Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Χρήστος Μηνάγιας: Τα μηνύματα της επίσκεψης Erdoğan, που δεν έτυχαν προσοχής!...

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο liberal.gr ο Ταξίαρχος ε.α., ειδικός σε θέματα Τουρκίας, κ. Χρήστος Μηνάγιας, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου που προηγήθηκε της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdoğan στην Ελλάδα, καθώς και των όσων είπε στην Κομοτηνή απευθυνόμενος σε Έλληνες Μουσουλμάνους της εκεί μειονότητας. Τα όσα μας είπε είναι εξόχως διαφωτιστικά για το που οδηγούνται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις! Συνέντευξη στον Βασ...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης*: «Η τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη: Από την ισλαμοδημοκρατία στον νε...

Η πολιτική εκκίνηση του Ταγίπ Ερντογάν ως ευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή ηγέτη που επεδίωκε την εδραίωση ενός νέου τύπου «Ισλαμοδημοκρατίας» (κατά την αντιστοιχία με την «Χριστιανοδημοκρατία») στην Τουρκία, πρότυπο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιούργησε μετρημένη αισιοδοξία, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα. Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣΗ «εμπιστοσύνη» υπήρξε το κλειδί για την βελτίωση των διμερών σχέσεων και για την...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

8/12/2016. ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΙΣΡΑΗΛ: ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΜΑΖΟΥΝ!!!! ...

Η δεύτερη τριμερής διάσκεψη των ηγετών Ελλάδος , Κύπρου και Ισραήλ,  λαμβάνει χώρα σήμερα , Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου  στην Ιερουσαλήμ. Είναι   η δεύτερη τριμερής συνάντηση των ηγετών των τριών χωρών, Τσίπρα, Αναστασιάδη και Νετανιάχου , που πραγματοποιείται 11 μήνες μετά τη στρατηγική συμμαχία,  που ανακοινώθηκε στη Λευκωσία και αποδεικνύει τις άριστες σχέσεις μεταξύ των τριών χωρών, η οποία κρίνεται σημαντική, λόγω αφενός των εξελίξεων στο κυπριακό,...

08-12-2016   Εθνική Στρατηγική

7/12/2016. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ...

      Είναι πλέον γεγονός ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας συναγωνίζεται σε εθνικισμό και στην αύξηση της έντασης με την Ελλάδα και την συντήρηση αυτής. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η έξαρση του τουρκικού εθνικισμού έναντι της Χώρας μας, δεν είναι άμοιρη των εσωτερικών προβλημάτων που η χώρα αυτή αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά και των σε εξέλιξη ανακατατάξεων στη Συρία και το Ιράκ.   Με αυτή τ...

07-12-2016   Εθνική Στρατηγική

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση...

Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος*Η στρατηγική είναι ένας όρος που ετυμολογικά έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και η αρχική της έννοια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την στρατιωτική ορολογία, την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση έτσι ώστε να υπάρχει βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων με απώτερο σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.Αναφερόμενοι κυρίως στην εθνική άμυνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στρατηγικ...

29-11-2016   Εθνική Στρατηγική

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς...

16-11-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

31/7/2016. Οι Καλόγεροι της Άνδρου...

Οι Καλόγεροι της Άνδρου Μοναχικοί βράχοι στη μέση του Αιγαίου ή νησίδες ζωτικής εθνικής σημασίας;Οι νησίδες Καλόγεροι βρίσκονται στο Κεντρικό Αιγαίο. Πρόκειται για δύο "μοναχικούς βράχους", που απέχουν 26 ναυτικά μίλια από την Άνδρο και 24 ναυτικά μίλια από τα Αντίψαρα. Διοικητικά, υπάγονται στα Ψαρά.Ο Μεγάλος Καλόγερος έχει έκταση 6 στρέμματα και ύψος 36,5 μέτρα. Σε απόσταση 1400 μέτρων βορειοανατολικά, βρίσκεται ο Μικρός Καλόγερος, με έκταση 1,...

31-07-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Articles tagged with: ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/9/2016-15/12/2016

on Friday, 16 December 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Αντιστράτηγος ε.α. ΧΡ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, Επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/9/2016-15/12/2016

Γεγονότα και εξελίξεις στο διάστημα

11 Σεπτεμβρίου 2016 – 10 Δεκεμβρίου  2016

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/6/2016-10/9/2016

on Friday, 16 September 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Αντιστράτηγος ε.α. ΧΡ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, Επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/6/2016-10/9/2016

Γεγονότα και εξελίξεις στο διάστημα

11 Ιουνίου 2016 – 10 Σεπτεμβρίου 2016

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο

31/7/2016. ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ JAMES STAVRIDIS ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

on Sunday, 31 July 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

31/7/2016. ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ JAMES STAVRIDIS ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Στις 18 Ιουλίου, το Foreign Policy δημοσίευσε κείμενο του εν αποστρατεία αμερικανού Ναυάρχου James Stavridis, πρώην διοικητού των συμμαχικών δυνάμεων Ευρώπης (SACEUR) και πρύτανη σήμερα του διεθνούς φήμης σχολής του διεθνούς δικαίου και διπλωματίας Fletcher στο πανεπιστήμιο Tufts. Οι ικανότητες του Ναυάρχου είναι γνωστές όχι μόνο στα επιχειρησιακά θέματα αλλά και στο τομέα των διεθνών σχέσεων και στην υλοποίηση της αμυντικής διπλωματίας. Ο τίτλος του πρόσφατου άρθρου του Ναυάρχου είναι: “Turkey and NATO: What comes next is messy”. Γραμμένο μόνο δύο ημέρες μετά την εκδήλωση και καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία εκφράζει με τον πλέον εμφατικό τρόπο τις αμερικανικές (και νατοϊκές) ανησυχίες για τις επιπτώσεις των δραματικών εξελίξεων.
Ως πρώην διοικητής του SHAPE εστιάζει τις ανησυχίες του στη μείωση της ικανότητας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων να συνεισφέρουν στα πολλαπλά καθήκοντα και αποστολές της Συμμαχίας. Επίσης επισημαίνει το κίνδυνο της μείωσης της μαχητικής ισχύος του τουρκικού στρατεύματος ως αποτέλεσμα της εσωστρέφειας, των διώξεων και της γενικότερης αναταραχής. Η πρώτιστη όμως ανησυχία του Ναυάρχου (και της αμερικανικής κυβερνήσεως) είναι η τύχη της στρατηγικής σημασίας αεροπορικής βάσης του Incirlik στη νοτιανατολική Τουρκία. Πολλά δημοσιεύματα στο ξένο τύπο αναφέρονται σε έναν ύποπτο ανταγωνισμό για τον έλεγχο της βάσεως τις κρίσιμες ώρες του πραξικοπήματος αλλά και σε μια ύποπτη και εκβιαστική εν συνεχεία συμπεριφορά της Άγκυρας προς τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Λίαν πιθανή, καίτοι επισήμως δεν επιβεβαιώνεται, είναι και η ύπαρξη αμερικανικών τακτικών πυρηνικών όπλων στη βάση, γεγονός που αυξάνει ακόμη περισσότερο τη σημασία της.
Ορθά και ρεαλιστικά ο James Stavridis προτείνει τέσσερα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει η αμερικανική εξωτερική πολιτική σε συνδυασμό με την αμυντική διπλωματία. Ο αντικειμενικός στόχος αυτών των κινήσεων (που δεν αναφέρεται) είναι η διατήρηση επαφών σε κάθε επίπεδο με τους Τούρκους αξιωματούχος ώστε να αποφευχθεί η υιοθέτηση μιας ακραίας αυτόνομης τουρκικής πολιτικής μη συμβατής με τα αμερικανικά συμφέροντα. Η προτεινόμενη «συνταγή» είμαι γνωστή και προβλέπει την παροχή υποστήριξης σε πληθώρα θεμάτων προς την Άγκυρα με συνεχείς νουθεσίες για αυτοσυγκράτηση και μετριοπάθεια αλλά και στενή παρακολούθηση. Προβλέπει ακόμη και αυξανόμενη ανταλλαγή πληροφοριών με τις τουρκικές αρχές για την αντιμετώπιση των κουρδικών ακραίων τρομοκρατικών οργανώσεων. Παράλληλα όμως επισημαίνει και την αξιέπαινο συνεισφορά των κουρδικών οργανώσεων για την αντιμετώπιση του ISIS. Δύσκολα οι δύο τελευταίες προσεγγίσεις θα μπορέσουν να ευοδωθούν και στο μέλλον, αργά ή γρήγορα, οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν να επιλέξουν προς ποια πλευρά θα ρίξουν το βάρος τους. Συγχρόνως ο Ναύαρχος εκτιμά αναγκαία και την εμπλοκή του ΝΑΤΟ μέσω της ενίσχυσης της Διοίκησης Χερσαίων Συμμαχικών Δυνάμεων που εδρεύει στη Σμύρνη.
Εξυπακούεται ότι ο  James Stavridis συγχαίρει την τουρκική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της απόπειρας πραξικοπήματος και συνιστά προσοχή, μετριοπάθεια και αυτοσυγκράτηση στις ενέργειες που έπονται. Τονίζει τη στρατηγική θέση της χώρας, το ρόλο της στο ΝΑΤΟ, τη σημασία της για την αντιμετώπιση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας και την εξεύρεση λύσεως στο πρόβλημα της Συρίας αλλά και την προσφορά της στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου. Προχωράει ακόμη περισσότερο καθιστάμενος υπέρμαχος της τουρκικής συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε μια εμφανή προσπάθεια να διατηρήσει την Άγκυρα σταθερά προσανατολισμένη στη Δύση υπό το φόβο μιας πιθανής απομόνωσης της λόγω των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παρά τις όποιες αρχικές αντιδράσεις το κείμενο αυτό δημιουργεί στον Έλληνα ή Ευρωπαίο αναγνώστη με μια δεύτερη ανάγνωση διαφαίνεται η αγωνία του Ναυάρχου για τη μελλοντική πορεία της Άγκυρας. Είναι αδιανόητο ο έμπειρος αξιωματούχος να μην αντιλαμβάνεται τη σταδιακή αυτονόμηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και την προσπάθεια της να καταστεί μια περιφερειακή ηγετική δύναμη στην περιοχή επικεφαλής μάλιστα του σουνιτικού χώρου. Πιθανόν μάλιστα να εκτιμά ότι η επιλογή αυτή της Άγκυρας αποτελεί ένα δρόμο χωρίς επιστροφή για γεωπολιτικούς, δημογραφικούς και ιστορικούς λόγους. Ορθά όμως ως πρύτανης φημισμένης σχολής διεθνών σχέσεων προκρίνει και συμβουλεύει (δημοσίως) την κυβέρνηση της χώρας του για  ένταση των επαφών και μιας «επιθετικής» διπλωματίας κατανόησης και συμπαράστασης(«καρώτο»). Ελπίζω όμως ότι με την προηγούμενη ιδιότητα του να διατυπώνει (στο παρασκήνιο) και τρόπους αντιμετώπισης («μαστίγιο») της ενδεχομένης και αναπόφευκτης, κατά τη γνώμη μου, εκδήλωσης των τουρκικών ηγεμονικών φιλοδοξιών. 
Κύριε Ναύαρχε, καλή επιτυχία στα καθήκοντα σας από ένα πρώην υφιστάμενο σας στο SHAPE και συνεργάτη σας στο NAMFI.
Το κείμενο του James Stavridis:  http://foreignpolicy.com/2016/07/18/turkey-and-nato-what-comes-next-is-messy-coup-erdogan-incirlik-air-base-nuclear-weapons/

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/12/2015-10/03/2016

on Friday, 18 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Αντιστράτηγος ε.α. ΧΡ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, Επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/12/2015-10/03/2016

Γεγονότα και εξελίξεις στο διάστημα

11 Δεκεμβρίου 2015 – 10 Μαρτίου 2016

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο

 

2015-12-11. ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/9/2015-10/12/2015

on Friday, 11 December 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Αντιστράτηγος ε.α. ΧΡ. ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, Επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-12-11. ME MIA MATIA: H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. 11/9/2015-10/12/2015

Γεγονότα και εξελίξεις στο διάστημα

11 Σεπτεμβρίου 2015 – 10 Δεκεμβρίου 2015

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο

2016-01-06. Προσφυγικό και Εθνικά Θέματα.

on Tuesday, 05 January 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Γράφει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, Πρώην Αντιπρόεδρος Κυβέρνησης, ΥπΕξ, ΥπΕθΑ,

2016-01-06. Προσφυγικό και Εθνικά Θέματα.

Η μαζική έλευση στην Ευρώπη προσφύγων κυρίως από τη Συρία και μαζί  μεταναστών χωρίς νόμιμα έγγραφα από διάφορες χώρες, μέσω Τουρκίας, με βασική πύλη εισόδου τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, δεν επηρεάζει έντονα μόνο τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και την εσωτερική πολιτική κατάσταση σε όλες σχεδόν τις χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν θέτει σε δοκιμασία μόνο τη Συνθήκη Σένγκεν και τους κανόνες του Δουβλίνου. Αναδεικνύει τα όρια και τις ανεπάρκειες της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας της Ευρώπης. Όχι μόνο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και της Κοινής Πολιτικής Ασφαλείας και Άμυνας αλλά και των αντίστοιχων εθνικών πολιτικών των κρατών – μελών, πρωτίστως αυτών που λόγω μεγέθους, ιστορικών σχέσεων με κρίσιμες περιοχές, της θεσμικής τους ιδιότητας ως μόνιμων μελών του ΣΑ του ΟΗΕ ή της  διαθεσιμότητας τους να αναλάβουν στρατιωτική δράση διαδραματίζουν σημαντικό διεθνή ρόλο.

Η προσφυγική κρίση ως ευρωπαϊκή πολιτική και κοινωνική δοκιμασία που συνδέεται με θεμελιώδη ζητήματα εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας είναι πλέον εμφανές ότι επιταχύνει πιο σοβαρές και πρακτικές πρωτοβουλίες σε σχέση  με τη Συρία. Αυτό δείχνει η τελευταία  απόφαση του Σ.Α. Το ίδιο ισχύει -τηρουμένων των αναλογιών – και ως προς τη Λιβύη.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η προσφυγική κρίση αναδεικνύει τη σημασία των ελληνικών συνόρων ως εξωτερικών συνόρων της ΕΕ με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Η ικανότητα και η επάρκεια του ελληνικού κρατικού μηχανισμού να φυλάξει τα εθνικά σύνορα ως ευρωπαϊκά κρίνεται από τα άλλα κράτη –  μέλη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς από μια πολύ συγκεκριμένη οπτική γωνία: Από πλευράς αστυνομικής καθώς αστυνομικού χαρακτήρα είναι οι αρμοδιότητες της  συνοριοφυλακής και ακτοφυλακής των κρατών – μελών που συνδέονται με τις αρμοδιότητες της Ε.Ε. στο πλαίσιο των άρθρων 77 και 79 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ε.Ε. Ειδικότερα δε από την άποψη της γρήγορης και αποτελεσματικής καταγραφής, ταυτοποίησης και προσωρινής φιλοξενίας όσων δικαιούνται το status του πρόσφυγα και της προώθησής τους στις χώρες  που αναλαμβάνουν την οριστική τους φιλοξενία.

