Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Μήπως οι μίζες στα εξοπλιστικά εξηγούν το "φοβικό σύνδρομο" της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής;...

    Οι αποκαλύψεις γιά τα εξοπλιστικά στην πραγματικότητα επιβεβαίωσαν την κοινή  πεποίθηση: ότι στην διαδικασία παραγγελιών στρατιωτικού υλικού εμφιλοχωρούσε εδώ και χρόνια αθρόος χρηματισμός των αρμοδίων αξιωματούχων. "Ο κόσμος το είχε τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι", κατά την λαϊκή παροιμία. Η τεραστίων διαστάσεων, όπως αποδεικνύεται τώρα, διαφθορά, ήταν διακομματική. Στην ουσία, το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης χρησιμοποίησε τις μίζες α...

18-01-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-03-17. Η γεωστρατηγική αξία του ελληνικού θαλάσσιου χώρου ...

«H κατάκτησις της Ελλάδος υπό μιας Μεγάλης Χερσαίας Δυνάμεως θα δώσει πιθανότατα εις αυτήν την Δύναμιν την δυνατότητα ελέγχου ολοκλήρου της Παγκοσμίου Νήσου». Sir Halford J. Mackinder ΕΔΩ! ολόκληρο το άρθρο....

17-03-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. Εξωτερική πολιτική ντροπής...

Η σημερινή μέρα είναι άλλη μια μέρα που οι Έλληνες θα την θυμόμαστε με θλίψη. Ο λόγος είναι η κατάντια της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας που την απογυμνώνει από τα τελευταία ίχνη αξιοπρέπειάς της.Μετά το απίθανο ότι «η μουσουλμανική, η οθωμανική κληρονομιά είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς», το οποίο ξεστόμισε ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος πριν από λίγες μέρες, υφιστάμεθα σήμερα την ταπεινωτική επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού και...

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων...

ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση ΚρίσεωνΑναδημοσίευση από το περιοδικό ‘Νέα Πολιτική’, Τεύχος 12, Νοε-Δεκ 2014Η διαχείριση κρίσεων πρέπει να θεσμοθετηθεί και να γίνει μέρος μίας ριζικής πολιτικής μεταρρύθμισης.Η διαχείριση κρίσεων αντιμετωπίζεται, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και εμπειρία, σε πολλαπλά επίπεδα. Στο επίπεδο της πρόληψης, της πρόγνωσης και της εκτίμησης κινδύνου το έργο αυτό είναι καθήκον ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, που είναι ανύπαρκτο...

20-02-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-06. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ!...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! Θα ακολουθήσουν:-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας κ...

06-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-18. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

18-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. H Εθνική Αξιοπρέπεια...

Υπάρχει ένα άυλο αγαθό, απαραίτητο για την επιβίωση και την ιστορική συνέχεια των λαών, ιδίως αυτών που δεν διαθέτουν άφθονους υλικούς πόρους και πλούτο. Το αγαθό αυτό είναι η Εθνική Αξιοπρέπεια, που διασώζει ατομικά και συλλογικά τους πολίτες μίας χώρας από την απαξίωση, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, το ψυχικό σκότιος, και μεσοπρόθεσμα από την δουλεία και μακροπρόθεσμα από τον εκμηδενισμό τους.  Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια....

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι;

on Saturday, 10 September 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Δημήτριος Στεργίου, Σχης ε.α., Γεωοικονομικός Αναλυτής,Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι;

   

Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση.

O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργούς της Γαλλίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Κύπρου και Πορτογαλίας σε μία άτυπη σύνοδο ενός «μετώπου του νότου». Η ατζέντα όπως έχει τεθεί είναι πολύ φιλόδοξη και περιλαμβάνει τόσο οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα όπως η ανάπτυξη με έμφαση στην αντιμετώπιση της ανεργίας, η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η προσέλκυση επενδύσεων αλλά και θέματα εξωτερικής πολιτικήςμε έμφασηστο μεταναστευτικό - προσφυγικό. Φυσικά από αυτή τη συνάντηση, εάν εξαιρέσουμε τον επικοινωνιακό και ίσως τον εργαλιακά πολιτικό χαρακτήρα της, δεν πρέπει να περιμένουμε ούτε αλλαγές πολιτικής ούτε ουσιαστικές δράσεις σε κάποιο από «τα-πάντα-όλα» θέματα της ατζέντας. Δυνατόν όμως να γίνει μια αρχή. Μπορεί να δοθεί μια θεσμική κατεύθυνση στην όλη πρωτοβουλία.

Ας την ονομάσουμε Athens Understanding (Au-6).

Ποια θα αποτελούν όμωςτα συνεκτικά στοιχεία και οι στόχοι της ομάδας αυτής; Η αντι-λιτότητα σίγουρα δεν αρκεί. Όπως και στην περίπτωση της κριτικής στους περίφημους BRICS οι αντι- ΔΝΤ/ΗΠΑ/Δολάριο προθέσεις δεν αρκούν. Οι BRICS όπως και άλλα ενδιαφέροντα αρχικά κρατών και περιοχών (ASEAN, ΕAEU, APEC,MERCOSUR) εκτός του πλαισίου των μεγάλων μεταπολεμικών υπερεθνικών οργανισμών (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΟΟΣΑ) και των θεσμών του επονομαζόμενου «συστήματος του Bretton Woods» (ΠΟΕ, παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ),έχουν ως βασικό άξονα την οικονομική συνεργασία και το εμπόριο και στόχο την οικονομική ένωση.Κάποιοι εξ αυτών υποστηρίζονται από μία τράπεζα επενδύσεων όπως η Νew Development Bank (NDB) των BRICS, η Αsia Development Bank (ADB) στην περίπτωση της ASEAN ή η Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) με πρωτοβουλία της Κίνας

H σημαντική ιδιαιτερότητα στη περίπτωση της  Αu-6, είναι ότι αφενός τα μεγέθη είναι μικρότερα (όχι όμως πολύ) και το σημαντικότερο ότι έχει ήδη επιτευχθεί το  στάδιο της οικονομικής ένωσης με την Ευρωπαϊκή Ένωσηστο πλαίσιο της οποίας πρέπει να κινηθεί η πρωτοβουλία. Σύμφωνα με το άρθρο 20§ 2 της Συνθήκης της Λισσαβόνας η ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών εγκρίνεται από τοΕυρωπαϊκό Συμβούλιο  «ως έσχατη λύση, εφόσον αυτό διαπιστώσει ότι οι επιδιωκόμενοι στόχοι της συνεργασίας αυτής δεν μπορούν να επιτευχθούν μέσα σε εύλογο χρόνο από την Ένωση στο σύνολό της, και υπό τον όρο ότι θα συμμετέχουν σε αυτήν τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη». Επομένως οι δυνατότητες ελιγμών εντός της ΕΕ υφίστανται μεν αλλά με κάποιες ιδιαιτερότητες. Υπάρχουν προηγούμενα παρόμοιων συνεργιών.Εναεξαιρετικό παράδειγμα αποτελούν η επονομαζόμενη ομάδα των χωρών τουVisegrad, οι οποίες πρόσφατα κάνουν ιδιαίτερα εμφανείς τις κοινές τους θέσεις.Έτερη περίπτωση αρκετά πιο διευρυμένη,αποτελεί η Union pour la Méditerranée.

Δύο είναι τα ερωτήματα; Το πρώτο αφορά το ειδικό βάρος της συγκεκριμένης ομάδας κρατών σε σχέση με τις σχέσεις τους εκτός ομάδας; Σχηματίζουν σε κάποιες περιπτώσεις την κρίσιμη μάζα η οποία θα τους επιτρέπει να έχουν λόγο; Το δεύτερο αφορά στις δυνατότητες συνεργασίας εντός της ομάδας;Υφίστανται τομείς, στους οποίους η συνεργασία θα οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα εντός του συστήματος των 6;


Όπως φαίνεται στον πίνακα οι χώρες του Au-6 αντιπροσωπεύουν το 61% της συνολικής έκτασης της ΕΕ, το 58% του πληθυσμού τηςκαι το 52% του ΑΕΠ. Από πολιτικής άποψης κατέχουν το 33% στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ότι αξία και να έχει αυτό).

Στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας, πέραν της κοινής γραμμής, οι δυνατότητες ανεξάρτητων πρωτοβουλιών των Au-6είναι περιορισμένες  τόσο λόγω της συμμετοχής όλων των μελών (με εξαίρεση την Κύπρο)στο ΝΑΤΟ, όσο και στο υπάρχον ευρωπαϊκό πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ . Βέβαια το ισπανικό Juan Carlos, τα γαλλικά Mistral και το Charles de Gaulle καθώς και το ιταλικό Giuseppe Garibaldi πολύ λίγα πράγματα δεν μπορούν να κάνουν στη Μεσόγειο!

Eκεί όμως όπου υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν, είναι στον τομέα της συντονισμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας και των άμεσων επενδύσεων. Εκτός από τη συμμετοχή και την κοινή στρατηγική στα όργανα της ΕΕ κανένας δεν εμποδίζει τη δημιουργία ενός οικονομικού φόρουμ(Athens Understanding Economic Forum) όπου ο επιχειρηματικός και ο πολιτικός κόσμος των χωρών μελών θα καθιερώσουν σε τακτική βάση συναντήσεις και δράσεις.Δυνατόν να δημιουργηθούν ομάδες εργασίες για κάθε επιμέρους τομέα (π.χ τουρισμός, ενέργεια και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καινοτομία και τεχνολογία, εκπαίδευση). Θα μπορούσε ακόμα να τηρηθεί κοινή γραμμή στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις του άρθρου 50 με την Μεγάλη Βρετανία.

