Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Μήπως οι μίζες στα εξοπλιστικά εξηγούν το "φοβικό σύνδρομο" της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής;...

    Οι αποκαλύψεις γιά τα εξοπλιστικά στην πραγματικότητα επιβεβαίωσαν την κοινή  πεποίθηση: ότι στην διαδικασία παραγγελιών στρατιωτικού υλικού εμφιλοχωρούσε εδώ και χρόνια αθρόος χρηματισμός των αρμοδίων αξιωματούχων. "Ο κόσμος το είχε τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι", κατά την λαϊκή παροιμία. Η τεραστίων διαστάσεων, όπως αποδεικνύεται τώρα, διαφθορά, ήταν διακομματική. Στην ουσία, το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης χρησιμοποίησε τις μίζες α...

18-01-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-03-17. Η γεωστρατηγική αξία του ελληνικού θαλάσσιου χώρου ...

«H κατάκτησις της Ελλάδος υπό μιας Μεγάλης Χερσαίας Δυνάμεως θα δώσει πιθανότατα εις αυτήν την Δύναμιν την δυνατότητα ελέγχου ολοκλήρου της Παγκοσμίου Νήσου». Sir Halford J. Mackinder ΕΔΩ! ολόκληρο το άρθρο....

17-03-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. Εξωτερική πολιτική ντροπής...

Η σημερινή μέρα είναι άλλη μια μέρα που οι Έλληνες θα την θυμόμαστε με θλίψη. Ο λόγος είναι η κατάντια της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας που την απογυμνώνει από τα τελευταία ίχνη αξιοπρέπειάς της.Μετά το απίθανο ότι «η μουσουλμανική, η οθωμανική κληρονομιά είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς», το οποίο ξεστόμισε ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος πριν από λίγες μέρες, υφιστάμεθα σήμερα την ταπεινωτική επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού και...

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων...

ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση ΚρίσεωνΑναδημοσίευση από το περιοδικό ‘Νέα Πολιτική’, Τεύχος 12, Νοε-Δεκ 2014Η διαχείριση κρίσεων πρέπει να θεσμοθετηθεί και να γίνει μέρος μίας ριζικής πολιτικής μεταρρύθμισης.Η διαχείριση κρίσεων αντιμετωπίζεται, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και εμπειρία, σε πολλαπλά επίπεδα. Στο επίπεδο της πρόληψης, της πρόγνωσης και της εκτίμησης κινδύνου το έργο αυτό είναι καθήκον ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, που είναι ανύπαρκτο...

20-02-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-06. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ!...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! Θα ακολουθήσουν:-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας κ...

06-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-18. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

18-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. H Εθνική Αξιοπρέπεια...

Υπάρχει ένα άυλο αγαθό, απαραίτητο για την επιβίωση και την ιστορική συνέχεια των λαών, ιδίως αυτών που δεν διαθέτουν άφθονους υλικούς πόρους και πλούτο. Το αγαθό αυτό είναι η Εθνική Αξιοπρέπεια, που διασώζει ατομικά και συλλογικά τους πολίτες μίας χώρας από την απαξίωση, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, το ψυχικό σκότιος, και μεσοπρόθεσμα από την δουλεία και μακροπρόθεσμα από τον εκμηδενισμό τους.  Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια....

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Articles tagged with: ΘΡΗΣΚΕΙΑ

14/7/2017. Οργή και Αντιδράσεις κατά Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Ζητούν την Καθαίρεση του Πατριάρχη

on Friday, 14 July 2017. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

14/7/2017. Οργή και Αντιδράσεις κατά Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Ζητούν την Καθαίρεση του Πατριάρχη