Προηγείται βέβαια η ανάδειξη του ρόλου της Τουρκίας τόσο ως προς τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών κυμάτων όσο και ως προς τη διεθνή  αντιμετώπιση της κατάστασης στη Συρία.  Η σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας απέκτησε πρακτική κρισιμότητα τέτοια που υπερβαίνει κατά πολύ τη θεσμική σχέση της Ε.Ε. με μία υποψήφια προς ένταξη χώρα. Μόνο που η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και ευρύτερα οι σχέσεις Ε.Ε. – Τουρκίας ήταν πάντα και είναι για την Ελλάδα και την Κύπρο ζήτημα και πιο συγκεκριμένο και ευρύτερο από την πολιτική διεύρυνσης της Ε.Ε. και γενικότερα την ευρωπαϊκή πολιτική. Ήταν και είναι ζήτημα αναγόμενο στον σκληρό πυρήνα των εθνικών μας θεμάτων, των μειζόνων ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.

Η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας όπως και κάθε άλλης υποψήφιας προς ένταξη χώρας εξαρτάται από τη στάση όλων των κρατών – μελών λόγω του διακυβερνητικού χαρακτήρα της διαδικασίας. Από την άποψη αυτή η προσφυγική κρίση και ο ιδιαίτερος ρόλος της Τουρκίας ούτε μεταβάλλουν το θεσμικό πλαίσιο της ενταξιακής πορείας, ούτε μειώνουν τις λεγόμενες κυπρογενείς υποχρεώσεις της. Η προσφυγική παράμετρος όμως έχει εντείνει τις πολιτικές επαφές Ε.Ε. – Τουρκίας και τη συνεργασία στα πεδία της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας και επηρεάζει τη γενική ισορροπία των ευρωτουρκικών σχέσεων που ακολουθεί τους ρυθμούς της λεγόμενης μακράς διαρκείας στον ιστορικό χρόνο. Η αλήθεια πάντως είναι ότι η Ε.Ε. δεν μπόρεσε ούτε να εγκαταστήσει τα κέντρα ταυτοποίησης σε τουρκικό έδαφος, ούτε να ενεργοποιήσει πραγματικά τη συμφωνία επανεισδοχής, δεν έθεσε δε καν το ζήτημα των πλωτών  κέντρων.

Από τη σκοπιά συνεπώς των ελληνικών εθνικών θεμάτων η ευρωπαϊκή διαχείριση της προσφυγικής κρίσης συνδέεται :

– Με το Κυπριακό για το οποίο καθοριστικός παράγων ήταν και είναι πάντα η Τουρκία.

– Με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις  στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

– Με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στο βαθμό που αυτή ενδιαφέρει τη Τουρκία  και – κάτι  πολύ πιο κρίσιμο – με  το πολιτικό πλαίσιο της ευρύτερης σχέσης Ε.Ε. – Τουρκίας.

Συνδέεται επίσης και με τις σχέσεις Ε.Ε. – πΓΔΜ, συνεπώς και με τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – πΓΔΜ, εφόσον η χώρα αυτή αποτελεί τμήμα της χερσαίας διαδρομής προσφύγων που καταγράφονται και ταυτοποιούνται στην Ελλάδα και μεταβαίνουν σε άλλα κράτη – μέλη της ΕΕ προς φιλοξενία γιατί έχουν κατανεμηθεί σε αυτά. Η προσφυγική  κρίση δεν αλλάζει τα δεδομένα που υπάρχουν ως προς  το λεγόμενο ονοματολογικό, τις αποφάσεις του Σ.Α. και την αποστολή του κ. Νιμιτς.  Είναι όμως ένα στοιχείο που πρέπει να το εντάξουμε στην ανάλυσή μας γύρω από τις παραμέτρους της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας στα Βαλκάνια ( το πρόβλημα οξύνεται και δεν απομειώνεται  ) που μαζί με το σεβασμό των αρχών και αξιών του ΝΑΤΟ προσδιορίζει τη στάση της χώρας μας ως προς την προοπτική ένταξης της πΓΔΜ στο πλαίσιο της πολιτικής των «ανοικτών θυρών». Ως προς την πρόοδο της πορείας ένταξης στην Ε.Ε. οι περιοδικές  εκθέσεις της Επιτροπής και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου θέτουν πολλά και βαριά θέματα, που είναι ανεξάρτητα από το ονοματολογικό και δεν μεταβάλλονται από τη συγκυρία του προσφυγικού.

Μέσα σε αυτό το διεθνοπολιτικό πλαίσιο πρέπει να τοποθετηθούν όλα τα επιμέρους τεχνικά ζητήματα που έχουν τη δική τους σημασία. Το πιο κρίσιμο από αυτά είναι η συμμετοχή ευρωπαϊκών μηχανισμών ( από τη FRONTEX όπως υφίσταται μέχρι την Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, όπως προτείνεται με το τελευταίο σχέδιο Κανονισμού που παρουσίασε η Επιτροπή ) στη φύλαξη των συνόρων των κρατών – μελών που είναι εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Είτε η συμμετοχή αυτή συνίσταται στην επικούρηση είτε την υποκατάσταση (!) των εθνικών μηχανισμών. Είτε ερμηνεύσει κάποιος με διασταλτικό είτε με συσταλτικό τρόπο τα άρθρα 77 και 79 της ΣΛΕΕ. Τα ζητήματα αυτά που ανάγονται στην κυριαρχία των κρατών – μελών θα κριθούν μέσα από μια δύσκολη διαπραγμάτευση στο Συμβούλιο, αλλά και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπό την πίεση της εξέλιξης της συγκυρίας ως προς το προσφυγικό τους μήνες που έρχονται. Σε κάθε όμως περίπτωση υπάρχουν θεμελιώδεις αρχές ιδιαίτερα σημαντικές για τη χώρα μας που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Πρώτη θεμελιώδης αρχή είναι ο καθορισμός των συνόρων των κρατών – μελών που θεωρούνται εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. και προστατεύονται ως τέτοια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αποδεχθεί την αντίληψη του αντίστοιχου κράτους – μέλους ως προς τα σύνορα του καθώς αυτό συνδέεται με τον πυρήνα της κυριαρχίας του κάθε κράτους – μέλους και με τον προσδιορισμό της επικρατείας του που είναι και επικράτεια επί της οποίας ισχύει  η ευρωπαϊκή έννομη τάξη.  Από την άποψη αυτή η προστασία των ελληνικών θαλάσσιων συνόρων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, έστω αστυνομικά, δηλαδή σε επίπεδο συνοριοφυλακής και ακτοφυλακής έχει ιδιαίτερη σημασία. Αρκεί αυτό να ισχύσει ως κανόνας και ως πρακτική.

Αυτό αφορά όμως όχι μόνο τα σύνορα χερσαία και θαλάσσια, δηλαδή τη χωρική θάλασσα, προφανώς και τον εναέριο χώρο (που παρότι δεν είναι πρακτικά κρίσιμος για την είσοδο προσφύγων και μεταναστών έχει τη μεγάλη σημασία του), αλλά και τα κυριαρχικά δικαιώματα ( θαλάσσιες ζώνες ) και τις  αρμοδιότητες που αναγνωρίζονται κατά το διεθνές δίκαιο ( πχ. FIR και SAR ). Αυτό είναι εν προκειμένω κρίσιμο κυρίως για την αρμοδιότητα έρευνας και διάσωσης που ασκούν τα παράκτια κράτη, όπως η Ελλάδα. Είχα την ευκαιρία να αναφερθώ διεξοδικά στα ζητήματα αυτά  σε πρόσφατη εκδήλωση του ΕΟΔΔ και των Πανεπιστημίων Αθηνών και Πελοποννήσου ( Πολιτικές διαστάσεις του Δικαίου της Θάλασσας στην Ανατολική Μεσόγειο – Η ελληνική θέση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, 10.11.2015 )*.

Ο προσδιορισμός των ελληνικών θαλάσσιων, χερσαίων και εναερίων συνόρων, των  ζωνών  άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και του χώρου επί του οποίου ασκείται η ελληνική αρμοδιότητα για θέματα έρευνας και διάσωσης γίνεται από την Ελλάδα  και πρέπει να γίνεται δεκτός από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς. Αυτός ο απλός κανόνας πρέπει να ισχύει και σε σχέση με το ευρωπαϊκό σύστημα επιτήρησης των θαλάσσιων συνόρων( ΕUROSUR ), αλλά και σε σχέση με τον «Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό» ( SES ).

Η πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής πρέπει κατά τη γνώμη μου να αντιμετωπισθεί από τη χώρα μας σε αυτό το επίπεδο και με αυτό το θεμελιώδες κριτήριο. Αντί η Ελλάδα να καλείται να αποδείξει αν κινείται αποτελεσματικά ως προς την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδείξει με τις οποίες  νέες ρυθμίσεις εισαχθούν ότι σέβεται και προστατεύει τα ελληνικά σύνορα, την ελληνική κυριαρχία, τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και τις ελληνικές διεθνείς  αρμοδιότητες. Το πλαίσιο αυτό προσδιορίζει και τα ζητήματα συνεργασίας της ΕΕ με τρίτες χώρες ( όπως η Τουρκία ή η ΠΓΔΜ ) καθώς η συνεργασία αυτή σε κάθε περίπτωση πρέπει να σέβεται επίσης την κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τις διεθνείς αρμοδιότητες των συνοριακών κρατών – μελών, άρα στην περίπτωσή μας της Ελλάδας.

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής 3/1/2016

2016-02-08. Ιράν: Ένας υποψήφιος Στρατηγικός σύμμαχος για την Ελλάδα γεννήθηκε στην Μέση Ανατολή

on Monday, 08 February 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο ο Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-02-08. Ιράν: Ένας υποψήφιος Στρατηγικός σύμμαχος για την Ελλάδα γεννήθηκε στην Μέση Ανατολή

Επιπροσθέτως, ο τερματισμός της απομόνωσης του Ιράν στερεί από την Τουρκία το τελευταίο, ίσως, στοιχείο της σπουδαιότητάς της για τη δυτική γεωστρατηγική, που ήταν η γειτνίαση με αυτό, γεγονός που της επέτρεπε να εμφανίζεται ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης.
Ταυτοχρόνως, οι ιστορικά ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Τεχεράνης επιδεινώνονται περαιτέρω. Ακόμη και αν δεν λάβουμε υπόψη μας τη σύγκρουση μεταξύ Σηιτών και Σουνιτών στη Μέση Ανατολή, τόσο το Ιράν όσο και η Τουρκία διεκδικούν τον ρόλο της κυρίαρχης δύναμης στην ίδια περιοχή. Από μόνο του το γεγονός αυτό θέτει τις δύο χώρες σε τροχιά σύγκρουσης.
Άρα, είναι προς το συμφέρον του Ιράν η ύπαρξη μιας ισχυρής Ελλάδας, εχθρικής προς την Άγκυρα και φιλικής προς αυτό. Γεννιέται, λοιπόν, στη Μέση Ανατολή ένας υποψήφιος στρατηγικός σύμμαχος που θα μπορούσε να βοηθήσει τη χώρα μας σε πολλούς τομείς, γιατί αυτό προωθεί τα μακρόπνοα γεωπολιτικά συμφέροντα του ιδίου.
Η Ελλάδα με το Ιράν έχουν πλήθος συνεργατικών στοιχείων στις γεωοικονομικές τους ταυτότητες, για παράδειγμα στον χώρο της ενέργειας, και μια εις βάθος συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών έχει τόσο μεγάλη δυναμική που σχεδόν από μόνη της θα μπορούσε να βγάλει την ελληνική οικονομία από το βούρκο της ύφεσης.
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΟΥΡΚΙΑΣ – ΙΡΑΝ ΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΣΥΜΜΑΧΟ ΤΗΣ ΤΕΧΕΡΑΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΕΥΚΑΙΡΕΣ.
ΘΑ ΤΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙ;
Η επίσημη επίσκεψη του Ελληνα Πρωθυπουργού κ Τσίπρα είναι μια αφετηρία
-----
(*) ο Δρ Κωνσταντίνος Γρίβας διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων(ΣΣΕ) και Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος

on Friday, 26 February 2016. Posted in Ανακοινώσεις

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος

Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος

Μετά την απόλυτα θετική ανταπόκριση στο σεμινάριο που διοργάνωσε το ΕΛΙΣΜΕ το φθινόπωρο του 2015 με θέματα Στρατηγικής και Άμυνας, το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών διοργανώνει Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος στα γραφεία του (Νίκης 11, 4ος Όροφος, Σύνταγμα), διάρκειας 25 ωρών κάθε Τρίτη ή/και Πέμπτη (όπως φαίνεται παρακάτω) 18.00 – 20.30, από 5 Απριλίου, έως και την Τρίτη 7 Ιουνίου 2016.

Κατεβάστε ΕΔΩ! το φυλλάδιο του Σεμιναρίου!

Κατεβάστε ΕΔΩ! την Αίτηση Εγγραφής στο Σεμινάριο!

Τα επί μέρους αντικείμενα του Σεμιναρίου, είναι τα ακόλουθα:

01. Άνοδος Κίνας, συσχετισμός ισχύος στην άπω ανατολή (Β. Μαρτζούκος) και γεωπολιτικές εξελίξεις στην Αρκτική-Τρίτη 05 Απριλίου (Ι. Δασκαλάκης).

02. Ευρωατλαντικές σχέσεις- Πέμπτη 07 Απριλίου  (Χ. Ζιώγας).

 

03. Κρίση Ουκρανίας – σχέσεις Ρωσίας και Δύσεως-Τρίτη 12 Απριλίου   (Ι. Δασκαλάκης).

 

04. Τα Βαλκάνια στη σκιά του χθες- Τρίτη 19 Απριλίου  (Γ. Δουδουμης).

 

05. Η ισλαμική τρομοκρατία στο πλαίσιο του παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος ασφαλείας- Τρίτη 10 Μαΐου  (Δ. Στεργίου).

 

06. Εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και εμφύλιος πόλεμος στη Συρία- Πέμπτη 12 Μαΐου (Ι. Μπαλτζώης).

 

07.Ενέργεια και Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο υπό το πρίσμα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων- Τρίτη 17 Μαΐου (Β. Κοψαχείλης).

 

08. Δημογραφία και Μετανάστευση οδηγούν στο τέλος την Ελληνική ταυτότητα- Τρίτη 24 Μαΐου (Α. Λαυρέντζος).

09. Διεθνεις διαστασεις και επιπτωσεις του μεταναστευτικου ζητηματος στο γεωπολιτικο σύμπλοκο της Ν.Α. Μεσογειου και της ΕΕ. Μια ολιστικη προσεγγιση- Τρίτη 31 Μαΐου (Ν. Δενιόζος).

 

10. Κυπριακό: Ιστορικό - εξελίξεις και οι επιπτώσεις μιας βιαστικής λύσεως- Τρίτη 05 Ιουνίου (Π. Γκαρτζονίκας).