Οι προκλήσεις είναι φυσικά πολύ μεγάλες: Πως θα πειστεί η Γαλλία, η δεύτερη οικονομία της Ευρώπης καιμέρος του διπόλου με τη Γερμανία να συμμετέχει; Ειδικά όταν εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο με το μεγαλύτερο ίσως διακύβευμα των τελευταίων δεκαετιών. Το ίδιο και η Ιταλία. Ο Mateo ίσως αντιμετωπίσει και αυτός εκλογές πριν το τέλος του χρόνου. Η Ισπανία προσπαθεί να σταματήσει να κάνει εκλογές (όμως λειτουργεί άψογα).

Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι η Ελλάδα όπως και οι υπόλοιποι Au-6 με οικονομικούς όρους, παρότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο ανήκουν στο «Νότο» σε παγκόσμιο επίπεδο ανήκουν στο «Βορρά». Είναι σίγουρο ότι με το πέρας της άτυπης συνόδου δεν θα λείψουν τα πλατιά χαμόγελα και οι «οικογενειακές» φωτογραφίες (με ή χωρίς γραβάτα). Δεν υπάρχει φιλοδοξία να αλλάξει κάτι ουσιαστικό αλλά ας γίνει μία αρχή. To βασικό είναι να συμφωνήσουμε ότι συμφωνούμε. Ξεκινάμε και το 6 μπορεί να γίνει το 9 που προϋποθέτει η συνθήκη της Λισσαβόνας Η ιστορία έχει ενδείξειότι σε περιόδους κρίσης μία περιπέτεια της χώρας στο εξωτερικό ενώνει. Γιατί εμείς αντί για περιπέτεια να μην αναζητήσουμεμία συνεργασία; Εξάλλου κύριο χαρακτηριστικό της σύγχρονης Γεωοικονομίας είναι και ο Συν-ανταγωνισμός.

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”;

on Monday, 11 April 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ Υποναύαρχος ε.α

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”;

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE'

Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!
Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδόμενοι)!! Αυτό όμως, που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, είναι ότι οι Σκοπιανοί έριξαν πλήθος καπνογόνων και έβαλαν με πλαστικές σφαίρες, ακόμα και βαθιά μέσα στον καταυλισμό των προσφύγων, ΕΝΤΟΣ του Ελληνικού εδάφους, τραυματίζοντας μάλιστα ορισμένους, όχι στιγμιαία και από λάθος, αλλά σκόπιμα και παρατεταμένα!!
Έστω και έτσι λοιπόν, θέλω να ρωτήσω, κάθε θεσμικά «υπεύθυνο», σ’ αυτήν τη Χώρα!!;
– Η ενέργεια αυτή των Σκοπιανών, συνιστά εισβολή ή έστω εχθρική ενέργεια κατά της Χώρας μας ή όχι!;
– Συνιστά ή όχι παραβίαση των συνόρων μας και κάθε έννοια του Διεθνούς Δικαίου!;
– Επενέβησαν ή όχι, αντίστοιχες Ελληνικές Δυνάμεις, προκειμένου να προασπίσουν τους ανθρώπους, που τελούν υπό την ευθύνη της Χώρας μας!;
– Έγινε ή όχι, διπλωματικό διάβημα και διεθνής καταγγελία των Σκοπίων, για εχθρική ενέργεια εναντίον μας!;
– Η Κυβέρνηση, θεωρεί ότι ήταν απλά, μια βίαιη συμπεριφορά των Σκοπιανών αστυνομικών, ενάντια των προσφύγων (όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος της κ. Κυρίτσης) ή μήπως ότι ήταν, ένα πολύ σοβαρότερο θερμό συνοριακό επεισόδιο, με ευρύτερες διαστάσεις!;
Είναι πολύ σημαντικό, να ακούσουμε πως τοποθετούνται επισήμως οι αρμόδιες Ελληνικές Αρχές, επ’ αυτών των ζητημάτων, διότι ….. στην διπλωματία, κάθε αμφιβολία και αμφιταλάντευση, δημιουργεί …. προηγούμενα και νέα δεδομένα!!
Ενδεικτικά επισημαίνω ότι, αν υποβαθμιστεί το γεγονός και θεωρηθεί απλά ως …. μια υπερβολική αντίδραση των Σκοπιανών, για την «αποκατάσταση της Τάξης», ΕΝΤΟΣ Ελληνικού εδάφους (όπως είπε ο κ. Κυρίτσης), τότε κανείς δεν θα μπορέσει να αποκλείσει το ενδεχόμενο, αύριο οι Τούρκοι, να δράσουν ανάλογα … κυνηγώντας πιθανούς παράνομους μετανάστες, ακόμα και εντός του λιμένα της Μυτιλήνης!!
Το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί, είναι να θεωρηθεί η περιοχή αυτή, ως «περιοχή μειωμένης κυριαρχίας» ή και ως «περιοχή εκτός ελέγχου», στη οποία κάθε ενδιαφερόμενος, μπορεί να μπαίνει και να ενεργεί κατά βούληση, όπως αντίστοιχα κάνουν οι Τούρκοι, στο Ιράκ και στη Συρία ή και οι Ισραηλινοί, στη Γάζα και στον Λίβανο.
Να θυμίσω επίσης, ότι πρόσφατα, για μια πολύ πιο επουσιώδη και αμφισβητούμενη παραβίαση των συνόρων τους, οι Τούρκοι κατέρριψαν το Ρωσικό μαχητικό και όρθωσαν περήφανα το ανάστημα τους, σε μια πολύ ισχυρότερη Χώρα, αποδεικνύοντας ότι ένα Κράτος …. δεν κρύβεται πίσω από τις ενοχές του!!
Αντίθετα, από κάτι τέτοιες χλιαρές και αλλοπρόσαλλες αντιδράσεις μας, δώσαμε το δικαίωμα στους ΠΑΝΤΕΣ, να αμφισβητούν τα θαλάσσια σύνορα μας, τα δικαιώματα μας στην υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ, όπως και αυτή ακόμα την κυριαρχία μας, στα νησιά μας!!
Τέλος, αν τέτοια επεισόδια, όπως αυτά στα Ελληνο-Σκοπιανά σύνορα, είναι πράγματι τόσο επουσιώδη και αδιάφορα, από πλευράς Εθνικής Ασφάλειας και Αξιοπρέπειας, τότε αυτό θα σημαίνει ότι …… τζάμπα ήταν οι θάλασσες που φάγαμε, περιπολώντας ασταμάτητα, τόσα χρόνια στο Αιγαίο και ότι ….. άδικα χύσανε το αίμα του, τόσοι συνάδελφοι μας, για να τα φυλάνε και να τα τιμούν!!