Και να λοιπόν που τα δύσκολα τώρα αρχίζουν για το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και όπως φαίνεται θα είναι η απαρχή δυσμενών εξελίξεων. Η πώληση ακίνητης περιουσίας του Πατριαρχείου στην Ιερουσαλήμ , που είχαμε αναφερθεί λίγες μέρες πριν(1),   εξόργισε την Ιορδανία,  την Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ),  και την ηγεσία των Αράβων Χριστιανών  του Ισραήλ, με αποτέλεσμα να σημειωθούν αντιδράσεις και κινητοποιήσεις. Οι αντιδράσεις  άρχισαν, όταν οι Άραβες  ορθόδοξοι χριστιανοί σε Παλαιστίνη και Ιορδανία πληροφορήθηκαν  μια  μυστική συμφωνία πώλησης, περισσότερων  από  200 οικοπέδων  στις συνοικίες Talbiya και Nayot, στην Ιερουσαλήμ, σε έναν μυστηριώδη Ισραηλινό επενδυτικό όμιλο. ‘Έτσι την 11/7/17 δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο της οικονομικής Ισραηλινής εφημερίδας Calcalist(2), άρθρο του Doron Peskin {Αναλυτής θεμάτων Μέσης Ανατολής και Διευθυντής της εταιρείας Concord MENA ,   αρθρογραφεί στην  ε/φ Calcalist και στα ειδησεογραφικά  Ynet και Al-Monitor},  με τίτλο «Οι Ιορδανοί και οι Παλαιστίνιοι ενεργούν για να τορπιλίσουν την πώληση ακινήτων στην Ιερουσαλήμ» και υπότιτλο «Είναι εξοργισμένοι με τον Πατριάρχη που ενέκρινε τη συναλλαγή για την πώληση ακινήτων σε εβραίους επενδυτές. Οι πιστοί ξεκίνησαν να τον μποϋκοτάρουν και να διαδηλώνουν εναντίον του. Εάν η Ιορδανία και η  ΠΑ δηλώσουν ότι δεν τον αναγνωρίζουν, θα καθαιρεθεί και η συναλλαγή κινδυνεύει να ακυρωθεί».
Σύμφωνα με το άρθρο, την 10/7/17, έγιναν δυο διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του γεγονότος,   που χαρακτηρίστηκε  ως "πώληση ακινήτων στον σιωνιστή κατακτητή". Η μία διαδήλωση έγινε απέναντι από τον Ναό του Πανάγιου Τάφου στην Ιερουσαλήμ και η δεύτερη απέναντι από τον Ναό της Γεννήσεως στη Βηθλεέμ. Στις  συγκεκριμένες διαδηλώσεις, οι οργανωτές  κατήγγειλαν τον Πατριάρχη Θεόφιλο Γ', για την πώληση της περιουσίας του Πατριαρχείου. 
Οι διαδηλώσεις, όπως αναφέρεται στο άρθρο, οργανώθηκαν από ορθόδοξα παλαιστινιακά ιδρύματα και πραγματοποιήθηκαν κατόπιν πρωτοβουλίας της  παλαιστινιακής  Φατάχ, το κόμμα του προέδρου της ΠΑ Μαχμούντ Αμπάς. Η Φατάχ έχει ως στόχο να αναδείξει, ότι η πώληση γης από το Πατριαρχείο αποτελεί βασικά εθνικό  παλαιστινιακό πρόβλημα και όχι μόνο πρόβλημα της χριστιανικής κοινότητας. Για αυτό τον λόγο, ο Γενικός Γραμματέας της Φατάχ στη Βηθλεέμ, Muhammad el-Masri, κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης απέναντι από τον Ναό της Γεννήσεως, απεύθυνε έκκληση για συμμετοχή όλων των παλαιστινιακών παρατάξεων ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Μεταξύ άλλων, οι Παλαιστίνιοι απαιτούν να αναλάβουν τον έλεγχο της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας και των εδαφών που αυτή έχει στην ιδιοκτησία της.  Για τα γεγονότα που άρχισαν και εξελίσσονται ραγδαία και δραματικά, αναφέρονται ακόμη  και  σε δημοσιεύματα του ειδησεογραφικού ιστότοπου Al-Monitor(3) και του παλαιστινιακού ειδησεογραφικού πρακτορείου Ma'an(4). Στα δημοσιεύματα  αποκαλύπτεται, ότι  «τελικός στόχος του αγώνα των Παλαιστινίων είναι η απομάκρυνση του Πατριάρχη», ενώ επίσης, από τότε που δημοσιοποιήθηκε η πώληση της ακίνητης περιουσίας στην Ιερουσαλήμ, έχουν αρχίσει να ακούγονται ακραίες φωνές για «ποινική δίωξη του Πατριάρχη, για διαφθορά και ξέπλυμα χρημάτων»!! Παλαιστινιακοί Ορθόδοξοι φορείς  ίδρυσαν επιτροπή που θα συνεχίσει να παρακολουθεί την υπόθεση. Μάλιστα  φρόντισαν να διαρρεύσει στα αραβικά ΜΜΕ, ότι όλοι οι επικεφαλής των Εκκλησιών στο Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή , όπως και 14  τοπικά εκκλησιαστικά συμβούλια, αποφάσισαν στις 3 Ιουλίου 2017  «να ζητήσουν να μην μνημονεύεται το όνομα του Πατριάρχη Θεόφιλου, καθώς επίσης να μην γίνεται δεκτός ο ίδιος και άνθρωποί του σε οποιαδήποτε εκδήλωση πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια του έτους και να ανακηρυχθεί ως ανεπιθύμητη προσωπικότητα». Οι ίδιοι παράγοντες απορρίπτουν τον ισχυρισμό του Πατριάρχη για οικονομική δυσχέρεια και για έλλειψη βοήθειας εκ μέρους των αραβικών χωρών.
 Μετά τις παραπάνω  αντιδράσεις, σύμφωνα με τον  Doron Peskin, μερικοί φορείς – μεταξύ των οποίων και το Ορθόδοξο Συμβούλιο της πόλης  Άκρας,  ξεκίνησαν ήδη να υιοθετούν την πολιτική του μποϊκοτάζ στον Πατριάρχη. Εκκλησιαστικοί παράγοντες ισχυρίζονται ότι η τελευταία συναλλαγή που έγινε γνωστή, αποτελεί μόνο «την κορυφή του παγόβουνου» και ότι «ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ’ είναι αναμεμιγμένος και σε άλλες  υποθέσεις πώλησης ακινήτων σε ισραηλινούς αξιωματούχους».
Οι Παλαιστίνιοι φορείς της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως και το Ορθόδοξο Ιορδανο-Παλαιστινιακό Συμβούλιο ασκούν έντονες πιέσεις στην κυβέρνηση της Ιορδανίας και της ΠΑ,  να ανακηρύξουν παύση αναγνώρισης του Πατριάρχη. Μάλιστα,  112 ιορδανοί βουλευτές  υπέγραψαν διαμαρτυρία, που  εστάλη στον Π/Θ της Ιορδανίας.  Μια τέτοια ενέργεια, όπως ισχυρίζονται, θα οδηγήσει υποχρεωτικά στην απομάκρυνση του Θεόφιλου Γ', δεδομένου ότι, για να βρίσκεται στη συγκεκριμένη θέση, απαιτείται αποδοχή του από τα τρία κράτη,  Ισραήλ, Ιορδανία και ΠΑ, όπως προβλέπεται από το υφιστάμενο νομικό καθεστώς. Ακόμη στο ειδησεογραφικό portal The Times of Israel  σε άρθρο αναφέρονται και τα εξής: «Οι επικριτές σε Ιορδανία και Δυτική Όχθη καταλογίζουν επίσης αδράνεια στον Αμπάς όσον αφορά τις συμφωνίες [πώλησης] στη δυτική Ιερουσαλήμ και θέλουν να αντικατασταθούν οι Έλληνες από Παλαιστινίους στην ιεραρχία της Εκκλησίας»(5).  Μέχρι τώρα, οι Αρχές στο Αμάν και την Ραμάλα  απέφυγαν, τουλάχιστον δημόσια, να προβούν σε επίσημες δηλώσεις που θα διευκρινίζουν τη θέση τους για το συγκεκριμένο ζήτημα. Αυτό καταδεικνύει την πολιτική ευαισθησία του θέματος. 
Η καθαίρεση Πατριάρχη δεν είναι σύνηθες φαινόμενο, αλλά αποτελεί σπάνιο  γεγονός και  έχει συμβεί μόνο μια φορά. Και η ειρωνεία της τύχης είναι  ότι έγινε ακριβώς πριν 12 χρόνια με τον προκάτοχο του νυν Πατριάρχη Θεόφιλου, τον Πατριάρχη και νυν μοναχό Ειρηναίο. Τότε, το 2005, το  Πατριαρχείο Ιεροσολύμων συγκλονίστηκε  από ένα σκάνδαλο διαχείρισης  της περιουσίας του, παρόμοιο με το σημερινό, αλλά μικρότερης έκτασης. Μέσα από δραματικές διεργασίες,  ο Πατριάρχης  Ειρηναίος Α', καθαιρέθηκε,  όταν αποκαλύφθηκε  ότι «ενεπλάκη σε συναλλαγή», κατά την οποίαν   πουλήθηκε ή έγινε προσπάθεια να πουληθεί ακίνητη περιουσία του Πατριαρχείου (τα ξενοδοχεία Πέτρα και Ιμπέριαλ), εντός της παλαιάς πόλη της Ιερουσαλήμ και μάλιστα  στην δεξιά εθνικιστική Εβραϊκή  οργάνωση Ateret Hakohanim. Και ενώ ο νυν Πατριάρχης Θεόφιλος Γ΄, ανήλθε στον θρόνο του Πατριαρχείου, μετά από το πρωτοφανές αυτό γεγονός, εν τούτοις  ευρίσκεται και αυτός στο μέσον ενός μεγάλου και ενδεχομένως επικίνδυνου για τα εθνικά μας θέματα κλυδωνισμού του Πατριαρχείου για παρόμοιο θέμα διαχείρισης της περιουσίας του Πατριαρχείου. 
Όπως παρουσιάζονται τα γεγονότα, φαίνεται ότι η αγοραπωλησία έγινε και ο Πατριάρχης συνηγόρησε στο θέμα, για οικονομικούς ή και άλλους λόγους που δεν έχουν αποκαλυφθεί. Το ζήτημα  όμως είναι πολύ πιο σοβαρό και ακόμη πιο επικίνδυνο για τα εθνικά μας θέματα. Το Ελληνο-Ορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων  αποτελεί την Ελληνική ιστορική συνέχεια στην περιοχή, ως κληρονόμος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, αλλά  και την σύγχρονη «soft power», του Ελληνισμού και την προβολή ισχύος της εθνικής μας κυριαρχίας στην ιστορική περιοχή της Μέσης Ανατολής. Απαιτείται σοβαρός και υπεύθυνος χειρισμός του όλου θέματος, από όλους όσους εμπλέκονται και είναι αρμόδιοι (Πατριαρχείο, Εκκλησία της Ελλάδος, Πατριαρχείο Κων-λεως, Ελληνική κυβέρνηση),  γιατί όπως αποκαλύπτεται με απόλυτη σαφήνεια  από την αρθρογραφία τόσο στον Ισραηλινό, όσο και Παλαιστινιακό τύπο, καθώς και εκτιμήσεις πολλών εκ των «παροικούντων την Ιερουσαλήμ»,  σκοπός των παλαιστινιακών εθνικιστικών κύκλων, που πρωτοστατούν στις κινητοποιήσεις  είναι η «υφαρπαγή» του Πατριαρχείου, με το γνωστό και παλαιό επιχείρημα ότι το ορθόδοξο ποίμνιο είναι Παλαιστίνιοι, η δε ηγεσία του Πατριαρχείου είναι Έλληνες και ότι αυτό πρέπει επιτέλους να αλλάξει!! Και δυστυχώς  σε αυτό πρωτοστατούν στελέχη της Φατάχ, του κυβερνώντος παλαιστινιακού κόμματος του προέδρου της ΠΑ, Μαχμούτ Αμπάς. Ξεχνώντας βέβαια την ιστορική συνέχεια και προσφορά του Ελληνισμού επί αιώνες τώρα, διαφυλάττοντας το Πατριαρχείο από την ίδρυσή του, δια μέσου των αιώνων, μέχρι σήμερα. Οι ίδιοι Παλαιστινιακοί εθνικιστικοί κύκλοι που πρωταγωνίστησαν το 2005 και είχαμε τα τραγικά γεγονότα με την καθαίρεση Πατριάρχη,  βλέπουμε να πρωταγωνιστούν ξανά με το ίδιο ακριβώς σενάριο: Πώληση περιουσίας του Πατριαρχείου σε «ακραίες  ή ύποπτες Εβραϊκές οργανώσεις ή εταιρείες»   και «διαφθορά και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος» από την ηγεσία του Πατριαρχείου!! Τελικός σκοπός των, σύμφωνα με όλα τα παραπάνω, εκτιμάται ότι είναι η καθαίρεση ξανά του  Πατριάρχη, κατόπιν ο έλεγχος και  η άλωση του Πατριαρχείου με τελική επιδίωξη την εκδίωξη  της Ελληνικής του ηγεσίας ,  με την κατηγορία της αναξιότητας και της διαφθοράς.  Ελπίζουμε και ευχόμαστε, για το καλό του Ελληνισμού,  η παρούσα κρίση να ξεπεραστεί και  οι εκτιμήσεις να παραμείνουν μόνο εκτιμήσεις, αν και οι ενδείξεις  και οι πληροφορίες είναι ανησυχητικές, πολύ ανησυχητικές!!
« Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν• ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου…καὶ οὐκ ἠθελήσατε» (Ματθ. κγ΄, 37)

(1)    http://www.analystsforchange.org/2017/07/blog-post_219.html
(2)    http://www.calcalist.co.il/home/0,7340,L-8,00.html
(3)    http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2017/07/jerusalem-orthodox-church-land-deals-israel-palestine.html
(4)    https://www.maannews.com/Content.aspx?id=778004
(5)    http://www.timesofisrael.com/palestinians-demand-patriarchs-ouster-over-jerusalem-land-sales/

19/9/2017. Το Όρος του Ναού (Χαράμ αλ Σαρίφ) και η σημασία του στις σχέσεις των λαών.

on Tuesday, 19 September 2017. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

19/9/2017. Το Όρος του Ναού (Χαράμ αλ Σαρίφ)  και η σημασία του στις σχέσεις των λαών.