Η διάρκεια κάθε συνεδρίας είναι: 2 ώρες και 15 λεπτά. Η 1η Περίοδος: 75 λεπτά και Διάλειμμα: 15 λεπτά. Η 2η Περίοδος: Ερωτήσεις – Σχόλια: 45 λεπτά.

Οι Εισηγητές του Σεμιναρίου

Τις εισηγήσεις αναλαμβάνουν καταξιωμένα μέλη του Ινστιτούτου όπως ανώτατοι Αξιωματικοί, εν αποστρατεία, των τριών κλάδων των ΕΔ, καθώς και έγκριτοι αρμόδιοι καθηγητές. Συνοπτικά Βιογραφικά Σημειώματα των εισηγητών (Χ. ΖΙΩΓΑΣ, Π. ΓΚΑΡΤΖΟΝΙΚΑΣ, Ι. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ, Ν. ΔΕΝΙΟΖΟΣ, Γ. ΔΟΥΔΟΥΜΗΣ, Β. ΚΟΨΑΧΕΙΛΗΣ, Α. ΛΑΥΡΕΝΤΖΟΣ, Β. ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, Ι. ΜΠΑΛΤΖΩΗΣ, Δ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ) μπορείτε να διαβάστε στη Βάση των ΒΣ των αρθρογράφων και συνεργατών του Ινστιτούτου ΕΔΩ!.

 

Οδηγός Σπουδών και Πιστοποιητικά Παρακολούθησης

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image009.jpg

Προ της ενάρξεως του σεμιναρίου θα δίδεται στους σπουδαστές εισαγωγικό έντυπο με κατάλληλη εκπαιδευτική ύλη (οδηγός σπουδών). Μετά το πέρας του σεμιναρίου, θα χορηγηθεί στους σπουδαστές πιστοποιητικό παρακολουθήσεως, καθώς και σχετικό CD-ROM (powerpoint εισηγήσεων, βιβλιογραφία και συναφή κείμενα).

Δαπάνες

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image011.jpg

Οι σπουδαστές αντί διδάκτρων, καταβάλλουν στο ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. 50€ προκειμένου να καταστούν μέλη του Ινστιτούτου επί ένα έτος (εντός του έτους αυτού, προβλέπεται η δωρεάν χορηγία του τριμηνιαίου περιοδικού μας «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ» και πρόσκληση συμμετοχής στις εκδηλώσεις μας), καθώς και 20€ επιπλέον για το σύνολο της γραμματειακής υποστηρίξεως καθώς και παροχής καφέ και αναψυκτικών. Μέλη του Ινστιτούτου δύνανται να παρακολουθήσουν το Σεμινάριο έναντι καταβολής 50 €, ως δωρεάς προς το ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ..

Επικοινωνία και Εγγραφές

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image012.jpg

Οι δηλώσεις συμμετοχής θα πρέπει να γίνουν από την 1η έως τις 31 Μαρτίου, είτε στην γραμματεία στο τηλ. 210-8211025 (Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη από 09.30 έως 14.00), είτε ηλεκτρονικά στο This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Περισσότερα για το ιστορικό, τους σκοπούς και την δραστηριότητα του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ., αναγράφονται στην ιστοσελίδα του www.elisme.gr

Η φιλοδοξία μας

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image013.jpg

Το Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντοςτου ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. φιλοδοξεί να αναδείξει σημαντικές παραμέτρους όπως: τα εθνικά συμφέροντα, οι εθνικοί σκοποί, τα εθνικά θέματα, οι Ευρωατλαντικές σχέσεις και η Ελλάδα, οι σχέσεις Ρωσίας και Δύσεως, τα θέματα των Βαλκανίων, το Ισλάμ και η ισλαμική τρομοκρατία,οι εξελίξεις στην Μ. Ανατολή και ο εμφύλιος της Συρίας, η ενέργεια και η ασφάλεια στην Α. Μεσόγειο,το μεταναστευτικό και δημογραφικό ζήτημα, η Μεταναστευτική ευρωπαϊκή και ελληνική πολιτική και το Κυπριακό θέμα.

Το Σεμινάριο προσφέρεται για πτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, αξιωματικούς των ΕΔ, μαθητές ΑΣΕΙ, καθώς και για κάθε ενεργό πολίτη.

Με μεγάλη μας χαρά θα σας συναντήσουμε στις διαλέξεις μας και σας παρακαλούμε να ενημερώσετε και τα γνωστά σας πρόσωπα που ενδιαφέρονται για μια αντικειμενική και αξιόπιστη ενημέρωση!

 

2016-03-29. Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Γεώργιος Πιστιώλης, Αντιπτέραρχος ε.α.

2016-03-29. Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Oι Έλληνες μπορεί δικαιωματικά να υπερηφανευόμαστε ως γνήσιοι κληρονόμοι της Δημοκρατίας. Δεν μπορούμε όμως βάσιμα να ισχυριστούμε, ότι είμαστε και οι πιο άξιοι συνεχιστές της.
 Η Δημοκρατία των κλασσικών χρόνων που κληρονομήσαμε, δημιούργησε τον «Χρυσούν Αιώνα», έκτισε  Παρθενώνες και άφησε μια παγκόσμια πνευματική κληρονομιά. Εξασφάλισε την ευημερία και την ευδαιμονία των πολιτών της και κατέστη το λαμπρό διαχρονικό πολιτικό και πνευματικό σημείο αναφοράς, ολόκληρης της ανθρωπότητας.
 Σε πλήρη αντίθεση, η Δημοκρατία της νεότερης Ελλάδας και κυρίως η «Μεταπολιτευτική Δημοκρατία», οδήγησε την χώρα μας σε «Αρμαγεδώνα» (οικονομικό, κοινωνικό, δημογραφικό κλπ) και την μετέτρεψε στο «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Γι’ αυτά  όμως τα αποτελέσματα, δεν ευθύνεται η Δημοκρατία. Ο τρόπος με τον οποίο την λειτουργήσαμε ευθύνεται.
  Η Δημοκρατία στη θεμελειώδη της έννοια, ορίζεται ως το πολίτευμα στο οποίο την εξουσία ασκεί ο λαός (Δήμος-κρατεί). Η Αθηναϊκή Δημοκρατία του 5ου π.χ. αιώνα, έλαμψε, όχι τόσο διότι ο λαός ασκούσε άμεσα την εξουσία. Έλαμψε κυρίως, διότι την ασκούσε στη βάση απαράβατων αρχών και αξιών, όπως η ελευθερία, η ισότητα, η ισηγορία, η ισοπολιτεία, η νομιμότητα, η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία κλπ. Ο κάθε πολίτης, όπως και κάθε δημόσιος λειτουργός, επαινείτο για την προσφορά του στην πατρίδα, έφερε όμως και ευθύνη για τις πράξεις και παραλείψεις του και ετιμωρείτο για αποφάσεις που ζημίωναν την πόλη.
 Στα νεότερα χρόνια, που για λειτουργικούς λόγους, καθιερώθηκε η Αντιπροσωπευτική (έμμεση) Δημοκρατία, η άσκηση της εξουσίας γίνεται μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, δηλαδή των Βουλευτών. Στην  ποιότητα αυτής της αντιπροσώπευσης, πρέπει να αναζητήσουμε την  αιτία της αποτυχίας της Μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας.
 Διότι στην ορθή λειτουργία της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, ο ψηφοφόρος και ο υποψήφιος βουλευτής, συμφωνούν σε μια σχέση εντολέως και εντολοδόχου, όπου ο ψηφοφόρος με την ψήφο του, στέλνει τον υποψήφιο στη Βουλή, με την εντολή να  νομοθετήσει συγκεκριμένους νόμους και να πραγματοποιήσει ορισμένο έργο ως κυβέρνηση, αυτό δηλαδή που  αποτυπώνεται και εξαγγέλεται ως δέσμευση και συμφωνία, στο προεκλογικό πρόγραμμα των υποψηφίων και των κομμάτων τους. Η απαρέγκλιτη τήρηση αυτής της προεκλογικής συμφωνίας ψηφοφόρου και υποψηφίου, αποτελεί το θεμέλιο της Δημοκρατίας που διασφαλίζει την άσκηση της εξουσίας από τον λαό. Παραβίαση αυτής, ισοδυναμεί με εξαπάτηση του ψηφοφόρου και καταχρηστική άσκηση της εξουσίας από τον βουλευτή και το κόμμα του, πράξη που λογικά, ηθικά και νομικά, συνεπάγεται βαριά ευθύνη, η οποία σε καμία περίπτωση δεν  πρέπει να παραγράφεται, ούτε να συμψηφίζεται με την ανάκληση της εντολής στις επόμενες εκλογές.
 Στην πράξη όμως, υπάρχει πλήρης και  διαρκής ασυνέπεια των προεκλογικών δεσμεύσεων και των μετεκλογικών επιλογών και έργων των πολιτικών της Μεταπολίτευσης. Προς επίρρωση αυτού, υπενθυμίζεται ότι την περίοδο αυτή, αντί για την εθνικά υπερήφανη Ελλάδα που μας υποσχέθηκαν, γίναμε ο περίγελος της Ευρώπης και του κόσμου. Η «ισχυρή» οικονομία κατέρρευσε παντελώς. Το κράτος αντί να επανιδρυθεί, διαλύθηκε. Η διαφθορά και η διαπλοκή, αντί να καταπολεμηθούν, ρίζωσαν βαθύτερα μέχρι και στα κατώτατα στρώματα της κοινωνίας μας. Η φοροδιαφυγή και η φοροκλοπή αντί να περιορισθούν, προήχθησαν σε εθνικό σπορ. Η Παιδεία, η Υγεία, η Δικαιοσύνη και οι λοιπές δημόσιες λειτουργίες, αντί βελτίωσης απαξιώθηκαν, σε βαθμό μάλιστα που κατέστησαν ανίκανες να εκτελούν την αποστολή τους. Οι  φορείς του δημοσίου και οι δημόσιοι οργανισμοί,  στελεχωμένοι με ανίκανα κομματικά «στελέχη», αντί να συνδράμουν στην ευημερία των πολιτών,  χρεωκόπησαν οι ίδιοι. Η διαφάνεια και η αξιοκρατία περιφρονήθηκαν προκλητικά. Τα «λεφτά που υπήρχαν» όχι μόνο δεν βρέθηκαν, αλλά η αναζήτησή τους, μετέτρεψε τη χώρα σε «διακονιάρα» της Ευρώπης και του κόσμου. Τα «σωτήρια μέτρα των Ζαππείων και της Θεσσαλονίκης» λησμονήθηκαν περιφρονητικά και στη θέση τους εφαρμόσθηκαν άλλα, ανυπόφορα σκληρής λιτότητας. Τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι, αντί να «σχισθούν», αντικαταστάθηκαν με άλλα τρισχειρότερα, που μετέτρεψαν τη χώρα σε προτεκτοράτο των δανειστών.
 Η τακτική αυτή της προεκλογικής εξαπάτησης των ψηφοφόρων, υιοθετήθηκε ως συστηματική προεκλογική πρακτική, όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών κομμάτων της Μεταπολίτευσης.  Συνακόλουθα και ο προεκλογικός ανταγωνισμός, γίνεται έκτοτε σε επίπεδο ψεμάτων και όχι προγραμμάτων.  Γι' αυτό και η πολιτική απαξιώθηκε εντελώς στα μάτια του λαού και κυρίως στη συνείδηση της νεολαίας μας που, ακόμα και όταν αποκτά το δικαίωμα ψήφου απέχει απογοητευμένη από την άσκησή του, αφού δεν βρίσκει υποψηφίους ικανούς να την εκπροσωπήσουν.
 Για να εδραιώσουν ωστόσο την πρακτική τους αυτή, τα πολιτικά κόμματα συνδέθηκαν πολύ στενά με ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες, «πνευματικούς ανθρώπους», τα ΜΜΕ κλπ, και όλοι μαζί συγκρότησαν ένα συμπαγές σύστημα, το γνωστό ως «πολιτικό σύστημα». Αυτό το πολιτικό σύστημα ως πανίσχυρο παράσιτο, αγγιστρώθηκε  στο σώμα της Δημοκρατίας, την χρησιμοποίησε ως ξενιστή, οικειοποιούμενο μόνο το όνομά της, αποποιούμενο όλες τις αρχές και αξίες της. Έτσι η Δημοκρατία μετατράπηκε σε «ζόμπι» στην υπηρεσία του πολιτικού συστήματος, που έκτοτε ποδηγετεί τη χώρα και την οδηγεί «δημοκρατικά» στην ολόπλευρη καταστροφή. 
 Πλέον αυτών, το πολιτικό σύστημα εξασφάλισε το απυρόβλητο για τις πράξεις και τις παραλείψεις του, θεσπίζοντας, σε πλήρη περιφρόνηση της συνταγματικής αρχής της ισονομίας των πολιτών, «αντισυνταγματικές ρυθμίσεις μέσα στο ίδιο το Σύνταγμα», για την προστασία από τον ποινικό νόμο των κοινοβουλευτικών μελών του, εφαρμόζοντας συμπληρωματικά την πρακτική της συγκάλυψης, για τα ανομήματα των μη κοινοβουλευτικών υπηρετών του συστήματος. Η ατιμωρησία κυριάρχησε και η ευθύνη περιορίστηκε στο κενό νομικού περιεχομένου εφεύρημα, της «πολιτικής ευθύνης», δηλαδή καμιάς ευθύνης, που ενίοτε και μετά τον «πολιτικό τους θάνατο» αναλαμβάνουν ορισμένοι πολιτικοί, για την ζημιά που προκάλεσαν στη χώρα. 
 Έτσι το βουλευτικό λειτούργημα,  μετατράπηκε σε ένα εξαιρετικά προσοδοφόρο, ασφαλές και ιδιαίτερα ελκυστικό επάγγελμα. Ως τέτοιο, προσέλκυσε στη Βουλή άτομα περιορισμένων ικανοτήτων, με ταπεινά προσωπικά κίνητρα, χωρίς πνευματική εμβέλεια και πατριωτικό όραμα, όπως διαπιστώνεται καθημερινά από την ποιότητα των «αγορεύσεων» των «κοινοβουλευτικών ανδρών» στη Βουλή και την ποιότητα των συζητήσεων των πολιτικών στα τηλεπαράθυρα. Πρωτίστως όμως η ανικανότητα των ανθρώπων που κυβέρνησαν τη χώρα, τεκμαίρεται αλάνθαστα από τα αποτελέσματα της διακυβέρνησής τους.
  Το προσφιλές εξάλλου «σλόγκαν» των πολιτικών  που χρησιμοποιείται και ως άλλοθι, ότι «η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα» ισχύει μόνον όταν η Δημοκρατία λειτουργεί. Όταν η Δημοκρατία ασθενεί και μάλιστα βαριά, φέρνει σε τραγικό αδιέξοδο ολόκληρη τη χώρα, όπως αυτό που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας. Και η Μεταπολιτευτική Δημοκρατία μακράν απέχει από την αληθινή Δημοκρατία. Με την φαυλοκρατία και τα συνώνυμά της συγγενεύει πολύ στενότερα. Ακόμα και οι εκλογές που αποτελούν θεμελιώδη λειτουργία της Δημοκρατίας, χρησιμοποιούνται ως «κολυμβήθρα» απαλλαγής των πολιτικών από τα ανομήματά τους, όταν ακόμη και οι χρόνοι και οι λόγοι διεξαγωγής των, επιλέγοντα με κριτήριο το κομματικό και όχι το εθνικό συμφέρον.   
Δεν οφείλεται λοιπόν στην ειμαρμένη η σημερινή κατάντια της χώρας μας. Αποτελεί συνειδητό έργο των ελληνικών κυβερνήσεων, που ενώ εκλέγονται με διάτρητες ηθικά και νομικά πρακτικές, παράγουν «νόμιμα» καταστροφικά αποτελέσματα. Παρά ταύτα  και ενώ συνεχίζουν τα μέτρα περαιτέρω εξαθλίωσης του λαού και ταπείνωσης του έθνους, οι ίδιοι, δεν κάνουν ούτε καν λόγο για μέτρα θεραπείας της πρωτεύουσας αιτίας της καταστροφής, που είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα. Και η χώρα, διαρκώς βυθίζεται!!!
 Παρότι είναι  βέβαιο, ότι την ευθύνη για την  κατάντια της χώρας, ο ιστορικός του μέλλοντος θα την καταλογίσει στον πολιτικό κόσμο εστιάζοντας και σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, εν τούτοις υπόλογοι έναντι της ιστορίας και κυρίως έναντι της σημερινής νεολαίας και των επόμενων γενεών, θα είμαστε όλοι οι Έλληνες χωρίς εξαίρεση για τις επιλογές, αλλά και κυρίως για την στάση μας, ως άπραγων παρατηρητών του αργού και βασανιστικού θανάτου της πατρίδας. Τότε όμως θα είναι πολύ αργά. Η καταστροφή θα έχει συντελεσθεί πλήρως.
 Γι' αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη, όλοι οι Έλληνες, ενεργώντας «έργω και λόγω», συλλογικά και ατομικά σήμερα, να ανατρέψουμε την κρατούσα πολιτική πρακτική, που διευρύνει διαρκώς την εθνική καταστροφή. Είναι χρέος να δημιουργήσουμε όλοι μαζί ένα συμπαγές μέτωπο, απαιτώντας, Δημοκρατικά, την συνταγματική πρόβλεψη αυστηρών κριτηρίων εκλογιμότητας των μελών της Βουλής, ώστε να εξασφαλισθεί με αντικειμενικά  κριτήρια η ικανότητά τους να χειριστούν τις τύχες της χώρας. Και ακόμη να απαιτήσουμε την νομοθέτηση αυστηρής αξιολόγησης και ελέγχου σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας του Δημοσίου, την θεσμοθέτηση αμοιβής και επαίνου για εξαίρετες υπηρεσίες προς την πατρίδα, αλλά ταυτόχρονα και αυστηρών κυρώσεων για βλαπτικές γι’ αυτήν πράξεις και παραλείψεις. Έτσι θα ξεχωρίσουν οι ικανοί από τους καιροσκόπους και θα ανοίξει ο δρόμος για τον πολιτικό στίβο και σε έντιμους και ικανούς Έλληνες, που σήμερα παραμένουν αφανείς και ανήμποροι θεατές του εθνικού δράματος. Η αναθεώρηση του Συντάγματος βρίσκεται «επί θύραις». Θα τολμήσουν όμως οι «θεσμοί» και το πολιτικό σύστημα συνολικά, την μέσω αυτής της αναθεώρησης, περιφρούρηση της πατρίδας από τις «πολιτικές» πρακτικές που την οδήγησαν στην καταστροφή, ή θα περιχαρακώσουν «συνταγματικά», για μια ακόμα φορά, μόνο τον εαυτό τους;
 Πάντως μόνο με μια θεμελιακή Συνταγματική αναθεώρηση,  θα  μπορέσουμε να διατηρήσουμε ζωντανή την ελπίδα να βγούμε κάποτε από την κρίση, χωρίς τον κίνδυνο να ξαναπέσουμε βαθύτερα σε αυτήν.  Μόνο έτσι θα αποκαταστήσουμε την εκτίμηση και το σεβασμό της Διεθνούς Κοινότητας που δικαιούται η πατρίδα μας και ο λαός της.
Μόνο έτσι θα διασφαλίσουμε τη συνέχεια του έθνους μας.

