Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

20/17/2016. ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ 10-16 ΝΟΕ 2016

on Sunday, 20 November 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Νικόλαος παπαπροκοπίου, Υπτχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

20/17/2016. ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ  ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ 10-16 ΝΟΕ 2016

Α’ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΟΜΠΑΜΑ
Το πρόγραμμα του Προέδρου Ομπάμα παρέμεινε μέχρι την ύστατη  ώρα μυστικό για λόγους ασφαλείας. Η πολυσυζητημένη ομιλία στη Πνύκα ακυρώθηκε για λόγους  ασφαλείας και προτιμήθηκε η ομιλία στο ίδρυμα Νιάρχου.
Η δική μου εκτίμηση και πολλών αναλυτών ήταν ότι η ομιλία του θα ήταν μία απάντηση στο λαϊκισμό και  πιθανά μια αυτοκριτική για τα λάθη του. Επίσης ότι θα ήταν  μία εκτενής  αναφορά στην ελευθερία, δημοκρατία και δικαιοσύνη, καθώς και την ανθεκτικότητα των θεσμών στη χώρα μας παρά τη μεγάλη κρίση.
Στο θέμα της διευθέτησης του χρέους που θα περίμενε η Ελλ. Κυβέρνηση να τεθεί   κατ’ αρχάς  φαινόταν ότι δεν θα έχει καμία  σημαντική επίπτωση στη θέση της Ελλάδας.
Έτσι φαινόταν ότι η  επίσκεψη στο σοβαρό αυτό οικονομικό θέμα είχε χαρακτήρα μόνο συμβολικό.
Αναφορικά με το προσφυγικό αναμενόταν να υπενθυμίσει ότι η διαχείρισή του θα γινόταν μόνο με διεθνή κινητοποίηση ,χωρίς φράκτες και μονομερείς ενέργειες. Εννοείται χωρίς αυτοκριτική   για τις παρεμβάσεις  στη Μέση Ανατολή.
Τέλος αναμενότανε  να γίνει μνεία και στην επίλυση του Κυπριακού ζητήματος ως τμήμα της γεωπολιτικής σταθερότητας.
Τι συνέβη ακριβώς με την επίσκεψη και τα αποτελέσματά της;
Το σοβαρότερο συμπέρασμα βγαίνει από την 30λεπτη 4μερή συνάντηση των δύο πλευρών.
ΧΡΕΟΣ: Επιμονή στη τήρηση χρονοδιαγράμματος ώστε να μην υπάρχουν διαφοροποιήσεις από το ΔΝΤ και αποδοχή εκ μέρους της Ελλάδας για την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, όπως και ότι υπάρχει η πεποίθηση  ότι το θέμα της δραστικής απομείωσης του χρέους στις συζητήσεις με τη Καγκελάριο Μέρκελ.
ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Για το Κυπριακό η Κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν ασκήθηκε πίεση προς την Ελληνική πλευρά, χωρίς να γίνει σχετική αναφορά σε λεπτομέρειες. Ο πρόεδρος Ομπάμα δήλωσε ότι είμαστε προσηλωμένοι στην εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης, τέτοιας που να εξασφαλίζει Ισοτιμία .
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ: Δηλώθηκε η προθυμία για προσφορά βοήθειας από την Αμερική στην Ελλάδα με οποιονδήποτε τρόπο. Επίσης μας ευχαρίστησε για τη συμμετοχή της χώρας μας στη σύνοδο κορυφής του ΟΗΕ για το μεταναστευτικό/προσφυγικό, όπου επισημάνθηκε η ανάγκη συνεργασίας με τα Ηνωμένα Έθνη.
Β’ Η ΕΚΛΟΓΗ DONALD TRUMP H EΠOMENH HMEΡA
Μετά την εκλογή του νέου Προέδρου το πρώτο ερώτημα που προκύπτει είναι με ποιούς θα κυβερνήσει.
Από τις τελευταίες δηλώσεις του φαίνεται ότι θα παρουσιάσει ένα νέο πρόγραμμα  Δημοσίων Επενδύσεων (Public Investments),  θα μειώσει τη φορολογία επιχειρήσεων κατά 15%, και για τους πλούσιους ,θα επιβάλλει δασμούς 45% στα Κινεζικά προϊόντα ,θα ακυρώσει τις συμφωνίες με την Ε Ε για τις πολυεθνικές  εταιρίες των ΗΠΑ, θα ενισχύσει την αστυνομία, θα καταργήσει το Obama    Care  ,θα κτίσει τείχος.
Παράλληλα έχει δηλώσει ότι θα αποσύρει την υπογραφή του  από τη συμφωνία των Παρισίων  για το κλίμα και θα αναθεωρήσει τη συμφωνία για το Ιράκ. Από  στρατιωτικής άποψης αμφισβητεί το θεσμό του ΝΑΤΟ, αλλά και τις κυρώσεις εις βάρος της Ρωσίας για τη Κριμαία. Παράλληλα θεωρητικά θα αυξήσει τον αμυντικό Προϋπολογισμό.
Ήδη συγκροτεί ο Υπουργικό Συμβούλιο με Υπουργό Εσωτερικών το πρώην πρόεδρο της  Βουλής των Αντιπροσώπων Ντίτριτζ  και Δικαιοσύνης το πρώην Δήμαρχο της Νέας Υόρκης Τζουλιάνι. Για το Υπουργείο Άμυνας ο Στρατηγός Μ. Φιν, στο Υπουργείο Ενέργειας ο Χάρολντ Χαμ  και  στο Υπουργείο Υγείας ο Μπεν Καράσυ. Ο επικεφαλής του State Department θα είναι ο Τζον Μπόλτον θερμός υποστηρικτής των Ισραηλινών  και της επέμβασης στο Ιράκ το 2003.
Επίσης στα πλαίσια του «Νεποτισμού» ο D. Trump junior διεκδικεί κάποιο αξίωμα. Η βασίλισσα του tea party  Σάρα Πέϊλιν διεκδικεί κάποιο πόστο και θα της δοθεί το Υπουργείο των Παλαιμάχων.
Στα παραπάνω θέματα υπάρχουν τα αντίστοιχα ζητήματα:
1.Κλιματική Αλλαγή Το πλαίσιο συμφωνίας είναι πολύπλοκο και η μονομερής ακύρωση είναι πολύ δύσκολη. Απλά ο Trump θα μπορεί να μην εφαρμόσει τη συμφωνία που είναι μη δεσμευτική 2.Πρόγραμμα Αφορά  παιδιά (κάτω των 16 ετών) παράνομων μεταναστών από το 2007 και μετά, προστατεύοντας από απέλαση και λαμβάνοντας εργασία  για 2 χρόνια
4 Ανώτατο Δικαστήριο  Στο Ανώτατο Δικαστήριο χηρεύει η θέση  από το Φεβρ. του 2016.Οι Ρεπουμπλικάνοι μπλόκαραν τον εκλεκτό του Ομπάμα επί 8 μήνες και αυτό θεωρώ ότι θα είναι η πρώτη κίνηση του D.Trump,για ένα πανίσχυρο ιερατείο  που εκδίδει ιστορικές δεσμευτικές αποφάσεις.
5.Ενημέρωση επί βασικών θεμάτων Εθνικής Ασφάλειας
Η απόρρητη ενημέρωση αφορά στις απειλές και τις δυνατότητες του πυρηνικού  οπλοστασίου καθώς και τις πληροφορίες, αλλά και το πολυάριθμο δίκτυο πρακτόρων ανά τον κόσμο, καθώς και 12 αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις που έχει υπογράψει ο Ομπάμα. Εδώ υπάρχει και μία συζήτηση για το χαρακτηρισμό ως απόρρητων και των παιδιών του Trump,δεδομένου ότι ο Νόμος 1967 απαγορεύει κάτι τέτοιο.
Γ’ ΝΑΤΟΪΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
Η Τουρκία είχε εκδώσει 2 NAVTEX για 12-15 Νοε., για εκτέλεση ασκήσεων με πραγματικά πυρά γύρω από το Καστελλόριζο σε βάθος 20 ναυτικών μιλ.
Το Ελληνικό ΠΝ αντέδρασε κεραυνοβόλα με εκδήλωση «κόντρα ισχύος» και μετάβαση τουλάχιστον 3 πλοίων (Φρεγάτα, Υποβρύχιο, Κανονιοφόρος)  με αποτέλεσμα την απομάκρυνση της απειλής. Παράλληλα η ΠΑ  είχε σε υψηλή ετοιμότητα 2 ζεύγη F-16 και MIRAGE 2000 για κάθε ενδεχόμενο.
Υπάρχουν πληροφορίες για κατεπείγουσα προμήθεια 10-20 UAV MALE μεγάλης αυτονομίας με εκμετάλλευση από  ΠΑ αλλά επιχειρησιακή αξιοποίηση από ΓΕΕΘΑ. Τα Α/Φ θα ενεργούν στο FIR με πλευρική εποπτεία RADAR.
Το συμπέρασμα είναι ότι απαιτείται εγρήγορση και ταχύτατη αντίδραση σε κάθε επιθετική ενέργεια της Τουρκίας.
Δ’ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ
Τη τελευταία ημέρα των διαπραγματεύσεων στο Μον Πελερέν  ο Τουρκοκύπριος ηγέτης έριξε τα τελευταίο του χαρτί για το εδαφικό. Υποχώρησε από το 32% στο 28,5% με δημιουργία 2 θυλάκων  ένα για Ελληνοκύπριους και ένα για Μαρωνίτες  με υπαγωγή τους στην Ομόσπονδη Διοίκηση, που σημαίνει μείζονα συμμετοχή της Τουρκικής Διοίκησης (χωρίς να υπολογίζεται στο 28.5%)
Με βάση τη πρόταση θα επιστρέψουν 80.000 πρόσφυγες  έναντι των 200.000, με πιθανότερη περιοχή αυτή της Καρπασίας. Αναμένεται να συζητηθεί στην Αθήνα ,πριν συνεχισθούν στη Γενεύη  οι συνομιλίες το επόμενο διάστημα.
Στο σημείο  αυτό υπάρχει και το θέμα της πενταμερούς  διάσκεψης , όπου θα εξαιρεθεί η Κυπριακή Δημοκρατία. Εδώ ακριβώς είναι και η ασάφεια ως προς το ρόλο των ΗΠΑ με νέο Administration.Επίσης το θέμα που είναι εθνικής ζωτικής σημασίας  δεν αναλύεται από τα ΜΜΕ, ούτε  είναι γνωστές οι θέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ε’ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΜΟΛΔΑΒΙΑ
Στις πρόσφατες εκλογές για τη Προεδρία της Δημοκρατίας, ο φιλορώσος υποψήφιος Ίγκορ Ντούτον  ανακηρύχθηκε νικητής με 52%,έναντι 49% της αντιπάλου του η οποία όμως δεν δέχθηκε το αποτέλεσμα, που απαιτεί νέα εκλογή και προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Η συμμετοχή ήταν 53,4% ,αυξημένη κατά 4 μονάδες σε σχέση με το 1ο γύρο.
ΣΤ’ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Η Κυβέρνηση μειοψηφίας του Μποϊκο Μπορίσωφ  θα παραιτηθεί, επειδή η υποψήφια του κεντροδεξιού κόμματος έχασε από το σοσιαλιστή τη προηγούμενη Κυριακή στο 2ο γύρο των Προεδρικών εκλογών. Έτσι προβλέπεται ότι την Άνοιξη του 2017 το αργότερο, θα γίνουν πρόωρες εκλογές ,με αντίστοιχο περίοδο πολιτικής αστάθειας.

18/11/2016. Η Προεδρική Εκλογή Trump και οι Δυνητικές Επιπτώσεις της στoν Κόσμο και στην Ελλάδα

on Friday, 18 November 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφουν οι: Αλεξάνδρα Τόμπρα, Δημήτρης Στεργίου, Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Χρήστος Ζιώγας

18/11/2016. Η Προεδρική Εκλογή  Trump και οι Δυνητικές Επιπτώσεις της στoν Κόσμο και στην Ελλάδα

Οι προεδρικές εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες προκάλεσαν πολλές συζητήσεις και αναλύσεις για τα αίτια της απρόσμενης νίκης του Donald Trump, αλλά ακόμη περισσότερα ερωτηματικά για την υλοποίηση των συχνά αντιφατικών και ενίοτε «εμπρηστικών» προεκλογικών του δηλώσεων. Αναμφισβήτητο είναι το γεγονός ότι κατόρθωσε να κινητοποιήσει ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος που αισθάνεται απογοητευμένο με την αυξανόμενη οικονομική ανισότητα και την «υφαρπαγή» του πολιτικού συστήματος από τις θεσμοθετημένες και καλά οργανωμένες ομάδες συμφερόντων, όπως αναλύει και ο Francis Fukuyama σε πρόσφατο άρθρο του στο Foreign Policy. Οι αντιλήψεις και θέσεις του Trump, καίτοι έρχονται σε αντιπαράθεση με αυτές των ελίτ των ευρωπαϊκών χωρών και των \συμμάχων τους, εντούτοις συναντούν μια αυξανόμενη αποδοχή από τις πλατιές μάζες των αποκαλούμενων «απλών ανθρώπων», οι οποίοι ως επί το πλείστον κατατάσσουν (σωστά ή λάθος) τον εαυτό τους στην πλευρά των χαμένων του αμερικανογενούς φαινομένου της  παγκοσμιοποίησης. Είναι αλήθεια ότι η οικονομικές ανισότητες έχουν διευρυνθεί διότι η οικονομική παγκοσμιοποίηση έχει πλήξει τα μικρομεσαία οικονομικά στρώματα, την περίφημη «μεσαία τάξη» την οποία τόσο πολύ «μόχθησε» να δημιουργήσει και να καταξιώσει η μεταπολεμική οικονομική πραγματικότητα.

Έχοντας ορθά εντοπίσει αυτές τις τάσεις ο Trump προχώρησε στην υιοθέτηση μιας λαϊκιστικής ηγετικής φυσιογνωμίας και πραξεολογίας, υποσχόμενος με ένα μαγικό τρόπο να ανατρέψει όλες αυτές τις (αποτυχημένες συνταγές) αλυσιτελείς, για τον μέσο αμερικάνο πολίτη, καταστάσεις και τα οργανωμένα συμφέροντα. Μέχρι σήμερα ο Trump δεν έχει επιδείξει ένα ξεκάθαρο ανάλογο σχέδιο αλλά εξελισσόμενης της προεκλογικής του εκστρατείας κατέγραψε σημαντικές αναδιπλώσεις από σκληροπυρηνικές και αντισυμβατικές θέσεις του, χωρίς αυτή η κίνηση από μόνη της να αποτελεί οπωσδήποτε μειονέκτημα.

Παρά την σχετική άμβλυνση αρκετών θέσεων του και την ύπαρξη πολλαπλών εξισορροπητικών δομών του αμερικανικού πολιτικού συστήματος (τα γνωστά «checks and balances» παρότι το καθιστούν ιδιαίτερα πολύπλοκο και δυσνόητο εξασφαλίζουν τη σταθερότητα), η εκλογή του Trump εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία σε σημαντική μερίδα πολιτών στο εσωτερικό και εξωτερικό και κυρίως στις ηγεσίες συμμαχικών και μη κρατών. Αναλύσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας θέλουν ορισμένες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ να ανησυχούν από μια ενδεχόμενη αμερικανική στροφή στον απομονωτισμό ή ακόμη και από την επιλογή μιας πιο περιοριστικής ερμηνείας του αμερικανικού συμφέροντος. Συγχρόνως λεκτικές αναφορές για αναβίωση πρακτικών προστατευτισμού στο διεθνές εμπόριο δημιουργούν κλίμα αβεβαιότητος και κλονίζουν το βασικό συντελεστή της οικονομίας, την εμπιστοσύνη. Ρωσία και Κίνα φαίνεται να αποδέχονται, για διαφορετικούς λόγους εκάστη, με ικανοποίηση την εκλογή Trump, λόγω της εκλογικής αποτυχίας της καθεστηκυίας ελίτ και ευελπιστώντας να υλοποιήσει την μερική, έστω, αναδίπλωση των Ηνωμένων Πολιτειών από διάφορα σημεία του πλανήτη. Εν τούτοις, η επικράτηση ενός «αγνώστου» και ενδεχομένως απρόβλεπτου παράγοντα στο τιμόνι της υπερδύναμης, δημιουργεί προβληματισμούς στις ηγεσίες των χωρών που ενίοτε προτιμούν τη σταθερότητα του δοκιμασμένου, ίσως και ισχυρού, αντιπάλου. Όμως η επιλογή Trump έχει εν μέρει τις ρίζες της και στις παραδοσιακές σχολές σκέψης που εναλλασσόμενα κυριαρχούν ή επηρεάζουν έντονα το πολιτικό σκηνικό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στο επίπεδο της θεωρίας εξωτερικής πολιτικής και ειδικά σε σχέση με την αμερικανική πολιτική πραγματικότητα, προφανώς ο Trump εκπροσωπεί κυρίως την «τζακσονική» και ως ένα βαθμό την «τζεφερσονιανή» παράδοση των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πρώτη αντιπροσωπεύει μια εσωστρεφή και συντηρητική πολιτική κουλτούρα με αναφορές στην τιμή, την ανεξαρτησία, το θάρρος και την στρατιωτική υπερηφάνεια. Χαρακτηριστικά παραδείγματα της «τζακσονιανής» επιρροής στο αμερικανικό  πολιτικό γίγνεσθαι αποτελούν οι περιπτώσεις στις οποίες επιτυχημένοι στρατηγοί αναδείχθηκαν ως σημαίνουσες πολιτικές προσωπικότητες. Οι αξίες του «τζακσονισμού» επενεργούν σημαντικό στη διαμόρφωση  της αμερικανικής  πολιτικής και συνέβαλαν στην εκλογή προέδρων όπως οι Robert Nixon και Ronald Reagan. Ο «τζακσονισμός» επανέκαμψε μεταψυχροπολεμικά ως μια περιορισμένη τάση προς το νεοαπομονωτισμό και την απεμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών από τις πολυμερείς δεσμεύσεις, υποστηρίζοντας την υπεράσπιση των αμερικανικών εθνικών συμφερόντων μέσω μονομερών ενεργειών. Η «τζεφερσονιανή» σχολή ιεραρχεί ως το πλέον ζωτικό συμφέρον για τις Ηνωμένες Πολιτείες την διατήρηση της αμερικανικής δημοκρατίας στα πλαίσια ενός επισφαλούς κόσμου. Εντός αυτού του πλαισίου αναζητά πάντοτε μεθόδους για την υπεράσπιση της αμερικανικής ανεξαρτησίας με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Συνηθίζεται όταν αναφερόμαστε στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να μιλάμε για την  «administration» του συγκεκριμένο προέδρου και όχι για τον πρόεδρο μόνο. Αυτό διότι όπως είναι φυσικό ο πρόεδρος, ο οποίος στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων είναι προϊόν του πολιτικού και του κομματικού συστήματος,  περιστοιχίζεται από στρατιές συμβούλων οπότε στην ουσία οι αποφάσεις ίσως να λαμβάνονται από αυτόν όμως στην ουσία η πολιτική ασκείται από μία ομάδα. Ο κ. Trump θα είναι ένας πρόεδρος ο οποίος λόγω ιδιοσυγκρασίας, αλλά βασικά λόγω προέλευσης από τον σκληρό πυρήνα των επιχειρηματιών όπου πρυτανεύει η ρήση: «The bussines of bussines is bussines», πιθανόν να ασκεί περισσότερο ηγεσία και «decision making» από προηγούμενους προέδρους.

Η αλήθεια είναι ότι η εκλογή Trump, τουλάχιστον στο επίπεδο των μέχρι τώρα διακηρύξεων επαναθέτει μια σειρά ζητημάτων εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής καθώς και της θεωρίας των διεθνών σχέσεων. Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ έχουν δημιουργήσει ένα πολιτικό σύστημα με σημαντικά θεσμικά αντίβαρα και ασφαλιστικές δικλείδες, οι οποίες δεν επιτρέπουν προσωποπαγείς πρακτικές και πόσο μάλλον θεσμικές εκτροπές.  Επομένως δεν θα «κινδυνεύσει» η δημοκρατία στην χώρα επειδή εξελέγη ο Trump, ούτε επίσης αναμένονται δραματικές αλλαγές στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Εύλογες αμφιβολίες προκαλεί η διακηρυκτική πρόθεση της αμερικανικής αποστασιοποίησης από το διεθνές σύστημα, όταν διακηρυγμένος στόχος τους είναι η διατήρηση της αμερικάνικης ηγεμονίας. Στο σημερινό αλληλοεξαρτώμενο διεθνές σύστημα η παραπάνω πρόταση ηχεί τουλάχιστον αντιφατική. Το πιθανότερο ενδεχόμενο είναι οι διάφορες αντισυμβατικές διακηρύξεις να χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο συνδιαλλαγής με συμμάχους και εχθρούς. Αναμφισβήτητα τροποποιήσεις σε διάφορα θέματα, τακτικής, κυρίως φύσεως, θα λάβουν χώρα προκαλώντας όμως ασύμμετρα αποτελέσματα στις επιδιώξεις και σχέσεις των μικροτέρων χωρών.

Οι αμερικανορωσικές σχέσεις θα εξακολουθήσουν, τουλάχιστον για την επόμενη τετραετία, να αποτελούν την σημαντικότερη πρόκληση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Η άναρχη φύση του διεθνούς συστήματος και ανατροφοδοτούμενες αξιώσεις ισχύος (αναλύεται σαφώς στο έργο «Η τραγωδία της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων» του John Mearsheimer, στα ίχνη του πάντα επικαίρου Θουκυδίδη), θα εξακολουθήσουν να προσδιορίζουν τις σχέσεις Ουάσιγκτόν-Μόσχας οι οποίες, παρά τις επιμέρους συγκλίσεις, θα είναι ανταγωνιστικές και αποκλίνουσες στα περισσότερα και σημαντικότερα ζητήματα. Η ενδεχόμενη μερική συναντίληψη των δυο ηγετών δεν αρκεί για να  υπερκεραστούν στρατηγικές αναγκαιότητες, χρόνιες διαφοροποιήσεις και αμοιβαία καχυποψία. Ούτε φυσικά και η πρώτη, μετά τις εκλογές, τηλεφωνική επικοινωνία Trump και Putin και η εκφρασθείσα αμοιβαία ανησυχία για τη μη ικανοποιητική κατάσταση των διμερών σχέσεων σηματοδοτεί την άμεση βελτίωσή τους. Με αυτήν την έννοια ίσως είναι υπερβολικοί οι φόβοι ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών για μια απομονωτική πολιτική που θα εγκαταλείψει την Ευρώπη (να αποτρέψει  αφ’ εαυτού της τον ρωσικό αναθεωρητισμό) στα «νύχια της ρωσικής αρκούδας».

Τοιουτοτρόπως και η πολυσυζητημένη, εδώ και χρόνια, ανάσχεση της Κίνας στον Ειρηνικό, διέρχεται μέσα από μια σειρά συνεργασιών με φιλικές προς την Ουάσινγκτον χώρες (Ιαπωνία, Νότιος Κορέα, Σιγκαπούρη κλπ). Ορισμένες όμως από τις ασιατικές χώρες, σήμερα αισθάνονται άβολα και αναζητούν διαύλους επικοινωνίας και προς το Πεκίνο. Η φυσιολογική αυτή, για τις διεθνείς σχέσεις, αντίδραση δε συνεπάγεται την κατάρρευση της αμερικανικής παρουσίας και ενδιαφέροντος για την περιοχή αλλά καταδεικνύει την ανασφάλεια, την κινητικότητα και την προσαρμοστικότητα που επιδεικνύουν όλοι οι διεθνείς «παίκτες». Η μεταψυχροπολεμική κινέζική εξωτερική πολιτική χρησιμοποίησε επιτυχώς τις πολιτικές και οικονομικές διευθέτησης της αμερικανοβαρούς διεθνούς τάξης, την εν λόγω περίοδο, βελτιώνοντας καίρια τους συντελεστές ισχύος της.  Μέχρι την τρέχουσα συγκυρία η Κίνα προδίδει μεγαλύτερη έμφαση στην οικονομική της ανάπτυξη και ιεραρχώντας ως σημαντικότερα τα εσωτερικά θέματα, που άπτονται της συνοχής και νομιμοποίησης προς την κρατική εξουσία, θα αποφύγει, βραχυπρόθεσμα, την άμεση αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την άλλη πλευρά, ριζοσπαστικές προεκλογικές δηλώσεις του νέου Προέδρου, παραδείγματος χάριν  για αύξηση των δασμών των προϊόντων από την Κίνα, αφενός απαιτούν έγκριση των νομοθετικών σωμάτων και αφετέρου, οδηγούν σε μια σειρά δικαστικών προσφυγών (στην καλύτερη περίπτωση) και σε αλυσιδωτή ανεξέλεγκτη σειρά αντιποίνων.

