σαν το Ιράν έχουν αρχίσει να επενδύουν σε αυτές ενώ είναι δεδομένο ότι την υψηλότερη τεχνολογία στους σχετικούς τομείς κατέχει η Ρωσία, άρα είναι σε θέση να αναπτύξει πλέγματα προβολής ισχύος από τη στεριά στη θάλασσα ανώτερα από αυτά της Κίνας ή οποιουδήποτε άλλου.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΩΚΕΑΝΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ;
Άρα, λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι, από γεωστρατηγικής άποψης, οι θάλασσες του πλανήτη τείνουν να χωριστούν σε δύο κομμάτια. Στις ανοιχτές ωκεάνιες εκτάσεις, όπου τον έλεγχο συνεχίζουν να έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και στα εγγύς ύδατα στην περιφέρεια και το εσωτερικό της Παγκόσμιας Νήσου, όπου η κυριαρχία διεκδικείται με αξιώσεις από τις χερσαίες ευρασιατικές δυνάμεις, δηλαδή τη Ρωσία και την Κίνα, οι οποίες μετατρέπονται σε ένα είδος υβριδικών δυνάμεων με μεικτά χερσαία και θαλάσσια στοιχεία.

Ουσιαστικά δηλαδή, η Παγκόσμια Νήσος, συνδυασμένη με αυτό το νέο θαλάσσιο σύστημα των εγγύς περιφερειακών υδάτων και των κλειστών θαλασσών, κατά κάποιον τρόπο αποκόπτεται από τους ανοιχτούς ωκεανούς και δημιουργεί ένα είδος αυτόνομου κόσμου μέσα στον πλανήτη. 

Αυτή όμως είναι μια πιθανή εξέλιξη πολύ αρνητική για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως είπαμε και πριν, με βάση τις ίδιες τις αγγλοσαξονικές γεωπολιτικές αντιλήψεις, ολόκληρη η αμερικανική ήπειρος είναι δευτερεύουσας σημασίας στεριά, εξαρτώμενη από την Ευρασία. Κατά συνέπεια, αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι σε θέση να ασκούν αποφασιστικής σημασίας δράσεις στην Ευρασία, τότε είναι καταδικασμένες να τεθούν στο περιθώριο.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσαν να καταφύγουν στην στρατηγική των Βρετανών προπατόρων τους. Δηλαδή στο διαίρει και βασίλευε που εφάρμοζε η Μεγάλη Βρετανία καθ’ όλη τη διάρκεια του λεγόμενου βεστφαλιανού συστήματος από το 1648 μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εδώ όμως εισέρχεται ένα τρίτος παράγοντας. Η οικονομική, πολιτική αλλά και στρατιωτική αποδυνάμωση των Ηνωμένων Πολιτειών που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια. Μετά τον δεκαπενταετή ατέρμονα και χιμαιρικό «Πόλεμο Ενάντια στην Τρομοκρατία», ο οποίος ρούφηξε την αμερικανική στρατιωτική ισχύ, στέγνωσε το αμερικανικό θησαυροφυλάκιο και οδήγησε στο φιάσκο του Ιράκ και του Αφγανιστάν, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν δείχνουν να έχουν ούτε τη δύναμη να επιβάλλουν την κυριαρχία τους σε κομβικά σημεία της Ευρασίας δια της βίας αλλά ούτε και τα χρήματα ώστε να εξαγοράσουν συμμαχίες και συνεργασίες, όπως έκαναν στο παρελθόν.

Ο συνδυασμός αυτών των τριών παραγόντων απειλεί να οδηγήσει στην υλοποίηση ενός γεωπολιτικού εφιάλτη για τους Αμερικανούς. Στη δημιουργία μιας αυτονομημένης Παγκόσμιας Νήσου, που θα έχει αποκοπεί από το ωκεάνιο σύστημα προβολής ισχύος και την οποία δεν θα μπορούν πλέον να ελέγχουν ούτε δια της σκληρής ούτε δια της ήπιας ισχύος, ενώ θα δυσκολεύονται να εφαρμόσουν την παραδοσιακή βρετανική πολιτική των επιλεκτικών και μη μόνιμων αντιπαλοτήτων και συμμαχιών, ώστε να αποτρέψουν τη δημιουργία μιας κυρίαρχης ευρασιατικής δύναμης.

