Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Χρήστος Μηνάγιας: Τα μηνύματα της επίσκεψης Erdoğan, που δεν έτυχαν προσοχής!...

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο liberal.gr ο Ταξίαρχος ε.α., ειδικός σε θέματα Τουρκίας, κ. Χρήστος Μηνάγιας, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου που προηγήθηκε της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdoğan στην Ελλάδα, καθώς και των όσων είπε στην Κομοτηνή απευθυνόμενος σε Έλληνες Μουσουλμάνους της εκεί μειονότητας. Τα όσα μας είπε είναι εξόχως διαφωτιστικά για το που οδηγούνται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις! Συνέντευξη στον Βασ...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης*: «Η τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη: Από την ισλαμοδημοκρατία στον νε...

Η πολιτική εκκίνηση του Ταγίπ Ερντογάν ως ευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή ηγέτη που επεδίωκε την εδραίωση ενός νέου τύπου «Ισλαμοδημοκρατίας» (κατά την αντιστοιχία με την «Χριστιανοδημοκρατία») στην Τουρκία, πρότυπο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιούργησε μετρημένη αισιοδοξία, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα. Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣΗ «εμπιστοσύνη» υπήρξε το κλειδί για την βελτίωση των διμερών σχέσεων και για την...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

8/12/2016. ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΙΣΡΑΗΛ: ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΜΑΖΟΥΝ!!!! ...

Η δεύτερη τριμερής διάσκεψη των ηγετών Ελλάδος , Κύπρου και Ισραήλ,  λαμβάνει χώρα σήμερα , Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου  στην Ιερουσαλήμ. Είναι   η δεύτερη τριμερής συνάντηση των ηγετών των τριών χωρών, Τσίπρα, Αναστασιάδη και Νετανιάχου , που πραγματοποιείται 11 μήνες μετά τη στρατηγική συμμαχία,  που ανακοινώθηκε στη Λευκωσία και αποδεικνύει τις άριστες σχέσεις μεταξύ των τριών χωρών, η οποία κρίνεται σημαντική, λόγω αφενός των εξελίξεων στο κυπριακό,...

08-12-2016   Εθνική Στρατηγική

7/12/2016. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ...

      Είναι πλέον γεγονός ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας συναγωνίζεται σε εθνικισμό και στην αύξηση της έντασης με την Ελλάδα και την συντήρηση αυτής. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η έξαρση του τουρκικού εθνικισμού έναντι της Χώρας μας, δεν είναι άμοιρη των εσωτερικών προβλημάτων που η χώρα αυτή αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά και των σε εξέλιξη ανακατατάξεων στη Συρία και το Ιράκ.   Με αυτή τ...

07-12-2016   Εθνική Στρατηγική

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση...

Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος*Η στρατηγική είναι ένας όρος που ετυμολογικά έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και η αρχική της έννοια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την στρατιωτική ορολογία, την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση έτσι ώστε να υπάρχει βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων με απώτερο σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.Αναφερόμενοι κυρίως στην εθνική άμυνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στρατηγικ...

29-11-2016   Εθνική Στρατηγική

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς...

16-11-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

31/7/2016. Οι Καλόγεροι της Άνδρου...

Οι Καλόγεροι της Άνδρου Μοναχικοί βράχοι στη μέση του Αιγαίου ή νησίδες ζωτικής εθνικής σημασίας;Οι νησίδες Καλόγεροι βρίσκονται στο Κεντρικό Αιγαίο. Πρόκειται για δύο "μοναχικούς βράχους", που απέχουν 26 ναυτικά μίλια από την Άνδρο και 24 ναυτικά μίλια από τα Αντίψαρα. Διοικητικά, υπάγονται στα Ψαρά.Ο Μεγάλος Καλόγερος έχει έκταση 6 στρέμματα και ύψος 36,5 μέτρα. Σε απόσταση 1400 μέτρων βορειοανατολικά, βρίσκεται ο Μικρός Καλόγερος, με έκταση 1,...

31-07-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Articles tagged with: ΙΣΛΑΜ

BESA-By Dr. James M. Dorsey: Turkic Muslims: China’s and the Muslim World’s Achilles Heel

on Thursday, 27 September 2018. Posted in Διάφορα Θέματα

 

EXECUTIVE SUMMARY:

A list of 26 predominantly Muslim countries considered sensitive by China reflects Chinese concerns that they could reinforce religious sentiment among the People’s Republic’s Turkic Muslim population with potentially far-reaching consequences if the Islamic world were to take it to task for its crackdown in Xinjiang, the most frontal assault on Islam in recent history.


A list of 26 predominantly Muslim countries considered sensitive by China, which was compiled by Human Rights Watch as part of a just published report on the crackdown in China’s strategic northwestern province, details the rollout of the world’s most intrusive, 21st-century surveillance state as well as an attempt to re-educate a population of 10 million. That population includes primarily Uighurs, an ethnically Turkic Muslim group, as well as Muslims of Central Asian origin.

The re-education is designed to reshape the population’s religious beliefs so that they adopt an interpretation of Islam that is in line with the Chinese Communist Party’s precepts rather than prescriptions of Islamic holy texts in a bid to counter Turkic Muslim nationalist, ethnic, or religious aspirations as well as political violence.

China worries that national and religious sentiment and/or militancy could challenge China’s grip on Xinjiang, home to 15% of its proven oil reserves, 22% of its gas reserves, and 115 of the 147 raw materials found in the People’s Republic as well as part of its nuclear arsenal.

Included on the list of countries are Afghanistan and Pakistan; former Soviet Central Asian nations, many of which border on Xinjiang; Southeast Asian nations like Malaysia and Indonesia; and key Muslim countries such as Saudi Arabia, Iran, and Turkey, which have historic, ethnic, and linguistic ties to China’s Turkic Muslims and have been sympathetic for decades to Uighur aspirations.

China’s crackdown, according to a plan developed by the Baluntai Town government in north-central Xinjiang, involves targeting, among others, Turkic Muslims who remain in contact with family and friends abroad, people who have stayed abroad “too long,” and those who have, independently and without state permission, organized Hajj pilgrimages to Saudi Arabia. China is particularly concerned about Uighur contact with Muslim countries.

Human Rights Watch quoted Inzhu, a 50-year-old mother, who lives in an unidentified country, as saying, “It was 2 a.m. and my daughters [in a foreign country] were chatting with their father [in Xinjiang] on the phone. You know, they’re daddy’s girls and they were telling him all their secrets … when suddenly my daughters ran in to tell me, ‘The authorities are taking away daddy!’”

For China, the Muslim world’s silence constitutes a double-edged sword. On the one hand, Beijing’s campaign in Xinjiang is effectively enabled by this silence, which is driven primarily by the desire of governments, many of which are deeply indebted to China, to preserve economic relations. It allows it to largely ignore criticism by Western nations and human rights groups as well as the Uighur Diaspora.

On the other hand, the silence potentially gives Muslim countries a degree of leverage. Malaysian prime minister Mahathir Muhammad seemingly exploited that leverage with China treading carefully in the face of an anti-Chinese election campaign that returned the 93-year old to office in May. Maharthir subsequently suspended US$22 billion of Chinese-backed Belt and Road-related infrastructure projects.

This leverage could also factor in the intention of financially troubled Pakistan to review or renegotiate agreements related to the China Pakistan Economic Corridor (CPEC), a crown jewel in the Belt and Road initiative and at US$50 billion plus, its single largest country investment.

The risk for China is that mushrooming publicity about its crackdown in Xinjiang, which includes pressure on Uighurs abroad to return to the Chinese province or risk incarceration – a push that has led countries like Egypt, Afghanistan, the United Arab Emirates, and Malaysia to extradite Uighurs to China – will make it increasingly difficult for Muslim countries to remain silent.

The risk is also that the crackdown could have a boomerang effect, fueling radicalization at home as well as abroad. A study quoted in The New York Times by Qiu Yuanyuan, a scholar at the Xinjiang Party School, where officials are trained, warned that “recklessly setting quantitative goals for transformation through education has been erroneously used … The targeting is imprecise, and the scope has been expanding.”

The risks are enhanced by black swans such as a recent court case in Kazakhstan that forced the government in Astana to walk a fine line between avoiding friction with China and shielding itself from accusations that it is not standing up for the rights and safety of Kazakh nationals.

Kazakhs were taken aback when 41-year-old Sayragul Sauytbay, a Chinese national of Kazakh descent, testified in an open Kazakh court that she had been employed in a Chinese re-education camp for Kazakhs only that had 2,500 inmates. She said she was aware of two more camps reserved for Kazakhs.