Μια πρώτη ένδειξη των ευρωπαϊκών ανησυχιών αλλά και θέσεων αποτυπώθηκε στη συγχαρητήρια επιστολή της καγκελαρίου Merkel που επαναλαμβάνει τη σταθερή γερμανική δέσμευση στις αρχές και αξίες του ΝΑΤΟ και της κοινής πορείας των τελευταίων 70 ετών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρούν τη δημιουργία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως μια από τα πιο επιτυχημένες μεταπολεμικές στρατηγικές τους. Τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδραμάτισαν πολύ σημαντικό ρόλο στη αίσια έκβαση του ψυχρού πολέμου, την ειρηνική μετάβαση στην μεταψυχροπολεμική εποχή και την εμπέδωση της τάξης στην ευρωπαϊκή Ήπειρο, μέσω της ενσωμάτωσης στους κόλπους της κρατών που άνηκαν στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ένωσης. Συγχρόνως εμφανίζονται και οι πρώτες φωνές που αναζητούν «περισσότερη Ευρώπη» καλώντας διστακτικά το Βερολίνο να αναλάβει τις υποχρεώσεις που το μέγεθος και η οικονομία της χώρας επιβάλλουν. Δεν είναι λίγοι οι Ευρωπαίοι οι οποίοι θεωρούν την περαιτέρω ενοποίηση ως τη μοναδική λύση στα προβλήματα της εποχής: τη ρωσική απειλή, την τουρκική αδιαλλαξία, το BREXIT και την οικονομική στασιμότητα της γηραιάς ηπείρου. Θέσεις πλήρους σύγκρουσης ή πλήρους χειραγώγησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις ΗΠΑ δεν αποτελούν αξιόλογες ερμηνευτικές προσέγγισης ούτε του ευρωπαϊκού εγχειρήματος εν γένει ούτε των διατλαντικών σχέσεων. Η αδυναμία πολιτικής ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα. Επίσης τυχόν ηγεμονικές αξιώσεις εντός της Ένωσης με σκοπό την αποτελεσματικότερη λειτουργία της, θα προκαλέσει εντάσεις εντός της Κοινότητας, αναβαθμίζοντας ακόμη περισσότερο τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Ας μη παρασυρόμαστε όμως, η αμερικανική αναδίπλωση, παρά τις δηλώσεις, φαντάζει ως ένα αρκετά μακρινό ενδεχόμενο. Όμως οι προεκλογικές δηλώσεις του Trump έχουν ήδη, μετά από αρκετό διάστημα, παρακινήσει ξανά τους Ευρωπαίους να συζητούν για κοινή άμυνα, πολιτική ασφάλειας και δυνάμεις ταχείας αντίδρασης!

Έχοντας ακροθιγώς αναλύσει το διεθνές περιβάλλον, ας προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε και τις συνέπειες της εκλογής Trump στη χώρα μας και φυσικά στη γεωπολιτική μας σημασία και στις τριβές με μια αναθεωρητική και απρόβλεπτη Τουρκία καθώς και τις εξελίξεις στα φλέγοντα οικονομικά μας προβλήματα. Στην παρούσα συγκυρία υπάρχουν σημαντικές συγκλίσεις συμφερόντων μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ελλάδος ενώ η σταθεροποίηση και ανάκαμψη της Ελλάδας φαίνεται να αποτελεί βασικό ενδιαφέρον της Ουάσινγκτον. Η αξίωση της Άγκυρας για μια πιο ανεξάρτητη, σε σχέση με τα δυτικά στρατηγικά προστάγματα, και αξίες εσωτερική και εξωτερική πολιτική είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων.

Είναι γεγονός πως η αντιδυτική ρητορική του κυβερνόντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) προσδίδει στην Ελλάδα τη δυνατότητα περαιτέρω και εντονότερης προσέγγισης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η προσπάθεια της Άγκυρας να καταστεί περιφερειακός ηγεμόνας στην Aνατολική Μεσόγειο και μάλιστα σχετικά αυτονομημένος από τις στρατηγικές επιλογές της Δύσης και κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών διαφοροποιεί σταδιακά τον τρόπο που προσεγγίζει το State Department τις διμερείς τους, και κατά συνέπεια και τις ελληνοαμερικανικές, σχέσεις.

Μέχρι την ανάληψη της διακυβέρνησης της Τουρκίας από το ΑΚΡ, ο τουρκικός αναθεωρητισμός, στα πλαίσια διακυβέρνησης των κεμαλικών κομμάτων, ήταν ενταγμένος στις  στρατηγικές προτεραιότητες της Δύσης. Συνέπεια αυτού του γεγονότος ήταν οι τουρκικές διεκδικήσεις να έχουν μεγαλύτερα περιθώρια αποδοχής από τις δυτικές πρωτεύουσες. Μια αναβαθμισμένη γεωπολιτικά και ισχυρότερη Τουρκία θα καταστεί ακόμη πιο αυτονομημένη από τις αμερικανικές στρατηγικές επιλογές.  Στην παρούσα συγκυρία ο περιορισμός του τουρκικού ηγεμονισμού φαίνεται να συνάδει όλο και περισσότερο με τον αμερικανικό παράγοντα, στο βαθμό υπονομεύει τα συμφέροντά του.

Υπό αυτό το πρίσμα οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις θα εξακολουθούν να είναι προβληματικές.  Η ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία  του Trump  εκτιμάται ότι θα τον δυσκολέψει να κατανοήσει τις ιδιομορφίες και αντιπαλότητες στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και Αιγαίου. Ενδεχόμενη αρχική καλή διάθεση επαναπροσέγγισης με την Τουρκία μάλλον θα προσκρούσει στον «ιδιαίτερο» χαρακτήρα του τούρκου προέδρου και την μαξιμαλιστική πολιτικής της Αγκύρας. Ο παρορμητισμός του νέου Προέδρου θα προβληματιστεί από το κοσμοθεωρητικό χάσμα που θα διαγνώσει στον Τούρκο ομόλογό του. Θα είναι δύσκολο ενώ ο Τrump θα βάλλεται στο εσωτερικό ως απειλή για τον δημοκρατικό χαρακτήρα του αμερικανικού πολιτικού συστήματος να υποστηρίζει τον Erdogan στο «μεταρρυθμιστικό» του έργο. Φυσικά η ελληνική εξωτερική πολιτική θα πρέπει να διαχειριστεί την αρχική περίοδο μέλιτος μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών-Τουρκίας. (Θυμηθείτε τις «επαινετικές» προς την Τουρκική Δημοκρατία δηλώσεις του νεοεκλεγμένου Obama το 2008).

Περνώντας και στις οικονομικές συνέπειες υπενθυμίζουμε ότι ο Trump είχε στο παρελθόν δηλώσει ότι δεν θα ήθελε να αναμειχθεί στο ελληνικό ζήτημα. Μάλιστα στο παρελθόν είχε ισχυριστεί ότι το ευρώ δημιουργήθηκε για να ανταγωνιστεί τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ πρόσφατα υπέδειξε στη Γερμανία να αναλάβει την επίλυση του προβλήματος του ελληνικού χρέους. Με αυτόν τον τρόπο ο Trump έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να επέμβει άμεσα στο ελληνικό ζήτημα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η χώρα μας δεν θα επηρεαστεί άμεσα και έμμεσα από τις πολιτικές και τις κινήσεις του.

Ένα από τα σενάρια που πρόσφατα εμφανίστηκε, αφορά μια ευνοϊκότερη  -χαμηλού profile- ρύθμιση του ελληνικού χρέους ώστε να ενισχυθεί η προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης.  Άλλωστε, το μήνυμα που έχουν λάβει οι Ευρωπαίοι από τις αμερικανικές εξελίξεις και σε συνδυασμό με το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος, είναι ότι ο κίνδυνος της ισχυροποίησης του λαϊκισμού είναι σοβαρός ενώ η απειλή της ύφεσης από την ευρωζώνη δεν έχει εξοστρακιστεί. Τα μηνύματα και οι ανησυχίες έρχονται σε μια χρονική στιγμή που η Ελλάδα φαίνεται «κουρασμένη» από τη χρόνια λιτότητα ενώ τέσσερις χώρες (Ιταλία, Αυστρία, Γαλλία, Γερμανία) προσέρχονται στις κάλπες μέσα στο επόμενο 12μηνο.

Ενδεχομένως, η αποτελεσματικότητα της «αυστηρής» και σε αρκετές περιπτώσεις οπορτουνιστικής, στάσης των ευρωπαίων πιστωτών έναντι της Ελλάδας, να τεθεί υπό συζήτηση κάτω από το πρίσμα της αβεβαιότητας που δημιουργούν τα προαναφερθέντα γεγονότα και εξελίξεις. Στο «καλό» αυτό σενάριο, η δρομολόγηση κοινά αποδεκτής βραχυπρόθεσμης-μεσοπρόθεσμης λύσης θα απαλλάξει τους Ευρωπαίους από ένα χρονίζον πρόβλημα καθώς νέα «μέτωπα» εμφανίζονται απειλητικά. Βεβαίως υπάρχει και ο αντίλογος, ο οποίος θέλει τους Ευρωπαίους να μην υποχωρούν, σε μια προσπάθεια να δώσουν το μήνυμα της υπεράσπισης των «political correct» (μονεταριστικών) επιλογών της αυστηρής δημοσιοοικονομικής πολιτικής και της διασφάλισης των χρημάτων των φορολογουμένων τους, καθόσον η υποστηριζόμενη χώρα (Ελλάδα) δεν έχει κατορθώσει να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της.

Την τελική επικράτηση του κάθε σεναρίου πιθανόν να κρίνει η στάση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το οποίο αν και ασκεί τις μεγαλύτερες πιέσεις για τη λιτότητα και τις μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, δεν έχει παραλείψει ούτε σε μία έκθεσή του από το 2014 να τονίζει την ανάγκη ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Μάλιστα, δεδομένης της ανάγκης της Γερμανίας να συμμετάσχει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, οι Ευρωπαίοι δεν αποκλείεται να υποκύψουν στον όρο της συμμετοχής του, ο οποίος δεν είναι άλλος από την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.

Ωστόσο, στο περίπλοκο αυτό μείγμα, θα πρέπει να τεθεί υπόψη ένας ακόμη παράγων που μπορεί –μεσοπρόθεσμα- να επιδράσει καταλυτικά στη στάση των Ευρωπαίων έναντι των ευάλωτων  εταίρων, όπως η Ελλάδα. Ο εμπορικός προστατευτισμός και η έμφαση στις εγχώριες επενδύσεις υποδομών στα οποία στοχεύει ο Trump μπορεί να προκαλέσουν επιστροφή των παραγωγικών δραστηριοτήτων των αμερικανικών επιχειρήσεων σε εθνικά εδάφη, στήριξη της τοπικής αγοράς εργασίας και συνεπακόλουθα ενίσχυση των φορολογικών εσόδων της χώρας. Τα κίνητρα που προφανώς θα δοθούν για την επιχειρηματική αναδίπλωση (εάν το εγχείρημα επιτύχει), θα καταφέρουν ένα σημαντικό πλήγμα στις ευρωπαϊκές εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και στις θέσεις εργασίας αυτών των χωρών. Η εξέλιξη αυτή θα αποδυναμώσει σημαντικά τις ευρωπαϊκές χώρες, ειδικά εκείνες που έχουν καθαρό εξαγωγικό προσανατολισμό, όπως είναι η Γερμανία, οι οποίες ταυτόχρονα αποτελούν και τους βασικούς πιστωτές της Ελλάδας, δυσχεραίνοντας έτι περαιτέρω τη μεσοπρόθεσμη στήριξη της ελληνικής οικονομίας. Επίσης, θα αποδυναμώσει ασιατικές χώρες, όπως η Κίνα, η οποία θεωρείται ένας εκ των μεγαλύτερων επενδυτών στις ελληνικές υποδομές.

Τέλος, στις εξαγγελίες του Trump περιλαμβάνεται ένα λεπτομερές σχέδιο σταδιακής ενεργειακής απεξάρτησης της αμερικανικής οικονομίας από τρίτες χώρες, εξέλιξη που αναμένεται από τους περισσότερους αναλυτές να ασκήσει πιέσεις στην τιμή του πετρελαίου και άλλων ενεργειακών εμπορευμάτων. Σε περίπτωση επιβεβαίωσης του σεναρίου αυτού, εκτιμάται ότι θα δοθεί αφενός ώθηση στην παγκόσμια οικονομία και αφετέρου θα καθυστερήσει τις πληθωριστικές πιέσεις, συντηρώντας τις «διευκολυντικές» νομισματικές πολιτικές για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε αυτήν την περίπτωση, η Ελλάδα μπορεί να επωφεληθεί από την ανάκαμψη των μεγάλων οικονομιών στις οποίες στηρίζεται πολλαπλά, τόσο προσελκύοντας κεφάλαια, όσο και απολαμβάνοντας ευνοϊκότερη μεταχείριση από τους εταίρους, που θα γευθούν υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης.

Συνοψίζοντας, οι παράγοντες που θα επηρεάσουν τα φλέγοντα προβλήματα της χώρας μας είναι πολύπλοκοι, αντιφατικοί, απρόβλεπτοι και κάθε εκτίμηση εμπεριέχει κινδύνους. Παράλληλα, αυξάνεται στην διεθνή πολιτική σκηνή ο αριθμός των «μαθητευόμενων μάγων» που σαγηνεύουν και προσελκύουν τις ψήφους των συνεχώς αυξανομένων απογοητευμένων ανθρώπων. Η εκλογή Trump δημιουργεί περαιτέρω αβεβαιότητες αναφορικά με τις πολιτικές και οικονομικές επιλογές των Ηνωμένων Πολιτειών που αναμφισβήτητα επηρεάζουν όλο τον κόσμο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί τις εξελίξεις προβληματισμένη και αμήχανη. Εμείς εδώ στην Ελλάδα ανησυχούμε για τις συνέπειες του κενού που θα δημιουργήσει μια ενδεχόμενη αμερικανική αναδίπλωση. Ταυτόχρονα ευελπιστούμε σε μια «επιστροφή» στην εποχή των «πατέρων της Ευρώπης» και της κοινοτικής αλληλεγγύης. Συγχρόνως όμως η ιδέα  της γερμανικής πρωτοκαθεδρίας στη γηραιά ήπειρο μας τρομάζει. Το διεθνές γίγνεσθαι είναι αρκετά ρευστό και υπό διαμόρφωση. Όμως ακόμη και η προ εικοσιπενταετίας κατάρρευση του σοβιετικού συνασπισμού απέδειξε την ύπαρξη αρκετών «σταθερών σημείων» στις διεθνείς σχέσεις και τη γεωστρατηγική. Στα χέρια λοιπόν της ελληνικής κυβέρνησης είναι να αναδείξει αυτά τα «σταθερά σημεία» προβάλλοντας τα κοινά συμφέροντα και έχοντας αφουγκραστεί τις νέες τάσεις να προσπαθήσει να εκμεταλλευθεί τη δυναμική τους. Σε τελευταία ανάλυση, μια κατάλληλη στρατηγική μπορεί να μην είναι πάντα ικανή να δημιουργήσει από μόνη της ευνοϊκές προϋποθέσεις τουλάχιστον όμως οφείλει να αποφύγει τα ολέθρια σφάλματα και να είναι έτοιμη να εκμεταλλευτεί τα σφάλματα των άλλων και τις συγκυρίες. Και η αρχή γίνεται τακτοποιώντας τα του οίκου της.

Το παρόν κείμενο ολοκληρώθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2016 και αποτελεί μια συλλογική προσπάθεια των:
Αλεξάνδρα Τόμπρα, Δημοσιογράφου, Πολιτικού Επιστήμονα, ΜΒΑ
Δημήτρη Στεργίου, Γεωοικονομικού Αναλυτή, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Ιπποκράτη Δασκαλάκη, Υποστρατήγου εα, Διευθυντού Μελετών ΕΛΙΣΜΕ
Χρήστου Ζιώγα, Μεταδιδακτορικού Ερευνητού και Διδάσκοντα Διεθνών  Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

8/11/2016. Ισραήλ και Τουρκία σε ψυχρή και αργή ομαλοποίηση - Ποτέ δεν θα γίνουν όπως πριν!!

on Tuesday, 08 November 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

8/11/2016. Ισραήλ και Τουρκία σε ψυχρή και αργή ομαλοποίηση - Ποτέ δεν θα γίνουν όπως πριν!!

Όταν πριν μερικούς μήνες υπεγράφη η συμφωνία Ισραήλ και Τουρκίας για την αποκατάσταση της μεταξύ των σχέσης και της επίλυσης του θέματος με τα γεγονότα του πλοίου Μάβι Μαρμαρά, πολλοί θεώρησαν ότι οι σχέσεις των θα εξελισσόταν αρκετά γρήγορα και ιδιαίτερα στον οικονομικό και  ενεργειακό τομέα. Όμως ο αστάθμητος, απρόβλεπτος   και ασταθής παράγοντας που λέγεται Ερντογάν δεν επιτρέπει σίγουρες προβλέψεις και αναλύσεις. Έτσι οι σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ, που τόσο επικρίθηκαν από ορισμένους Έλληνες υπερ-πατριώτες δεν εξελίχθηκαν όπως είχαν εκτιμηθεί.

Έτσι  στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Al Monitor, ο οποίος με έδρα την Ουάσιγκτον, δημοσιεύει [στην αγγλική, αραβική, εβραϊκή, περσική και τουρκική γλώσσα] ρεπορτάζ και αναλύσεις από διακεκριμένους δημοσιογράφους και εμπειρογνώμονες της Μέσης Ανατολής, δημοσιεύτηκε   άρθρο γνώμης του έγκριτου ισραηλινού δημοσιογράφου Arad Nir με τίτλο «Γιατί ο Νετανιάχου και ο Ερντογάν προτιμούν την ‘ψυχρή ομαλοποίηση’», στο οποίο αναφέρεται ότι κανένας από τους δύο ηγέτες δεν είναι ιδιαίτερα ενθουσιώδης για την εφαρμογή της συμφωνίας ομαλοποίησης των σχέσεων των δύο χωρών.
Όπως αναφέρει ο αρθρογράφος, η ανακοίνωση (της 25ης Οκτωβρίου) από το Ισραηλινό Υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με την ακύρωση της συνεδρίασης της επιτροπής για τον διορισμό ισραηλινού Πρέσβη στην Άγκυρα, απογοήτευσε πολλούς ισραηλινούς διπλωμάτες, τόσο εντός όσο και εκτός Ισραήλ, καθώς αρκετά από τα ανώτερα στελέχη του διπλωματικού σώματος έχουν υποβάλει υποψηφιότητα για αυτή τη σημαντική και ελκυστική θέση, παρά την τρέχουσα επικινδυνότητα της Τουρκίας για την ισραηλινή διπλωματική αποστολή. Σύμφωνα με την εκτίμηση του Arad Nir, μεταξύ των υποψηφίων ήταν και   η Irit Ben Abba, η Πρέσβειρα  του Ισραήλ στην Αθήνα.
Η αργή και «ψυχρή ομαλοποίηση» των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, σύμφωνα και με το άρθρο του Al Monitor  τεκμηριώνεται με τα παρακάτω:
Α. Πρόσφατα, στις 19 Οκτωβρίου 2016, δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης απέφυγε να απορρίψει την καταγγελία για εγκληματική ενέργεια που υπέβαλαν οικογένειες θυμάτων του Mavi Marmara και όρισε δεύτερη ακροαματική διαδικασία για τον Δεκέμβριο. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο τερματισμός των ποινικών διαδικασιών εναντίον των ισραηλινών αξιωματικών που ενεπλάκησαν στο περιστατικό του Mavi Marmara αποτελεί το βασικότερο και ουσιαστικότερο  συστατικό στοιχείο της συμφωνίας συμφιλίωσης, βάσει της οποίας το Ισραήλ κατέβαλε ήδη 20 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση για όσους έχασαν τη ζωή τους κατά την ισραηλινή στρατιωτικήεπιχείρηση κατάληψης του στολίσκου.
Β. Στις 13 Οκτωβρίου, ο Ισραηλινός Υπουργός Ενέργειας, Yuval Steinitz, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία και δήλωσε ότι η συνάντηση με τον τούρκο ομόλογό του, Berat Albayrak, ήταν «εξαιρετική και πολύ φιλική». Ωστόσο, ο Albayrak, στη δημόσια ομιλία που έδωσε στο ενεργειακό συνέδριο, αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον Steinitz, δεν ανέφερε τίποτα για το Ισραήλ ή τον επίτιμο προσκεκλημένο με τον οποίο μόλις πριν λίγο είχε πραγματοποιήσει μια ιστορική συνάντηση.
Γ. Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν έστειλε επίσημη συλλυπητήρια επιστολή για τον θάνατο του Shimon Peres, στις 28 Σεπτεμβρίου. Ακόμη στο άρθρο σχολιάζεται ότι σε σύγκριση με τους αρχηγούς κρατών και τους υπουργούς που παρευρέθηκαν στην κηδεία του Peres, η εκπροσώπηση από την Τουρκία ήταν σε χαμηλό επίπεδο (παρέστη ο Feridun Sinirlioglu, Πρέσβης της Τουρκίας στον ΟΗΕ, ο οποίος έχει διατελέσει και Πρέσβης στο Ισραήλ).
Δ. Σύμφωνα με ισραηλινούς και τούρκους διπλωμάτες, η αντίδραση του Ισραήλ στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15 Ιουλίου στην Τουρκία, περίπου δύο εβδομάδες μετά την υπογραφή της συμφωνίας συμφιλίωσης, εξόργισε τον Ερντογάν εξίσου με τις αντιδράσεις των ΗΠΑ και των κρατών της ΕΕ. Θεωρείται ότι η ισραηλινή κυβέρνηση καθυστέρησε πολύ (στην ουσία 2 ημέρες) να καταδικάσει την απόπειρα πραξικοπήματος, καθώς και ότι απέφυγε εκφράσει ρητά την υποστήριξη της  στον Ερντογάν. Συγκεκριμένα, ο Π/Θ Νετανιάχου εξέφρασε την πεποίθηση ότι «τα γεγονότα του Σαββατοκύριακουδεν θα βλάψουν τη διαδικασία συμφιλίωσης», κάτι που για τον Ερντογάν ήταν τυπικό και πολύ ψυχρό.
Ε.  Μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Ερντογάν περίμενε αρκετές ημέρες μέχρι ναυπογράψει τη συμφωνία συμφιλίωσης – γεγονός που την καθιστά νόμο – και, σύμφωνα με αξιωματούχους του ισραηλινού ΥΠΕΞ, η Τουρκία καθυστέρησε να δώσει στο Ισραήλ τα στοιχεία του τραπεζικού  λογαριασμού,  στον οποίο μεταφέρθηκε τελικά το ποσό των 20 εκατομμυρίων δολαρίων ως αποζημίωση για τα θύματα του Mάβι Μαρμαρά  και τις οικογένειές τους.
Από όλα τα παραπάνω διαπιστώνεται  ότι και οι δύο ηγέτες χρησιμοποιούν με περισσή άνεση (ο καθένας στην χώρα του) την εφαρμογή της συμφωνίας συμφιλίωσης ανάλογα με τις τρέχουσες εγχώριες πολιτικές ανάγκες στην Τουρκία και το Ισραήλ. Η συμφωνία συμφιλίωσης ήταν μια αναγκαία κατάσταση και για τις δύο χώρες, για διαφορετικούς όμως λόγους. Ο Ερντογάν στρυμωγμένος από τις εξελίξεις στην Συρία και την παντελή έλλειψη  φιλικών κρατών πέριξ της Τουρκίας αναγκάσθηκε να “γλύψει εκεί που έφτυνε”, δηλαδή Ρωσία και Ισραήλ  και να «συμφιλιωθεί», με ένα πολιτικό «σύμφωνο συμβίωσης» και με τους δύο. Ο δε Νετανιάχου να τελειώσει οριστικά το θέμα της ποινικής δίωξης από τα Τουρκικά δικαστήρια των εμπλεκομένων στην υπόθεση Μάβι Μαρμαρά.
Η κωλυσιεργία, βασικά από την Τουρκική πλευρά , για την οριστική επίλυση  των θεμάτων αποδεικνύει την ψυχρή  και αργή  ομαλοποίηση  των σχέσεων των δύο κρατών, κάτι που για τα εθνικά μας θέματα είναι καλό και ζητούμενο και ενισχύει την ειλικρινή μας συνεργασία με ένα στρατηγικό εταίρο και μια κυρίαρχη δύναμη στην πυρακτωμένη και πάντα επικίνδυνη περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπως είναι το Ισραήλ. Και φυσικά γίνεται αντιληπτό ότι οι σχέσεις των ποτέ δεν θα γίνουν όπως πριν, κάτι που εμείς θα πρέπει να εκμεταλλευθούμε!!

Πηγές:
http://www.al-monitor.com/pulse/israel-pulse
http://www.timesofisrael.com/

6/11/2016. ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ 27/10 ΕΩΣ 2/11/2016

on Sunday, 06 November 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Χάρης Χατζόπουλος φοιτητής, μέλος του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

6/11/2016. ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ    27/10     ΕΩΣ   2/11/2016

1.ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ
Σημαντικό βήμα προς την άμβλυνση του προσφυγικού αποτελεί η συνεργασία της  Ευρωπαϊκής Ενώσεως (ΕΕ) με το Αφγανιστάν, η οποία και ανακοινώθηκε. Όπως δήλωσε ο κ. Αβραμόπουλος, αρμόδιος Επίτροπος της ΕΕ για το προσφυγικό, το περασμένο έτος έφθασε στην Ευρώπη ένας εξαιρετικά μεγάλος αριθμός παρανόμων μεταναστών από το Αφγανιστάν, με επακόλουθο οι Αφγανοί μετανάστες να είναι δεύτεροι σε αριθμό μέσα στην ΕΕ.
Στόχοι της «Κοινής πορείας» αποτελούν , πέρα από την επιστροφή αυτών των ανθρώπων στη χώρα τους,   η ομαλή επανένταξή τους εκεί ,καθώς επίσης  και η πρόληψη νέων μεταναστευτικών ροών παρανόμων μεταναστών από τη περιοχή.
Δυστυχώς στο εσωτερικό της ΕΕ δεν φαίνεται ότι έχει επιτευχθεί σύμπνοια ως προς τα τόπο διαχείρισης της προσφυγικής κρίσεως. Χαρακτηριστικό είναι πως  ο ΥΠΕΞ της Αυστρίας πρότεινε την υποχρεωτική εργασία για τους πρόσφυγες,(πρόταση που είναι το δείγμα των αντιθέσεων και των ηθικών διλημμάτων που ανακύπτουν λόγω της κρίσης στην Ευρώπη), ενώ ο Σλοβάκος Πρωθυπουργός δήλωσε  «δεν χωράει στη Σλοβακία το Ισλάμ». Από την άλλη πλευρά ο Έλληνας Πρωθυπουργός ζήτησε τη περικοπή κονδυλίων για τις χώρες-μέλη της ΕΕ, οι οποίες δεν δέχονται να εγκατασταθούν πρόσφυγες στην επικράτειά τους, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο Ιταλός Πρωθυπουργός, ο οποίος δήλωσε πως αν δεν αναλάβουν  όλα τα κράτη- μέλη τις ίδιες ευθύνες και υποχρεώσεις, η χώρα του είναι έτοιμη να θέσει βέτο στον Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό.
Με αφορμή τα ανωτέρω ο κ. Αβραμόπουλος δήλωσε στις 2/11 «όταν μιλούμε για πρόσφυγες η θρησκεία ,η φιλοσοφία  και οι πεποιθήσεις δεν έχουν θέση». Το ανεδαφικό βέβαια αυτής της δήλωσης το κατέδειξαν οι συγκρούσεις μουσουλμάνων εφήβων αφγανικής καταγωγής και χριστιανών προσφύγων από την Ερυθραία, στη παραγκούπολη του Καλαί στη Γαλλία, ακριβώς τη προηγούμενη ημέρα.

