Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Μήπως οι μίζες στα εξοπλιστικά εξηγούν το "φοβικό σύνδρομο" της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής;...

    Οι αποκαλύψεις γιά τα εξοπλιστικά στην πραγματικότητα επιβεβαίωσαν την κοινή  πεποίθηση: ότι στην διαδικασία παραγγελιών στρατιωτικού υλικού εμφιλοχωρούσε εδώ και χρόνια αθρόος χρηματισμός των αρμοδίων αξιωματούχων. "Ο κόσμος το είχε τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι", κατά την λαϊκή παροιμία. Η τεραστίων διαστάσεων, όπως αποδεικνύεται τώρα, διαφθορά, ήταν διακομματική. Στην ουσία, το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης χρησιμοποίησε τις μίζες α...

18-01-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-03-17. Η γεωστρατηγική αξία του ελληνικού θαλάσσιου χώρου ...

«H κατάκτησις της Ελλάδος υπό μιας Μεγάλης Χερσαίας Δυνάμεως θα δώσει πιθανότατα εις αυτήν την Δύναμιν την δυνατότητα ελέγχου ολοκλήρου της Παγκοσμίου Νήσου». Sir Halford J. Mackinder ΕΔΩ! ολόκληρο το άρθρο....

17-03-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. Εξωτερική πολιτική ντροπής...

Η σημερινή μέρα είναι άλλη μια μέρα που οι Έλληνες θα την θυμόμαστε με θλίψη. Ο λόγος είναι η κατάντια της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας που την απογυμνώνει από τα τελευταία ίχνη αξιοπρέπειάς της.Μετά το απίθανο ότι «η μουσουλμανική, η οθωμανική κληρονομιά είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς», το οποίο ξεστόμισε ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος πριν από λίγες μέρες, υφιστάμεθα σήμερα την ταπεινωτική επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού και...

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων...

ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση ΚρίσεωνΑναδημοσίευση από το περιοδικό ‘Νέα Πολιτική’, Τεύχος 12, Νοε-Δεκ 2014Η διαχείριση κρίσεων πρέπει να θεσμοθετηθεί και να γίνει μέρος μίας ριζικής πολιτικής μεταρρύθμισης.Η διαχείριση κρίσεων αντιμετωπίζεται, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και εμπειρία, σε πολλαπλά επίπεδα. Στο επίπεδο της πρόληψης, της πρόγνωσης και της εκτίμησης κινδύνου το έργο αυτό είναι καθήκον ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, που είναι ανύπαρκτο...

20-02-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-06. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ!...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! Θα ακολουθήσουν:-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας κ...

06-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-18. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

18-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. H Εθνική Αξιοπρέπεια...

Υπάρχει ένα άυλο αγαθό, απαραίτητο για την επιβίωση και την ιστορική συνέχεια των λαών, ιδίως αυτών που δεν διαθέτουν άφθονους υλικούς πόρους και πλούτο. Το αγαθό αυτό είναι η Εθνική Αξιοπρέπεια, που διασώζει ατομικά και συλλογικά τους πολίτες μίας χώρας από την απαξίωση, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, το ψυχικό σκότιος, και μεσοπρόθεσμα από την δουλεία και μακροπρόθεσμα από τον εκμηδενισμό τους.  Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια....

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Articles tagged with: ΑΠΟΨΕΙΣ

Βασίλειος Μαρτζούκος: Οι προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2018

on Sunday, 10 June 2018. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Διανύοντας τον Ιούνιο του 2018, πολλά και σημαντικά εθνικά θέματα βρίσκονται σε εξέλιξη. Στην προεκλογική Τουρκία τα πολιτικά της κόμματα διαγκωνίζονται για την μετεκλογική έμπρακτη διεκδίκηση «ζωτικών» κατά την αντίληψή τους δικαιωμάτων έναντι της Ελλάδος (κυρίως νησιωτικών και ενεργειακών), καθώς και έναντι της Κύπρου.Πρόσφατα τουρκικά προκλητικά «επιτεύγματα» αποτελούν, η απειλή απαγωγής των 8 Τούρκων Αξιωματικών, η διακοπή της διμερούς συμφωνίας επανεισδοχής προσφύγων και το θερινό πρόγραμμα ερευνών του γεωτρύπανου «ΠΟΡΘΗΤΗΣ», ενώ η αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών συνεχίζεται πλέον των 100 ημερών. Τοcasusbelli για τυχόν ενάσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο καλά κρατεί, οι τουρκικές πολιτικές και στρατιωτικές προκλήσεις έχουν καταστεί καθημερινή μας κανονικότητα καιγια το πειστικότερο των προθέσεων, η Τουρκία έχει καταληφθεί από εξοπλιστική φρενίτιδα (δαπάνες άνω των $18 δις ετησίως), με ταυτόχρονη σημαντική ενδυνάμωση της εγχώριας αμυντικής της βιομηχανίας, γεγονότα δηλαδή τα οποία συνάδουν με το αναθεωρητικό όραμα αναβιώσεως του Χαλιφάτου. Υπενθυμίζεται ότι οι ημέτερες δαπάνες για την άμυνα είναι χαμηλότερες των 3 δις €.
Σε ότι αφορά τα Σκόπια, ένα επτασφράγιστο σχέδιο Συμφωνίας βρίσκεται σε τελικό στάδιο διαβουλεύσεων με μόνη βεβαιότητα την σύνθετη ονομασία, το δημοψήφισμα των Σκοπιανών και την απαγόρευση δημοψηφίσματος στους Έλληνες, οι οποίοι ανησυχούντες ενστικτωδώς, ξεχύνονται στους δρόμους σε μη κομματικά συλλαλητήρια διαμαρτυρίας. Αλήθεια την επομένη μίας συμφωνίας πως θα ονομάζει τους Σκοπιανούς η διεθνής κοινότητα και πως θα αυτοαποκαλούνται; Θα εξακολουθεί η Θεσσαλονίκη να αποκαλείται πρωτεύουσα της Μακεδονίας και πως θα αποκαλούνται οι πραγματικοί Μακεδόνες; Η επόμενη ημέρα θα είναι ίδια για την Ελλάδα, όταν με την υπογραφή της θα έχει παραχωρήσει το δικαίωμα στα Σκόπια να αποτελούν το μοναδικό κράτος στον πλανήτη με δικαίωμα να φέρει το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ; Τι μέλει γενέσθαι με τα θεμελιώδη μεγέθη της ταυτότητας, της γλώσσας και του πολιτισμού; Έναντι ποίων ανταλλαγμάτων εκχωρούμε τα μη εκχωρούμενα;
Ενώ το δημογραφικό μας δράμα συνεχίζεται, άνευ ουσιαστικής πολιτικής αντιμετωπίσεως αυτού, η εκροή χιλιάδων νέων Ελλήνων προς το εξωτερικό συνεχίζεται. Ενώ η επανεισδοχή μεταναστών στην Τουρκία διακόπτεται και ο βαλκανικός μεταναστευτικός διάδρομος βρίσκεται ερμητικά κλειστός, οι κυβερνώντες παρακολουθούν παθητικά το υπαρξιακού επιπέδου εθνικό αυτό θέμα, έχοντας εναποθέσει τις ελπίδες του έθνους στην καλή προαίρεση του Ερντογάν και της ΕΕ.
Με το BREXIT σε εξέλιξη, τους τριγμούς του ευρωπαϊκού οικοδομήματος στην Ιταλίανα προκαλούν ανησυχία και την δοκιμασία των ευρωατλαντικώνοικονομικών σχέσεωννα προσδίδει νέα γεωπολιτική διάσταση στην Δυτική συνοχή, η χώρα μας εξέρχεται των μνημονίων με δυσβάσταχτα ψηφισμένα αντικοινωνικά μέτρα (νέες περικοπές συντάξεων, μείωση αφορολογήτου, υποχρεώσεις υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, κόκκινα δάνεια, πλειστηριασμοί, υπερταμείο, ρευστότητα κ.λπ.) και νεφελώδεις υποσχέσεις για το δημόσιο χρέος. Το επίσημο σχέδιο για την ανάπτυξη της χώρας φαίνεται ως επιεικώς ανεπαρκές.
Κοινό σημείο που συνδέει τα ανωτέρω δυσμενώς εξελισσόμενα εθνικά θέματα (ελληνοτουρκικές σχέσεις, Σκοπιανό ζήτημα, δημογραφικό, μεταναστευτικό, οικονομικό – αναπτυξιακό) αποτελεί η έλλειψη Εθνικής Στρατηγικής η οποία διέπει διαχρονικά ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα. Προς όφελος του έθνους μας, το ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. απευθύνει έκκληση και παράκληση προς τα πολιτικά κόμματα όπως αφού προβούν στην ειλικρινή αυτοκριτική τους και εγκαταλείψουν τις «κοκορομαχίες» με προεκλογικό ορίζοντα, ενσκύψουν με σοβαρότητα στην εκπόνηση Εθνικής Στρατηγικής (με ορίζοντα κατ’ ελάχιστον 15ετίας) και κατ’ ελάχιστον επί των προανεφερθέντων εθνικών θεμάτων τα οποία απειλούν άμεσα υπαρξιακά και ζωτικά μας συμφέροντα. Υπενθυμίζεται ότι η εκπόνηση Εθνικής Στρατηγικής προϋποθέτει καθορισμό των Εθνικών Συμφερόντων καθώς και των Εθνικών Σκοπών που απορρέουν από αυτά. Οι βασικές κατευθύνσεις της Εθνικής Στρατηγικής θα πρέπει, επί τέλους, να τηρούνται με συνέπεια ανεξαρτήτως εναλλαγής κυβερνήσεων. Ο δεδομένος πατριωτισμός των πολιτικών εκπροσώπων των Ελλήνων δεν θα πρέπει να επισκιάζεται από οιανδήποτε άλλη δευτερεύουσα σκοπιμότητα. Ρεαλιστικές λύσεις υπάρχουν υπό την προϋπόθεση ότι υφίσταται πολιτική βούληση καθώς και εγρήγορση του ελληνισμού όπου γης. Το ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. διατηρεί ετοιμότητα συνδρομής σε κάθε προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή.
Ιούνιος 2018