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου

on Saturday, 12 November 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνική κοινή γνώμη τηρείται μακράν των εξελίξεων, απασχολημένη με τα σοβαρά τρέχοντα οικονομικά προβλήματα, ενώ οι αδελφοί μας Κύπριοι δέχονται –για άλλη μια φορά- έναν ανελέητο βομβαρδισμό εναλλασσόμενων υποσχέσεων, απειλών και προσδοκιών.
Οι για διαφόρους λόγους, επιθυμούντες τη λύση της κυπριακής εκκρεμότητας, παρουσιάζονται σήμερα καλύτερα προετοιμασμένοι, αποφεύγοντας καλλιέργεια υψηλών προσδοκιών και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας εντείνουν τις προσπάθειες τους για μια συμβιβαστική λύση. Μάλλον δεν έχουν ιδιαίτερη ζέση να ευνοήσουν κανένα εκ των εμπλεκομένων πέραν του να εκμεταλλευθούν στο έπακρο κάθε υποχωρητική διάθεση. Απλά έχουν πειστεί ότι η διαιώνιση του προβλήματος δεν εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα και θεωρούν τις περιστάσεις κατάλληλες καθόσον όλοι οι εμπλεκόμενοι εμφανίζονται (για διαφορετικούς λόγους έκαστος) αποδυναμωμένοι.
Ενδεχομένως οι ελληνοκυπριακές ηγεσίες να προσβλέπουν σε επίλυση του προβλήματος με την ελπίδα μιας οικονομικής ανάκαμψης που θα προέλθει από την ενοποίηση του νησιού και μια ανάλογη δρομολόγηση των λοιπών ελληνοτουρκικών προβλημάτων. Δεν είναι παράλογη η επιχειρηματολογία του επείγοντος της εξεύρεσης λύσης λόγω σταδιακής αποδυνάμωσης των ελληνοκυπριακών θέσεων (και συνεχούς διολίσθησης σε δυσμενέστερες) και της μεταβολής της πληθυσμιακής σύνθεσης με τη συνεχόμενη παράνομη εγκατάσταση των εποίκων. Ούτε μπορούμε να παραγνωρίζουμε τη διεθνώς επικρατούσα εντύπωση ότι η εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων το 1974 επέφερε την ειρήνευση και ηρεμία στην περιοχή. Συγχρόνως πρέπει να ανησυχούμε για τη συνέχιση της σταθερής υποστήριξης της Μόσχας στις ελληνοκυπριακές θέσεις που μάλλον έρχονται πλέον σε αντίθεση με τις δικές της αναθεωρητικές ενέργειες και βλέψεις στις βόρειες ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Ακόμη και η διαπίστωση της πραγματικά δυσμενούς θέσεως της Άγκυρας δίδει μια «νότα» αισιοδοξίας για υποχώρηση της από κάποιες αδιάλλακτες θέσεις. Βέβαια οι παραπάνω νηφάλιες σκέψεις, διαφέρουν πλήρως από τις υποτακτικές διαθέσεις μελών των ελλαδικών ελίτ που εδώ και χρόνια επιζητούν μια οποιαδήποτε διευθέτηση του θέματος για να προωθήσουν ατομικά συμφέροντα, φιλοδοξίες και στην ευγενέστερη περίπτωση να υπηρετήσουν μια ουτοπική νέα τάξη πραγμάτων.
Από την άλλη πλευρά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι έχοντας εδώ και χρόνια απορρίψει την επιλογή μιας δυναμικής λύσης του προβλήματος (ή τουλάχιστον απειλής καταφυγής σε δυναμικές λύσεις) περιορίσαμε σημαντικά το εύρος των ελιγμών και δυνατοτήτων μας. Συνηθίσαμε να καλυπτόμαστε πίσω από τις επικλήσεις του διεθνούς δικαίου ενώ σταδιακά εγκαταλείψαμε αρκετές «γραμμές αμύνης». Επιπλέον συνηθίσαμε μετά από κάθε υποχώρηση μας να ανακηρύσσουμε ως «απολεσθείσα ευκαιρία» κάθε προηγούμενο απαράδεκτο σχέδιο που προσπάθησαν να μας επιβάλλουν με αποτέλεσμα να έχουμε δημιουργήσει ένα πλαίσιο απαισιοδοξίας, απογοήτευσης και αυτοπαγίδευσης. Δυστυχώς δεν μπορέσουμε ούτε να εκμεταλλευτούμε όσο έπρεπε τα «όπλα» που μας προσέφερε η είσοδος της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ, η ανακάλυψη ενεργειακών πηγών, η αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή και τα πολλαπλά προβλήματα της Τουρκίας.
Τα σχέδια που βλέπουν σήμερα το φως της δημοσιότητας, για εξεύρεση μιας δίκαιης λύσεως, παραβιάζουν καταφανώς βασικές αρχές του κοινοτικού δικαίου αλλά και των αρχών του διεθνούς δικαίου ενώ παράλληλα το νησί παραδίδεται ολόκληρο στον έλεγχο της Τουρκίας. Ορισμένοι μάλιστα θεωρούν ότι αυτές οι παραχωρήσεις (άρα και οι επόμενες που θα ακολουθήσουν) είναι αναγκαίες για την εξισορρόπηση των απωλειών της Άγκυρας στο νέο διεθνές περιβάλλον της Μέσης Ανατολής.
Συγχρόνως, οι φοβικές και άτολμες ηγεσίες μας αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η παρούσα κατάσταση μάλλον ενδυναμώνει τη διαπραγματευτική μας θέση καθώς πυκνώνουν οι φωνές αμφισβήτησης της τουρκικής συμπεριφοράς. Έχει επίσης καταστεί φανερό ότι η χρόνια διολίσθηση των θέσεων μας έχει οδηγήσει σε αξιοθρήνητα επίπεδα εκκίνησης συνομιλιών και στα οποία οποιαδήποτε λογική παραχώρηση -ως αναπόφευκτο μέρος μιας διαδικασίας διαπραγματεύσεων- δεν είναι εφικτή ούτε αποδεκτή για τον ελληνισμό. Η αναζήτηση μιας εκ του μηδενός επαναπροσέγγισης του προβλήματος και επανέναρξης των διαδικασιών από νέα βάση (σύμφωνα πάντα με τα βασικά ψηφίσματα του ΟΗΕ και τις αρχές της ΕΕ) φαίνεται τιτάνιο –ίσως και ανέφικτο- έργο για τις ηγεσίες μας. Πιθανόν δε αυτές να διαβλέπουν στην παρούσα κατάσταση ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για επίλυση (να μη χρησιμοποιήσω τη λέξη «ενταφιασμό») του κυπριακού αδυνατώντας να κατανοήσουν την παγίδευση στην οποία οδηγούμαστε.
 Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η «μη λύση» φαίνεται πολύ προτιμότερη από μια εκ των άνωθεν επιβαλλόμενη μη λειτουργική και μη συμβατή με τα ελλαδικά συμφέροντα λύση. Βρισκόμενοι για άλλη μια φορά σε αμηχανία, τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα αντί να προβάλουμε τις δικές μας προτάσεις εκμεταλλευόμενοι κάποιες πρωτόγνωρες περιστάσεις χωρίς η πραγματικά επώδυνη οικονομική μας κατάσταση να δικαιολογεί παρόμοια αβελτηρία. Εκτιμώ ότι η γενικότερη αβεβαιότητα και αστάθεια στην περιοχή δεν θα επιτρέψουν την εντατικοποίηση των πιέσεων σε βάρος μας. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα μπορέσουμε για άλλη μια φορά να αναβάλλουμε την ενασχόληση με το θέμα και τη λήψη κρισίμων –και επώδυνων-αποφάσεων, εναποθέτοντας ξανά τις ελπίδες μας στον «από μηχανής θεό».
 Ο χρόνος συνήθως λειτουργεί υπέρ του κατέχοντος αλλά η πίεση και η σπουδή εγκατάλειψης θέσεων δεν αποτελούν τις βέλτιστες λύσεις ειδικά όταν φαίνεται ότι οδηγούν σε «τερατογεννέσεις». Δυστυχώς δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι κάθε  εξέλιξη στο θέμα της Κύπρου προκαταβάλει ανάλογα και τις εξελίξεις στο Αιγαίο και βορειότερα ενώ η Άγκυρα το έχει έγκαιρα εντοπίσει και κινείται ανάλογα.

Δημοσιεύθηκε και στη Νέα Πολιτική!

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…

on Tuesday, 14 June 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας συνειδητής επιλογής, αλλά συνέπεια του τρόπου με το ελληνικό πολιτικό προσωπικό λειτούργησε διαχρονικά: χωρίς ποτέ να διαθέτει μια δομημένη στρατηγική ανάπτυξης και πλήρους απασχόλησης για την περιφέρεια (και για τη χώρα στο σύνολό της), στηριζόμενο σχεδόν αποκλειστικά σε αυτοσχεδιασμούς και πρόσκαιρα μέτρα, πορεύτηκε συνήθως με γνώμονα τις μικροπολιτικές του επιδιώξεις (και όχι μόνο...), με συνέπειες που τις βλέπουμε πια τόσο σε επίπεδο περιφερειών όσο και στο σύνολο της χώρας.

Ειδικά για τη Θράκη, η οποία επί πλέον έχει την ιδιαιτερότητα να διαθέτει και μια ευάριθμη μουσουλμανική μειονότητα, θα πρέπει να τονισθεί ότι η ελληνική πολιτική δεν ήταν μόνο αποσπασματική ή ανακόλουθη. Συχνά ήταν και ιδιαίτερα ανεκτική σε έξωθεν παρεμβάσεις, με αποτέλεσμα να δοθεί πρόσφορο έδαφος στην τουρκική πολιτική να προωθήσει διάφορες πρακτικές «συνδιοίκησης» στην περιοχή...

Τα γεγονότα του 1990 στην Κομοτηνή έδωσαν ένα ισχυρό λάκτισμα στο κοιμώμενο ελληνικό κράτος σε μια εποχή που ακόμη διέθετε ανακλαστικά και πόρους για να αντιδράσει. Έτσι την περίοδο εκείνη η ελληνική πολιτεία προχώρησε εσπευσμένα σε μια σειρά ενεργειών, όπως η τυπική κατάργηση των διακρίσεων κατά της μουσουλμανικής μειονότητας (οι οποίες βέβαια είχαν ατονίσει πολύ νωρίτερα), η συγκρότηση μιας διακομματικής επιτροπής για την εκπόνηση ενός σχεδίου για τη Θράκη καθώς και η ανάληψη μιας σειράς πρωτοβουλιών (π.χ. η πληθυσμιακή της ενίσχυση με την εγκατάσταση ελληνοποντίων στην περιοχή) οι οποίες όμως ήταν κυρίως αποσπασματικού χαρακτήρα. Για να είμαστε αντικειμενικοί, είναι γεγονός ότι καταβλήθηκε μια ειλικρινής προσπάθεια να αλλάξουν τα δεδομένα, αφού μέσα στην εικοσαετία που ακολούθησε κατατέθηκαν τρεις αναπτυξιακοί νόμοι οι οποίοι ήταν ιδιαίτερα γενναιόδωροι με τη Θράκη. Πόσο όμως απέδωσε αυτή η προσπάθεια; Για να απαντήσει κανείς σε αυτό το ερώτημα, δεν χρειάζεται να επισκεφτεί τις ΒΙΠΕ των θρακικών πόλεων, ούτε να κάνει κάποια λεπτομερή αναφορά των γεγονότων. Αρκεί να αναλογιστεί ότι σήμερα, 25 χρόνια μετά (!), το πολιτικό προσωπικό της χώρας εξακολουθεί να διαπιστώνει ότι η Θράκη βρίσκεται σε αδιέξοδο, διατυπώνοντας και πάλι ως πρόταση για τη λύση των προβλημάτων της τη σύγκλιση μιας ακόμη διακομματικής επιτροπής που θα καταρτίσει ένα (νέο) έκτακτο σχέδιο... Με άλλα λόγια προτείνεται για μια ακόμη φορά μια συνταγή η οποία έχει ήδη αποτύχει, χωρίς όμως ποτέ να έχουν αναλυθεί τα αίτια της αποτυχίας της...