2.ΚΡΙΣΗ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Μάχη Ανακατάληψης της Μοσούλης
Ιρακινές δυνάμεις και σιίτες πολιτοφύλακες προελαύνουν ταχύτατα υπό τη κάλυψη αεροπορικών βομβαρδισμών, στα δυτικά περίχωρα της πόλης, έχοντας ως στόχο να αποκόψουν  από δυσμάς τη κατεχόμενη από τον ISIS Μοσούλη.
Την 1/11 ειδικές δυνάμεις του Ιρακινού στρατού εισέβαλαν από ανατολάς κατέλαβαν τα ανατολικά προάστια  και έλαβαν επίκαιρες θέσεις για τη πολιορκία του κλεινούς άστεως. Υπολογίζεται πως περί τους 3-5 χιλιάδες μαχητές του ISIS έχουν απομείνει στη πόλη, μετά από τις βαρείες απώλειες που υπέστησαν τις τελευταίες ημέρες. Για το λόγο αυτό αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τα περίχωρα προς το πιο  ασφαλές κέντρο, προετοιμαζόμενοι για τη τελική μάχη, η οποία αναμένεται να διαρκέσει τουλάχιστον δύο μήνες, σύμφωνα με τις αμερικανικές πηγές.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ δεκάδες χιλιάδες αμάχων από τα περίχωρα της Μοσούλης έχουν συλληφθεί και χρησιμοποιούνται σαν ανθρώπινη ασπίδα από τους μαχητές του ISIS,στη προσπάθειά τους να προφυλάξουν στρατηγικά σημεία, εγκαταστάσεις και μονάδες, από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τα  πυρά πυροβολικού.
Εκτιμάται ότι πάνω από 1.5 εκατομ. αμάχων είναι εγκλωβισμένοι στη πόλη, με πολύ μεγάλο ποσοστό απ’ αυτούς  παιδιά. Όπως αναφέρεται, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν ήδη αρχίσει να προετοιμάζονται για την υποδοχή του προσφυγικού ρεύματος το οποίο αναμένεται να αυξηθεί δραματικά καθώς οι συγκρούσεις θα μεταφέρονται προς το κέντρο της πόλης.
Ταυτόχρονα, σε συνέχεια της από 17/10 απόφασης των  ΥΠΕΞ των χωρών της  ΕΕ, η αρμόδια Επίτροπος  της ΕΕ, στις 29/10 μετέβη για συνομιλίες στη Τεχεράνη, με σκοπό την επίτευξη της επίλυσης  της κρίσεως στη Συρία, ενώ στις 31/10 ακολούθησε επίσκεψή της στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, για τον ίδιο λόγο.

3.ΕΥΡΩΠΗ
Στις 30/10 υπεγράφη στις Βρυξέλλες η CETA, η συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ Καναδά-ΕΕ., μετά και την έγκριση από τα Βαλλονικά κοινοβούλια. Είχαν προηγηθεί σφοδρές αντιδράσεις, λόγω του φόβου που  υπήρχε από  πλευράς των τελευταίων, για τον ανταγωνισμό  που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν οι Βαλλόνοι αγρότες- εισαγωγείς από το Καναδά  και για τον οποίο  απαιτούσαν εγγυήσεις που θα τους εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους.
Παραμένει ακόμη η έγκριση από το Κοινοβούλιο της ΕΕ, αλλά και από τα τοπικά κοινοβούλια. Μόλις η CETA εγκριθεί θα τεθεί σε μερική και προσωρινή εφαρμογή. Αν και η Ευρωπαία Επίτροπος Εμπορίου δήλωσε πως η αντίστοιχη συμφωνία με την Αμερική (TTIP) δεν είναι νεκρή, σε περίπτωση που αυτή δεν πραγματοποιηθεί, δεν θα είναι περίεργο αν αμερικανικά προϊόντα εισάγονται μέσω Καναδά και αμερικανικές εταιρίες μετεγκατασταθούν ή δημιουργήσουν παραρτήματα σ’ αυτόν, ώστε να εκμεταλλευθούν τη συμφωνία. Η εγγύτητα σημαντικών βιομηχανικών κέντρων του αμερικανικού βορρά με τον Καναδά, καθιστά τη CETA  σημαντική εναλλακτική δίοδο για τα αμερικανικά προϊόντα σε περίπτωση που η  TTIP δεν εφαρμοστεί.

4.ΕΛΛΑΔΑ
Επίσημη επίσκεψη πραγματοποίησε ο ΥΠΕΞ της Ρωσίας, όπου κατά τη διάρκεια αυτής υπεγράφη το πρόγραμμα διαβουλεύσεων των δύο  υπουργείων για τα έτη 2017-2019, εγκαινιάσθηκε το 4ο  Ελληνορωσικό κοινωνικό φόρουμ και πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με τον Πρόεδρο της  Δημοκρατίας, το Πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωματκής αντιπολίτευσης. Θέματα τα οποία συζητήθηκαν ήταν, η ασφάλεια στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η επίλυση της κρίσεως στη Συρία και  η επίλυση του Κυπριακού, για το οποίο, όπως ελέχθη, υπάρχει ταύτιση  των ελληνικών και ρωσικών θέσεων.
Αυτή η συγκυρία των επισκέψεων αφ’ ενός  του Ρώσου ΥΠΕΞ, αφ’ ετέρου  μετά από λίγες ημέρες του αποχωρούντος αμερικανού Προέδρου, μίας ιστορικής επίσκεψης  όπως τη χαρακτήρισε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου και η προηγηθείσα  του Προέδρου Πούτιν, τη στιγμή που αρχίζει η αντιστροφή της κατάστασης στη Μ. Ανατολή, με πρώτο βήμα την ανακατάληψη της Μοσούλης, τη στιγμή που η κατεστραμμένη Λιβύη αντιμετωπίζει  ένα χάος, τη στιγμή που η Αίγυπτος βρίσκεται σε μία επικίνδυνη εσωτερική ισορροπία, τη στιγμή που η Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα  να μη θεωρείται ο κατάλληλος εταίρος, τη στιγμή που το Ιράν εισέρχεται πολύ δυναμικά σε παγκόσμιο παίγνιο, οδηγεί το γράφοντα στη εκτίμηση ότι  η Ελλάδα αποκτά άλλη βαρύτητα, ως παράγοντας σταθερότητας στη περιοχή, αλλά και ως στρατηγικός, ενεργειακός, εμπορικός και οικονομικός εταίρος για την επόμενη διάδοχη κατάσταση……    

28/10/2016. Η Δύση χάνει την κυριαρχία της στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων

on Friday, 28 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

28/10/2016.  Η Δύση χάνει την κυριαρχία της στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων

Του Philip Stephens

Η παγκόσμια τάξη που δημιουργήθηκε μετά τον ψυχρό πόλεμο απειλείται. Η άνοδος της Κίνας και τα προβλήματα σε ΗΠΑ και Ευρώπη ανακατεύουν την παγκόσμια τράπουλα. Νέοι κίνδυνοι αναδύονται στην ανατολική πλευρά του πλανήτη.
Ήταν μόλις προχθές που οι πλούσιες δημοκρατίες φαντάζονταν μια παγκόσμια τάξη μετά τον ψυχρό πόλεμο, βασισμένη στις δικές τους ιδέες. Τώρα τρέχουν μακριά από τον κόσμο.
Υπήρχαν τρεις πυλώνες για τη νέα τάξη πραγμάτων. Ως ένας καλοκάγαθος ηγεμών, οι ΗΠΑ θα εγγυούνταν την παγκόσμια ειρήνη και θα προωθούσαν τη διάδοση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Η Ευρώπη θα εξήγαγε το μοντέλο της μεταμοντέρνης ολοκλήρωσης στους γείτονές της και πέρα από αυτούς -θυμάστε εκείνες τις προβλέψεις ότι η Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας θα μοιάζει σύντομα σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση; Μια υποχωρούσα Ρωσία θα ακολουθούσε την Κίνα και τις ανερχόμενες δυνάμεις της Ανατολής και του Νότου στην αναγνώριση του εθνικού πλεονεκτήματος να γίνουν μέτοχοι του συστήματος που σχεδίασε η Δύση.
Αυτά ήταν τότε. Οι ΗΠΑ είναι ακόμα, με μικρή απόκλιση, η διαπρεπής δύναμη, αλλά ανεξάρτητα από το εάν η Χίλαρι Κλίντον ή ο Ντ. Τραμπ κερδίσουν τις εκλογές τον Νοέμβρη, η εγχώρια πολιτική ώθηση είναι να τραβηχτεί από τον κόσμο.
Η Ευρώπη είναι πολύ απασχολημένη με το να γεμίζει τα κενά του δικού της σχεδίου, ώστε να προσέχει τι συμβαίνει αλλού. Βυθισμένη στις κρίσεις –την ευρωζώνη, το προσφυγικό και πρόσφατα το Brexit-, είναι μια ήπειρος που έχασε τη δυνατότητα να σκέφτεται στρατηγικά. Εν τω μεταξύ, Κίνα και Ρωσία δεν έχουν έφεση στο να δεχτούν τους κανόνες που έγραψαν οι ΗΠΑ.
Τι συνέβη; Ο πόλεμος στο Ιράκ σκόπευε να επιδείξει την ισχύ της αμερικανικής δύναμης, αντ’ αυτού έθεσε τα όριά της. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2007-2008 εξέθεσε με σκληρό τρόπο τις αδυναμίες του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.
Τα όνειρα ενοποίησης της Ευρώπης γκρεμίστηκαν από το σοκ στην ευρωζώνη. Η Κίνα αναπτύχθηκε πολύ γρηγορότερα απ’ ό,τι κανείς περίμενε, επιταχύνοντας την ανακατανομή δυνάμεων στο παγκόσμιο σύστημα.
Ο κοινός εχθρός τώρα είναι ο εθνικισμός. Στις ΗΠΑ παίρνει τη μορφή του «η Αμερική πρώτα», ορισμένοι λένε «απομονωτισμός». Για τον Βλ. Πούτιν, ο ένοπλος ρεβανσισμός είναι ό,τι του έχει απομείνει: Η Ρωσία είναι αδύναμη σε όλες τις διαστάσεις δύναμης εκτός της στρατιωτικής. Η Ευρώπη με τον λαϊκισμό και εξουσιαστές σε μέγεθος τσέπης -όπως ο Viktor Orban της Ουγγαρίας- ξεχνά τα μαθήματα της ιστορίας. Η Κίνα θέλει να εξαλείψει 100 χρόνια ταπείνωσης. Μπορείς να πεις ότι όλοι είναι αντιδυτικοί τώρα.
Θυμήθηκα το μέγεθος της παρεξήγησης και της έλλειψης εμπιστοσύνης σε μια συνάντηση στο Πεκίνο αυτή την εβδομάδα. Το ετήσιο forum ασφάλειας Xiangshan είναι το μέρος όπου η στρατιωτική και πολιτική ελίτ της Κίνας μιλά στον κόσμο. Είναι ένα συναρπαστικό γεγονός για έναν δυτικό, ένα μέρος όπου οι φωνές των Ευρωπαίων και των Αμερικανών πρέπει να ανταγωνιστούν για τον χρόνο στο podium με αυτές από έθνη όπως η Καμπότζη, η Μογγολία και φυσικά, τον βολικό σύμμαχο της Κίνας, τη Ρωσία.
Το θέμα που επιλέχθηκε για το 2016 είναι η αναζήτηση ενός «νέου μοντέλου διεθνών σχέσεων». Το υποσυνείδητο μήνυμα ήταν ότι η Δύση πρέπει να αναγνωρίσει ότι η «παλαιά τάξη» έχει παρέλθει και είναι καιρός να συνεργαστεί με την Κίνα για τη συνδιαμόρφωση του αντικαταστάτη της.
Οι συζητήσεις στη Δύση για προσαρμογή του υπάρχοντος μοντέλου ώστε να περιλαμβάνει το Πεκίνο απέτυχαν να αναγνωρίσουν ότι αυτό που χρειάζεται είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό. Πάνω απ’ όλα οι ΗΠΑ, ως ξένος στην ανατολική Ασία, πρέπει να προσαρμοστεί σε νέες πραγματικότητες. Το σύστημα συμμαχιών του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα δεν χωρά στις γεωπολιτικές πραγματικότητες από την άνοδο της Κίνας.
Εκτός από κάποιες αιχμηρές λέξεις για την αποφασιστικότητα του Πεκίνου να προστατεύσει τα συμφέροντά του στη θάλασσα της Νότιας Κίνας, η γλώσσα των οικοδεσποτών ήταν κατευναστική. Η Κίνα αναζητά θετική συνεργασία και είναι αποφασισμένη να αποφύγει την «παγίδα του Θουκυδίδη», μια σύγκρουση μεταξύ μιας καθιερωμένης και μιας ανερχόμενης δύναμης. Αλλά η νέα τάξη πραγμάτων δεν μπορεί να μοιάζει με την παλαιά.
Σαν τι θα μοιάζει τότε; Ακούς συζητήσεις στο παρασκήνιο για ένα νέο κονσέρτο των μεγάλων δυνάμεων που θα μοιάζει με τη δουλειά του Μέτερνιχ στο Συνέδριο της Βιέννης τον 19ο αιώνα. Ή ίσως μια σειρά περιφερειακών ισορροπιών δυνάμεων με τις ΗΠΑ και την Κίνα στην κορυφή; Μια λιγότερο αισιόδοξη άποψη είναι ότι η τάση απλά θα αντικατασταθεί από «μισοοργανωμένη» ακαταστασία.
Υπάρχει όμως μια διαφορετική σχολή σκέψης, πείτε την ρεαλισμό, πραγματισμό ή περισσότερο ρεαλιστικά, μοιρολατρία, η οποία λέει ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Αργότερα ή νωρίτερα, αυτός ο πολύπλοκος κόσμος θα βρει μια νέα ισορροπία. Άσε τα κράτη να λύσουν τα προβλήματα και τις συγκρούσεις τους, προτείνουν οι υποστηρικτές της. Μια νέα ισορροπία θα εμφανιστεί εντέλει.
Το πρόβλημα είναι ότι το «εντέλει» μπορεί να είναι πολύ αργά. Η Μέση Ανατολή φλέγεται και η Ρωσία θέλει να ανατρέψει τη μετά τον ψυχρό πόλεμο κατάσταση στην Ευρώπη, αλλά το πραγματικά επικίνδυνο πεδίο ανάφλεξης για τις μεγάλες δυνάμεις είναι στην ανατολική Ασία. Προσθέστε το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας στις περιφερειακές αντιπαλότητες στην Ανατολική και Νότια θάλασσα της Κίνας και δεν είναι δύσκολο να δεις τον ανταγωνισμό ΗΠΑ-Κίνας να μετατρέπεται σε αντιπαράθεση και χειρότερα.
Ο κόσμος είναι σε κρίσιμο σημείο. Η μετά τον ψυχρό πόλεμο διευθέτηση, οργανωμένη γύρω από την αδιαμφισβήτητη δύναμη των ΗΠΑ, δυτικά σχεδιασμένων παγκόσμιων θεσμών, πολυμερείς κανόνες και νόρμες, έχει διαβρωθεί. Ο κανόνας της δύναμης έρχεται σε προστριβή με τον κανόνα του δικαίου, ο εθνικισμός με τον διεθνισμό.
Κάποιοι πιστεύουν ότι η απλή πραγματικότητα της οικονομικής αλληλεξάρτησης θα σώσει την κατάσταση, οι συγκρούσεις θα έχουν μόνο ηττημένους. Αλλά η δυναμική μπορεί να λειτουργήσει προς άλλη κατεύθυνση. Δεν είναι τυχαίο που το ΔΝΤ στην τελευταία έκθεσή του αναφέρει τα «πολιτικά ρίσκα» ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία.
Το φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο εξαρτάται πάνω απ’ όλα από την παγκόσμια ασφάλεια.

Αναδημοσίευση από:  http://bit.ly/2eJKpFu

27/10/2016, ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ 21-27.10.2016

on Thursday, 27 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Γεώργιος Ε. Δουδούμης, Οικονομολόγος-Συγγραφέας, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ, Υπεύθυνος ΔΣ

27/10/2016, ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ  21-27.10.2016


Eλληνικά στρατιωτικά κοιμητήρια
Η κυριακάτικη φιλοκυβερνητική ε/φ Ντίτα, δημοσίευσε μακροσκελές άρθρο, τα βασικά σημεία του οποίου έχουν ως ακολούθως:
Η απόφαση του Μουσολίνι να επιτεθεί στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1940, ελήφθη σχεδόν αυθόρμητα και συναισθηματικά. Στόχος της Ιταλίας, όπως προκύπτει από επίσημες ιταλικές πηγές, δεν ήταν να ικανοποιήσει τους αλυτρωτικούς σκοπούς της Αλβανίας, καταλαμβάνοντας την Τσαμουριά, αλλά να καταλάβει την Ελλάδα, τις ναυτικές και αεροπορικές της βάσεις. Μολαταύτα, ως αφορμή για την επίθεση οι Ιταλοί θα χρησιμοποιούσαν τον αλβανικό αλυτρωτισμό και τη δολοφονία του Νταούτ Χότζα.

Η ιταλική επίθεση δεν αποτελούσε έκπληξη για την Ελλάδα, η οποία είχε ενημερωθεί για τους σκοπούς του Μουσολίνι, γι΄ αυτό από το Μάιο του 1939 οι Έλληνες είχαν καταρτίσει επιχειρησιακό σχέδιο άμυνας της χώρας. Μετά από δύο ημέρες, ο ελληνικός στρατός ανέκοψε την προέλαση των Ιταλών και στις 14 Νοεμβρίου πέρασε σε αντεπίθεση. Μετά τις 14 Νοεμβρίου, για την Ελλάδα δεν υπήρχε πλέον κίνδυνος κατάληψης από την Ιταλία, η απόφαση για αντεπίθεση ελήφθη για την κατάληψη αρχικά της Κορυτσάς, ως σημαντικό στρατηγικό σημείο συμφερόντων για την Ελλάδα. Προσπάθεια για διπλωματική διευθέτηση της κρίσης μετά τις ιταλικές αποτυχίες, με τη μεσολάβηση του Χίτλερ, απορρίφθηκε από τον κόμη Τσιάνο.

Το 1940, στις γραμμές του ιταλικού στρατού στην Αλβανία υπήρχαν έξι αλβανικά τάγματα: Gramozi, Dajti, Tomorri, Taraboshi, Korata και Kaptina. Στην ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος έλαβαν μέρος κυρίως δύο τάγματα, το Dajti, το οποίο είχε πολλές απώλειες, και το Tomorri, από το οποίο αυτομόλησαν περίπου 700 άνδρες, και από 822 άνδρες, έμεινε με 120. Ορισμένοι ενώθηκαν με τους Έλληνες και πολέμησαν κατά των Ιταλών. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μέχρι το Μάιο του 1941, στο μέτωπο είχαν σκοτωθεί 59 Αλβανοί στρατιώτες, 68 είχαν τραυματιστεί και 233 θεωρούνταν αγνοούμενοι.

Από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο, οι απώλειες των Ελλήνων ήταν 13.400 νεκροί στρατιώτες. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ελληνικής πλευράς, σε αλβανικό έδαφος σκοτώθηκαν 12,000 Έλληνες στρατιώτες, ο αριθμός αυτός όμως εγείρει πολλά ερωτηματικά. Το 1985, η αλβανική κυβέρνηση, σε απάντηση αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης, δήλωσε ότι είναι πρόθυμη να βοηθήσει στον επαναπατρισμό των οστών 2.250 Ελλήνων στρατιωτών που βρίσκονταν ενταφιασμένοι σε αλβανικό έδαφος. Αυτός είναι ο ακριβής αριθμός των Ελλήνων στρατιωτών που έπεσαν στην Αλβανία το 1940, και όχι 12.000 που ισχυρίζεται η ελληνική πλευρά.

Τα οστά των Ελλήνων στρατιωτών θα μπορούσαν να ενταφιαστούν σε κοιμητήριο κοντά στο σημείο που έχουν ενταφιαστεί οι Βρετανοί, είτε οι Γερμανοί στρατιώτες στα Τίρανα, είτε οι Αυστρο-Ουγγαρέζοι στη Σκόδρα, με κανένα τρόπο όμως δεν θα πρέπει να υπάρχουν ελληνικά στρατιωτικά κοιμητήρια σε Αργυρόκαστρο, Πρεμετή ή Κορυτσά, καταλήγει το άρθρο.

Αλβανοί : «Προσωρινά κράτη» είναι το Κοσσυφοπέδιο και τα Σκόπια
Η αλβανική εφημερίδα «Lajm» ανέφερε, ότι το πείραμα της διεθνούς κοινότητας που δημιούργησε τα κράτη του Κοσσόβου και των Σκοπίων απέτυχε και αυτές οι δυο κρατικές οντότητες συνιστούν προσωρινές λύσεις για να σταματήσουν κάποιες συγκρούσεις ή να προλάβουν άλλες συγκρούσεις
Η Ευρώπη και οι ΗΠA, έγραφε, θα πρέπει να προσπαθήσουν εκ νέου με ένα άλλο σχέδιο 5 ή 10 ετών για να φανεί οριστικά αν αυτές οι δύο χώρες μπορούν να κρατηθούν ως οντότητες. Αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό και εάν η Ελλάδα συνεχίσει να αγνοεί την ύπαρξη της «Μακεδονίας» και η Σερβία του Κοσσόβου, αν οι δύο αυτές χώρες δεν γίνουν δεκτές στην ΕΕ, τότε το Κόσσοβο και η ΠΓΔΤΜ πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο μια ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας με την Αλβανία.
Η Ομοσπονδία ή Συνομοσπονδία Αλβανίας - Κοσσόβου - ΠΓΔΤΜ θα είναι η βέλτιστη λύση για τα προβλήματα των Βαλκανίων και αυτή η Ομοσπονδία ή Συνομοσπονδία, μετά από ένα χρονικό διάστημα θα πρέπει να συγχωνευθεί σε μια ενιαία οντότητα και μπορεί στη συνέχεια να ζητήσει και κάθε είδους ένωση με την Ελλάδα. Έτσι, έγραφε η εφημερίδα, θα βελτιωθούν τα λάθη του Συνεδρίου του Βερολίνου και των Βερσαλλιών, θα σημάνει το τέλος των προβλημάτων στα Βαλκάνια με συνέπεια να ενισχυθούν η  οικονομία και η ασφάλεια στα Βαλκάνια και κατ’ επέκταση στην Ευρώπη και  θα αποφευχθεί  ο κίνδυνος του παν-σλαβισμού, ο οποίος κατεδαφίστηκε με το Συνέδριο του Βερολίνου και από τότε, ιδιαίτερα πρόσφατα, ο κίνδυνος πάλι αρχίζει να εξαπλώνεται και να απειλεί την Ευρώπη.
Αυτά έγραφε η εφημερίδα Lajm την ίδια στιγμή που βρισκόταν στα Τίρανα ως ειδικός απεσταλμένος ο αμερικανός διπλωμάτης Christopher Hill, ο οποίος είπε στην εκπομπή της Φωνής της Αμερικής, ότι «Τα Βαλκάνια συνιστούν ένα μη τελειωμένο έργο (unfinished project)» και ως τέτοιο χρειάζεται μεγαλύτερης προσοχής όχι μόνον από τους ανθρώπους της περιοχής αλλά και από τις ΗΠΑ και την Ευρ. Ένωση. Υπενθυμίζεται, ότι ο Hill υπηρέτησε ως πρέσβης των ΗΠΑ στα Σκόπια (1996-1999, επί Κλίντον) και στη Βαγδάτη (2009-2010, επί Μπους).         
Πηγή: The Hellenic Information Team

Διαμαρτυρίες σε τέσσερις βουλγαρικές πόλεις εναντίον των παρανόμων μεταναστών
Στις βουλγαρικές πόλεις Σόφια, Βάρνα, Μπουργκάς και Γιάμπολ πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις εναντίον των παρανόμων μεταναστών.
Κύρια συνθήματα των διαμαρτυρομένων ήταν η έκφραση δυσαρέσκειας για τα μέτρα που έχει λάβει το κράτος για την αντιμετώπιση της εισροής στη χώρα των παράνομων μεταναστών. Οι διαδηλωτές τραγουδούσαν πατριωτικά τραγούδια και ζητούσαν τη λήψη πρόσθετων μέτρων για την αποτροπή εισόδου νέων μεταναστών, να μη δημιουργηθούν νέα στρατόπεδα μεταναστών και να κλείσουν τα υπάρχοντα.
Πανό έγραφαν: «Οι πρόγονοί μας έκαναν το χρέος τους, τώρα η σειρά μας», «Η Βουλγαρία για πάντα», «Ξυπνήστε Βούλγαροι, μας παίρνουν το μέλλον».
Πηγή: The Hellenic Information Team
Δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Σερβίας Ντάτσιτς: «Το Κόσσοβο παραμένει κόκκινη γραμμή για τη Σερβία – Δεν θα δεχθούμε πιέσεις και ας μην υπάρξει πρόοδος στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».

