Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Χρήστος Μηνάγιας: Τα μηνύματα της επίσκεψης Erdoğan, που δεν έτυχαν προσοχής!...

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο liberal.gr ο Ταξίαρχος ε.α., ειδικός σε θέματα Τουρκίας, κ. Χρήστος Μηνάγιας, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου που προηγήθηκε της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdoğan στην Ελλάδα, καθώς και των όσων είπε στην Κομοτηνή απευθυνόμενος σε Έλληνες Μουσουλμάνους της εκεί μειονότητας. Τα όσα μας είπε είναι εξόχως διαφωτιστικά για το που οδηγούνται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις! Συνέντευξη στον Βασ...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης*: «Η τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη: Από την ισλαμοδημοκρατία στον νε...

Η πολιτική εκκίνηση του Ταγίπ Ερντογάν ως ευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή ηγέτη που επεδίωκε την εδραίωση ενός νέου τύπου «Ισλαμοδημοκρατίας» (κατά την αντιστοιχία με την «Χριστιανοδημοκρατία») στην Τουρκία, πρότυπο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιούργησε μετρημένη αισιοδοξία, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα. Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣΗ «εμπιστοσύνη» υπήρξε το κλειδί για την βελτίωση των διμερών σχέσεων και για την...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

8/12/2016. ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΙΣΡΑΗΛ: ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΜΑΖΟΥΝ!!!! ...

Η δεύτερη τριμερής διάσκεψη των ηγετών Ελλάδος , Κύπρου και Ισραήλ,  λαμβάνει χώρα σήμερα , Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου  στην Ιερουσαλήμ. Είναι   η δεύτερη τριμερής συνάντηση των ηγετών των τριών χωρών, Τσίπρα, Αναστασιάδη και Νετανιάχου , που πραγματοποιείται 11 μήνες μετά τη στρατηγική συμμαχία,  που ανακοινώθηκε στη Λευκωσία και αποδεικνύει τις άριστες σχέσεις μεταξύ των τριών χωρών, η οποία κρίνεται σημαντική, λόγω αφενός των εξελίξεων στο κυπριακό,...

08-12-2016   Εθνική Στρατηγική

7/12/2016. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ...

      Είναι πλέον γεγονός ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας συναγωνίζεται σε εθνικισμό και στην αύξηση της έντασης με την Ελλάδα και την συντήρηση αυτής. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η έξαρση του τουρκικού εθνικισμού έναντι της Χώρας μας, δεν είναι άμοιρη των εσωτερικών προβλημάτων που η χώρα αυτή αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά και των σε εξέλιξη ανακατατάξεων στη Συρία και το Ιράκ.   Με αυτή τ...

07-12-2016   Εθνική Στρατηγική

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση...

Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος*Η στρατηγική είναι ένας όρος που ετυμολογικά έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και η αρχική της έννοια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την στρατιωτική ορολογία, την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση έτσι ώστε να υπάρχει βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων με απώτερο σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.Αναφερόμενοι κυρίως στην εθνική άμυνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στρατηγικ...

29-11-2016   Εθνική Στρατηγική

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς...

16-11-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

31/7/2016. Οι Καλόγεροι της Άνδρου...

Οι Καλόγεροι της Άνδρου Μοναχικοί βράχοι στη μέση του Αιγαίου ή νησίδες ζωτικής εθνικής σημασίας;Οι νησίδες Καλόγεροι βρίσκονται στο Κεντρικό Αιγαίο. Πρόκειται για δύο "μοναχικούς βράχους", που απέχουν 26 ναυτικά μίλια από την Άνδρο και 24 ναυτικά μίλια από τα Αντίψαρα. Διοικητικά, υπάγονται στα Ψαρά.Ο Μεγάλος Καλόγερος έχει έκταση 6 στρέμματα και ύψος 36,5 μέτρα. Σε απόσταση 1400 μέτρων βορειοανατολικά, βρίσκεται ο Μικρός Καλόγερος, με έκταση 1,...

31-07-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Articles tagged with: ΙΣΙΣ

21/11/2016. Operation Mosul: The Fear of a New Humanitarian Crisis

on Monday, 21 November 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ευθυμίου, Αναλυτής

21/11/2016. Operation Mosul: The Fear of a New Humanitarian Crisis

By Konstantinos Efthymiou
1.    The Operation
The campaign for the recapture of Mosul, in Iraq was launched on the early morning of the 10th October while airstrikes and heavy artillery fire gave the signal for the first clashes to occur. Based on Turkish as well as Iraqi field sources, more than 30,000 troops from 36 countries have already joined this venture – as members of the international coalition against the IS (Islamic State) and the rebel militant groups affiliated to the jihadist group. More specifically, almost whole the Iraqi army, the Kurdish Peshmerga militant group - military forces of the autonomous region of Iraqi Kurdistan, estimated to be more than 200,000 troops – the Shiite militia and the so-called “Order of Nineveh Christians” have already made their appearance on the region. Furthermore, there are approximately 2,000 Sunni fighters involved in the venture. They have been trained by the Turkish military in the Bashiqa camp in Northern Iraq, Bashiqa was an Assyrian town before its capture by the jihadists. Western states’ participation has been noteworthy, with more than 700 members of the US Special Forces, British and French army already included in the operational projection.

Continue Reading!

26/6/2016. Σχέδια αποδόμησης του Χαλιφάτου

on Sunday, 26 June 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

26/6/2016. Σχέδια αποδόμησης του Χαλιφάτου

Αν και από τα μέσα του 2015 το Ισλαμικό Κράτος έχει απωλέσει μεγάλες περιοχές, εντούτοις εξακολουθεί να κατέχει και να ελέγχει εδάφη του βορειοδυτικού Ιράκ καθώς και της βόρειας και ανατολικής Συρίας. Βραχυπρόθεσμα δε ενδέχεται να υποστεί περαιτέρω συρρίκνωση και άλλων εδαφών, ένεκα των αντι-τζιχαντιστικών επιχειρήσεων που διεξάγουν οι δυνάμεις τόσο του υπό αμερικανική διοίκηση Δυτικού συνασπισμού στη Συρία και το Ιράκ, όσο και του ρωσο-σιιτικού συνασπισμού στη Συρία.

Πράγματι, τους τελευταίους 12 μήνες, το Ισλαμικό Χαλιφάτο απώλεσε περίπου το 50% του κατοικήσιμου εδάφους που  κατείχε στο Ιράκ και περίπου το 20% του αντίστοιχου εδάφους στη Συρία. Επιπρόσθετα, κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, χιλιάδες μαχητές του Abu Bakr al-Baghdadi έχασαν τη ζωή τους και ο αριθμό τους μειώνεται με ταχείς ρυθμούς. Αντίστοιχα, μειώνεται τόσο το ηθικό των μαχητών, όσο και τα έσοδα του Χαλιφάτου.

Πέραν αυτών, στοιχεία των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών καταδεικνύουν ότι όλο και λιγότεροι ξένοι μαχητές επιχειρούν να ταξιδέψουν προς τη Συρία και το Ιράκ. Αντίθετα, περισσότεροι ταξιδεύουν προς τη Λιβύη, ενώ ένας αριθμός ξένων μαχητών προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τις μεταναστευτικές-προσφυγικές ροές, προκειμένου να μετακινηθεί προς την Ευρώπη. Σύμφωνα με την εκτίμηση (Φεβρουάριος 2016) του Γραφείου του Διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών (Office of the Director of National Intelligence - ODNI), από το 2012, περίπου 36.500 άτομα από περισσότερες από 100 χώρες ταξίδεψαν στη Συρία για να πολεμήσουν ως μέλη διαφόρων ένοπλων ομάδων. Ο αριθμός αυτός περιλάμβανε περίπου 6.600 άτομα από Δυτικές χώρες (Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες). [1]

Οι δεκάδες τρομοκρατικές επιθέσεις που διαπράχθηκαν από εκπαιδευμένους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους ή από «μοναχικούς λύκους» καταδεικνύουν τη μείζονα ασύμμετρη απειλή της οργάνωσης και μετριάζουν την αισιοδοξία της διεθνούς κοινότητας, σχετικά με την πιθανή αποδόμησή της σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μάλιστα, ο διευθυντής της CIA, John Brennan, αναφερόμενος δημόσια στο Ισλαμικό Κράτος, δήλωσε ότι η οργάνωση εφαρμόζει μια ατζέντα διεξαγωγής τρομοκρατικών ενεργειών στο εξωτερικό (εκτός Συρίας και Ιράκ), με αποτέλεσμα τη πρόκληση σημαντικού αριθμού ανθρώπινων απωλειών. [2] Από την πλευρά της, η κοινότητα των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών χαρακτήρισε το Ισλαμικό Κράτος ως «μείζονα παγκόσμια τρομοκρατική απειλή».


Τρέχουσες και επικείμενες επιχειρήσεις στη Συρία και το Ιράκ

Στα βορειοανατολικά της Συρίας, το Χαλιφάτο έχασε εδάφη από τον κουρδο-αραβικό συνασπισμό δυνάμεων που υποστηρίζεται από τις αεροπορικές δυνάμεις του Δυτικού συνασπισμού, ενώ στην περιοχή του Χαλεπίου και της Παλμύρας απώλεσε εδάφη από τις ρωσο-σιιτικές δυνάμεις. Τον Ιούνιο του 2016, χερσαίες τοπικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ διεξάγουν επιχειρήσεις με αντικειμενικό σκοπό την πλήρη αποκοπή της πρόσβασης των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στα τουρκικά σύνορα και την αποδυνάμωση του θύλακα, γνωστού ως “Manbij pocket”, που διατηρούν στη βορειοδυτική Συρία. Επιπρόσθετα, οι εν λόγω τοπικές δυνάμεις προετοιμάζονται για την επικείμενη επίθεση στην πόλη Raqqah, που ελέγχεται από τους τζιχαντιστές του Baghdadi.
 
Στο Ιράκ, το Ισλαμικό Κράτος έχει υποστεί ήττες από τις ιρακινές δυνάμεις στο Tikrit, το Baiji, το Sinjar, το Ramadi, το Hit, τη Haditha, το Rutbah και τις γύρω περιοχές. Ωστόσο, οι μαχητές του εξακολουθούν να κατέχουν τη δεύτερη μεγαλύτερη ιρακινή πόλη, τη Μοσούλη, και να ελέγχουν περιοχές των επαρχιών Salahuddin, Νινευή και Anbar, από τις οποίες διεξάγουν επιδρομές. Στην παρούσα φάση, διεξάγονται επιχειρήσεις που αποσκοπούν στην εκδίωξη των τζιχαντιστών από την πόλη Fallujah της επαρχίας Anbar και εφαρμόζεται σχέδιο απομόνωσης της Μοσούλης, με απώτερο στόχο την κατάληψή της στο άμεσο μέλλον. [3]

Γίνεται αντιληπτό ότι αφενός προετοιμάζεται η εφαρμογή σχεδίων αποδόμησης του Χαλιφάτου, αφετέρου συνεχίζονται οι προσπάθειες εξεύρεσης λύσης για τη συριακή κρίση, παρότι η εύθραυστη συμφωνία τερματισμού των εχθροπραξιών έχει καταρρεύσει. Ανατολικότερα, το Ιράκ παραμένει βυθισμένο σε μια πολιτικο-δημοσιονομική κρίση, με τους Ιρακινούς πολιτικούς και φατρίες να ανταγωνίζονται και να υπόσχονται την ικανοποίηση των λαϊκών αιτημάτων για βελτίωση της εσωτερικής ασφάλειας, της παροχής υπηρεσιών, αλλά και την εξάλειψη της διαφθοράς.

Ενώ πράγματι έχει σημειωθεί πρόοδος στη συρρίκνωση των εδαφών που κατέχει και ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος, εντούτοις ο ανταγωνισμός και η διχόνοια μεταξύ των τοπικών φορέων και στις δύο χώρες, καθώς και η παρεμβατική συμπεριφορά κρατικών και μη κρατικών περιφερειακών δρώντων, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, του Ιράν, της Τουρκίας, της Hezbollah, των Ιρακινών και Σύριων Κούρδων, του Δυτικού στρατιωτικού συνασπισμού και χωρών του Κόλπου, έχουν δημιουργήσει επιπλοκές και καθυστέρηση στην εξεύρεση λύσης. Η κάθε πλευρά ενεργεί σχεδόν μονομερώς, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της, να εξουδετερώσει τις απειλές που στρέφονται εναντίον της και να καθορίσει στο βαθμό του δυνατού το μέλλον των περιοχών που εγκαταλείπει το Χαλιφάτο.