21/8/2016. Turkey, the Refugee Crisis and Brexit: Concerns and Opportunities for Greece

on Sunday, 21 August 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Επιμέλεια Ιωάννης Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

21/8/2016. Turkey, the Refugee Crisis and Brexit: Concerns and Opportunities for Greece

by Ambassador Arye Mekel
BESA Center Perspectives Paper No. 359
August 12 , 2016

EXECUTIVE  SUMMARY:
The unending  refugee  crisis,  the  failed  Turkish coup  and subsequent  purge,  and  Brexit are all  causing  great  apprehension in  Athens. But  these  challenges might present  new  opportunities.
Turkish tensions with the West highlight Greece’s status as the most responsible element  in  the  eastern  Mediterranean,  which  could  bolster  Greece’s relations  with  both  the  EU  and  the  US. And  European  distraction  over Brexit  and  its  own  refugee  problem  is  emboldening Greece  to  take  steps that run counter to both the EU and the IMF.

Continue Reading!

26/4/2016. Επίκαιρα Εθνικά Θέματα

on Tuesday, 26 April 2016. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Αρης Διαμαντόπουλος, Υπτγος ε.α., Δρ, Ψυχολόγος, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

26/4/2016. Επίκαιρα Εθνικά Θέματα

Πειραιάς, 25 Απριλίου, 2016
Σε πολλά μέτωπα και σε επικίνδυνους ατραπούς πορεύονται τα προβλήματα της Χώρας μας, τα οποία λίγο ή πολύ άπτονται των Εθνικών διαστάσεων.

Οικονομία-Κοινωνία
Ένα από αυτά είναι το οικονομικό-κοινωνικό, το οποίον έχει πάρει σχεδόν τραγικές διαστάσεις σε όλη την έκταση της Ελληνικής κοινωνίας, συνεπεία του διχαστικού του φίλαρχου κατεστημένου των φορέων του κομματισμού, αλλά και της παγιωμένης άκαμπτης κομματικής, χωρίς κριτική, συνείδησης των πολιτών («οπαδοί»).
Όλα αυτά καλλιεργούν τις παθολογίες του κομματισμού ανακυκλούμενες μεταξύ των κομμάτων και πολιτών.
Αποτέλεσμα, όλοι μας να «κτίζουμε» καταστροφικά στο οικοδόμημα που λέγεται Ελλάδα …

Προσφυγικό
Δυστυχώς όμως στη συμφορά μας αυτή έρχεται και προστίθεται και το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα με χιλιάδες ξεριζωμένους και εξαθλιωμένους ανθρώπους, κυρίως από τη Συρία, συνεπεία του εκεί πολέμου, ο οποίος προκλήθηκε δυστυχώς  άστοχα από συμμάχους μας, οι οποίοι δεν δείχνουν και το πρέπον ενδιαφέρον και φροντίδα γι αυτούς τους ανθρώπους, που ζητούν κάποια σανίδα σωτηρίας.
Η Ευρώπη συντρέχει σε κάποιο βαθμό, πλην όμως το τεράστιο αυτό προσφυγικό-μεταναστευτικό ρεύμα, βρίσκει και αυτή αδύναμη, διαιρεμένη και ασυντόνιστη, μέχρι που αριθμός κρατών της να εμφανίζονται απρόθυμα να τους φιλοξενήσουν και άλλα να σηκώνουν φράκτες, ώστε να εμποδίσουν την πορεία τους προς τα κράτη αυτής.
Ακριβώς, αυτές οι συνθήκες εγείρουν θέμα για την Ελλάδα, προκειμένου να μη γίνει η Χώρα μας: όχι μόνο μία αποθήκη δυστυχισμένων ανθρώπινων ψυχών, αλλά συγχρόνως και μία εστία εκρηκτικών ταραχών εξαγριωμένων ανθρώπων, με απρόβλεπτες δυσάρεστες συνέπειες.
Επομένως το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρόβλημα δεν έχει μόνον αξιοσέβαστη ανθρωπιστική διάσταση (την οποία τόσο πλούσια επέδειξε ο Έλληνας), αλλά έχει και αυτή την λίαν σοβαρή διάσταση, δηλαδή την ασφάλεια της Χώρας μας και της Κοινωνίας της.
Το θέμα, όχι μόνον είναι εξαιρετικά σοβαρό, αλλά απαιτεί την λίαν επείγουσα επίλυσή του, με την ανακατανομή των προσφύγων και στα άλλα Κράτη της Ευρώπης.
Να μην αναμένουμε την επίλυσή του από την Τουρκία, της οποίας είναι γνωστές οι επιδιώξεις αλλοίωσης του πληθυσμού της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Ελλάδας.
Η δύναμη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο όχι μόνο δεν έχει φέρει μέχρι τώρα τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αλλά και η δράση του αναδεικνύεται σε βάρος της Ελληνικής Επικράτειας.
Ούτε επίσης η επιστροφή των προσφύγων-μεταναστών στην Τουρκία λειτουργεί με τη συμφωνία Ευρώπης-Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζονται οι ροές τους προς την Ελλάδα, έστω και μειωμένες προς το παρόν και ενώ επί πλέον η Τουρκία απειλεί την καταγγελία της συμφωνίας.
Επομένως, είναι δυνατόν να προκύψει η ανάγκη μονομερώς να αναληφθεί η πρωτοβουλία ασφαλείας των θαλασσίων συνόρων μας και προς τούτο πρέπει να υπάρχει η ετοιμότητα. Η οποία, πιθανόν εάν είχε ληφθεί αρχικά με τη συγκατάθεση ή όχι των εταίρων μας και παρά των οιωνδήποτε άλλων περιπλοκών, λόγω Τουρκίας, ίσως να μην ανέκυπταν τα προβλήματα αυτά συνεπεία του προσφυγικού-μεταναστευτικού τόσο στη Χώρα μας όσο και στην Ευρώπη.
Ίσως θα ήταν, φρονώ, και ωφελιμότερο για τους ίδιους τους πρόσφυγες-μετανάστες, οι οποίοι δεν θα υφίσταντο αυτήν την ταλαιπωρία, που και οι ίδιοι βιώνουν τώρα.
Διότι, εφόσον τα θαλάσσια σύνορά μας θα ήταν ασφαλισμένα δεν θα διακινδύνευαν να περάσουν το Αιγαίο ολόκληρες οικογένειες, οι οποίες εκτιμάται, ότι θα παρέμεναν στην Τουρκία, στην οποία θα έμενε και το πρόβλημα.
Παράλληλα όμως με τα παραπάνω και τα τόσα άλλα προβλήματα που την Χώρα μας ταλανίζουν, επί πλέον βρίσκονται σε πορεία εξέλιξης και συζητούνται και δύο άλλα εθνικών διαστάσεων θέματα.

Κυπριακό
Κυρίαρχο όμως όλων αυτών των θεμάτων είναι το Κυπριακό, το οποίον όπως λέγεται βαίνει προς τη λύση του.
Ευχόμεθα ολόθερμα να τελειώνει το θέμα αυτό, το οποίον τόσο πολύ έχει «ματώσει» το Ελληνικό γένος, αλλά με την βασική προϋπόθεση να υπάρξει μία λύση δικαία και για τις δύο κοινότητες, σύμφωνα με το Διεθνές δίκαιο, το Ευρωπαϊκό κατεστημένο και την ιστορική παράδοση της προαιώνιας παρουσίας των Ελλήνων στην Κύπρο, τουλάχιστον όσον αφορά την διοίκησή της.
Εάν όμως δε συντρέχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις φρονώ, ότι δεν πρέπει να υπάρξει καμία βιασύνη για την επίλυσή του.
Διότι, σήμερα οι διεθνείς και οι γύρω από την Κύπρο συνθήκες έχουν μεταβληθεί σε βάρος της Τουρκίας, η οποία ανέκαθεν μέσω της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, αφενός ήθελε να ελέγχει ολόκληρη την Κύπρο και τις ενεργειακές της πηγές και αφετέρου, μέσω αυτής, να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο.
Από την κάθοδο και την εδραίωση της Ρωσίας στη Συρία και γενικά σε χώρες της Εγγύς και Μέσης ανατολής, έχουν πλέον αποκλεισθεί και οι πρωταγωνιστικές φιλοδοξίες της Τουρκίας στις Χώρες αυτές.
Επίσης την ισχύ της Τουρκίας εξασθενίζει και η εξέγερση των Κούρδων, η οποία εκτιμάται, ότι στο άμεσο μέλλον θα είναι περισσότερο οργανωμένη και αποτελεσματική προκειμένου να επιτύχουν την αυτονομία τους, διότι τόσο η Ρωσία όσο και η Αμερική θα ήθελαν –βέβαια η καθεμία για τους δικούς της λόγους- να δημιουργηθεί το Κουρδικό Κράτος, όπως έχουν εξελιχθεί σήμερα τα πράγματα στην Εγγύς και Μέση Ανατολή.
Τέλος, η Τουρκία με την υπεροπτική συμπεριφορά της έχει προκαλέσει την δυσαρέσκεια της Αμερικής, ως επίσης και την εχθρότητα της Ρωσίας.
Η οποία εχθρότητα προς την Τουρκία εκτιμάται, ότι δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα, αλλά μονιμότερο, διότι εφόσον η Ρωσία εδραιώθηκε ιδιαίτερα στη Συρία –δημιουργώντας εκεί στρατιωτικές βάσεις- θα επιδιώξει την αμεσότερη μαζί τους επικοινωνία, δημιουργώντας φιλικούς δρόμους, αλλά και φιλικό περιβάλλον ως προς αυτές.
Ακόμη δεν θα επιτρέψει να περάσει αγωγός υδρογονανθράκων προς την Ευρώπη από την Ανατολή, μέσω της Τουρκίας, για καθαρά ανταγωνιστικούς λόγους, ως αποκλειστικός προμηθευτής της Ευρώπης.
Αυτές οι εκτιμώμενες επιδιώξεις της ισχυρής πλέον Ρωσίας προς την Ανατολική Μεσόγειο φρονώ, ότι πρέπει σοβαρά να απασχολήσουν τον Ελληνισμό τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, για την ασφάλεια του Αιγαίου αλλά και της Κύπρου μας, έναντι των παράνομων απαιτήσεων και προκλήσεων που η Τουρκία ενεργεί σε βάρος μας.
Εκτιμάται, ότι είναι η πλέον κατάλληλη εποχή κατά την οποία συμπίπτουν αντικειμενικά τα συμφέροντα της Μεγάλης Ρωσίας με τη Μικρή Ελλάδα έναντι της ισχυρής Τουρκίας.
Ο χρόνος που πέρασε έδειξε, ότι δεν μπορούμε να βρούμε να δίκαιά μας έναντι της Τουρκίας όταν και οι δύο Χώρες βρίσκονται στους ίδιους Δυτικούς Συμμαχικούς Συνασπισμούς, στους οποίους πάντοτε κυριαρχούσε η αρχή:
«Εάν πρόκειται να ζημιωθεί η Τουρκία, είναι προτιμότερο να ζημιωθεί η Ελλάδα».