Και εκεί που το διεθνές ενδιαφέρον για την  Μέση Ανατολή είχε εστιασθεί στην  ολοκληρωτική ήττα και κατάρρευση του ISIS , όπως και στις πολιτικές εξελίξεις μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της εναντίον του Κατάρ, να που ξαφνικά(;) έχουμε επικίνδυνες εξελίξεις στην Ιερουσαλήμ, μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων, με μήλο της έριδος το TempleMount (Όρος του Ναού κατά τους Ισραηλινούς), ή τοHaramAlSharif ( Χαράμ αλ Σαρίφ κατά τους Μουσουλμάνους).

Ήταν η 14η Ιουλίου όταν τρεις Παλαιστίνιοι επιτίθενται  στην πλατεία των Τεμενών, με πυροβόλα όπλα κατά Ισραηλινών αστυνομικών, σκοτώνοντας τους δύο, τραυματίζοντας τον τρίτο και  τελικά  σκοτώνονται  από τους Ισραηλινούς. Το γεγονός αυτό ώθησε  τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους σε μια δίνη αντιπαράθεσης , η οποία κορυφώθηκε με τη δολοφονία τριών Ισραηλινών με μαχαίρι από παλαιστίνιο, στον εποικισμό Halamish, στη Δυτική Όχθη. Συνεχίσθηκε  με διαδηλώσεις, εκδηλώσεις βίας, τραυματισμούς και θανάτους, κυρίως εντός της Ιερουσαλήμ.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

20/04/2017. ΤΟ ΦΑΙΔΡΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑCΤΑΣΕΩC ΚΗΡΥΓΜΑ

on Thursday, 20 April 2017. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ευάγγελος Γριβάκος, Αντιστράτηγος ε.α – Νομικός, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

20/04/2017.      ΤΟ ΦΑΙΔΡΟΝ ΤΗΣ ΑΝΑCΤΑΣΕΩC ΚΗΡΥΓΜΑ

Με την λέξη «Ανάστασις», παραγόμενη από το ρήμα «ανιστώ» ή «ανίστημι»,  η αρχαία ελληνική γραμματεία  και ιδιαίτερα ο Πλάτων, υποδήλωνε  την έμφυτη τάση του ατόμου για την ανεύρεση των διαχρονικών αληθειών που διέπουν την ηθική υπόσταση του ατόμου και την επανάκτηση της ευτυχίας και παλιγγενεσίας του.  
    Στην θρησκειολογία των αρχαίων προγόνων μας και ορισμένων ειδωλολατρικών λαών της Εγγύς Ανατολής (Αιγύπτιοι, Σύροι, Χαλδαίοι, Φοίνικες κλπ), ο όρος σχετίζεται με την διαρκή ανανέωση της φύσεως η οποία, κατά την τάξη διαδοχής, απονεκρώνεται και αναζωογονείται μέσα στον κύκλο του ημερολογιακού έτους. Ο αέναος αυτός κύκλος αποδίδονταν στην επέμβαση μυθικών θεοτήτων (Όσιρις, Άττις, Κυβέλη, Βάκχος, Περσεφόνη, κ.α) οι οποίες, μυστηριακά, εξαφανίζονταν από προσώπου Γης και, περιοδικά,  επανέρχονταν σε αυτήν.
    Αποτέλεσμα της επικράτησης και εξάπλωσης της χριστιανικής θρησκείας ήταν όλες οι παραπάνω έννοιες της Ανάστασης να βυθισθούν στην αχλή της Ιστορίας και του μύθου. Ο Χριστιανισμός, με στήριγμα την Ελληνική Γλώσσα, δώρισε στην Ανθρωπότητα το  αληθινό και ζωοποιό νόημα της του Χριστού Ανάστασης, που μεταμορφώνει τον χοϊκό Άνθρωπο σε Πρόσωπο ανεκτίμητης αξίας, σε εικόνα και ομοίωση Θεού.
    Κατά την ανέλιξη του Θείου Δράματος, δύο είναι τα κυρίαρχα και προτυπωθέντα από τις Προφητείες γεγονότα, των οποίων η ιστορική  πραγματικότητα  νομοτελειακά οδηγεί στην άρση κάθε αμφισβήτησης περί την Ανάσταση, όπως Αυτή προσφυώς περιγράφεται στις περικοπές των Ευαγγελίων και τα λοιπά Ιερά Κείμενα.
     Το πρώτο από αυτά είναι η Σταύρωση και ο μαρτυρικός θάνατος του Ιησού επί του Σταυρού. Κατά καιρούς,  αμφισβητίες της αυθεντικότητας της Ανάστασης (ορθολογιστές, γνωστικοί,  υλιστές, αιρετικοί και άλλοι συναφείς), έχουν υποστηρίξει θεωρίες αποσκοπούσες σε (υποτιθέμενες) αποδείξεις ότι ο Χριστός δεν πέθανε επί του Σταυρού, αλλά περιέπεσε σε νεκροφάνεια και τούτο έπεισε τους σταυρωτές Του να επιτρέψουν την Αποκαθήλωσή Του. Ουδέν ψευδέστερον και παραπλανητικότερον τούτου. Παρότι η πραγματική Πίστη δεν χρήζει καμίας αποδείξεως, ευάριθμα είναι τα χωρία που μας πείθουν περί του βιολογικού θανάτου του Ιησού. Στο Ευαγγέλιο του Λουκά (κεφ. κγ` 46,47) διαβάζουμε : «….και φωνήσας φωνή μεγάλη ο Ιησούς είπεν` Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου και ταύτα ειπών εξέπνευσεν…».