Αφορμή ήταν ο νέος, άκαρπος γύρος του τεχνικού Διαλόγου Βελιγραδίου-Πρίστινας στις Βρυξέλλες, όπου οι δύο πλευρές δεν κατέληξαν σε συμφωνία για το ζήτημα αναγνώρισης πανεπιστημιακών πτυχίων. Έτσι, ο Ντάτσιτς μίλησε περί «απαράδεκτων πιέσεων των Βρυξελλών, που όλο και συχνότερα τίθενται στη Σερβία». αρνούμενος να αποδεχθεί το έμμεσο αλλά σαφές  δίλημμα «αναγνώριση του Κοσσόβου και αποδοχή των κινήσεών του – αλλιώς αναβολές συνέχειας στην ενταξιακή διαδικασία για την Ε.Ε.».

Ο Σέρβος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε, την Παρασκευή 21.10.16 (πηγή: Β92): «Τώρα οι Βρυξέλλες έχουν απογοητευθεί λίγο διότι δεν αποδεχθήκαμε αυτή τη συμφωνία. Μας είπαν, ότι πρέπει να τη δεχθούμε, αλλιώς δεν θα ανοίξουν τα Κεφάλαια της διαπραγμάτευσης. Εμείς όμως είπαμε : «Ας μην ανοίξουν. Όντως  για εμάς είναι ζωτικής σημασίας η πορεία προς την ΕΕ, αλλά δεν θα δεχθούμε να μας ταπεινώσει κανείς, ας μην χρησιμοποιήσω κάποια άλλη λαϊκή έκφραση. Εμείς επιθυμούμε να ενταχθούμε στην ΕΕ, αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε χωρίς το κράτος μας. Θα πάμε στην ΕΕ όπως και όλοι οι άλλοι, σεβόμενοι τα κρατικά μας συμφέροντα. Αναμένουμε, ότι οι Βρυξέλλες θα αντιληφθούν πως η Σερβία δεν αντιδρά πλέον σε πιέσεις, μόλις κάποιος συνοφρυωθεί».
 
Ανάλογες δηλώσεις έκανε και ο Πρόεδρος της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς, ο ποίος κατηγόρησε την Ευρ. Ένωση για τη δημιουργία «ταπεινωτικών» συνθηκών για τη συμμετοχή της χώρας του στην Ευρ. Ένωση εξ αιτίας και των σχέσεων της με τη Ρωσία.
Επί του θέματος ακολούθησαν δηλώσεις και του πρωθυπουργού της Σερβίας Αλ. Βούτσιτς, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε: «Η Σερβία βρίσκεται μεν στην ευρωπαϊκή πορεία, η οποία αποτελεί στρατηγικό στόχο και καθήκον της, αλλά η Σερβία δεν θα επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία, τελεία και παύλα».
Δηλώσεις Ούγγρου πρωθυπουργού Όρμπαν
Με την ευκαιρία εκδήλωσης για την επέτειο της ουγγρικής εξέγερσης του 1956 ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτωρ Όρμπαν δήλωσε, ότι η χώρα του θα πρέπει να αντισταθεί στη «σοβιετοποίηση» της Ευρώπης και να υπερασπιστεί τα σύνορά της απέναντι στη μαζική μετανάστευση.
Ο Όρμπαν υποστήριξε, ότι η ελευθερία στην Ευρώπη εξαρτάται από το έθνος-κράτος και τις χριστιανικές παραδόσεις και ότι «οι άνθρωποι που αγαπούν την ελευθερία τους πρέπει να σώσουν τις Βρυξέλλες από τη σοβιετοποίηση, από εκείνους που θέλουν να μας πουν με ποιον να ζούμε στις χώρες μας». Προσκεκλημένος στην τελετή ήταν ο πρόεδρος της Πολωνίας, Αντρέι Ντούντα, οποίος διαβεβαίωσε τους Ούγγρους για την υποστήριξη της Βαρσοβίας.

Από πτώχευση κινδυνεύει η Σαουδ. Αραβία
Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας της Σαουδ. Αραβίας, μιλώντας  από την κρατική τηλεόραση, δήλωσε ότι εάν δεν ληφθούν μέτρα λιτότητας η χώρα θα οδηγηθεί σε πτώχευση μέσα σε τρία ή τέσσερα χρόνια.
Ο υπουργός επί των δημοσίων οργανισμών Χαλέντ αλ Αράι, μιλώντας στο ίδιο πνεύμα, δήλωσε ότι το 70% του εργατικού δυναμικού της χώρας είναι δημόσιοι υπάλληλοι.
Η Σαουδ. Αραβία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ραγδαία μείωση των εσόδων της λόγω της πτώσης των τιμών του πετρελαίου. Πέρυσι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της χώρας ανήλθε περίπου στα 100 δισ. $.
The Hellenic Information Team

ΤΟΥΡΚΙΑ - ΣΥΡΙΑ – ΙΡΑΚ   
Η Τουρκία δεν θα εγκαταλείψει τις επιχειρήσεις της μέσα στη Συρία αφού ένα
ελικόπτερο που πιστεύεται ότι ανήκει στον συριακό στρατό βομβάρδισε και
σκότωσε Σύρους αντάρτες που υποστηρίζονται από την Άγκυρα, δήλωσε υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Από τον βομβαρδισμό δύο σκοτώθηκαν και 5 τραυματίστηκαν, ανακοίνωσε ο τουρκικός στρατός.
Αυτή ήταν η πρώτη άμεση σύγκρουση μεταξύ του συριακού στρατού και των
Σύρων ανταρτών που υποστηρίζονται από την Τουρκία από τον Αύγουστο, οπότε η Άγκυρα ξεκίνησε μια επιχείρηση μέσα στο συριακό έδαφος.
Οι δυνάμεις που είναι πιστές στον πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ συνεχίζουν να βομβαρδίζουν Σύρους αντάρτες, αντί του Ισλαμικού Κράτους, είπε ο Τσαβούσογλου στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Όμως οι επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού για την εκκαθάριση των συρο-τουρκικών συνόρων από το ΙΚ θα συνεχιστούν μέχρις ότου οι δυνάμεις που υποστηρίζει η Άγκυρα να καταλάβουν τη συριακή πόλη αλ Μπαμπ, υπογράμμισε ο ίδιος.

Από την πλευρά τους οι δυνάμεις που υποστηρίζουν τον συριακό στρατό προειδοποίησαν την Τουρκία να μην προελάσει προς τις θέσεις τους προς τα βόρεια και τα ανατολικά του Χαλεπιού, εξηγώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα αντιμετωπιστεί «αποφασιστικά και με πυγμή».
Ο Τσαβούσογλου δήλωσε επίσης, ότι η Άγκυρα θα λάβει μέτρα εναντίον των Σύρων Κούρδων μαχητών του YPG αν δεν αποσυρθούν από τη Μάνμπιτζ ανατολικά του Ευφράτη.
Οι Κούρδοι της Συρίας κατηγορούν την Τουρκία ότι θέλει να τους εμποδίσει να ανακαταλάβουν τη Ράκα. Στο μεταξύ, ο εκπρόσωπος στη Γαλλία των Κούρδων της Συρίας, Χάλεντ Ίσα, κατηγόρησε το τουρκικό καθεστώς ότι "επιτίθεται μαζικά" στους Κούρδους μαχητές προκειμένου να τους εμποδίσει να ανακαταλάβουν τη Ράκα, την "πρωτεύουσα" του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, κατηγορώντας την Άγκυρα για "συνέργεια" με τους τζιχαντιστές. "Με την αεροπορία και το πυροβολικό του, ο τουρκικός στρατός  εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι ο Τύπος και η διεθνής κοινότητα επικεντρώνονται στη Μοσούλη για να επιτεθεί μαζικά στους Κούρδους της Συρίας με σκοπό να τους εμποδίσει να πάρουν τη Ράκα", κατήγγειλε ο Ίσα σε συνέντευξη Τύπου στο Παρίσι.
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την απελευθέρωση της Ράκα, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (FDS), ένας συνασπισμός κούρδων και αράβων μαχητών που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, "απελευθέρωσαν πολλά χωριά που είχαν καταληφθεί από το Νταές (αραβικό ακρωνύμιο του ΙΚ) βορειοανατολικά του Χαλεπίου", είπε ο Ίσα.

"Αν το τουρκικό πυροβολικό και η αεροπορία βομβαρδίσουν σφοδρά τις θέσεις των FDS στην περιοχή αυτή και στο καντόνι Αφρίν θα είναι αφενός για να τους εμποδίσουν να αποκόψουν τις οδούς ανεφοδιασμού του Νταές στη Ράκα, αφετέρου για να μπορέσει η Τουρκία να κρατήσει τον έλεγχο των 70 χλμ. των συνόρων με τη Συρία", είπε.
 "Δεν μπορούμε να πάμε να πολεμήσουμε στη Ράκα ενώ ο τουρκικός στρατός μας βομβαρδίζει", υπογράμμισε, εκτιμώντας πως για την ώρα "δεν πληρούνται οι όροι για να πάρουμε τη Ράκα.

Κατηγορώντας το καθεστώς Ερντογάν ότι "έσπευσε να βοηθήσει τον Νταές", ο Ίσα κάλεσε τη Γαλλία και τα υπόλοιπα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να "θέσουν τέρμα στις ανεύθυνες ενέργειες του Ερντογάν που εμποδίζουν τη μάχη κατά του Νταές".

Οι πολιτοφυλακές των Κούρδων της Συρίας έχουν την υποστήριξη της Ουάσινγκτον στη μάχη κατά του ΙΚ.

Σύμφωνα με το τουρκικό επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή, η Τουρκία έπληξε πολλές φορές στη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας την πολιτοφυλακή των Κούρδων της Συρίας στη βόρεια Συρία.

Σύμφωνα με τον Ίσα, ο στρατός βομβάρδισε και πάλι τις θέσεις των FDS στη διάρκεια της προχθεσινής νύχτας.
Σε ό,τι αφορά το μέτωπο του Ιράκ, ο Τσαβούσογλου τόνισε ότι η Τουρκία θα λάβει μέτρα, αν υπάρξει επίθεση εναντίον της πόλης Ταλ Άφαρ.

Μια σιιτική παραστρατιωτική ομάδα, που εκπαιδεύτηκε από το Ιράν, ανακοίνωσε την προηγούμενη εβδομάδα ότι θα υποστηρίξει τις ιρακινές κυβερνητικές δυνάμεις που προελαύνουν προς την Ταλ Άφαρ, 55 χιλιόμετρα δυτικά της Μοσούλης.

Η Τουρκία φοβάται ότι η εμπλοκή σιιτικών παραστρατιωτικών δυνάμεων στις επιχειρήσεις για την ανακατάληψη της Μοσούλης, θα πυροδοτήσει διαδογματική βία στην κυρίως σουνιτική επαρχία της Νινευή και θα προκαλέσει μαζική έξοδο προσφύγων.

Η επίθεση των ιρακινών ενόπλων δυνάμεων στη Μοσούλη, που διανύει τη δεύτερη εβδομάδα της, έχει σκοπό την ανακατάληψη της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της χώρας που έχει πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών από τον Ιούνιο του 2014.
Η Άγκυρα, αν απειληθεί, θα μπορούσε να εξαπολύσει χερσαία επιχείρηση στο βόρειο Ιράκ, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη μια επίθεση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, ώστε να εξαλείψει κάθε «απειλή» εναντίον των συμφερόντων της,  είπε ο Τσαβούσογλου, όταν ερωτήθηκε από το Kanal 24 για το ενδεχόμενο μιας χερσαίας επιχείρησης της Τουρκίας από τη βάση της στην Μπασίκα, στο βόρειο Ιράκ.

«Είναι το φυσικότερο δικαίωμά μας», τόνισε. «Δεν το λέμε αυτό μόνο στους Ιρακινούς, αλλά και στις ΗΠΑ και σε όλες τις χώρες του συνασπισμού, στην κυβέρνηση του βόρειου Ιράκ», πρόσθεσε ενώ κατηγόρησε επίσης την κεντρική κυβέρνηση στη Βαγδάτη ότι «συνδέεται με μια τρομοκρατική οργάνωση», εννοώντας το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK).

Η Τουρκία υποστηρίζει πως απειλείται από την παρουσία στο βόρειο Ιράκ του Ισλαμικού Κράτους και του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).

Η Άγκυρα ζητεί επίμονα να συμμετάσχει στην επίθεση που διεξάγεται εναντίον της Μοσούλης, προπύργιου του Ισλαμικού Κράτους, κάτι που η Βαγδάτη δεν βλέπει όμως με καλό μάτι.

Η Τουρκία υποστηρίζει πως το πυροβολικό της στην Μπασίκα βομβάρδισε στόχους του Ισλαμικού Κράτους κατόπιν αιτήματος των κούρδων πεσμεργκά που συμμετέχουν στην επιχείρηση κατά της Μοσούλης, κάτι που η ιρακινή κυβέρνηση διαψεύδει.

Εκατοντάδες τούρκοι στρατιώτες είναι παρόντες στη βάση της Μπασίκα.
Επισήμως είχαν σταλεί για να εκπαιδεύσουν σουνίτες εθελοντές ενόψει της επίθεσης για την ανακατάληψη της Μοσούλης. Οι ιρακινές αρχές έχουν καταγγείλει μια «δύναμη κατοχής».

Η τουρκική αεροπορία βομβαρδίζει ήδη τακτικά τις θέσεις του PKK στο όρος Καντίλ, οι οποίες αποτελούν τα μετόπισθεν της ανταρτικής οργάνωσης στο Ιράκ, στα σύνορα με την Τουρκία.

Υπενθυμίζοντας πως η Τουρκία είχε εξαπολύσει τον Αύγουστο μια χερσαία επιχείρηση εναντίον του ΙΚ στη βόρεια Συρία, ο Τσαβούσογλου δήλωσε πως η χώρα του είναι έτοιμη να κάνει το ίδιο στο Ιράκ: «Αν στη Σιντζάρ ή άλλες (ιρακινές) περιοχές ενισχυθεί η απειλή, τότε θα χρησιμοποιήσουμε όλη τη δύναμή μας» για να την εξαλείψουμε, επέμεινε ο Τσαβούσογλου.

Επίσκεψη Γάλλου υπουργού Εξωτερικών στην Τουρκία
Συγκρατούμε, ότι για τη γενοκτονία των Αρμενίων ο Γάλλος είπε ότι «η συζήτηση είναι για τους ιστορικούς. Εμείς οι πολιτικοί δεν μπορούμε να μιλάμε γι’ αυτό το θέμα», είπε. Στο θέμα του ΡΚΚ στήριξε την Τουρκία, λέγοντας ότι η χώρα βρίσκεται και κάτω από την απειλή του. “Η Γαλλία είναι πάντα στο πλευρό της Τουρκίας. Για τη Γαλλία το ΡΚΚ είναι τρομοκρατική οργάνωση”, ανέφερε.

Επίσκεψη του προέδρου Ομπάμα στην Αθήνα 15-16.11.15

Συζητήσεις για το εδαφικό του Κυπριακού 5-11.11.16 στο εξωτερικό







22/10/2019. ΕΛΙΣΜΕ: ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΌ 13 ΟΚΤ ΕΩΣ 19 ΟΚΤ 2016

on Saturday, 22 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

22/10/2019. ΕΛΙΣΜΕ: ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΌ 13 ΟΚΤ ΕΩΣ 19 ΟΚΤ 2016


Α.  ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Η Τουρκία αμφισβητεί πλήρως την υφαλοκρηπίδα Ελλάδας και Κύπρου με επιστολή στον ΟΗΕ

Σε πλήρη αμφισβήτηση της ελληνικής και της κυπριακής υφαλοκρηπίδας σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο επιμένει η Τουρκία, καθώς με επιστολή στα Ηνωμένα Έθνη, η οποία δημοσιεύτηκε και ως επίσημο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών στις 30 Σεπτεμβρίου (Α/71/421) ,δηλώνει ότι έχει «απαράγραπτα» δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα δυτικά των ακτών της Κύπρου, έξω από τα στενά όρια των χωρικών υδάτων της.Σε μια περιοχή που όχι μόνο επικαλύπτει ένα σημαντικό τμήμα της κυπριακής ΑΟΖ και Οικοπέδων για τα οποία ήδη υπάρχει διαδικασία διεθνούς διαγωνισμού, αλλά «εξαφανίζει» και την ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή βάσει της επήρειας που έχουν όχι μόνο το Καστελόριζο και η Στρογγύλη, αλλά και η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Ανατολική Κρήτη.Καθώς η τουρκική αυτή επιστολή στον ΟΗΕ έγινε λίγες ημέρες μετά  τις συνομιλίες του κ. Αναστασιάδη στον ΟΗΕ και την Τριμερή συνάντηση του με τον γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν κι Μουν και τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζι, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και η συνολική παρέμβαση για το θέμα της υφαλοκρηπίδας αλλά και η αναφορά ότι «δεν υπάρχει μια μόνο Αρχή, η οποία νομίμως να εκπροσωπεί τόσο τους τουρκοκυπρίους όσο και τους ελληνοκυπρίους, αλλά και την Κύπρο ως ένα σύνολο», αμφισβητώντας φυσικά και πάλι εμπράκτως την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Εδώ η συνέχεια της εισήγησης!

Εδώ η παρουσίαση ΡΡΤ!

20/10/2016. Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΙΣΧΥΟΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΜΕΘΟΔΟΣ BRZEZINSKI!!!

on Thursday, 20 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

20/10/2016. Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΙΣΧΥΟΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΜΕΘΟΔΟΣ BRZEZINSKI!!!

Το 2000, το National Energy Policy Development Group (NEPDG), υπό την προεδρία του Dick Cheney, είχε εντοπίσει τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αέριου στην Αν. Μεσόγειο και στη συριακή ενδοχώρα. Το επιτελείο του υιοθέτησε τότε το σχέδιο για την αναδιαμόρφωση της «Ευρύτερης Μέσης Ανατολής», ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών δημιούργησε το επόμενο έτος το τμήμα ΜΕΝΑ (Middle East North Africa) για να οργανώσει την «Αραβική Άνοιξη». Ο ανωτέρω σχεδιασμός αποκαλύφθηκε από τον Στρατηγό πρώην ανώτατο Διοικητή του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη Wesley Clark.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

13/10/2016. ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ 6/10 ΕΩΣ 12/10.

on Thursday, 20 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Δημήτριος Κουτρουμάνης, Υποστράτηγος ε.α., Αναπλ. Αναπλ. Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

13/10/2016. ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ  ΑΠΟ 6/10 ΕΩΣ 12/10.

Σκοπός της επισκόπησης είναι η καταγραφή, επεξεργασία και ανάλυση των κύριων διπλωματικών και οικονομικών γεγονότων στο παγκόσμιο, ευρωπαϊκό και εγγύς περιβάλλον, ώστε να είναι δυνατή η εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεών τους στα εθνικά μας συμφέροντα

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Εκλογή Γ.Γ ΟΗΕ

Εδώ η συνέχεια της εισήγησης!

Εδώ η παρουσίαση ΡΡΤ!

19/10/2016. Μεταξύ οθωμανικού αταβισμού και διεθνιστικής μοιρολατρίας

on Wednesday, 19 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Χρήστος Ζιώγας, Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων, Συνεργάτης του ΕΛΙΣΜΕ

19/10/2016. Μεταξύ οθωμανικού αταβισμού και διεθνιστικής μοιρολατρίας

Η συχνότητα των δηλώσεων του Τούρκου Προέδρου που υπομιμνήσκουν την αναθεωρητική πολιτική της γείτονος λαμβάνουν χαρακτήρα εβδομαδιαίας θεσμικής του υποχρέωσης. Οι θέσεις του Ερντογάν προφανώς δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο και τον κρατοκεντρικό χαρακτήρα του διεθνούς συστήματος, βασικά χαρακτηριστικά της διεθνούς τάξης, τα οποία όμως, σύμφωνα με τις ατομικές του πεποιθήσεις, έχουν μερική και κατά το δοκούν εφαρμογή.   
Η ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου των εξωτερικών ότι: «Ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου και των Διεθνών Συνθηκών επιβάλλει την διατύπωση υπεύθυνων θέσεων μακριά από παρωχημένους αναθεωρητισμούς (…) Η Θράκη είναι ελληνική, δημοκρατική και ευρωπαϊκή. Οποιαδήποτε άλλη σκέψη είναι αδιανόητη και επικίνδυνη», κατά πάσα πιθανότητα προκάλεσε θυμηδία στην τουρκική ελίτ. Αν η ελληνική ηγεσία πιστεύει πως με ανακοινώσεις τέτοιου είδους θα συνετίσει τους κυβερνόντες στην γειτονική χώρα, πλανώνται πλάνην οικτράν. Με τα λεγόμενα του ο Ερντογάν επιδιώκει να αμφισβητήσει αυτά ακριβώς που αντιπαρατάσσει το ελληνικό υπουργείο ως «αντίδραση», προσπαθώντας να καταστήσει σαφείς τους αναθεωρητικούς του στόχους. Πιο συγκεκριμένα μας διασαφηνίζει ότι ένα ψήφισμα του τουρκικού κοινοβουλίου υπερισχύει των διεθνών συνθηκών, ακόμη και αυτών που καθορίζουν εδαφικά όρια μεταξύ κρατών, και πως προσαρμοσμένη στις παρούσες συνθήκες είναι επιθυμητή η δημιουργία μιας περιφερειακής πολιτικής δομής διαφορετικής χροιάς του κρατοκεντρικού διεθνούς συστήματος˙ γίνεται αναφορά περί δικαιωμάτων της Τουρκίας σε τρίτες χώρες!
Το τελευταίο διάστημα όλο και συχνότερα η χώρα μας γίνεται λεκτικός στόχος βορείων και εξ ανατολών αναθεωρητισμών. Εμείς αυτάρεσκα εξακολουθούμε να τους θεωρούμε παρωχημένους και μη συνάδοντες με τα ευρωπαϊκά ειωθότα. Το αντικειμενικό στοιχείο συνίσταται ότι δεν είναι άμεσα υλοποιήσιμοι, το ότι είναι  παρωχημένοι συνιστά υποκειμενική κρίση. Όντως τέτοιες συμπεριφορές δεν προσήκουν σε κράτη που είναι ή επιθυμούν να ενταχθούν στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Η πραγματικότητα δημιουργεί ένα εύλογο ερώτημα: πώς πρώην σύντροφοι και νυν ή εν δυνάμει εταίροι, σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, αρέσκονται σε εθνικιστικούς αταβισμούς; Για την αριστερά, ανέκαθεν, βασικό στόχο αποτελούσαν οι εγχώριοι εθνικιστικοί κύκλοι, υπαρκτοί και ανύπαρκτοι σίγουρα τα τελευταία 40 έτη στο περιθώριο της πολιτικής ζωής, σε βαθμό όπου πολλές περιπτώσεις δικαιολογούσε και συμμερίζονταν τις αιτιάσεις των γειτνιαζόντων. Πιθανόν αυτός να είναι και ο λόγος που η παρούσα συγκυβέρνηση δυσκολεύεται να αντιδράσει, επί της ουσίας, στον αλβανικό και σκοπιανό αλυτρωτισμό.
Το πιο αποθαρρυντικό και επικίνδυνο, πέραν του υπαρκτού τουρκικού ηγεμονισμού, δεν είναι οι φαντασιακές λεκτικές εκδιπλώσεις του τούρκου πολιτικού, αλλά η ημετέρα εμμονική και φαντασιακή στάση πως θα αλλάξουν οι υπόλοιποι και εν τέλει θα αναλογιστούν την κοινή ανθρώπινη μοίρα, εγκιβωτισμένη σε διαφορετικό, ανά συγκυρία και περίπτωση, ιδεολογικό περιτύλιγμα. Η συγκεκριμένη περίσταση επιβάλλει την υπέρβαση των ναρκισσιστικών αυταπατών πριν οι επενέργειες τους έχουν ολέθρια αποτελέσματα.

Δημοσίευση: Νέα Πολιτική

16/10/2016. The new Cold War: Russian plan of shaping the balance of powers

on Sunday, 16 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ευθυμίου, Αναλυτής

16/10/2016. The new Cold War: Russian plan of shaping the balance of powers

    We are unfortunate enough to live in times where the world witnesses perhaps the most severe geo-political transformation since the war in Iraq and 9/11. It is now clear that this transformation is happening in the widespread area of Middle East as well as it could spread to Balkans rapidly. Along with these transformations we are able to witness a vicious rally between a selective release of information from Secret Intelligence Agencies and their correspondents. Therefore it is really necessary for all analysts to pay attention to details; double-check information and decide whether these sources are accurate or not as well as to monitor extensively the Intel coming from the field’s sources.
Following the wave of incidents occurring in the Middle-East peninsula and especially, in Syria, Iraq, Yemen, Egypt as well as in Turkey and western to Greece, it quite visible that – during the last two months – Kremlin is attempting to re-conceptualize the balance of powers in the region. After all, Russian diplomacy – at least unofficially – had never been comfortable with the existed western equilibrium. However, to those arguing that Russia would become offensive and provocative especially after the crisis of Crimea, Putin’s diplomacy has likely become a chess game which – until now – seems to favor Russian interests.