Ms. Sauytbay was standing trial for entering Kazakhstan illegally. She said she had escaped to Kazakhstan after being told by Chinese authorities that she would never be allowed to rejoin her family because of her knowledge of the camps. Ms. Sauytbay was given a six-month suspended sentence and allowed to stay in the country where her recently naturalized husband and children reside.

The inclusion of ethnic Kazakhs, a community in China of 1.25 million people, in the crackdown sparked angry denunciations in Kazakhstan’s parliament. “There should be talks taking place with the Chinese delegates. Every delegation that goes there should be bringing this topic up … The key issue is that of the human rights of ethnic Kazakhs in any country of the world being respected,” said Kunaysh Sultanov, a member of parliament and former deputy prime minister and ambassador to China.

Anti-Chinese sentiment in the Pakistani Chinese border province of Gilgit-Baltistan ran high earlier this year after some 50 Uyghur women married to Pakistani men were detained on visits to Xinjiang and China refused to renew the visas of Pakistani husbands resident in Xinjiang.

Beyond economic leverage, China has so far benefited from the fact that Muslim politicians and leaders see more political mileage in pushing causes like the Palestinians rather than those that have not been in the Islamic world’s public eye.

You gain popularity if you show you are anti-Zionism and if you are fighting for the Palestinians, as compared to the Rohingya or Uighurs,” said Ahmad Farouk Musa, director of the Islamic Renaissance Front, a Malaysian NGO.

It’s a bet Muslim countries and China could continue to win, but could prove costly if they eventually lose.

View PDF

Dr. James M. Dorsey, a non-resident Senior Associate at the BESA Center, is a senior fellow at the S. Rajaratnam School of International Studies at Singapore’s Nanyang Technological University and co-director of the University of Würzburg’s Institute for Fan Culture.

BESA Center Perspectives Papers are published through the generosity of the Greg Rosshandler Family  

Dr. James M. DorseyDr. James M. Dorsey (Ph.D. University of Utrecht).
Specializes in the Muslim world's political, social, and economic fault lines as well as Chinese policy towards the region with a focus on geopolitics, social movements, and political and militant Islam.
James also focuses on the nexus of sports, politics, and society. Email:  

2016-03-28. Η γεωπολιτική στάση της Ευρώπης στον ισλαμικό κόσμο και το χτύπημα στις Βρυξέλλες

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-28. Η γεωπολιτική στάση της Ευρώπης στον ισλαμικό κόσμο και το χτύπημα στις Βρυξέλλες

Άλλο ένα χτύπημα σε μεγάλο αστικό κέντρο της Ευρώπης, αυτή την φορά στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απρόσμενο; Καθόλου, αν λάβει κανείς υπόψη το γεγονός ότι μόλις δύο εικοσιτετράωρα πριν είχε συλληφθεί ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ. Ήταν αναμενόμενο ότι το δίκτυο του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στο Βέλγιο αλλά και σε άλλες χώρες ήταν πιθανό να αποκαλυφθεί κατά την διάρκεια των ανακρίσεων του Αμπντεσλάμ. Η χρονική εγγύτητα μεταξύ της σύλληψης Αμπντεσλάμ και του χτυπήματος στις Βρυξέλλες υποδηλώνει την απόφαση του δικτύου του ΙΚ να δράσει αποτελεσματικά πριν αυτό αποκαλυφθεί και τελικά εξουδετερωθεί. Παράλληλα έστειλε το μήνυμα της ανταπόδοσης της επιχειρησιακής επιτυχίας με τόσο μεγάλους και σημαντικούς στόχους: το διεθνές αεροδρόμιο των Βρυξελλών και το μετρό κοντά στην γραφειοκρατική καρδιά της ΕΕ. Ο αντίκτυπος; Ο ίδιος και χειρότερος για την Ευρώπη.
Τα σχόλια των ηγετών των χωρών της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας αλλά και των ΜΜΕ αποτελούν αντίλαλο των προηγούμενων σχολίων τους στο Σαρλί Εμπντό, το Μπατακλάν κλπ: «καταδικάζουμε..., αποδοκιμάζουμε..., συνιστούμε... μπλα μπλα μπλα.» Τίποτε δεν άλλαξε, ή μάλλον κάτι άλλαξε: η Ευρώπη είναι σε χειρότερη κατάσταση. Είναι πιο αδύναμη. Κάθε χτύπημα φέρνει την ΕΕ πιο κοντά στην διάλυση, και σε αυτό συμβάλλουν ο συνδυασμός των χτυπημάτων του ΙΚ με την οικονομική κρίση, το προσφυγικό και τα κλειστά σύνορα. Όσο περνάει ο χρόνος η ΕΕ χάνει την όποια συνοχή της και επανέρχεται στην κατάσταση που ήταν προπολεμικά: μια ήπειρος συντηρητικών και ξενοφοβικών εθνών κρατών τα οποία δρουν κατά μόνας για να υπονομεύσουν αλλήλους. Η Ένωση έγινε διαίρεση και συνιστώσες κρατών εντός της, συμμορίες κρατών δηλαδή με εφήμερες και μυωπικές βλέψεις.
Αυτή την φορά το χειρότερο για τους Ευρωπαίους ηγέτες είναι ότι δεν έχουν να πουν τίποτε στους πολίτες τους. Και αυτό διότι όχι μόνο δεν έχουν κάνει τίποτε για να βελτιώσουν τις αδυναμίες της ΕΕ (λάθος γεωπολιτικές επιλογές στον ισλαμικό κόσμο, επιδείνωση του Παλαιστινιακού, οικονομική κρίση, κοινωνική περιθωριοποίηση μουσουλμάνων) αλλά διότι δεν έχουν αποφασίσει να προβούν στην αναγκαία ενδοσκόπηση και ψυχογράφημά τους. Αυτό θα τους βοηθούσε να αντιληφθούν τα λάθη τους, να αποκτήσουν αυτογνωσία και να βελτιωθούν. Χωρίς αυτήν την ενδοσκόπηση τίποτε δεν θα βελτιωθεί. Αντίθετα θα επιδεινωθούν τα πράγματα ραγδαία και ανεξέλεγκτα.
Αντ’ αυτού οι ηγεσίες των ισχυρών χωρών της ΕΕ συνεχίζουν να κρατούν τους πολίτες τους στο σκοτάδι της άγνοιας και να δαιμονοποιούν το Ισλάμ, προωθώντας την μισαλλοδοξία στο όνομα «του ευρωπαϊκού πολιτισμού». Παράλληλα συνεχίζουν να βλέπουν τον ισλαμικό κόσμο με μισό μάτι, με διάφορες φωνές στην Ευρώπη να υποστηρίζουν ότι οι μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης στηρίζουν τα ασύμμετρα χτυπήματα στις Βρυξέλλες με το δήθεν σκεπτικό ότι ο Αμπντεσλάμ στηριζόταν από 3-4 άτομα της πόλης για να διασφαλίσει το κρησφύγετό του για 4 μήνες στις Βρυξέλλες. Οι υποστηρικτές τέτοιων ξενοφοβικών θεωριών ξεχνούν ότι είναι πολύ εύκολο να κρυφτεί κάποιος σε αστικό περιβάλλον με την βοήθεια μόνο 2-3 ανθρώπων χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλη η κοινότητα τους στηρίζει. Παράλληλα ξεχνούν ότι μουσουλμάνοι και Ευρωπαίοι ζούσαν μαζί στο ευρωπαϊκό έδαφος μεταπολεμικά για δεκαετίες χωρίς αυτή την βία. Δεν φταίνε, λοιπόν, οι μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης αλλά η γεωπολιτική παρεμβατική και νέο-αποικιοκρατική στάση της Ευρώπης και της Δύσης στον ισλαμικό κόσμο. Τί έγινε και άρχισαν αυτά τα χτυπήματα, λοιπόν;
Αντί να θεωρήσουν τις κυβερνήσεις τους οι ηγεσίες των ισχυρών χωρών της ΕΕ υπόλογες για τις λάθος επιλογές τους να ανατρέψουν τον Σαντάμ Χουσέιν και τον Μοαμάρ Καντάφι, εξακολουθούν να σιωπούν επ’ αυτού και να απεργάζονται σχέδια για την διαίρεση της Συρίας και την πτώση του Ασσάντ. Αντί να διορθώσουν τις λάθος επιλογές τους στο Παλαιστινιακό με την ουσιαστική ίδρυση παλαιστινιακού κράτους, ανέχονται την αρπαγή παλαιστινιακών εδαφών και την επέκταση των παράνομων εποικισμών από το Τελ Αβίβ.
Παράλληλα τόσο σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και σε επίπεδο ηγεσιών των ισχυρών χωρών της Ευρώπης η εν λόγω ενδοσκόπηση και αυτοκριτική αφορά και στην στάση της Δύσης στην δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους στην Μέση Ανατολή, η οποία έλαβε χώρα τουλάχιστον με την πολιτική ανοχή της, αν όχι με την επιχειρησιακή στήριξή της, λόγω της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε» σε σχέση με την σουνιτο-σηιτική έριδα των μουσουλμάνων. Στην αρχή το ΙΚ ευνόησε τα δυτικά σχέδια περί επαναχάραξης των συνόρων στη Μεσοποταμία, όμως μετά κατέστη αντιληπτό ότι το κάθε πράγμα έχει το τίμημά του και ότι η δράση του ΙΚ δεν περιορίζεται στον ισλαμικό κόσμο αλλά είναι παγκοσμιοποιημένη. Το πάθημα των Ταλιμπάν-Αλ-Κάιντα και των Δίδυμων Πύργων δεν έγινε μάθημα ακόμη στη Δύση.
Συνεπώς η ηγεσία της Ευρώπης συνεχίζει να εθελοτυφλεί συστηματικά και να αρνείται να ενατενίσει ρεαλιστικά τον κόσμο, ούσα όμηρος κρατικών μικροσυμφερόντων και χωρίς πολιτιστική γνώση για τον ισλαμικό κόσμο. Όσο η Ευρώπη, λοιπόν, δεν προβαίνει στην αναγκαία για αυτήν ενδοσκόπηση και αναθεώρηση της στάσης της απέναντι στο Ισλάμ, τόσο θα εκπλήσσεται διαρκώς από αυτό.