Πάντως, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η απώλεια εδαφών στη Συρία και το Ιράκ δεν οδηγεί απαραίτητα στη διάλυση του Ισλαμικού Κράτους. Οδηγεί όμως στην αποδόμηση της de facto κρατικής οντότητας που συνιστά το Χαλιφάτο και στην αποδυνάμωσή του ως τρομοκρατική οργάνωση. Ωστόσο, στην παρούσα φάση θα πρέπει να θεωρείται σχεδόν δεδομένος ο πολλαπλασιασμός τρομοκρατικών ενεργειών κυρίως στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και η διεξαγωγή παρατεταμένων εκκαθαριστικών επιχειρήσεων κατά των μαχητών της οργάνωσης στη Λιβύη. Η ηγεσία του Χαλιφάτου, αντιλαμβανόμενη την επερχόμενη ήττα στα συρο-ιρακινά εδάφη, επιχειρεί να δημιουργήσει νέα μέτωπα, προκειμένου να μην απογοητεύσει τους μαχητές και υποστηρικτές του και κατ’ αυτόν τον τρόπο να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία του στον παγκόσμιο τζιχάντ. 

[1] James R. Clapper, Director of National Intelligence, “Statement for the Record, Worldwide Threat Assessment of the US Intelligence Community, Senate Armed Services Committee”, February 9, 2016, p. 5
[2] Damian Paletta, The Wall Street Journal, “CIA Chief: Islamic State Has Developed ‘External Operations Agenda’”, November 16, 2015
[3] The White House, Office of the Press Secretary, “Press Briefing by Press Secretary Josh Earnest and Special Presidential Envoy for the Global Coalition to Counter ISIL, Brett McGurk”, June 10, 2016

2016-03-28. Η γεωπολιτική στάση της Ευρώπης στον ισλαμικό κόσμο και το χτύπημα στις Βρυξέλλες

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-28. Η γεωπολιτική στάση της Ευρώπης στον ισλαμικό κόσμο και το χτύπημα στις Βρυξέλλες

Άλλο ένα χτύπημα σε μεγάλο αστικό κέντρο της Ευρώπης, αυτή την φορά στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απρόσμενο; Καθόλου, αν λάβει κανείς υπόψη το γεγονός ότι μόλις δύο εικοσιτετράωρα πριν είχε συλληφθεί ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ. Ήταν αναμενόμενο ότι το δίκτυο του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στο Βέλγιο αλλά και σε άλλες χώρες ήταν πιθανό να αποκαλυφθεί κατά την διάρκεια των ανακρίσεων του Αμπντεσλάμ. Η χρονική εγγύτητα μεταξύ της σύλληψης Αμπντεσλάμ και του χτυπήματος στις Βρυξέλλες υποδηλώνει την απόφαση του δικτύου του ΙΚ να δράσει αποτελεσματικά πριν αυτό αποκαλυφθεί και τελικά εξουδετερωθεί. Παράλληλα έστειλε το μήνυμα της ανταπόδοσης της επιχειρησιακής επιτυχίας με τόσο μεγάλους και σημαντικούς στόχους: το διεθνές αεροδρόμιο των Βρυξελλών και το μετρό κοντά στην γραφειοκρατική καρδιά της ΕΕ. Ο αντίκτυπος; Ο ίδιος και χειρότερος για την Ευρώπη.
Τα σχόλια των ηγετών των χωρών της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας αλλά και των ΜΜΕ αποτελούν αντίλαλο των προηγούμενων σχολίων τους στο Σαρλί Εμπντό, το Μπατακλάν κλπ: «καταδικάζουμε..., αποδοκιμάζουμε..., συνιστούμε... μπλα μπλα μπλα.» Τίποτε δεν άλλαξε, ή μάλλον κάτι άλλαξε: η Ευρώπη είναι σε χειρότερη κατάσταση. Είναι πιο αδύναμη. Κάθε χτύπημα φέρνει την ΕΕ πιο κοντά στην διάλυση, και σε αυτό συμβάλλουν ο συνδυασμός των χτυπημάτων του ΙΚ με την οικονομική κρίση, το προσφυγικό και τα κλειστά σύνορα. Όσο περνάει ο χρόνος η ΕΕ χάνει την όποια συνοχή της και επανέρχεται στην κατάσταση που ήταν προπολεμικά: μια ήπειρος συντηρητικών και ξενοφοβικών εθνών κρατών τα οποία δρουν κατά μόνας για να υπονομεύσουν αλλήλους. Η Ένωση έγινε διαίρεση και συνιστώσες κρατών εντός της, συμμορίες κρατών δηλαδή με εφήμερες και μυωπικές βλέψεις.
Αυτή την φορά το χειρότερο για τους Ευρωπαίους ηγέτες είναι ότι δεν έχουν να πουν τίποτε στους πολίτες τους. Και αυτό διότι όχι μόνο δεν έχουν κάνει τίποτε για να βελτιώσουν τις αδυναμίες της ΕΕ (λάθος γεωπολιτικές επιλογές στον ισλαμικό κόσμο, επιδείνωση του Παλαιστινιακού, οικονομική κρίση, κοινωνική περιθωριοποίηση μουσουλμάνων) αλλά διότι δεν έχουν αποφασίσει να προβούν στην αναγκαία ενδοσκόπηση και ψυχογράφημά τους. Αυτό θα τους βοηθούσε να αντιληφθούν τα λάθη τους, να αποκτήσουν αυτογνωσία και να βελτιωθούν. Χωρίς αυτήν την ενδοσκόπηση τίποτε δεν θα βελτιωθεί. Αντίθετα θα επιδεινωθούν τα πράγματα ραγδαία και ανεξέλεγκτα.
Αντ’ αυτού οι ηγεσίες των ισχυρών χωρών της ΕΕ συνεχίζουν να κρατούν τους πολίτες τους στο σκοτάδι της άγνοιας και να δαιμονοποιούν το Ισλάμ, προωθώντας την μισαλλοδοξία στο όνομα «του ευρωπαϊκού πολιτισμού». Παράλληλα συνεχίζουν να βλέπουν τον ισλαμικό κόσμο με μισό μάτι, με διάφορες φωνές στην Ευρώπη να υποστηρίζουν ότι οι μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης στηρίζουν τα ασύμμετρα χτυπήματα στις Βρυξέλλες με το δήθεν σκεπτικό ότι ο Αμπντεσλάμ στηριζόταν από 3-4 άτομα της πόλης για να διασφαλίσει το κρησφύγετό του για 4 μήνες στις Βρυξέλλες. Οι υποστηρικτές τέτοιων ξενοφοβικών θεωριών ξεχνούν ότι είναι πολύ εύκολο να κρυφτεί κάποιος σε αστικό περιβάλλον με την βοήθεια μόνο 2-3 ανθρώπων χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλη η κοινότητα τους στηρίζει. Παράλληλα ξεχνούν ότι μουσουλμάνοι και Ευρωπαίοι ζούσαν μαζί στο ευρωπαϊκό έδαφος μεταπολεμικά για δεκαετίες χωρίς αυτή την βία. Δεν φταίνε, λοιπόν, οι μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης αλλά η γεωπολιτική παρεμβατική και νέο-αποικιοκρατική στάση της Ευρώπης και της Δύσης στον ισλαμικό κόσμο. Τί έγινε και άρχισαν αυτά τα χτυπήματα, λοιπόν;
Αντί να θεωρήσουν τις κυβερνήσεις τους οι ηγεσίες των ισχυρών χωρών της ΕΕ υπόλογες για τις λάθος επιλογές τους να ανατρέψουν τον Σαντάμ Χουσέιν και τον Μοαμάρ Καντάφι, εξακολουθούν να σιωπούν επ’ αυτού και να απεργάζονται σχέδια για την διαίρεση της Συρίας και την πτώση του Ασσάντ. Αντί να διορθώσουν τις λάθος επιλογές τους στο Παλαιστινιακό με την ουσιαστική ίδρυση παλαιστινιακού κράτους, ανέχονται την αρπαγή παλαιστινιακών εδαφών και την επέκταση των παράνομων εποικισμών από το Τελ Αβίβ.
Παράλληλα τόσο σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και σε επίπεδο ηγεσιών των ισχυρών χωρών της Ευρώπης η εν λόγω ενδοσκόπηση και αυτοκριτική αφορά και στην στάση της Δύσης στην δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους στην Μέση Ανατολή, η οποία έλαβε χώρα τουλάχιστον με την πολιτική ανοχή της, αν όχι με την επιχειρησιακή στήριξή της, λόγω της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε» σε σχέση με την σουνιτο-σηιτική έριδα των μουσουλμάνων. Στην αρχή το ΙΚ ευνόησε τα δυτικά σχέδια περί επαναχάραξης των συνόρων στη Μεσοποταμία, όμως μετά κατέστη αντιληπτό ότι το κάθε πράγμα έχει το τίμημά του και ότι η δράση του ΙΚ δεν περιορίζεται στον ισλαμικό κόσμο αλλά είναι παγκοσμιοποιημένη. Το πάθημα των Ταλιμπάν-Αλ-Κάιντα και των Δίδυμων Πύργων δεν έγινε μάθημα ακόμη στη Δύση.
Συνεπώς η ηγεσία της Ευρώπης συνεχίζει να εθελοτυφλεί συστηματικά και να αρνείται να ενατενίσει ρεαλιστικά τον κόσμο, ούσα όμηρος κρατικών μικροσυμφερόντων και χωρίς πολιτιστική γνώση για τον ισλαμικό κόσμο. Όσο η Ευρώπη, λοιπόν, δεν προβαίνει στην αναγκαία για αυτήν ενδοσκόπηση και αναθεώρηση της στάσης της απέναντι στο Ισλάμ, τόσο θα εκπλήσσεται διαρκώς από αυτό.

Πηγή: http://www.cnn.gr/opinions/arthra/story/26349/h-geopolitiki-stasi-tis-eyropis-ston-islamiko-kosmo-kai-to-xtypima-stis-vryxelles#ixzz43tBKOlwz

2016-03-28. Η επίθεση στις Βρυξέλλες και τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-28.  Η επίθεση στις Βρυξέλλες και τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης

Φαίνεται ότι τα …άστρα δεν ευνοούν την Ευρώπη τους τελευταίους μήνες. Στα όσα λογής προβλήματα αντιμετωπίζει με την οικονομία, το προσφυγικό και τα κλειστά σύνορα ήρθε να προστεθεί και το χτύπημα στις Βρυξέλλες.
Το αποτρόπαιο και καταδικαστέο χτύπημα στο Βέλγιο προκάλεσε την αποστροφή της διεθνούς κοινότητας αλλά έκανε κάποιους στην Ευρώπη να αισθανθούν ικανοποίηση, όχι βέβαια για τα θύματα, αλλά για την …προνοητική πολιτική που ακολουθούν στο θέμα του κλεισίματος των ευρωπαϊκών συνόρων. Αναφερόμαστε βέβαια στην ακροδεξιά ανά την Ευρώπη, και ιδιαίτερα την αυστριακή κυβέρνηση και τους παραδουνάβιους συμμάχους της Βίζεγκραντ οι οποίοι έχουν παραβιάσει κατάφορα την Συνθήκη Σένγκεν, κλείνοντας  τα σύνορα της κεντρικής Βαλκανικής οδού και «τιμωρώντας» την Ελλάδα για την δήθεν μη επαρκή φύλαξη των δικών της συνόρων με την Τουρκία.
Αυτή την στιγμή σε κάποια από τα καλοδιατηρημένα αυτοκρατορικά κτήρια των Αψβούργων ο Αυστριακός Καγκελάριος και οι υπουργοί του τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση για την πολιτική κλειστών συνόρων που έχουν υιοθετήσει και αισθάνονται δικαιωμένοι από την εξέλιξη των γεγονότων.
Παράλληλα διατηρώντας άσβεστη στο μυαλό τους την παράδοση των πολιορκιών της Βιέννης από τους Οθωμανούς τον 16ο και 17ο αι. φαίνεται να θεωρούν εμμέσως τους εαυτούς τους προασπιστές μιας Ευρώπης Καρλομάγνειου χαρακτήρα και συνεχιστές της αυτοκρατορικής πολιτικής ασφαλείας των Αψβούργων για την κεντρική Ευρώπη, αυτή την φορά έναντι όχι ενός μουσουλμανικού στρατού, αλλά της ήπιας ισχύος των αμάχων μουσουλμάνων προσφύγων που συνωστίζονται στα Βαλκάνια και τις παραδουνάβιες χώρες για ένα καλύτερο μέλλον.
Στην κονίστρα της αυστριακής διπλωματίας αυτή την στιγμή διακυβεύεται το μέλλον της Σένγκεν, της Ευρωζώνης και εν τέλει της Ενωμένης Ευρώπης.
Η καρλομάγνεια θεώρηση των Ευρώπης από την Βιέννη δεν περιλαμβάνει τα Βαλκάνια, τα οποία βλέπει ως πεδίο ξένο και κατάλληλο για πειραματισμούς  κάθε είδους. Τα Βαλκάνια με το κυρίως βυζαντινό παρελθόν τους αντιμετωπίζονται όχι ως Ευρώπη αλλά ως …εξωτική περιφέρεια της Ευρώπης, εξ’ου και η πολιτική των κλειστών συνόρων.
Στην περίπτωση της Ελλάδας κατά την παρούσα κρίση φαίνεται να βλέπουν την Αθήνα όχι μέσω του αρχαιοελληνικού προτύπου, το οποίο μάλιστα διατηρούν ως πολιτιστικό κληρονομικό δικαίωμα για τον εαυτό τους μέσω του κεντροευρωπαϊκού νεοκλασσικισμού, αλλά ως Βυζάντιο. Οι καθυστερημένα ενταχθέντες στην ΕΕ Αυστριακοί κυβερνώντες φαίνεται να λησμονούν τον εποικοδομητικό ρόλο της Ελλάδας στην ένταξή τους στην ενωμένη Ευρώπη αλλά και την θεμελιώδη πολιτιστική σημασία των Ελλήνων για την ΕΕ.
Το μεγαλύτερο όμως επιχειρησιακό λάθος της αυστριακής πολιτικής είναι ότι με τα κλειστά σύνορα δεν θα πετύχει παρά τις αντίθετες προσδοκίες της. Ο ερχομός της άνοιξης ήδη ανοίγει τα ορεινά περάσματα των Βαλκανίων και οι συνωστισμένοι πρόσφυγες θα ξεχυθούν στα Βαλκάνια προς βορρά.
Εάν οι Αυστριακοί συμπτύξουν τους φράχτες τους βορειότερα θα έχουν επιτύχει το χειρότερο, δηλ. την μετάδοση της κρίσης σε όλη την χερσόνησο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια της χερσονήσου από την δράση του Ισλαμικού Κράτους. Τότε στο κατώφλι τους δεν θα δουν απελπισμένους άμαχους πρόσφυγες να αναζητούν ένα καλύτερο οικονομικό μέλλον αλλά μαχητές του Ισλαμικού Κράτους οι οποίοι θα είναι περισσότερο δημοφιλείς και θα αναζητούν επικοινωνιακά εκδίκηση για ακόμη έναν λόγο, την ανθρωπιστική κρίση και δυστυχία στην οποία έχουν περιπέσει οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες στα Βαλκάνια σήμερα λόγω των κλειστών συνόρων.
Έχοντας αυτά υπόψη οι βαλκανικές χώρες καλούνται να μην παρασυρθούν από την αυστριακή πολιτική αλλά να συμπράξουν με την Ελλάδα στην ευέλικτη διαχείριση των προσφύγων, την σύμφωνη με τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αντικειμενική θεώρηση της πραγματικότητας, αποφεύγοντας να μετατρέψουν τα Βαλκάνια, τον κοινό μας πολιτιστικά χώρο, σε καταυλισμό δυστυχίας για χάρη κάποιων χωρών της ΒΔ Ευρώπης.
Οι Αυστριακοί, και εκείνοι που σιωπηρά τους στηρίζουν στην ΕΕ, πρέπει να καταλάβουν εγκαίρως ότι τα κλειστά σύνορα είναι παλιομοδίτικη τακτική και εξαιρετικά ανεπαρκής στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο  περιβάλλον του διαδικτύου.
Η Ευρώπη χρειάζεται σύγχρονες μεθόδους ασφάλειας προσαρμοσμένες στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου θρησκείας και καταγωγής. Ας κατανοήσουν στη Βιέννη ότι με την επιπόλαιη πολιτική τους το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να διακυβεύουν το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης μέσω της κατάργησης της  Σένγκεν και του Ευρώ. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συμβεί σε καμία περίπτωση, διότι τότε οι συνέπειες για την Ευρώπη θα είναι ολέθριες και οι ίδιοι θα λογοδοτήσουν στην ιστορία.
ς

2016-03-24. Η Ανθρωποσφαγή των Βρυξελλών, οι Zωντανοί Tρομοκράτες και το Σχέδιο του ISIS

on Thursday, 24 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-24. Η Ανθρωποσφαγή των Βρυξελλών, οι Zωντανοί Tρομοκράτες και το Σχέδιο του ISIS

Αυτό που αναμένετο τελικά έγινε. Μετά το Παρίσι, όλες οι υπηρεσίες πληροφοριών της Ευρώπης είχαν ενδείξεις ότι οι Βρυξέλλες θα ήταν  ο επόμενος στόχος. Ο λόγος είναι προφανής και συνάμα συμβολικός. Ένα κτύπημα στην καρδιά της Ευρώπης και δη στην πρωτεύουσα της Ευρώπης θα ήταν η μεγάλη επιτυχία των τζιχαντιστών και το σοκ και δέος  για όλο τον δυτικό κόσμο. Μάλιστα, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις  ο στόχος – Βρυξέλλες ήταν “easy and soft target”, για δύο λόγους: Αφενός γιατί στις Βρυξέλλες υπάρχουν περιοχές – γκέτο Ισλαμιστών όπως η συνοικία Σαρλερουά, με κήρυκες του μίσους κατά της Δύσης, του πολιτισμού της και της χριστιανικής θρησκείας, άρα πολλοί υποστηρικτές του ISIS και ως εκ τούτου εν δυνάμει τρομοκράτες. Ακόμη το Βέλγιο έχει τους περισσότερους  τζιχαντιστές στην Συρία από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Και κατά δεύτερον οι υπηρεσίες ασφαλείας του Βελγίου και η Αστυνομία είναι για κλάματα, ανίκανες να εκτιμήσουν απειλές, να σχεδιάσουν αποτρεπτικές επιχειρήσεις, να προστατεύσουν ευαίσθητες περιοχές  και τους κατοίκους των. Αν δεν είχαν την συνδρομή της Γαλλικής υπηρεσίας πληροφοριών και ιδιαίτερα της εξαιρετικής και μιας από τις καλύτερες στον κόσμο της Γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών (BND), να τους ενημερώνουν και να τους παροτρύνουν για λήψη μέτρων, τότε οι Βρυξέλλες θα θύμιζε Ράκα της Δύσης.

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

2016-03-24. Πρώτες εκτιμήσεις από τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

on Thursday, 24 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-24. Πρώτες εκτιμήσεις από τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

Τροποποίηση της στρατηγικής του Ισλαμικού Κράτους
Από τα μέσα του 2015, τα εδάφη που ελέγχει η οργάνωση του AbuBakral-Baghdadi στη Συρία και το Ιράκ συρρικνώνονται βαθμιαία. Καθώς λοιπόν αντιλαμβάνεται ότι στο άμεσο μέλλον είναι πολύ πιθανόν να απωλέσει και άλλα εδάφη και προκειμένου να διατηρήσει και να μην απογοητεύσει τους απανταχού υποστηρικτές του και ιδιαίτερα τους μαχητές του που μάχονται στο συρο-ιρακινό θέατρο επιχειρήσεων, έχει τροποποιήσει τη στρατηγική του. Συγκεκριμένα, αποφάσισε να εντείνει τη διεξαγωγή θεαματικών τρομοκρατικών επιθέσεων κατά της Δύσης (μετωπική σύγκρουση με το δυτικό κόσμο) και κατά των μουσουλμανικών χωρών (πλην της Τουρκίας και θα εξηγήσουμε στη συνέχεια τι ακριβώς εννοούμε),που συμμετέχουν στην «Επιχείρηση Εγγενής Αποφασιστικότητα» (Operation Inherent Resolve - OIR), η οποία έχει ως κύρια αποστολήτης την αποδόμηση του Ισλαμικού Κράτους. Επιπρόσθετα, αποφάσισε να μεταφέρει ένα μέρος της δύναμής του σε άλλες περιοχές, όπως για παράδειγμα τη Λιβύη, όπου «σιωπηρά» έχουν εμπλακεί οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αιγύπτου, του Κατάρ, της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και άλλων χωρών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους ευελπιστεί ότι θα ικανοποιήσει τους υποστηρικτές της και τα στελέχη της και θα τους αποτρέψει από το να ενταχθούν στην αντίπαλη τζιχαντιστική οργάνωση, την Αλ-Κάιντα.

Πρώτες εκτιμήσεις
Μια τέτοια θεαματική τρομοκρατική ενέργεια κατά του δυτικού κόσμου πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, στην καρδιά της Ευρώπης, «μια ανάσα» από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και το στρατηγείο του ΝΑΤΟ, που προκάλεσε δεκάδες ανθρώπινες απώλειες και εκατοντάδες τραυματίες. Πριν επιχειρήσουμε να αναλύσουμε και να καταλήξουμε σε εκτιμήσεις, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι επιθέσεις που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Πρώτον, σε αυτές που σχεδιάζονται από την ηγεσία της οργάνωσης, οι οποίες είναι καλοσχεδιασμένες, μεσαίας έως υψηλής κλίμακαςκαι πολύνεκρες. Δεύτερον, σε αυτές οι οποίες πραγματοποιούνται από άτομα που δεν είναι στελέχη του Ισλαμικού Κράτους, αλλά εμπνέονται από την τζιχαντιστική προπαγάνδα και αποφασίζουν να δράσουν αυτοβούλως (μοναχικοί λύκοι), πραγματοποιώντας συνήθως τρομοκρατικές επιθέσεις μικρής κλίμακας, χωρίς προηγουμένως να τους δοθεί σχετική εντολή από την ηγεσία της οργάνωσης.

Παρότι είναι προφανές ότι τα μέχρι στιγμής δεδομένα μας οδηγούν στην παρούσα φάση σε μη ασφαλείςεκτιμήσεις, εντούτοις δεν θα μπορούσαμε να μην χαρακτηρίσουμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες ως «καλοσχεδιασμένες μεσαίας έως υψηλής κλίμακας», οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από έμπειρα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους. Η εκτίμηση ότι η οργάνωση του Baghdadi διαθέτει την επιχειρησιακή δυνατότητα και την πρόθεση για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων μεσαίας ως υψηλής κλίμακας επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά. Επομένως, η διεξαγωγή και άλλων παρόμοιων τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη συνιστά το πλέον πιθανό σενάριο.