                                            Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
                                                     Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
                                                        Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2017

on Tuesday, 19 December 2017. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2017
Αγαπητά μέλη και φίλοι,
 
Οι Έλληνες απογοητευμένοι από ανεκπλήρωτες πολιτικές υποσχέσεις των ετών της κρίσεως, ετοιμάζονται να υποδεχθούν το 2018, δίχως μεγάλες προσδοκίες. Παρακολουθώντας την θετική πορεία Ευρωπαϊκών πρώην «μνημονιακών» κρατών, οι συμπολίτες μας αρχίζουν να διαισθάνονται ότι το οικονομικό μας αδιέξοδο δεν οφείλεται αποκλειστικά στους δανειστές.
Δυστυχώς το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ελλείψει διατυπωμένης, θεσμοθετημένης και τηρουμένης Εθνικής Στρατηγικής, μαστίζεται διαχρονικά από έλλειμμα συνέχειας και συνέπειας, λόγω των εκάστοτε αλληλοαναιρούμενων πολιτικών αποφάσεων στρατηγικού επιπέδου. Αποτελούν ύβρη έναντι των Ελλήνων, κομματικές δηλώσεις του τύπου «δεν υπάρχει τίποτε κοινό με το αντίπαλο κόμμα προς συζήτηση», αφού τα ζωτικά Εθνικά μας Συμφέροντα αποτελούν το αυτονόητο κοινό πεδίο συζητήσεων, συγκλίσεων και χαράξεως Εθνικής Στρατηγικής.
 
Οι απειλές και προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας της χώρας, το δημογραφικό, η μετανάστευση, η οικονομική ανάπτυξη, οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας, η ενεργειακή ασφάλεια, η παιδεία, η υγεία, η τεχνολογία, η ναυτιλία, ο τουρισμός, οι θαλάσσιες ζώνες, οι παραμεθόριες περιοχές, οι συμμαχίες, η τρομοκρατία, η εκμετάλλευση στρατηγικών ευκαιριών κ.λπ., θα έπρεπε να αποτελούν τις κοινές εθνικές επιδιώξεις, ανεξαρτήτως εναλλαγής κυβερνήσεων. Ειδικότερα τώρα που και το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ εμβαπτιζόμενο στην κυβερνητική πραγματικότητα, πάτησε για καλά τις άλλοτε «κόκκινες γραμμές» του, ο δρόμος για κομματική συνεννόηση γύρω από θέματα εθνικής στρατηγικής σημασίας θα έπρεπε να είναι περισσότερο ορατός. Μία τέτοια εξέλιξη θα αποκαθιστούσε την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και κυρίως θα αποτελούσε την βάση ισχυροποιήσεως κρισίμων παραγόντων της εθνικής μας ισχύος.
 
Αντί επιλόγου, θα παρουσίαζε ενδιαφέρον μία υπεύθυνη και σαφής απάντηση στα ακόλουθα ενδεικτικά ερωτήματα (από τα εκατοντάδες αδιευκρίνιστα):
• Ποιο είναι το λεπτομερές εθνικό σχέδιο οικονομικής αναπτύξεως της χώρας, ποιες οι προϋποθέσεις του (π.χ. ασφάλεια, χωροταξία, φορολογία, απονομή δικαιοσύνης, γραφειοκρατία, διαφθορά κ.λπ.), κατά πόσο θεραπεύθηκαν και ποιο το χρονοδιάγραμμα υλοποιήσεως; Στο εν λόγω σχέδιο ποια θέση κατέχει η θαλάσσια ανάπτυξη;
• Με ποιο τρόπο θα εκμεταλλευθεί η χώρα μας, κατά βέλτιστο τρόπο, συγκυρίες όπως το BREXIT για την ναυτιλία, την παρουσία Σίσι στην Αίγυπτο (η οποία δεν θα είναι αιώνια) για τις θαλάσσιες ζώνες, καθώς και τις κακές σχέσεις Δύσεως – Τουρκίας για σειρά εθνικών μας θεμάτων.
• Θα πρέπει υπό τα τρέχοντα δεδομένα να επέλθει συμφωνία με τα Σκόπια, ως προς το όνομα, στην οποία η Ελλάς θα αποδεχθεί ενυπογράφως το όρο «Μακεδονία» ως συνθετικό αυτού, με ότι αυτό συνεπάγεται;
• Ποιο είναι το συγκροτημένο μακροπρόθεσμο εθνικό σχέδιο για την αντιμετώπιση του δημογραφικού ζητήματος, της μεταναστεύσεως και του Ισλάμ στο εσωτερικό της Ελλάδος (έμφαση στις παραμεθόριες περιοχές); Ποιες οι «κόκκινες γραμμές»;
• Δεδομένου ότι οι συμμαχίες δεν εγγυώνται εθνικά μας συμφέροντα και βάσει του τουρκικού εξοπλιστικού προγράμματος, ποιο είναι το εθνικό σχέδιο στρατιωτικής αποτροπής της Τουρκίας, για τα επόμενα δέκα έτη;
 
Η Ελλάς με την 10η σε μήκος ακτογραμμή παγκοσμίως, τα 6000 νησιά της, τον ορυκτό της πλούτο και κατέχοντας (ελληνόκτητα πλοία) το 49% του εμπορικού στόλου της ΕΕ, ευρίσκεται σε γεωγραφική θέση κρίσιμης σημασίας για την Ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομική, εμπορική, ενεργειακή και στρατιωτική δραστηριότητα. Εναπόκειται στα πολιτικά κόμματα εξουσίας να εγκαταλείψουν την διαχείριση του πολιτικού κόστους και σε διακομματική συμφωνία να δώσουν στους Έλληνες εφικτό όραμα βασισμένο σε υγιές αξιακό σύστημα, το οποίο θα υλοποιείται και θα υπηρετείται με συνέπεια από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία.
Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές, υγεία και δημιουργία.
03 – Δεκεμβρίου – 2017
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2017

on Thursday, 21 September 2017. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2017

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Οι ετήσιες ομιλίες των Προέδρων των κομμάτων εξουσίας στην ΔΕΘ, εκλαμβάνονται παραδοσιακά ως η επιτομή του πολιτικού οράματος και της κυβερνητικής πολιτικής επί των πλέον σημαντικών εθνικών θεμάτων της χώρας. Ο οικονομικός χαρακτήρας της ΔΕΘ σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση καθιστούν κατανοητή την εστίαση και την εμμονή του πολιτικού λόγου σε θέματα οικονομίας και ανάπτυξης. Είναι εξ ίσου κατανοητή και αναμενόμενη η επαρκής αναφορά στα θέματα ασφάλειας των πολιτών, της παιδείας και της υγείας.