Γιατί απέτυχαν έως τώρα οι πρωτοβουλίες τους ελληνικού κράτους για τη Θράκη; Προσπαθώντας να καταλάβουμε γιατί απέτυχαν οι πρωτοβουλίες που κατά καιρούς αναλήφθηκαν για τη Θράκη (και ειδικά από το 1990 και μετά), θα πρέπει να επισημάνουμε τρεις βασικές αιτίες:

Πρώτον, το πόρισμα το οποίο εξέδωσε η διακομματική επιτροπή της Βουλής το 1992 ήταν ένα κείμενο προθέσεων το οποίο ποτέ δεν μετασχηματίστηκε σε ένα συγκροτημένο σχέδιο διακομματικής αποδοχής. Έτσι οι όποιες ενέργειες αναλήφθηκαν για την υλοποίησή του δεν μπορούσαν να έχουν την απαιτούμενη μεθοδικότητα και διάρκεια. Το αποτέλεσμα ήταν σύντομα η όποια προσπάθεια να ατονίσει και τελικά να εκφυλιστεί σε μια σειρά αποσπασματικών ενεργειών... Το γεγονός αυτό είναι συνέπεια των πάγιων αδυναμιών του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο διαχρονικά αδυνατεί να συνεννοηθεί για τα μεγάλα θέματα της χώρας, διότι κατά κανόνα τα κόμματα αρνούνται να εφαρμόσουν ή να συναινέσουν σε πολιτικές οι οποίες θα έχουν αποτελέσματα πέραν του ορίζοντα της κυβερνητικής τους θητείας.

Δεύτερον, η επιτυχία ακόμη και του καλύτερου πολιτικού σχεδιασμού εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα του μηχανισμού που καλείται να τον υλοποιήσει. Από αυτή την άποψη είναι μάλλον ματαιοπονία να περιμένουμε ότι το ελληνικό κράτος με τις χρόνιες αδυναμίες του θα μπορούσε να φέρει εις πέρας μια τόσο πολύπλοκη αποστολή όπως είναι η αναμόρφωση μιας ολόκληρης περιοχής. Σχετικά λοιπόν είναι σαφές ότι αν σήμερα θέλουμε να υλοποιήσουμε ένα σχέδιο για τη Θράκη, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει χωρίς να προηγηθεί μια γενναία αναμόρφωση των κρατικών δομών (τουλάχιστον σε επίπεδο περιφέρειας ΑΜΘ) ή η ανάπτυξη ενός ανεξάρτητου διοικητικού μηχανισμού, ο οποίος θα έχει κατάλληλη διάρθρωση και στελέχωση, ώστε να παρακαμφθούν τα εμπόδια που θα δημιουργήσει η ανεπάρκεια (και η διαφθορά;) του υπάρχοντος πλαισίου.

Τρίτον, οι αναπτυξιακοί νόμοι οι οποίοι κατατέθηκαν για τη Θράκη δεν λειτούργησαν υπέρ της περιοχής, αλλά όπως αποδείχτηκε ωφέλησαν κυρίως όσους έσπευσαν να τους εκμεταλλευτούν... Το γεγονός αυτό μας δείχνει ότι ένα κράτος δεν μπορεί να αναθέτει την άσκηση περιφερειακής πολιτικής μόνο στην ιδιωτική πρωτοβουλία προσφέροντάς της απλώς γενναιόδωρα κίνητρα. Βεβαίως η ιδιωτική πρωτοβουλία είναι ο βασικός μοχλός της ανάπτυξης, αλλά το δίδαγμα είναι ότι και το κράτος δεν μπορεί να παραιτηθεί των ευθυνών του. Αντιθέτως οφείλει να αναλάβει έναν επιτελικό ρόλο, σχεδιάζοντας, ελέγχοντας και συντονίζοντας τις επί μέρους δράσεις, ώστε να μεγιστοποιηθούν οι μεταξύ τους συνέργειες. Το τονίζουμε αυτό ιδιαίτερα σήμερα που κάποιοι φαίνεται να απεργάζονται ως «λύση» για τη Θράκη τον μετασχηματισμό της σε Ειδική Οικονομική Ζώνη...

Τί πρέπει να γίνει;
Σήμερα, καθώς ολόκληρη η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια αδράνειας για τη Θράκη η οποία πλέον από πολλές απόψεις βαδίζει προς ένα μεταίχμιο. Στον βαθμό λοιπόν που μπορώ να διατυπώσω μια πρόταση για τη Θράκη, θα έλεγα ότι οι Θρακιώτες δεν πρέπει να περιμένουν το ενδιαφέρον της Αθήνας. Θα πρέπει να πάρουν οι ίδιοι την τύχη τους στα χέρια τους, να ζητήσουν από τους τοπικούς φορείς τους (πολιτικούς και επιχειρηματικούς) να καταστρώσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την περιοχή τους και να το υποβάλουν στην ελληνική πολιτεία. Θα πρέπει να είναι ένα σχέδιο τολμηρό, το οποίο δεν θα επιζητά (μόνο) τη λήψη μέτρων ενίσχυσης του τοπικού εισοδήματος (όπως έγινε στο παρελθόν, π.χ. με την ίδρυση του ΔΠΘ), αλλά θα αποσκοπεί στη δημιουργία καθετοποιημένων και ανταγωνιστικών παραγωγικών νησίδων, βασισμένων στα πλεονεκτήματα της περιοχής. Επίσης θα πρέπει να τεθεί ως απαίτηση το σχέδιο αυτό να εφαρμοστεί ανεξάρτητα από τις εναλλαγές των κομμάτων στην εξουσία και στον βαθμό που είναι δυνατό θα πρέπει να προσδιοριστεί ακόμη και ο μηχανισμός που θα το εκτελέσει. Αυτές είναι οι προϋποθέσεις για μια τελεσφόρα παρέμβαση στη Θράκη και για να εξασφαλιστούν, απαιτούν σοβαρή προετοιμασία και σχεδιασμό. Ο,τιδήποτε άλλο δεν θα είναι παρά μια διαχείριση σχέσεων και εντυπώσεων, η οποία ξέρουμε πολύ καλά τί αποτελέσματα μπορεί να έχει...

Email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Twitter: @LavrentzosΑ

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

on Wednesday, 16 November 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει η Βασιλική Κουντουρόγιαννη, μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ
"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς αυτή την κατεύθυνση» ..."Η Ελλάδα είναι μόνο μία από τις πέντε χώρες της συμμαχίας που δαπανά το 2% του ΑΕΠ της για το ΝΑΤΟ παρά την κρίση".



Τυχαία όλα αυτα; Δε νομίζω..
Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, στον απόηχο της πολιτικής του καριέρας, ήρθε να δώσει την τελευταία πολιτική του μάχη στην Ελλάδα. Στο μεγαλύτερο γεωστρατηγικής χώρο εδώ και 3.500 χρόνια. Κι αυτό διότι η Ελλάδα είναι ένας χώρος Βαλκανικός, Ευρωπαϊκός και ταυτοχρόνως Μεσογειακός.Είναι το μόνο κράτος μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Ιδιαίτερα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, που ως σύνολο έχει στρατηγική αξία για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Η Ελλάδα είναι η πύλη προς την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Το Ελληνικό νησιωτικό σύμπλεγμα, σε συνδυασμό με την ηπειρωτική Ελλάδα, εξυπηρετεί στον έλεγχο των θαλασσίων γραμμών επικοινωνίας από τη Μαύρη θάλασσα και τη Μέση Ανατολή προς την Νότια Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, θαλάσσιοι ενεργειακοί δρόμοι που οδηγούν τις στρατηγικές πρώτες ύλες προς τη Δύση. Ο ελληνικός χώρος, ευρισκόμενος στο σημείο επαφής τριών αυτών Ηπείρων (Ευρώπης, Ασίας, Αφρικής) και επί του υδάτινου διαύλου επικοινωνίας δύο ζωτικών θαλασσών (Μαύρης Θάλασσας και Μεσογείου) και, κατ' επέκταση δύο ωκεανών (Ατλαντικού και Ινδικού), αποτελεί έναν ενιαίο και μη μεριζόμενο αμυντικό χώρο, κατατασσόμενο στις στρατηγικές περιοχές παγκόσμιας αξίας και ενδιαφέροντος. Η Κρήτη, με τις ναυτικές και αεροπορικές εγκαταστάσεις της και την κεντρική της θέση στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, προσφέρεται ως εξαιρετική αεροναυτική βάση για επιχειρήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις, αλλά και για τον έλεγχο τόσο των δια του Σουέζ και των Στενών του Ελλησπόντου (Δαρδανελίων) διερχόμενων θαλάσσιων γραμμών επικοινωνιών, όσο και των αεροπορικών γραμμών επικοινωνιών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσόγειου. Η παραπάνω νήσος σε συνδυασμό με τα Κύθηρα, την Κάρπαθο και την Ρόδο φράζει το Νότιο Αιγαίο δίνοντας βάθος στην άμυνα του ΝΑΤΟ. Ας μη ξεχνάμε τη χρήση των θαλάσσιων, αεροπορικών και οδικών γραμμών στην περιοχή της Θεσσαλονίκης που προσφερόταν στις ειρηνευτικές δυνάμεις της διεθνούς κοινότητας για το Κόσσοβο.

Η καίρια θέση της Ελλάδας στην υδρόγειο και οι αξιόλογες συγκοινωνίες της, ιδιαίτερα οι θαλάσσιες και εναέριες, καθιστούν τη χώρα μια παγκόσμιας αξίας στρατηγικό - οικονομική περιοχή. Σπουδαίο ρόλο παίζει ο Ελληνικός χώρος και για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ρωσίας οι οποίοι σχεδιάζονται ή είναι υπό κατασκευή.
 -Ο αγωγός πετρελαίου Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολις.
 -Ο  διακομιστικός  αγωγός πετρελαίου Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία.
 -Ο αγωγός φυσικού αερίου South Sream  Βουλγαρία-Ελλάδα-Ιταλία.