Πατριαρχείο
Συναφές με τις παραπάνω σκέψεις είναι και το δεύτερο εθνικών διαστάσεων θέμα, το οποίον άπτεται των φιλικών σχέσεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως με τα άλλα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και Εκκλησίες, έναντι της διακηρυγμένης Πανορθόδοξης Συνόδου.
Η οποία, όπως γράφεται και λέγεται, παρουσιάζει πολλούς προβληματισμούς και διαφωνίες μεταξύ των Εκκλησιαστικών παραγόντων σε δογματικά και θεσμικά θέματα της Ορθοδοξίας, ώστε να τίθεται σε αμφιβολία η επιτυχία της Πανορθόδοξης Συνόδου, η οποία έχει προγραμματισθεί για τον Ιούνιο του 2016 στην Κρήτη.
Ορισμένες μάλιστα από τις διαφωνίες αυτές έχουν και πολιτικές προεκτάσεις που άπτονται των γεωπολιτικών των Χωρών μέσω Θρησκειών.
Ιδιαίτερα αυτήν την εποχή που έχει αναπτυχθεί ο Τζιχαντισμός και λαμβάνουν χώρα στον Μουσουλμανικό κόσμο πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ Σουνιτών και Σιϊτών, η Ορθοδοξία πρέπει να επιδείξει ενότητα και αγάπη μεταξύ των Εκκλησιών της και των Πατριαρχείων της, παραμερίζοντας την πολιτική μέσω της Ορθοδοξίας.
Μία τέτοια ιστορική ευκαιρία για την ενότητα και την αγάπη μεταξύ των Ορθοδόξων παρέχεται με την Πανορθόδοξη Σύνοδο, η οποία οργανώνεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και θα διεξαχθεί τον Ιούνιο του 2016 στην Κρήτη.
Η Πανορθόδοξη αυτή Σύνοδος, η οποία προετοιμάζεται, όπως έγινε γνωστό, με επιμέλεια από χρόνια, έχει καθαρά Θεολογικό χαρακτήρα για δογματικά θεσμικά θέματα λειτουργίας της Ορθοδοξίας και άπαντες οι συμμετέχοντες πρέπει να δώσουν με επιτυχία την παρουσία τους.
Είναι αναγκαίο να συζητηθούν και να αποφασισθούν καταλλήλως αυτά τα θέματα για την προσαρμογή της λειτουργίας της Ορθοδοξίας, κυρίως διότι η σημερινή μας εποχή χαρακτηρίζεται από την αμφισβήτηση των παραδοσιακών μας Αξιών.
Σε αυτήν την χαρακτηριζόμενη από ρευστότητα περίοδο ήταν ορισμένες προσωπικές σκέψεις και εκτιμήσεις, πάντα με αγαθή προαίρεση.

Καλή Ανάσταση
Με εκτίμηση
Άρης Διαμαντόπουλος
Υποστράτηγος ε.α – Ψυχολόγος, Διδάκτωρ Φιλοσοφίας

21/8/2016. ΕΘΝΙΚΗ ΑΤΟΛΜΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

on Sunday, 21 August 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

21/8/2016. ΕΘΝΙΚΗ ΑΤΟΛΜΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ


Οι Έλληνες πολίτες ζουν την καθημερινή τους ζοφερή πραγματικότητα και ταυτόχρονα διαισθάνονται ότι περιβάλλονται από ένα ανησυχητικό γκρίζο και ασταθές εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό που με ευθύνη του πολιτικού συστήματος (και ιδιαίτερα των κυβερνώντων) δεν έχουν συνειδητοποιήσει, είναι η ευκολία με την οποία το γκρίζο χρώμα μπορεί να μετατραπεί σε μολυβί ως προεόρτιο καταιγίδας.

ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Η Ευρώπη μαστίζεται από έλλειψη ενιαίας στρατηγικής, από οικονομικά και ενεργειακά προβλήματα, το «Brexit», την σχετική έλλειψη συνοχής και αλληλεγγύης, τις φυγόκεντρες τάσεις και την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων και κυρίως το μεταναστευτικό πρόβλημα σε συνδυασμό με το Ισλάμ, την τρομοκρατία και την υπογεννητικότητα. Η Ευρωπαϊκή αστάθεια επιτείνεται με την συνεχιζόμενη κρίση στην Ουκρανία και την ένταση στις σχέσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας.
Στην Μ. Ανατολή οι σφοδρές συγκρούσεις (με επίκεντρο την Συρία)  για την διαμόρφωση του αυριανού χάρτη της περιοχής συνεχίζονται με ευθύνη Μεγάλων Δυνάμεων, καθώς και περιφερειακών και τοπικών δυνάμεων οι οποίες χαρακτηρίζονται από ποικιλία εθνών, φυλών, θρησκειών και θρησκευτικών Δογμάτων. Η κατάσταση αυτή προκαλεί μαζικά κύματα μουσουλμάνων μεταναστών οι οποίοι προστίθενται στα ήδη υφιστάμενα διογκωμένα μεγάλα ρεύματα (κυρίως μουσουλμάνων και πάλι) εκατομμυρίων μεταναστών από άλλες περιοχές της Ασίας και της Αφρικής με κύρια κατεύθυνση την Ευρώπη.
Η Τουρκία μετά το πρόσφατο πραξικόπημα και παρά την φαινομενική παντοδυναμία του Ερντογάν, έρχεται σε σταδιακή ρήξη με την Δύση, ενώ ολοένα ισλαμοποιείται.Οι μετά το πραξικόπημα πρωτοφανείς διώξεις και συλλήψεις, η καταπάτηση θεμελιωδών δημοκρατικών αρχών (τύπος, δικαιοσύνη, εξάλειψη κοσμικού κράτους κ.λπ.), ο ευτελισμός των Ενόπλων τους Δυνάμεων και το πάντοτε ανοικτό μεγάλο κουρδικό ζήτημα (σε συνδυασμό με τις κουρδικές εξελίξεις στο Ιράκ και την Συρία), μετατρέπουν την Τουρκία σε ασταθή και απρόβλεπτη χώρα.
Εκτός από τις αλυτρωτικές φιλοδοξίες Αλβανίας και Σκοπίων έναντι της Ελλάδος, τα Δυτικά Βαλκάνια χαρακτηρίζονται από εκτεταμένη διαφθορά που εγγίζει έως και τις πολιτικές ηγεσίες, με αποτέλεσμα να ανθεί ολόκληρο το φάσμα των ποινικών αδικημάτων (λαθρεμπόριο, πορνεία, ναρκωτικά, όπλα κ.λπ.), ενώ παράλληλα  υπάρχουν κέντρα εκκολάψεως, συντηρήσεως και στρατολογήσεως του ακραίου Ισλάμ. 
Οι ανωτέρω διεθνείς εξελίξεις με τις δυσοίωνες προοπτικές τους, βρίσκουν την Ελλάδα αδύναμη και απροετοίμαστη σε όλους σχεδόν τους τομείς. Οι απειλές και προκλήσεις για τα Εθνικά Ζωτικά Συμφέροντα είναι πολλές αλλά μακράν την πρώτη σε προτεραιότητα αποτελεί ο συνδυασμός «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ» αφού αυτός απειλεί Εθνικά Συμφέροντα Επιβιώσεως.
Αυτή την στιγμή η χώρα μας με κλειστά τα βόρεια σύνορά της, φιλοξενεί περισσότερους από 65.000 μετανάστες, μουσουλμάνους σχεδόν στο σύνολό τους (ως γνωστό οι ήδη υφιστάμενοι αλλοδαποί μουσουλμάνοι στην χώρα μας είναι κατά πολύ περισσότεροι), ενώ η διαδικασία αναλογικής κατανομής τους στην ΕΕ αποτελεί απλώς θεωρητική ανεφάρμοστη ευχή.
Η βιωσιμότητα της πρόσφατης συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας κρίνεται ως ισχνή και επισφαλής δεδομένου ότι ο Ερντογάν προβαίνει σε ανατολίτικο εκβιασμό της ΕΕ (οικονομική ενίσχυση, απελευθέρωση visa Τούρκων πολιτών και ενταξιακές διαπραγματεύσεις), τα δε ευρωπαϊκά κράτη με τα σύνορά τους πλέον κλειστά και εξασφαλισμένα απειλούν εκ του ασφαλούς την Τουρκία για τις επιπτώσεις των μη Δημοκρατικών της επιλογών και πρακτικών. Ο μόνος χαμένος σε περίπτωση λύσεως της συμφωνίας θα είναι η χώρα μας η οποία θα βρεθεί ξαφνικά με εκατοντάδες χιλιάδες εγκλωβισμένους μουσουλμάνους μετανάστες, δίχως ουσιαστική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Μία τέτοια εξέλιξη δεν θα απειλούσε μόνο τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές δομές του κράτους αλλά θα έθετε δίχως υπερβολή βόμβαστα θεμέλια της υπάρξεώς μας ως έθνους για πολλούς λόγους των οποίων η ανάλυση απαιτεί ειδικό άρθρο.

ΑΝΑΓΚΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Ενώπιον των ανωτέρω εξελίξεων, η Κυβέρνηση όφειλε να έχει σημάνει εθνικό συναγερμό, να έχει συγκαλέσει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, να έχει προκαλέσει ειδικές συνεδριάσεις στην Βουλή προς λήψη μέτρων και να ενημερώνει σχετικά την κοινή γνώμη. Η Κυβέρνηση όφειλε κυρίως να ασκεί συστηματική και αποτελεσματική διπλωματία προς κάθε κατεύθυνση (π.χ. ΕΕ, ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, όμορες χώρες κ.λπ.) με πολύ συγκεκριμένες προτάσεις (αντί να περιμένει παθητικά το ευρωπαϊκό PLAN B) οι οποίες θα αναγκάσουν τους διεθνείς οργανισμούς και κυρίως τους ευρωπαίους εταίρους να λάβουν θέση αντί να υπεκφεύγουν παρέχονταςαπλώς ισχνή οικονομική βοήθεια στην «ανθρωπιστική» και «προοδευτική» Ελλάδα η οποίασε βάρος των Ελλήνων πολιτών (γεννημένων και αγέννητων), θα αναλάβει να φιλοξενεί ότι καταφθάνειστο εξής εξ ανατολών (και συχνά εκ νότου).
Οι εθνικές μας θέσεις, προτάσεις και αντιδράσεις οφείλουν  να είναι ριζοσπαστικές, ρεαλιστικές, μη ιδεοληπτικές και ανάλογες της μείζονος απειλής την οποία αντιμετωπίζει η χώρα. Μέχρι στιγμής οι μόνες αντιληπτές αντιδράσεις της κυβερνήσεως είναι η φραστική εκδήλωση της ανησυχίας της και οι εκκλήσεις προς την ΕΕ για εξεύρεση PLAN B σε περίπτωση καταρρεύσεως της συμφωνίας.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ & ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δεδομένου ότι:

  • Τα ευρωπαϊκά κράτη σε σχέση με την Ελλάδα, έχουν ήδη προβεί σε λήψη πολύ αυστηρότερων μέτρων (δίχως να υστερούν ημών σε δημοκρατικές και ανθρωπιστικές αντιλήψεις), τα οποία δρουν ως αντικίνητρο στην μετανάστευση, παρά το γεγονός ότι κινδυνεύουν λιγότερο από αυτήν.
  • Ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη ισχυρίζονται ότι η Ελλάς αδυνατεί να φυλάξει τα θαλάσσια σύνορά της, θέτοντας σε κίνδυνο την Ευρώπη.
  • Τα ευρωπαϊκά όργανα και αρμόδιοι φορείς δεν αρνούνται (τουλάχιστον φραστικά) ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά.
  • Τα ποσοστά των πραγματικών προσφύγων εκτιμώνται ως πολύ χαμηλά σε σχέση με το σύνολο των παρανόμως εισερχομένων μεταναστών (μεταξύ των οποίων ουδείς διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν και ακραίοι Ισλαμιστές).
  • Οι συμπολίτες μας των νήσων του Α. Αιγαίου δοκιμάζονται από τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της διαρκούς και δίχως τέλος αποβιβάσεως και παραμονής χιλιάδων μουσουλμάνων παρανόμων μεταναστών στα νησιά τους.
  • Σε ολόκληρη την Ελλάδα η παρουσία  δεκάδων χιλιάδων παρανόμων μεταναστών, τους οποίους διαφαίνεται ότι θα φιλοξενεί η χώρα μας επί μακρόν, εάν όχι για πάντα, προκαλεί σειρά σημαντικών ανωμαλιών σε τομείς όπως η οικονομία, η ασφάλεια και ο πολιτισμός.
  • Η ευρωπαϊκή εμπειρία διδάσκει ότι οι Μουσουλμάνοι μετανάστες όχι μόνο δεν αφομοιώνονται και δεν εντάσσονται στις πολιτισμικές και κοινωνικές δομές των κοσμικών δυτικών χωρών που τους φιλοξενούν (παρά τα υφιστάμενα σχετικά προγράμματα) αλλά αρκετοί εξ αυτών (ακόμη και γεννηθέντες στην Ευρώπη) στρατολογούνται από το ακραίο Ισλάμ και συμμετέχουν σε ισλαμικούς πολέμους «τζιχάντ», καθώς και  σε τρομοκρατικές δράσεις, ενώ οι εναπομένοντες «μετριοπαθείς» μουσουλμάνοι ουδέποτε τους καταδίδουν (αρκετοί μάλιστα επικροτούν το «έργο» των ακραίων) και αποτελούν την εν δυνάμει δεξαμενή στρατολογήσεως ισλαμοφασιστών.
  • Η Ελλάς ως Δυτικό κοσμικό δημοκρατικό κράτος, δεν πρέπει να επιτρέψει (στα πλαίσια δήθεν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανεξιθρησκείας) οιαδήποτε πράξη και συμπεριφορά θέτει σε αμφισβήτηση θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος (π.χ. ελευθερία σκέψεως και λόγου, ισότητα φύλων κ.λπ.) ή απειλεί την Δημοκρατία και το κοσμικό κράτος ή αντιτίθεται στην αντίληψη των Ελλήνων, περί πολιτισμού, χρηστών ηθών και εθίμων.
  • Ο ρυθμός γεννήσεων των μουσουλμάνων μεταναστών είναι πολύ υψηλότερος του αντιστοίχου των Ελλήνων πολιτών, θέτοντας σε κίνδυνο την πληθυσμιακή αναλογία του ελληνικού έθνους στο εγγύς μέλλον.
  • Η Τουρκία (και έτερα μουσουλμανικά κράτη, καθώς και ακραίες ισλαμικές οργανώσεις) χειραγωγούν (ή δύνανται να το πράξουν μαζικά στο μέλλον) τους «μετριοπαθείς» μουσουλμάνους μετανάστες, μέσω της θρησκείας (αντιδυτικά κηρύγματα μίσους στους τόπους λατρείας, εξώθηση σε αντεθνικές πράξεις, στρατολόγηση στο τρομοκρατικό ακραίο Ισλάμ κ.λπ.), κρίνεται ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί και κατοχυρωθεί άμεσα σειρά προληπτικών και κατασταλτικών αντικινήτρων ως προς την παράνομη μετανάστευση.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται να εξετασθεί η σκοπιμότητα αναλήψεως των ακολούθων μέτρων:

  • Αναθεώρηση μέσω νομοθετικού πλαισίου των κριτηρίων χορηγήσεως ασύλου,  των συνθηκών άρσεως αυτού, καθώς και δημιουργία μηχανισμού διαρκούς ελέγχου δημιουργίας των συνθηκών αυτών.
  • Απλούστευσητων προϋποθέσεων και διαδικασιών απελάσεως μεταναστών, μειώσεως των εμποδίων προς απέλαση και αυστηροποίηση διαδικασιών επανενώσεως οικογενειών μεταναστών.
  • Αναθεώρηση του νόμου περί αποκτήσεως ελληνικής ιθαγένειας (υιοθέτηση των αυστηρότερων νόμων που ήδη υφίστανται σε κράτη της ΕΕ).
  • Υιοθέτηση ή αυστηροποίησησειράς νόμων και μέτρων (π.χ. πρόστιμα, ποινικά αδικήματα, απελάσεις), σχετικών με την ένδυση (π.χ. μπούργκα, κελεμπίες), την συμπεριφορά (π.χ. παρενοχλήσεις γυναικών, λύση γάμων με ανήλικες), τον προσηλυτισμό, τα κηρύγματα μίσους και τις απειλές και προκλήσεις σε χώρους λατρείας, δημόσιους χώρους κ.λπ..
  • Το σχετικό εθνικό νομικό πλαίσιο συνολικά, θα πρέπει να διαμορφωθεί κατά τρόπο ο οποίος θα διασφαλίζει όχι την ισορροπία ή τον συμψηφισμό πολιτικών, κοινωνικών και πολιτισμικών αντιλήψεων των Ελλήνων πολιτών και των πάσης φύσεως μεταναστών (μη δημιουργία πολιτισμικών θυλάκων) αλλά την προσαρμογή των τελευταίων στις αντιλήψεις και συμπεριφορές της φιλοξενούσης χώρας, επ’ απειλή απελάσεως.
  • Δεδομένου ότι δεν υφίσταται, βάσει Συνθηκών, μόνιμη μουσουλμανική ελληνική μειονότητα, πέραν αυτής στην Θράκη (για την οποία υπάρχουν περί τα 300 τζαμιά), να μην κτισθούν νέα τζαμιά ανά την υπόλοιπη επικράτεια. Αντ’ αυτού να υπάρξει προσωρινή παραχώρηση αδείας λειτουργίας συγκεκριμένων χώρων λατρείας και υπό αυστηρούς όρους επιτηρήσεως. Σε κάθε περίπτωσηθα πρέπει να κατοχυρωθεί νομικώς η απαγόρευση κτισίματος μιναρέδων (θίγουν και αλλοιώνουν την πολιτισμική και ιστορική ευαισθησία, αισθητική και αντίληψη  της ελληνικής κοινωνίας και ενέχουν πολιτικό περιεχόμενο για το Ισλάμ). Στο ίδιο πνεύμα είναι δυνατή η εξεύρεση καταλλήλων χώρων για την ίδρυση ορισμένων μουσουλμανικών νεκροταφείων.
  • Αύξηση μέτρων ασφαλείας των πολιτών με σειρά οργανωτικών και διοικητικών μέτρων εντός και εκτός της χώρας (π.χ. στενή συνεργασία με αρμόδιες Δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας, παρακολούθηση επικινδύνων για τα Εθνικά Συμφέροντα δραστηριοτήτων όπως αυτών στο διαδίκτυο, παρακολούθηση του Λόγου που αναπτύσσεται στους χώρους λατρείας και στα θρησκευτικά σχολεία των μουσουλμάνων, πρόληψη και εξάρθρωση κέντρων ισλαμικής ριζοσπαστικοποιήσεως, παρακολούθηση και προσαγωγή υπόπτων, απροειδοποίητοι έλεγχοι  κ.λπ.).
  • Εξέταση περιπτώσεων και τρόπου συνδρομής των Ενόπλων Δυνάμεων στα Σώματα Ασφαλείας, σε ειδικές καταστάσεις (π.χ. μαζικά κτυπήματα κατά πληθυσμού όπως τα πρόσφατα σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες), με ανάλογη οργάνωση και εκπαίδευση ειδικών τμημάτων των ΕΔ και δημιουργία αναλόγου νομοθετικού πλαισίου.
  • Πλήρης έλεγχος, καταγραφήκαι εικόνα εισερχομένων και εξερχομένων της χώρας μεταναστών.
  • Να συνεχίσουν πλοία του ΝΑΤΟ να επιτηρούν συνδρομητικά την περιοχή του Α. Αιγαίου και να καταγράφουν την καθημερινή πραγματικότητα.
  • Να κληθούν τα κράτη της ΕΕ (μέσω των ευρωπαϊκών οργάνων), όπως αναλάβουν την αποτρεπτική φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων του Α. Αιγαίου, (μέσω κοινής ευρωπαϊκής ακτοφυλακής), καθ’ ολόκληρο το μήκος τους (και των Δωδεκανήσων συμπεριλαμβανομένων), για να δείξουν έμπρακτα στην Τουρκία ότι η Ευρώπη δεν εκβιάζεται. Η πράξη αυτή, πέραν της αυτοπροστασίας της ΕΕ, θα αποτελέσει το ελάχιστο δείγμα αλληλεγγύης προς την Ελλάδα της οποίας είναι κλειστά (με ευρωπαϊκή ευθύνη) τα βόρεια σύνορα.
  • Στην ανωτέρω αποτρεπτική φύλαξη του Α. Αιγαίου το ελληνικό Λιμενικό Σώμα θα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Τα μη συμμετέχοντα ευρωπαϊκά κράτη στην φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων του Α. Αιγαίου με μέσα και προσωπικό, να καταβάλουν ανάλογα χρηματικά ποσά προς την Ελλάδα για αποκλειστική ενίσχυση των δυνατοτήτων του Λιμενικού Σώματος.
  • Η αυστηροποίηση των ελέγχων στα σύνορα της χώρας πρέπει να προβλέπει και την ύπαρξη κατάλληλων χώρων αναγκαστικού προσωρινού «περιορισμού» με σκοπό την ταυτοποίηση, διαχωρισμό και υγειονομικό έλεγχο και την εν συνεχεία αντιμετώπιση κατά περίπτωση των παρανόμως εισερχομένων.
  • Η Ελλάς να διαθέσει μία ή δύο κατάλληλες μη κατοικημένες νήσους (από πλευράς θέσεως, εκτάσεως, μορφολογίας εδάφους κ.λπ.), κατά προτίμηση από αυτές που διεκδικεί μονομερώς η Τουρκία (για ευνοήτους λόγους), προκειμένου να μεταφέρεται εκεί το σύνολο των παρανόμως εισερχομένων μεταναστών. Με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, παρουσία, επιτήρηση, διαχείριση και φύλαξη ασφαλείας επί της νήσου (ή νήσων), θα πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες (ποσοτικά και ποιοτικά) εγκαταστάσεις και υποδομές υποδοχής, παραμονής και ελέγχου μεταναστών, προκειμένου να διενεργούνται επ’ αυτής (αυτών), όλες οι απαραίτητες διεργασίες καταγραφής, κατανομής σε κράτη ή και επιστροφής των μεταναστών.
  • Να νομιμοποιηθεί από τους Διεθνείς Οργανισμούς η απηνής δίωξη και εξουδετέρωση των διακινητών μεταναστών, ενώ τα κράτη τα οποία τους ανέχονται εντός της επικράτειάς τους και δεν πράττουν τα δέοντα εναντίον τους, να υφίστανται κυρώσεις.
  • Να αναληφθεί ευρωπαϊκή συστηματική εκστρατεία ενημερώσεως των εν δυνάμει φιλοδοξούντων όπως εισέλθουν παρανόμως μεταναστών (εξ ανατολών ή εκ νότου), στους τόπους που ευρίσκονται, για τις συνθήκες και διαδικασίες τις οποίες θα συναντήσουν μετά την παράνομη είσοδό τους επί ευρωπαϊκού εδάφους.
  • Να συμφωνηθεί από τα ευρωπαϊκά κράτη ο τρόπος επιλογής και κατανομής προσφύγων σε αυτά, καθώς και οι επιπτώσεις για τα κράτη τα οποία δεν αποδέχονται πρόσφυγες.
  • Να εκπονηθούν μεσομακροπρόθεσμα ευρωπαϊκά προγράμματα βοηθείας και επενδύσεων σε επιλεγμένες χώρες προελεύσεως των μεταναστών προκειμένου οι πληθυσμοί αυτοί να παραμένουν στις πατρίδες τους. Αυστηρή προϋπόθεση για την παροχή ευρωπαϊκών κονδυλίων προς τις χώρες προελεύσεως και διελεύσεως των μεταναστών να είναι η αποδοχή συμφωνιών επαναπροωθήσεως και η ουσιαστική εφαρμογή τους.
  • Να ενταθούν οι προσπάθειες επιτεύξεως συμφωνίας μεταξύ των εμπλεκομένων μερών προς εξάλειψη των εστιών συγκρούσεων και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή (π.χ. Συρία, Λιβύη κ.λπ.).
  • Η Ελλάς να πρωτοστατεί σε κινήσεις προωθήσεως της ειρήνης και παροχής υποστηρίξεως σε «προβληματικά» κράτη, ενώ συγχρόνως να τονίζει και συντηρεί σε κάθε επίπεδο τις πολιτιστικές σχέσεις της με τον αραβικό κόσμο, σε μία προσπάθεια προβολής της ελληνικής «ήπιας ισχύος» και των φιλικών της προθέσεων.

Ενδεχομένως για κάποιους συμπολίτες μας, τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα να κρίνονται ως σκληρά και για άλλους ως μη διπλωματικώς δόκιμα, λόγω των ομαλών σχέσεων τις οποίες διατηρεί η χώρα μας με μουσουλμανικά κράτη. Προς τους εν λόγω συμπολίτες εκφράζονται οι ακόλουθες σκέψεις:

  • Το φαινόμενο της μαζικής μεταναστεύσεως εκατομμυρίων Ασιατών και Αφρικανών αναμένεται ότι θα συνεχισθεί (ανεξαρτήτως του εμφυλίου στην Συρία), λόγω υπεργεννητικότητοςστις Ηπείρους αυτές, της κλιματικής αλλαγής, καθώς και διαφοράς βιοτικού επιπέδουως προς την Δύση. Η χώρα μας αποτελεί την δυτική προμετωπίδα και ευρίσκεται ιδιαίτερα εκτεθειμένη γεωγραφικά στο μεταναστευτικό φαινόμενο. Το κυνικό δίλημμα που αναδύεται και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις είναι το κατά πόσο οι ελληνικές κυβερνήσεις προτίθενται να διαφυλάξουν την ασφάλεια και την ευημερία των Ελλήνων πολιτών και κατά μείζονα λόγο την ίδια την επιβίωση του ελληνικού έθνους ή εάν στα πλαίσια διεθνιστικών ιδεοληψιών προτίθενται να αντικαταστήσουν τον ελληνικό πληθυσμό (δεδομένης και της οξείας υπογεννητικότητος), με νέο «ελληνικό» πληθυσμό ασιατικής και αφρικανικής προελεύσεως, διαπνεόμενο κατά πλειοψηφία από αντίθετες πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές αντιλήψεις.Σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες πολίτες εκλέγουν την ηγεσία τους προκειμένου να επιδιώκει την εκπλήρωση των Ελληνικών Εθνικών Συμφερόντων και όχι για να θεραπεύει, σε βάρος των Ελλήνων πολιτών, τις πλανητικές στρεβλώσεις και αδικίες.
  • Εκ των μουσουλμανικών κρατών με τα οποία διατηρεί σχέσεις η χώρα μας, άλλα τηρούν στην επικράτειά τους τον ισλαμικό νόμο δίχως να τα απασχολούν οι δυτικές ευαισθησίες και η αμοιβαιότητα (π.χ. Σ. Αραβία, Ιράν κ.λπ.),ενώ άλλα (π.χ. Αίγυπτος, Συρία, Ιορδανία κ.λπ.) επιτρέπουν ως ένα βαθμό την διαφορετική έκφραση λατρείας και συμπεριφοράς σε μειονότητες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη και σ’ αυτά τα κράτη οι μη μουσουλμανικές μειονότητες συρρικνώνονται και επιπλέον η μουσουλμανική πλειοψηφία ουδέποτε κινδύνευσε από μαζικά τυφλά κτυπήματα άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων. Τέλος τα Πατριαρχεία και οι χριστιανικές εκκλησίες εντός αραβικών χωρών δεν ιδρύθηκαν χθες αλλά πριν ακόμη και από την εμφάνιση του Ισλάμ. Κατά συνέπεια μία ειλικρινής απάντηση προς τα σεβαστά κατά τα άλλα αραβικά κράτη θα ήταν ότι τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα αποτελούν απαραίτητα συστατικά αυτοάμυνας προς εθνική επιβίωση και ότι μία επανεξέτασή τους θα καταστεί δυνατή όταν παύση το φαινόμενο πίσω από σχεδόν κάθε τρομοκρατική επίθεση στην Δύση, με εκατόμβες αθώων θυμάτων,  να υπάρχει ένας ή περισσότεροι Μουσουλμάνοι, ανεξαρτήτως κινήτρων (θρησκευτικών, πολιτικών, πολιτισμικών, κοινωνικών, ψυχολογικών, οικονομικών, συναισθηματικών, αντεκδικητικών, υπαρξιακών κ.λπ.).
  • Τέλος τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα δεν αντιτίθενται σε διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις τις οποίες έχει αποδεχθεί η χώρα μας αλλά θέτουν αυστηρότερους όρους (οι οποίοι ήδη εφαρμόζονται σε άλλα κράτη) και επιζητούν την διεθνή συνεργασία, επ’ ωφελεία της Ελλάδος και της ΕΕ, καλώντας τους εμπλεκομένους να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

16– Αυγούστου – 2016
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση

on Tuesday, 29 November 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γεώργιος Νικολάκος είναι Αντιστράτηγος ε.α.

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση

Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος*

Η στρατηγική είναι ένας όρος που ετυμολογικά έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και η αρχική της έννοια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την στρατιωτική ορολογία, την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση έτσι ώστε να υπάρχει βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων με απώτερο σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.

Αναφερόμενοι κυρίως στην εθνική άμυνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στρατηγική είναι η κατεύθυνση  και  το εύρος δραστηριοτήτων της άμυνας της χώρας μακροπρόθεσμα, η οποία εξασφαλίζει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για αυτήν, μέσω της διάταξης των πόρων της μέσα σε ένα εναλλασσόμενο περιβάλλον ασφάλειας, με στόχο να ανταποκριθεί στις ανάγκες και τις προσδοκίες των πολιτών της. Απώτερος  σκοπός της είναι η διαφύλαξη συλλογικών πνευματικών αγαθών, η διαφύλαξη του πολιτισμού, ελευθερίας και αξιοπρέπειας.