Βέβαια όλοι οι Ευαγγελιστές επιβεβαιώνουν τον θάνατο του Ιησού,   ο Λουκάς, όμως, ως ιατρός κατά το κοσμικό του επάγγελμα, έχει ένα λόγο περισσότερο να το πράξει. Ισχυρότερη, εν τούτοις, είναι η περικοπή του Μάρκου (κεφ.ιε` 45,46) : «…και γνούς (ο Πιλάτος) από του κεντυρίωνος (σ.σ. Εκατόνταρχου) ότι απέθανε (ο Ιησούς), εδωρήσατο το σώμα τω Ιωσήφ…». Έγκλείει ιδιαίτερη βαρύτητα η γνώση ότι το ίδιο πρόσωπο που καταδίκασε τον Ιησού – ο Πραίτωρ Πιλάτος- βεβαιώθηκε με τρόπο κατηγορηματικό από τον υπεύθυνο για την  Σταύρωση υφιστάμενό  του, Εκατόνταρχο («Λογγίνος» ήταν, κατά την Ιερά Παράδοση το όνομά του), περί του θανάτου του Ιησού, με αποτέλεσμα  να επιτρέψει την Αποκαθήλωση και την παράδοση του Άγιου Σώματος στον εξ Αριμαθαίας «ευσχήμονα» Ιωσήφ. Είναι φανερή, πλέον, η παρέμβαση της Θείας Πρόνοιας προκειμένου να εξαλειφθεί κάθε αμφιβολία  περί του θανάτου του Θείου Κατάδικου και να μην είναι δυνατόν να  αμφισβητηθεί σοβαρά η μετά τριήμερον Ανάστασή Του. Σήμερα η ιατροδικαστική επιστήμη δέχεται   ότι ο δια σταυρώσεως θάνατος   –  συνηθέστατος την εποχή του Χριστού – επέρχεται από ασφυξία του ατόμου και ότι μετά από κακοπάθεια, εξάντληση και λιποθυμία είναι αναπόφευκτος και σε καμία περίπτωση αναστρέψιμος.
    Μένει, λοιπόν, νεκρός, ο υφαρπάσας από τους όνυχες του θανάτου τον υιόν της χήρας στην Νάϊν, τον υπηρέτη του Εκατόνταρχου και την θυγατέρα του Ιαείρου στην Καπερναούμ καθώς και τον τετραήμερον φίλο Του, τον Λάζαρο, από την Βηθανία. Και προτού ανακράξει το μεγαλειώδες εκείνο «Τετέλεσται» (δηλώνοντας με την ουρανομήκη αυτή λέξη ότι τα πάντα έγιναν κατά το Θέλημα του Θεού και  τις προρρήσεις των Γραφών), απηύθυνε το ανεπανάληπτο  Αίτημα προς τον Πατέρα περί συγχωρήσεως των σταυρωτών Του οι οποίοι, κατά την φρικτή εκείνη ώρα, αντικατόπριζαν την αμαρτωλότητα του κόσμου ολόκληρου. Υποσχόμενος δε στον εκ δεξιών  ληστή «εν μια ροπή» τον Παράδεισο,  έστειλε από το ύψος του Σταυρού και για τελευταία φορά επί της Γης, το μέγα Μήνυμα των σωτηριωδών ευεργετημάτων της ειλικρινούς μετάνοιας και, παράλληλα, επισφράγισε και επιβεβαίωσε την Ανάσταση, τόσο την δική Του όσον και κάθε δικαίου ανθρώπου. Λιτή και περιεκτική η περιγραφή του Λουκά (κεφ. ιγ΄ 40-44) : «..και έλεγε (ο ληστής) τω Ιησού` μνήσθητι μου  Κύριε, όταν έλθεις εν τη βασιλεία σου. Και είπεν αυτώ ο Ιησούς` αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ΄εμού έση εν τω παραδείσω».…».
        Το δεύτερο μέγιστο γεγονός είναι η θεόσωμος Ταφή και η κάθοδος στον Άδη. Ο σταυρικός θάνατος νέκρωσε προσωρινά το Σώμα αλλά άφησε απαθή (ανέπαφη) την Θεότητα. Και η Θεότης συνεχίζει το κοσμοσωτήριο έργο Της, συντρίβοντας τις πύλες του Άδου, καταλύοντας «τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τουτέστιν τον διάβολον» και παρέχοντας  στους πιστούς την δωρεά «της τω οντι  αθανασίας». Ο Ίδιος ο Ιησούς είχε δώσει διαβεβαίωση περί αυτού :«…εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί της γης…» (Ματθ.κη` 180).
 Ανεκτίμητη πηγή των  ιστορικών στοιχείων και των υψηλών νοημάτων (όσα και όπως μπορεί να τα συλλάβει η πεπερασμένη ανθρώπινη διάνοια) περί Ταφής και καθόδου στον Άδη,  αποτελεί η υμνολογία της Μεγάλης Εβδομάδος. Ως ένα ελάχιστο αλλά  αντιπροσωπευτικό   απάνθισμα παρατίθενται τα κατωτέρω τροπάρια : i) Η Ταφή ως γεγονός : «Ο ευσχήμων Ιωσήφ από του ξύλου καθελών το άχραντό σου Σώμα, σινδόνη καθαρά ειλήσας και αρώμασι, εν μνήματι κενώ, κηδεύσας απέθετο». ii) Ό,τι συνέβη με την Κάθοδο : « Ότε κατήλθες προς τον θάνατον, η ζωή αθάνατος, τότε τον Άδην ενέκρωσας, τη αστραπή της Θεότητος` ότε δε και τους τεθνεώτας εκ των καταχθονίων ανέστησας, πάσαι αι δυνάμεις εκ των καταχθονίων εκράυγαζον` Ζωοδότα Χριστέ, ο Θεός ημών δόξα σοι». iii) Προφητεία : «Θεοφανείας σου, Χριστέ, της προς ημάς συμπαθώς γενομένης, Ησάϊας φως ιδών ανέσπερον, εκ νυκτός ορθρίσας εκραύγαζεν` Αναστήσονται οι νεκροί, και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις, και πάντες οι εν τη γη, αγαλλιάσονται». iv) Η κτίσις θαυμάζουσα : « Σε τον επί υδάτων, κρεμάσαντα πάσαν την γην ασχέτως, η κτίσις κατιδούσα, εν τω Κρανίω κρεμάμενον, θάμβει πολλώ συνείχετο` Ουκ έστιν άγιος πλην σου Κύριε , κραυγάζουσα». v) Η φύσις φρίττουσα : « Έκστηθι φρίττων ουρανέ και σαλευθήτωσαν τα θεμέλια της γης` ιδού, γαρ, εν νεκροίς λογίζεται ο εν υψίστοις οικών και τάφω μικρώ ξενοδοχείται` όν Παίδες ευλογείτε, ιερείς ανυμνείτε, λαός υπερυψούται εις πάντας τους αιώνας».
    Και μετά τον Σταυρό, την Ταφή και την Κάθοδο, ιδού, η Ανάσταση χαρούμενη και φωτεινή εν μέσω Ανοίξεως,  ελπιδοφόρος και γέμουσα Θείων Μηνυμάτων.  Το Σώμα του Χριστού, θεωθέν, μετατρέπεται  από φθαρτό και χοϊκό σε πνευματικό και άφθαρτο, για να χαρίσει στους πιστεύοντας την ζωήν την αιώνιον στους κόλπους της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας. Αποτελεί  την βάση της χριστιανικής Πίστεως. Όποιος δεν Την αποδέχεται, οφείλει να παραδεχθεί ότι τυχαία βρέθηκε πάνω στην Γη και ήδη έχει απολέσει κάθε ελπίδα συν-ανάστασης με τον  Χριστό. Η Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου (Κεφ. ιε΄14-16,20) είναι σαφής ως προς την Πίστη στην Ανάσταση : «…ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, καινή και η πίστις υμών. Ευρισκόμεθα δε και ψευδομάρτυρες του Θεού, ότι εμαρτυρήσαμε κατά του Θεού, ότι ήγειρεν τον Χριστόν, όν ουκ ήγειρε, είπερ άρα νεκροί ουκ εγείρονται` ει γαρ νεκροί ουκ εγείρονται, ουδέ Χριστός εγήγερται.  Νυνί δε Χριστός εγήγερται εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο».
    Στην αγχώδη  εποχή της παγκοσμιοποίησης, της οικονομικής καχεξίας και ηθικής απαξίας που βιώνουν οι όπου Γης πληθυσμοί,  οι καταφανείς κοινωνικές αδικίες, οι ψυχικοί και σωματικοί πόνοι, οι παντοειδείς  ασθένειες, η ανέχεια, τα πιεστικά προβλήματα , η αβεβαιότητα του άγνωστου μέλλοντος, δημιουργούν στον Άνθρωπο ένα  κλίμα υπερβολικού φόβου και αφόρητης ανασφάλειας. Ο Κύριος, ένα μεγάλο μέρος της επίγειας ζωής του διέθεσε για ανακούφιση της ανθρώπινης δυστυχίας. «...Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι,  καγώ αναπαύσω ημάς». (Ματθ. ια΄, 28), συνήθιζε να επαναλαμβάνει.  Μετά το Πάθος, ωστόσο, ο Σταυρός, ο κενός Τάφος και, κυρίως, η Ανάσταση συναρμόζουν μια εκπληκτική υπερβατική δύναμη με την οποίαν καταυγάζεται ο  δρόμος της απελευθέρωσης από τα δεινά της βιωτικής και, προπάντων, από την αμφιβολία του θανάτου, αρκεί οι άνθρωποι, όπως επισημαίνει ο Απ. Παύλος, «…να μένουν στην πίστη θεμελιωμένοι, σταθεροί και μη μετακινούμενοι από τις ελπίδες του Ευαγγελίου» (Κολασ.1,23).
Η αναστάσιμη σάλπιγγα του Χριστού προσκαλεί όλους τους λαούς της υφηλίου σε ένα ιδεατό προσκλητήριο προσέγγισης και συναδέλφωσης , ώστε να δημιουργηθεί, υπό την Θεία Σκέπη και Προστασία Του, μια  άλλη, πνευματική «παγκοσμιοποίηση», όπου οι καρδιές των απλών ανθρώπων θα αναζητούν Εκείνο ως Φίλο,  Αδελφό και Κύριο που θα  συγχωρεί, θεραπεύει και βοηθά και μάλιστα  χωρίς την δόλια και υποτιθέμενη παρέμβαση των « ισχυρών» της Γης.
Στην αποφώνηση,  επιτακτική διαφαίνεται η ανάγκη να τονιστεί  με ιδιαίτερη έμφαση, ότι  ο Ελληνικός Λαός, πιστός  στις  Παραδόσεις και τα Δόγματα της Ορθοδοξίας, θα πρέπει να στρέψει ικευτικά τα όμματα προς τον Αναστάντα Σωτήρα, με  ευχή και  ελπίδα να απαλλαγεί από την ηθική και  οικονομική καχεξία  την οποίαν τους τελευταίους καιρούς, υπό την πίεση αλλότριων δυνάμεων, υπομένει, αναμένοντας καρτερικά την  λύτρωση.
Ας τελειώσει, λοιπόν και αυτό το κείμενο λιτά και ανθρώπινα, με την γλυκύτητα και την αναστάσιμη ευωδιά των στίχων του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού:
«Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί, μεγάλοι ετοιμαστείτε`
Μέσα στες εκκλησιές τες δαφνοφόρες
με το φώς της χαράς συμμαζωχτήτε`
Ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες,
ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε`.
Φιληθήτε γλυκά, χείλη με χείλη,
Πέστε: Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι»
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ.