Ενώ η Λαϊκή δημοκρατία της Κίνας έχει ενοικιάσει μέρος του Λιμένος Πειραιώς για το διακομιστικό της εμπόριο προς την Ευρώπη και ζητά και δεύτερο λιμάνι της χώρας μας προς ενοικίαση. Η Κίνα που προέβη σε διπλωματικά διαβήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τις συνεχείς (στην οκταετή θητεία του) συναντήσεις του Μπάρακ Ομπάμα με τον πνευματικό ηγέτη των Θιβετιανών Δαλάι Λάμα στον Λευκό Οίκο. Μιά σύγκρουση που συνεχίζεται από τον νέο Πρόεδρο Ντόλναντ Τράμπ και τις προεκλογικές του εξαγγελίες περί επιβολής δασμών 45% στα κινέζικα προιόντα και την ατνι-δήλωση του υπουργού εξωτερικών της Κίνας Γκενγκ Σουάνγκ: «Η Κίνα είναι ανοικτή κατ' αρχήν σε όλες τις εμπορικές ρυθμίσεις που είναι ευνοϊκές για την απελευθέρωση και διευκόλυνση του περιφερειακού εμπορίου, αλλά επιμένει ότι οι ρυθμίσεις αυτές πρέπει να συνάδουν με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και δεν πρέπει να πολιτικοποιούνται». Ένα Πεκίνο με μεγάλη κάμψη των εξαγωγών.

Επίσης Κίνα και Ιράν προ ημερών υπέγραψαν στρατιωτική συνεργασία, μια συμφωνία καρφί στα ματία της Δύσης και της Τουρκίας. Η Τουρκία που ως γνωστόν έχει ανοίξει πόλεμο με τους Κούρδους της Τουρκίας και του Ιράν και τις πύλες καλής θελήσεως προς την Σαουδική Αραβία. Όπου Σαουδική Αραβία φοβάται ότι μπορεί να υποβαθμιστεί ως δεύτερη κυριάρχη δύναμη μετά το ανερχόμενο Ιράν στον στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και θα καταρρεύσει - διαμελιστεί σε μικρότερα απολυταρχικά εμιράτα, εφόσον μέχρι σήμερα επιβιώνει αγοράζοντας προστασία από τους Αμερικανούς, τους Γάλλους και τους Γερμανούς, (βλ.Το σχίσμα των Μουσουλμάνων και η πολύνεκρη διαμάχη τους. Ποιοι είναι οι Σουνίτες και ποιοι οι Σιίτες.... ). Παρότι παραδόξως η ΕΕ εκφράζει ανοιχτά την ανησυχία της για το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν και παράλληλα τάσσεται υπέρ της ένταξης του Ιράν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.

Ένα Ιράν που αποβλέπει στο να προωθήσει φυσικό αέριο μέσω Τουρκίας στην ΕΕ. Και να συνάψει οπλική συμφωνία μαμούθ με την Ρωσσία, καθώς στα εδάφη του Ιράν και συγκεκριμένα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Νόντζι προσγειώθηκε τον Αύγουστο το βαρέων μεταφορών αεροσκάφος, An-124 "Ruslan", και  μετέφερε πυραυλικά συστήματα S-400 και S-300. Μια Ρωσσία  η οποία έχει ζωτικότατα συμφέροντα στην Βαλκανική και Ανατ. Μεσόγειο και που κατά την εποχή του ψυχρού πολέμου είχε κατασκευάσει τεχνητό αγκυροβόλιο στα διεθνή υδατα νοτίως των Κυθήρων,το οποίο υπάρχει μέχρι και σήμερα. Ο Αμερικανός Colin Powell πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ,με τη σειρά του, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για όλα τα παραπάνω, τα σχετικά με το Ιράν και της στρατιωτικής - στρατηγικής σημασίας κινήσεις αποκαλύπτοντας πως το Ισραήλ διαθέτει 200 πυρηνικά όπλα εγκατεστημένα σε διάφορες χερσαίες, θαλάσσιες και εναέριες πλατφόρμες και όλα στοχεύουν το Ιράν με την προοπτική να το κτυπήσουν αν αποκτήσει πυρηνικά όπλα! Πυρηνικά όπλα που ήδη δοκιμάζει η γείτονα χώρα Βόρεια Κορέα (στην τελευταία πυρηνική δοκιμή στις 9 Σεπτεμβρίου προκάλεσε σεισμική δόνηση 5,3 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ!).

Για να μην μακρυγορώ τα γεωπολιτικά παινίδια τεράστια κι εμείς στη μέση...
Αλλά δεν είναι μόνον αυτά και η γεωστρατηγική μας θέση.
Μεταξύ άλλων η Ελλάδα διαθέτει μεγάλο όγκο ορυκτού πλούτου. Όπως:
•Αλουμίνιο (πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου),
•Βωξίτη (πρώτη στην παραγωγή στην Ευρώπη και χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού).
•Λιγνίτη (με μεγάλα απαθέματα η Ελλάδα, εάν τον εκμεταλλευόταν θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου).
•Μαγγάνιο (είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου).
•Μαγνήσιο (καλύπτουμε το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης).
•Νικέλιο (η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα. Χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα μέσω του κράματος του σιδηρονικέλιου (66%). Ωστόσο, χρησιμοποιείται επίσης στην παραγωγή μη σιδηρούχων κραμάτων(12%), ειδικών κραμάτων χάλυβα(5%), στην επιμετάλλωση (7%), στη χύτευση των μετάλλων (3%) και στους συσσωρευτές(2%)).
•Όσμιο (από τα πιό σπάνια ορυκτά που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πυράυλων και διαστημοπλοίων.Μεγάλα κοιτάσματα του έχουν εντοπισθεί στο Αιγαίο στην γνωστή περιοχή των Ιμίων. Η αξία του ειναι 48000 ΕΥΡΩ το γραμμάριο).
•Ουράνιο (τεράστια κοιτάσματα ουρανίου έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική-Ανατολική Μακεδονία και στην Θράκη,η αξία των  οποίων εκτιμάται σε 300 δις ευρώ,τα οποία είναι από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως.Υπ'όψη ότι η αξια του εμπλουτισμένου Ουρανίου 235 είναι 16000 ΕΥΡΩ το γραμμάριο).
•Ρουτίλιο-Λουτέσιο-Λανθάνιο (στην περιοχή του όρους Σύμβολο της Καβάλας. Σπάνια και πανάκριβα ορυκτά που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων).
•Σμηκτίτες (η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα).
•Χρωμίτη (η Ελλάδα, η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα).
•Χρυσός (στην Χαλκιδική,στο όρος Παγγαίο της Καβάλλας,στην περιοχή Σαπών του νομού Ροδόπης,καθώς και μικρότερες ποσότητες σε διάφορα μέρη της Β.Ελλάδος).
•Υδρογονάνθρακες: Πετρέλαιο και φυσικό αέριο.Τεράστια κοιτάσματα στο Ιόνιο,Αιγαίο,Νότια της Κρήτης και στην Δυτ.Ελλάδα (Γρεβενά).Με μέτριους υπολογισμούς υπάρχουν 4 δις βαρέλια πετρελαίου.
•Γεωθερμία:Ένα τεράστιο γεωθερμικό ενεργειακό δυναμικό, της τάξης των 150 μεγαβάτ το χρόνο, που αντιστοιχεί σε 114.000 τόνους ισοδύναμου πετρελαίου, αξίας που ξεπερνά τα 33.455.000 ευρώ, μένει ανεκμετάλλευτο εδώ και πολλά χρόνια στη Βόρεια Ελλάδα.
Δεν είναι όμως ούτε τα παραπάνω καθότι η ΝΑSΑ και η ΕSA (Ευρωπαϊκή υπηρεσία διαστήματος) έχουν ποντίσει ΝΔ της Πύλου σε βάθος 4000μ το τεράστιο  τηλεσκόπιο νετρίνο. ΝΕΣΤΩΡ.
Δεν είναι όμως ούτε αυτός ο λόγος. Οι λόγοι είναι όλα τα παραπάνω αλλά κυρίως 3 σημαντικοί που δεν τους έχω αναφέρει.
Εν κατακλείδι ο Μπάρακ Ομπάμα ήρθε γιατί:
Πρώτον: Θέλουν να αρνηθεί η Ελλάδα την "φιλοξενία" των ρώσικων πολεμικών πλοίων στα Ελληνική λιμάνια και να ακολουθήσουμε το πρόσφατο παράδειγμα της Ισπανίας και να ακυρώσουμε με τη σειρά μας, τις επόμενες επισκέψεις των ρωσσικών πλοίων.
Δεύτερον: Θέλουν να συμφωνήσουμε ώστε να αποδοθεί η ονομασία "Μακεδονία" στη γείτονα χώρα τα Σκόπια, διότι ευθυνόμαστε για το μπλοκάρισμα της εντάξεως των Σκοπιών στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Τρίτον: Να ασκήσει πιέση, ώστε το Δεκέμβριο, που θα πραγματοποιηθεί το ψήφισμα για την επανέναρξη των Ευρωπαικών κυρώσεων κατά της Ρωσσίας, σαφώς και να ψηφίσουμε υπέρ.
Όλα στο εγγύς μέλλον.
Γιατί ο χρόνος είναι χρήμα.
Και γιατί "ο Γιάννης φοβάται το θεριό και το θερίο τον Γιάννη".
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΟΥΝΤΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗ
Πηγή:http://wwwaporrito.blogspot.gr/2012/06/11.html
φωτογραφία:http://www.oxafies.com/2016/11/blog-post_300.html

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας

on Friday, 20 May 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Π. Χηνοφώτης, Ναύαρχος (ε.α.), επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και πρώην υφυπουργός Εσωτερικών.