Turkey
It is true that the coup of 15 July in Turkey, bared the complexity of the geo-political battle between the West and East. Sputnik International, an alternative news media agency had come then to transmit that FSB (Russian Federal Security Services) and mainly the SVR (responsible for intelligence and espionage activities outside the Russian Federation), actually saved Erdogan that night. By providing information to MIT (MillîİstihbaratTeşkilatı – National Intelligence Organization of Turkey), the Russians, according to Sputnik, actually gained Erdogan’s trust after the tensions caused by the demolition of their aircraft from Turkish military. Thus, surprisingly we had to witness a new bond between Russia and Turkey which –for many – could be considered as a clear threat to NATO and the West. However, as the months were passing by and despite the mutual meeting between Erdogan and Putin – in Ankara and Moscow – Turkey still hold its position in NATO as well as its Euphrates Shield Operation in Syria, not only is not condemned by the West by it is US-backed from the beginning.

At the same and that’s surprisingly brilliant – in terms of diplomacy – the fact that Turkish place in Sunni bloc is not questioned and despite its Euphrates Shield Operation – which aims to “Clean” the Northern Syrian borders from IS (Islamic State) militants and YPG (Peoples Protection Units) Kurdish extremist fighters (Turkish view) – there has been not a single clash between Russian troops and Turkish forces in Syrian Soil! Further to this, during the Putin-Erdogan meeting – couple of days ago - both leaders discussed the issue of supply the Turkish military with a modern air defense system from Russia. Kremlin’s spokesperson, reportedly, transmitted that if the request comes of the Turkish side, Russia will consider the possibility to deliver one of the most sophisticated air defense systems available to the Russian defense industry. Dmitry Peskov – Kremlin’s spokesperson – went even further by arguing that this issue – the potential military trade between Turkey and Russia – is purely a commercial affair and cooperation.
All these happened while Turkey annulled the agreement of 3.5 billion dollars to receive a fresh missile defense system from China - in November 2015. It is important to be noted that the competition of supplying Turkey with military defense systems, included the US with the Patriot system, Russia with S300-S400i, Chinese with the FD-2000 and the Italian-French consortium with the T system!

Egypt
Egypt’s example perhaps stands as more dangerous than Turkey’s. Although both countries being on the Sunni bloc, Egypt’s case is more ambiguous, mainly due to Cairo’s relations and interdependence on Saudi Arabia. Here again, Russia’s approach is sharply orchestrated. On October 12th – 4 days ago - it was transmitted that Russia and Egypt will hold joint military exercises on Egypt’s soil in the future. At the same time media sources around the globe almost crucified Cairo for voting in favor of the Russian peace Resolution in the Security Council Summit – regarding the Syrian conflict.
However, Egyptian – Russian relationship had not always been in balance. On the 20th of September – and while being in need - the Egyptian Government rejected a 60,000 ton-cargo wheat fungus from Russia – something that forced Kremlin to ban the import of Egyptian fruits and vegetable. That critical situation was likely to create major problems in terms of food supply to Egyptian people, as Egypt is dependent on foreign wheat imports to provide state-subsided bread to low-income families. With a restricted wheat-supply it is likely that Egypt will run out shortly from wheat – which will eventually lead to millions of people to starvation.  In combination with the ongoing foreign currency exchange, the wheat shortage threatens Egypt capability to feed its own people in the long term and to maintain a security and political equilibrium on the region. However, even that provocation from Egypt had been addressed with sobriety, by Russians. Not only did Russia let it go, but soon transmitted – through governmental channels - that Egypt was aiming to equip its army with modern Russia-produced weaponry. Reportedly, after long-hour meetings of the joint military and technical cooperation commission, Egypt’s officials agreed to supply the national armed forces with Russian weaponry!

Along with that supply, sources close to Russian Defense Minister Sergei Shoiguhad then transmitted that it is of great importance for Egypt to be connected to Russia’s Glonass satellite navigation network.Practically, a joint military cooperation between Russia and Egypt should had surprise no one as, last year Russia and Egypt held their first-ever joint naval exercises in the Mediterranean, which included the Black Sea fleets flagship Moskva missile cruiser. However that statement was transmitted under the shade of numerous reports coming mainly from Russian sources – still unidentified – which claimed that Russia is presently negotiating with Egypt to rent a number of military facilities, including an airbase in the coastal town of SidiBarrani – 95 km east of the Libyan borders – which according to those sources could be possibly activated before 2019. Further to this, Egypt’s response to those sources had been significantly fast and came from the spokesperson for the Egyptian presidency - Alaa Youssef – who denied that bilateral discussions were taking place that could lead to the establishment of a Russian military base in Egypt. He even went further by insisting that is a principal issue for Egypt not to allow foreign military bases on its territory.
On the other hand though, until the middle-1972, Russia owned a naval base in the SidiBarrani city that was used to monitor the movement of US warships. Therefore, even if the Egyptian authorities had chosen to react to those sources, history had proved the opposite. This issue is not military but mostly political. Vladimir Putin’s intentions are clearly to possess military bases away from Russia’s borders, giving Russia a wider scope against potential threats. Last week the Russian defense ministry declared that it was considering restoring its military presence in Cuba and Vietnam. Therefore, it is quite ambiguous to consider Egypt’s denial of such reports as de facto pragmatic.
Following the above, Egypt has to deal with a parallel challenge. The significant tensions which had erupted between Saudi Arabia and Egypt - after the latter voted in favor of the draft resolution from Russia in the United Nations Security Council (Saturday on the 8th of this month) could potentially work as a firecracker inside the Sunni bloc. At the aftermath of that vote, Aramco – a governmental Saudi Oil company – suspended its oil aid to Egypt while Saudi Arabia’s support for the opposition forces in Syrian soil left little choice to the Saudi Government. It is indeed unclear if Egypt will escape the criticism whilst Saudi Government’s circles unofficially transmit that Egypt’s “suspicious” voting on the Russian resolution might have effects on its short-terms relation with the Gulf.
Practically, both of the suggested resolutions – which Egypt voted for - covered key points to reach peace in Syria, such as the necessity of humanitarian aid and cessation of hostilities across the country. However, a crucial clause absent from the Russian resolution was the immediate halt of airstrikes and military flights over Syria. Thus, and despite that the two resolutions failed to be adopted by the Security Council - as Russia appealed against the French resolution using its veto power – Egypt’s voting in Russia’s favor triggered a short-term distrust between Saudis and Egyptians which undoubtedly complicates the balance of powers within the Security Council as well as on the broader region. After all, the Russian diplomacy is well-known for its long-term diplomatic visibility. Based on that and despite the almost “traditional” military cooperation between Kremlin and Egypt, it is possible that Moscow will aim to demolish – stone by stone – the Sunni bloc, turning them against each other in order – in the long term – to favor its interests in the region and the much more stable and prosperous cooperation with Shia’s power, Iran..

Iran
Russia and Iran have expanded their cooperation in recent months after Iran’s interest in Russia’s Bastion mobile coastal defense missile system as well as Iran’s plan to spend more than $8bn on Russian arms. Months ago – the 16th of August - Russian warplanes reportedly took off from a base in Iran to launch airstrikes on the Islamic State group in Syria - the first time they have used facilities outside Russia or Syria for air operations against the extremist group. The planes, which took off from the Hamadan air base in Iran - located 47km north of Hamadan city | 35°12′42″N 048°39′12″E | in the Hamadan Province - destroyed five armament depots, three command posts and militant training camps in Aleppo, Deir el-Zor and Idlib – Syria. Previously, Russian warplanes were launching strikes from bases within in the war-torn country and Russia.  However, Iran′s minister of defense - Hossein Dehghan - clarified that day that Iran was hosting Russia′s aircraft at the request of the Syrian government and Russia was free to utilize it as long as it was necessary. Even if later, tensions had been occurred between both countries in terms of the base utilization, the strategic partnership and the military trade deals still hold strong and prosperous for both powers.
However, Russian approach to Iran is much more “delicate” than of Turkey’s or Egypt’s. A soon as Russia had burned its bridges with the West by intervening in Ukraine and had found little comfort in pivoting to China -  Russia had to seek immediately new strategic partners, and this has been the driving force behind improved relations with Iran. It has pursued Iran by a series of credible, favor-winning, and largely unreciprocated acts. Despite being in the middle of prosecuting a hybrid war in Ukraine, Russia worked tirelessly to secure the Iranian nuclear deal now hailed as one of U.S. President Obama’s crowning achievements.
The deal, of course, released Iran from crippling sanctions but also warded off what was becoming a very real threat of military intervention. Russia also volunteered its Rosatom nuclear energy corporation to handle the exchange of 8.5 tons of Iran’s low-enriched uranium stockpile (leaving just 300 kg as specified in the deal) for 140 tons of natural uranium. A the same time – apart from energy and military deals – Syrian conflict had occurred to be a negotiation terrain between both countries which offered the possibility of cooperation. Despite that Iran already controls much of the Syrian Army while its own militias, including the National Defense Force and Hezbollah, it on Iran’s interest to have Russian troops officially supporting the Syrian Army at its behest. In no case does this mean that Iran use Russia as an official foot on Syrian soil. This could be better preserved as a mutual agreement according to which Russia – by its present in Syria – aims at winning the battle for Iran’s political future, and that it will become a forceful member of the anti-Western coalition that Russia has been assembling for years. Despite their joint military trade and the benefits of such investments, once again, Moscow’s long-term visibility is de facto.

India
During the last few hours, new sources coming straight from the inner-governmental circles in Kremlin transmitted that India is going to buy from Russia advanced anti-missile ground-to-air systems, after the bilateral talks which had been conducted between the Russian President Vladimir Putin and the Indian Prime Minister Narendra Modi. Reportedly, the Russian anti-missile systems S-400 will be utilized for the strengthening of missile, air defense of the Indian armed forces along the borders with China and Pakistan.    India and Russia, on October 15, signed a total of 16 agreements at the 17th annual bilateral summit in the western Indian state of Goa. The deals range from defense to energy to investment, including a highly anticipated agreement for the purchase of the S-400 Triumph air defense missile defense system.
•    In particular, India has inked pacts with Russia to acquire advanced air defense missile systems, stealth frigates as well as jointly produce light-utility helicopters
•    The three projects are collectively worth an estimated $10.5 billion (over Rs 72,000 crore)

However, despite that these deals are extremely important for both countries, what is the essence of those agreements is PM Modi’s statement that with Russia’s bucking; India now is able to hope to be fast-tracked with the Eurasian Economic Union Free Trade Agreement! Further, the creation of a prosperous Russia-India Investment Fund – total worth of $500millions - has been also agreed! That is the point exactly which differentiate India from the other countries – mentioned above. It is believed that Russia’s plan is not merely to develop military partnerships or promote the Russian military industry. For many, Russia works on a strategy that will use military partnerships, bonds and mutual agreements to promote the Russian version of a new financial and political order. Perhaps, the example of the US is the most characteristic.

Russia vs United States of America: The new Cold War
Three days ago, Russia ordered all of its officials to fly home as well as any of their relatives living abroad in order to amid the increased tensions over the prospect of global war. Specifically, politicians and high-ranking figures are said to have received a warning from President Vladimir Putin to bring their loved-ones home to the 'Motherland'. That serious statement came after Putin cancelled a planned visit to France to amid a furious row over Moscow's role in the Syrian conflict and just days after it had emerged that the Kremlin had moved nuclear-capable missiles nearer to the Polish border. However, how did we reach to Former Soviet leader Mikhail Gorbachev’swarnings that the world is at a 'dangerous point' due to rising tensions between Russia and the US? Does Russian strategy apply differently in the US case?
It was about time that the Syrian - nationwide ceasefire brokered by the US and Russia – on the 12th of September – would began at sundown on that Monday, coinciding with the Muslim Eid al-Adha holiday, however there were concerns about whether it would hold. That day, the UK-based Syrian Observatory for Human Rights was reporting that major conflict zones across the country were quiet. "Calm is prevailing," however, that there had been light shelling by both rebel groups and government forces in the country's southwest.  Despite the fact that the deal, agreed to, by US Secretary of State John Kerry and Russian Foreign Minister Sergey Lavrov, was aiming at putting an end to fighting and moving towards a political transition after more than five years of war between forces loyal to President Bashar al-Assad and rebel groups fighting to depose him, things followed another way. The fact that the truce did not apply to the Islamic State of Iraq and the Levant (ISIL), or Jabhat Fatah al-Sham, the group formerly known as al-Nusra Front that changed its name after cutting ties with al-Qaeda in July 2016, appeared to be a crucial factor for the non-lasting status of that ceasefire. The Syrian government, as well as Iran and the Lebanese Hezbollah armed group, two of its strongest allies, had all agreed to the deal, but rebel groups had again expressed serious concerns.
The story is more or less broadly covered and known. Continues clashes and fierce bloodshed followed that failed ceasefire whilst thousands of civilians, especially in Aleppo, Idleb, Homs, Hama, Dara’a and on the northern Syrian – Turkish borders have been killed, forced to flee their homes, tortured and left to die from starvation. Daily updates and reports – on the 12th, 15th, 16th, 19th, 20th,21st, 22nd,23rd, 26th,28th of September as well as during the first two weeks of October while this document is been written – have not been simply enough to describe the massacre that take place in the Syrian soil whilst Russians and the Americans still struggle with their mutual distrust. 
Russian accusations against the United States – during the Security Council summit and elsewhere - should not come as a surprise. The continuous slaughter in Aleppo - especially in the last week and after the freeze of the diplomatic negotiations between both countries - clearly indicates that a long-term resolution is at stake. The failed ceasefire was probably the final bid for a peaceful solution to Syrian war and a possible breakthrough whilst the latest boundaries which occurred – with Putin’s straight order to its diplomats - clearly indicate that the strategic distrust, between all fronts, is ecumenical. At the same time, it seems, that the US have lost the mobility to draw alternatives to the failed ceasefire whilst US-backed rebels and Turkish soldiers are accused to have strengthen IS positions on the ground.
Whilst trying to remain to the point of that document – which is to present Moscow’s new strategy for dominating the balance of powers – it is quite difficult to exclude the Syrian conflict from mentioning as it is – according to that document – the star point of the Russian plan. Apart from the military and diplomatic turmoil among both countries – regarding the Syrian civil war – Russia’s intentions – while moving forward to re-shaping the balance of power – are to attack the American dollar. Having in mind the precise negotiation and financial agreements with India, the strategical decision to use Turkey’s mistakes for easing Russian interests and the almost “ideological” and various cooperation with Iran, the Russian school of diplomacy is coming back to China in order to destroy – in the long-term – the American monetary domination.

In particular, Russia declared its intention to issue first bonds of around $ 1 billion in Chinese currency - firstly because of Western sanctions, partly to cover the deficits in its budget. Simply put, the country needs the money because the drop in energy prices increased deficits - while access to international capital markets is limited, because of the sanctions imposed. The big advantage of course is the very low public debt compared to the rest of the world - and cooperation with China is given. Thus, Further, if Russia actually issued bonds in yuan, it would weaken the dollar, as the largest global reserve currency of the world.
Further, sources close to Russian financial circles transmit that gold purchases by Russia, which now holds the 6th position regarding stocks, could lead to the preparation of a gold ruble - connection namely with the gold coin at a time when no other currency on the planet has not bounced, leading to no longer refer to currencies but currencies as Fiat money.Therefore, the adoption of the gold ruble is not considered only but desirable from Russia, as would turn the ruble into a very strong currency but also feasible - which however - would be a huge blow against the dollar, which prints profusely and bounced the superpower, since 1971.
The immediate consequence for the US, which naturally have neither the intention nor the ability to pay their huge debts; it would be a very heavy inflation - because huge quantities of unwanted dollars would immediatelyenter inside the superpower, flooding the market. Moreover, while U.S. can relatively easily protect their interests in a world where the dollar is the main global reserve currency, if the gold standard returns – what Russia wants – then that American domination would be over. For example, the US would not have the ability to impose sanctions and fines on large banks when dealing with states which Washington had classified them as "untouchables" - as until recently was the case with Iran. Therefore, with gold standard more and more countries would want to lose their privileges against the US dollar while hoping that another global power would have taken until then the leadership of the global financial system. Well, Russia projects itself as that leader.

Conclusion
Considering the above analysis, there are many reasons to believe that Russia intends on re-shaping the traditional western-type equilibrium by attacking its fundamental roots: the US dominance in Middle-East; the military trade with global powers and the dollar-centered financial establishment. In the first scale, the manipulation of the Turkish crisis and the ambiguous position of Turkey in NATO by promoting a progressive military partnership to Ankara, it seems to work well for Russia. On the other hand, the agreement with Egypt seems to help Russia in putting its foot on a traditionally western-dominated ally. Further, the agreements with India, Iran and the potential financial turn-around to China reveals – apart for the financial benefits – the attempt to establish, at least geopolitically, a financial and regional hegemony in the southern Middle East and the Asia sub-region.

It would be safe to argue that a creation of an ecumenical Eurasian region is situated at the center of the Russian masterplan. The implications could be many. The security super-complex in the region could lead to further tensions between the US and Russia as well as the Saudi Arabia’s answer to a potential Sunni dividing cannot been projected yet. What is certain though, is that Russia is not in rush while the US seem to have run out of moves.


9/10/2016. ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ 8'10/2016. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ 29/9 ΕΩΣ 5/10.

on Sunday, 09 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

9/10/2016. ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ  ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ 8'10/2016. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ 29/9 ΕΩΣ 5/10.

1. ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ.
Α. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ-ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΛΩΖΑΝΝΗΣ. ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ.
Στις Διεθνείς Σχέσεις και στην Εξωτερική Πολιτική, σπάνια υπάρχουν συμπτώσεις και τίποτα δεν γίνεται τυχαία.
Η πρόκληση -με προσωπικές δηλώσεις του Ερντογάν- πήρε μορφή αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου. Δεν υπάρχει πιο υψηλό και πιο επίσημο επίπεδο προσβολής της εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας από μια άλλη, σε καιρό ειρήνης. Τα επόμενα βήματα είναι η καταγγελία των Συνθηκών και η κήρυξη πολέμου.
Ο επικίνδυνος Σουλτάνος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν αμφισβητώντας ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάννης, την υφαλοκρηπίδα, και απειλώντας για τα νησιά, δήλωσε τα ακόλουθα:
«Αυτό που συνέβη στο σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ 1912 και 1923, στα εδάφη μας τα οποία στο μεταξύ είχαν περιοριστεί στο ένα πέμπτο, ήταν η προσπάθεια κατοχής. Το έθνος μας λέει ότι η 15η Ιουλίου είναι ο δεύτερος πόλεμος απελευθέρωσης του τουρκικού έθνους. Το 1920 μας απείλησαν με τη Συνθήκη των Σεβρών και τελικά μας έπεισαν για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης. Κάποιοι προσπάθησαν να μας επιβάλουν τη Λωζάννη. Τα νησιά που αν κάνουμε να φωνάξουμε, η φωνή μας θα ακουστεί απέναντι, τα δώσαμε με τη Λωζάννη. Τι θα γίνει με την υφαλοκρηπίδα, τι θα γίνει στο αέρα και στο έδαφος, δίνουμε μάχη ακόμη για όλα αυτά. Οι αίτιοι αυτής της κατάστασης είναι αυτοί που κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της συνθήκης αυτής. Δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και έτσι, το πρόβλημα το αντιμετωπίζουμε τώρα εμείς. Εάν πετύχαινε η απόπειρα πραξικοπήματος, μάλλον θα έρχονταν μπροστά μας με μια συμφωνία χειρότερη από αυτή των Σεβρών».
Αντιθέτως, αμέσως μετά την αποτυχία της απόπειρας πραξικοπήματος τον Ιούλιο, είχε αναφέρει σε μήνυμά του:
«Η νίκη, την οποία πέτυχε το δοξασμένο έθνος μας με πίστη, κουράγιο και θυσίες, καταγράφηκε [...] με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Αυτή είναι ο τίτλος ιδιοκτησίας του νεοϊδρυθέντος κράτους μας».
Ταυτόχρονα, η εκπρόσωπος της Κομισιόν στις Βρυξέλλες θυμήθηκε και στην ουσία αναγνώρισε ότι υφίσταται «τσάμικο ζήτημα», απαντώντας σε σχετική ερώτηση τα ακόλουθα:
«Όπως εξήγησα, η Επιτροπή έχει λάβει θέση σε σχέση με την πρόθεση των δύο χωρών να συζητήσουν εκκρεμή ζητήματα, προκειμένου να ενδυναμωθούν περαιτέρω οι διμερείς τους σχέσεις. Η Επιτροπή δεν προχώρησε πέρα από αυτό, δεν πήρε καμία θέση για τις διμερείς σχέσεις».
Πριν λίγες ημέρες στο περιθώριο των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, είναι σαφές από το έγκυρο ρεπορτάζ συναδέλφων, ότι η Κύπρος και η Ελλάδα, βρίσκονται εν μέσω ενός ασφυκτικού κλοιού, για κλείσιμο του Κυπριακού, στα πλαίσια ενός σερβιρισμένου με νέο περιτύλιγμα σχεδίου Ανάν και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες.
Στα ενεργειακά σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες από την Ουάσιγκτον, η Ελλάδα δέχεται πιέσεις να συμφωνήσει σε αγωγούς οι οποίοι αντίκεινται στα συμφέροντα της και μελλοντικά τα υπονομεύουν. Όλα αυτά τα ζητήματα περί αγωγών στον υποθαλάσσιο χώρο νότια της Κράτης συνδέονται και με την πολυσυζητημένη ΑΟΖ που ενώ νομικά θα ήταν πραγματική λύτρωση για τη χώρα, πολιτικά κρύβει τεράστιες παγίδες εις βάρος μας.
Η χώρα λόγω του προσφυγικού και της ερασιτεχνικής αντιμετώπισης του, αντιμετωπίζει προοδευτικά μια σοβαρή απειλή εθνικής αλλοίωσης.
Οι συμπτώσεις είναι πολλές και πολύ σοβαρές για να είναι απλά συμπτώσεις. Το γεγονός ότι όλα αυτά έχουν σκάσει ταυτόχρονα δημιουργεί συνθήκες για την έλευση μια «Τέλειας Καταιγίδας», η οποία μπορεί να οδηγήσει σε εθνική τραγωδία επικών διαστάσεων.
Όταν μάλιστα το σκηνικό αυτής της «Τέλειας Καταιγίδας», στήνεται σε μια στιγμή που η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε απόλυτη διάλυση. Και σε μια στιγμή που έχει εκχωρηθεί το σύνολο βασικών πυλώνων της οικονομίας της σε ξένα χέρια και έχουν ξεπουληθεί τα πάντα, η κατάσταση έχει ξεφύγει από το επίπεδο του επικίνδυνου και έχει εισέλθει στο στάδιο της εθνικής τραγωδίας.Η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας εξαθλιωμένη από την εποχή των μνημονίων ως επακόλουθο δεκαετιών διαβίωσης με δανεικά πάνω από τις πραγματικές δυνατότητες, αδυνατεί να αντιληφθεί πόσο μάλλον να ασχοληθεί με θέματα τα οποία απειλούν άμεσα το εθνικό συμφέρον και την ασφάλεια της χώρας.
Απέναντι σε αυτές τις κρίσιμες τουρκικές πρωτοβουλίες, οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση θα είχε σημάνει συναγερμό. Πέρα από τον εσωτερικό εθνικό συντονισμό, ο υπουργός Εξωτερικών θα έπαιρνε την επομένη το αεροπλάνο για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Αντί γι' αυτό  απλώς ο εκπρόσωπος του υπουργείου εξέδωσε μια χιουμοριστική ανακοίνωση εμπνευσμένη από τη παροιμία, περί των γαϊδάρων και του καυγά τους σε ξένο αχυρώνα.