23/4/2017. Χρόνια Πολλά στον Στρατό Ξηράς

on Sunday, 23 April 2017. Posted in Ένοπλες Δυνάμεις

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

23/4/2017. Χρόνια Πολλά στον Στρατό Ξηράς

Χρόνια Πολλά στο Πεζικό!!!

27/7/2017. ΕΛΕΝΗ ΔΡΑΓΑΣΗ - ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ (ΟΣΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ): Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΑΣΙΛΟΜΗΤΩΡ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

on Thursday, 27 July 2017. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ευάγγελος Γριβάκος, Αντιστράτηγος ε.α – Νομικός, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

27/7/2017. ΕΛΕΝΗ ΔΡΑΓΑΣΗ - ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΙΝΑ (ΟΣΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ): Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΑΣΙΛΟΜΗΤΩΡ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

Ας γυρίσουμε τις δέλτους της Ιστορίας προς τα οπίσω, την εποχή  της τελευταίας  δυναστείας των Παλαιολόγων, με χαρακτηριστικό την μεγάλη εδαφική συρρίκνωση της βυζαντινής αυτοκρατορίας.To έτος 1391,  μετά τον θάνατο του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου,  ανήλθε στον θρόνο ο γεννηθείς το 1350 στην ΚΠολη γιός του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος, αφού  εξουδετέρωσε τις απόπειρες συγγενών του για αμφισβήτηση της   διαδοχής.

Η συνέχεια του ενδιαφέροντος πονήματος ΕΔΩ!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ: Η Σχολή της Χάλκης

on Wednesday, 15 November 2017. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

«Έχω μάθει να ξεχωρίζω τους Γιουνάν (Έλληνες) τόσα χρόνια που κάνω αυτή τη διαδρομή. Όλο τον χρόνο δεν σταματούν να επισκέπτονται προσκυνητές από το Γιουνανιστάν (Ελλάδα) τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης», μας είπε ένας ηλικιωμένος Τούρκος, ο κύριος Ομέρ, που καθόταν δίπλα μας στο καραβάκι, κατά τη διάρκεια της διαδρομής προς τη Χάλκη.




Η εξαιρετική αίθουσα υποδοχής της Σχολής.

«Έχω μάθει να ξεχωρίζω τους Γιουνάν (Έλληνες) τόσα χρόνια που κάνω
αυτή τη διαδρομή. Όλο τον χρόνο δεν σταματούν να επισκέπτονται προσκυνητές από το Γιουνανιστάν (Ελλάδα) τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης», μας είπε ένας ηλικιωμένος Τούρκος, ο κύριος Ομέρ, που καθόταν δίπλα μας στο καραβάκι, κατά τη διάρκεια της διαδρομής προς τη Χάλκη.

Η κεντρική είσοδος της Σχολής.

Αίσθηση Ελλάδας
Ήταν ο πρώτος και μοναδικός Τούρκος που ακούσαμε να προφέρει τη Χάλκη με το ελληνικό όνομά της, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας στην Κωνσταντινούπολη. Όσους άλλους είχαμε ρωτήσει κανείς δεν έδειχνε να καταλαβαίνει τι σημαίνει η λέξη αυτή.
«Σας προτείνω να ανεβείτε με τα πόδια στη Σχολή για να απολαύσετε τη θέα και τις μυρωδιές της φύσης», μας είπε ο Ομέρ. Και αμέσως συμπλήρωσε: «Δεν θα σας πάρει ούτε ένα τέταρτο. Οι πιο πολλοί Έλληνες δείχνουν βιαστικοί και προτιμούν τις άμαξες με τα άλογα, αλλά έτσι χάνουν τη μαγεία του νησιού».
Τελικά, η ανηφόρα μέχρι την κορυφή του λόφου δεν ήταν παιχνίδι, αλλά η Σχολή, που πρόβαλε ξαφνικά μπροστά μας μετά την τελευταία στροφή, μας αποζημίωσε με μια γερή αίσθηση Ελλάδας.
Είναι μεγαλοπρεπής, αλλά δεν σε πλακώνει και μοιάζει λιτή και απέριττη. Δεν ξεφεύγει καθόλου από τη μοναδική ελληνική αρχιτεκτονική, που χαλιναγωγεί τα μεγάλα μεγέθη και τα κάνει να μοιάζουν κομψά και μικρότερα.

Ανέπαφη από τον χρόνο αίθουσα της Σχολής.

Ούτε κόκκος σκόνης
Η Σχολή της Χάλκης είναι άριστα διατηρημένη και στην κυριολεξία λάμπει απ’ άκρη σ’ άκρη, χωρίς να μπορεί να διακρίνει κανείς ούτε ένα κόκκο σκόνης στο εσωτερικό της.
Παρόλο που παραμένει 46 ολόκληρα χρόνια κλειστή, είναι πανέτοιμη να πιάσει το νήμα και να κάνει τη μεγάλη επανεκκίνηση. Είναι τυχεροί οι σπουδαστές που θα κάτσουν στα υπέροχα θρανία της και θα εξερευνήσουν τις θρυλικές βιβλιοθήκες της.
Εκείνο, όμως, που κάνει τη Σχολή της Χάλκης σημαντική, είναι όχι το εκπληκτικό κτήριο που τη στεγάζει, αλλά ο σκοπός λειτουργίας της, που δεν αφορά τόσο στις πνευματικές ανάγκες της ολιγάριθμης πλέον ελληνικής ομογένειας στην Τουρκία, όσο στις ανάγκες ολόκληρης της Ορθοδοξίας γενικότερα.
Ακόμα και πριν το 1894, που στεγαζόταν σε ένα παλιό και καθόλου ανθεκτικό ξύλινο κτήριο, ήταν το ίδιο σημαντική για την Ορθοδοξία. Ο ρόλος της είναι οικουμενικός και καθορίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο αν και έχει περιοριστεί σε μικρή έκταση, παράγει πνευματικό έργο τεράστιο σε εμβέλεια και σημασία.
Για να υποστηριχθεί το παραπάνω έργο απαιτούνται στελέχη με θεολογική κατάρτιση υψηλού επιπέδου. Η Σχολή της Χάλκης είναι το ιδανικό εκκολαπτήριο αυτών των στελεχών και γι’ αυτό η διακοπή της λειτουργίας της το 1971 αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα για την Ορθοδοξία.


Παιδιά επισκεπτών από την Ελλάδα εντυπωσιασμένα από την παλαιά αίθουσα διδασκαλίας.