Στις πρόσφατες ομιλίες των Κων Τσίπρα και Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, προκαλεί δυσάρεστη έκπληξη η παράλειψη αμφοτέρων να αναφερθούν, έστω και επιγραμματικά, στα μείζονα εθνικά ζητήματα της άμυνας της χώρας, της μεταναστεύσεως και του δημογραφικού ζητήματος. Για την ακρίβεια ο Κος Μητσοτάκης αφιέρωσε μόλις δύο προτάσεις για το δημογραφικό: «βόμβα στα θεμέλια του κράτους» και «1000€ αφορολόγητα για έκαστο τέκνο» (αυτή άραγε είναι η λύση για μία «βόμβα»;).

Το σύνολο των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων έχουν ορίσει (δικαίως) την Τουρκία ως εθνική απειλή. Ο αναθεωρητικός μας γείτονας δεν κρύβει τις κυνικές επεκτατικές του προθέσεις, τις οποίες συνδυάζει με τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, θέτοντα σε άμεσο κίνδυνο την εθνική μας αποτροπή που αποτελεί προϋπόθεση ασφάλειας, ειρήνης και οικονομικής ευημερίας. Η μη αναφορά των κομμάτων εξουσίας στην άμυνα, μας επιτρέπει να αναρωτηθούμε κατά πόσο γνωρίζουν κάτι που είναι άγνωστο σε εμάς. Μήπως η Τουρκία θα παύσει από αύριο να απειλεί Ελλάδα και Κύπρο; Μήπως οι σύμμαχοί μας έχουν εγγυηθεί την εθνική μας ακεραιότητα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα; Μήπως οι πολιτικοί μας ταγοί υιοθετούν την Παγκάλειο θέση ότι οι ΕΔ είναι «αντιπαραγωγικές», «αντιαναπτυξιακές» και «αναγκαίο κακό»; Η παράλειψη έστω και απλής αναφοράς στην άμυνα και το μέλλον των ΕΔ, υπό το πρίσμα της αποτροπής, επιτρέπει εικασίες μη αποκλείουσες υποκρυπτόμενη αδιαφορία ή σκοπιμότητα.

Το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί μακράν το κρισιμότερο εθνικό ζήτημα δεδομένου ότι οι πολλαπλές επιπτώσεις του απειλούν την ίδια την ύπαρξη του Έθνους. Εάν το δημογραφικό ζήτημα της χώρας αποτελεί «βόμβα στα θεμέλια του κράτους», όπως διατείνεται ο Κος Μητσοτάκης (ο Κος Τσίπρας ούτε καν το ανέφερε ως ζήτημα), τότε κάθε εχέφρων πολίτης θα περίμενε να ακούσει κατ’ ελάχιστον, ως μέρος της συνολικής σχετικής στρατηγικής, την άμεση δημιουργία Υφυπουργείου Δημογραφίας (για ουσιαστικούς και συμβολικούς λόγους). Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την παράλειψη αμφοτέρων (ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ), να αναφερθούν στο άκρως επικίνδυνο εθνικό ζήτημα (διπλή «βόμβα») του μεταναστευτικού ζητήματος, προβληματίζει τους συμπολίτες μας στους οποίους γεννώνται νέα εύλογα ερωτήματα όπως: Το μεταναστευτικό δεν αποτελεί μείζον εθνικό ζήτημα για ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ώστε να αξίζει την επιγραμματική έστω διατύπωση σχετικών προθέσεων και πολιτικής;

Η κοινή παράλειψη αναφοράς σε αυτό αποτελεί ένδειξη ότι η σχετική πολιτική των δύο κομμάτων συγκλίνει; Μήπως η εύκολη μαζική απόδοση ιθαγένειας σε αλλοεθνείς, αναφομοίωτους (βάσει ευρωπαϊκής και διεθνούς εμπειρίας) Μουσουλμάνους μετανάστες από Ασία και Αφρική, πρόκειται να αποτελέσει την «λύση» στο δημογραφικό μας πρόβλημα; Εάν όχι τότε ποια είναι η πολιτική αποτελεσματικής αντιμετωπίσεως του φαινομένου για το οποίο διαφαίνονται τάσεις επιδεινώσεως; Όταν ενώπιον των Ελλήνων οι αρχηγοί των κομμάτων εξουσίας διατυπώνουν το εθνικό τους όραμα για την Ελλάδα του αύριο και παραλείπουν να αναφερθούν, σε μείζονα θέματα όπως τα προαναφερθέντα, η ανησυχία και η ανασφάλεια του Ελληνικού λαού ολοένα θα εντείνεται, γεγονός που δεν συμβάλλει στην εθνική σταθερότητα και την κοινωνική συνοχή. Οι ολοκληρωμένες προτάσεις των πολιτικών κομμάτων στα θέματα δημογραφίας, άμυνας, ασφάλειας, οικονομίας, μεταναστευτικού και κοινωνίας, θα πρέπει να αποτελέσουν τα βασικά κριτήρια των Ελλήνων ψηφοφόρων κατά τις επόμενες εκλογές.

Σεπτέμβριος 2017

Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Αντιναύαρχος ε.α.

Β. Μαρτζούκος ΠΝ

 

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2016

on Friday, 16 September 2016. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2016

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Η κακοδαιμονία της Ελλάδος δυστυχώς συνεχίζεται σε κάθε επί μέρους τομέα λόγω του ανεπαρκούς πολιτικού συστήματος το οποίο χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικούς κυβερνώντες και από πολιτικά κόμματα ανίκανα στο σύνολό τους να χαράξουν διακομματική Εθνική Στρατηγική. Απόρροια του γεγονότος αυτού είναι οι αποσπασματικές, συγκυριακές, εμβαλωματικές και αλληλοαναιρούμενες στρατηγικές αποφάσεις οι οποίες ποικίλλουν από κυβέρνηση σε κυβέρνηση και από Υπουργό σε Υπουργό.

Στο εσωτερικό της χώρας το μεταναστευτικό πρόβλημα διογκώνεται με άκρως δυσοίωνες προοπτικές (εκρηκτικός συνδυασμός δημογραφικού – μεταναστεύσεως – Ισλάμ) και οιοσδήποτε ανησυχεί ή διαμαρτύρεται για τα αυτονόητα, βρίσκει απέναντί του σύσσωμα Κυβέρνηση και την πλειοψηφία των ΜΜΕ να τον μέμφονται με τίτλους όπως αυτούς του ρατσιστού, ξενοφοβικού ή ναζιστού. Προ της στοχοποιήσεως αμυνομένων πολιτών και της αναλήψεως «αντιρατσιστικών» μέτρων, συνιστάται στο σύνολο των πολιτικών, να ορίσουν πρώτα επ’ ακριβώς τι είναι ο «ρατσισμός» (αξίζει μία σχετική συζήτηση) και επιπλέον σαν πρώτο δείγμα αξιοπιστίας και παραδείγματος προς τον «αμαθή» και «αντιδημοκρατικό» λαό που διαμαρτύρεται, να απομακρύνουν τα τέκνα τους από τα ιδιωτικά σχολεία και να τα εγγράψουν σε σχολεία όπως αυτό της Γκράβα (Πατησίων) όπου το 80% των μαθητών είναι αλλοδαποί.