Δεν θα πρέπει να θεωρούμε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση στη σύλληψη του Σαλάχ Αμπντεσλάμ, όπως ισχυρίσθηκαν αρκετά ΜΜΕ και αναλυτές, διότι απλούστατα οι τέσσερις ημέρες από τη σύλληψή του δεν ήταν αρκετός χρόνος για τη λήψη απόφασης, σχεδίασης, προετοιμασίας και διεξαγωγής αυτών των πολλαπλών και καλοσχεδιασμένων τρομοκρατικών ενεργειών. Ωστόσο, δεν είναι απίθανο να συνδέονται με τον Αμπντεσλάμ και να πραγματοποιήθηκαν από συνεργάτες του, επειδή είχαν προαποφασισθεί και σχεδιασθεί από την ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους. Ήδη, δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών έκαναν λόγο για συνεργασία του Αμπντεσλάμ με τις δικαστικές αρχές του Βελγίου. Δηλαδή, υπήρχε ο κίνδυνος για τους συνεργούς του να εντοπισθούν και να συλληφθούν. Επομένως, έπρεπε να επιλέξουν ή να διαφύγουν ή να επισπεύσουν τη διεξαγωγή της τρομοκρατικής ενέργειας που προετοίμαζαν. Και μάλλον, αποφάσισαν να δράσουν νωρίτερα.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να συγκρίνουμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στην Ευρώπη με τις αντίστοιχες επιθέσεις στην Τουρκία. Διακρίνουμε σημαντικές διαφορές. Στην Ευρώπη (Παρίσι και Βρυξέλλες), στη διετία 2015-2016 πραγματοποιήθηκαν από στελέχη του Ισλαμικού Κράτους συντονισμένες πολλαπλές τρομοκρατικές ενέργειες, οι οποίες προκάλεσαν μεγάλο αριθμό ανθρώπινων απωλειών, προφανώς μετά από εντολή της ηγεσίας της οργάνωσης, η οποία στη συνέχεια ανέλαβε και την ευθύνη. Την ίδια χρονική περίοδο και συγκεκριμένα από τις 5 Ιουνίου 2015 έως τις 19 Μαρτίου 2016, στην Τουρκίαπραγματοποιήθηκαν συνολικά πέντε τρομοκρατικές επιθέσεις που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος (Diyarbakir, Suruk, Άγκυρα και δύο στην Κωνσταντινούπολη). Εκτός από τις επιθέσεις στο Suruk (20 Ιουλίου 2015) και την Άγκυρα (10 Οκτωβρίου 2015), οι οποίες στοχοποίησαν Κούρδους πολίτες και συνολικά προκάλεσαν περισσότερες από 160 ανθρώπινες απώλειες, οι υπόλοιπες εκτιμάται ότι πραγματοποιήθηκαν από μοναχικούς λύκους, που στοχοποίησαν Τούρκους και ξένους πολίτες, προκαλώντας συνολικά μόνο 16 ανθρώπινες απώλειες (5 Ιουνίου 2015 στο Diyarbakir, 12 Ιανουαρίου και 19 Μαρτίου 2016 στην Κωνσταντινούπολη). Με άλλα λόγια, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους μάλλον δεν έδωσε ποτέ εντολή για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων στην Τουρκία. Εξάλλου, δεν ανέλαβε ποτέ την ευθύνη αυτών των επιθέσεων.

Τα πρόσφατα τρομοκρατικά κτυπήματα στις Βρυξέλλες αναμένεται να διαμορφώσουν ένα νέο statusσχεδόν στο σύνολο της γηραιάς ηπείρου. Η αύξηση του ελλείμματος ασφάλειας είναι πλέον δεδομένη και ως ένα βαθμό θα επηρεάσει αρνητικά την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, για την επίλυση της προσφυγικής κρίσης, και ιδιαίτερα τη μετεγκατάσταση των προσφύγων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, όσο οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα πιέζουν τις αρχές για περισσότερη αποτελεσματικότητα στον τομέα της ασφάλειας, τόσο περισσότερα μέτρα θα εφαρμόζονται, τα οποία θα οδηγούν σε δημοκρατικό έλλειμμα.

Να επισημάνουμε ότι η τζιχαντιστική απειλή δεν είναι κοινή για τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ, ούτε ως προς το μέγεθος ούτε ως προς την πιθανότητα εκδήλωσης. Επομένως, δεν θα πρέπει να αναμένουμε τη χάραξη και την εφαρμογή μιας κοινής πολιτικής ασφαλείας των 28 κρατών-μελών. Αντίθετα, θα πρέπει να αναμένουμε ότι οι προσεχείς εξελίξεις θα ταλανίσουν περαιτέρω την εξασθενημένη συνοχή της ΕΕ, καθώς η όλη κατάσταση ενδέχεται να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την αναστολή της Συνθήκης Σένγκεν, γεγονός που είναι δυνατόν να σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της ενωμένης Ευρώπης.
Τέλος, να προσθέσουμε ότι, από την πλευρά της, η Αλ-Κάιντα δεν αποκλείεται να οδηγηθεί στη λήψη απόφασης για τη διεξαγωγή παρόμοιων θεαματικών τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων, προκειμένου να προσελκύσει και να εντάξει στις θυγατρικές της οργανώσεις τους απογοητευμένους τζιχαντιστές του Baghdadi (λόγω της απώλειας εδαφών στη Συρία και το Ιράκ), αλλά κυρίως να ανακτήσει την απολεσθείσα πρωτοκαθεδρία της στον παγκόσμιο τζιχάντ. Η εκατέρωθεν έναρξη ατέρμονων τρομοκρατικών επιθέσεων κατά στόχων δυτικών συμφερόντων συνιστά ένα εφιαλτικό σενάριο, το οποίο ωστόσο δεν απέχει μακριά από την πραγματικότητα.

2016-03-23. Που στοχεύουν οι τρομοκράτες

on Wednesday, 23 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-23.  Που στοχεύουν οι τρομοκράτες

Photo by Christopher Furlong / Getty Images/ Ideal Image – Η είσοδος του σταθμού Maelbeek στο μετρό των Βρυξελλών, ο οποίος αποτέλεσε στόχο των τρομοκρατικών χτυπημάτων της 22ας Μαρτίου.

Αναμενόμενο και αναπόφευκτο το τρομοκρατικό κτύπημα στις Βρυξέλλες, το διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Παρά τον αυξημένο βαθμό αντιτρομοκρατικού συναγερμού, η πόλη δεν απέφυγε το αιματηρό πλήγμα αυξάνοντας τον αριθμό των χωρών που γνώρισαν τη βαρβαρότητα των τυφλών κτυπημάτων. Αποτελεί πλέον έργο των αρχών ασφαλείας να επανεξετάσουν τα μέτρα περιφρούρησης και τα δίκτυα πληροφοριών σε μια αέναη -αλλά συνάμα και απέλπιδα- προσπάθεια για επίτευξη της απόλυτης ασφάλειας.
Οι τρομοκράτες μπορούν να ισχυριστούν ότι πέτυχαν να προσβάλλουν ένα από τα καλύτερα προστατευόμενα και συμβολικά σημεία της Ευρώπης σκορπίζοντας τον τρόμο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οι ισλαμιστές εξτρεμιστές απέδειξαν ότι παρά τις πρόσφατες συλλήψεις των αρχών ασφαλείας είναι σε θέση να εξαπολύσουν συντονισμένες επιθέσεις ακόμη και σε αυστηρά ελεγχόμενες περιοχές. Πρέπει όμως να κατανοήσουμε ότι ο αντικειμενικός στόχος των τρομοκρατών δεν είναι μόνο η πρόκληση φόβου και κλίματος ηττοπάθειας στους Ευρωπαίους πολίτες. Οι αρρωστημένοι εγκέφαλοι της τρομοκρατίας επιδιώκουν να προξενήσουν μια φοβική και συνάμα αντεκδικητική αντίδραση των δυτικών κοινωνιών κατά του μουσουλμανικού κόσμου αδιακρίτως. Η σύγκρουση των πολιτισμών είναι για αυτούς η επιδιωκόμενη και νομοτελειακή εξέλιξη που θα οδηγήσει στη συντριβή των «απίστων» και την παγκόσμια επικράτηση της ιδεολογίας τους. Απόλυτα νοσηρή και απλοϊκή σκέψη που νοηματοδοτεί όμως την ύπαρξη απελπισμένων και περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Δυστυχώς άνθρωποι πρόθυμοι να ακολουθήσουν το μονοπάτι της απόλυτης και αντιπαραγωγικής σύγκρουσης των «πολιτισμών» υπάρχουν αρκετοί σε όλες τις πλευρές.
Εδώ ακριβώς έγκειται και η ικανότητα της «πολιτισμένης» δύσεως να αποφύγει ένα θανάσιμο ενδεχόμενο εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη προστασία στους πολίτες της μέσα από τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών αλλά και διατηρώντας την ταυτότητα και πολιτιστικά χαρακτηριστικά των επιμέρους εθνοτήτων που την αποτελούν. Όλα αυτά τα αλληλένδετα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται μόνο με ανέγερση φρακτών, ούτε μόνο με βομβαρδισμούς στη Ράκκα, ούτε η αύξηση των αστυνομικών μέτρων μπορεί να προσφέρει την επιδιωκόμενη ασφάλεια. Οι κλασσικοί πόλεμοι έχουν κατά πολύ μειωθεί αλλά η συσσωρευμένη ενέργεια, η αδικία, οι ανισότητες και η καταπίεση αναζητούν τρόπους εκδήλωσης και αναπόφευκτα εφευρίσκουν νέες μορφές εκτόνωσης. Τα προβλήματα αυτά δεν επιλύονται ούτε μονομερώς ούτε άμεσα, απαιτούν μακροχρόνιο σχεδιασμό, πολυμερή συνεργασία, υψηλό κόστος, πολιτική βούληση και υπεύθυνη ενημέρωση των πληθυσμών.
Ερχόμενοι στην ελληνική πραγματικότητα και στο καίριο ερώτημα που βασανίζει τους Έλληνες πολίτες: εάν και κατά πόσο κινδυνεύει η ήδη καταρρακωμένη οικονομικά (και όχι μόνο) κοινωνία μας από την τυφλή ισλαμιστική τρομοκρατία και τις προσφυγικές ροές. Οι κίνδυνοι υπαρκτοί και πολύπλευροι, όπως και η αγωνία. Αγωνία βωβή, δικαιολογημένη καίτοι πολλάκις δεν εκδηλώνεται υπό το φόβο της ρατσιστικής «ρετσινιάς». Η ανησυχία δεν προέρχεται από τη διαφορετικότητα του άλλου, αλλά κυρίως από τη δικαιολογημένη ανησυχία της ανασφάλειας, της εξέλιξης των εθνικών μας ζητημάτων, της οικονομικής αντοχής αλλά και της διαφύλαξης της (λοιδορούμενης ενίοτε αλλά βαθειά ριζωμένης) εθνικής ταυτότητας μας. Η αγωνία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς διαβλέπουμε την περιχαράκωση άλλων ευρωπαϊκών κρατών και την αδυναμία άρθρωσης κοινής πολιτικής. Ήδη θεωρείται βέβαιο ότι ευρωπαϊκά κράτη, σε απάντηση της τρομοκρατικής ενέργειας, θα προχωρήσουν σε περαιτέρω μονομερείς ενέργειες με αρνητικές επιπτώσεις στη χώρα μας. Αναμφισβήτητες όμως και οι ευθύνες της Ελλάδος που μέσα από μια ανεδαφική πολιτική ανοικτών συνόρων οδήγησε (συνεπικουρουμένων και άλλων παραγόντων) στον υπερδεκαπλασιασμό των προσφυγικών ροών το 2015 και έλλειμμα εμπιστοσύνης εκ μέρους των «εταίρων» μας. Ευθύνες που αναλογικά επιμερίζονται σε μια μακροχρόνια ελλειμματική και εθελοτυφλούσα μεταναστευτική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
Η χώρα μας μέχρι σήμερα δεν έχει στοχοποιηθεί από τους εξτρεμιστές, ίσως επειδή δε διαβλέπουν όφελος από παρόμοια ενέργεια και όχι για… «για ιστορικούς λόγους»! Πιθανόν, η όλη κατάσταση με τους εγκλωβισμένους πρόσφυγες, την ενδοευρωπαϊκή ασυνεννοησία και την απομόνωση της χώρας μας να εξυπηρετεί τους στόχους τους.
Μονόδρομος πλέον για την Ελλάδα είναι η αυστηρή τήρηση των εθνικών νόμων, των διεθνών συμβάσεων και των ευρωπαϊκών συμφωνιών συγχρόνως με μια ανθρώπινη αντιμετώπιση όλων των ταλαιπωρημένων ψυχών που συσσωρεύονται στα σύνορα μας. Διάσωση, καταγραφή, προσωρινή διαμονή προσφύγων, περιορισμός και επαναπροώθηση των παράτυπων μεταναστών. Η χώρα δεν μπορεί να είναι «ξέφραγο» αμπέλι εν ονόματι ενός απροσδιόριστου και μονόπλευρου ανθρωπισμού και ιδεολογικών ακροβασιών. Φυσικά η απόφαση αυτή έχει σοβαρό οικονομικό κόστος και δυνατόν να προκαλέσει χαμηλής-μεσαίας έντασης αντιδράσεις καθώς θα απαιτήσει τη δημιουργία κλειστών δομών διαμονής (για τους παράτυπους μετανάστες) και ελεγχόμενους (για τους πρόσφυγες). Είναι όμως η μοναδική μέθοδος που μακροπρόθεσμα, ενδεχομένως να μειώσει τις ροές δρώντας αποτρεπτικά, να οδηγήσει σε αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας και σε εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας.
Ο χρόνος λιγοστεύει επικίνδυνα και πρέπει να λάβουμε άμεσα τα ενδεικνυόμενα μέτρα. Κάθε καθυστέρηση ενέχει πολλαπλάσιο κόστος στο μέλλον. Η διαχείριση του οίκου μας δεν αναιρεί τις διεθνείς υποχρεώσεις συντονισμού και ανάληψης αποφασιστικών ενεργειών για την αντιμετώπιση του πολυσύνθετου φαινόμενου. Πίσω από τις τρομοκρατικές πράξεις υπάρχουν κράτη που καταρρέουν και πίσω από τις ορδές των Σύρων και Ιρακινών προσφύγων έπονται εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων από προβληματικές περιοχές. Εδώ θα κληθούμε ως «πολιτισμένα» κράτη να βρούμε τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ ασφάλειας, ανθρωπισμού και διαφύλαξης της ταυτότητος και τρόπου ζωής μας. Σε αυτές τις λεπτές γραμμές και υπό τη σκιά της τρομοκρατίας θα διεξαχθεί ο «αγώνας» της γενιάς μας. Μέχρι όμως να υπάρξει μια συντονισμένη, ρεαλιστική και αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική η Ελλάδα, βασισμένη και στις εμπειρίες των άλλων κρατών, πρέπει να είναι προετοιμασμένη και για το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ «ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΟ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