Πηγή: http://www.cnn.gr/opinions/arthra/story/26349/h-geopolitiki-stasi-tis-eyropis-ston-islamiko-kosmo-kai-to-xtypima-stis-vryxelles#ixzz43tBKOlwz

2016-03-28. Η επίθεση στις Βρυξέλλες και τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-28.  Η επίθεση στις Βρυξέλλες και τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης

Φαίνεται ότι τα …άστρα δεν ευνοούν την Ευρώπη τους τελευταίους μήνες. Στα όσα λογής προβλήματα αντιμετωπίζει με την οικονομία, το προσφυγικό και τα κλειστά σύνορα ήρθε να προστεθεί και το χτύπημα στις Βρυξέλλες.
Το αποτρόπαιο και καταδικαστέο χτύπημα στο Βέλγιο προκάλεσε την αποστροφή της διεθνούς κοινότητας αλλά έκανε κάποιους στην Ευρώπη να αισθανθούν ικανοποίηση, όχι βέβαια για τα θύματα, αλλά για την …προνοητική πολιτική που ακολουθούν στο θέμα του κλεισίματος των ευρωπαϊκών συνόρων. Αναφερόμαστε βέβαια στην ακροδεξιά ανά την Ευρώπη, και ιδιαίτερα την αυστριακή κυβέρνηση και τους παραδουνάβιους συμμάχους της Βίζεγκραντ οι οποίοι έχουν παραβιάσει κατάφορα την Συνθήκη Σένγκεν, κλείνοντας  τα σύνορα της κεντρικής Βαλκανικής οδού και «τιμωρώντας» την Ελλάδα για την δήθεν μη επαρκή φύλαξη των δικών της συνόρων με την Τουρκία.
Αυτή την στιγμή σε κάποια από τα καλοδιατηρημένα αυτοκρατορικά κτήρια των Αψβούργων ο Αυστριακός Καγκελάριος και οι υπουργοί του τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση για την πολιτική κλειστών συνόρων που έχουν υιοθετήσει και αισθάνονται δικαιωμένοι από την εξέλιξη των γεγονότων.
Παράλληλα διατηρώντας άσβεστη στο μυαλό τους την παράδοση των πολιορκιών της Βιέννης από τους Οθωμανούς τον 16ο και 17ο αι. φαίνεται να θεωρούν εμμέσως τους εαυτούς τους προασπιστές μιας Ευρώπης Καρλομάγνειου χαρακτήρα και συνεχιστές της αυτοκρατορικής πολιτικής ασφαλείας των Αψβούργων για την κεντρική Ευρώπη, αυτή την φορά έναντι όχι ενός μουσουλμανικού στρατού, αλλά της ήπιας ισχύος των αμάχων μουσουλμάνων προσφύγων που συνωστίζονται στα Βαλκάνια και τις παραδουνάβιες χώρες για ένα καλύτερο μέλλον.
Στην κονίστρα της αυστριακής διπλωματίας αυτή την στιγμή διακυβεύεται το μέλλον της Σένγκεν, της Ευρωζώνης και εν τέλει της Ενωμένης Ευρώπης.
Η καρλομάγνεια θεώρηση των Ευρώπης από την Βιέννη δεν περιλαμβάνει τα Βαλκάνια, τα οποία βλέπει ως πεδίο ξένο και κατάλληλο για πειραματισμούς  κάθε είδους. Τα Βαλκάνια με το κυρίως βυζαντινό παρελθόν τους αντιμετωπίζονται όχι ως Ευρώπη αλλά ως …εξωτική περιφέρεια της Ευρώπης, εξ’ου και η πολιτική των κλειστών συνόρων.
Στην περίπτωση της Ελλάδας κατά την παρούσα κρίση φαίνεται να βλέπουν την Αθήνα όχι μέσω του αρχαιοελληνικού προτύπου, το οποίο μάλιστα διατηρούν ως πολιτιστικό κληρονομικό δικαίωμα για τον εαυτό τους μέσω του κεντροευρωπαϊκού νεοκλασσικισμού, αλλά ως Βυζάντιο. Οι καθυστερημένα ενταχθέντες στην ΕΕ Αυστριακοί κυβερνώντες φαίνεται να λησμονούν τον εποικοδομητικό ρόλο της Ελλάδας στην ένταξή τους στην ενωμένη Ευρώπη αλλά και την θεμελιώδη πολιτιστική σημασία των Ελλήνων για την ΕΕ.
Το μεγαλύτερο όμως επιχειρησιακό λάθος της αυστριακής πολιτικής είναι ότι με τα κλειστά σύνορα δεν θα πετύχει παρά τις αντίθετες προσδοκίες της. Ο ερχομός της άνοιξης ήδη ανοίγει τα ορεινά περάσματα των Βαλκανίων και οι συνωστισμένοι πρόσφυγες θα ξεχυθούν στα Βαλκάνια προς βορρά.
Εάν οι Αυστριακοί συμπτύξουν τους φράχτες τους βορειότερα θα έχουν επιτύχει το χειρότερο, δηλ. την μετάδοση της κρίσης σε όλη την χερσόνησο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια της χερσονήσου από την δράση του Ισλαμικού Κράτους. Τότε στο κατώφλι τους δεν θα δουν απελπισμένους άμαχους πρόσφυγες να αναζητούν ένα καλύτερο οικονομικό μέλλον αλλά μαχητές του Ισλαμικού Κράτους οι οποίοι θα είναι περισσότερο δημοφιλείς και θα αναζητούν επικοινωνιακά εκδίκηση για ακόμη έναν λόγο, την ανθρωπιστική κρίση και δυστυχία στην οποία έχουν περιπέσει οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες στα Βαλκάνια σήμερα λόγω των κλειστών συνόρων.
Έχοντας αυτά υπόψη οι βαλκανικές χώρες καλούνται να μην παρασυρθούν από την αυστριακή πολιτική αλλά να συμπράξουν με την Ελλάδα στην ευέλικτη διαχείριση των προσφύγων, την σύμφωνη με τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αντικειμενική θεώρηση της πραγματικότητας, αποφεύγοντας να μετατρέψουν τα Βαλκάνια, τον κοινό μας πολιτιστικά χώρο, σε καταυλισμό δυστυχίας για χάρη κάποιων χωρών της ΒΔ Ευρώπης.
Οι Αυστριακοί, και εκείνοι που σιωπηρά τους στηρίζουν στην ΕΕ, πρέπει να καταλάβουν εγκαίρως ότι τα κλειστά σύνορα είναι παλιομοδίτικη τακτική και εξαιρετικά ανεπαρκής στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο  περιβάλλον του διαδικτύου.
Η Ευρώπη χρειάζεται σύγχρονες μεθόδους ασφάλειας προσαρμοσμένες στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου θρησκείας και καταγωγής. Ας κατανοήσουν στη Βιέννη ότι με την επιπόλαιη πολιτική τους το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να διακυβεύουν το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης μέσω της κατάργησης της  Σένγκεν και του Ευρώ. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συμβεί σε καμία περίπτωση, διότι τότε οι συνέπειες για την Ευρώπη θα είναι ολέθριες και οι ίδιοι θα λογοδοτήσουν στην ιστορία.
ς