Σύμφωνη με το πνεύμα της εποχής
Στα δεκάδες χρόνια που παρέμενε κλειστή η Σχολή της Χάλκης συνέβησαν διεθνώς μεγάλες κοινωνικές και τεχνολογικές εξελίξεις, τις οποίες το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει ήδη λάβει σοβαρά υπόψη του.
Στο καινούργιο ξεκίνημά της η Σχολή θα είναι πανέτοιμη μπροστά στις σύγχρονες προκλήσεις και οι απόφοιτοί της δεν θα υστερούν καθόλου σε κατάρτιση έναντι των αποφοίτων ακόμα και των μεγαλύτερων διεθνών πανεπιστημίων.
Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, που εντυπωσιάζει με την ενεργή και όχι προσχηματική εμπλοκή του σε σύγχρονα ανθρωπιστικά και οικολογικά κινήματα, είναι σίγουρο ότι θα εμφυσήσει στους μελλοντικούς αποφοίτους της Σχολής της Χάλκης αυτή τη διάθεση για δημιουργικές και καινοτόμες κοινωνικές πρωτοβουλίες.
Η ποιότητα της Σχολής θα είναι υψηλού πανεπιστημιακού επιπέδου και θα έχει τετραετή διάρκεια σπουδών.. Θα είναι ευέλικτη και θα εφαρμόζει σύγχρονα εκπαιδευτικά πρότυπα, όπως απαιτούν οι καιροί, ενώ θα είναι διεθνής και δίγλωσση, δηλαδή τα μαθήματα θα γίνονται στα ελληνικά και τα αγγλικά εξ αρχής.
Μετά από τόσο διεθνή θόρυβο δεν μπορεί να είναι μια οποιαδήποτε σχολή της σειράς. Πρέπει οπωσδήποτε να ξεχωρίζει και να ανταποκρίνεται στο πνεύμα της εποχής. Με διδασκαλία σε μια μόνο γλώσσα δεν ξεχωρίζεις.
Η κύρια διαφορά της από τις άλλες θεολογικές σχολές θα είναι όχι μόνο ο διεθνής χαρακτήρα της, αλλά και η προσέγγιση της ορθοδοξίας ως οικουμενικής αξίας. Αυτή η Σχολή ήταν και θα είναι οικουμενική από το DNA της, αυτή ήταν πάντα η διαφορά της από τις άλλες θεολογικές σχολές. Έδινε απάντηση σε κάθε περιβάλλον, είτε ορθόδοξο είτε μουσουλμανικό.


Στον εσωτερικό περίβολο της Σχολής βρίσκεται το παρεκκλήσιο της Αγίας Τριάδος.

Εξαιρετική ποιότητα κατασκευής
Ένα άλλο θέμα είναι η στατική επάρκεια του κτηρίου, λόγω της αυξημένης σεισμικότητας της περιοχής της Κωνσταντινούπολης και των Πριγκιποννήσων. Ευτυχώς, επιστήμονες του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ανέλαβαν πριν λίγα χρόνια τη δωρεάν μελέτη της κτηριακής υποδομής της Σχολής και τα βρήκαν όλα σε καλή κατάσταση, γεγονός που αποδεικνύει την εξαιρετική ποιότητα κατασκευής του κτηρίου.
Σημειώνεται ότι το ξύλινο κτήριο της Σχολής, που βρισκόταν στη θέση του σημερινού οικοδομήματος, καταστράφηκε ολοσχερώς από τρομερό σεισμό το 1894.
Μετά από εκείνη την καταστροφή, ο ευεργέτης Παύλος Στεφάνοβιτς ανέλαβε το κόστος κατασκευής του νέου κτηρίου, το οποίο χτίστηκε μέσα σε 18 μόνο μήνες, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη.


Εκπληκτικής ομορφιάς οι διάδρομοι της Σχολής.

Μετρημένοι στα δάχτυλα
Η Σχολή της Χάλκης δεν είναι μόνο ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, αλλά και ένα μοναστήρι, που προσφέρει εκτός από πνευματική και πραγματική τροφή στους εξαντλημένους, σαν κι εμάς, επισκέπτες.
Στο τέλος της επίσκεψής μας, οι μοναχοί μάς πρόσφεραν ένα υπέροχο γεύμα με ρεβιθόσουπα, συνοδευόμενη από χαλβά και ελιές. Φάγαμε με μεγάλη όρεξη και φύγαμε για να προλάβουμε το καραβάκι για την Κωνσταντινούπολη.
Καθώς κατηφορίζαμε τον καταπράσινο λόφο προς το λιμάνι του νησιού βλέπαμε απέναντι την πανέμορφη Πρίγκηπο, το τέταρτο και τελευταίο στη σειρά Πριγκηπονήσι. Μπαίνοντας στο χωριό της Χάλκης κοντοσταθήκαμε για λίγο έξω από μερικά άδεια ελληνικά σπίτια, που μας είχε δείξει το πρωί ο Τούρκος συνταξιδιώτης μας.
Όπως μας είχε πει ο Ομέρ: «Θυμάμαι με νοσταλγία τους Γιουνάν που ζούσαν στο νησί. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ακούγαμε σχεδόν μόνο τις δικές τους φωνές στους δρόμους. Σήμερα οι κάτοικοι της Χάλκης είναι σχεδόν όλοι κουρδικής καταγωγής. Έλληνες υπάρχουν ελάχιστοι μετρημένοι στα δάχτυλα».


Το αναγνωστήριο της βιβλιοθήκης, η οποία περιέχει περίπου 60.000 σπάνια και ιστορικά βιβλία..

Στις καρδιές των Ελλήνων
Στην επιστροφή το καραβάκι πέρασε κοντά στον λόφο της Κωνσταντινούπολης, επάνω στον οποίο βρίσκεται η Αγία Σοφία. Έβρεχε και φαινόταν θολή και θλιμμένη πίσω από την καταχνιά. Κοιτούσαμε σιωπηλοί και μελαγχολικοί τη σιλουέτα της, νιώθοντας ένα σφίξιμο στην καρδιά.
Αυτή η εικόνα είναι κατά ένα περίεργο τρόπο εγκατεστημένη μέσα στις καρδιές όλων των Ελλήνων, ακόμα κι αυτών που δεν έχουν ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη.
Οι υπόλοιποι Τούρκοι επιβάτες του καραβιού δεν κοιτούσαν ούτε προς την Αγιά Σοφιά ούτε πουθενά αλλού. Όλη την ώρα προσπαθούσαν να καλμάρουν τα αμέτρητα παιδιά τους, που έτρεχαν πέρα δώθε στο κατάστρωμα.
Κάνουν πολλά παιδιά οι Τούρκοι και έχουν πληθύνει πάρα πολύ. Μερικές φορές μας φάνηκαν αμέτρητοι...



 



















Ευάγγελος ΓΡΙΒΑΚΟΣ: ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ, ΔΟΞΑΣΑΤΕ

on Saturday, 16 December 2017. Posted in Διάφορα Θέματα

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

Ευάγγελος ΓΡΙΒΑΚΟΣ: ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ, ΔΟΞΑΣΑΤΕ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ, ΔΟΞΑΣΑΤΕ
(Δι΄ημάς γαρ εγεννήθη ο προ αιώνων Θεός)

Eυώδης μυσταγωγική Θεογνωσία αναβλύζει από την αρχή του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου : « Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος. Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν. Πάντα δι΄αυτού εγένετο, και χωρίς αυτού εγένετο ουδέν έν ό γέγονε» (Ιω. Α’1-3).


Το ετυμολογικό νόημα της λέξεως «λόγος» σημαίνει στα αρχαία και νέα ελληνικά την ικανότητα επικοινωνίας ενός λογικού όντος με ένα άλλο δια της γλώσσης (ως ανθρωπίνου οργάνου) είτε προς μετάδοση των προϊόντων της νοητικής λειτουργίας του είτε προς παροχή υπόσχεσης για την ενέργεια μελλοντικής πράξης ή δέσμευσης. Στον τομέα της φιλοσοφίας, κατά τον Ηράκλειτο, είναι η λογική και έννομη τάξη του σύμπαντος, κατά τον Πλάτωνα, το μέσον και η αιτία με την οποίαν μπορούν να εννοηθούν τα πάντα και κατά τους Στωικούς, η πηγή των ηθικών αξιών, η καθολική ουσία του σύμπαντος, ο Θεός.
Όμως, η ευαγγελική έννοια του « Λόγου» διαφοροποιείται ριζικά, αποκαλύπτουσα την προαιώνια Υπόσχεση του Θεού προς σωτηρία του Ανθρώπου και του κόσμου, ταυτίζουσα τον Θεόν-Λόγο με το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας και Ομοουσίου Τριάδος, τουτέστιν Αυτόν Τούτον τον Υιό του Θεού, τον Ιησού Χριστό.