Η γενική κατάσταση στην παιδεία είναι δυνατόν να συνοψισθεί στην κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, επαναφορά των αιωνίων φοιτητών, την επαναφορά της εκλογικής ομηρίας των καθηγητών και κυρίως στον προβληματισμό του Υπουργού Παιδείας στο κατά πόσο θα έπρεπε η γλώσσα μας να έχει τόσα πολλά φωνήεντα…

Δεν χρειάζεται κάποιος να αναλάβει ρόλο Κασσάνδρας για να προβλέψει ότι με το υφιστάμενο περιβάλλον (φορολογία, γραφειοκρατία, δικαιοσύνη, οικονομία, ανύπαρκτη έρευνα και καινοτομία, αντιεπιχειρηματικά μέτρα κ.λπ.), οι επενδύσεις και η ανάπτυξη αποτελούν ουτοπική αυταπάτη. Τα κοινωνικά αποτελέσματα της ανεργίας, της πενίας, της επιδεινώσεως του δημογραφικού και της μαζικής φυγής νέων στο εξωτερικό δίνουν το τόνο του αδιεξόδου, ενώ η ανομία και το έγκλημα αποτελούν καθημερινότητα στην ζωή των ανυπεράσπιστων Ελλήνων.

Στις Ένοπλες Δυνάμεις τα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν περίπου μηδενισθεί (με αντίστοιχη συρρίκνωση της εθνικής αποτροπής), ενώ μάχιμα στελέχη (ακόμη και των ειδικών δυνάμεων), εντός της βραχείας θητείας τους, αναλαμβάνουν και καθήκοντα σχετικά με συσσίτια και εγκαταστάσεις των μεταναστών.

Στις σχέσεις με την ΕΕ, την χώρα μας συνοδεύει πλέον παγίως η αναξιοπιστία και γραφικότης αφού υπάρχει διγλωσσία και σειρά «ιδιόρρυθμων» διαπραγματεύσεων που καταλήγουν σε ενυπόγραφες συμφωνίες οι οποίες είτε δεν εφαρμόζονται είτε εφαρμόζονται κατόπιν εορτής, με «πόνο ψυχής» και πριν στεγνώσει η μελάνη της υπογραφής ζητείται επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας.

Προκαλεί μεγάλη ανησυχία η πίεση για ταχεία «επίλυση» του Κυπριακού (σε διζωνική και δικοινοτική βάση), η οποία φαίνεται ότι συνδέεται με τις εξελίξεις των σχέσεων Τουρκίας και Δύσεως, με το Κουρδικό και με την ενέργεια των υδρογονανθράκων της Μ. Ανατολής και της Α. Μεσογείου. Οι ελπίδες στρέφονται δυστυχώς στο προβλεπόμενο σχετικό δημοψήφισμα του κυπριακού λαού.

Ενώ από τα χείλη Υπουργών μας, ξεφεύγει κατά διαστήματα η λέξη «Μακεδονία», όταν αναφέρονται στο κράτος των Σκοπίων, προσφάτως ο πρώην Πρωθυπουργός Λ. Γκεοργκίεφσκι παραδέχθηκε ότι οι κάτοικοι της χώρας του είναι Σλάβοι και δεν σχετίζονται με τους αρχαίους Μακεδόνες. Δεδομένου ότι η ονομασία συνδέεται άρρηκτα με την εθνική ταυτότητα του γειτονικού κράτους, ας γίνει κατανοητό επί τέλους σε όσους απεργάζονται συμβιβαστικές «λύσεις», ότι η νομιμοποίηση της «Συνταγματικής ονομασίας» των Σκοπίων δεν θα προέλθει από τις επικυρωτικές υπογραφές ακόμη και όλων των κρατών του πλανήτου αλλά από την υπογραφή της Ελλάδος.

Οι ανωτέρω ενδεικτικές εξελίξεις (ο κατάλογος των εσωτερικών και εξωτερικών θεμάτων εθνικής εμβέλειας είναι πολύ μεγάλος) επιβεβαιώνουν τον αρχικό ισχυρισμό περί απουσίας Εθνικής Στρατηγικής επί στρατηγικών επιλογών, αποφάσεων και ενεργειών. Είναι καιρός η κοινή γνώμη να φωνάξει με κάθε τρόπο την απαίτηση ταχείας ωριμάνσεως του πολιτικού συστήματος, διότι όσο και εάν «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» καθένας αφουγκράζεται τον ρόγχο της και διαισθάνεται τα όρια των αντοχών της. Πάντοτε υπάρχει ελπίδα αλλά χρειάζεται πραγματική πολιτική ηγεσία με εθνικό (και όχι διεθνικό) όραμα, ειλικρινή σχέση με τους Έλληνες πολίτες, προσηλωμένη αμιγώς στα Εθνικά Συμφέροντα, με  πολιτική βούληση για ανατροπές, αποφασισμένη να θεσπίσει κράτος δικαίου και επιβολής των νόμων καθώς και έμπρακτη διάθεση να εμπνεύσει δια του παραδείγματος.

Σεπτέμβριος 2016
Αντιναύαρχος ε.α.

Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2015

on Tuesday, 08 December 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Οι Κυβερνήσεις που φιλοδοξούν να υπηρετούν αποτελεσματικά τους πολίτες που τις εκλέγουν εκκινούν από την κατανόηση της αποστολής τους, δεδομένου ότι από αυτήν απορρέουν οι επί μέρους σκοποί, στρατηγικές και άλλες ενέργειες. Η μη κατανόηση της αποστολής καθιστά τα επί μέρους κυβερνητικά έργα ασαφή, ασύνδετα και συχνά αλληλοαναιρούμενα με ανάλογες εθνικές επιπτώσεις.

Ο ΥΠΕΞ Κος Κοτζιάς κατά την ομιλία του της 5ης Δεκεμβρίου 2015 στην Βουλή, στα πλαίσια του προϋπολογισμού 2016, έθεσε ως κριτήρια ασκήσεως της εξωτερικής πολιτικής, τα Εθνικά Συμφέροντα, τον πατριωτισμό, την πορεία της ΕΕ, τις διεθνείς εξελίξεις, το διεθνές δίκαιο και τον διεθνισμό. Κατά την άποψή μας πρόκειται περί σφάλματος κατανοήσεως της αποστολής του.

Μοναδικό κριτήριο ασκήσεως εξωτερικής πολιτικής, αποτελούν τα Εθνικά Συμφέροντα. Τελεία και παύλα. Τα υπόλοιπα δεν ευρίσκονται στο ίδιο επίπεδο αλλά παρακολουθούνται, συνεξετάζονται, αναλύονται, συνδυάζονται και τελικά αποφασίζεται η σχετική εθνική εμπλοκή και δράση με αποκλειστικό γνώμονα τα Εθνικά Συμφέροντα. Τα τελευταία θα ήταν  καλό κάποτε να προσδιορισθούν, να διατυπωθούν και να ταξινομηθούν στις γνωστές κατηγορίες (επιβιώσεως, ζωτικά, μείζονα και περιφερειακά), καθ’ όσον όταν διακυβεύονται Εθνικά Συμφέροντα των δύο πρώτων κατηγοριών χρησιμοποιείται ισχύς. Οι ασάφειες (σκόπιμες ή μη) είναι βολικές διότι επιτρέπουν αυθαιρεσίες, επιμερίζοντας και διαχέοντας τις ευθύνες.