Μπαίνουμε λοιπόν στον πειρασμό να σκεφτούμε ότι για να ξεφύγουν από αυτό το αδιέξοδο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να εφαρμόζουν μια πολιτική καμένης γης σε κομβικά σημεία της Παγκόσμια Νήσου. Δηλαδή, να επιδιώκουν την καταστροφή κρατικών οντοτήτων που βρίσκονται σε κρίσιμες περιοχές του διεθνούς συστήματος, έτσι ώστε να δημιουργήσουν «μαύρες τρύπες» χάους, ρευστότητας και ασάφειας και κατά συνέπεια να αποτρέψουν το ενδεχόμενο σύναψης συμμαχιών και συνεργασιών των χωρών των περιοχών αυτών με τις μεγάλες ευρασιατικές δυνάμεις, προεξαρχούσης της Ρωσίας. Με άλλα λόγια, οι Ηνωμένες Πολιτείες από τη στιγμή που δεν μπορούν να ελέγξουν συγκεκριμένες κομβικές περιοχές, ενδέχεται να προτιμούν να τις καταστρέψουν έτσι ώστε να μην τις ελέγξει κάποιος άλλος.

Και όπως είπαμε και πιο πάνω, το κομβικότερο σημείο αυτής της νέας αυτονομημένης Παγκόσμιας Νήσου είναι το κέντρο της, δηλαδή η Ανατολική Μεσόγειος. Στο πλαίσιο αυτής της λογικής γίνεται πιθανώς κατανοητή και η φαινομενικά παρανοϊκή πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή έναντι του ISIS, όπου από τη μία το καταπολεμούν και από την άλλη το υποστηρίζουν, είτε άμεσα είτε έμμεσα, στρεφόμενες ενάντια στους σημαντικότερους αντιπάλους του και ιδιαίτερα ενάντια στη Ρωσία.

Από πλευράς της τώρα η Ρωσία, τόσο στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και γενικότερα στην ευρασιατική περιφέρεια, μάλλον θα επιθυμούσε να υπάρχουν σταθεροποιημένες κρατικές οντότητες, με ανταγωνιστικές μεν σχέσεις μεταξύ τους, αλλά συμπαγείς και αυτόφωτες, έτσι ώστε να μπορεί να εκμεταλλεύεται την κεντρική της γεωγραφική θέση στην Ευρασία και να τις θέτει ενώπιον του διλήμματος ότι αν δεν προχωρήσουν σε μια συνεργατική σχέση με τη Μόσχα, θα προχωρήσουν οι αντίπαλοί τους και θα αποκτήσουν πλεονέκτημα στον μεταξύ τους ανταγωνισμό.

Για παράδειγμα, σε περίπτωση που η Ινδία στραφεί γεωπολιτικά προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Μόσχα θα μπορούσε να ενισχύσει με προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό το Πακιστάν, αλλάζοντας τα δεδομένα στις ισορροπίες ισχύος στην ινδική υποήπειρο. Αντιστοίχως, σε περίπτωση που η Κίνα επιχειρήσει να αποκτήσει κυρίαρχο ρόλο στο σινορωσικό σύστημα, η Μόσχα θα μπορούσε να ενισχύσει δραστικά τις σχέσεις της με την Ινδία, διαμορφώνοντας ένα αντίρροπο μέγεθος έναντι του Πεκίνου.