 
 

Παναγιώτης Δακουτρός*: Η Ελλάδα, η Θρησκευτικός Εξτρεμισμός

on Tuesday, 02 October 2018. Posted in Διάφορα Θέματα

Ο θρησκευτικός εξτρεμισμός είναι μία ακραία έκφραση του θρησκευτικού ζήλου του ατόμου, που μπορεί να οδηγήσει τον ίδιο στη διάπραξη εγκληματικών ενεργειών. Το άτομο μπορεί να ασκήσει βία για να επιβάλει τις διδαχές της θρησκευτικής προπαγάνδας που έχει δεχθεί. Η θρησκευτική προπαγάνδα, συνήθως βρίσκει έρεισμα σε περιπτώσεις χαμηλού βιωτικού επιπέδου και επιπέδου μόρφωσης. Η πρακτική αυτή μπορεί να εμφανιστεί και στο επίπεδο ομάδας ατόμων ή ακόμα και κρατικών οντοτήτων, μέσω πολιτικών καταπίεσης των λοιπών θρησκευτικών ομάδων και επιθυμίας προς επέκταση της, ανά περίπτωση, κυρίαρχης θρησκείας. Αυτό έχει οδηγήσει κάποιους στο να χαρακτηριστούν τέτοιες πρακτικές, ως απόρροια ακραίας ρεαλιστικής πολιτικής.


*Δακουτρός Παναγιώτης του Ιακώβου, γεννημένος στην Αθήνα στις 6/7/91. Απόφοιτος του τμήματος Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με κατεύθυνση Πολιτική και Οικονομία. Υποψήφιος μεταπτυχιακός φοιτητής στο ΠΜΣ "Διεθνές Δίκαιο και Διπλωματικές Σπουδές" στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Απολύθηκε από το σώμα των Καταδρομών με τιμητικό βαθμό του υποδεκανέα. Εργασιακή εμπειρία στη ΜΚΟ "Διεθνής Οργάνωση Βιοπολιτικής". Απονομή βραβείου και πιστοποιητικού εκτίμησης από το "Royal institute Mehmet Ali". Γλώσσες : Αγγλικά, Γαλλικά, Ρωσικά και Σερβικά.

PDF 

Παναγιώτης Μίχος*: Η περιφρόνηση των δημοκρατικών διαδικασιών στα Σκόπια, η αίγλη της Δύσης και η Ελλάδα

on Thursday, 04 October 2018. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

 «Ναι, αλλά…». Αυτή τη γεύση άφησε το δημοψήφισμα που διεξήχθη χθες στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Μπορεί το 91% των ψηφισάντων να απάντησε θετικά στο ερώτημα «Είστε υπέρ της ένταξης της χώρας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, αποδεχόμενοι τη συμφωνία μεταξύ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Ελλάδας;», όμως σε αριθμούς, η συμμετοχή μεταφράζεται σε 650.000 πολίτες, δηλαδή μόνον στο 37% του εκλογικού σώματος της γειτονικής χώρας. 
  • Προκύπτει έτσι το κατά πόσο έχει την απαραίτητη νομιμοποίηση (της κοινής γνώμης) η Συμφωνία των Πρεσπών (και) στη γειτονική χώρα.

Εξ’ αρχής, η κυβέρνηση Ζάεφ έδωσε συμβουλευτικό χαρακτήρα στο δημοψήφισμα, θέλοντας να προλάβει τυχόν αρνητική τροπή του∙ επικράτηση του «Όχι» ή τεράστια αποχή. Η στάση των πολιτών της πΓΔΜ δεικνύει πολλά, πέραν του μεγάλου ποσοστού της αποχής.


Ο λαός της γειτονικής χώρας είχε τη δυνατότητα να τοποθετηθεί επί ενός καίριου ζητήματος, το οποίο στην πραγματικότητα, μακροπρόθεσμα ή όχι και τόσο, αφορά την βιωσιμότητα και την πολιτική ακεραιότητα της ίδιας του της χώρας( να σημειωθεί, πως παρά την ονοματολογική αντιπαράθεση και τις διαφορές χρόνων, είναι προς το συμφέρον της ελληνικής δημοκρατίας η ανεξάρτητη ύπαρξη και η συνέχεια του εν λόγω κράτους και όχι η διάλυσή του.) Δηλαδή, τη σύνδεση με τους δυτικούς οργανισμούς (ΝΑΤΟ-ΕΕ), αποδεχόμενος τη συμφωνία των Πρεσπών. Οι πολίτες της πΓΔΜ είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν την άποψή τους ελεύθερα και ανόθευτα επί θεμελιωδών ζητημάτων σχετικά με το μέλλον των ίδιων και της πατρίδας τους.

  • Η απάντηση του γειτονικού λαού ήταν η περιφρόνηση. Περιφρόνηση προς τη δημοκρατική διαδικασία, περιφρόνηση προς τους δυτικούς οργανισμούς. Φάνηκε η έλλειψη δημοκρατικής ευθιξίας∙ η συντριπτική πλειονότητα του λαού δε πήγε στη κάλπη για να εκφράσει την όποια άποψή της. Και αυτή η περιφρόνηση προς ένα δημοκρατικό κεκτημένο δεν πρέπει να περνά αμελητέα∙ είναι θέμα κουλτούρας.

Και ως υπόθεση εργασίας, εάν όσοι απείχαν ήταν υπέρ του «όχι», πιθανή συμμετοχή τους, να έκανε δυσκολότερη τη ζωή του πρωθυπουργού Ζάεφ και με ενδεχόμενη επικράτηση του «όχι» να παραιτούνταν και να προκήρυσσε εκλογές. Αντιθέτως, του έδωσαν τη δυνατότητα να πει ότι στις δημοκρατίες «οι αποφάσεις λαμβάνονται από όσους πάνε να ψηφίσουν» και να ετοιμάζεται, προσεχώς, για την εκκίνηση των διαδικασιών της συνταγματικής αναθεώρησης.

Για να πραγματοποιηθεί η αναθεώρηση χρειάζονται 80 βουλευτές∙ αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση διαθέτει 69. Ωστόσο στην πολιτική τίποτα δεν είναι απίθανο. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ως η τέχνη του εφικτού.

  • Σε περίπτωση που η γειτονική Βουλή περατώσει τη συνταγματική αναθεώρηση, πράγμα που μέχρι στιγμής πάντως είναι δύσκολο, έρχεται η ώρα της Ελλάδας να πράξει το μερίδιό της, κυρώνοντας τη Συμφωνία των Πρεσπών στο κοινοβούλιό της. Κάτι που πιθανόν να προκαλέσει από ανακατατάξεις στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό έως και εκλογές.

Από την πλευρά του, ο Ζόραν Ζάεφ προσπαθεί να διευθετήσει ότι του αναλογεί, να δείξει ότι είναι αξιόπιστος ηγέτης στη διεθνή κοινότητα –η οποία τον στήριξε υπέρ το δέον στο δημοψηφίσμα-, ότι η χώρα του έπραξε όσα έπρεπε στο διάστημα που έπρεπε και να πετάξει τη μπάλα στην άλλη πλευρά.

Μια άλλη πλευρά, στην οποία, δύο υπουργοί καίριων χαρτοφυλακίων (Αμύνης και Εξωτερικών) κάνουν διαφορετική ανάγνωση και έχουν διαφορετική αντίληψη του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και με μια αξιωματική αντιπολίτευση που παρακολουθεί αμήχανα τις εξελίξεις, καθώς επιθυμεί να έχει κλείσει το θέμα, προτού αναλάβει αυτή. Εξάλλου, έχει ενημερώσει, πως εάν είναι κυβέρνηση, δε θα κυρώσει τη Συμφωνία των Πρεσπών.

  • Κοντολογίς, και παρότι δε είναι ξεκάθαρο το πόσο θα μακροημερεύσει, η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ακόμα ζωντανή. Δεσμεύει τις χώρες που τη συνομολόγησαν και προκαλεί κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις. Από την όλη διαδικασία προκύπτει και ένα σημαντικό ερώτημα. Το κατά πόσο η Δύση είναι ακόμα ελκυστική. Και αυτό πρέπει να απαντηθεί σύντομα και πειστικά.

Παναγιώτης Η. Μίχος είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και απόφοιτος του Εργαστηρίου Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. 