Σε μία εποχή κατά την οποία στην ευρύτερη περιοχή εθνικού ενδιαφέροντος, οι γεωπολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες, με άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στην χώρα μας, η Ελλάς δυστυχώς αντιδρά αντανακλαστικά και σπασμωδικά όπως είναι αναμενόμενο αφού εδώ και δεκαετίες τα πολιτικά κόμματα εξουσίας δεν έχουν κατορθώσει να διατυπώσουν διακομματική Εθνική Στρατηγική. Στο πλαίσιο αυτό τα Σκόπια κερδίζουν έδαφος στις διεκδικήσεις τους, η Αλβανία πιέζει σε όλα τα διμερή ανοικτά μέτωπα, το Κυπριακό φαίνεται να οδηγείται σε μη ευνοϊκή επίλυση για τον ελληνισμό, ενώ αποτελεί απλώς θέμα χρόνου η αναθεωρητική Τουρκία να σκληρύνει έμπρακτα  την ήδη  ακολουθούμενη πειθαναγκαστική πολιτική της.

Πέρα και επάνω από κάθε άλλη εθνική απειλή ή πρόκληση, το τρίπτυχο «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ» αποτελεί την βόμβα που πρόκειται όχι μόνο να ακυρώσει κάθε άλλη εθνική προσπάθεια αλλά και να απειλήσει τα Εθνικά Συμφέροντα Επιβιώσεως. Είναι εύπεπτες οι διεθνιστικές, «ανθρωπιστικές» και πολυπολιτισμικές κορώνες αλλά όταν διακυβεύονται Εθνικά Συμφέροντα, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι σηκώνουν φράκτες ή απομονώνουν «επικίνδυνες» χώρες και τελικά κάποιοι  «χρήσιμοι ηλίθιοι» συσσωρεύουν τις τεράστιες μη αφομοιώσιμες ανθρώπινες μάζες από κάθε περιοχή του πλανήτη, σέρνοντας ενσυνείδητα τον χορό του Ζαλόγγου.

Η χώρα μας μειώνει διαρκώς την εθνική της ισχύ αφού διατηρεί το αξιακό έλλειμμα, παρατείνει το οικονομικό της μαρτύριο με αντιαναπτυξιακές πολιτικές, αποδυναμώνει περαιτέρω τις ΕΔ, αδρανεί στο δημογραφικό, εγκληματεί στο μεταναστευτικό, διώχνει τον ανθό της νεολαίας της στο εξωτερικό, δεν εκμεταλλεύεται τους πόρους της και  η παιδεία της  δεν εστιάζει στην απόδοση ενσυνειδήτων Ελλήνων πολιτών, δεν προσελκύει ξένους φοιτητές και δεν συνδέεται με την αγορά και την σχετική έρευνα.

Τέλος τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ κρύβουν το δάσος και προβάλλουν στην κοινή γνώμη το δένδρο.

Πριν η Ελλάς καταστεί τουρκικός δορυφόρος και πριν αντικαταστήσει τον πληθυσμό της με Ασιάτες και Αφρικανούς, θα πρέπει η ανώριμη πολιτικά ελληνική κοινωνία (η οποία διαιωνίζει τον φαύλο κύκλο του προβληματικού πολιτικού συστήματος), πριν είναι αργά να ξυπνήσει και να αντιδράσει σθεναρά και δημοκρατικά, για την επιβίωση των απογόνων της.

Δεκέμβριος 2015
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2015

on Friday, 12 June 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Ιούνιος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι
Ελπίζω να υπάρξει ευτυχής κατάληξη στην εθνική μας οικονομική περιπέτεια και για μία ακόμη φορά να μας σώσει ο Θεός της Ελλάδος (εάν δεν έχει και αυτός κουραστεί), διότι οι πολιτικοί μας ταγοί αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων, αφού δεν τολμούν να συνεργασθούν και να ομολογήσουν αλήθειες υψηλού πολιτικού κόστους, ενώ ο ανώριμος πολιτικά ελληνικός λαός εξακολουθεί να ψηφίζει τον εκάστοτε πολιτικό πλειοδοτούντα σε ανώδυνες αλλά ανέφικτες λύσεις  (π.χ. λεφτά υπάρχουν…, Ζάπεια…., πρόγραμμα Θεσσαλονίκης… κ.λπ.).

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Απρίλιος 2015

on Wednesday, 15 April 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Απρίλιος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι
Οι συμπολίτες μας εξακολουθούν να ζουν σε περιβάλλον εναγωνίου αβεβαιότητος. Θα υπάρξει έντιμη συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους μας ή θα παραταθεί το μαρτύριο της οικονομικής και επενδυτικής αβεβαιότητος που λειτουργεί ως αναπτυξιακή και εργασιακή τροχοπέδη; Θα υπάρξουν θετικές, για τα Εθνικά μας Συμφέροντα, εξελίξεις σε θέματα όπως το Σκοπιανό, το Κυπριακό, οι θαλάσσιες ζώνες και το ενεργειακό; Στο εσωτερικό μέτωπο οι νόμοι θα αρχίσουν να εφαρμόζονται άμεσα και προς κάθε κατεύθυνση; Θα σταθεροποιηθεί το νομικό πλαίσιο που αφορά την φορολογία, την παιδεία, την υγεία, την επιχειρηματικότητα κ.λπ. ή θα διατηρήσουμε το ρευστό και αιωρούμενο περιβάλλον που επιτρέπει την αυθαιρεσία και ενισχύει την αγωνία των πολιτών;