Ας μην ξεχνάμε αυτό που έγραψε ο Κονδύλης. «Η θεμελιώδης συνάφεια αυτοσυντήρησης και κοινωνίας καταφαίνεται στο απλό γεγονός ότι καμιά κοινωνική τάξη πραγμάτων δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμα αν δεν είναι σε θέση να εγγυηθεί τη συλλογική και ατομική ασφάλεια της μεγάλης πλειοψηφίας των μελών της».

Το εναλλασσόμενο περιβάλλον ασφαλείας  είναι ένα από κύρια  χαρακτηριστικά της στρατηγικής που διαμορφώνεται κυρίως από την αναθεωρητική στάση της Τουρκίας η οποία προβάλλει επαναστατικές και ηγεμονικές αξιώσεις αλλά και από το ασταθές διεθνές σύστημα εξαιτίας αναθεωρήσεων που αποσκοπούν στην αλλαγή του ιεραρχικού καθεστώς. Η Ελλάδα όπως είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς, εξακολουθεί να έχει αμυντικά δόγματα και ιδεοληψίες για την απειλή που ανάγονται στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μία παθητική διπλωματική στρατηγική  η οποία στηρίζεται στο ¨θέσφατο¨, «δε διεκδικούμε τίποτε αλλά και δεν παραχωρούμε τίποτε» και μας αναγκάζει να τρέχουμε πίσω από τα γεγονότα.

Θα ήταν λοιπόν ασφαλές το συμπέρασμα ότι  η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη σήμερα με μία επιτακτική ανάγκη για ισχυρή αποτρεπτική αμυντική δυνατότητα. Έχει ανάγκη από νέο δόγμα, μία νέα στρατηγική η οποία να κινείται προς το μέλλον, με στόχο  κάτι νέο δυναμικό, αποδοτικό, αποτελεσματικό και ικανό να διασφαλίσει την άμυνα της χώρας. Αυτό όμως υπαγορεύει αμυντική πολιτική βασισμένη στα υπαρκτά δεδομένα και στόχους  και όχι σε ευχολόγια. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε αποτίμηση της αμυντικής δυνατότητας της χώρας ως προς την άμεση απειλή.

Καμία συνθήκη ή διεθνής νόμος δεν μπορεί να μας προστατεύσει, αν δεν είμαστε σε θέση να αμυνθούμε, ή να είμαστε σε θέση να επιφέρουμε τέτοιο πλήγμα στον αντίπαλο, το οποίο να καταλήγει στο να αποθαρρύνει και να αποτρέπει κάθε επιθετική διάθεση.

– Ποια  λοιπόν θα πρέπει να είναι η επομένη ημέρα για την άμυνα της χώρας μετά την συνεχιζόμενη Τουρκική προκλητικότητα;

– Ποια είναι η σημερινή αμυντική ικανότητα της χώρας μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές στα κονδύλια των  Ένοπλων Δυνάμεων (ΕΔ);

Την απάντηση στα κρίσιμα αυτά ερωτήματα πρέπει να τα δώσει η Κυβέρνηση, η οποία θεσμικά φέρει την ευθύνη, σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο, αλλά και ο πολιτικός κόσμος συνολικά σε ότι του αναλογεί. Κατά την γνώμη μου όμως, η πολιτική ηγεσία της χώρας αδυνατεί να αντιληφθεί στοιχειώδη αμυντικά ζητήματα και δεν συνειδητοποιεί παράλληλα, ποια είναι η κατάλληλη διπλωματική τακτική για την χώρα μας.

Όσο για την  στρατιωτική ηγεσία και ¨αυτή δεν πάει πίσω¨. Είναι  εγκλωβισμένη σε παρωχημένα δόγματα, αγώνα οπισθοφυλακών, και επιδείξεις ‘’επιπέδου διμοιρίας’’ την τελευταία πενταετία, για να διατηρήσει ένα αμυντικό σύστημα που καταφανώς χωλαίνει και ίσως να  έχει οδηγήσει σε μια «επιφανειακή» επιχειρησιακή δύναμη τελείως άσχετη με την απειλή.

Ποίος όμως θα κάνει την αποτίμηση; Την εκτίμηση κινδύνου;  Η στρατιωτική ηγεσία;. Υπήρξαν φωτισμένοι Αρχηγοί που προσπάθησαν αλλά βρέθηκαν εκτός Ε.Δ. γιατί δεν ήταν αρεστοί.

Δυστυχώς στη δημοκρατική Ελλάδα του 21ου αιώνα,  η τελική έγκριση της επιλογής των Αρχηγών δεν περνά από σχετική επιτροπή της Βουλής ύστερα από ακρόαση του υποψηφίου. Η θητεία του Αρχηγού δεν έχει προκαθωρισμένη χρονική διάρκεια. Παρότι ο κοινωνικός ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων όσον αφορά στην εξωτερική ασφάλεια της χώρας είναι πρωταρχικός, οι Αρχηγοί δεν είναι ισότιμοι συνομιλητές της πολιτικής ηγεσίας επί  αριθμού ζητημάτων υψίστης σημασίας που αφορούν στην εθνική ασφάλεια ούτε  έχουν θεσμική ευθύνη.

Ο στρατός δεν έχει τη δική του γραμματική. Ο ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων διέπεται και ελέγχεται από τη λογική των πολιτικών σκοπών μιας κοινωνίας. Οι Αρχηγοί είναι εντολοδόχοι της πολιτικής εξουσίας μαζί με τα υπόλοιπα όργανα του κράτους όπως προβλέπει το δημοκρατίκό μας πολίτευμα. Αν η έγκριση των Αρχηγών ¨περνούσε από την βουλή¨, θα ήταν απορρέουσα υποχρέωση τους να ενημερώσουν το Ελληνικό κοινοβούλιο για την πραγματική κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων και των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας, δηλαδή  μία εκτίμηση των κινδύνων, μία αποτίμηση της Εθνικής άμυνας.

Αναρωτιέται κάποιος, γιατί δεν γίνεται  αυτό μέχρι τώρα;

Είναι βολικό για όλους, ιδίως για τους πολιτικούς. Η πολιτική ηγεσία  για ευνόητους λόγους αποφεύγει να προσεγγίσει και να καθορίσει το επίπεδο των επιθυμητών εθνικών δυνατοτήτων και να προσδιορίσει το ύψος του ανθρώπινου δυναμικού και των οικονομικών πόρων που πραγματικά θα διατεθούν, λαμβάνοντας υπόψη το δημογραφικό πρόβλημα αλλά και την οικονομική κατάσταση.  Δεν θέλει να δεσμευτεί. Δυστυχώς όμως, χωρίς αυτά τα δεδομένα δεν είναι δυνατός ο καθορισμός  με επιστημονικά δόκιμες προσεγγίσεις της αποστολής και του ρόλου των Ενόπλων Δυνάμεων, εντός των παραμέτρων του χώρου του χρόνου και η προσαρμογή τους στην αντιμετώπιση των απειλών σύμφωνα με τους κοινωνικοπολιτικά προσδιορισμένους σκοπούς.

Οι κίνδυνοι και οι απειλές παραμένουν γύρω μας και είναι μεταβαλλόμενοι. Καθημερινά εμφανίζονται και νέοι.  Η άμυνα η ασφάλεια, η ακεραιότητα της εθνικής επικράτειας και η αντιμετώπιση εξωτερικών απειλών κατά της κυριαρχίας είναι καθήκον όλων μας. Αυτοί που γνωρίζουν δεν πρέπει να σιωπούν. Είναι απαραίτητη η αποτρεπτική φήμη των ΕΔ  για τη διασφάλιση της συλλογικής ελευθερίας του λαού μας. Απαιτείται όμως ρεαλισμός και αλλαγή φιλοσοφίας στο να  «μην υποτιμάς τους αντιπάλους σου», και να θεωρείς ότι  «η δύναμη  δεν είναι το παν».

* O Γεώργιος Νικολάκος είναι Αντιστράτηγος ε.α. Πτυχιούχος του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Πανεπιστημίου Μακεδονίας (ΠΑΜΑΚ) με πιστοποιητικό εξειδίκευσης του ιδίου πανεπιστημίου στη διαχείριση κρίσεων. Είναι επίσης κάτοχος  Μεταπτυχιακού Τίτλου σπουδών στις  Διπλωματικές και Στρατηγικές Σπουδές.

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

on Wednesday, 16 November 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει η Βασιλική Κουντουρόγιαννη, μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ
"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς αυτή την κατεύθυνση» ..."Η Ελλάδα είναι μόνο μία από τις πέντε χώρες της συμμαχίας που δαπανά το 2% του ΑΕΠ της για το ΝΑΤΟ παρά την κρίση".



Τυχαία όλα αυτα; Δε νομίζω..
Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, στον απόηχο της πολιτικής του καριέρας, ήρθε να δώσει την τελευταία πολιτική του μάχη στην Ελλάδα. Στο μεγαλύτερο γεωστρατηγικής χώρο εδώ και 3.500 χρόνια. Κι αυτό διότι η Ελλάδα είναι ένας χώρος Βαλκανικός, Ευρωπαϊκός και ταυτοχρόνως Μεσογειακός.Είναι το μόνο κράτος μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Ιδιαίτερα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, που ως σύνολο έχει στρατηγική αξία για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Η Ελλάδα είναι η πύλη προς την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Το Ελληνικό νησιωτικό σύμπλεγμα, σε συνδυασμό με την ηπειρωτική Ελλάδα, εξυπηρετεί στον έλεγχο των θαλασσίων γραμμών επικοινωνίας από τη Μαύρη θάλασσα και τη Μέση Ανατολή προς την Νότια Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, θαλάσσιοι ενεργειακοί δρόμοι που οδηγούν τις στρατηγικές πρώτες ύλες προς τη Δύση. Ο ελληνικός χώρος, ευρισκόμενος στο σημείο επαφής τριών αυτών Ηπείρων (Ευρώπης, Ασίας, Αφρικής) και επί του υδάτινου διαύλου επικοινωνίας δύο ζωτικών θαλασσών (Μαύρης Θάλασσας και Μεσογείου) και, κατ' επέκταση δύο ωκεανών (Ατλαντικού και Ινδικού), αποτελεί έναν ενιαίο και μη μεριζόμενο αμυντικό χώρο, κατατασσόμενο στις στρατηγικές περιοχές παγκόσμιας αξίας και ενδιαφέροντος. Η Κρήτη, με τις ναυτικές και αεροπορικές εγκαταστάσεις της και την κεντρική της θέση στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, προσφέρεται ως εξαιρετική αεροναυτική βάση για επιχειρήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις, αλλά και για τον έλεγχο τόσο των δια του Σουέζ και των Στενών του Ελλησπόντου (Δαρδανελίων) διερχόμενων θαλάσσιων γραμμών επικοινωνιών, όσο και των αεροπορικών γραμμών επικοινωνιών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσόγειου. Η παραπάνω νήσος σε συνδυασμό με τα Κύθηρα, την Κάρπαθο και την Ρόδο φράζει το Νότιο Αιγαίο δίνοντας βάθος στην άμυνα του ΝΑΤΟ. Ας μη ξεχνάμε τη χρήση των θαλάσσιων, αεροπορικών και οδικών γραμμών στην περιοχή της Θεσσαλονίκης που προσφερόταν στις ειρηνευτικές δυνάμεις της διεθνούς κοινότητας για το Κόσσοβο.

Η καίρια θέση της Ελλάδας στην υδρόγειο και οι αξιόλογες συγκοινωνίες της, ιδιαίτερα οι θαλάσσιες και εναέριες, καθιστούν τη χώρα μια παγκόσμιας αξίας στρατηγικό - οικονομική περιοχή. Σπουδαίο ρόλο παίζει ο Ελληνικός χώρος και για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ρωσίας οι οποίοι σχεδιάζονται ή είναι υπό κατασκευή.
 -Ο αγωγός πετρελαίου Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολις.
 -Ο  διακομιστικός  αγωγός πετρελαίου Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία.
 -Ο αγωγός φυσικού αερίου South Sream  Βουλγαρία-Ελλάδα-Ιταλία.

Ενώ η Λαϊκή δημοκρατία της Κίνας έχει ενοικιάσει μέρος του Λιμένος Πειραιώς για το διακομιστικό της εμπόριο προς την Ευρώπη και ζητά και δεύτερο λιμάνι της χώρας μας προς ενοικίαση. Η Κίνα που προέβη σε διπλωματικά διαβήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με τις συνεχείς (στην οκταετή θητεία του) συναντήσεις του Μπάρακ Ομπάμα με τον πνευματικό ηγέτη των Θιβετιανών Δαλάι Λάμα στον Λευκό Οίκο. Μιά σύγκρουση που συνεχίζεται από τον νέο Πρόεδρο Ντόλναντ Τράμπ και τις προεκλογικές του εξαγγελίες περί επιβολής δασμών 45% στα κινέζικα προιόντα και την ατνι-δήλωση του υπουργού εξωτερικών της Κίνας Γκενγκ Σουάνγκ: «Η Κίνα είναι ανοικτή κατ' αρχήν σε όλες τις εμπορικές ρυθμίσεις που είναι ευνοϊκές για την απελευθέρωση και διευκόλυνση του περιφερειακού εμπορίου, αλλά επιμένει ότι οι ρυθμίσεις αυτές πρέπει να συνάδουν με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και δεν πρέπει να πολιτικοποιούνται». Ένα Πεκίνο με μεγάλη κάμψη των εξαγωγών.

Επίσης Κίνα και Ιράν προ ημερών υπέγραψαν στρατιωτική συνεργασία, μια συμφωνία καρφί στα ματία της Δύσης και της Τουρκίας. Η Τουρκία που ως γνωστόν έχει ανοίξει πόλεμο με τους Κούρδους της Τουρκίας και του Ιράν και τις πύλες καλής θελήσεως προς την Σαουδική Αραβία. Όπου Σαουδική Αραβία φοβάται ότι μπορεί να υποβαθμιστεί ως δεύτερη κυριάρχη δύναμη μετά το ανερχόμενο Ιράν στον στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και θα καταρρεύσει - διαμελιστεί σε μικρότερα απολυταρχικά εμιράτα, εφόσον μέχρι σήμερα επιβιώνει αγοράζοντας προστασία από τους Αμερικανούς, τους Γάλλους και τους Γερμανούς, (βλ.Το σχίσμα των Μουσουλμάνων και η πολύνεκρη διαμάχη τους. Ποιοι είναι οι Σουνίτες και ποιοι οι Σιίτες.... ). Παρότι παραδόξως η ΕΕ εκφράζει ανοιχτά την ανησυχία της για το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν και παράλληλα τάσσεται υπέρ της ένταξης του Ιράν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.