20/5/2016.  Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας αποτελούν το επιστέγασμα της εθνικής ασφάλειας και πρέπει ανάλογα να επιδρούν και στη διαμόρφωση της στρατηγικής της. Αυτός είναι ο γνώμονας που ισχύει τουλάχιστον στις δημοσιοποιημένες συναφείς στρατηγικές (ΗΠΑ, Η.Β., Γαλλία, Αυστραλία κ.ά.). Αξίζει να συγκρατηθεί ότι η δημοσιοποίηση, διαβούλευση, κατά περίπτωση και η συζήτηση στα εθνικά κοινοβούλια, των κυρίων αξόνων, κατέστησε κοινωνούς τους πολίτες για τη στρατηγική κατεύθυνση της χώρας τους και τις επιδιώξεις για την εθνική ασφάλειά της.
Μία πολυδιάστατη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας θα προσεγγίζει και συγκεφαλαιώνει όλες τις διαστάσεις του πλέγματος οικονομική, αμυντική, εξωτερική πολιτική και πολιτική εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας, οι οποίες θα αποτελούν πλέον τις βασικές συνιστώσες της. Θα καθορίζει το πλαίσιο και τις αρχές πολιτικής κατεύθυνσης για την επίτευξη των Αντικειμενικών Σκοπών (ΑΝΣΚ), οι οποίοι εκπληρούμενοι υποστηρίζουν, προστατεύουν και προωθούν τα θεμελιώδη εθνικά συμφέροντα. Κατά κανόνα τα θεμελιώδη εθνικά συμφέροντα συνιστούν τις αδιαπραγμάτευτες βουλήσεις και ανάγκες μιας χώρας, υπό το πρίσμα της εθνικής επιβίωσης, κυριαρχίας και αξιοπρέπειάς της, καθώς και της ασφάλειας και ευημερίας του λαού της, και αποτελούν την ανεξάντλητη πηγή απ’ όπου εκπηγάζουν οι εθνικοί ΑΝΣΚ.
Η εποχή που διανύουμε χαρακτηρίζεται από νέες προκλήσεις, ευκαιρίες και απειλές, με αποτέλεσμα την ταχεία μεταβλητότητα των διακρατικών σχέσεων, της συνεργασίας ή του γεωοικονομικού ανταγωνισμού των κρατών. Οι διαμορφούμενες διεθνείς συγκυρίες επιδρούν στις δυναμικές του περιβάλλοντος ασφαλείας, επηρεάζουν καθοριστικά την αρχιτεκτονική του και διαχρονικά λειτουργούν είτε ωφελιμιστικά είτε επιβαρυντικά στην πορεία ανάδειξης ή επικράτησης των κρατών.
Μέσα σε αυτό το στρατηγικό περιβάλλον τα κράτη επιχειρούν με επιδέξιες πολιτικές, εντός του πλαισίου της Στρατηγικής για την Εθνική τους Ασφάλεια, να μεγιστοποιήσουν το γεωπολιτικό τους κεφάλαιο ή κατ’ ελάχιστον να περιορίσουν ενδεχόμενες απώλειες.
Η βαθιά οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα επιδρά αρνητικά σε μεμονωμένους ή αλληλοκαλυπτόμενους τομείς του εθνικού της ενδιαφέροντος. Αυτή η δημιουργούμενη αλληλεπίδραση, η γεωγραφική μας θέση και οι εξελίξεις στην εγγύς και ευρύτερη περιοχή του εθνικού μας ενδιαφέροντος, συνηγορούν υπέρ μιας επαναπροσέγγισης της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας. Η διασύνδεση των βασικών συνιστωσών του όλου πλέγματος άμυνα-ασφάλεια-οικονομία-διπλωματία θα παρέχει τους ΑΝΣΚ στη χάραξη της εξωτερικής, οικονομικής, αμυντικής πολιτικής, καθώς και αυτής για την εσωτερική ασφάλεια και πολιτική προστασία, ώστε η επίτευξή τους να υποστηρίζει, προστατεύει και προωθεί τα εθνικά μας συμφέροντα, μέσω πολιτικών, οικονομικών, διπλωματικών, στρατιωτικών και πληροφοριακών μέσων.
Εξυπακούεται ότι η εφαρμογή της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας απαιτεί συνοχή δράσεων και σύζευξη προσπάθειας όλων των αρμοδίων υπηρεσιών και φορέων, υπό ενιαίο συντονισμό και έλεγχο, προκειμένου να εκπληρωθούν οι αντικειμενικοί σκοποί κάθε βασικής συνιστώσας της. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι μεγαλύτερο από το σύνολο των επιμέρους αποτελεσμάτων των υπηρεσιών εάν αυτές δρούσαν μεμονωμένα.
Προς τούτο η σύσταση ένα νέου συλλογικού κυβερνητικού οργάνου, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ)1, θα ενσωματώσει τη σύγχρονη αντίληψη στρατηγικού συντονισμού και ελέγχου και θα εξυπηρετήσει την εφαρμογή της νέας στρατηγικής. Η κεντρική διεύθυνση και ο έλεγχος για τον συντονισμό στην πρόληψη, αντιμετώπιση και διαχείριση ειδικών καταστάσεων και κρίσεων, προαπαιτεί αναθεώρηση του πλαισίου υπαγωγής, αρμοδιοτήτων, οργάνωσης και λειτουργίας υπηρεσιών, συμβουλίων, συντονιστικών επιτροπών, κέντρων επιχειρήσεων κ.λπ. με αλληλοκαλυπτόμενα έργα και αρμοδιότητες.
Η Ελλάδα δύναται να αναδυθεί, να ενεργοποιήσει δυνάμεις ληθαργούσες και να διασφαλίσει τα εθνικά της συμφέροντα στο σύγχρονο «γεωπολιτικό γίγνεσθαι».


1. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 30/4/2016 «Σύσταση Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας» του Π. Χηνοφώτη.

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού.

on Friday, 20 May 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ του ΕΛΙΣΜΕ

20/5/2016.  Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού.