Άρα, για τη Ρωσία χαοτικοί πόλεμοι, σαν αυτόν που διεξάγεται στη Συρία, οι οποίοι αποδομούν κρατικές οντότητες, πολύτιμες για τη μελλοντική γεωπολιτική της στρατηγική, είναι καταρχήν βλαβερές καταστάσεις που θα πρέπει να παύσουν να υφίστανται και να επικρατήσει η ειρήνη.

Αντιθέτως, για τις Ηνωμένες Πολιτείες παρόμοιες συγκρούσεις, που καταστρέφουν την ενότητα της αυτονομημένης Παγκόσμιας Νήσου, διαλύουν τα βασικά συστατικά της στοιχεία, δηλαδή τα συμπαγή κράτη και αποτρέπουν τη δημιουργία μιας κυρίαρχης ευρασιατικής δύναμης, είναι μια θετική κατάσταση που πρέπει να ενισχυθεί. 

Με άλλα λόγια, ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι, όντως, αυτό που συμβαίνει στη Συρία είναι ο ανταγωνισμός ηγεμονικών δυνάμεων, το γεγονός παραμένει ότι η μία εξ αυτών των δυνάμεων προωθεί μια γεωπολιτική στρατηγική που προϋποθέτει την ύπαρξη  συμπαγών και σταθερών κρατών, ενώ η άλλη επιδιώκει την ύπαρξη κατεστραμμένων κρατών, που δεν θα επιτρέψουν στη Ρωσία να δημιουργήσει την αρχιτεκτονική που αυτή θέλει στην περιφέρειά της.  

Βέβαια, αυτή η θεωρία μπορεί να φαίνεται σε πολλούς προϊόν συνωμοσιολογικής σκέψης. Καταρχάς, όμως, δεν αναφέρομαι σε  βεβαιότητες αλλά σε πιθανότητες. Επίσης, δεν αναφέρομαι, κατ’ ανάγκην, σε ένα συνειδητό και οργανωμένο σχέδιο, το οποίο χαράχθηκε από κυνικές και σοφές δεξαμενές σκέψης σε κάποιες σκοτεινές αίθουσες της Ουάσιγκτον. Αντιθέτως, μιλάω για μια απρόσωπη αντίδραση, που προκύπτει περίπου αυτοματοποιημένα από πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών, λόγω των δραστικών αλλαγών στο διεθνές σύστημα που περιγράψαμε πιο πάνω, με τον ίδιο τρόπο που οι τριβές των τεκτονικών πλακών παράγουν σεισμικές δονήσεις.

Σε κάθε περίπτωση, όλα τα παραπάνω μπορεί να είναι εντελώς λανθασμένα. Όμως, θεωρώ ότι μας προσφέρουν μια εναλλακτική θέαση των τεκταινομένων στη γειτονιά μας και ένα νέο πεδίο προβληματισμού. Γιατί, αν πράγματι υφίσταται έστω και η ελάχιστη πιθανότητα ότι  ισχυρά δυτικά κέντρα εξουσίας μπορεί να έχουν επενδύσει στην καταστροφή των κρατικών οντοτήτων σε κομβικά κομμάτια της Ευρασίας, για να μην δημιουργηθεί ένα ενιαίο γεωπολιτικό οικοδόμημα σε αυτήν, τότε δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα σταματήσουν στη Συρία. Όσο περισσότερες αποτυχημένες χώρες υπάρχουν στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου τόσο το καλύτερο για αυτούς. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά.

(*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διδάσκει επίσης Γεωγραφία της Ασφάλειας της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το παραπάνω κείμενο αποτελεί την εισήγηση του υπογράφοντος στη διεθνή  επιστημονική ημερίδα με θέμα “Ο ρόλος της Ρωσίας στην εδραίωση της ειρήνης και ασφάλειας στη Μεσόγειο”, που διεξήγαν το Τμήμα Ρωσικής Γλώσσας και Φιλολογίας και Σλαβικών Σπουδών και το Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, στις 19 Δεκεμβρίου 2016 στο αμφιθέατρο «Άλκης Αργυριάδης» στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

<<  1 2 [34 5 6 7  >>