on Friday, 27 October 2017. Posted in Διάφορα Θέματα

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Η αναδίπλωση του ISIS, σήμερα, τρία ολόκληρα χρόνια μετά τη ορμητική και αιφνιδιαστική του εξάπλωση, συνοδεύεται με αρκετά μικρότερη δημοσιότητα. Καίτοι ορισμένες περιοχές παραμένουν ακόμη υπό τον έλεγχο της οργάνωσης σε Ιράκ και Συρία, το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στις ενέργειες των δυνάμεων που απαρτίζουν τον ετερόκλητο αντι-ISIS συνασπισμό. Ως γνωστόν, η φύση απεχθάνεται τα «κενά» και η υποχώρηση των τζιχαντιστών του ISIS, ωθεί τις κυβερνητικές δυνάμεις Συρίας και Ιράκ να αποκαταστήσουν την εξουσία τους ενώ ταυτόχρονα και άλλοι παίκτες, κυβερνητικοί και μη, εντείνουν τις προσπάθειες τους να εδραιώσουν τα κέρδη τους. Παρά τη διαφαινόμενη στρατιωτική ήττα του ISIS, οι πυρήνες της ισλαμιστικής τρομοκρατίας παραμένουν ενεργοί αλλά και ικανοί –ως καρκινικά κύτταρα- να μετεξελιχθούν ή να προσβάλουν άλλες περιοχές. Δυστυχώς μάλιστα, οι βαθύτερες αιτίες  ενδυνάμωσης του ισλαμιστικού εξτρεμισμού, όχι μόνο παραμένουν παρούσες αλλά καταγράφουν μια ανησυχητική ικανότητα εξάπλωσης σε Ανατολή και Δύση με έμφαση στην αφρικανική ήπειρο.
Το πρόσφατο πείραμα της δημιουργίας ενός «Ισλαμικού Κράτους», αυτή τη φορά βασιζόμενο σε μια στρατηγική τυφλής βίας και τρομοκρατίας, φαίνεται ότι αποτυγχάνει. Η στρατηγική της τρομοκρατίας αρχικά προκάλεσε μια παράλυση και αδυναμία αντίδρασης στις τοπικές κοινωνίες αλλά τελικά οδήγησε στη συσπείρωση τοπικών και διεθνών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της.  Πίσω από τις επιτυχίες του ISIS βρίσκονταν η αλαζονική και ρεβανσιστική πολιτική της Βαγδάτης και η απερίγραπτη σκληρότητα του καθεστώτος Assad, αμφότερες στρεφόμενες κυρίως κατά του σουνιτικού πληθυσμού. Η άνοδος όμως του «Ισλαμικού Κράτους» θα ήταν αδύνατη χωρίς την απερίσκεπτη και ποικιλόμορφη εξωτερική ενίσχυση των διαφόρων τζιχαντιστικών οργανώσεων από πλήθος κρατών της περιοχής και μη. Ενδεχομένως οι μαξιμαλιστικές τάσεις όλων αυτών των οργανώσεων, σε συνδυασμό με την εξαγωγή της τρομοκρατίας και τη διόγκωση του προσφυγικού προβλήματος  στη Δύση οδήγησαν στην ανάληψη διεθνών προσπαθειών ανάσχεσης του φαινομένου που αποκλήθηκε «Ισλαμικό Κράτος». Για άλλη μια φορά η πορεία του «Ισλαμικού Κράτους» απέδειξε τη δυσκολία της μετάβασης στην τελική φάση του επαναστατικού αγώνα (κατά τον Μάο), αυτής δηλαδή του ελέγχου και διατήρησης εδαφών με την ταυτόχρονη μετωπική αντιπαράθεση με τον τακτικό στρατό του αντιπάλου. Σύντομα, οι απρόσμενες επιτυχίες των τζιχαντιστών τρομοκράτησαν ακόμη και τους εξωτερικούς υποστηρικτές της οργάνωσης. Παράλληλα, τα αρχικά αισθήματα ανακούφισης και ανοχής των «απελευθερωμένων» πληθυσμών αντικαταστάθηκαν από το φόβο και την αβεβαιότητα ενώ η χρονίζουσα διαφθορά έλαβε πλέον ισλαμιστικό μανδύα. 
Σήμερα το ISIS και ορισμένες άλλες εξτρεμιστικές οργανώσεις υποχωρούν σε όλα τα μέτωπα. Η αναδίπλωση τους όμως δεν αποτελεί το μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου σταθεροποίησης της περιοχής. Η διαφαινόμενη ήττα του «Ισλαμικού Κράτους» είναι το αποτέλεσμα των, λιγότερο ή περισσότερο, συνδυασμένων ενεργειών διαφόρων δυνάμεων με διαφορετική τελική στόχευση και αντικρουόμενες επιδιώξεις. Η σε εξέλιξη συντριβή των δυνάμεων ISIS επαναφέρει σε πρώτο πλάνο τις αγεφύρωτες διαφορές των αντιπάλων του και οι τριβές και συγκρούσεις έχουν αρχίσει να επανεμφανίζονται ανησυχητικά. Η απουσία συνεννόησης και ολιστικού σχεδίου για το μέλλον της περιοχής είναι προφανής αλλά και αναπόφευκτη, λόγω του πλήθους των εμπλεκομένων και των διαφορετικών στοχεύσεων. Οποιαδήποτε επιλογή εκ μέρους των μεγάλων δυνάμεων σίγουρα θα προκαλέσει τη δυσφορία μέρους των τοπικών «συμμάχων» τους με απρόβλεπτα αποτελέσματα για τα συμφέροντα και σχεδιασμούς τους.
Στην πλέον περίπλοκη θέση φαίνεται να βρίσκεται η Ουάσινγκτον που καλείται να ισορροπήσει τις φιλοδοξίες προσωρινών «συμμάχων» και παράλληλα ορκισμένων αντιπάλων με μηδενικές διαθέσεις αμοιβαίων υποχωρήσεων. Στην άλλη πλευρά, η Τεχεράνη, μπορεί να πανηγυρίζει για την ακύρωση των σουνιτικών σχεδίων και τη σταδιακή εγκαθίδρυση μιας νέας Hezbollah (Popular Mobilization Forces) στα εδάφη του Ιράκ. Οι ασταθείς όμως αυτές επιτυχίες έχουν τεράστιο κόστος και έχουν προκαλέσει μια υπερεπέκταση της σχετικά απομονωμένης ακόμη αυτής χώρας. Ακόμη όμως και οι φίλα προσκείμενες παρατάξεις της Βαγδάτης βλέπουν με δυσπιστία την ιρανική αύξηση της επιρροής στη χώρα τους. Την ίδια στιγμή το κουρδικό πρόβλημα φέρνει πιο κοντά, έστω και προσωρινά, μακροχρόνιους περιφερειακούς ανταγωνιστές (Τουρκία, Ιράν, Ιράκ) ενώ οι ίδιοι οι Κούρδοι προσπαθούν να ακροβατήσουν μεταξύ των συμπληγάδων και να κατοχυρώσουν τα κέρδη που απεκόμισαν από την αιματηρή τριετία. Το όνειρο όμως της δημιουργίας ενός πλήρους ανεξάρτητου κουρδικού κράτους παραμένει μακρινό και μάλλον θα αναγκαστούν να αρκεστούν σε μετριοπαθέστερες επιδιώξεις. Η επαναχάραξη των συνόρων, οπουδήποτε, είναι φυσικό να προκαλεί ανησυχία στις περισσότερες δυνάμεις και να δημιουργεί συσπειρώσεις αντίδρασης στους επηρεαζόμενους.
Μέσα σε αυτό το χάος της αινιγματικής και αρκετά ακατανόητης για τους δυτικούς Μέσης Ανατολής, είναι πρακτικά αδύνατη η συγκρότηση και εφαρμογή ενός συνεκτικού σχεδίου σταθεροποίησης. Οι εμπλεκόμενοι, εδώ και καιρό, έχουν αποδεχθεί την αντιμετώπιση των άμεσων κινδύνων και την προσπάθεια δημιουργίας ευνοϊκών προϋποθέσεων αφήνοντας συχνά τις εξελίξεις να καθορίσουν τα επόμενα βήματα τους. Φυσικά μια τέτοια στρατηγική, ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας εμφανίζει καθώς οποιαδήποτε επιτυχής ενέργεια ενός μέρους, προκαλεί την προσωρινή συσπείρωση των υπολοίπων ενώ ελλείπει η μακροχρόνια στόχευση. Οι δε τυχοδιωκτικές και καιροσκοπικές συγκροτήσεις συμμαχιών απλά  επιβαρύνουν την πολυπλοκότητα των προβλημάτων της περιοχής και περιορίζουν τις πιθανότητες εξεύρεσης λύσεων.
Σε αυτό το περιβάλλον είναι φυσικό οι ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις να διατηρούν βάσιμες τις ελπίδες επιβίωσης και σύντομης επανεμφάνισης. Πολύ παραστατικά σε κείμενο του Foreign Policy, με τίτλο ISIS 2.0 on the way, αναγράφεται ότι «το ISIS είναι νεκρό και καλωσορίζουμε το νέο ISIS»!
Για άλλη μια φορά, η αμερικανική εξωτερική πολιτική καλείται να παίξει τον κρισιμότερο ρόλο συγκρατώντας τους χαλαρούς συμμάχους της και θέτοντας ευδιάκριτα όρια στις υπόλοιπες πλευρές. Η δυσκολία έγγυται στο να πείσει όλες τις πλευρές να επιδείξουν αμοιβαία αυτοσυγκράτηση καθώς πλανάται (και μάλλον δικαιολογημένα) η εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον έχει αρκετούς περιορισμούς στο μέγεθος της δυνατής εμπλοκής της στην περιοχή. Παράλληλα φαίνεται ότι έχουν σε σημαντικό βαθμό απολεστεί οι «γέφυρες» επικοινωνίας με τη Μόσχα που δείχνει, παρά το κόστος, να αναβαθμίζει το ρόλο της στη Μέση Ανατολή. Ούτε όμως φαίνεται ότι υπάρχουν οι πρόθυμοι χορηγοί που θα αναλάβουν τα έξοδα της ανοικοδόμησης της περιοχής κίνηση που ενδεχόμενα θα δημιουργήσει ακτίνες ελπίδας, ανάπτυξης και ειρήνευσης. Αναγκαστικά λοιπόν, για το ερχόμενο διάστημα, θα αρκεστούμε να παρατηρούμε «πυροσβεστικές» -ίσως και διστακτικές- κινήσεις εκ μέρους της Ουάσιγκτον, τυχοδιωκτισμούς των υπολοίπων εμπλεκομένων και φοβάμαι μια παντελή απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εξάντληση των συγκρούσεων δεν έχει ακόμη επηρεάσει όλους τους τοπικούς παίκτες και αρκετοί εξ αυτών εκτιμούν ότι οι περιστάσεις ευνοούν τους στόχους τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο κίνδυνος μιας ανάφλεξης θα εξακολουθεί να ελλοχεύει ενώ οι απελπιστικές βιοτικές συνθήκες και η πολύπλευρη καταπίεση θα προετοιμάζουν τη νέα version του ISIS 2.0.