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2014

on Sunday, 28 December 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2014

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Παρά τις σημαντικές διεθνείς εξελίξεις που επιδρούν στην περιοχή και στην χώρα μας, η ερχόμενη χρονική περίοδος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, οι οποίες αναμένεται ότι θα έχουν σημαντικές προεκτάσεις στους τομείς της οικονομίας, της εξωτερικής πολιτικής και της κοινωνίας. Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και οι ενδεχόμενες βουλευτικές εκλογές απασχολούν από τώρα όχι μόνο τον ελληνικό λαό αλλά και την διεθνή κοινή γνώμη, ιδιαίτερα δε την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η επικείμενη εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, επαναφέρει το θέμα του θεσμού αυτού τόσο ως προς την πρακτική διαδικασία επιλογής και εκλογής, όσο και ως προς την αποτίμηση της συνεισφοράς του, στα πλαίσια της Συνταγματικής του δικαιοδοσίας. Είναι διάχυτη η αίσθηση στην κοινή γνώμη, όπως αυτή εκφράζεται καθημερινά με απλοϊκό αλλά αυθεντικό τρόπο, ότι ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας, ως έχει,  επιτελεί περισσότερο εθιμοτυπικό και λιγότερο ουσιαστικό έργο, ενώ η κομματική ιδιοτέλεια και σκοπιμότητα διαδραματίζει στην πράξη καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των εκάστοτε Προέδρων. Είναι κατά συνέπεια αναγκαία η Συνταγματική αναβάθμιση του θεσμού και η στοιχειώδης διαφύλαξη του κύρους του, με αναθεώρηση των δικαιοδοσιών του Προέδρου και με την διασφάλιση της αποσυνδέσεως της εκλογής του από κομματικές σκοπιμότητες. Ο ελληνικός λαός θα ήθελε τον Πρόεδρό του, ουσιαστικό σύμβολο ενότητας και ασφαλιστική δικλείδα σε περιπτώσεις δυσαρμονίας της λαϊκής βουλήσεως με αυτήν των εκπροσώπων του στην Βουλή. Σε κάθε περίπτωση η επιβαλλομένη αναβάθμιση των δικαιοδοσιών του Προέδρου δεν θα πρέπει να δημιουργήσει δεύτερο πόλο εξουσίας, βάσει και του σχετικού βεβαρημένου ιστορικού παρελθόντος της χώρας.
Το ενδεχόμενο μη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, πρόκειται να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές εν μέσω κρισίμων διεργασιών στο εξωτερικό και το εσωτερικό της. Από τις δημοσκοπήσεις συμπεραίνεται ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος αισθάνεται εγκλωβισμένος και διστάζει να εμπιστευθεί χωρίς συνεπαγόμενες τύψεις οιαδήποτε παράταξη. Τα διλήμματα πολλά, οι υποσχέσεις ακόμη περισσότερες και το διακύβευμα καθοριστικό για την περαιτέρω εθνική πορεία.
Πεμπτουσία του ευαίσθητου πολιτεύματος της Δημοκρατίας αποτελεί η εναρμόνιση της ελευθερίας με την έννομη τάξη προκειμένου να αποφεύγονται οι παρεκτροπές της απολυταρχίας και της οχλοκρατίας. Επιπλέον ο νόμος της Πολιτείας, θα πρέπει να εφαρμόζεται άμεσα και ανεξαιρέτως σε κάθε πολίτη. Η πραγματική αλλαγή ξεκινά από την αυτοκριτική. Στην χώρα μας κατέρρευσε το αξιακό σύστημα, η εφαρμογή του νόμου υπήρξε επιλεκτική, η διαφθορά είχε διεισδύσει σε μεγάλο μέρος του κοινωνικού ιστού, το πολιτικό σύστημα δεν έθεσε την υγιή παραγωγή και ανάπτυξη σε πρώτη προτεραιότητα, οι Κυβερνήσεις δανειζόμενες επί δεκαετίες δαπανούσαν περισσότερα από τα δημόσια έσοδα  και η εκάστοτε αντιπολίτευση χάιδευε αυτιά ζητώντας περισσότερες προσλήψεις, αντιπαραγωγικά «κεκτημένα» δικαιώματα και μη αξιολόγηση των δημοσίων λειτουργών, χωρίς ποτέ να καταγγείλει το συνδικαλιστικό (και όχι μόνο) φαγοπότι. Το θάρρος και η δυσκολία της αυτοκριτικής (συλλογικής και ατομικής) έγκειται στην οικειοθελή λογοδοσία,  την απόρριψη οικείων πράξεων του παρελθόντος και την έμπρακτη μεταμέλεια. Είναι περισσότερο βολικό για όλα τα κακώς κείμενα και πεπραγμένα να φταίνε «σκοτεινά ξένα κέντρα» που επιβουλεύονται την χώρα και απεργάζονται  την υποταγή της, ενώ είναι γνωστό από την εποχή του Θουκυδίδη έως την σύγχρονη εποχή του Παναγιώτη Κονδύλη, ότι μία χώρα αποτιμάται από το Διεθνές Σύστημα και τις Συμμαχίες της, όσο είναι το ειδικό γεωπολιτικό της βάρος (αρχή της αυτοβοήθειας).
Αν και ιδιαίτερα δυσχερής, για τον ώριμο Έλληνα ψηφοφόρο, η επιλογή πολιτικού κόμματος, σημαντικά γενικά κριτήρια θα πρέπει να είναι, τα πεπραγμένα και όχι οι υποσχέσεις των κομμάτων, τα προσόντα των υποψηφίων, η συμβατότητα των πολιτικών προθέσεων με το διεθνές περιβάλλον και την διεθνή συγκυρία, οι θέσεις στα εθνικά μας θέματα δια της εξωτερικής πολιτικής (τα οποία σχετίζονται με την εθνική μας ακεραιότητα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα), οι πολιτικές θέσεις και προθέσεις σε θέματα αποτροπής, ασφάλειας και άμυνας σε σχέση με τις απειλές, οι διαθέσεις και επιδιώξεις έναντι του εκρηκτικού συνδυασμού «δημογραφικό πρόβλημα, μετανάστευση και Ισλάμ», η παρουσίαση ουσιαστικού (και όχι γενικόλογου) αναπτυξιακού προγράμματος για την χώρα, η ειλικρινής και κοστολογημένη οικονομική και κοινωνική πολιτική πρόταση (με έμφαση στην περιφέρεια και τις παραμεθόριες περιοχές) και η πειστική επένδυση στην παιδεία και τον πολιτισμό. Όσο περισσότερο συγκεκριμένα είναι τα προγράμματα καθώς και το κόστος και το χρονοδιάγραμμα υλοποιήσεως αυτών, τόσο περισσότερο θα πρέπει να επιδρούν στην συνείδηση του προσανατολισμένου στο εθνικό συμφέρον ψηφοφόρου.
     Προς αποφυγή συγχύσεων και αποπροσανατολισμών, οι συμπολίτες μας θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι οι εκλεκτοί τους πολιτικοί έχουν δεσμευθεί με τις θέσεις και τα προγράμματά τους, ότι δηλαδή θα υπηρετήσουν αποκλειστικά τα Ελληνικά Εθνικά Συμφέροντα και όχι κάποια ομιχλώδη, διεθνή, οικουμενικά και πλανητικά του τύπου «παγκόσμια διακυβέρνηση», «πολίτες του κόσμου», «πανανθρώπινα δικαιώματα», «κοινωνίες και όχι έθνη», «πολυπολιτισμικά κράτη» κ.λπ., τα οποία θα έκαναν ασφαλώς πανευτυχείς κάποιες υπερδυνάμεις στον οποίων το μύλο ρίχνουν νερό οι θιασώτες των «οραμάτων» αυτών εκουσίως ή ακουσίως.

Κατεβάστε ΕΔΩ! το κείμενο!
                                                             

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2014

on Sunday, 07 September 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2014

Αγαπητά μέλη και φίλοι αναγνώστες,

Οι Έλληνες τηλεθεατές παρακολούθησαν με έκπληξη στα δελτία ειδήσεων, την επίσημη αναγγελία του Υπουργού Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, ως Υπουργού Εξωτερικών της «Μακεδονίας», κατά την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Ηνωμένο Βασίλειο, την 4η Σεπτεμβρίου 2014. Το περιστατικό απεδόθη σε σφάλμα του τελετάρχου. Ακόμη και εάν δεχθούμε την εξήγηση αυτή, γιατί άραγε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Κος Ράσμουνσεν αλλά κυρίως ο οικοδεσπότης Βρετανός Πρωθυπουργός Κος Κάμερον, δεν έσπευσαν να επανορθώσουν το «λάθος του τελετάρχου» αλλά απλώς υποδέχθηκαν τον Σκοπιανό Υπουργό με ασπασμούς, εναγκαλισμούς και πλατιά χαμόγελα; Θα πρέπει να επισημανθεί ότι δυστυχώς και οι υψηλοί εκπρόσωποι της Ελλάδος δεν αντέδρασαν άμεσα καθ’ οιονδήποτε τρόπο για το προφανώς εσκεμμένο θεσμικό ατόπημα.
Αναλογίζονται οι Δυτικοί αυτοί «φίλοι» μας ότι μετά την σκηνή αυτή, ο μέσος Έλληνας συμπεραίνει ότι το ΝΑΤΟ εν γένει και ειδικότερα η Βρετανία δεν είναι αλληλέγγυοι προς ένα κράτος μέλος αλλά αντιθέτως το υπονομεύουν; Μήπως η Βρετανική «ευαισθησία» για την μη ανάμιξη στα «εσωτερικά» θέματα άλλων κρατών, καθώς και για το «δικαίωμα» των Σκοπιανών να αυτοαποκαλούνται και να αυτοπροσδιορίζονται υπερισχύει της τηρήσεως των θεσμών, καθώς και της ΝΑΤΟϊκήςκαι ευρωπαϊκής αλληλεγγύης;
Οι Βρετανοί και οι υπόλοιποι ΝΑΤΟϊκοί φίλοι μας ασφαλώς γνωρίζουν ότι το κράτος των Σκοπίων που απαρτίζεται από Σλάβους και Αλβανούς, διεκδικεί το όνομα, την ιστορία και τον πολιτισμό της αρχαίας Μακεδονίας της οποίας οι Έλληνες κάτοικοι δεν ομιλούσαν και έγραφαν σλαβικά ή αλβανικά αλλά ελληνικά. Γνωρίζουν επίσης ότι κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου δόθηκε από την τότε Γιουγκοσλαβία στην Νότια Σερβία, η ονομασία «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και μεθοδεύθηκε η δημιουργία «μακεδονικού έθνους» για καθαρά αναθεωρητικούς και αλυτρωτικούς σκοπούς (ψευδομακεδονία του Αιγαίου), οι οποίοι διατηρούνται και σήμερα. Η αδιαφορία ή και υποστήριξη των «συμμάχων» μας (οι περισσότεροι έχουν συνάψει διπλωματικές σχέσεις σε διμερές επίπεδο, με το όνομα «Μακεδονία»), προς ένα κατασκευασμένο ψεύδος αλυτρωτικού χαρακτήρος, στρέφεται ευθέως κατά της χώρας μας, η οποία  προσπαθεί να αμυνθεί, με σχετική άρθρωση επιχειρηματολογίας για το αυτονόητο.
Μήπως άραγε θα πρέπει να θυμίσουμε στον «ευαίσθητο» Κο Κάμερον ποιός έκαψε τον Γ. Αυξεντίου και κρέμασε τους M. Καραολή και A. Δημητρίου καθώς και τόσους άλλους αγωνιστές της ΕΟΚΑ στην Κύπρο διότι αυτοί επιθυμούσαν να αυτοπροσδιορισθούν (και μάλιστα δίχως να σφετερίζονται ξένα ονόματα) και να επιλέξουν που ανήκουν; Οι Βρετανοί δεν έσπρωχναν την Τουρκία στην Κύπρο από το παράθυρο, μετά τον ελληνικό ξεσηκωμό, εφαρμόζοντας την τακτική «διαίρει και βασίλευε»; Δεν είναι οι Βρετανοί που με παρωχημένη και προκλητική αποικιοκρατική αντίληψη διατηρούν στρατιωτικές βάσεις τους σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος και μάλιστα επί τμήματος του Κυπριακού εδάφους το οποίο αποκαλούν «εθνικό έδαφος»; Αυτά για να μην ξεχνούμε μερικές πρόσφατες βρετανικές επεμβάσεις σε ξένα κράτη και δίχως να μπούμε στον κόπο να ανασύρουμε μακρά σειρά παρομοίων γεγονότων από την παλαιότερη ιστορία.
Καλό λοιπόν θα είναι οι Δυτικοί φίλοι μας να προσέχουν την στάση τους σε σειρά μειζόνων θεμάτων εθνικού ενδιαφέροντος στο εξωτερικό και το εσωτερικό της Ελλάδος, καθ’ όσον η στάση αυτή προβληματίζει έντονα την ακόμη φιλοδυτική ελληνική κοινή γνώμη και αποδυναμώνει την φιλοδυτική επιχειρηματολογία. Δεν θα έβλαπτε εάν η Δύση αναλογισθεί ρεαλιστικά την πληθώρα των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων που της παρέχει η χώρα μας, καθώς και την πιθανότητα μίας Ελλάδος όχι αιωνίως δεδομένης, αφού στην πολιτική δεν υπάρχουν μονόδρομοι και όπως εξ’ άλλου τονίζουν οι φλεγματικοί Βρετανοί «φίλοι» μας, στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι και σταθεροί εχθροί αλλά μόνο σταθερά Εθνικά Συμφέροντα.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2013