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως απαιτούν οι ¨λεγόμενοι δανειστές¨ μας,    που αν μη τι άλλο εμπεριέχουν τουλάχιστον τα στοιχεία της άγνοιας κινδύνου και της ελλιπούς ενημέρωσης και του ανόητου λαϊκισμού , για να μην υποθέσουμε άλλο τίποτα βαρύτερο και εθνικά επιλήψιμο.
          Ας προσπαθήσουμε να αναφερθούμε σε θέματα γεωπολιτικής για να αντιληφθούμε καλύτερα την άγνοια των περισσοτέρων σε θέματα υψίστης εθνικής  σημασίας και επιβίωσης ενός λαού, ώστε ο λαϊκισμός και οι  ευχάριστες δηλώσεις να συνιστούν απαράδεκτη και επικίνδυνη συμπεριφορά των πολιτικών ταγών αυτής της πολύπαθης χώρας, της πατρίδος μας.  Η γεωπολιτική , κατά τον καθηγητή Ι. Μάζη, είναι η επιστήμη που μεθοδολογικά  μελετά, περιγράφει και προβλέπει την ανακατανομή ισχύος. Έτσι τα κράτη κατά την διεθνή συμπεριφορά των τείνουν να επιτύχουν την βελτίωση ή έστω την σταθερότητα της εθνικής των ισχύος. Είναι δηλαδή υποχρεωμένα  όλα τα σοβαρά  και υπεύθυνα κράτη να παρεμποδίσουν την επιδείνωση της εθνικής των θέσης. Για τον σκοπό αυτό η υποχρέωση και η ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας της χώρας  είναι η εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής  με την διάθεση όλων των μέσων του κράτους, όπως η διπλωματία, η οικονομία,  η στρατιωτική ισχύς, ο πολιτισμός κλπ.
          Δηλαδή απλά να πούμε ότι η ύψιστη ευθύνη των κυβερνώντων είναι η πολιτική δράση, ώστε να επιτευχθεί πολιτική ασφαλείας και υψηλή στρατηγική για το έθνος.  Και όταν λέμε πολιτική ασφαλείας εννοούμε το σύνολο των μέτρων , πολιτικής, διπλωματικής, ψυχολογικής  και ιδιαίτερα και πάνω από όλα στρατιωτικής φύσης. Έτσι το κράτος δεν θα εξαναγκασθεί να παραχωρήσει τα κεκτημένα των υλικών και αξιακών εθνικών συμφερόντων, προκειμένου να αποφύγει τον πόλεμο.        
 Οι πυλώνες της ισχύος μιας κρατικής οντότητας είναι τέσσερις:
          Α. Άμυνα – Ασφάλεια
          Β. Οικονομία
          Γ. Πολιτική
          Δ. Πολιτισμός –Πληροφορίες.
          Από τους ανωτέρω πυλώνες ισχύος ενός κρατικού δρώντος, οι δύο πρώτοι  , Άμυνα -  Ασφάλεια και Οικονομία, αποτελούν τις συνιστώσες της σκληρής ισχύος (Hard Power), ενώ οι άλλοι δύο Πολιτική και Πολιτισμός-Πληροφορίες απότελούν τις συνιστώσες της ήπιας ισχύος (Soft Power).  Έτσι διαπιστώνουμε ότι στο Ελληνικό κράτος οι σκληροί πυλώνες ισχύος ευρίσκονται υπό κατάρρευση. Θα πρέπει όμως να επισημάνουμε ότι μπορεί ο πυλώνας της οικονομίας να είναι στον σκληρό πυρήνα ισχύος ενός κράτους και φυσικά να μεταβάλλει το κράτος σε προτεκτοράτο και να καταδικάσει τον λαό του  στην φτώχεια και στην ανέχεια, αλλά  το κράτος δύναται να συνεχίσει να υπάρχει. Ενώ ο πυλώνας της κρατικής ισχύος, δηλαδή η άμυνα και η ασφάλεια είναι ο κυριότερος, βασικότερος και ο παράγων που μηδενίζει το γινόμενο. Δηλαδή αν μειωθεί δραματικά η  στο ελάχιστο  ο πυλώνας ισχύος ενός κράτους – έθνους, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να  είναι (και θα είναι)  η διάλυση της κρατικής οντότητας και πιθανότατα η εξαφάνιση της εθνικής ταυτότητας.
          Καταλήγοντας και να τονίσουμε αυτό που δεν κατανοούν οι πολιτικοί ταγοί μας και οι ανοήτως κομπορρημονούντες, ευτυχώς ολίγοι, ότι ο πυλώνας ΑΜΥΝΑ – ΑΣΦΑΛΕΙΑ δεν πρέπει να καθίσταται αντικείμενο λαϊκισμού, εντυπωσιακών και απαράδεκτων  δηλώσεων, απαξίωσης με οποιονδήποτε τρόπο, με υπερβολικές μειώσεις του προϋπολογισμού, (σε υλικό και προσωπικό)  σε βαθμό που να μην μπορούν  οι εθνικές  Ένοπλες δυνάμεις  μας, να επιτελέσουν το  ύψιστο  και ακροτελεύτιο καθήκον, όπως  αναφέρεται στο Σύνταγμα των Ελλήνων, δηλαδή  της διαφύλαξης των εθνικών μας συνόρων. Και μάλιστα σήμερα που η Τουρκία μια σύγχρονη αναθεωρητική δύναμη  που  εφαρμόζει συνεχώς τα τελευταία χρόνια, μια ιδιαίτερα επιθετική και διεκδικητική πολιτική σε όλους τους τομείς εις βάρος της πατρίδος μας. Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι η πολιτική κατευνασμού (Appeasement),   που εφαρμόζει δυστυχώς  τα τελευταία έτη η Ελλάδα απέναντι στην γείτονα  χώρα, δεν  οδηγεί αναγκαστικά  στην ειρήνη , αλλά τελικά σε πόλεμο, όπως συνέβη στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1930, όταν ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία στην Γερμανία και η αναθεωρητική πολιτική του δεν αντιμετωπίστηκε όπως έπρεπε από τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής, όπως την Αγγλία του Τσάμπερλαιν.  Η μόνη πολιτική που πρέπει να εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις  είναι η πολιτική της Ανάσχεσης (Containment), όπως διδάσκουν όλοι οι μεγάλοι γεωπολιτικοί και εφαρμόζουν τα σοβαρά κράτη. Και δε είναι  μόνο η Τουρκία, που αμφισβητεί και διεκδικεί,  αλλά και ασήμαντα στρατιωτικά κράτη άρχισαν να εγείρουν ανιστόρητες και απαράδεκτες αξιώσεις.  Τα φοβικά σύνδρομα της πατρίδος δεν έχουν θέση  σε καμιά περίπτωση στα εθνικά μας θέματα, γιατί αργά ή γρήγορα θα οδηγήσουν στην «Φιλανδοποίηση»  (παραχώρηση) των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Ας έχουν γνώση οι φύλακες  και οι άσχετοι και ανοήτως εκφέροντας δημόσιο λόγο  πολιτικοί και λοιποί επί θεμάτων Ενόπλων δυνάμεων της πατρίδος , επί των κινδύνων που θα υποβάλλουν το Ελληνικό έθνος με την μείωση του πυλώνα ισχύος  της Άμυνας και της Ασφάλειας, καθόσον διακυβεύεται η ύπαρξή μας. Υπόψη,   ότι φτωχότερα μπορούμε να ζήσουμε, χωρίς πατρίδα όμως πως θα ζήσουμε; Και ας αφήσουν τις πομφόλυγες περί  διεθνούς έννομης τάξης, ότι είμαστε μέλος  διεθνών αμυντικών συμμαχιών, οικονομικών και πολιτικών ενώσεων, άρα ασφαλείς και ότι έχουμε δίκαιο και δεν διεκδικούμε τίποτα από κανέναν, ασχέτως αν όλοι οι άλλοι διεκδικούν πολλά από μας, γιατί η ιστορία γράφεται με άλλους τρόπους.
          Τελειώνοντας θα αναφέρω το περίφημο τραγικό απόσπασμα του Θουκυδίδη, 5ο βιβλίο, από τον διάλογο των Αθηναίων και των Μηλίων, που εξηγεί πολλά και διδάσκει πολλά και να συστήσω, ως ταπεινός Έλλην πολίτης να το διαβάσουν οι έχοντες την διακυβέρνηση της πατρίδος (πολιτική και στρατιωτική ηγεσία) μπας και κατανοήσουν ότι η γεωπολιτική παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα της ιστορίας. 
…ὅτι δίκαια μὲν ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπὸ τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν.   [5.89]
  Δηλαδή
…πως κατά την ανθρώπινη λογική μπορούμε να μιλάμε για δίκαιο όταν και τα δύο μέρη έχουν ίση ισχύ και ότι οι ισχυροί πράττουν ό, τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν όσο τους επιβάλλει η αδυναμία τους (και το αποδέχονται).

2014-03-17. Η γεωστρατηγική αξία του ελληνικού θαλάσσιου χώρου

on Monday, 17 March 2014. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Ηλίας Ηλιόπουλος

2014-03-17. Η γεωστρατηγική αξία του ελληνικού θαλάσσιου χώρου

«H κατάκτησις της Ελλάδος υπό μιας Μεγάλης Χερσαίας Δυνάμεως θα δώσει πιθανότατα εις αυτήν την Δύναμιν την δυνατότητα ελέγχου ολοκλήρου της Παγκοσμίου Νήσου». Sir Halford J. Mackinder

ΕΔΩ! ολόκληρο το άρθρο.

2014-12-05. H Εθνική Αξιοπρέπεια

on Friday, 05 December 2014. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Δρ Μελέτης Η. Μελετόπουλος, Συνεργάτης μας.

2014-12-05. H Εθνική Αξιοπρέπεια

Υπάρχει ένα άυλο αγαθό, απαραίτητο για την επιβίωση και την ιστορική συνέχεια των λαών, ιδίως αυτών που δεν διαθέτουν άφθονους υλικούς πόρους και πλούτο. Το αγαθό αυτό είναι η Εθνική Αξιοπρέπεια, που διασώζει ατομικά και συλλογικά τους πολίτες μίας χώρας από την απαξίωση, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, το ψυχικό σκότιος, και μεσοπρόθεσμα από την δουλεία και μακροπρόθεσμα από τον εκμηδενισμό τους. 

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

2014-12-05. Εξωτερική πολιτική ντροπής

on Friday, 05 December 2014. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γεώργιος Ε. Δουδούμης, Οικονομολόγος-Συγγραφέας, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2014-12-05. Εξωτερική πολιτική ντροπής

Η σημερινή μέρα είναι άλλη μια μέρα που οι Έλληνες θα την θυμόμαστε με θλίψη. Ο λόγος είναι η κατάντια της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας που την απογυμνώνει από τα τελευταία ίχνη αξιοπρέπειάς της.
Μετά το απίθανο ότι «η μουσουλμανική, η οθωμανική κληρονομιά είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς», το οποίο ξεστόμισε ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος πριν από λίγες μέρες, υφιστάμεθα σήμερα την ταπεινωτική επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού και αρκετών υπουργών της Τουρκίας στην Ελλάδα.

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

2014-12-18. Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ ΑΠΟ ΧΘΕΣ

on Friday, 19 December 2014. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2014-12-18. Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗ ΑΠΟ ΧΘΕΣ

Οι πολιτικές διεργασίες των πρόσφατων ημερών έχουν αναζωπυρώσει την αγωνία μας για την  εξέλιξη της οικονομικής κρίσεως και το μέλλον της χώρας μας. Την καθημερινή οικονομική δυσπραγία,  αδυναμία κάλυψης βασικών εξόδων, τρομερή ανεργία και αβεβαιότητα για το αύριο, επιτείνουν οι βομβαρδισμοί οικονομικών αναλύσεων και βαρύγδουπων δηλώσεων από ανθρώπους, κόμματα και οργανώσεις που θα έπρεπε τουλάχιστον να σιωπούν αντιλαμβανόμενοι τις τραγικές ευθύνες τους.

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια!

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων

on Friday, 20 February 2015. Posted in Εθνική Στρατηγική

Επιμέλεια Α. Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων

ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων
Αναδημοσίευση από το περιοδικό ‘Νέα Πολιτική’, Τεύχος 12, Νοε-Δεκ 2014

Η διαχείριση κρίσεων πρέπει να θεσμοθετηθεί και να γίνει μέρος μίας ριζικής πολιτικής μεταρρύθμισης.

Η διαχείριση κρίσεων αντιμετωπίζεται, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και εμπειρία, σε πολλαπλά επίπεδα. Στο επίπεδο της πρόληψης, της πρόγνωσης και της εκτίμησης κινδύνου το έργο αυτό είναι καθήκον ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, που είναι ανύπαρκτο στην Ελλάδα σήμερα.
 