13/7/2017. Το «Ισλαμικό Κράτος» χωρίς ηγέτη μπορεί να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνο

on Thursday, 13 July 2017. Posted in Διάφορα Θέματα

Του Βασίλη Κοψαχείλη*

13/7/2017. Το «Ισλαμικό Κράτος» χωρίς ηγέτη μπορεί να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνο

Σύμφωνα με πληροφορίες από αμφιλεγόμενες πηγές, ο ηγέτης του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), της Ισλαμικής τρομοκρατικής οργάνωσης που έχει αποσταθεροποιήσει το παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας σε πρωτοφανή βαθμό, ο Abu Bakr al-Baghdadi, φέρεται να έχει πέσει νεκρός από Ρωσικά πυρά στην επαρχία Nineveh στο βόρειο τμήμα του Ιράκ όπου βρίσκεται και η Μοσούλη.
Ορισμένες πηγές μέσα από την οργάνωση του ΙΚ φέρεται να επιβεβαιώνουν την πληροφορία, ωστόσο τα πράγματα είναι ακόμη συγκεχυμένα. Αν ωστόσο η πληροφορία επιβεβαιωθεί, τίθενται δύο ζητήματα. Ποιος θα τον διαδεχθεί και ποια θα είναι η στρατηγική της οργάνωσης το επόμενο διάστημα.
Ο θάνατος του Al Baghdadi δεν σημαίνει το τέλος του ΙΚ
Τον τελευταίο χρόνο, το ΙΚ έχασε πόρους, εδάφη, έχει χάσει πιθανότατα τον ηγέτη του, όμως αυτό δεν σημαίνει και το τέλος του. Ελέγχει εδαφικά το τρίγωνο που ορίζουν η περιοχή νότια της Μοσούλης στο Ιράκ, η πόλη Deir ez Zohr στη Συρία και το φράγμα Haditha στο Ιράκ. Εξακολουθεί επίσης να ελέγχει ομάδες αντικαθεστωτικών σε Συρία και Ιράκ ενώ δεν είναι αμελητέα η ισχύς του σε Λιβύη και στις χώρες του Σαχέλ.
Τζιχαντιστικές οργανώσεις της Κεντρικής και Ανατολικής Ασίας έχουν δηλώσει υποταγή στους σκοπούς του. Κυρίως όμως ελέγχει πυρήνες μαχητών του στην Ευρώπη, στην Αμερικανική ήπειρο αλλά ακόμα και στην Ωκεανία. Το ΙΚ εξακολουθεί να έχει κατά περίπτωση και περιοχή επιρροή και ισχύ και εκτιμάται ότι μπορεί να εξελιχθεί σε ακόμα μεγαλύτερη απειλή διεθνώς.
Ο αγώνας για τη διαδοχή θα αυξήσει τον βαθμό της απειλής
Εάν όντως είναι ακριβείς οι πληροφορίες για τον θάνατο του Al Baghdadi, είναι βέβαιο ότι θα αρχίσει ένας εσωτερικός αγώνας για την διαδοχή του στην ηγεσία του ΙΚ.
Οι διάφοροι μικροί και τοπικοί ηγέτες της οργάνωσης εκπαιδεύτηκαν να λειτουργούν αυτόνομα λαμβάνοντας εντολές από το κέντρο. Τώρα που το κέντρο βρίσκεται σε αναταραχή και δεν υπάρχει κεντρική κεφαλή να κατευθύνει τις κινήσεις, ο βαθμός της απειλής αυξάνει υπέρμετρα, κυρίως για δύο λόγους:
Οι διάφοροι ηγέτες των μικρότερων ομάδων και οργανώσεων θα επιδοθούν σε ένα εσωτερικό αγώνα, συνασπιζόμενοι ή ανταγωνιζόμενοι, υποψήφιους διαδόχους του Baghdadi. Πιθανότατα θα εντατικοποιήσουν τις προσπάθειές τους να αποκτήσουν περισσότερους πόρους, εδάφη και εντυπώσεις. Καταλληλότερος στόχος τους προς τούτο θα είναι η Δύση και τα αδύναμα σημεία στα υφιστάμενα πεδία μαχών της Μεσοποταμίας.
Ο στενότερος πυρήνας διαδόχων του Baghdadi στην εξουσία του ΙΚ θα επιχειρήσει και εκείνος με την σειρά του να κερδίσει εντυπώσεις, εξωτερικεύοντας θεαματικά τη ρητορική και την πολεμική προσπάθεια απέναντι στη Δύση και τους συμμάχους της. Θα πρέπει να περιμένουμε λοιπόν πιθανή κλιμάκωση της έντασης και αιφνιδιασμούς σε τακτικό και στρατηγικό επίπεδο. Δεν θα πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα, κράτη που από τη μία εμφανίζονται να μάχονται το ΙΚ ενώ από την άλλη να το στηρίζουν, να θέλουν και αυτά να παίξουν τον δικό τους ρόλο στον αγώνα της διαδοχής, με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της τρομοκρατικής οργάνωσης.
Χωρίς τον Baghdadi, και μέχρι να προκύψει νέα ηγεσία στο ΙΚ, εκτιμάται ότι πιθανότατα αυτή απεχθής τρομοκρατική οργάνωση θα επιδιώξει να δοκιμάσει τα όρια της ισχύος της πάνω σε ευαίσθητους στόχους στη Δύση, σε Δυτικούς στόχους στον υπόλοιπο κόσμο και φυσικά στη Μεσοποταμία.
*Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος, Γεωστρατηγικός Αναλυτής

2/5/2017. ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΓΙΑΛΟΝ: ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΕΙ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟ ISIS.

on Tuesday, 02 May 2017. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2/5/2017. ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΓΙΑΛΟΝ: ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΕΙ ΕΠΑΦΕΣ  ΜΕ ΤΟ  ISIS.

    Ολόκληρος ο κόσμος συνειδητοποιεί πλέον  την απειλή της Ισλαμικής τρομοκρατίας για την παγκόσμια ασφάλεια. Σε ότι αφορά το Ισραήλ, που συνορεύει με την Συρία η αντίληψη είναι εντονότερη, αν και ο πρωθυπουργός Μπίμπι Νετανιάχου , «ξεχνά» και δεν αναφέρει τίποτε για τις  μυστικές  και σιωπηρές επαφές του Ισραήλ με το ISIS. Και όσο και αν φαίνεται απίστευτο, το Ισραήλ δεν διστάζει να δημιουργεί «ανίερες συμμαχίες» με πρώην ορκισμένους εχθρούς του, όπως η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και οι χώρες του Κόλπου. Σκοπός  πάντα το συμφέρον, η ασφάλεια  και οι γεωστρατηγικές επιδιώξεις του Ισραήλ, που δεν διστάζει να συμμαχήσει ακόμη και με τον διάβολο για την εξυπηρέτηση των εθνικών του επιδιώξεων. Και αυτή την φορά ο «διάβολος» είναι ο χειρότερος διάβολος της περιοχής, η εξτρεμιστική ισλαμική οργάνωση ISIS ή Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ).

ΕΔΩ! η συνέχεια.

25/8/2016.DELENDA EST ISIS !!! ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΧΑΛΙΦΑΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ!!

on Thursday, 25 August 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

25/8/2016.DELENDA EST ISIS !!! ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΧΑΛΙΦΑΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ!!

Στο μαρτυρικό Χαλέπι, το σύγχρονο Στάλιγκραντ, η ανθρωποσφαγή συνεχίζεται, η Ιεράπολις (Μανμπιζ) απελευθερώθηκε από τους Κούρδους της Συρίας, η Τζαραμπλούς και η Χασάκα βρέθηκαν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος από πλευράς Τουρκίας η πρώτη και από πλευράς Συριακού στρατού η δεύτερη και οι προετοιμασίες για την απελευθέρωση της Μοσούλης βρίσκονται πλέον στο τελικό στάδιο.
Και το μακάβριο θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται στην μαρτυρική Συρία και κατ’ επέκταση το Ιράκ, με ΗΠΑ και Ρωσία να επαναπροσδιορίζουν τα ενδιαφέροντά τους και την εμπλοκή τους στο σύγχρονο αυτό γεωπολιτικό σύμπλοκο της Μέσης Ανατολής, με γεωστρατηγικές κινήσεις και τακτικές που επανακαθορίζονται διορθώνοντας τα προηγούμενα λάθη σχεδιασμού των. Και από τα προηγούμενα απουσιάζει η αναφορά στην πρωτεύουσα του Ισλαμικού Χαλιφάτου (ISIS), την αρχαία Ελληνική πόλη Καλλινίκη, η σήμερα Ράκα αραβιστί, καθόσον θα είναι η τελευταία πράξη της λύτρωσης του Συριακού και Ιρακινού δράματος, με την απελευθέρωσή της και την εκδίωξη και καταστροφή του ISIS. Ναι θα πρέπει να επιδιωχθεί η πλήρης καταστροφή αυτού του Ισλαμικού καρκινώματος, γιατί περί αυτού πρόκειται.
Και τότε μπορούμε να αισθανθούμε ασφαλέστεροι στην Ευρώπη και παντού και να αναφωνήσουμε πλέον “Game Over”.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

13/4/2016- Πιθανολογώντας το τέλος του Ισλαμικού Κράτους!

on Wednesday, 13 April 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Βασίλης Κοψαχείλης, διεθνολόγος, σύμβουλος εκτίμησης γεωπολιτικών κινδύνων.

13/4/2016- Πιθανολογώντας το τέλος του Ισλαμικού Κράτους!

(Φωτ.: Ράκκα, Συρία - 25 Νοεμβρίου 2014. Καπνοί βγαίνουν από ένα κτίριο μετά τους βομβαρδισμούς των δυνάμεων του Προέδρου της Συρίας, Bashar al-Assad, κατά στόχων του ISIS, επιθέσεις που στίχοισαν τη ζωή 130 ανθρώπων. Δεν είναι η Ράκκα η πηγή της ισχύος του Ισλαμικού Κράτους και σε καμία περίπτωση η πτώση της Ράκκα δεν θα σήμαινε και το τέλος του. Από την Άπω Ανατολή μέχρι τη Λατινική Αμερική, το ΙΚ διατηρεί φρούρια και πυρήνες.)
Photo by Anadolu Agency / Contributor / Getty Images / Ideal Image

Το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) παραμένει ισχυρό, παρά τα πλήγματα που έχει δεχθεί τον τελευταίο χρόνο και παρά τις εδαφικές του απώλειες στη Μεσοποταμία. Αυτό το οφείλει στη στρατηγική του, στη δομή του και κυρίως στην ευρεία «νομιμοποίηση» που εξακολουθεί να απολαμβάνει δυστυχώς από τους πνευματικούς ηγέτες του σουνιτικού Ισλάμ.
Ο ιερός πόλεμος που διεξάγει εναντίον αποστατών και απίστων συνεχίζει να προσελκύει οπαδούς, πλούτο, πολιτική εύνοια και θρησκευτική στήριξη μεταξύ των Σουνιτών Μουσουλμάνων, κάνοντας ακόμη πιο εύκολη την εξάπλωσή του εναντίον των σύγχρονων Σταυροφόρων της Δύσης.
Ωστόσο, ανατρέχοντας πίσω στην ιστορία και τηρουμένων πάντα των αναλογιών, παρατηρούμε ότι το ΙΚ παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με τους Σταυροφόρους και συγκεκριμένα με το Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών. Η μελέτη του τέλους των Ναϊτών μας βοηθάει να πιθανολογήσουμε ενδεχομένως και το τέλος του ΙΚ.