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Tuesday, 24 December 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ (ε.α.) - ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2013

Αγαπητά μέλη και φίλοι του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.
Κλείνει ένα ακόμη κρίσιμο έτος τόσο για την χώρα μας, όσο και για τον ευρωπαϊκό Νότο. Ανεξάρτητα από τα υπαρκτά περιθώρια εθνικών χειρισμών για την αντιμετώπιση της κρίσεως, συνολική αποτελεσματική λύση είναι δυνατόν να δοθεί μόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), η οποία θα πρέπει επί τέλους να στραφεί στα πολιτικά οράματα των δημιουργών της, παραμερίζοντας τις τρέχουσες λογιστικές πρακτικές της, πριν να είναι αργά για την ίδια της την ύπαρξη. Σε ένα άκρως ανταγωνιστικό, δυναμικό και επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον, ο διαθέσιμος χρόνος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δυστυχώς δεν είναι απεριόριστος. Τα μέτρα που λαμβάνονται προς την κατεύθυνση αυτή είναι δειλά, ανεπαρκή και δεικνύουν την έλλειψη πολιτικού αναστήματος των ευρωπαίων ηγετών, το οποίο θα τους επέτρεπε να αντιληφθούν, στην ορθή τους διάσταση, τις προκλήσεις, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που περιστοιχίζουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Οκτώβριος 2013

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Sunday, 06 October 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ (ε.α.) - ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Οκτώβριος 2013

Αγαπητά Μέλη και φίλοι
Η ενισχυμένη από τις πρόσφατες γερμανικές εκλογές Κα Α. Μέρκελ (41.5% και 311 έδρες έναντι συνόλου 630), διαπραγματεύεται ήδη με τους Σοσιαλδημοκράτες (25.7%), για τον σχηματισμό ευρείας κυβερνητικής συμμαχίας. Οι Γερμανοί ψηφοφόροι ενδιαφέρονται πρωτίστως για τα εσωτερικά τους προβλήματα και όταν επιδοκιμάζουν το Μερκελικό σύνθημα «περισσότερη Ευρώπη» δεν εννοούν απαραίτητα την ολοκλήρωση αλλά περισσότερο έλεγχο στα κράτη μέλη. Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να αντιμετωπίσει στο εσωτερικό τις προκλήσεις κυρίως της ανταγωνιστικότητας  σε σχέση με την αύξηση απολαβών, της πορείας του ΑΕΠ (αύξηση 4% το 2010, 0.9% το 2012, 0.3% το 2013), το μεταναστευτικό σε συνδυασμό με το δημογραφικό πρόβλημα και την ανάγκη εργατικού δυναμικού καθώς και την ενεργειακή στρατηγική. Η οικονομική ευρωστία της Γερμανίας αποτελεί ζωτικό συμφέρον της Ε.Ε. αλλά και αντιστρόφως η πολιτική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα της Γερμανίας βασίζεται στις ξένες αγορές και στις εξαγωγές (ισοδυναμούσαν με το 52% του ΑΕΠ το 2012). Κατά συνέπεια η ευρωστία των ευρωπαϊκών κρατών (πελατών) και η ικανότητά τους να αγοράζουν γερμανικά προϊόντα αποτελεί επίσης εθνικό γερμανικό συμφέρον.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2013

on Monday, 24 June 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. ΜαρτζούκοςΠ.Ν., Πρόεδρος Δ.Σ./ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2013

Αγαπητά μέλη και φίλοι

Δεν απαιτούνται ικανότητες Κασσάνδρας για να διαπιστωθεί ότι το γκρίζο εθνικό τοπίο σκοτεινιάζει περισσότερο, τόσο στον εξωτερικό όσο και στον εσωτερικό τομέα.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτιος 2013

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Thursday, 21 February 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ (ε.α.) - ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτιος 2013

Αγαπητά Μέλη,

Η πρόσφατη συνάντηση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδος – Τουρκίας, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί συνολικά ως θετική. Εν τούτοις παραμένει η επιφύλαξη του ακριβούς περιεχομένου των επί μέρους συμφωνιών χαμηλής πολιτικής που υπεγράφησαν και κυρίως ο τρόπος εφαρμογής των. Η ανησυχία πηγάζει από την διαπίστωση ότι η απουσία Εθνικής Στρατηγικής (δηλαδή ο συντονισμένος και μακροπρόθεσμος τρόπος χρήσεως του συνόλου των παραγόντων ισχύος του έθνους προς εκπλήρωση των Εθνικών Συμφερόντων), καταδικάζει την εκάστοτε Κυβέρνηση στην σύναψη επί μέρους τεχνοκρατικών συμφωνιών, που υπηρετούν το εκάστοτε συγκυριακό επίπεδο ελληνοτουρκικών σχέσεων, με κίνδυνο αποκλίσεων από τα ευρύτερα Εθνικά μας Συμφέροντα (υπενθυμίζεται επί παραδείγματι, η κατά το παρελθόν υιοθετηθείσα συγκυριακή πολιτική, όπως αποκαλείται «τουρκική», η θρησκευτική μειονότητα στην Θράκη, στο σύνολό της). Ο κίνδυνος επιτείνεται όταν οι διμερείς διαπραγματεύσεις και τελικές συμφωνίες πραγματοποιούνται μεταξύ γεωπολιτικά ανισοβαρών κρατών, διότι στις περιπτώσεις αυτές ευνοείται κατά κανόνα ο ισχυρός.