2016-03-24. Η Ανθρωποσφαγή των Βρυξελλών, οι Zωντανοί Tρομοκράτες και το Σχέδιο του ISIS

on Thursday, 24 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-24. Η Ανθρωποσφαγή των Βρυξελλών, οι Zωντανοί Tρομοκράτες και το Σχέδιο του ISIS

Αυτό που αναμένετο τελικά έγινε. Μετά το Παρίσι, όλες οι υπηρεσίες πληροφοριών της Ευρώπης είχαν ενδείξεις ότι οι Βρυξέλλες θα ήταν  ο επόμενος στόχος. Ο λόγος είναι προφανής και συνάμα συμβολικός. Ένα κτύπημα στην καρδιά της Ευρώπης και δη στην πρωτεύουσα της Ευρώπης θα ήταν η μεγάλη επιτυχία των τζιχαντιστών και το σοκ και δέος  για όλο τον δυτικό κόσμο. Μάλιστα, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις  ο στόχος – Βρυξέλλες ήταν “easy and soft target”, για δύο λόγους: Αφενός γιατί στις Βρυξέλλες υπάρχουν περιοχές – γκέτο Ισλαμιστών όπως η συνοικία Σαρλερουά, με κήρυκες του μίσους κατά της Δύσης, του πολιτισμού της και της χριστιανικής θρησκείας, άρα πολλοί υποστηρικτές του ISIS και ως εκ τούτου εν δυνάμει τρομοκράτες. Ακόμη το Βέλγιο έχει τους περισσότερους  τζιχαντιστές στην Συρία από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Και κατά δεύτερον οι υπηρεσίες ασφαλείας του Βελγίου και η Αστυνομία είναι για κλάματα, ανίκανες να εκτιμήσουν απειλές, να σχεδιάσουν αποτρεπτικές επιχειρήσεις, να προστατεύσουν ευαίσθητες περιοχές  και τους κατοίκους των. Αν δεν είχαν την συνδρομή της Γαλλικής υπηρεσίας πληροφοριών και ιδιαίτερα της εξαιρετικής και μιας από τις καλύτερες στον κόσμο της Γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών (BND), να τους ενημερώνουν και να τους παροτρύνουν για λήψη μέτρων, τότε οι Βρυξέλλες θα θύμιζε Ράκα της Δύσης.

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

2016-03-24. Πρώτες εκτιμήσεις από τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

on Thursday, 24 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-24. Πρώτες εκτιμήσεις από τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

Τροποποίηση της στρατηγικής του Ισλαμικού Κράτους
Από τα μέσα του 2015, τα εδάφη που ελέγχει η οργάνωση του AbuBakral-Baghdadi στη Συρία και το Ιράκ συρρικνώνονται βαθμιαία. Καθώς λοιπόν αντιλαμβάνεται ότι στο άμεσο μέλλον είναι πολύ πιθανόν να απωλέσει και άλλα εδάφη και προκειμένου να διατηρήσει και να μην απογοητεύσει τους απανταχού υποστηρικτές του και ιδιαίτερα τους μαχητές του που μάχονται στο συρο-ιρακινό θέατρο επιχειρήσεων, έχει τροποποιήσει τη στρατηγική του. Συγκεκριμένα, αποφάσισε να εντείνει τη διεξαγωγή θεαματικών τρομοκρατικών επιθέσεων κατά της Δύσης (μετωπική σύγκρουση με το δυτικό κόσμο) και κατά των μουσουλμανικών χωρών (πλην της Τουρκίας και θα εξηγήσουμε στη συνέχεια τι ακριβώς εννοούμε),που συμμετέχουν στην «Επιχείρηση Εγγενής Αποφασιστικότητα» (Operation Inherent Resolve - OIR), η οποία έχει ως κύρια αποστολήτης την αποδόμηση του Ισλαμικού Κράτους. Επιπρόσθετα, αποφάσισε να μεταφέρει ένα μέρος της δύναμής του σε άλλες περιοχές, όπως για παράδειγμα τη Λιβύη, όπου «σιωπηρά» έχουν εμπλακεί οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αιγύπτου, του Κατάρ, της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και άλλων χωρών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους ευελπιστεί ότι θα ικανοποιήσει τους υποστηρικτές της και τα στελέχη της και θα τους αποτρέψει από το να ενταχθούν στην αντίπαλη τζιχαντιστική οργάνωση, την Αλ-Κάιντα.

Πρώτες εκτιμήσεις
Μια τέτοια θεαματική τρομοκρατική ενέργεια κατά του δυτικού κόσμου πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, στην καρδιά της Ευρώπης, «μια ανάσα» από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και το στρατηγείο του ΝΑΤΟ, που προκάλεσε δεκάδες ανθρώπινες απώλειες και εκατοντάδες τραυματίες. Πριν επιχειρήσουμε να αναλύσουμε και να καταλήξουμε σε εκτιμήσεις, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι επιθέσεις που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Πρώτον, σε αυτές που σχεδιάζονται από την ηγεσία της οργάνωσης, οι οποίες είναι καλοσχεδιασμένες, μεσαίας έως υψηλής κλίμακαςκαι πολύνεκρες. Δεύτερον, σε αυτές οι οποίες πραγματοποιούνται από άτομα που δεν είναι στελέχη του Ισλαμικού Κράτους, αλλά εμπνέονται από την τζιχαντιστική προπαγάνδα και αποφασίζουν να δράσουν αυτοβούλως (μοναχικοί λύκοι), πραγματοποιώντας συνήθως τρομοκρατικές επιθέσεις μικρής κλίμακας, χωρίς προηγουμένως να τους δοθεί σχετική εντολή από την ηγεσία της οργάνωσης.

Παρότι είναι προφανές ότι τα μέχρι στιγμής δεδομένα μας οδηγούν στην παρούσα φάση σε μη ασφαλείςεκτιμήσεις, εντούτοις δεν θα μπορούσαμε να μην χαρακτηρίσουμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες ως «καλοσχεδιασμένες μεσαίας έως υψηλής κλίμακας», οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από έμπειρα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους. Η εκτίμηση ότι η οργάνωση του Baghdadi διαθέτει την επιχειρησιακή δυνατότητα και την πρόθεση για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων μεσαίας ως υψηλής κλίμακας επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά. Επομένως, η διεξαγωγή και άλλων παρόμοιων τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη συνιστά το πλέον πιθανό σενάριο.

Δεν θα πρέπει να θεωρούμε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση στη σύλληψη του Σαλάχ Αμπντεσλάμ, όπως ισχυρίσθηκαν αρκετά ΜΜΕ και αναλυτές, διότι απλούστατα οι τέσσερις ημέρες από τη σύλληψή του δεν ήταν αρκετός χρόνος για τη λήψη απόφασης, σχεδίασης, προετοιμασίας και διεξαγωγής αυτών των πολλαπλών και καλοσχεδιασμένων τρομοκρατικών ενεργειών. Ωστόσο, δεν είναι απίθανο να συνδέονται με τον Αμπντεσλάμ και να πραγματοποιήθηκαν από συνεργάτες του, επειδή είχαν προαποφασισθεί και σχεδιασθεί από την ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους. Ήδη, δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών έκαναν λόγο για συνεργασία του Αμπντεσλάμ με τις δικαστικές αρχές του Βελγίου. Δηλαδή, υπήρχε ο κίνδυνος για τους συνεργούς του να εντοπισθούν και να συλληφθούν. Επομένως, έπρεπε να επιλέξουν ή να διαφύγουν ή να επισπεύσουν τη διεξαγωγή της τρομοκρατικής ενέργειας που προετοίμαζαν. Και μάλλον, αποφάσισαν να δράσουν νωρίτερα.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να συγκρίνουμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στην Ευρώπη με τις αντίστοιχες επιθέσεις στην Τουρκία. Διακρίνουμε σημαντικές διαφορές. Στην Ευρώπη (Παρίσι και Βρυξέλλες), στη διετία 2015-2016 πραγματοποιήθηκαν από στελέχη του Ισλαμικού Κράτους συντονισμένες πολλαπλές τρομοκρατικές ενέργειες, οι οποίες προκάλεσαν μεγάλο αριθμό ανθρώπινων απωλειών, προφανώς μετά από εντολή της ηγεσίας της οργάνωσης, η οποία στη συνέχεια ανέλαβε και την ευθύνη. Την ίδια χρονική περίοδο και συγκεκριμένα από τις 5 Ιουνίου 2015 έως τις 19 Μαρτίου 2016, στην Τουρκίαπραγματοποιήθηκαν συνολικά πέντε τρομοκρατικές επιθέσεις που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος (Diyarbakir, Suruk, Άγκυρα και δύο στην Κωνσταντινούπολη). Εκτός από τις επιθέσεις στο Suruk (20 Ιουλίου 2015) και την Άγκυρα (10 Οκτωβρίου 2015), οι οποίες στοχοποίησαν Κούρδους πολίτες και συνολικά προκάλεσαν περισσότερες από 160 ανθρώπινες απώλειες, οι υπόλοιπες εκτιμάται ότι πραγματοποιήθηκαν από μοναχικούς λύκους, που στοχοποίησαν Τούρκους και ξένους πολίτες, προκαλώντας συνολικά μόνο 16 ανθρώπινες απώλειες (5 Ιουνίου 2015 στο Diyarbakir, 12 Ιανουαρίου και 19 Μαρτίου 2016 στην Κωνσταντινούπολη). Με άλλα λόγια, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους μάλλον δεν έδωσε ποτέ εντολή για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων στην Τουρκία. Εξάλλου, δεν ανέλαβε ποτέ την ευθύνη αυτών των επιθέσεων.