Β. ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΠΥΡΑ ΚΑΤΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
Για στρέβλωση της Ιστορίας κατηγόρησε τον Ταγίπ Ερντογάν ο ηγέτης των Ρεπουμπλικανών, ΚεμάλΚιλιτσντάρογλου, για τις δηλώσεις του σχετικά με τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Αφού του θύμισε ότι «κάθεται στην καρέκλα του προέδρου χάρη στη Δημοκρατία», ξεσπάθωσε σε συνάντηση του με δημοσιογράφων ξένων ΜΜΕ στην Αγκυρα:
«Ετσι, λοιπόν! Θυμηθήκαμε τώρα την Λωζάνη! Την ώρα που έχουμε τέτοιο υψηλό ποσοστό ανεργίας• την ώρα που θυματοποιημένοι πολίτες προσπαθούν να βρουν τρόπο να γλυτώσουν και στις 81 επαρχίες της χώρας... γιατί τώρα προέκυψε η Συνθήκη της Λωζάνης; Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι ο τίτλος ιδιοκτησίας της Τουρκίας! Εμείς υπερασπιζόμαστε τη Λωζάνη, αυτοί [το AKP] υπερασπίζονται της Συνθήκη των Σεβρών [που απέρριψε το κίνημα των Νεότουρκων, υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ]...
Εμείς υπερασπιζόμαστε τη Δημοκρατία, αυτοί το χαλιφάτο. Εμείς υπερασπιζόμαστε τους πολίτες, αυτοί την σκλαβιά.
Μη ξεχνάς φίλε μου ότι κάθεσαι σε αυτή την καρέκλα [του προέδρου της Τουρκίας] χάρη στη Δημοκρατία! Με ποιό δικαίωμα στρεβλώνεις την Ιστορία; Κανείς δεν έχει αυτό το δικαίωμα! Εάν είσαι Πρόεδρος, τότε κάτσε στην καρέκλα σου και συμπεριφέρσου ως Πρόεδρος. Εάν δεν ξέρεις την Ιστορία, φώναξε έναν ιστορικό να σου μάθει Ιστορία. Οποιος κατέχει αυτό το αξίωμα του προέδρου δεν μπορεί να προδίδει την χώρα του, δεν μπορεί να την ξεπουλάει!
Χθες είπες: "Η Λωζάνη είναι ο τίτλος ιδιοκτησίας μας" και σήμερα λες: "Η χώρα ξεπουλήθηκε με τη Συνθήκη". Τι είναι αυτά τα πράγματα;...» 
Η πρώτη αιχμηρή απάντηση προς τον Τούρκο πρόεδρο ήρθε από την εγγονή του Ισμέτ Ινονού- τον δεύτερο πρόεδρο της Τουρκίας ο οποίος ως πληρεξούσιος εκπρόσωπος της Τουρκίας του ΚεμάλΑτατούρκ και των Νεότουρκων τότε, είχε συνυπογράψει τη Συνθήκη.
«Η Λωζάνη είναι ο τίτλος ιδιοκτησίας της Τουρκίας. Και για όσους την υπέγραψαν είναι έγγραφο υπερηφάνειας», δήλωσε η ΚιουλσούμΜπιλγκεχάν, που είναι βουλευτής του «κεμαλικού» κόμματος CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα).
«Ο Ερντογάν μπορεί να μάθει την σημασία της Λωζάνης από τα υπουργικά συμβούλια που προεδρεύει αυτές τις ημέρες» σημειώνει η Μπιλγκεχάν σε γραπτή της ανακοίνωση.
«... Τον προτρέπω να διαβάσει ένα αληθινό βιβλίο Ιστορίας με βάση τα ντοκουμέντα που αναφέρονται στη Λωζάνη και τον Ισμέτ Πασά (Ινονού) για να μάθει πως έγινε η συμφωνία»

Γ. ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ. ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΕΙΠΕ:
Οι απόψεις που διατυπώνονται σχετικά με την υποτιθέμενη λήξη της Συνθήκης της Λοζάνης διαφοροποιούνται ανάλογα με τις πολιτικές απόψεις του εκάστοτε συνωμοσιολόγου. Οι επικριτές του Ερντογάν υποστηρίζουν ότι ο Τούρκος Πρόεδρος συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν, ότι σχεδιάζει έναν νέο Βόσπορο για να διασφαλίσει την πρόσβαση των αμερικανικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα ή ότι επιχειρεί να υπονομεύσει την κυριαρχία που διασφάλισε ο Ατατούρκ για την Τουρκία. Οι υποστηρικτές του Ερντογάν αντίθετα θεωρούν ότι με τη λήξη της Συνθήκης της Λοζάνης η Τουρκία αποκτά τη δυνατότητα διόρθωσης των συνόρων που είχε διασφαλίσει πριν από 100 χρόνια, ανακαταλαμβάνοντας περιοχές όπως τη Μοσούλη και μέρος της δυτικής Θράκης.
Αν ο Ερντογάν εμείνει στην επιλογή του να αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λοζάνης και εισέλθει στην Θράκη με πρόσχημα το θρήσκευμα στην πραγματικότητα ανοίγει τον "δρόμο", για να "επιστρέψει" στη Μικρά Ασία όχι μόνον η Ελλάδα αλλά και η Ευρώπη με το ίδιο πρόσχημα. Αυτό όμως δεν συμφέρει την Τουρκία και μάλιστα σε μια εποχή που είναι υποχρεωμένη λόγω των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων να αναγνωρίζει δικαιώματα. Δεν την συμφέρει ν' ανοίξει το ζήτημα της θρησκείας ούτε καν σε επίπεδο Ισλάμ, γιατί το κεμαλικό καθεστώς θα απειληθεί με πτώση. Αν όμως απειληθεί το καθεστώς αυτό, παύει στην πραγματικότητα να υπάρχει Τουρκία όπως τη γνωρίζουμε. Εκτός κι αν αυτός είναι ο απώτερος στόχος της ηγεσίας Ερντογάν! Διαχρονικά τα κόμματα των Ισλαμιστών στην Τουρκία εξέφραζαν πολιτικά, τους “ριγμένους” από τη Συνθήκη της Λοζάνης, τους γηγενείς μουσουλμάνους Τούρκους της Μ.Ασίας. Η σύγκρουση Κεμαλιστών – Ισλαμιστών στην Τουρκία συμπυκνώνει έριδες σχεδόν 100 χρόνων.

Δ. ΜΑΖΗΣ
Εξετάζοντας τους λόγους για τους οποίους έγινε η αναφορά Ερντογάν
Καταρχάς έγινε για την εσωτερική συσπείρωση στην Τουρκία με την εμφάνιση ενός κοινού εχθρού, όλων των πολίτικων και κοινωνικών δυνάμεων της γείτονος, των Ελλήνων, της Ελλάδας.
    Δεύτερον έγινε προς εκβιασμό της Ουάσιγκτον ενόψει προεδρικών εκλογών τον Νοέμβριο. Η Τουρκία επιδιώκει να λάβει τα μεγαλύτερα δυνατά ανταλλάγματα από μια ανανικού τύπου «επίλυση» του Κυπριακού μέσω του ανωτέρω εκβιασμού εκμεταλλευόμενη την επιθυμία της διοικήσεως Ομπάμα να παρουσιάσει προ των εκλογών θετικό αποτέλεσμα στο Κυπριακό.
    Τρίτον τον εκβιασμό αυτόν εντείνει η στάση της Τουρκίας με τις συναντήσεις σε επίπεδο κορυφής με τη Μόσχα για τη δρομολόγηση διελεύσεως ρωσικών υδρογονανθράκων από τα εδάφη της Τουρκίας προς την ΕΕ.
    Τέταρτον ο γεωστρατηγικός στόχος της Τουρκίας υπό το βάρος αυτών των εκβιασμών προς την Ουάσιγκτον είναι ο άξονας Δυτική Θράκη – Αιγαίο – Κύπρος.
    Αυτού του είδους η αιτιολόγηση από πλευράς Ερντογάν απευθύνεται προς την Ουάσιγκτον που θέλει να πιέσει ακόμη μια φορά, θεωρώντας την υπεύθυνη για το αποτυχόν πραξικόπημα, με σκοπό την έκδοση του ιμάμη ΦετουλάχΓκιουλέν.
    Επίσης αν εξετάσουμε το λεξιλόγιο της αναφοράς, της θρασύτατης αυτής ερντογανικής αναφοράς στη Λωζάνη θα καταλάβουμε ότι στοχεύει στην προσπάθεια ενεργοποίησης της Συμφωνίας της Βιέννης του '69 η οποία προβλέπει, πάντα υπό ορισμένες συνθήκες, αναθεώρηση υπαρχουσών υπογραφεισών συνθηκών όταν οι αντικειμενικές συνθήκες υπό τις οποίες υπεγράφησαν έχουν αλλάξει.
Μπορεί να αναχαιτίσει την επικίνδυνη και αλαζονική συμπεριφορά της γείτονος χώρας με τη συνεργασία του ΝΑΤΟ.
Αν σκεφτούμε δε ότι τα τελευταία δύο 24ωρα είμεθα μάρτυρες της διακοπής της συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στο θέμα της Συρίας και της ανταλλαγής εκατέρωθεν απειλών, το τελευταίο που θα εξυπηρετούσε την αμερικανική και νατοϊκή πολιτική στην νοτιοανατολική Μεσόγειο θα ήταν η ανάφλεξη της νοτιοανατολικής Πτέρυγος του ΝΑΤΟ.

Ε. ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
Ο Ερντογάν ξέρει ότι τα σύνορα με την Ελλάδα δε μπορεί να αλλάξουν για πολλούς λόγους. Ένας από αυτούς τους πολλούς λόγους είναι ότι οι δυο χώρες έχουν αναγνωρίσει η μια την άλλη με τα σημερινά τους σύνορα που είναι δηλωμένα στον ΟΗΕ. Δεύτερος λόγος σχετίζεται με την ανάγκη της Τουρκίας από την ΕΕ κυρίως λόγω ασφάλειας και άμυνας. Η Ελλάδας είναι πλήρες μέλος της ΕΕ και στο ΝΑΤΟ και έχει δικαίωμα Βέτο.
Έγιναν για εσωτερική κατανάλωση. Ο Ερντογάν θέλει να ξεκαθαρίσει οριστικά με το Κεμαλικό καθεστώς της Τουρκίας και να μετατρέψει το πολίτευμα  σε Ισλαμική δημοκρατία, σύμφωνα με την θεωρεία του Ερμπακάν ΕΘΝΙΚΗ ΘΕΑΣΗ (MiliGorus).
Ο Ερντογάν σκοπεύει σε δύο  περιπτώσεις: Η πρώτη είναι η περίπτωση της Μοσούλης, (πρόσφατες δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων αναφέρουν, περί του θέματος της απελευθέρωσης της συγκεκριμένης ιρακινής πόλης, ότι τα σχέδια των Τούρκων υπάρχουν από το 1925 όταν διαπραγματεύτηκαν με τους τότε αποικιακούς Βρετανούς και δεν θα χρειαστούν καινούρια σχέδια συνεργασίας και όλοι γνωρίζουμε τις τότε προθέσεις της γειτονικής χώρας για το θέμα της Μοσούλης- ήδη υπάρχουν τα πρακτικά του ΟΗΕ περί του θέματος), που δείχνει τη διάθεση της τουρκικής ηγεσίας να παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατάληψη-απελευθέρωση της πόλης της Μοσούλης από το ΙΣΙΣ.
Η δεύτερη περίπτωση σχετίζεται με τη Συρία: σήμερα η Τουρκία έχει καταλάβει την περιοχή Τζαραμπλούς και μετά ούτε  φωνή ούτε ακρόαση για το θέμα καταστροφής του Χαλέπι. Εκτιμάται ότι  το έτοιμο αντάλλαγμα, η κατάληψη της συριακής βόρειας ζώνης που, ταυτόχρονα, δίνει την χαρακτηριστική βολή στις προσπάθειες των Κούρδων να φτάσουν στη θάλασσα είναι ο στόχος. Οι Τούρκοι δεν ήρθαν στη Συρία για να φύγουν.

ΣΤ. ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΕΕ ΧΑΝ ΓΙΑ ΤΣΑΜΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Ο Αυστριακός επίτροπος Διερεύνησης της ΕΕ απαντώντας σε ερώτηση που έθεσε η ευρωβουλευτής της ΝΔ, Μαρία Σπυράκη, για την ανακίνηση αλυτρωτικών διεκδικήσεων εναντίον της Ελλάδας, κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Νίκου Κοτζιά στην Αλβανία, ανέφερε ότι η Κομισιόν επικρότησε το γεγονός πως Ελλάδα και Αλβανία εξετάζουν τη θέσπιση κοινού μηχανισμού, που θα συνέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για την επίλυση των εκκρεμών διμερών ζητημάτων. Σε αυτά, πρόσθεσε, περιλαμβάνονται η οριοθέτηση της ελληνοαλβανικής υφαλοκρηπίδας και των θαλάσσιων ζωνών, τα δικαιώματα των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες και το τσαμικό ζήτημα.Η απάντηση του Επιτρόπου προκάλεσε την έντονη αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο εξέδωσε ανακοίνωση χαρακτηρίζοντάς την απαράδεκτη και αναληθή και ζητώντας εξηγήσεις.
«Ως γνωστόν, τσαμικό ζήτημα δεν υφίσταται και ως εκ τούτου ουδέποτε έχει γίνει αποδεκτό ως αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και Αλβανίας», τονίζεται στην ανακοίνωση του ελληνικού ΥΠΕΞ.
Το υπουργείο, εμφανώς ενοχλημένο με τον επίτροπο, σημειώνει ότι «με την ψευδή απάντησή του δείχνει ότι δεν ασκεί το ρόλο και τα καθήκοντά του βάσει της αρχής της αμεροληψίας ώστε να προάγεται το κοινό συμφέρον της Ένωσης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 17 της Συνθήκης της Λισαβόνας».  Οι δηλώσεις ανασκευάστηκαν με νεότερη ανακοίνωση των Βρυξελλών.

Ζ. “Βράζουν” Κυπριακό και Αιγαίο: Ο Νίκος Κοτζιάς επιδιώκει άμεσα επίσκεψη στην Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με πληροφορίες και πριν προκύψει το θέμα της μεσοβέζικης δήλωσης αξιωματούχου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη Λωζάνη, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς ζήτησε να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον και να συναντηθεί με τον Αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι.

Στην ατζέντα υπάρχουν διάφορα θέματα με πρώτα το Κυπριακό και την κατάσταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, αλλά και την σχέση της Αθήνας με την Μόσχα, για την οποία οι Αμερικανοί διατηρούν ποικίλες επιφυλάξεις.
Για μία ακόμη φορά, η αμερικανική κυβέρνηση επέλεξε να μην τοποθετηθεί στις απαράδεκτες ενέργειες της Τουρκίας και του ισλαμιστή προέδρου της Ταγίπ Ερντογάν.

Η. Περίεργο Σκοπιανό δημοσίευμα:"Σημαίνει κάτι η τοποθέτηση του πρέσβη ΤζέφριΠιάτ στην Ελλάδα";
Την τοποθέτηση του Αμερικανού πρέσβη, ΤζέφριΠιάτ στην Αθήνα, σχολιάζει  σκοπιανό δημοσίευμα που αναφέρει ότι «είναι ο άνθρωπος που οδήγησε στο πραξικόπημα την Ουκρανία μαζί με την αναπληρώτρια Γραμματέα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ,  αρμόδια για τις Ευρωπαϊκές  και Ευρασιατικές  Υποθέσεις, Βικτόρια Νούλαντ  και αυτό χωρίς αμφιβολία δημιουργεί την εντύπωση ότι έρχονται προβλήματα στην Ελλάδα».
Τα ‘προβλήματα’ αυτά τα χαρακτηρίζει ως ‘εμφύλιο πόλεμο’,  καθώς οι διεθνείς αναλυτές έχουν ήδη προβλέψει αποσταθεροποίηση της χώρας εν μέσω μιας πολιτικής κρίσης και την επέμβαση  των Ηνωμένων Πολιτειών «που σκοπεύουν να βοηθήσουν τον ελληνικό λαό για την αποκατάσταση της δημοκρατίας».
Ο ερχόμενος χειμώνας θα είναι καθοριστικός, όπως επισημαίνει το κείμενο.

2. ΔΙΕΘΝΗ
Α. ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ Η ΕΝΤΑΣΗ!! Η Ρωσία ανέστειλε την συμφωνία με τις ΗΠΑ για ανακύκλωση του πλουτωνίου!!
Η Ρωσία ανέστειλε σήμερα την εφαρμογή της συμφωνίας με τις ΗΠΑ για την ανακύκλωση δεκάδων τόνων πλουτωνίου που προέρχεται από πυρηνικές κεφαλές, στέλνοντας με αυτόν τον τρόπο ένα “μήνυμα” στην Ουάσινγκτον, εν μέσω της κλιμακούμενης έντασης στις σχέσεις των δύο χωρών.
Ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υπέγραψε το διάταγμα με το οποίο τερματίζεται η συμφωνία την οποία είχε υπογράψει ο ίδιος το 2000 με τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον.
Στο κείμενο προβλεπόταν ότι καθεμιά από τις δύο χώρες θα προχωρούσε στην ανακύκλωση 34 τόνων πλουτωνίου από τα τεράστια στρατιωτικά αποθέματά τους –κληρονομιά του Ψυχρού Πολέμου– στο πλαίσιο της δέσμευσής τους να αγωνιστούν κατά της διάδοσης των πυρηνικών όπλων.Το 2010 Μόσχα και Ουάσινγκτον υπέγραψαν ένα συμπληρωματικό πρωτόκολλο που επρόκειτο να τεθεί σε εφαρμογή το 2018.
Ο Ρώσος πρόεδρος δικαιολόγησε την απόφασή αυτή λόγω, όπως αναφέρεται στο διάταγμα, “της ριζικής αλλαγής των συνθηκών και την εμφάνιση μιας απειλής για την ασφάλεια εξαιτίας των μη φιλικών ενεργειών των ΗΠΑ απέναντι στη Ρωσία”.

Β. Το AlJazeera «πιάστηκε» να βάζει «κομπάρσους» να παίζουν τους τραυματίες στο Χαλέπι.
Γ. Ιρακινό πρακτορείο WAA: Δηλητηρίασαν τον Μπαγκντάντι – Ο ηγέτης του ISIS δίνει μάχη με τον θάνατο!!

Δ. “2017: WarwithRussia”, που έγραψε ο πρώην υποδιοικητής του ΝΑΤΟ SirAlexanderRichardShirreff.
Ο SirAlexanderRichardShirreff, απόστρατος Βρετανός στρατηγός, πιστεύει ότι η σύγκρουση στην Κριμαία κατέστρεψε κάθε δυνατότητα αρμονικών σχέσεων της Δύσης με την Ρωσσία του Πούτιν.
Στο βιβλίο του, που κυκλοφόρησε τον Μάϊο, με τον τίτλο “2017: WarwithRussia”, προβληματίζεται για ένα σενάριο όπου η Ρωσσία καταλαμβάνει έδαφος στην ανατολική Ουκρανία και δημιουργεί έναν χερσαίο διάδρομο με την Κριμαία, που θα την βοηθήσει να εισβάλει στα Βαλτικά κράτη.
Ο στρατηγός Shirreff ήταν υποδιοικητής της Συμμαχίας στην Ευρώπη μεταξύ 2011 και 2014. Υπηρέτησε στην Βόρεια Ιρλανδία, στον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου και στον Πόλεμο στο Ιράκ. Το βιβλίο του κυκλοφόρησε λίγες ημέρες μετά την αποκάλυψη ότι το Κρεμλίνο εργάζεται πάνω στο σχέδιο “Satan 2”, ενός πυρηνικού όπλου τόσο ισχυρού που θα μπορεί να σβήσει από τον χάρτη μια ολόκληρη χώρα.
Ένας τέτοιος πόλεμος θα εμπλέξει πλοία, υποβρύχια και αεροσκάφη με πραγματικά παγκόσμιες επιπτώσεις και δεν θα ασχοληθεί καν με τις διαφορές μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών στόχων. Δεν θα περιορισθεί στην γη γιατί το έξω διάστημα, όπως και ο κυβερνοχώρος, θα αποτελέσουν επίσης αρένα υψηλού ανταγωνισμού.
Θα πρόκειται για καθολικό πόλεμο, που θα διεξάγεται σε κάθε δυνατό μέτωπο, από το Ίντερνετ και το χρηματιστήριο μέχρι το έξω διάστημα.
Το ΝΑΤΟ είναι σημαντικά μεγαλύτερο από την Ρωσσία σε απλούς αριθμούς: το ΝΑΤΟ έχει συνολικά 3,6 εκατομμ. ένστολο προσωπικό, ενώ η Ρωσσία 800.000. Το ΝΑΤΟ έχει 7.500 τανκς, ενώ η Ρωσσία 2.750. Το ΝΑΤΟ έχει 5.900 πολεμικά αεροσκάφη, ενώ η Ρωσσία 1.571.
Το σενάριο του Shirreff προβλέπει ότι η Μόσχα, προκειμένου να ξεφύγει από την περικύκλωση του ΝΑΤΟ, θα εισβάλλει πρώτα στην Λεττονία, τον Μάϊο του επόμενου χρόνου (2017).

Ε. Στο Ιράν ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ μαζί με δεκάδες Γερμανούς επιχειρηματίες: Είναι πολλά τα λεφτά!

Ζ. Και όμως οι Ρώσοι δεν ήταν ποτέ φίλοι μας!
1453!! ΟΥΔΕΜΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ
Ακολούθησαν τα σχέδια της Μ. Αικατερίνης, τα Ορλωφικά, οι ανταγωνισμοί με την Αγγλία με έπαθλο την Ελλάδα και η αδιαφορία του Τσάρου όταν το έθνος πολεμούσε τους Οθωμανούς για την ανεξαρτησία του. Μετά το Συνέδριο της Βιέννης (1815), η τσαρική Ρωσία είχε γίνει μια αποδεκτή και ισότιμα υπολογίσιμη δύναμη παρέα με τις υπόλοιπες δυνάμεις της Ευρώπης. Εναν αιώνα περίπου αργότερα, το 1917, οι Μπολσεβίκοι, που τερματίζουν το Τσαρικό καθεστώς, θα ακολουθήσουν επακριβώς την καιροσκοπική πολιτική των Τσάρων έναντι της Ελλάδας. Ο μπολσεβίκος Ρώσος έστειλε όπλα, πυρομαχικά και προμήθειες στον MustafaKemalAtatürk εναντίον των Ελλήνων, σιώπησε προκλητικά όταν οι άτακτοι του Κεμάλ έσφαζαν Ελληνες της Ιωνίας, Ελληνες του Πόντου και Αρμενίους, ενώ δεν έχασε την ευκαιρία του συστηματικού πληροφοριακού και ιδεολογικού πολέμου εντός της ελληνικής κοινωνίας και εντός του στρατεύματος με όργανο τους Έλληνες κομμουνιστές.
Συνέβη στην Ηλεία: Νεκροθάφτες το έριξαν στα τσίπουρα και τους «έφυγε» ο νεκρός!

30/9/2016. Εβδομαδιαία Επισκόπηση από 22-28/9/2016

on Friday, 30 September 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει η Στέλλα Παπαγιαννάκη, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

30/9/2016.  Εβδομαδιαία Επισκόπηση από 22-28/9/2016

1.  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ
πηγή : voicenews.gr / 22.09.16   
Η Τουρκία δεν πρόκειται να συμμετέχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις των δυνάμεων κατά του Ισλαμικού κράτους, εφόσον συμμετέχουν κ΄ οι Κούρδοι μαχητές. Η Τουρκία τίθεται εκτός του συνασπισμού που πρόκειται να επιτεθεί στη Ράκα της Συρίας  εναντίον του ISIS, καθώς συνδέει τις Κουρδικές δυνάμεις (YPG), με αυτές του εργατικού κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), τις οποίες θεωρεί τρομοκρατικές οργανώσεις.
Σε ολα αυτά δεν λείπουν κ΄οι ισλαμικές επιθέσεις στήν τουρκική πόλη Κιλίς, στα σύνορα με την Συρία.

2. PUTIN - ERDOGAN : ΑΛΛΑΓΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ    
πηγή : voicenews.gr / 22.09.16
Εξοργισμένοι εμφανίζονται οι Ρώσοι με την συμπεριφορά που επιδεικνύει ο Ερντογάν  στη Ν. Υόρκη. Αιτία της οργής, η συνάντηση με τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο. Συζήτησαν το πρόβλημα της πώσικης απειλής στο θέμα της Ουκρανίας. Στήν συνάντηση ήταν παρών ο αρχηγός των Τουρκόφωνων της Κριμιαίας, Mustafa Abdulcemil Kirimoglu, που αγωνίζεται για την ανάκτηση της Κριμαικής χερσονήσου, απο τούς Ρώσους.

3.  ΕΛΛΗΝΙΚΑ κ΄ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΘΑ ΠΕΡΙΠΟΛΟΥΝ ΑΙΓΑΙΟ κ΄ ΑΟΖ.
πηγή : el.gr / 24.09.16 (09:50)
Στήν Ανδραβίδα προσγειώθηκαν Αιγυπτιακά μαχητικά F-16C/D BLOCK 40, απ΄όπου θα πετούν απο κοινού με ελληνικά μαχητικά, σε κοινές περιπολίες στο Αιγαίο, κ΄ τις ΑΟΖ Ελλάδος, Αιγύπτου, κ΄ Κύπρου, με διαδοχικές ασκήσεις μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου.
Είναι η εφαρμογή στη πράξη του "κοινού αμυντικού χώρου" Ελλάδος /Αιγύπτου, που εξεγγέλθηκε επισήμως απο τον υπ. άμυνας. Τα αιγυπτιακά μαχητικά ( 4 αεροσκάφη, 2 μονοθέσια, 2 διθέσια ) συνοδεύονται απο μεγάλη ομάδα τεχνικών κ΄ 6 πιλότους. Θα συμμετάσχουν κ΄ στήν εκπαιδευτική δραστηριότητα του σχολείου όπλων τακτικής (ΣΟΤ). Όταν δεν θα εκπαιδεύονται με τα ελληνικά, θα πετούν μαζί τους σ κοινές περιπολίες.

4. ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΕ ΡΟΤΣΙΛΝΤ κ΄ ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ
πηγή : el.gr / 25.09.16 (13:33)
Η συνάντηση οργανώθηκε απο τον Michael Bloomberg σε δικό του ξενοδοχείο. Κανείς δεν γνωρίζει τι συζητήθηκε.