BESA-By Prof. Efraim Karsh: It’s Not the Economy, Stupid

on Wednesday, 06 June 2018. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

EXECUTIVE SUMMARY: It is not Gaza’s economic malaise that has precipitated Palestinian violence. It is the other way around: the endemic violence has caused the Strip’s humanitarian crisis. So long as Gaza continues to be governed by Hamas’s rule of the jungle, no Palestinian civil society, let alone a viable state, can develop.

No cliché has dominated the discourse on the Gaza situation more than the perception of Palestinian violence as a corollary of the Strip’s dire economic condition. No sooner had Hamas and Israel been locked in yet another armed confrontation over the past weeks than the media, foreign policy experts, and politicians throughout the world urged the immediate rehabilitation of Gaza as panacea to its endemic propensity for violence. Even senior members of the Israel Defense Forces opined that a “nonmilitary process” of humanitarian aid could produce a major change in the Gaza situation.

While there is no denying the argument’s widespread appeal, there is also no way around the fact that it is not only completely unfounded but the inverse of the truth. For it is not Gaza’s economic malaise that has precipitated Palestinian violence; rather, it is the endemic violence that has caused the Strip’s humanitarian crisis.

For one thing, countless nations and groups in today’s world endure far harsher socioeconomic or political conditions than the Palestinians, yet none has embraced violence and terrorism against their neighbors with such alacrity and on such a massive scale.

For another thing, there is no causal relationship between economic hardship and mass violence. On the contrary: in the modern world it is not the poor and oppressed who have carried out the worst acts of terrorism and violence, but rather the militant vanguards from among the better educated and more moneyed circles of society – be they homegrown terrorist groups in the West or their Middle Eastern counterparts.

Yasser Arafat, for instance, was an engineer, and his fellow arch terrorist George Habash – the pioneer of aircraft hijacking – a physician. Hassan al-Banna, founder of the Muslim Brotherhood, was a schoolteacher, while his successor, Sayyid Qutb, whose zealous brand of Islam fired generations of terrorists, including the group behind the assassination of Egyptian president Anwar Sadat, was a literary critic and essayist. The 9/11 terrorists and certainly their multimillionaire paymaster, Osama bin Laden, as well as the terrorists who massacred their British compatriots in July 2005 and those slaughtering their coreligionists in Algeria and Iraq, were not impoverished peasants or workers driven by hopelessness and desperation but educated fanatics motivated by hatred and extreme religious and political ideals.

Nor has Hamas been an exception to this rule. Not only has its leadership been highly educated, but it has gone to great lengths to educate its followers, notably through the takeover of the Islamic University in Gaza and its transformation into a hothouse for indoctrinating generations of militants and terrorists. Hamas founder Sheikh Ahmed Yassin studied at the al-Azhar University in Cairo, probably the Islamic world’s most prestigious institution of higher religious learning, while his successor, Abdel Aziz Rantisi, was a physician, as is Hamas cofounder Mahmoud Zahar. The group’s current leader, Ismail Haniyeh, and Muhammad Def, head of Hamas’s military wing, are graduates of the Islamic University of Gaza, while Khaled Mashaal studied physics in Kuwait, where he resided until 1990. Hardly the products of deprivation and despair.

This propensity for violence among the educated and moneyed classes of Palestinian society was starkly reflected in the identity of the 156 men and eight women who detonated themselves in Israel’s towns and cities during the first five years of the “al-Aqsa Intifada,” murdering 525 people, the overwhelming majority of them civilians. A mere 9% of the perpetrators had only a basic education, while 22% were university graduates and 34% were high school graduates. Likewise, a comprehensive study of Hamas and Islamic Jihad suicide terrorists from the late 1980s to 2003 found that only 13% came from a poor background, compared with 32% of the Palestinian population in general. More than half of suicide bombers had entered further education compared with just 15% of the general population.

By contrast, successive public opinion polls among the Palestinian residents of the West Bank and the Gaza Strip during the 1990s revealed far stronger support for the nascent peace process with Israel, and opposition to terrorism, among the poorer and less educated parts of society – representing the vast majority of the population. Thus, for example, 82% of people with a low education supported the Interim Agreement of September 1995, providing for Israel’s withdrawal from the populated Palestinian areas of the West Bank, and 80% opposed terrorist attacks against Israeli civilians, compared to 55% and 65%, respectively, among university graduates.

In short, it is not socioeconomic despair but the total rejection of Israel’s right to exist, inculcated by the PLO and Hamas in their hapless West Bank and Gaza subjects over the past 25 years, which underlies the relentless anti-Israel violence emanating from these territories and its attendant economic stagnation and decline.

At the time of the September 1993 signing of the Israel-PLO Declaration of Principles, conditions in the territories were far better than in most Arab states – despite the steep economic decline caused by the intifada of 1987-93. But within six months of Arafat’s arrival in Gaza in July 1994, the standard of living in the Strip fell by 25%, and more than half the area’s residents claimed to have been happier under Israel. Even so, at the time Arafat launched his war of terrorism in September 2000, Palestinian income per capita was nearly double Syria’s, more than four times Yemen’s, and 10% higher than Jordan’s – one of the better-off Arab states. Only the oil-rich Gulf states and Lebanon were more affluent.

By the time of Arafat’s death in November 2004, his terrorism war had slashed this income to a fraction of its earlier levels, with real GDP per capita some 35% below the pre-September 2000 level, unemployment more than doubling, and numerous Palestinians reduced to poverty and despondency. And while Israel’s suppression of the terrorism war generated a steady recovery, with the years 2007-11 even recording an average yearly growth above 8%, by mid-2014 a fully blown recession had taken hold, especially in the Gaza Strip.

Indeed, apart from reflecting the West Bank’s basic socioeconomic superiority vis-à-vis Gaza, the widening gap between the two areas during the Oslo years (the difference in per capita income shot up from 14% to 141%) was a direct corollary of Hamas’s transformation of the Strip into an unreconstructed terrorism entity, in contrast to the West Bank’s relative tranquility in the post-al-Aqsa Intifada years.

This, in turn, means that so long as Gaza continues to be governed by Hamas’s rule of the jungle, no Palestinian civil society, let alone a viable state, can develop. The creation of free and democratic societies in Germany and Japan after World War II necessitated a comprehensive sociopolitical and educational transformation. In the Gazan case as well, it will be only when the population sweeps its oppressive rulers from power, eradicates endemic violence from political and social life, and teaches the virtues of coexistence with Israel that the Strip can look forward to a better future.

View PDF

This article appeared in The Jerusalem Post on June 4, 2018.

Prof. Efraim Karsh is Director of the Begin-Sadat Center for Strategic Studies, Emeritus Professor of Middle East and Mediterranean Studies at King’s College London, and editor of The Middle East Quarterly.

BESA Center Perspectives Papers are published through the generosity of the Greg Rosshandler Family

Prof. Efraim Karsh is director of the Begin-Sadat Center for Strategic Studies.
 

CHATHAM HOUSE-Professor Matthew Goodwin: In 2018, Europe’s Populist Challenges Will Continue

on Wednesday, 03 January 2018. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις, Παρουσίαση Ινστιτούτου

Επιμέλεια: Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Despite the ‘Macron moment’, traditional politics remains under pressure across the continent.
There is no doubt that nationalist populism will remain an important driver of Europe’s debates. As we showed in our 2017 Chatham House research paper on the future of Europe, elites across the EU identify populists as their number one challenge. Thus, as we leave 2017 it seems that many observers were too optimistic about the ‘Macron moment’ and the supposed defeat of nationalist populism that was reflected in losses for Marine Le Pen and Geert Wilders in the Netherlands.

HERE PDF

[12 3 4 5  >>