Τα πρόσφατα τρομοκρατικά κτυπήματα στις Βρυξέλλες αναμένεται να διαμορφώσουν ένα νέο statusσχεδόν στο σύνολο της γηραιάς ηπείρου. Η αύξηση του ελλείμματος ασφάλειας είναι πλέον δεδομένη και ως ένα βαθμό θα επηρεάσει αρνητικά την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, για την επίλυση της προσφυγικής κρίσης, και ιδιαίτερα τη μετεγκατάσταση των προσφύγων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, όσο οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα πιέζουν τις αρχές για περισσότερη αποτελεσματικότητα στον τομέα της ασφάλειας, τόσο περισσότερα μέτρα θα εφαρμόζονται, τα οποία θα οδηγούν σε δημοκρατικό έλλειμμα.

Να επισημάνουμε ότι η τζιχαντιστική απειλή δεν είναι κοινή για τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ, ούτε ως προς το μέγεθος ούτε ως προς την πιθανότητα εκδήλωσης. Επομένως, δεν θα πρέπει να αναμένουμε τη χάραξη και την εφαρμογή μιας κοινής πολιτικής ασφαλείας των 28 κρατών-μελών. Αντίθετα, θα πρέπει να αναμένουμε ότι οι προσεχείς εξελίξεις θα ταλανίσουν περαιτέρω την εξασθενημένη συνοχή της ΕΕ, καθώς η όλη κατάσταση ενδέχεται να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την αναστολή της Συνθήκης Σένγκεν, γεγονός που είναι δυνατόν να σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της ενωμένης Ευρώπης.
Τέλος, να προσθέσουμε ότι, από την πλευρά της, η Αλ-Κάιντα δεν αποκλείεται να οδηγηθεί στη λήψη απόφασης για τη διεξαγωγή παρόμοιων θεαματικών τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων, προκειμένου να προσελκύσει και να εντάξει στις θυγατρικές της οργανώσεις τους απογοητευμένους τζιχαντιστές του Baghdadi (λόγω της απώλειας εδαφών στη Συρία και το Ιράκ), αλλά κυρίως να ανακτήσει την απολεσθείσα πρωτοκαθεδρία της στον παγκόσμιο τζιχάντ. Η εκατέρωθεν έναρξη ατέρμονων τρομοκρατικών επιθέσεων κατά στόχων δυτικών συμφερόντων συνιστά ένα εφιαλτικό σενάριο, το οποίο ωστόσο δεν απέχει μακριά από την πραγματικότητα.

2016-03-23. Που στοχεύουν οι τρομοκράτες

on Wednesday, 23 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-23.  Που στοχεύουν οι τρομοκράτες

Photo by Christopher Furlong / Getty Images/ Ideal Image – Η είσοδος του σταθμού Maelbeek στο μετρό των Βρυξελλών, ο οποίος αποτέλεσε στόχο των τρομοκρατικών χτυπημάτων της 22ας Μαρτίου.

Αναμενόμενο και αναπόφευκτο το τρομοκρατικό κτύπημα στις Βρυξέλλες, το διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Παρά τον αυξημένο βαθμό αντιτρομοκρατικού συναγερμού, η πόλη δεν απέφυγε το αιματηρό πλήγμα αυξάνοντας τον αριθμό των χωρών που γνώρισαν τη βαρβαρότητα των τυφλών κτυπημάτων. Αποτελεί πλέον έργο των αρχών ασφαλείας να επανεξετάσουν τα μέτρα περιφρούρησης και τα δίκτυα πληροφοριών σε μια αέναη -αλλά συνάμα και απέλπιδα- προσπάθεια για επίτευξη της απόλυτης ασφάλειας.
Οι τρομοκράτες μπορούν να ισχυριστούν ότι πέτυχαν να προσβάλλουν ένα από τα καλύτερα προστατευόμενα και συμβολικά σημεία της Ευρώπης σκορπίζοντας τον τρόμο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οι ισλαμιστές εξτρεμιστές απέδειξαν ότι παρά τις πρόσφατες συλλήψεις των αρχών ασφαλείας είναι σε θέση να εξαπολύσουν συντονισμένες επιθέσεις ακόμη και σε αυστηρά ελεγχόμενες περιοχές. Πρέπει όμως να κατανοήσουμε ότι ο αντικειμενικός στόχος των τρομοκρατών δεν είναι μόνο η πρόκληση φόβου και κλίματος ηττοπάθειας στους Ευρωπαίους πολίτες. Οι αρρωστημένοι εγκέφαλοι της τρομοκρατίας επιδιώκουν να προξενήσουν μια φοβική και συνάμα αντεκδικητική αντίδραση των δυτικών κοινωνιών κατά του μουσουλμανικού κόσμου αδιακρίτως. Η σύγκρουση των πολιτισμών είναι για αυτούς η επιδιωκόμενη και νομοτελειακή εξέλιξη που θα οδηγήσει στη συντριβή των «απίστων» και την παγκόσμια επικράτηση της ιδεολογίας τους. Απόλυτα νοσηρή και απλοϊκή σκέψη που νοηματοδοτεί όμως την ύπαρξη απελπισμένων και περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Δυστυχώς άνθρωποι πρόθυμοι να ακολουθήσουν το μονοπάτι της απόλυτης και αντιπαραγωγικής σύγκρουσης των «πολιτισμών» υπάρχουν αρκετοί σε όλες τις πλευρές.
Εδώ ακριβώς έγκειται και η ικανότητα της «πολιτισμένης» δύσεως να αποφύγει ένα θανάσιμο ενδεχόμενο εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη προστασία στους πολίτες της μέσα από τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών αλλά και διατηρώντας την ταυτότητα και πολιτιστικά χαρακτηριστικά των επιμέρους εθνοτήτων που την αποτελούν. Όλα αυτά τα αλληλένδετα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται μόνο με ανέγερση φρακτών, ούτε μόνο με βομβαρδισμούς στη Ράκκα, ούτε η αύξηση των αστυνομικών μέτρων μπορεί να προσφέρει την επιδιωκόμενη ασφάλεια. Οι κλασσικοί πόλεμοι έχουν κατά πολύ μειωθεί αλλά η συσσωρευμένη ενέργεια, η αδικία, οι ανισότητες και η καταπίεση αναζητούν τρόπους εκδήλωσης και αναπόφευκτα εφευρίσκουν νέες μορφές εκτόνωσης. Τα προβλήματα αυτά δεν επιλύονται ούτε μονομερώς ούτε άμεσα, απαιτούν μακροχρόνιο σχεδιασμό, πολυμερή συνεργασία, υψηλό κόστος, πολιτική βούληση και υπεύθυνη ενημέρωση των πληθυσμών.
Ερχόμενοι στην ελληνική πραγματικότητα και στο καίριο ερώτημα που βασανίζει τους Έλληνες πολίτες: εάν και κατά πόσο κινδυνεύει η ήδη καταρρακωμένη οικονομικά (και όχι μόνο) κοινωνία μας από την τυφλή ισλαμιστική τρομοκρατία και τις προσφυγικές ροές. Οι κίνδυνοι υπαρκτοί και πολύπλευροι, όπως και η αγωνία. Αγωνία βωβή, δικαιολογημένη καίτοι πολλάκις δεν εκδηλώνεται υπό το φόβο της ρατσιστικής «ρετσινιάς». Η ανησυχία δεν προέρχεται από τη διαφορετικότητα του άλλου, αλλά κυρίως από τη δικαιολογημένη ανησυχία της ανασφάλειας, της εξέλιξης των εθνικών μας ζητημάτων, της οικονομικής αντοχής αλλά και της διαφύλαξης της (λοιδορούμενης ενίοτε αλλά βαθειά ριζωμένης) εθνικής ταυτότητας μας. Η αγωνία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς διαβλέπουμε την περιχαράκωση άλλων ευρωπαϊκών κρατών και την αδυναμία άρθρωσης κοινής πολιτικής. Ήδη θεωρείται βέβαιο ότι ευρωπαϊκά κράτη, σε απάντηση της τρομοκρατικής ενέργειας, θα προχωρήσουν σε περαιτέρω μονομερείς ενέργειες με αρνητικές επιπτώσεις στη χώρα μας. Αναμφισβήτητες όμως και οι ευθύνες της Ελλάδος που μέσα από μια ανεδαφική πολιτική ανοικτών συνόρων οδήγησε (συνεπικουρουμένων και άλλων παραγόντων) στον υπερδεκαπλασιασμό των προσφυγικών ροών το 2015 και έλλειμμα εμπιστοσύνης εκ μέρους των «εταίρων» μας. Ευθύνες που αναλογικά επιμερίζονται σε μια μακροχρόνια ελλειμματική και εθελοτυφλούσα μεταναστευτική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
Η χώρα μας μέχρι σήμερα δεν έχει στοχοποιηθεί από τους εξτρεμιστές, ίσως επειδή δε διαβλέπουν όφελος από παρόμοια ενέργεια και όχι για… «για ιστορικούς λόγους»! Πιθανόν, η όλη κατάσταση με τους εγκλωβισμένους πρόσφυγες, την ενδοευρωπαϊκή ασυνεννοησία και την απομόνωση της χώρας μας να εξυπηρετεί τους στόχους τους.
Μονόδρομος πλέον για την Ελλάδα είναι η αυστηρή τήρηση των εθνικών νόμων, των διεθνών συμβάσεων και των ευρωπαϊκών συμφωνιών συγχρόνως με μια ανθρώπινη αντιμετώπιση όλων των ταλαιπωρημένων ψυχών που συσσωρεύονται στα σύνορα μας. Διάσωση, καταγραφή, προσωρινή διαμονή προσφύγων, περιορισμός και επαναπροώθηση των παράτυπων μεταναστών. Η χώρα δεν μπορεί να είναι «ξέφραγο» αμπέλι εν ονόματι ενός απροσδιόριστου και μονόπλευρου ανθρωπισμού και ιδεολογικών ακροβασιών. Φυσικά η απόφαση αυτή έχει σοβαρό οικονομικό κόστος και δυνατόν να προκαλέσει χαμηλής-μεσαίας έντασης αντιδράσεις καθώς θα απαιτήσει τη δημιουργία κλειστών δομών διαμονής (για τους παράτυπους μετανάστες) και ελεγχόμενους (για τους πρόσφυγες). Είναι όμως η μοναδική μέθοδος που μακροπρόθεσμα, ενδεχομένως να μειώσει τις ροές δρώντας αποτρεπτικά, να οδηγήσει σε αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας και σε εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας.
Ο χρόνος λιγοστεύει επικίνδυνα και πρέπει να λάβουμε άμεσα τα ενδεικνυόμενα μέτρα. Κάθε καθυστέρηση ενέχει πολλαπλάσιο κόστος στο μέλλον. Η διαχείριση του οίκου μας δεν αναιρεί τις διεθνείς υποχρεώσεις συντονισμού και ανάληψης αποφασιστικών ενεργειών για την αντιμετώπιση του πολυσύνθετου φαινόμενου. Πίσω από τις τρομοκρατικές πράξεις υπάρχουν κράτη που καταρρέουν και πίσω από τις ορδές των Σύρων και Ιρακινών προσφύγων έπονται εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων από προβληματικές περιοχές. Εδώ θα κληθούμε ως «πολιτισμένα» κράτη να βρούμε τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ ασφάλειας, ανθρωπισμού και διαφύλαξης της ταυτότητος και τρόπου ζωής μας. Σε αυτές τις λεπτές γραμμές και υπό τη σκιά της τρομοκρατίας θα διεξαχθεί ο «αγώνας» της γενιάς μας. Μέχρι όμως να υπάρξει μια συντονισμένη, ρεαλιστική και αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική η Ελλάδα, βασισμένη και στις εμπειρίες των άλλων κρατών, πρέπει να είναι προετοιμασμένη και για το χειρότερο δυνατό σενάριο.