Το όργανο αυτό θα έχει ως αποστολή την χάραξη και τον σχεδιασμό μιας Εθνικής Στρατηγικής ανωτάτου επιπέδου για την εσωτερική ασφάλεια της χώρας, προληπτικά και κατασταλτικά, με πρόβλεψη σε συμφωνίες  διεθνών συνεργασιών σε διμερές και πολυμερές επίπεδο και τη συμμετοχή της ΕΕ για την πρόσδωση κύρους στις ενέργειες και ενίσχυση με πόρους, μέσα και τεχνολογικό εξοπλισμό.
 
Ταυτόχρονα, το ανωτέρω όργανο θα λειτουργεί, και ως όργανο σχεδιασμού και διαχείρισης κρίσεων και εκτάκτων αναγκών και καταστάσεων, και ως όργανο συντονισμού των διαφόρων συναρμοδίων εμπλεκομένων υπηρεσιών για την αντιμετώπιση της εκάστοτε απειλής και πρόκλησης, στα πλαίσια πάντοτε του σεβασμού των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων και της ισχύουσας νομοθεσίας. Έργο επίσης του Συμβουλίου θα είναι και η συλλογή πληροφοριών, ιδίως με την χρήση σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού, η επεξεργασία, η αξιολόγηση και η διοχέτευση αυτών με σύστημα συνεχούς ροής ως «Τράπεζα Πληροφοριών», προς χρήση των επιχειρούντων εμπλεκομένων συναρμοδίων υπηρεσιών και οργάνων.

Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας θα στελεχώνεται από έμπειρους γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς αναλυ¬τές, επιστήμονες των Διεθνών Σχέσεων, ανώτατους συνταξιούχους διπλωμάτες και στρατιωτικούς. Θα υποστηρί¬ζεται από εξειδικευμένο διοικητικό προσωπικό και θα έχει πρόσβαση σε διαβαθμισμένη πληροφόρηση. Θα αναλύ¬ει την διεθνή πραγματικότητα, θα εντοπίζει προκλήσεις, απειλές και ευκαιρίες και θα συμβουλεύει την κυβέρνηση.

Στο πεδίο της αντιμετώπισης της κρίσης πρέπει να υπάρχει ένα Συμβούλιο Διαχείρισης Κρίσεων, με αντικείμενο κρίσεις στους τομείς της Εξωτερικής Πολιτικής, της Εθνικής Αμύνης και της Εσωτερικής Ασφάλειας, το οποίο θα λειτουργεί επικουρικά προς το ΚΥΣΕΑ και το οποίο θα διεκπεραιώνει με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα:
α. την επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης προς το εξωτερικό και το εσωτερικό,
β. την συλλογή, αξιολόγηση και σύνθεση πληροφοριών,
γ. την επικοινωνία και τον συντονισμό με τους διεθνείς οργανισμούς,
δ. τις απαιτούμενε διαδικτυακές ενέργειες,
ε. οποιαδήποτε άλλη υποστηρικτική ενέργεια.

Το Συμβούλιο αυτό θα στελεχώνεται από αποστράτους αξιωματικούς και διπλωμάτες αλλά και εξειδικευμένα στους παραπάνω τομείς στελέχη και θα λει-τουργεί συνεχώς και όχι μόνον σε περιόδους κρίσεων.

Φυσικά, επ’ ουδενί λόγω έχουν θέση σε παρόμοιους μηχανισμούς οι διάφοροι κομματάνθρωποι, συγγενείς και ευνοούμενοι του πολιτικού συστήματος, ούτε ο διορισμός στο υπερευαίσθητο αυτό όργανο μπορεί να αποτελέσει πεδίο ευνοιοκρατικών διορισμών των «ημετέρων».

Εδώ απαιτείται αυστηρά τεχνοκρατική και αξιοκρατική προσέγγιση. Η επισήμανση αυτή μας οδηγεί σε μία γενικότερη διαπίστωση, ότι η σημερινή δομή του πολιτικού συστήματος αποκλείει οποιονδήποτε θεσμικό εκσυγχρονισμό και στον τομέα της Εθνικής Αμύνης και της Εξωτερικής Πολιτικής. Γι’ αυτό μεταρρυθμίσεις και καινοτομίας αυτής της εμβέλειας πρέπει να ενταχθούν στην ‘ατζέντα’ μίας συνολικής Ριζικής Πολιτικής Μεταρρύθμισης, που Θα μεταβάλει άρδην το θεσμικό πλαίσιο και κυρίως το ανθρώπινο δυναμικό της ελληνικής πολιτικής σκηνής

Το Διμηνιαίο Περιοδικό ‘Η Νέα Πολιτική’ (Εκδόσεις Παπαζήση) στον φάκελο του τεύχους 12, Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2014, συνεργάστηκε με προσωπικότητες που έχουν υπηρετήσει σε ευαίσθητους τομείς του ελληνικού κράτους και της εθνικής άμυνας αλλά και σε διεθνείς οργανισμούς συλλογικής ασφάλειας, για να παρουσιάσουν τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες απόψεις και εμπειρίες τους για το ζήτημα της διαχείρισης κρίσεων.

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, θα παρουσιάσει σε εβδομαδιαία βάση, κάθε Τετάρτη, τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με τη σειρά που παρουσιάζονται στο περιοδικό Νέα Πολιτική, όπως παρακάτω:
-Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!
-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!
-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά της, του Υποστρατήγου ε.α.  Ιπποκράτη Δασκαλάκη, Διεθνολόγου, Μέλους του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.
-Απειλές και σύστημα χειρισμού κρίσεων, του Αντιπτεράρχου ε.α. Ευαγγέλου Γεωργούση, Επίτιμου Διοικητού Δ.Α.Ε. Προέδρου Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ι.
-Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνοτουρκικές σχέσεις, του Αντιναυάρχου ε.α. Π.Ν. Βασιλείου Μαρτζούκου, Επιτίμου Διοικητού Σ.Ν.Δ., Προέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Κρίση είναι ΕΔΩ!

on Friday, 20 February 2015. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γραφει ο Υπτγος ε.α. Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος, Συγγραφέας, Μέλος ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Κρίση είναι ΕΔΩ!

Γενικά
Κάθε είδους έλλειψη ισορροπίας αριθμών, ικανοτήτων, ισχύος, δραστικο¬τή¬των, δικαιωμάτων, δυναμικοτήτων, τα όσα παράγωγα αυτών και όλα αυτά, γεννούν μία νέα κατάσταση, η οποία σημαίνει απώλεια απολυτότητας της κυριαρχίας και ανεξαρτησίας του κράτους.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-03-06. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ!

on Friday, 06 March 2015. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Αναστάσιος Μπασαράς, Σμχος (ΜΗ) (ε.α.), Ανώτερο Στέλεχος του ΝΑΤΟ (τέως), Συγγραφέας, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

2015-03-06. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ!

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά:

-Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!
-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!

Θα ακολουθήσουν:
-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά της, του Υποστρατήγου ε.α.  Ιπποκράτη Δασκαλάκη, Διεθνολόγου, Μέλους του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.
-Απειλές και σύστημα χειρισμού κρίσεων, του Αντιπτεράρχου ε.α. Ευαγγέλου Γεωργούση, Επίτιμου Διοικητού Δ.Α.Ε. Προέδρου Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ι.
-Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνοτουρκικές σχέσεις, του Αντιναυάρχου ε.α. Π.Ν. Βασιλείου Μαρτζούκου, Επιτίμου Διοικητού Σ.Ν.Δ., Προέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Σήμερα παρουσιάζεται το κείμενο: 

Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ

Στην ιδρυτική συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού της 4ης Απριλίου του 1949, μεταξύ των άλλων έχουν συμφωνηθεί:
Άρθρον 4: Τα Συμβαλλόμενα Μέρη θέλουσι συσκέπτεσθαι από κοινού οσάκις κατά την γνώμην οιουδήποτε εξ αυτών απειλείται η εδαφική ακεραιότης, πολιτική ανεξαρτησία ή ασφάλεια ενός οιουδήποτε των Μερών.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-03-18. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ.

on Wednesday, 18 March 2015. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-03-18. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ  ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ.

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά:

-Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!
-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!
-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά της, του Υποστρατήγου ε.α.  Ιπποκράτη Δασκαλάκη, Διεθνολόγου, Μέλους του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!

Θα ακολουθήσουν:
-Απειλές και σύστημα χειρισμού κρίσεων, του Αντιπτεράρχου ε.α. Ευαγγέλου Γεωργούση, Επίτιμου Διοικητού Δ.Α.Ε. Προέδρου Συνδέσμου Αποφοίτων Σ.Ι.
-Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνοτουρκικές σχέσεις, του Αντιναυάρχου ε.α. Π.Ν. Βασιλείου Μαρτζούκου, Επιτίμου Διοικητού Σ.Ν.Δ., Προέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Σήμερα παρουσιάζεται το κείμενο: 

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ  ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ

Τα γεγονότα του Οκτωβρίου του 1962, με την κλιμακούμενη αντιπαράθεση ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, εξ αφορμής της εγκατάστασης πυραυλικών συστημάτων από τη δεύτερη στο έδαφος της Κούβας, αποτελούν όχι μόνο την πλέον γνωστή περίπτωση διεθνούς κρίσεως την περίοδο του ψυχρού πολέμου αλλά και τη σημαντικότερη μέχρι σήμερα διακινδύνευση αναμέτρησης με χρήση πυρηνικών όπλων. Η εξέλιξη της αντιπαράθεσης  έχει καταστεί αντικείμενο μελέτης και εξαγωγής συμπερασμάτων αναφορικά με τη διαχείριση διεθνών κρίσεων.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

[12  >>