5. ΒΑΛΚΑΝΙΑ     

πηγή : voicenews.gr / 25.09.16
Στο business forum που γίνεται στήν πόλη Prizren του Κοσσυφοπεδίου τις τελευταίες μέρες, τέθηκε το αίτημα αποστολής μεγάλης ποσότητας όπλων, πρός τούς τουρκόφωνους πληθυσμούς των Βαλκανίων.
Στήν συγκεκριμένη περιοχή, υπάρχει τουρκόφωνη μειονότητα, η οποία ζήτησε 48 χιλιάδες όπλα, απο τον πρόεδρο των μουσουλμάνων επιχειρηματιών της περιοχής του Αιγαίου της
Τουρκίας, Derya Kurkuoglu. 
Ο συγκεκριμένος διευθύνει κ΄ βιομηχανία ελαφρών όπλων, κ΄ διαβεβαίωσε τούς αιτούντες οτι θα μεταφέρει το μήνυμα στήν Άγκυρα.
Ανάμεσα στούς αιτούντες της μειονότητας ήταν κ΄ οι:
Abdullah Erkan (υπουργ. ιδιωτικοποιήσεων της τουρκικής κυβέρνησης),
Sevinc Goksel ( πρόεδρος επιχειρηματιών του Μποντρούμ ).
Είναι φανερή η πρόθεση των μειονοτήτων στα Βαλκάνια να οργανωθούν για σύγκρουση  υπο την αιγίδα της "μαμάς" Τουρκίας. 
Παρατηρείται έντονη κινητικότητα στα Βαλκάνια μετά την διενέργεια του δημοψηφίσματος απόσχισης απο τούς Σερβοβόσνιους στη Βοσνία-Αρζεγοβίνη.
Το αποτέλεσμα ήταν υπέρ της απόσχισης, παρά την άμεση αντίδραση των αρχών.
Το ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, αποφασίζει να προβεί σε μεγάλη έντασης άσκηση στη περιοχή της Αλβανίας -   Κοσσυφοπεδίου - κ΄ Βοσνίας - Αρζεγοβίνης. 
Η άσκηση δεν θα γίνει για εκπαιδευτικούς λόγους, όπως ανακοινώθηκε επίσημα, αλλά για να αποτρέψει ενδεχόμενη απόσχιση της Βοσνίας - Αρζεγοβίνης.
Υπάρχει πιθανή Ρωσική επέμβαση στο πλευρό των Σερβοβόσνιων, η οποία δεν διαψεύδεται απο κανέναν. 
Επίσης η Σερβική μειονότητα του Κοσσυφοπεδίου, επιθυμεί να κάνει το ίδιο ακριβώς σενάριο της απόσχισης.  

6. ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ.   
πηγή : el.gr / 26.09.16  (13:34)
" Η Ρωσία δεν μπορεί να έχει κανένα ρόλο στίς ειρηνευτικές συνομιλίες για την Συρία, αφού μαζί με το Ιράν αποτελούν σπόνσορες του καθεστώτος του Άσαντ, στήν επίθεση του στο Χαλέπι.
Το καθεστώς Άσαντ με ανοιχτή υποστήριξη της Ρωσίας κ΄ Ιραν έχει κλιμακώσει την εγκληματική, βάρβαρη σφαγή του λαού στο Χαλέπι, εφαρμόζοντας την πολιτική της "καμμένης γης."
Αναφέρει ο εθνικός συνασπισμός των συριακών επαναστατικών κ΄ αντιπολιτευτικών δυνάμεων, βάζοντας φωτιά στο συριακό, καθώς ζητούν ουσιαστικά την αποχώρηση της Ρωσίας απο τη Συρία, γεγονός που μπορεί να συμβεί μόνο με πόλεμο.
Η συριακή αντιπολίτευση ζητά την μεσολάβηση του ΟΗΕ, όπου ΗΠΑ κ΄ Αγγλία ζητούν την αποχώρηση της Ρωσίας απο το συμβούλιο ασφαλείας.
Μια άλλη οπτική γωνία της κατάστασης στη Συρία, δίνει ο υπουργός εξωτερικών Ουαλίντ Μοάλεμ, που μιλώντας στο πρακτορείο TASS αποκαλύπτει:
" Η Δύση προσπαθεί να αποδώσει την ευθύνη στη Συρία, κ΄ να παραπλανήσει την κοινή γνώμη, διότι η Δύση είναι αυτή που χρηματοδοτεί, εκπαιδεύει, κ΄ εξοπλίζει τούς τρομοκράτες.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων θα μπορούσαν να συνεχιστούν κ΄ να ευδοκιμήσουν, αν οι ΗΠΑ έδειχναν πραγματική θέληση, στο να πολεμήσουν τούς αντάρτες στη Συρία." 

OHE : ΔΙΩΧΝΟΥΝ ΤΗ ΡΩΣΙΑ   

πηγή : el.gr / 26.09.16 (20:53)
Η Ουάσινγτον ζήτησε την αποπομπή της Ρωσίας απο το συμβούλιο ασφαλείας λόγω της έκρυθμης κατάστασης στη Συρία.

Πρέσβης των ΗΠΑ στο συμβούλιο μίλησε με τις σκληρότερες εκφράσεις: " Η Μόσχα υποστηρίζει ενα φονικό καθεστώς κ΄ καταχράται το προνόμιο να είναι μόνιμο μέλος του συμβουλίου, καθώς έχει το δικαίωμα να ασκήσει βέτο ", τόνισε ζητώντας να φύγει η Ρωσία, με οτι αυτό συνεπάγεται.

Ο πρέσβης της Γαλλίας Φρανσουά Ντελάρ, κατηγόρησε τη Δαμασκό κ΄ την Μόσχα οτι επιμένουν σε μια στρατιωτική διευθέτηση του εμφυλίου, κ΄ οτι χρησιμοποιούν τις διαπραγματεύσεις ως προπέτασμα καπνού.

Ο πρέσβης της Βρετανίας Μάθιου Ράικροφτ, κατήγγειλε τις κατάφωρες παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου στο Χαλέπι, κ΄ ανέφερε το ενδεχόμενο να προσφύγει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Οι ΗΠΑ  ενεργοποίησαν στήν Ευρώπη την αντιπυραυλική ασπίδα στη Ρουμανία, αξίας 800 εκατ. δολλαρίων, κίνηση για την οποία η Μόσχα προειδοποιεί πως θα προκληθεί παγκόσμιος πόλεμος, καθώς στόχος είναι η Ρωσία, κ΄ οχι επιθέσεις απο το Ιράν, όπως ψευδώς διατείνεται η Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα με τον Πούτιν, " η αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ, δεν είναι αμυντικό σύστημα, είναι μέρος της στρατηγικής των ΗΠΑ για επικείμενο χτύπημα εντός της Ρωσικής επικράτειας."   

Ο πρόεδρος της αμυντικής επιτροπής της Ρωσικής Δουμά, ναύαρχος Vladimir Komoyedov, ισχυρίζεται οτι πλησιάζουν τη γραμμή του πυρός. Στρέφονται οχι 100 αλλά 1000% εναντίον μας.

ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΟΥ ISIS ΓΙΑ ΗΠΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ
πηγή : el.gr / 27.09.16 (11:06)

Για πρώτη φορά, ανώτερος διοικητής της Αλ Νούσρα στη Συρία, Al Ezz, (παραρτήματος της Αλ Κάιντα), μιλώντας στήν γερμανική εφημερίδα Kolner Stadtanzeiger αποκαλύπτει την συνεργασία ISIS/ΗΠΑ:
" Οι Αμερικανοί είναι με το μέρος μας. Η υποστήριξη των ΗΠΑ στήν αντιπολίτευση είναι παρούσα αλλά οχι άμεση.  Υποστηρίζουν τις χώρες που μας στηρίζουν, αλλά δεν είμαστε ικανοποιημένοι.  Θα πρέπει να αποκτήσουμε όπλα υψηλής τεχνολογίας. Έχουμε κερδίσει πολλές μάχες λόγω των πυράυλων TOW, κ΄ ήρθαμε σε μια ισορροπία με το καθεστώς.
Λάβαμε  αρκετά άρματα μάχης απο τη Λιβύη μέσω Τουρκίας κ΄πολλαπλούς εκτοξευτήρες ρουκετών.  Στόχος μας να πέσει το καθεστώς του Άσαντ κ΄ να ιδρυθεί ενα Ισλαμικό κράτος με την ισλαμική σαρία. 
Είναι σαφές οτι οι περισσότεροι απο τούς ηγέτες του Ισλαμικού κράτους, συνεργάζονται με μυστικές υπηρεσίες ασφαλείας."

ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΣΟΡΟΣ    

πηγή : voicenews.gr / 27.09.16
Τσίπρας, Λεβέντης, Καμίνης, Γιώργος Παπανδρέου, έδωσαν το παρόν με τον Σόρος, κ΄ την Μαντλίν Ολμπράιτ, στο συνέδριο Concordia Summit, 2ήμερη σύνοδο την περασμένη βδομάδα στη Ν. Υόρκη, στο ξενοδοχείο Grand Hayatt.
Το κύριο θέμα συζήτησης ήταν το προσφυγικό.

ΣΟΡΟΣ : ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ   
πηγή : voicenews.gr / 27.09.16
Δηλώσεις του Σόρος:
" Θα επενδύσουμε σε νεοσύστατες επιχειρήσεις με κοινωνικό αντίκτυπο που ξεκίνησαν απο μετανάστες  κ΄ πρόσφυγες.
Οι επενδύσεις προορίζονται να είναι επιτυχείς. Πρωταρχικός μας στόχος να δημιουργήσουμε προιόντα κ΄ υπηρεσίες που ωφελούν πραγματικά τούς μετανάστες κ΄ τις κοινότητες υποδοχής."        
      
Στέλλα Παπαγιαννάκη         

25/9/2016, ΕΛΙΣΜΕ: ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ 15/9 ΕΩΣ 21/9

on Saturday, 24 September 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

25/9/2016,  ΕΛΙΣΜΕ: ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ 15/9 ΕΩΣ 21/9

Α. ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑΣ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΤΟΥ 1922 ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
«Στα αρχεία του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκεται το παρακάτω κείμενο που αποτελεί απόδειξη των προσπαθειών που κατέβαλε η κεμαλική τότε Τουρκία για να αποκτήσει συμμάχους στον αγώνα εναντίον της Ελλάδος.
Πρόκειται για μια μυστική συμφωνία που υπέγραψαν εκπρόσωποι της Αλβανίας και της κυβέρνησης της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας και της οποίας το κείμενο – μεταφρασμένο στην ελληνική – έστειλε τον Νοέμβριο του 1922 από την Κωνσταντινούπολη στον ΓΕΝ ο αντιπλοίαρχος Δ. Μελετόπουλος.
Η μυστική αυτή συμφωνία έχει ως ακολούθως:
«1. … Η κυβέρνησις της Μ. Εθνοσυνελεύσεως της Τουρκίας θα φροντίσει ηθικώς και υλικώς όπως η Αλβανία αποκτήση του εθνικούς σκοπούς της.
2. Η κυβέρνησις της Μ. Εθνοσυνελεύσεως της Τουρκίας δέχεται όπως υπηρετήσουν εν τη αλβανική Κυβέρνηση οι Αλβανοί την καταγωγήν και εν τω Τουρκικώ Κράτει υπηρετούντες Αλβανοί στρατιωτικοί και δημόσιοι πολιτικοί υπήλληλοι.
3. Η αλβανική κυβέρνησις αναλαμβάνει όπως ετοιμάση εντός έτους ή ολιγώτερον σώμα στρατών εκ τριών Μεραρχιών.
4. Η επιτροπή της Εθν. Αμύνης (της) Κυβερνήσεως της Άγκυρας αναλαμβάνει όπως αποστείλη στρατιωτική αποστολήν δια την εκπαίδευσιν του άνω σώματος.
5. Η Κυβέρνησις της Αλβανίας αναλαμβάνει όπως εκ των Μεραρχιών η μία διατεθή δια τα σερβικά, η ετέρα δια τα ελληνικά σύνορα, η δε Τρίτη δια την εσωτερικήντάξιν και ασφάλειαν.
6. Η αλβανική Κυβέρνησιςυποχραιούται όπως διοργανώση συμμορίας και αποστείλη αυτάς εις το ελληνικός έδαφος.
7. Η αλβανική Κυβέρνησις υποχρεούται όπως επειδή τα 2/3 της Αλβανίας αποτελούνται εκ μουσουλμάνων, η Βουλή να αποτελείται 90% εκ μουσουλμάνων, ουδέποτε δε θα χρησιμοποιήση εις τα υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών χριστιανούς υπουργούς, (θα) φροντίση δε συνάμα όπως βαθμηδόν εποικίση μουσουλμάνους εις τα μέρη εις α πλεονάζουν οι Έλληνες.
8. Εις την μέλλουσανΕθνοσυνέλευσιν (θα) καθορισθή το ζήτημα του πολιτεύματος, θα ληφθή δε μέριμνα όπως εξασφαλισθή η λαϊκή κυριαρχία.
9. Εν περιπτώσιε καθ’ ην δεν ήθελε εξασφαλισθή η λαϊκή κυριαρχία να προβούν εις δημοψήφισμα (να εκλεγεί εις μουσουλμάνος Πρίγκηψ) προς τούτο δεν θέλουσι καταβληθεί αι δέουσιαπροσπάθειαι εκ μέρους των μουσουλμάνων βουλευτών και του μουσουλμανικού πληθυσμού.
10. Η αλβανική Κυβέρνησις θέλει φροντίσει όπως το εμπόριονπεριέλθη εις χείρας μουσουλμάνων επί τούτω δεν θέλουσιψηφισθή ειδικοί νόμοι υπό το όνομα τούτο.
11.Κατόπιν της συνάψεως της ειρήνης κοινή συμφωνία των δύο κρατών θα διορισθή επιτροπή ήτις θέλει συνάψει προξενικάς και εμπορικάς συμβάσεις.
12. Εκτός του άρθρου 6, τα ετέρα θα εφαρμοσθούν κατόπιν της συνάψεως της ειρήνης.
Η αλβανοτουρκική αυτή σύμπραξη θα στρεφόταν, κατά κύριο λόγο, εναντίον της Ελλάδος. Αυτό γίνεται φανερό από το άρθρο 12 με το οποίο ο σχηματισμός συμμοριών και η διείσδησή τους στην Ελλάδα ήταν η μόνη υποχρέωση που η αλβανική πλευρά όφειλε να εκπληρώσει αμέσως».
http://www.analystsforchange.org/2016/09/1922_16.html

Β.  ΣΥΡΙΑ-ΙΡΑΚ ΤΟΥΡΚΙΑ
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΙΡΑΚ.
Στόχος της Τουρκίας είναι να καταλάβει εδάφη στο βορειοδυτικό Ιράκ, τόσο για να χωθεί «σφήνα» ανάμεσα στα κουρδικά εδάφη στη Συρία και στο ιρακινό Κουρδιστάν αλλά και για να πάρει μερίδιο από την πόλη της Μοσούλης.
Η Μοσούλη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. Πριν καταληφθεί από το Ισλαμικό Κράτος τον Ιούνιο του 2014 είχε περίπου 2.000.000 πληθυσμό.
500.000 κάτοικοι της Μοσούλης, κυρίως Ασσύριοι χριστιανοί και πολλοί Κούρδοι, πρόλαβαν να την εγκαταλείψουν πριν πέσει στους τζιχαντιστές.
Η Μοσούλη, το αρχαίο της όνομα είναι Νινευή, ήταν η αρχαία πρωτεύουσα των Ασσυρίων. Επίσης η περιοχή της είναι πλούσια σε πετρέλαια.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδίαζαν να ξεκινήσουν την πολιορκία της Μοσούλης τον Σεπτέμβριο ή το αργότερο τον Οκτώβριο.
Ωστόσο, η έναρξη της πολιορκίας έχει πάει πίσω για Νοέμβριο-Δεκέμβριο του 2016 επειδή ακόμα δεν έχουν εκπαιδευτεί αρκετά ιρακινά στρατεύματα για να πάρουν μέρος στη μάχη.
Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι από την πλευρά του Ιράκ χρειάζονται τουλάχιστον 15.000 με 20.000 στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν τους περίπου 10.000 τζιχαντιστές που είναι ταμπουρωμένοι στην πόλη.
Ωστόσο, οι ΗΠΑ έχουν καταφέρει να εκπαιδεύσουν μόλις 6.000 Ιρακινούς. Από τις σουνιτικές αραβικές φυλές της περιοχής οι Αμερικανοί έχουν εκπαιδεύσει ακόμα 1.500 άνδρες, οι οποίοι σχημάτισαν παραστρατιωτικές πολιτοφυλακές υπό τη διοίκηση της Βαγδάτης.
Η Τουρκία από την πλευρά της ισχυρίζεται ότι έχει εκπαιδεύσει 6.000 ντόπιους σουνίτες και Κούρδους Πεσμεργκά.
Να σημειωθεί εδώ ότι το καθεστώς Μπαρζανί στο ιρακινό Κουρδιστάν συνεργάζεται με τους Τούρκους και αυτή είναι η αιτία της πολιτικής (προς το παρόν) αντιπαράθεσης μεταξύ των κουρδικών πατριωτικών δυνάμεων που αναγνωρίζουν ως ηγέτη τους τον ΑμπντουλάχΟτσαλάν και του Μπαρζανί, ο οποίος ως κλασικός κοτζάμπασης δεν νοιάζεται για ένα μεγάλο κι ελεύθερο Κουρδιστάν αλλά για το πώς θα κρατήσει το μικρό του κουρδικό φέουδο στο βόρειο Ιράκ.
Η Τουρκία για να δικαιολογήσει την εισβολή της στο Ιράκ και την εμπλοκή της στην πολιορκία της Μοσούλης, ισχυρίζεται ότι θέλει να συμβάλλει στον πόλεμο ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, το ίδιο Ισλαμικό Κράτος που η Τουρκία δημιούργησε και επικαλείται «ιστορικές σχέσεις» με τη Μοσούλη, επειδή η Μοσούλη ήταν υπό οθωμανική κατοχή πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι Κούρδοι Γιαζίντι (ζωροαστριστές) όταν δέχθηκαν επίθεση από το Ισλαμικό Κράτος τον Αύγουστο του 2014 εγκαταλείφθηκαν στη μοίρα τους από τους Πεσμεργκά του Μπαρζανί, να σφαγιαστούν από τους τζιχαντιστές.
Τότε οι μόνοι ένοπλοι Κούρδοι που έσπευσαν να τους υπερασπιστούν ήταν οι αντάρτες του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν (PKK).
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα εκατοντάδες Γιαζίντι να σχηματίσουν δυνάμεις εθελοντών, ανδρών και γυναικών, που εντάχθηκαν υπό τη διοίκηση του PKK.
Ένας ακόμα λόγος είναι ότι το PKK προστατεύει τους ζωροαστριστές Κούρδους θεωρώντας τους «ζώσα εθνική παράδοση» του κουρδικού έθνους.Η Τουρκία επίσης δηλώνει ότι θέλει να προστατεύσει τους Τουρκμένους (τουρκική φυλή) που ζουν στην Τελ Αφάρ, στην επαρχία της Νινευή.
Επειδή όμως οι Τουρκμένοι του Ιράκ είναι σιίτες και όχι σουνίτες, όπως το τουρκικό καθεστώς, η Τουρκία θέλει να καταλάβει την Τελ Αφάρ για να μην περάσει στον έλεγχο των ιρακινών σιιτικών παραστρατιωτικών πολιτοφυλακών που υποστηρίζονται από το Ιράν.
Οι παραπάνω τουρκικοί σχεδιασμοί, που μεταδίδονται από τη Hurriyet, σαφώς και είναι απαράδεκτοι.
http://www.analystsforchange.org/2016/09/blog-post_474.html

Υψηλόβαθμοι οπλαρχηγοί του ISIS νεκροί στην Άνμπαρ του Ιράκ
Ο διοικητής της σιιτικής ιρακινής πολιτοφυλακής Αλ Χασχντ Αλ Σαάμπι, Κατρί Αλ Ομπέιντι, ανακοίνωσε τον θάνατο τεσσάρων υψηλόβαθμων οπλαρχηγών του ISIS.
«Τέσσερις σημαντικοί οπλαρχηγοί του ISIS, εκ των οποίων οι δύο Σαουδάραβες, σκοτώθηκαν στην περιοχή Αλ Μπαγκντάντι της δυτικής επαρχίας Άνμπαρ ύστερα από επίθεση των ιρακινών δυνάμεων».
Κλιμάκωση του πολέμου στη Συρία: Αμερικανική επίθεση κατά των δυνάμεων του Άσαντ
62Σύροι στρατιώτες σκοτώθηκαν, 100 τραυματίες δήλωσε το συριακό ΓΕΣ
Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε ότι θέσεις του Συριακού στρατού επλήγησαν από δύο μαχητικά F-16 και δύο αεροσκάφη εγγύς υποστήριξης Α-10 του υπό τις ΗΠΑ συνασπισμού.
Πρόκειται για την πρώτη καταγεγραμμένη αμερικανική επίθεση κατά των δυνάμεων του Άσαντ. Αξίζει να σημειωθεί ότι αεροσκάφη Α-10 διαθέτει μόνο η Αμερικανική αεροπορία. «Σήμερα στις 17-17.50 ώρα Μόσχας αεροσκάφη του διεθνούς συνασπισμού κατά του ΙΚ –δύο F-16 και δύο Α-10 εκτέλεσαν τέσσερις επιδρομές κατά θέσεων των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων οι οποίες είχαν περικυκλώσει τις δυνάμεις του ΙΚ κοντά στο αεροδρόμιο του ΝτείρεζΖορ. Τα αεροσκάφη του συνασπισμού εισήλθαν στον συριακό εναέριο χώρο από το Ιράκ», δήλωσε ο υποστράτηγος Ιγκόρ Κονατσένκοφ, εκπρόσωπος του υπουργείου.
Το ρωσικό υπουργείο ανέφερε επίσης ότι το ΙΚ εκτόξευσε επίθεση αμέσως μετά τις εν λόγω επιδρομές. «Αν οι επιθέσεις έγιναν κατά λάθος αυτό οφείλεται στην απροθυμία των Αμερικανών να συνδυάσουν τη δράση τους με τη Ρωσία», δήλωσε ο Ρώσος εκπρόσωπος.
Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαιτέρως σημαντική και ενδεχομένως να ανατρέψει την μόλις πριν από ελάχιστες ημέρες επιτευχθείσα συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την ειρήνευση στην Συρία.
http://www.analystsforchange.org/2016/09/blog-post_200.html#more

ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ;
Σύμφωνα με δημοσίευμα του ευρείας αναγνωσιμότητας αμερικανικού ιστοχώρου «The DailyBeast», οι Αμερικανοί θεωρούν ότι η επίθεση ίσως και να έπληξε φυλακισμένους τους οποίους το συριακό καθεστώς επιθυμούσε να τους μετατρέψει σε στρατιώτες και σε αντάλλαγμα να τους χαρίσει τις ποινές.
Τυπικά, οι Αμερικανοί έχουν αναθέσει τη διεξαγωγή έρευνας σε ταξίαρχο ώστε να διαπιστωθούν τα πραγματικά περιστατικά, με την τελική εκδοχή να μην αποκλείεται να αλλάξει. Οι δυνάμεις που ανέλαβαν την εκτέλεση της αποστολής (πλην των Αμερικανών συμμετείχαν οι Βρετανοί με μη επανδρωμένο αερόχημα, ενώ προκύπτει αυστραλέζικη και δανέζικη συμμετοχή) είχαν σωστές συντεταγμένες των στόχων.
Το μέγα ερώτημα που τίθεται στο δημοσίευμα, είναι το πώς είναι δυνατό να μην κατόρθωσαν οι δυνάμεις των ΗΠΑ που φέρονται να παρακολουθούσαν τον στόχο επί διήμερο, προφανώς μέσω πτήσεων μη επανδρωμένων αεροχημάτων και άλλων τεχνικών μέσων συλλογής πληροφοριών, να αντιληφθούν ότι δεν επρόκειτο παρά για κυβερνητικές δυνάμεις, αφού επρόκειτο για σταθερό στόχο…
ΠΡΟΣΟΜΕΙΩΣΗ ΕΙΡΗΝΗΣ
Πάμε στα γεγονότα: τελικά, η ανθρωπιστική νηοπομπή του ΟΗΕ ήταν γεμάτη φίσκα με όπλα και πυρομαχικά. Εξακολουθεί να περιμένει στα τουρκικά σύνορα, επίσημα, διότι ο δρόμος δεν είναι ασφαλής, ανεπίσημα επειδή η Συρία ζήτησε να την ψάξει, πριν την αφήσει να περάσει. Αυτός ο τρόπος δράσης του ΟΗΕ αντιστοιχεί στις αποκαλύψεις του πρώην επικεφαλής της τουρκικής αντι-τρομοκρατίας, Αχμέτ SaitYayla, ο οποίος σήμερα έχει τραφεί σε φυγή: το Πεντάγωνο και η Τουρκία χρησιμοποιούν τις ανθρωπιστικές αποστολές για να οπλίσουν τους τζιχαντιστές.
Στη συνέχεια, το Πεντάγωνο επιτέθηκε σε μια συριακή στατική θέση στο Ντέιραλ-Ζορ. Σταμάτησε όταν η Ρωσία το προειδοποίησε για τη «σύγχυση» του. Και άφησε τους τζιχαντιστές να συνεχίσουν την επίθεση στο δρόμο που τους είχε ανοίξει.
Στρατηγικά, το να εμποδίσουν τον Συριακό Αραβικό στρατό να απελευθερώσει ολόκληρο το Κυβερνείο του Ντέιραλ-Ζορ, είναι σαν να κρατήσουν το Ντάες/Daesh στο ρόλο του ως εμπόδιο στη διαδρομή Δαμασκός-Βαγδάτη-Τεχεράνη. Στο παρελθόν, το Πεντάγωνο είχε αφήσει το Ντάες/Daesh να εγκατασταθεί στην Παλμύρα, την ιστορική στάση του «Δρόμου του Μεταξιού». Σήμερα, ο δρόμος εξακολουθεί να είναι κομμένος από τους τζιχαντιστές από την ιρακινή πλευρά, αλλά θα μπορούσε να παρακαμφθεί μέσω του Ντέιραλ-Ζορ, αν οι Ιρακινοί απελευθερώνουν τη Μοσούλη.
Από τη πλευρά των ΗΠΑ, η συμφωνία ήταν μόνο ένας τρόπος για να κερδίσουν χρόνο, για να ανεφοδιάσουν τους τζιχαντιστές και να συνεχίσουν τον πόλεμο. Αντιστρέφοντας την κατάσταση στο διπλωματικό πεδίο, η Ρωσία κάλεσε μια επείγουσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, προκαλώντας πανικό στην Ουάσιγκτον. Πράγματι, η περίοδος αυτή δεν αντιστοιχεί μόνο με το τέλος της θητείας του Ομπάμα, αλλά και με τη διεξαγωγή της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Η ΣαμάνθαΠάουερ , πρέσβειρα των ΗΠΑ στο ΣΑ/ΟΗΕ έφυγε από την αίθουσα, ευρισκόμενη σε δύσκολη θέση.
Από τούδε και στο εξής, η Ρωσία θα εκμεταλλευτεί το διπλωματικό της πλεονέκτημα: οι Ηνωμένες Πολιτείες πιάστηκαν αυτόφωρα σε πράξη προδοσίας.
Η Μόσχα μπορεί, επομένως, να χρησιμοποιήσει τη Γενική Συνέλευση για να ανακοινώσει την πρόθεσή της να τελειώσει με τους τζιχαντιστές. Η αμερικανική χειραγώγηση θα στραφεί εναντίον όσων την φαντάστηκαν. Η Ουάσιγκτον δεν θα έχει παρά μόνο δύο επιλογές: είτε να συμμετάσχει σε ανοικτή αντιπαράθεση που δεν θέλει ή να αποδέχεται ότι οι προστατευόμενοι της χάνουν το παιχνίδι.
http://www.analystsforchange.org/2016/09/made-in-usa.html
http://www.analystsforchange.org/2016/09/blog-post_216.html#more