2016-01-11. Ένας χάρτης που εξηγεί την επικίνδυνη σύγκρουση Σαουδική Αραβία-Ιράν

on Monday, 11 January 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Επιμέλεια Παύλος Φωτίου Δρ, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2016-01-11. Ένας χάρτης που εξηγεί την επικίνδυνη σύγκρουση Σαουδική Αραβία-Ιράν

Παραθέτω τα στοιχεία της ιστοσελίδας: http://www.anixneuseis.gr/?p=137073 που περιέχει το αντιείμενο του Θέματος επειδή εκτιμώ την σοβαρότητα της αναφορικά με το θέμα και επειδή προσθέτως νομίζω πως όσοι και όποιοι ασχολούνται σε βάθος με την περίπτωση, θα βρουν εξαιρετικά στοιχεία να συνθέσουν μελέτη ή εργασία για το Ινστιτούτο.
Η ανάλυση που γίνεται σε αυτό το εξαιρετικό άρθρο αναφέρει ότι κατά ένα μεγάλο μέρος της σύγκρουσης μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν που έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις, μπορεί να εξηγηθεί μέσω ενός Χάρτου που δημιουργήθηκε από τον M.R. Izady,  χαρτογράφο και επίκουρο καθηγητή στη Σχολή Ειδικών Επιχειρήσεων της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, από Κοινού με το Πανεπιστήμιο της Φλόριντας, και ο οποίος χάρτης δείχνει ότι, λόγω της περίεργης σχέσης της θρησκευτικής ιστορίας και της "αναερόβιας αποσύνθεσης του πλαγκτόν", σχεδόν όλα τα ορυκτά καύσιμα του Περσικού Κόλπου βρίσκονται κάτω από Σιίτες.
Αυτό ισχύει ακόμη και στη Σουνιτική Σαουδική Αραβία, όπου τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά κοιτάσματα βρίσκονται στην ανατολική επαρχία, η οποία κατοικείται στην πλειοψηφία από σιιτικό πληθυσμό.
Ως αποτέλεσμα, ένας από τους βαθύτερους φόβους της Σαουδικής βασιλικής οικογένειας είναι ότι μια μέρα οι Σαουδικοί Σιίτες θα αποσχιστούν, με το πετρέλαιο τους, και θα συμμαχήσουν με το Σιιτικό Ιράν.
Παύλος Γ. Φωτίου

Διαβάστε ΕΔΩ! την ανάλυση.

2015-11-15. ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ BATACLAN ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ 2015.

on Sunday, 15 November 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-11-15. ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ BATACLAN  ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ  ΑΡΘΡΟ  ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ 2015.

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί η παγκόσμια κοινότητα τα τραγικά γεγονότα και το  «λουτρό αίματος» που σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής της 13ης Νοεμβρίου  στο Παρίσι. Με επτά -σχεδόν ταυτόχρονα- τυφλά  χτυπήματα στην «καρδιά» της Γαλλικής πρωτεύουσας και ιδιαίτερα στο συναυλιακό χώρο , το ιστορικό θέατρο Bataclan, όπου είχαμε τους περισσότερους νεκρούς και μάλιστα νέα παιδιά,  το Ισλαμικό Κράτος (ISIS)  διεμήνυσε με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι είναι εκεί, στην καρδιά της Ευρώπης και άρχισε τον πόλεμο, κατά του ελεύθερου κόσμου. Η Γαλλία είναι η πρώτη που δοκιμάζει την οργή των φανατικών Ισλαμιστών και των μισαλλόδοξων και σκοτεινών εμμονών των περί ισλαμικής κοσμοθεωρίας, , ισλαμικού κράτους, θρησκευτικών ιδεοληψιών, αλλά και αυθαίρετων αντιλήψεων περί πίστης.
Κατεβάστε ΕΔΩ! το άρθρο!