Το Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών
Η κατάληψη των Αγίων Τόπων το 1070 από τους Σελτζούκους Τούρκους ήταν ένα ισχυρό σοκ για τη χριστιανική Ευρώπη. Εικοσιπέντε χρόνια μετά αποφασίζεται η 1η Σταυροφορία. Με την ολοκλήρωση της το 1099, οι Άγιοι Τόποι περνούν στον έλεγχο των Σταυροφόρων, όμως η κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή του Λεβάντε κάθε άλλο παρά ασφαλής είναι για τους Χριστιανούς προσκυνητές που έρχονται από την Ευρώπη να προσκυνήσουν τον Πανάγιο Τάφο. Το 1119, ένας μικρός πυρήνας Γάλλων ιπποτών ιδρύει, με έδρα την Ιερουσαλήμ, το Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών, με σκοπό τη προστασία της ζωής και της περιουσίας των Χριστιανών προσκυνητών.
Γρήγορα απέκτησαν μεγάλη ισχύ. Ο Πάπας της Ρώμης ευλόγησε το Τάγμα, δίνοντάς του την απαραίτητη και αναγκαία «νομιμοποίηση». Αυτό εξασφάλισε στους Ναΐτες ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις, πλούτο και προσέλκυσε την αφρόκρεμα των νέων Χριστιανών στην υπηρεσία του Τάγματος. Στην πραγματικότητα, ξεκίνησαν ως ένα Τάγμα μοναχών - στρατιωτών και εξελίχθηκαν σε ρυθμιστές της πολιτικής και οικονομικής ζωής της Ευρώπης.
Η στρατηγική των Ναϊτών δεν επικεντρώθηκε στην Ιερουσαλήμ. Αντίθετα, δημιούργησαν ένα πολύ πυκνό δίκτυο «καταστημάτων» στην Ευρώπη και φρουρίων στο Λεβάντε, έχοντας αποκεντρωμένη διοικητική λειτουργία και επιχειρησιακή ευελιξία. Έτσι, όταν το 1244 καταλήφθηκε ξανά και οριστικά η Ιερουσαλήμ από τους Τούρκους, οι Ναΐτες εύκολα μετέφεραν την έδρα τους στο επόμενο φρούριό τους στην Άκρα. Και όταν έχασαν και την Άκρα, μετέφεραν την έδρα τους στη Λεμεσό της Κύπρου.

Η πολιορκία του Arwad και η αρχή του τέλους των Ναϊτών
Το φρούριο Arwad, που βρίσκεται στο ομώνυμο νησάκι ακριβώς απέναντι από την Ταρσό της Συρίας, ήταν το τελευταίο οχυρό των Ναϊτών στην περιοχή του Λεβάντε. Η βάση τους αυτή δικαιολογούσε την ύπαρξής τους και συντηρούσε την ελπίδα ανάκτησης της Ιερουσαλήμ.
Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΦΡΟΥΡΙΟΥ ARWAD ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ


 
Το 1303, οι Αιγύπτιοι Μαμελούκοι πολιόρκησαν και κατέλαβαν το φρούριο Arwad. Με την πτώση του Arwad, οι Ναΐτες χάνουν κάθε εδαφικό έρεισμα στη Μ. Ανατολή και περιορίζονται στη Μεσόγειο και την Ευρώπη. Αυτό σηματοδοτεί και την αρχή του τέλους τους, διότι ο περιορισμός τους στην Ευρώπη, σε συνδυασμό με τη στρατιωτική και οικονομική τους ισχύ, ήταν απειλή για τις μεγάλες μοναρχίες της Γηραιάς Ηπείρου.
Τέσσερα χρόνια μετά την πτώση του Arwad, ο Βασιλιάς της Γαλλίας, Φίλιππος IV, διατάσσει τη σύλληψη και εκτέλεση των ηγετών των Ναϊτών, αναγκάζει τον Πάπα να τους αφορίσει, και μοιράζει την περιουσία τους στο ελεγχόμενο από εκείνον Τάγμα των Ιπποτών Νοσοκόμων. Δίχως «νομιμοποίηση», αρχηγούς, περιουσία και μετά από συνεχείς διώξεις, το Τάγμα των Ναϊτών διαλύεται.
Η πτώση του μικρού οχυρού Arwad, και όχι η Ιερουσαλήμ, η Άκρα ή το τελευταίο τους στρατηγείο στη Λεμεσό, ήταν τελικά το «κλειδί» για την αρχή του τέλους τους!

Ιστορικό déjà vu;
Τηρουμένων των αναλογιών, πολλά στοιχεία που οδήγησαν στη συγκρότηση και εξάπλωση των Ναϊτών τα βρίσκουμε και στην περίπτωση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.
Ένα πρώτο κοινό στοιχείο βρίσκεται στα αίτια της εμφάνισής τους. Όπως η κατάληψη των Αγίων Τόπων από τις ορδές του Ισλάμ ανάγκασε τους Χριστιανούς της Ευρώπης να επέμβουν ώστε να τους απελευθερώσουν και στη συνέχεια να δημιουργηθεί το Τάγμα των Ναϊτών για να προστατεύει τα καραβάνια των προσκυνητών, αντίστοιχα, για πολλούς, η εμφάνιση του ΙΚ είναι το αποτέλεσμα της αντίδρασης του σουνιτικού Ισλάμ ενάντια στις δυτικές επεμβάσεις στην περιοχή, ενάντια στην επιρροή του δυτικού μοντερνισμού μέσα στις συντηρητικές μουσουλμανικές κοινωνίες και ενάντια στην αύξηση της ισχύος των Σιιτών στη Μέση Ανατολή.
Ένα δεύτερο κοινό στοιχείο σχετίζεται με τη «νομιμοποίηση» της ύπαρξης και δράσης, τότε των Ναϊτών και σήμερα του ΙΚ. Στα μάτια των Χριστιανών, οι Ναΐτες ήταν ήρωες. Αντίστοιχα σήμερα, για πολλούς Σουνίτες ανά τον κόσμο και ιδιαίτερα για τους Σουνίτες που έχασαν δικούς τους ανθρώπους στο Ραμάντι και τη Φαλούτζα το ΙΚ εκφράζει το ιστορικό ανάλογο των Σταυροφόρων.
Ένα τρίτο στοιχείο σύγκλισης βρίσκεται στο πάντρεμα της θρησκευτικής με την πολιτική, την οικονομική και τη στρατιωτική ισχύ, καλυπτόμενων πίσω από μια μεγάλη «ιδέα»: την επικράτηση του σουνιτικού Ισλάμ επί των εχθρών του με παράλληλη παλιννόστηση του ισλαμικού Χαλιφάτου. Η μεγάλη αυτή «ιδέα» νομιμοποιεί το ΙΚ και δυστυχώς κανένας από τους μεγάλους θρησκευτικούς ηγέτες του Ισλάμ δεν το έχει θεσμικά αποκηρύξει. Άρα στο ιδεολογικό πεδίο εξακολουθούν να απολαμβάνουν της απαραίτητης και αναγκαίας «νομιμοποίησης» που τους εξασφαλίζει μαχητές, μέσα και πόρους για τη συνέχιση του «αγώνα».
Επίσης, η στρατηγική και η δομή του ΙΚ μοιάζει σε πολλά με την αποκεντρωμένη δομή και στρατηγική των Ναϊτών. Δεν είναι η Ράκκα η πηγή της ισχύος τους και σε καμία περίπτωση η πτώση της Ράκκα δεν θα σήμαινε και το τέλος τους. Από την Άπω Ανατολή μέχρι τη Λατινική Αμερική, το ΙΚ διατηρεί φρούρια και πυρήνες. Την ώρα που χάνει έδαφος στη Μεσοποταμία, ενισχύει τις δυνάμεις του στη Λιβύη και κάνει θεαματικά χτυπήματα στο κέντρο της Ευρώπης. Η στρατολόγηση φανατικών οπαδών φαίνεται αμείωτη, όπως ισχυρή παραμένει και η ικανότητά του να παράγει πλούτο για να συντηρεί την πολεμική του προσπάθεια.
Ένα τελευταίο στοιχείο στο οποίο Ναΐτες και ΙΚ συγκλίνουν είναι ότι έφτιαχναν «κράτη» μέσα σε κράτη. Στο απόγειο της ισχύος τους, οι Ναΐτες όριζαν τα πολιτικά και οικονομικά δεδομένα σε μεγάλο τμήμα της Ευρώπης. Ομοίως, το ΙΚ κυριαρχεί μεταξύ Συρίας και Ιράκ, ενώ επηρεάζει σχεδόν όλες τις ηπείρους.

Σχεδιάζοντας το τέλος του Ισλαμικού Κράτους
Θα μπορούσε το τέλος των Ναϊτών να λειτουργήσει ως οδηγός συμπερασμάτων ώστε να πιθανολογήσουμε, νομοτελειακά ή με σχέδιο, το τέλος του ΙΚ; Ενδεχομένως, ναι!
Το Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών κατέστη ευάλωτο, όταν έχασε τη στρατιωτική του υπεροχή στην περιοχή του Λεβάντε, αλλά παρέμενε αρκετά ισχυρό ώστε να επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη από την οποία αντλούσε «νομιμοποίηση», πόρους και ανθρώπινο δυναμικό. Το στοιχείο αυτό τους έκανε εύκολο στόχο και είναι χαρακτηριστικό ότι το τελικό χτύπημα εναντίον τους δεν ήρθε από άλλα αντίπαλα Τάγματα –όπως των Νοσοκόμων ή των Τευτόνων– αλλά από τον ίδιο τον Γάλλο μονάρχη και τον Πάπα.
Αν πράγματι η Δύση θέλει να τελειώσει με το ΙΚ, δεν έχει παρά να σχεδιάσει μια στρατηγική βασισμένη στα διδάγματα που προκύπτουν από το τέλος των Ναϊτών.
Σημαντικό και καθοριστικό στοιχείο σε αυτήν τη στρατηγική θα είναι ο εντοπισμός του αντίστοιχου Arwad του ΙΚ. Ενδεχομένως μια δυτική επιχείρηση εναντίον της Ράκκα να φέρει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, αναγκάζοντας τους Ισλαμιστές να μεταφέρουν την έδρα τους εγγύτερα της Ευρώπης, για παράδειγμα στη Derna της Λιβύης. Και ακόμα και αν πέσει η Derna, υπάρχουν δεκάδες άλλα προπύργιά τους για να καταληφθούν. Μέχρι τότε, οι πυρήνες τους στην Ευρώπη, τη Ρωσία, στην Αυστραλία και τις ΗΠΑ θα έχουν σκορπίσει τον τρόμο και τον θάνατο, αποσταθεροποιώντας την καρδιά της Δύσης και διαλύοντας το δυτικό οικοδόμημα εκ των έσω.
Μάλιστα μια στρατηγική, που θα άφηνε τους τζιχαντιστές του ΙΚ περιορισμένους αλλά ανενόχλητους στη Ράκκα, τότε θα τους καθιστούσε μεγαλύτερη απειλή για τους περιφερειακούς τους πάτρωνες παρά για την ίδια τη Δύση.
Επίσης, μια αποτελεσματική στρατηγική εναντίον του ΙΚ θα πρέπει να βασιστεί σε στοιχεία απομόνωσης και από-νομιμοποίησής του. Θα πρέπει από τη μία να εξαναγκαστούν οι θρησκευτικοί ηγέτες του σουνιτικού Ισλάμ να το αποκηρύξουν έμπρακτα, ενώ από την άλλη να δοθεί το τελειωτικό χτύπημα εναντίον τους από τις ίδιες ισλαμικές μοναρχίες που τους εξέθρεψαν, ώστε ο κύκλος της «θρησκευτικής τρομοκρατίας» να κλείσει ως μια εσωτερική υπόθεση του Ισλάμ, χωρίς να αφήνει εκκρεμότητες για διευθέτηση στο μέλλον. Παράλληλα η Δύση θα πρέπει να προετοιμάσει το διάδοχο σχήμα το οποίο θα κληρονομήσει την «περιουσία» του ΙΚ, όπως ιστορικά συνέβη και με την περίπτωση των Ναϊτών.
Όπως διδάσκει και ο Θουκυδίδης, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά όσο η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει, τόσο τα γεγονότα θα ακολουθούν παρόμοια εξέλιξη!