ΠΗΓΗ:  https://hellasjournal.com/2018/10/i-perifronisi-ton-dimokratikon-diadikasion-sta-skopia-i-aigli-tis-dysis-kai-i-ellada/ 

 

Παντελής Γιαννακόπουλος: Το αιώνιον το απόλυτον και το εφήμερον του Χριστιανού

on Tuesday, 10 April 2018. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

 Έγραφε το 1962 ο γεννηθείς το 1921 στο Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας καθηγητής της θεολογίας, Ομιλητικής και Λειτουργικής στο ΑΠΘ Ευάγγελος Θεοδώρου με σπουδές φιλοσοφίας, ψυχολογίας, παιδαγωγικής και κοινωνιολογίας στο Μάρμπουργκ της Γερμανίας: [Ο άνθρωπος είναι διφυής, κράμα από γήϊνα και θεϊκά στοιχεία. «Το θεϊκό συστατικό της φύσεώς του, όπως είπαν, ρέπει φυσικά προς τα άνω, ποθεί την ολοκλήρωση με την επιστροφή προς το φως, απ' το οποίο τρόπον τινά προήλθε σαν ακτίνα στην περιοχή της ύλης. Κάθε αληθινός και γνήσιος βίος είναι αναζήτησις του φωτός αυτού, ανίχνευσις της υψίστης αξίας, η οποία μόνη παρέχει νόημα στην ύπαρξη, διότι κομίζει τις λυτρωτικές πνοές απ' τη γενέτειρα, τον χαμένο παράδεισο, του οποίου η νοσταλγία παρακινεί προς αναζήτηση»].
Και ο παράδεισος; Είναι ο περίλαμπρος νοητός ουράνιος χώρος στον οποίο, κατά τη χριστιανική παράδοση, εγκαθίστανται οι ψυχές των δικαίων μετά θάνατον. Είναι ο κήπος στον οποίο ο Θεός εγκατέστησε τους Πρωτοπλάστους Αδάμ και Εύα, τους οποίους όμως αργότερα εκδίωξε, όταν υπέπεσαν στο προπατορικό αμάρτημα. Ωστόσο, ο παράδεισος θα αποτελεί πάντα την ιδανική εξέλιξη, τον απόλυτα επιθυμητό προορισμό για κάθε άνθρωπο, αφού θα είναι το ενδιαίτημα, ο πανέμορφος και ειδυλλιακός τόπος της μεταθανάτιας ευδαιμονίας, στον οποίο μετά τη μέλλουσα κρίση θα αναπαύεται η ψυχή του.
«Στη φιλοσοφία και τη Θεολογία ο όρος απόλυτο σημαίνει βασικώς το ιδεωδώς πλήρες και τέλειον, το μη εξαρτώμενον εξ εξωτερικών παραγόντων και αιτίων, το αυτοτελές το καθ' εαυτό αξιολογικώς και οντολογικώς υπάρχον» (Θρησκ και Ηθ Εγκυκλ, τ.2, σελ.1.151). Εκ τούτου τεκμαίρεται ότι η αναζήτηση του απόλυτου από τον αληθινό χριστιανό προσκρούει στην αδήρητη ανάγκη της προβολής ανάλογων ...αντισταθμιστικών δυνατοτήτων-ηθικών αξιών. Απουσία του "ιδεώδους" που επιβάλλεται να προσδιορίζει κατηγορηματικώς την έννοια του "απόλυτου", συμβάλλει σαφώς στην απαξίωση της ηθικής του συνέπειας, καθιστώντας το από κρύσταλλο διαρκούς διαύγειας, λάμψεως και ισχύος, εύθραυστο ύαλο και θολόμορφο υλικό.
Στην Π. Διαθήκη(γεν.2,8) ο θεόπτης Μωυσής αναφέρει ότι ο Θεός εφύτευσε τον παράδεισο και έθεσε τον άνθρωπο εντός αυτού. Στον προφητικό λόγο ή έννοια του παραδείσου ταυτίζεται με την βασιλεία του Ισραήλ. Η λέξη Ισραήλ ερμηνευμένη στην Ελληνική γλώσσα, σημαίνει, "νους ο ορών τον Θεό". Στη Καινή Διαθήκη ο παράδεισος και η βασιλεία του Ισραήλ ταυτίζονται με την Βασιλεία του Θεού ή Βασιλεία των Ουρανών. Σε κάθε περίπτωση γίνεται τελείως κατανοητό ότι μιλούμε μόνο για πνευματική κατάσταση. Τί είναι η βασιλεία των ουρανών; Πώς την βιώνουμε; Είναι η απόλυτη γαλήνη, το απόλυτο συνειδησιακόν κάλλος, η απόλυτη πνευματική πληρότητα, η λειτουργία των αισθήσεων της ατελεύτητης διάρκειας.
«Η βασιλεία των ουρανών είναι δωρεά του Θεού στον άνθρωπο», κατά τον Μάρκο τον ασκητή, όπως και η υιοθεσία. Τί είναι όμως "υιοθεσία"; Η υιοθεσία είναι η ακρότητα των ευγενών πόθων μας. Την υιοθεσία θα απολάβει ο άνθρωπος που θα πείσει τον Κύριον ότι θα παραμείνει πιστός μέχρι τέλους. Τότε ο Θεός θα τον δεχθεί με τα ίδια λόγια που είπε και στον Μονογενή Υιό Του: «Υιός μου ει συ εγώ σήμερον γεγέννηκά σε» και ο άνθρωπος εισέρχεται στη χάρη της υιοθεσίας. Ο Κύριος μας φανερώνει ότι κάθε εντολή Του αποτελεί χρέος μας και ότι η "υιοθεσία" είναι δωρεά Του, με το Αίμα Του χαρισμένη στους ανθρώπους. Ως εκ τούτου «Η βασιλεία των ουρανών δεν είναι μισθός για έργα, αλλά χάρη του Κυρίου που έχει ετοιμασθεί για τους πιστούς δούλους». Όπως μας βεβαιώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης: «Η αγάπη και η απάθεια και η υιοθεσία μόνο στην ονομασία διαφέρουν».
Τα γήϊνα, τα υλικά, τα εφήμερα στοιχεία που διαφεντεύουν τη ζωή των ανθρώπων, μέρα με τη μέρα περιθωριοποιούνται. Ο χώρος της αρνητικής εκδοχής, το ενδιαίτημα του πεπτωκότος Αρχαγγέλου, η Γη των κλαυθμών και οδυρμών ο αλλωτριωτικός του καλού καγαθού πλανήτης φιλοξενεί πλέον τους παρηκμασμένους άρχοντες του πλούτου, τους μουμιωποιημένους ...Βασιλείς των υλικών αγαθών με την περιορισμένη διάρκεια ζωής και ισχύος. Απέρχονται τελεσιδίκως επιστρέφοντες στο χώμα από το οποίο επλάσθησαν και τα προσωρινά τους επιτεύγματα θα έχουν την τύχη τους. Στάχτη και μπούλμπερη, το χρυσίον τους. Και μόνον οι αναθυμιάσεις και τα σύννεφα καπνού της αυτοκαταστρεφόμενης πλέον Γης θα παραπέμπουν στους υπαιτίους αυτού του εγκλήματος που επετελέσθη από τους πιστούς του Σατανά κατ' εντολήν του.
Ανήκουστο! Ο Εωσφόρος εναντιώθηκε στον Δημιουργό του και Πλάστη όλου του κόσμου και διολίσθησε στο τερατόμορφο πνεύμα του κακού, το μονίμως αντιτιθέμενον στις βουλές του μεγάλου Θεού της προσφοράς και της αγάπης. Έγινε ο Σατανάς, ο αποκρουστικός Διάβολος, ο Εξαποδώ, ο Ασμοδαίος, ο πρώην αρχάγγελος που δηλητηρίασε με ηθική αδυναμία το ανθρώπινο κύτταρο και τη Γή και διέφθειρε τις αγαθή προαίρεση των ανθρώπων με επίμεμπτες σκέψεις και αξιόμεμπτες πράξεις, εν οις και με το κορυφαίον μεταξύ των αμαρτημάτων, όπερ έκτοτε συνοδεύει τον άνθρωπο με την μομφή της παραβίασης της θεϊκής εντολής.
Η Εκκλησία μας, μας προτρέπει και μας παρακινεί να προσβλέπουμε με αστείρευτη επιθυμία στην κατάκτηση του κορυφαίου ιδανικού που είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Τις άγιες ημέρες που διαβαίνουμε ας πλησιάσουμε περιδεείς τον νυμφώνα του Χριστού μας και ας τον κλείσουμε βαθειά στην ψυχή μας, ώστε βέβηλο μάτι και βλάσφημος λόγος να μην μολύνουν τον συμβολισμό που ισχύει μέχρι σήμερον και σηματοδοτεί τα άδυτα των αδύτων. Ευθύς αμέσως ας ψάλλωμεν οι ''εκζητούντες τον Κύριον": «Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον· και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, φωτοδότα και σώσόν με».
Μακάρι ο Κύριος να μας αξιώσει να κρατούμε την ημέρα της κρίσεως ένα άσβεστο κεράκι που θα καταδεικνύει με το άκτιστο φως του τον δρόμο προς τα δώματα του αιώνιου Παραδείσου.

Παντελής Γιαννακόπουλος