2016-02-03. Ομιλία 'Οι νέες πολιτικές οικονομικές και κοινωνικές διαμορφώσεις στην Ευρώπη και οι παράμετροι του φαινομένου Jihad '

on Wednesday, 03 February 2016. Posted in Ομιλίες

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

2016-02-03. Ομιλία 'Οι νέες πολιτικές οικονομικές και κοινωνικές διαμορφώσεις στην Ευρώπη και οι παράμετροι του φαινομένου Jihad '

Ο Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος, Υποστράτηγος ε.α., Συγγραφέας και Μέλος του ΔΣ/ΕΛΙΣΜΕ, έκανε μια εξαιρετική και ενδιαφέρουσα ομιλία στην κατάμεστη αίθουσα του Ινστιτούτου μας.

Αξίζει να κατεβάστε και να διαβάστε την παρουσίαση και το υποστηρικτικό κείμενο, θα έχετε μια πολύ καλή εικόνα της ωραίας αυτής ομιλίας!

Ομιλία ΕΔΩ!          Παρουσίαση ΕΔΩ!

Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ «ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΟ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ

on Friday, 27 October 2017. Posted in Διάφορα Θέματα

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Η αναδίπλωση του ISIS, σήμερα, τρία ολόκληρα χρόνια μετά τη ορμητική και αιφνιδιαστική του εξάπλωση, συνοδεύεται με αρκετά μικρότερη δημοσιότητα. Καίτοι ορισμένες περιοχές παραμένουν ακόμη υπό τον έλεγχο της οργάνωσης σε Ιράκ και Συρία, το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στις ενέργειες των δυνάμεων που απαρτίζουν τον ετερόκλητο αντι-ISIS συνασπισμό. Ως γνωστόν, η φύση απεχθάνεται τα «κενά» και η υποχώρηση των τζιχαντιστών του ISIS, ωθεί τις κυβερνητικές δυνάμεις Συρίας και Ιράκ να αποκαταστήσουν την εξουσία τους ενώ ταυτόχρονα και άλλοι παίκτες, κυβερνητικοί και μη, εντείνουν τις προσπάθειες τους να εδραιώσουν τα κέρδη τους. Παρά τη διαφαινόμενη στρατιωτική ήττα του ISIS, οι πυρήνες της ισλαμιστικής τρομοκρατίας παραμένουν ενεργοί αλλά και ικανοί –ως καρκινικά κύτταρα- να μετεξελιχθούν ή να προσβάλουν άλλες περιοχές. Δυστυχώς μάλιστα, οι βαθύτερες αιτίες  ενδυνάμωσης του ισλαμιστικού εξτρεμισμού, όχι μόνο παραμένουν παρούσες αλλά καταγράφουν μια ανησυχητική ικανότητα εξάπλωσης σε Ανατολή και Δύση με έμφαση στην αφρικανική ήπειρο.
Το πρόσφατο πείραμα της δημιουργίας ενός «Ισλαμικού Κράτους», αυτή τη φορά βασιζόμενο σε μια στρατηγική τυφλής βίας και τρομοκρατίας, φαίνεται ότι αποτυγχάνει. Η στρατηγική της τρομοκρατίας αρχικά προκάλεσε μια παράλυση και αδυναμία αντίδρασης στις τοπικές κοινωνίες αλλά τελικά οδήγησε στη συσπείρωση τοπικών και διεθνών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της.  Πίσω από τις επιτυχίες του ISIS βρίσκονταν η αλαζονική και ρεβανσιστική πολιτική της Βαγδάτης και η απερίγραπτη σκληρότητα του καθεστώτος Assad, αμφότερες στρεφόμενες κυρίως κατά του σουνιτικού πληθυσμού. Η άνοδος όμως του «Ισλαμικού Κράτους» θα ήταν αδύνατη χωρίς την απερίσκεπτη και ποικιλόμορφη εξωτερική ενίσχυση των διαφόρων τζιχαντιστικών οργανώσεων από πλήθος κρατών της περιοχής και μη. Ενδεχομένως οι μαξιμαλιστικές τάσεις όλων αυτών των οργανώσεων, σε συνδυασμό με την εξαγωγή της τρομοκρατίας και τη διόγκωση του προσφυγικού προβλήματος  στη Δύση οδήγησαν στην ανάληψη διεθνών προσπαθειών ανάσχεσης του φαινομένου που αποκλήθηκε «Ισλαμικό Κράτος». Για άλλη μια φορά η πορεία του «Ισλαμικού Κράτους» απέδειξε τη δυσκολία της μετάβασης στην τελική φάση του επαναστατικού αγώνα (κατά τον Μάο), αυτής δηλαδή του ελέγχου και διατήρησης εδαφών με την ταυτόχρονη μετωπική αντιπαράθεση με τον τακτικό στρατό του αντιπάλου. Σύντομα, οι απρόσμενες επιτυχίες των τζιχαντιστών τρομοκράτησαν ακόμη και τους εξωτερικούς υποστηρικτές της οργάνωσης. Παράλληλα, τα αρχικά αισθήματα ανακούφισης και ανοχής των «απελευθερωμένων» πληθυσμών αντικαταστάθηκαν από το φόβο και την αβεβαιότητα ενώ η χρονίζουσα διαφθορά έλαβε πλέον ισλαμιστικό μανδύα. 
Σήμερα το ISIS και ορισμένες άλλες εξτρεμιστικές οργανώσεις υποχωρούν σε όλα τα μέτωπα. Η αναδίπλωση τους όμως δεν αποτελεί το μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου σταθεροποίησης της περιοχής. Η διαφαινόμενη ήττα του «Ισλαμικού Κράτους» είναι το αποτέλεσμα των, λιγότερο ή περισσότερο, συνδυασμένων ενεργειών διαφόρων δυνάμεων με διαφορετική τελική στόχευση και αντικρουόμενες επιδιώξεις. Η σε εξέλιξη συντριβή των δυνάμεων ISIS επαναφέρει σε πρώτο πλάνο τις αγεφύρωτες διαφορές των αντιπάλων του και οι τριβές και συγκρούσεις έχουν αρχίσει να επανεμφανίζονται ανησυχητικά. Η απουσία συνεννόησης και ολιστικού σχεδίου για το μέλλον της περιοχής είναι προφανής αλλά και αναπόφευκτη, λόγω του πλήθους των εμπλεκομένων και των διαφορετικών στοχεύσεων. Οποιαδήποτε επιλογή εκ μέρους των μεγάλων δυνάμεων σίγουρα θα προκαλέσει τη δυσφορία μέρους των τοπικών «συμμάχων» τους με απρόβλεπτα αποτελέσματα για τα συμφέροντα και σχεδιασμούς τους.
Στην πλέον περίπλοκη θέση φαίνεται να βρίσκεται η Ουάσινγκτον που καλείται να ισορροπήσει τις φιλοδοξίες προσωρινών «συμμάχων» και παράλληλα ορκισμένων αντιπάλων με μηδενικές διαθέσεις αμοιβαίων υποχωρήσεων. Στην άλλη πλευρά, η Τεχεράνη, μπορεί να πανηγυρίζει για την ακύρωση των σουνιτικών σχεδίων και τη σταδιακή εγκαθίδρυση μιας νέας Hezbollah (Popular Mobilization Forces) στα εδάφη του Ιράκ. Οι ασταθείς όμως αυτές επιτυχίες έχουν τεράστιο κόστος και έχουν προκαλέσει μια υπερεπέκταση της σχετικά απομονωμένης ακόμη αυτής χώρας. Ακόμη όμως και οι φίλα προσκείμενες παρατάξεις της Βαγδάτης βλέπουν με δυσπιστία την ιρανική αύξηση της επιρροής στη χώρα τους. Την ίδια στιγμή το κουρδικό πρόβλημα φέρνει πιο κοντά, έστω και προσωρινά, μακροχρόνιους περιφερειακούς ανταγωνιστές (Τουρκία, Ιράν, Ιράκ) ενώ οι ίδιοι οι Κούρδοι προσπαθούν να ακροβατήσουν μεταξύ των συμπληγάδων και να κατοχυρώσουν τα κέρδη που απεκόμισαν από την αιματηρή τριετία. Το όνειρο όμως της δημιουργίας ενός πλήρους ανεξάρτητου κουρδικού κράτους παραμένει μακρινό και μάλλον θα αναγκαστούν να αρκεστούν σε μετριοπαθέστερες επιδιώξεις. Η επαναχάραξη των συνόρων, οπουδήποτε, είναι φυσικό να προκαλεί ανησυχία στις περισσότερες δυνάμεις και να δημιουργεί συσπειρώσεις αντίδρασης στους επηρεαζόμενους.
Μέσα σε αυτό το χάος της αινιγματικής και αρκετά ακατανόητης για τους δυτικούς Μέσης Ανατολής, είναι πρακτικά αδύνατη η συγκρότηση και εφαρμογή ενός συνεκτικού σχεδίου σταθεροποίησης. Οι εμπλεκόμενοι, εδώ και καιρό, έχουν αποδεχθεί την αντιμετώπιση των άμεσων κινδύνων και την προσπάθεια δημιουργίας ευνοϊκών προϋποθέσεων αφήνοντας συχνά τις εξελίξεις να καθορίσουν τα επόμενα βήματα τους. Φυσικά μια τέτοια στρατηγική, ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας εμφανίζει καθώς οποιαδήποτε επιτυχής ενέργεια ενός μέρους, προκαλεί την προσωρινή συσπείρωση των υπολοίπων ενώ ελλείπει η μακροχρόνια στόχευση. Οι δε τυχοδιωκτικές και καιροσκοπικές συγκροτήσεις συμμαχιών απλά  επιβαρύνουν την πολυπλοκότητα των προβλημάτων της περιοχής και περιορίζουν τις πιθανότητες εξεύρεσης λύσεων.
Σε αυτό το περιβάλλον είναι φυσικό οι ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις να διατηρούν βάσιμες τις ελπίδες επιβίωσης και σύντομης επανεμφάνισης. Πολύ παραστατικά σε κείμενο του Foreign Policy, με τίτλο ISIS 2.0 on the way, αναγράφεται ότι «το ISIS είναι νεκρό και καλωσορίζουμε το νέο ISIS»!
Για άλλη μια φορά, η αμερικανική εξωτερική πολιτική καλείται να παίξει τον κρισιμότερο ρόλο συγκρατώντας τους χαλαρούς συμμάχους της και θέτοντας ευδιάκριτα όρια στις υπόλοιπες πλευρές. Η δυσκολία έγγυται στο να πείσει όλες τις πλευρές να επιδείξουν αμοιβαία αυτοσυγκράτηση καθώς πλανάται (και μάλλον δικαιολογημένα) η εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον έχει αρκετούς περιορισμούς στο μέγεθος της δυνατής εμπλοκής της στην περιοχή. Παράλληλα φαίνεται ότι έχουν σε σημαντικό βαθμό απολεστεί οι «γέφυρες» επικοινωνίας με τη Μόσχα που δείχνει, παρά το κόστος, να αναβαθμίζει το ρόλο της στη Μέση Ανατολή. Ούτε όμως φαίνεται ότι υπάρχουν οι πρόθυμοι χορηγοί που θα αναλάβουν τα έξοδα της ανοικοδόμησης της περιοχής κίνηση που ενδεχόμενα θα δημιουργήσει ακτίνες ελπίδας, ανάπτυξης και ειρήνευσης. Αναγκαστικά λοιπόν, για το ερχόμενο διάστημα, θα αρκεστούμε να παρατηρούμε «πυροσβεστικές» -ίσως και διστακτικές- κινήσεις εκ μέρους της Ουάσιγκτον, τυχοδιωκτισμούς των υπολοίπων εμπλεκομένων και φοβάμαι μια παντελή απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εξάντληση των συγκρούσεων δεν έχει ακόμη επηρεάσει όλους τους τοπικούς παίκτες και αρκετοί εξ αυτών εκτιμούν ότι οι περιστάσεις ευνοούν τους στόχους τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο κίνδυνος μιας ανάφλεξης θα εξακολουθεί να ελλοχεύει ενώ οι απελπιστικές βιοτικές συνθήκες και η πολύπλευρη καταπίεση θα προετοιμάζουν τη νέα version του ISIS 2.0.