2016-03-29. Άρχισε να υποχωρεί το Ισλαμικό Κράτος;

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-29. Άρχισε να υποχωρεί το Ισλαμικό Κράτος;


Ενώ στις ευρωπαϊκές χώρες εντείνονται τα μέτρα ασφαλείας και οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις, οι στρατιωτικές εξελίξεις στα πεδία των μαχών Συρίας και Ιράκ καταδεικνύουν την υποχώρηση των δυνάμεων του «Ισλαμικού Κράτους». Αυτή η εξέλιξη ίσως και να «εξηγεί» μερικώς και την πρόσφατη αύξηση του αριθμού των τυφλών τρομοκρατικών κτυπημάτων σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή. Ιστορικά αποδεικνύεται ότι η αποδυνάμωση εξτρεμιστικών οργανώσεων συνοδεύεται από έξαρση τυφλών πληγμάτων ως μια ύστατη προσπάθεια προβολής ισχύος και κατατρομοκράτησης.
Στο μέτωπο της Συρίας, τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων αναφέρουν τη μερική ανακατάληψη της Παλμύρας από τα κυβερνητικά στρατεύματα. Η ιστορική πόλη καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του «Ισλαμικού Κράτους» την άνοιξη του 2015 και έγινε γνωστή από τις καταστροφές που επέφεραν οι τζιχαντιστές στις αρχαιότητες της περιοχής. Η πόλη διαθέτει και στρατηγική σημασία καθώς βρίσκεται στο μέσο του κεντρικού οδικού άξονα που συνδέει τη Δαμασκό με την, εδώ και δύο χρόνια πολιορκούμενη από τους τζιχαντιστές, πόλη της Dayr al Zawr στο ανατολικό τμήμα της Συρίας. Η πρωτόγνωρη προέλαση του συριακού στρατού, για σχεδόν 100 χιλιόμετρα ανατολικά, υπήρξε αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης υποστήριξης της ρωσικής αεροπορίας αλλά και της ριζικής αναδιοργάνωσης και εξύψωσης του ηθικού που επέφερε η επέμβαση της Μόσχας. Οπτικό υλικό διεθνών πρακτορείων παρουσιάζει καλά εξοπλισμένες και οργανωμένες προελαύνουσες κυβερνητικές δυνάμεις, σε αντίθεση με τις αντίστοιχες εικόνες ένα χρόνο πριν.
Στην ευρύτερη περιοχή της Παλμύρας δραστηριοποιούνται μόνο δυνάμεις του «Ισλαμικού Κράτους» οπότε η συνέχιση των επιχειρήσεων και η εμπλοκή ρωσικών αεροσκαφών δεν έρχεται σε αντίθεση με την πρόσφατη συμφωνία διακοπής των εχθροπραξιών ούτε όμως και με τη δήλωση του Προέδρου Πούτιν περί μερικής αποχώρησης των ρωσικών δυνάμεων. Μάλιστα αναφέρθηκε και ο θάνατος Ρώσου αξιωματικού στις επιχειρήσεις ενώ καθοδηγούσε προσβολές αεροσκαφών κατά στόχων τζιχαντιστών. Αντίστοιχη πρόοδο έχουν επιτύχει και οι δυνάμεις των Syrian Democratic Forces (κυριαρχούμενες από Κούρδους) στις περιοχές της βόρειας Συρίας. Για πρώτη φορά η πρωτεύουσα των τζιχαντιστών, Ράκκα, αντιμετωπίζει την αργή προέλαση των αντιπάλων από τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.
Στο μέτωπο του Ιράκ, η προώθηση των ιρακινών δυνάμεων είναι πολύ αργή. Πρόσφατα ανακαταλήφθηκαν χωριά σε απόσταση 40 χιλιομέτρων νοτιανατολικά της Μοσούλης. Συχνές αναφορές γίνονται σε μα επικείμενη επίθεση μεγάλης κλίμακος για ανακατάληψη της δεύτερης σε πληθυσμό πόλεως του Ιράκ. Ας μη ξεχνάμε ότι η ανακατάληψη της πολύ μικρότερης αλλά στρατηγικής σημασίας πόλεως Ramadi, 80 χιλιόμετρα δυτικά της Βαγδάτης το Δεκέμβριο του 2015, διήρκησε πάνω από τρεις μήνες. Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι θέλουν να αποφύγουν μια αποτυχημένη μεγάλης κλίμακος επίθεση που θα έχει καταστροφικές συνέπειες στο ηθικό και ανασυγκρότηση του ιρακινού στρατού. Πλέον όμως των καθαρά στρατιωτικών προβλημάτων εμφανίζεται και πλήθος πολιτικών διλημμάτων σχετικά με τον έλεγχο και ισορροπίες στις ανακαταλαμβανόμενες περιοχές. Ιδιαίτερα προβληματίζει η ενδεχόμενη ανεξέλεγκτη εξαπόλυση αντιποίνων από σιιτικές πολιτοφυλακές αλλά και η μακροχρόνια δυσπιστία Αράβων με Κούρδους.
Ορθά οι «παλαίμαχοι» πλέον Αμερικανοί σύμβουλοι συστήνουν προσεκτική και σταδιακή προώθηση που θα συνοδεύεται από την πλήρη εκκαθάριση των ανακαταλαμβανομένων περιοχών και κυρίως από την εν συνεχεία σταθεροποίηση τους. Βιαστική προέλαση συριακών και ιρακινών δυνάμεων εκθέτει τις γραμμές συγκοινωνιών τους και μια ξαφνική αποφασιστική αντεπίθεση των ευέλικτων και αποφασισμένων τζιχαντιστών μπορεί να επιφέρει την κατάρρευση (για άλλη μια φορά) των κυβερνητικών στρατευμάτων. Επίσης η αποτελεσματικότητα των βαριά οπλισμένων κυβερνητικών δυνάμεων σε αγώνες μέσα σε αστικό περιβάλλον είναι ακόμη περιορισμένη.
Παρά τις ενδείξεις υποχώρησης των δυνάμεων του «Ισλαμικού Κράτους», οι αισιόδοξες φωνές περί κατάρρευσης του ηθικού και της μαχητικής ισχύος τους είναι μάλλον πρόωρες. Το μέτωπο του Ιράκ απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς και ισορροπίες ενώ μια πολιτική λύση είναι προαπαιτούμενη προϋπόθεση για την ειρήνευση της Συρίας και την τελική συντριβή των τζιχαντιστών. Μέγιστος κίνδυνος εμφανίζεται από πιθανή μαξιμαλιστική και εκδικητική στάση των καθεστώτων της Δαμασκού και Βαγδάτης. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι εξτρεμιστές θα συνεχίσουν τη δράση τους εναλλάσσοντας περιοχές δράσεως, τακτικές, δομές και ονομασίες των οργανώσεων τους, διατηρώντας την αναγκαία μερική υποστήριξη του τοπικού πληθυσμού και χρησιμοποιώντας την τρομοκρατία ως τακτικό και στρατηγικό ψυχολογικό όπλο.

2016-01-13. Bimonthly Report: Summary of Information on Jihadist Websites The First Half of June 2015

on Wednesday, 13 January 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

ICT, International Institute for Counter-Terrorism With the Support of Keren Daniel, Επιμέλεια: Ν. Δενιόζος - Α. Μπασαράς

2016-01-13. Bimonthly Report: Summary of Information on Jihadist Websites The First Half of June 2015

Highlights
This report summarizes notable events discussed on jihadist Web forums during the first half of June 2015.
Following are the main points covered in the report:
•The Islamic State calls upon Muslims in the Balkan countries to emigrate from their native countries to the jihad arenas in Syria and Iraq, in order to help in the Islamic State's jihad war against its enemies. At the same time, the Islamic State calls upon Muslims in the Balkans to take action against the regimes in Kosovo, Macedonia, Albania, and the other Balkan countries, by planting explosives, poisoning food and water and so forth. In a video, harsh criticism is expressed against the Balkan countries for turning to secularism and Communism, and thereby wiping out the Islamic identity of their civilians.
•The Islamic State publishes a video documenting the enlistment and integration of Uyghur fighters from Turkestan in the organization's ranks. Among the new recruits are doctors, and Uyghur teenagers and children, and an elderly man who decides to immigrate to the Islamic State after his son is killed alongside the mujahideen in Syria. The video includes calls for Uyghur Muslims in Turkestan to join the Islamic State, and threats to attack the apostates in China.
•An Islamic State fighter from France - a former Christian who converted to Islam - named Abu Salman al-Faransi, calls upon Muslims living in the West, and specifically in France, to immigrate to Syria. If that is not possible, then he suggests immigrating to Libya or Africa in order to help fight the jihad war against the apostates. In addition, the fighter threatens that in Paris and other European capitals there are dormant terror cells waiting for the command from the IS to carry out an attack in the heart of Europe.
•The Islamic State puts out a new magazine in Turkish called Constantinople. It is the first of its kind, and is intended for a Turkish speaking audience, who mainly live in Turkey. The new magazine addresses apocalyptic traditional texts promising that the Muslims will be victorious over the Christians, criticizes the Democratic government in Turkey, calls upon Muslims to immigrate to the jihad arenas and fight alongside the Islamic State, and more.
•The Salafi jihadist movement in the Gaza Strip expresses sharp criticism of the Hamas leadership, due to its persecution of Salafi jihadists in the Gaza Strip. According to the Salafi fighters, Hamas is trying to placate Israel and is cowing to the pressure of external influences. In response, the Salafi jihadists demand from the Hamas leadership to release their members from prisons, and they also fire Grad rockets at Israeli settlements in protest of the oppressive Hamas policies.

Download Here the report!

2016-01-13. Γιά τό αίνιγμα τής Μέσης ’Ανατολής και τή θέση τής Τουρκίας

on Wednesday, 13 January 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Δημήτρης Σταματόπουλος, Επιμέλεια Γ. Δουδούμης - Α. Μπασαράς

2016-01-13. Γιά τό αίνιγμα τής Μέσης ’Ανατολής και τή θέση τής Τουρκίας

Η σημερινή κατάσταση στήν ευρύτερη περιοχή τής Μέσης Άνατολής είναι στήν πραγματικότητα τό άποτέλεσμα μιας μεταψυχροπολεμικής διευθέτησης. Φυσικά ενδογενείς παράγοντες τής κρίσης αυτών τών κοινωνιών πού οδήγησαν σέ αύτό πού άποκαλέστηκε Αραβική Άνοιξη καί πολύ γρήγορα μετατράπηκε σέ Αραβικό Χειμώνα, πρέπει νά ληφθούν σοβαρά ύπόψη: ή θελκτικότητα του καταναλωτικού μοντέλου τής Δύσης μαζί μέ τήν παρακμή τών αύταρχικών καθεστώτων πού κυριάρχησαν στο χώρο τού Μαγκρέμπ καί τής Μέσης Ανατολής, καί ιδιαίτερα οί αύξημένες έπικοινωνιακές ροές πληροφόρησης τής νεολαίας τών χωρών αύτών, έπαιξαν σίγουρα ρόλο στήν ενεργοποίηση τών έκρήξεων αύτών. Σίγουρα όμως τό εύρύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι φέρει τό στίγμα τής αντιπαράθεσης τών δύο μεγάλων παικτών, τών ΗΠΑ καί τής Ρωσίας, καί εδώ θά προσπαθήσω νά δώσω τις βασικές του συνιστώσες έπιμένοντας κυρίως στο ρόλο τού Έρντογάν καί τής Τουρκίας.

Από την Διμηνιαία Εκδοση ΣΥΝΑΞΗ, Σπουδή στην Ορθοδοξία

Κατεβάστε και διαβάστε ΕΔΩ τη συνέχεια στη σελίδα 16!

 

[12  >>