Ένα Ιράν που αποβλέπει στο να προωθήσει φυσικό αέριο μέσω Τουρκίας στην ΕΕ. Και να συνάψει οπλική συμφωνία μαμούθ με την Ρωσσία, καθώς στα εδάφη του Ιράν και συγκεκριμένα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Νόντζι προσγειώθηκε τον Αύγουστο το βαρέων μεταφορών αεροσκάφος, An-124 "Ruslan", και  μετέφερε πυραυλικά συστήματα S-400 και S-300. Μια Ρωσσία  η οποία έχει ζωτικότατα συμφέροντα στην Βαλκανική και Ανατ. Μεσόγειο και που κατά την εποχή του ψυχρού πολέμου είχε κατασκευάσει τεχνητό αγκυροβόλιο στα διεθνή υδατα νοτίως των Κυθήρων,το οποίο υπάρχει μέχρι και σήμερα. Ο Αμερικανός Colin Powell πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ,με τη σειρά του, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για όλα τα παραπάνω, τα σχετικά με το Ιράν και της στρατιωτικής - στρατηγικής σημασίας κινήσεις αποκαλύπτοντας πως το Ισραήλ διαθέτει 200 πυρηνικά όπλα εγκατεστημένα σε διάφορες χερσαίες, θαλάσσιες και εναέριες πλατφόρμες και όλα στοχεύουν το Ιράν με την προοπτική να το κτυπήσουν αν αποκτήσει πυρηνικά όπλα! Πυρηνικά όπλα που ήδη δοκιμάζει η γείτονα χώρα Βόρεια Κορέα (στην τελευταία πυρηνική δοκιμή στις 9 Σεπτεμβρίου προκάλεσε σεισμική δόνηση 5,3 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ!).

Για να μην μακρυγορώ τα γεωπολιτικά παινίδια τεράστια κι εμείς στη μέση...
Αλλά δεν είναι μόνον αυτά και η γεωστρατηγική μας θέση.
Μεταξύ άλλων η Ελλάδα διαθέτει μεγάλο όγκο ορυκτού πλούτου. Όπως:
•Αλουμίνιο (πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου),
•Βωξίτη (πρώτη στην παραγωγή στην Ευρώπη και χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού).
•Λιγνίτη (με μεγάλα απαθέματα η Ελλάδα, εάν τον εκμεταλλευόταν θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου).
•Μαγγάνιο (είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου).
•Μαγνήσιο (καλύπτουμε το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης).
•Νικέλιο (η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα. Χρησιμοποιείται κυρίως στην παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα μέσω του κράματος του σιδηρονικέλιου (66%). Ωστόσο, χρησιμοποιείται επίσης στην παραγωγή μη σιδηρούχων κραμάτων(12%), ειδικών κραμάτων χάλυβα(5%), στην επιμετάλλωση (7%), στη χύτευση των μετάλλων (3%) και στους συσσωρευτές(2%)).
•Όσμιο (από τα πιό σπάνια ορυκτά που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πυράυλων και διαστημοπλοίων.Μεγάλα κοιτάσματα του έχουν εντοπισθεί στο Αιγαίο στην γνωστή περιοχή των Ιμίων. Η αξία του ειναι 48000 ΕΥΡΩ το γραμμάριο).
•Ουράνιο (τεράστια κοιτάσματα ουρανίου έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική-Ανατολική Μακεδονία και στην Θράκη,η αξία των  οποίων εκτιμάται σε 300 δις ευρώ,τα οποία είναι από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως.Υπ'όψη ότι η αξια του εμπλουτισμένου Ουρανίου 235 είναι 16000 ΕΥΡΩ το γραμμάριο).
•Ρουτίλιο-Λουτέσιο-Λανθάνιο (στην περιοχή του όρους Σύμβολο της Καβάλας. Σπάνια και πανάκριβα ορυκτά που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων).
•Σμηκτίτες (η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα).
•Χρωμίτη (η Ελλάδα, η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα).
•Χρυσός (στην Χαλκιδική,στο όρος Παγγαίο της Καβάλλας,στην περιοχή Σαπών του νομού Ροδόπης,καθώς και μικρότερες ποσότητες σε διάφορα μέρη της Β.Ελλάδος).
•Υδρογονάνθρακες: Πετρέλαιο και φυσικό αέριο.Τεράστια κοιτάσματα στο Ιόνιο,Αιγαίο,Νότια της Κρήτης και στην Δυτ.Ελλάδα (Γρεβενά).Με μέτριους υπολογισμούς υπάρχουν 4 δις βαρέλια πετρελαίου.
•Γεωθερμία:Ένα τεράστιο γεωθερμικό ενεργειακό δυναμικό, της τάξης των 150 μεγαβάτ το χρόνο, που αντιστοιχεί σε 114.000 τόνους ισοδύναμου πετρελαίου, αξίας που ξεπερνά τα 33.455.000 ευρώ, μένει ανεκμετάλλευτο εδώ και πολλά χρόνια στη Βόρεια Ελλάδα.
Δεν είναι όμως ούτε τα παραπάνω καθότι η ΝΑSΑ και η ΕSA (Ευρωπαϊκή υπηρεσία διαστήματος) έχουν ποντίσει ΝΔ της Πύλου σε βάθος 4000μ το τεράστιο  τηλεσκόπιο νετρίνο. ΝΕΣΤΩΡ.
Δεν είναι όμως ούτε αυτός ο λόγος. Οι λόγοι είναι όλα τα παραπάνω αλλά κυρίως 3 σημαντικοί που δεν τους έχω αναφέρει.
Εν κατακλείδι ο Μπάρακ Ομπάμα ήρθε γιατί:
Πρώτον: Θέλουν να αρνηθεί η Ελλάδα την "φιλοξενία" των ρώσικων πολεμικών πλοίων στα Ελληνική λιμάνια και να ακολουθήσουμε το πρόσφατο παράδειγμα της Ισπανίας και να ακυρώσουμε με τη σειρά μας, τις επόμενες επισκέψεις των ρωσσικών πλοίων.
Δεύτερον: Θέλουν να συμφωνήσουμε ώστε να αποδοθεί η ονομασία "Μακεδονία" στη γείτονα χώρα τα Σκόπια, διότι ευθυνόμαστε για το μπλοκάρισμα της εντάξεως των Σκοπιών στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Τρίτον: Να ασκήσει πιέση, ώστε το Δεκέμβριο, που θα πραγματοποιηθεί το ψήφισμα για την επανέναρξη των Ευρωπαικών κυρώσεων κατά της Ρωσσίας, σαφώς και να ψηφίσουμε υπέρ.
Όλα στο εγγύς μέλλον.
Γιατί ο χρόνος είναι χρήμα.
Και γιατί "ο Γιάννης φοβάται το θεριό και το θερίο τον Γιάννη".
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΟΥΝΤΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗ
Πηγή:http://wwwaporrito.blogspot.gr/2012/06/11.html
φωτογραφία:http://www.oxafies.com/2016/11/blog-post_300.html

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι;

on Saturday, 10 September 2016. Posted in Εθνική Στρατηγική

Γράφει ο Δημήτριος Στεργίου, Σχης ε.α., Γεωοικονομικός Αναλυτής,Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι;

   

Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση.

O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργούς της Γαλλίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Κύπρου και Πορτογαλίας σε μία άτυπη σύνοδο ενός «μετώπου του νότου». Η ατζέντα όπως έχει τεθεί είναι πολύ φιλόδοξη και περιλαμβάνει τόσο οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα όπως η ανάπτυξη με έμφαση στην αντιμετώπιση της ανεργίας, η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η προσέλκυση επενδύσεων αλλά και θέματα εξωτερικής πολιτικήςμε έμφασηστο μεταναστευτικό - προσφυγικό. Φυσικά από αυτή τη συνάντηση, εάν εξαιρέσουμε τον επικοινωνιακό και ίσως τον εργαλιακά πολιτικό χαρακτήρα της, δεν πρέπει να περιμένουμε ούτε αλλαγές πολιτικής ούτε ουσιαστικές δράσεις σε κάποιο από «τα-πάντα-όλα» θέματα της ατζέντας. Δυνατόν όμως να γίνει μια αρχή. Μπορεί να δοθεί μια θεσμική κατεύθυνση στην όλη πρωτοβουλία.

Ας την ονομάσουμε Athens Understanding (Au-6).

Ποια θα αποτελούν όμωςτα συνεκτικά στοιχεία και οι στόχοι της ομάδας αυτής; Η αντι-λιτότητα σίγουρα δεν αρκεί. Όπως και στην περίπτωση της κριτικής στους περίφημους BRICS οι αντι- ΔΝΤ/ΗΠΑ/Δολάριο προθέσεις δεν αρκούν. Οι BRICS όπως και άλλα ενδιαφέροντα αρχικά κρατών και περιοχών (ASEAN, ΕAEU, APEC,MERCOSUR) εκτός του πλαισίου των μεγάλων μεταπολεμικών υπερεθνικών οργανισμών (ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΟΟΣΑ) και των θεσμών του επονομαζόμενου «συστήματος του Bretton Woods» (ΠΟΕ, παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ),έχουν ως βασικό άξονα την οικονομική συνεργασία και το εμπόριο και στόχο την οικονομική ένωση.Κάποιοι εξ αυτών υποστηρίζονται από μία τράπεζα επενδύσεων όπως η Νew Development Bank (NDB) των BRICS, η Αsia Development Bank (ADB) στην περίπτωση της ASEAN ή η Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) με πρωτοβουλία της Κίνας

H σημαντική ιδιαιτερότητα στη περίπτωση της  Αu-6, είναι ότι αφενός τα μεγέθη είναι μικρότερα (όχι όμως πολύ) και το σημαντικότερο ότι έχει ήδη επιτευχθεί το  στάδιο της οικονομικής ένωσης με την Ευρωπαϊκή Ένωσηστο πλαίσιο της οποίας πρέπει να κινηθεί η πρωτοβουλία. Σύμφωνα με το άρθρο 20§ 2 της Συνθήκης της Λισσαβόνας η ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών εγκρίνεται από τοΕυρωπαϊκό Συμβούλιο  «ως έσχατη λύση, εφόσον αυτό διαπιστώσει ότι οι επιδιωκόμενοι στόχοι της συνεργασίας αυτής δεν μπορούν να επιτευχθούν μέσα σε εύλογο χρόνο από την Ένωση στο σύνολό της, και υπό τον όρο ότι θα συμμετέχουν σε αυτήν τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη». Επομένως οι δυνατότητες ελιγμών εντός της ΕΕ υφίστανται μεν αλλά με κάποιες ιδιαιτερότητες. Υπάρχουν προηγούμενα παρόμοιων συνεργιών.Εναεξαιρετικό παράδειγμα αποτελούν η επονομαζόμενη ομάδα των χωρών τουVisegrad, οι οποίες πρόσφατα κάνουν ιδιαίτερα εμφανείς τις κοινές τους θέσεις.Έτερη περίπτωση αρκετά πιο διευρυμένη,αποτελεί η Union pour la Méditerranée.

Δύο είναι τα ερωτήματα; Το πρώτο αφορά το ειδικό βάρος της συγκεκριμένης ομάδας κρατών σε σχέση με τις σχέσεις τους εκτός ομάδας; Σχηματίζουν σε κάποιες περιπτώσεις την κρίσιμη μάζα η οποία θα τους επιτρέπει να έχουν λόγο; Το δεύτερο αφορά στις δυνατότητες συνεργασίας εντός της ομάδας;Υφίστανται τομείς, στους οποίους η συνεργασία θα οδηγήσει σε καλύτερα αποτελέσματα εντός του συστήματος των 6;


Όπως φαίνεται στον πίνακα οι χώρες του Au-6 αντιπροσωπεύουν το 61% της συνολικής έκτασης της ΕΕ, το 58% του πληθυσμού τηςκαι το 52% του ΑΕΠ. Από πολιτικής άποψης κατέχουν το 33% στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (ότι αξία και να έχει αυτό).

Στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας, πέραν της κοινής γραμμής, οι δυνατότητες ανεξάρτητων πρωτοβουλιών των Au-6είναι περιορισμένες  τόσο λόγω της συμμετοχής όλων των μελών (με εξαίρεση την Κύπρο)στο ΝΑΤΟ, όσο και στο υπάρχον ευρωπαϊκό πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ . Βέβαια το ισπανικό Juan Carlos, τα γαλλικά Mistral και το Charles de Gaulle καθώς και το ιταλικό Giuseppe Garibaldi πολύ λίγα πράγματα δεν μπορούν να κάνουν στη Μεσόγειο!

Eκεί όμως όπου υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν, είναι στον τομέα της συντονισμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας και των άμεσων επενδύσεων. Εκτός από τη συμμετοχή και την κοινή στρατηγική στα όργανα της ΕΕ κανένας δεν εμποδίζει τη δημιουργία ενός οικονομικού φόρουμ(Athens Understanding Economic Forum) όπου ο επιχειρηματικός και ο πολιτικός κόσμος των χωρών μελών θα καθιερώσουν σε τακτική βάση συναντήσεις και δράσεις.Δυνατόν να δημιουργηθούν ομάδες εργασίες για κάθε επιμέρους τομέα (π.χ τουρισμός, ενέργεια και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καινοτομία και τεχνολογία, εκπαίδευση). Θα μπορούσε ακόμα να τηρηθεί κοινή γραμμή στις επερχόμενες διαπραγματεύσεις του άρθρου 50 με την Μεγάλη Βρετανία.

Οι προκλήσεις είναι φυσικά πολύ μεγάλες: Πως θα πειστεί η Γαλλία, η δεύτερη οικονομία της Ευρώπης καιμέρος του διπόλου με τη Γερμανία να συμμετέχει; Ειδικά όταν εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο με το μεγαλύτερο ίσως διακύβευμα των τελευταίων δεκαετιών. Το ίδιο και η Ιταλία. Ο Mateo ίσως αντιμετωπίσει και αυτός εκλογές πριν το τέλος του χρόνου. Η Ισπανία προσπαθεί να σταματήσει να κάνει εκλογές (όμως λειτουργεί άψογα).

Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι η Ελλάδα όπως και οι υπόλοιποι Au-6 με οικονομικούς όρους, παρότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο ανήκουν στο «Νότο» σε παγκόσμιο επίπεδο ανήκουν στο «Βορρά». Είναι σίγουρο ότι με το πέρας της άτυπης συνόδου δεν θα λείψουν τα πλατιά χαμόγελα και οι «οικογενειακές» φωτογραφίες (με ή χωρίς γραβάτα). Δεν υπάρχει φιλοδοξία να αλλάξει κάτι ουσιαστικό αλλά ας γίνει μία αρχή. To βασικό είναι να συμφωνήσουμε ότι συμφωνούμε. Ξεκινάμε και το 6 μπορεί να γίνει το 9 που προϋποθέτει η συνθήκη της Λισσαβόνας Η ιστορία έχει ενδείξειότι σε περιόδους κρίσης μία περιπέτεια της χώρας στο εξωτερικό ενώνει. Γιατί εμείς αντί για περιπέτεια να μην αναζητήσουμεμία συνεργασία; Εξάλλου κύριο χαρακτηριστικό της σύγχρονης Γεωοικονομίας είναι και ο Συν-ανταγωνισμός.

[12  >>