Γ. ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!! Το Ισραήλ έχει 200 ατομικές βόμβες που στοχεύουν το Ιράν
Ο πρώην Γραμματέας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Κόλιν Πάουελ (ColinPowell ) του οποίου τα emails έχουν υποκλαπεί, είχε γράψει- αναφερόμενος στην ενίσχυση του Ισραήλ - ότι διαθέτει 200 πυρηνικές κεφαλές, μια εκτίμηση με βάση δημόσιες αναφορές, χωρίς όμως  να γίνεται επίκληση αμερικανικών πηγών.
Τον Μάρτιο του 2015, σε μια ανταλλαγή σχολίων στο προσωπικό του ταχυδρομείο με λογιαριασμόgmail, ο Πάουελ είχε γράψει ότι το Ιράν γνωρίζει ότι το Ισραήλ διαθέτει 200 πυρηνικές κεφαλές και όλα οι πύραυλοι στοχεύουν την Τεχεράνη και συμπλήρωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν χιλιάδες τέτοιες κεφαλές.
Σε καλό κλίμα η συνάντηση Ομπάμα – Νετανιάχου μετά από μακροχρόνια ένταση!!
ΟΜΠΑΜΑ:«Οι σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι αναλλοίωτες. Η ασφάλεια του Ισραήλ είναι σημαντική για την εθνική ασφάλεια της Αμερικής» Αναφερόμενος στην ζωή του μετά τον προεδρία, ο Μπαράκ Ομπάμα υποσχέθηκε ότι θα επισκέπτεται συχνά το Ισραήλ «καθώς είναι μια υπέροχη χώρα με υπέροχους ανθρώπους». ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ: Μπαράκ, να γνωρίζετε ότι θα είστε πάντα καλοδεχούμενος στο Ισραήλ!!
http://www.analystsforchange.org/2016/09/blog-post_823.html#more
http://www.analystsforchange.org/2016/09/200.html

Δ. Τα email της Κλίντον που διέρρευσαν αποκαλύπτουν ότι σχεδιάζει την καταστροφή της Ρωσίας!
Τα email που διέρρευσαν συμπληρώνουν την εικόνα ενός σχεδίου Bill-και-Hillary-Clinton για την καταστροφή της Ρωσίας - ένα σχέδιο το οποίο είχε προέλθει από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ GeorgeHerbertWalkerBush το 1990 και το οποίο ακολούθησαν ο γιος του George W Bush και οι δύο Clinton, σχέδιο που όμως μόλις πρόσφατα έχει αρχίσει να τεκμηριώνεται από διαρροές δημοσιεύσεων των προσωπικών επικοινωνιών μεταξύ των βασικών παραγόντων οι οποίοι, ενεργώντας στα παρασκήνια, ήταν οι εσωτερικοί εκτελεστές αυτής της επιχείρησης.
Στους παράγοντες αυτούς περιλαμβάνονται ο BillClinton, η HillaryClinton, ο George W Bush, η VictoriaNuland, ο JeffreyFeltman, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας BandarbinSultanal-Saud, ο διάδοχος στον θρόνο της Σαουδικής Αραβίας MuhammedbinSalmanal-Saud και ο Εμίρης του Κατάρ.
Η επιχείρηση αυτή είδε το φως της δημοσιότητας μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα όταν η ιστοσελίδα ZeroHedge στις 6 Οκτωβρίου 2015 έβαλε τον τίτλο “Σαουδάραβες Κληρικοί Καλούν για Τζιχάντ Εναντίον της Ρωσίας και του Ιράν” δίνοντας συνδέσμους με διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων ένα ρεπορτάζ της WallStreet Journal της προηγούμενης ημέρας, το οποίο απλά αγνοούσε την Σαουδική ανάμιξη και είχε τίτλο “Οι ΗΠΑ Βλέπουν Ρωσικές Κινήσεις Εναντίον Ανταρτών που Υποστηρίζονται από την CIA στην Συρία”, σαν να επρόκειτο απλά για ένα ζήτημα ΗΠΑ εναντίον Ρωσίας, και όχι για ένα θέμα που αφορά την οικογένεια Σαούντ.
ΤΑ ΕΝΟΧΑ ΜΕΙΛ ΤΗΣ ΚΛΙΝΤΟΝ
Δύο από αυτά αποδεικνύουν ότι ενώ η Hillary ήταν Υπουργός Εξωτερικών, ο σύζυγος της, ο “Bill”, βοηθούσε πολύ ενεργά την “διπλωματία” της. Και οι δύο σημειώσεις είναι από τον JeffreyFeltman, ο οποίος στη συνέχεια αναφέρθηκε με εμφανή τρόπο από την VictoriaNuland του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, όταν η Nuland είπε στον πρέσβη των ΗΠΑ στο Κίεβο, στις 4 Φεβρουαρίου 2014, μόλις 18 ημέρες πριν από το πραξικόπημα της που ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο της Ουκρανίας, και 22 ημέρες πριν από την εγκατάσταση του ArseniyYatsenyuk που μισούσε την Ρωσία ως ηγέτη της αμερικανικής προσωρινής δικτατορίας εκεί, τα εξής:VictoriaNuland: Νομίζω ότι ο Yats είναι ο τύπος που έχει την οικονομική εμπειρία, την κυβερνητική εμπειρία. Είναι ο - Αυτό που χρειάζεται είναι τον Klitsch και τον Tyahnybokαπ' έξω. Πρέπει να τους μιλάει τέσσερις φορές την εβδομάδα, ξέρεις. Απλά πιστεύω οKlitsch να παίξει ρόλο, να είναι σε αυτό το επίπεδο εργασίας με τον Yatseniuk, δεν θα κάνει άλλη δουλειά.
GeoffreyPyatt: Ναι, όχι, νομίζω ότι είναι σωστό. OK. Καλά. Θέλετε να κανονίσουμε μια επαφή μαζί του σαν το επόμενο βήμα;
VictoriaNuland: Αυτό που έχω καταλάβει - αλλά να μου πεις – είναι ότι οι τρεις μεγάλοι πήγαιναν σε δική τους συνάντηση και ότι ο Yats επρόκειτο να τους προσφέρει σε αυτό το πλαίσιο μια πρόταση τρία-συν-ένα ή μια [πρόταση] τρία-συν-δύο μαζί με σένα. Δεν το κατάλαβες έτσι και συ;
Pyatt: Όχι. Νομίζω ότι - εννοώ ότι αυτό είναι που πρότεινε, αλλά νομίζω, απλά γνωρίζοντας τη δυναμική που έχουν, όπου ο Klitschko είναι ο πρώτος σκύλος, θα του πάρει κάποιο χρόνο μέχρι να εμφανιστεί σε όποια συνάντηση και να έχουν και αυτός κατά πάσα πιθανότητα μιλάει με τους δικούς του αυτή τη στιγμή, οπότε νομίζω ότι το να επικοινωνήσετε κατευθείαν μαζί του θα βοηθήσει με την διαχείριση της προσωπικότητας μεταξύ των τριών και σας δίνει επίσης μια ευκαιρία να προχωρήσετε γρήγορα σε όλα αυτά τα πράγματα και να τα ξεπεράσουμε όλα πριν καθίσουν όλοι κάτω και μας εξηγήσει αυτός γιατί δεν του αρέσει.
Nuland: Εντάξει, καλά. Είμαι ευχαριστημένη. Γιατί δεν επικοινωνείς μαζί του να μάθεις αν θέλει να μιλήσει πριν ή μετά.
Pyatt: Εντάξει, θα το κάνω. Ευχαριστώ.
Nuland: Εντάξει, ένας ακόμη μπελάς για σένα Geoff. Δεν μπορώ να θυμηθώ αν στο είπα αυτό, ή αν το είπα μόνο στην Ουάσινγκτον, ότι όταν μίλησα με τον JeffFeltman [που ήταν, το 2011, στο State Department της Hillary, αλλά τώρα πλέον ήταν Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ για Πολιτικές υποθέσεις - αμέσως κάτω από Banki-Moon] σήμερα το πρωί, είχε ένα καινούργιο όνομα, για εκείνον τον τύπο του ΟΗΕ τον RobertSerry μήπως στο έγραψα σήμερα το πρωί;...
Με άλλα λόγια, ο Feltman, ο οποίος είχε κεντρικό ρόλο στην επιχείρηση ανατροπής ενός ηγέτη που ήταν φιλικός προς τη Ρωσία, του Assad (για να τον αντικαταστήσουν με τζιχαντιστές), ήταν τώρα σε περίοπτη θέση σε μια επιχείρηση για την ανατροπή ενός άλλου ηγέτη φιλικού προς τη Ρωσία, του Yanukovych (για να τον αντικαταστήσουν με τους Ναζί) (και η Ρωσία, φυσικά, δεν μπορεί να ανεχθεί είτε τζιχαντιστές είτε Ναζί, γι' αυτό και προσπαθεί να τους εξαλείψει και τους δύο). (Και, στις 21 Νοεμβρίου 2014, οι ΗΠΑ ήταν η μια από μόλις 3 χώρες στον ΟΗΕ που καταψήφισαν ένα ψήφισμα για την καταδίκη της αναζωπύρωσης του ναζισμού και των αρνητών του ολοκαυτώματος. Η νέα, ναζιστική, αμερικανοποιημένη Ουκρανία, ήταν ένα από τα τρία διεθνώς φιλοναζιστικά καθεστώτα).
Το άρθρο του Wikipedia για τον “συριακό εμφύλιο πόλεμο“ λέει “Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 15 Μαρτίου 2011” άρα αυτά τα δύο τεκμήρια, και τα δύο με ημερομηνία 20 Φεβρουαρίου 2011, προηγήθηκαν των “διαμαρτυριών” στη Συρία κατά ακριβώς 23 ημέρες.
Οι ηγέτες του Κατάρ είναι και οι ιδιοκτήτες του, η βασιλική οικογένεια Thani, οι οποίοι είναι οι κύριοι χρηματοδότες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και οι οποίοι από καιρό θέλουν να ανατρέψουν τον κοσμικό Assad και να τον αντικαταστήσουν με έναν φονταμενταλιστή σουνίτη ηγέτη σαν τον εαυτό τους.
Εδώ ο Feltman, στις 9 Σεπτεμβρίου 2010, ενημέρωνε την Hillary (και τον διευθύνοντα σύμβουλο της, JakeSullivan), ότι είχε κανονιστεί μια συνάντηση σχετικά με το Κατάρ, το οποίο αποτελεί τον βασικό χρηματοδότη των δεκάδων χιλιάδων τζιχαντιστών οι οποίοι έχουν από τότε εισέλθει στην Συρία προκειμένου να ανατρέψουν και να αντικαταστήσουν τον Assad.
ΓΙΑ ΣΥΡΙΑ: Η υπάρχουσα, μη αιρετική, ιδεολογικά κοσμική, συριακή κυβέρνηση, να αντικατασταθεί από τζιχαντιστές που θα ήταν ευγνώμονες στους Sauds, τους Thanis και τους αριστοκράτες των ΗΠΑ, για την εγκατάσταση τους στην εξουσία εκεί. Έτσι, οι ΗΠΑ και οι φονταμενταλιστές βασιλικοί σουνίτες σύμμαχοι τους, θα μπορούσαν να εκπληρώσουν τον στόχο τους, που είχαν βάλει από το 1949, για την αντικατάσταση της κοσμικής κυβέρνησης της Συρίας, με μια σεκταριστική, έντονα φονταμενταλιστικήσουνιτική, η οποία θα επέτρεπε στις ΗΠΑ και τις εταιρείες πετρελαίου τους να μεταφέρουν με αγωγούς το πετρέλαιο της Σαουδικής Αραβίας και το φυσικό αέριο των Thani στην μεγαλύτερη ενεργειακή αγορά στον κόσμο, την Ευρώπη, εκτοπίζοντας τον τωρινό μεγαλύτερο προμηθευτή της Ευρώπης, την Ρωσία.
Αποκαλύπτεται από τα mailότι ο Brzezinski και ο Πρόεδρος Carter το 1979, πάλευαν για να τερματίσουν την Σοβιετική Ένωση. Αυτό είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο που συνέβη στο ανώτατο επίπεδο της κυβέρνησης των ΗΠΑ μετά το τέλος της ΕΣΣΔ το 1991, γιατί μετά το 1991 έχουμε μια ψυχοπαθή επίθεση κατά της Ρωσίας, επίθεση η οποία δεν έχει καμία απολύτως ιδεολογική δικαιολογία.
Ο Brzezinski είναι ακόμα μέρος αυτής της επιχείρησης, αλλά μόνο σαν μαζορέτα. Οι Bush, οι Clinton και ο Obama, είναι οι επιχειρησιακά ένοχοι σε αυτή την ψυχοπαθή επιθετικότητα, πρώτα να περικυκλώσουν την Ρωσία με εχθρικές δυνάμεις, μετά να στραγγαλίσουν την οικονομία της Ρωσίας, και, στη συνέχεια να κατηγορήσουν την Ρωσία για “επιθετικότητα” όταν η Ρωσία αναλαμβάνει αμυντική δράση κατά της Δυτικής επιθετικότητας - όπως η επέκταση του ΝΑΤΟ μέχρι δίπλα στα σύνορα της Ρωσίας.
http://www.analystsforchange.org/2016/09/email.html

Ε’. ΠΟΛΙΤΙΚΗ;ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ – ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.
Το προσφυγικό ήταν ένα από τα κεντρικότερα ζητήματα της συνάντησης μεταξύ του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του Προέδρου της Τουρκίας ΡετζέπΤαγίπ Ερντογάν, χθες το απόγευμα στην Νέα Υόρκη,
Ο κ. Ερντογάν έθεσε το θέμα των οκτώ στρατιωτικών που έχουν ζητήσει άσυλο, με τον κ. Τσίπρα να αναφέρει πως η Ελλάδα είχε ξεκαθαρίσει εξαρχής πως το ζήτημα αυτό αντιμετωπίζεται με βάση όσων προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο. Επίσης, ο κ. Τσίπρας, είπε χωρίς να αναφέρεται στους οκτώ, ότι γενικώς οι εμπλεκόμενοι σε πραξικοπήματα δεν είναι καλοδεχούμενοι στην Ελλάδα. Ήδη απορρίφθηκε το αίτημα χορήγησης ασύλου στους 3 από τους 8. Οι κ.κ. Τσίπρας και Ερντογάν συζήτησαν επίσης την ενίσχυση της συνεργασίας των δύο χωρών στην βάση που έχει τεθεί στην Σμύρνη, δηλαδή την ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας σε διάφορους τομείς με έμφαση στην σιδηροδρομική σύνδεση Κωνσταντινούπολης-Θεσσαλονίκης, και την ακτοπλοϊκή σύνδεση Σμύρνης-Θεσσαλονίκης.
Ο πρωθυπουργός ανέβασε τους τόνους στην τοποθέτησή του για το προσφυγικό στην Σύνοδο των Ηγετών στα Ηνωμένα Έθνη, μιλώντας ξεκάθαρα για την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, τους τοίχους και τους φράχτες, σημείωσαν οι ίδιες πηγές.
Τέλος σήμερα ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον πρόεδρο του Ιράν στην συνέχεια θα επισκεφθεί σχολείο της ομογένειας στην Αστόρια, θα ακολουθήσει συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο, ύστερα θα υπάρξει συνάντηση με τον ΓΓ του ΟΗΕ, έπεται ομιλία του στην ΓΣ του ΟΗΕ, και το βράδυ θα παρακαθήσει σε δείπνο που παραθέτει η ομογένεια στο HarvardClub.
http://www.analystsforchange.org/2016/09/blog-post_861.html#more

ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΔΗΣΗ: ΧΩΡΙΣΑΝ ΜΠΡΑΝΤ ΠΗΤ ΚΑΙ ΑΝΤΖΕΛΙΝΑ ΤΖΟΛΙ.




17/9/2016. 15 Χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου

on Saturday, 17 September 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

17/9/2016. 15 Χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου

Την εποχή της πληροφορίας και της ταυτόχρονης απουσίας της αντικειμενικής γνώσης και της κριτικής ανάλυσης, η ανθρώπινη αντίληψη κυριαρχείται από τα μηνύματα που διαρκώς προσλαμβάνει ακατέργαστα από τα πολυπληθή μέσα ενημέρωσης. Παράλληλα, ο άνθρωπος αρέσκεται στην κατηγοριοποίηση κάθε είδους γεγονότων και στοιχείων ενώ συγχρόνως έλκεται από εντυπωσιακές ενέργειες αγνοώντας πολλάκις περισσότερο σημαντικές αλλαγές που δεν προβάλλονται επαρκώς και διολισθαίνουν της προσοχής του.

Με αυτές τις γενικές παρατηρήσεις ας εξετάσουμε τα γεγονότα που ακολούθησαν τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και την ευρύτερη αίσθηση ανασφάλειας που κυριαρχεί στην πλειονότητα των ανθρώπων, ειδικά στις δυτικές χώρες. Υπάρχει διάχυτη μια πεποίθηση ότι από την ημέρα των τρομοκρατικών κτυπημάτων στις ΗΠΑ ξεκίνησε μια νέα ιστορική περίοδος με περισσότερη ανασφάλεια, αίμα και αστάθεια. Πιθανόν με έκπληξη (ευχάριστη) να διαπιστώσουμε ότι αναμφισβήτητα στατιστικά στοιχεία  αποδεικνύουν ότι ο κόσμος μας είναι πιο ασφαλής και ειρηνικός τα τελευταία χρόνια παρά τις απώλειες που σχετίζονται με τον επικαλούμενο αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας.

Η απλή ανάγνωση της ιστορίας αποδεικνύει ότι η τρομοκρατία δεν είναι φαινόμενο του 21ου αιώνα. Αναμφίβολα ο Κάιν προσπάθησε να τρομοκρατήσει τον αδελφό του Άβελ προτού καταλήξει στην αποτρόπαια πράξη του. Η τρομοκρατία ανέκαθεν υπήρξε όπλο επιβολής και εργαλείο πολιτικής. Η δε πρόσφατη ισλαμιστική τρομοκρατία είχε εκδηλωθεί με πολλαπλές ενέργειες και προ της 11ης Σεπτεμβρίου. Προ των επιθέσεων κατά των διδύμων πύργων οι αρχές ασφαλείας αντιμετώπιζαν απειλές από ισλαμιστές εξτρεμιστές αλλά το πρωινό της 11ης Σεπτεμβρίου μάλλον αιφνιδιάστηκαν από το μέγεθος και στόχους  των πληγμάτων (καίτοι υπάρχουν αναπόδεικτες θεωρίες που αμφισβητούν το μέγεθος του αιφνιδιασμού). Η εν συνεχεία δυτική αντίδραση με τις εισβολές σε Αφγανιστάν και Ιράκ θεωρείται ότι αποτέλεσαν τον τροφοδότη της διεθνούς τρομοκρατίας. Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη με την επικαλούμενη «αραβική άνοιξη» και τη διασπορά εξτρεμιστικών ιδεολογιών και οργανώσεων σε περιοχές του μουσουλμανικού κόσμου. Μη ξεχνάμε όμως ότι πριν από την εισβολή στο Αφγανιστάν το 2001, οι Ταλιμπάν είχαν εγκαταστήσει ένα καταπιεστικό καθεστώς βασισμένο σε ακραίες ισλαμικές θεωρήσεις και υποκινούσαν ανάλογες εξεγέρσεις σε διάφορες περιοχές. Άρα δεν ήταν μόνο η πραγματικά ακατάλληλη δυτική αντίδραση που συνετέλεσε στην αύξηση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας και στην αστάθεια στη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Τα αίτια είναι πολυσύνθετα και χάνονται σε βάθος χρόνου καθώς περιπλέκονται θρησκευτικές δοξασίες, πολιτικές επιδιώξεις, φυλετικές διαφορές, ελλειπής ανάπτυξη, καθημερινή απελπισία και αναμφισβήτητα λανθασμένες και καιροσκοπικές αποφάσεις και επιλογές εντός και εκτός περιοχής.

Όμως παρά το χάος της Μέσης Ανατολής και την καθημερινή απειλή της τρομοκρατίας ο κόσμος παγκοσμίως, παραδόξως, είναι ασφαλέστερος και πιο ειρηνικός. Μια απλή ανάγνωση των πινάκων των διεθνών συγκρούσεων και των ανθρωπίνων απωλειών είναι αποκαλυπτικός. Ο αριθμός των συγκρούσεων καίτοι παρουσιάζει μια σημαντική αύξηση μετά το 1945, μειώνεται σημαντικότατα μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου. Ο αριθμός όμως των ανθρωπίνων απωλειών ακολουθεί μια θεαματική και σχεδόν γραμμική μείωση παγκοσμίως από το 1945 παρά τη συγκρουσιακή κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Παρόλη τη μείωση των συγκρούσεων και των απωλειών αρκετές συγκρούσεις μαίνονται χωρίς  να προσελκύουν την προσοχή μας καθώς λαμβάνουν χώρα μακριά από τις περιοχές ενδιαφέροντος μας. Είναι φυσικό επίσης ότι η αμεσότητα των εικόνων από τα πεδία των μαχών σε Συρία και Ιράκ να έχουν επισκιάσει τις χιλιάδες των απωλειών στον πολύχρονο πόλεμο Ιράκ-Ιράν (1981-1988) και στον εμφύλιο του Λιβάνου (1975-1990). Ούτε όμως τα 3.5 εκατομμύρια νεκρών στις σφαγές του δευτέρου εμφυλίου στο Κονγκό (1998-2003) τράβηξαν την προσοχή μας. Ακόμη και οι σε εξέλιξη γενοκτονίες σε διάφορες περιοχές (πχ Σουδάν) δεν αποτελούν θέματα υψηλού διεθνούς ενδιαφέροντος. Όμως οι αριθμοί είναι αμείλικτοί, οι ανθρώπινες απώλειες, με μικρές διακυμάνσεις, είναι εντυπωσιακά καθοδικές από το 1945 και ο κόσμος ασφαλέστερος.

Ανεξάρτητα της πραγματικής σημασίας των γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου, η ημέρα αυτή σηματοδότησε μια διαφορετική αντίληψη του δυτικού κυρίως κόσμου για τις έννοιες της ασφάλειας και τις απειλές. Σίγουρα έδωσε ώθηση σε ανταποδοτικές ενέργειες και προληπτικά πλήγματα με τουλάχιστον αμφιλεγόμενα έως και φτωχά αποτελέσματα κατά των «νέων τρομοκρατών».  Δυστυχώς όμως η τρομοκρατία προϋπήρχε και ήταν πιο θανατηφόρα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα.

Η τρομοκρατία αποτελεί ένα πολιτικό φαινόμενο και ως τέτοιο παρουσιάζει περιόδους έξαρσης και κάμψεως. Πολιτική, βία και τρομοκρατία είναι στενά συνδεδεμένες έννοιες. Ενίοτε οι χθεσινοί τρομοκράτες είναι οι αυριανοί συνομιλητές μας, θεωρούμενοι για κάποιους ήρωες και για άλλους «αιμοδιψή τέρατα». Ας μην εκπλαγούμε (δυσάρεστα) λοιπόν αν μετά από χρόνια ο «χαλίφης του Ισλαμικού Κράτους» Abu Bakr al-Baghdadi είναι συνυποψήφιος με τον Πρόεδρο Basar al-Assad για το βραβείο Nobel ειρήνης. Όσο οξύμωρο ή ακόμη τραγικό  και αν ακούγεται για εκατομμύρια ανθρώπους η βράβευση του Yasser Arafat, του Shimon Peres, του Yitzhak Rabin αλλά και του Barak Obama, αποτέλεσαν όνειδος για το θεσμό και τα θύματα των πολιτικών τους.

Οι παραπάνω σκέψεις δεν δικαιολογούν με τίποτα πράξεις βαναυσότητας και τρομοκρατικές ενέργειες που στρέφονται ιδίως κατά αμάχων από οπουδήποτε και αν προέρχονται, οποιοδήποτε στόχο και αν εξυπηρετούν. Μάλιστα η χώρα μας, σταθερά ενταγμένη σε διεθνείς οργανώσεις και θεσμούς διατηρεί υποχρεώσεις και δεσμεύσεις συστράτευσης στην κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης της σημερινής ισλαμιστικής τρομοκρατίας που φαντάζει ως η μεγαλύτερη απειλή του «πολιτισμένου κόσμου». Απλά η σε βάθος εξέταση και ψύχραιμη ανάλυση των γεγονότων είναι πάντα πολύτιμη και εποικοδομητική.





<<  1 2 3 4 5 [67 8 9 10  >>