2015-04-26. Ευδαίμων Αραβία και Μεσοποταμία: τα συγκοινωνούντα δοχεία

on Sunday, 26 April 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Δρ Ευάγελος Βενέτης, Συνεργάτης μας.

2015-04-26. Ευδαίμων Αραβία και Μεσοποταμία: τα συγκοινωνούντα δοχεία

Ηδη από τον Οκτώβριο 2014 με το άρθρο «Η Κρίση στην Ευδαίμονα Αραβία» είχαμε αναδείξει την δυναμική που είχε το κίνημα των Χούδι για το μέλλον της Υεμένης και την σταθερότητα της αραβικής χερσονήσου καθώς και την αναλογία αυτού του μετώπου με εκείνο της Μεσοποταμίας στο πλαίσιο της σηιτο-σουνιτικής σύγκρουσης στην Μ. Ανατολή. Η εξέλιξη των γεγονότων επιβεβαιώνει την ανωτέρω προοπτική και στέλλει μηνύματα αποσταθεροποίησης όχι μόνο στην αραβική χερσόνησο αλλά και την Αφρική.
Η συμμαχία των Ισλαμιστών Σηιτών Χούδι με τον Σηίτη εκκοσμικευμένο πρώην πρόεδρο Αλ-Σάλεχ ήταν απρόσμενη εξέλιξη και χαρακτηρίζεται καιροσκοπική και για τι δύο πλευρές, καθώς πριν από την Αραβική Άνοιξη οι Χούδι και ο αλ-Σάλεχ ήταν πρωταγωνιστές αντίπαλοι στο εσωτερικό σκηνικό πολιτικού ανταγωνισμού μιας χώρας που χαρακτηρίζεται από τριμερή διαίρεση πολιτικών δυνάμεων: τους Σηίτες ισλαμιστές αντάρτες με κύριους εκφραστές τους Χούδι, τους Σουνίτες Ουαχαβίτες Ισλαμιστές αντάρτες με την Αλ-Κάιντα-Χαλιφάτο και τους μετριοπαθείς-εκκοσμικευμένους Σηίτες-Σουνίτες στην διακυβέρνηση ης χώρας. Η μέχρι πρότινος ισορροπία του τρόμου βασιζόταν στο υπόστρωμα της φυλαρχίας σε αλληλεπίδραση με την σύγκρουση του πολιτικού Ισλάμ και της εκκοσμίκευσης.
Η σύγκρουση στην Υεμένη, παρά την ιδιαίτερη μορφολογία της χώρας έχει τα ίδια γεωπολιτικά χαρακτηριστικά με εκείνα της Συρίας και του Ιράκ: τον σουνιτο-σηϊτικό συγκρουσιακό δίπολο και την ανάγκη των δύο κόσμων για αύξηση του ζωτικού χώρου μετά την αποσταθεροποίηση της Μ. Ανατολής που επέφερε η πτώση του Σαντάμ το 2003 στο Ιράκ. Είναι εμφανές ότι στο μέτωπο της Υεμένης οι Σηίτες της Μ. Ανατολής στέλλουν ένα μήνυμα στρατηγικού συμβιβασμού στους Σουνίτες για την περιοχή της Μεσοποταμίας. Αν η Μεσοποταμία είναι πολύ σημαντική για τους Σηίτες, το ίδιο σημαντική είναι η Υεμένη για την ασφάλεια των σουνιτικών κρατών της Αραβικής Χερσονήσου, και ιδιαίτερα την σουνιτική τοποτήρηση των ιερών τόπων του Ισλάμ: την Μέκκα και την Μεδίνα.
Παράλληλα το μέλλον της σύγκρουσης στην Υεμένη θα καθορίσει πολλές από τις στρατηγικές παραμέτρους της δράσης του σουνιτικού πολιτικού Ισλάμ στην Βόρεια, Ανατολική αλλά και την Υποσαχάρεια Αφρική. Τα Στενά του Άντεν παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διακίνηση ανταρτών, χρημάτων, εφοδίων και γενικά σουνιτικών-ουαχαβιτικών δικτύων στην Λιβύη, Τυνησία, Σομαλία, Μάλι, Νιγηρία κλπ. Μέσω αυτών των δικτύων το η πουριτανική Σχολή Σκέψης των Ουαχαβιτών της Αραβικής  Χερσονήσου αποκτά ερείσματα στην αφρικανική ήπειρο όπου παραδοσιακά επικρατεί η μετριοπαθής Σχολή Σκέψης των Μάλεκι. Το Ριάντ γνωρίζει ότι εάν η Υεμένη περάσει στην σφαίρα επιρροής του σηιτικού πολιτικού Ισλάμ τότε η ουαχαβιτική ισχύς θα τεθεί εν αμφιβόλω όχι μόνο στην Αφρική, αλλά και στην Αραβική Χερσόνησο. Πλησιάζει ο καιρός για μία ισλαμική Γιάλτα…

29/08/2017. Ο αιματηρός πόλεμος για τον οποίο δεν μιλάει κανείς! Βομβαρδισμοί, πείνα, χολέρα και η AQAP στην Υεμένη!!

on Tuesday, 29 August 2017. Posted in Διάφορα Θέματα

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

29/08/2017. Ο αιματηρός πόλεμος για τον οποίο δεν μιλάει κανείς! Βομβαρδισμοί, πείνα, χολέρα και η AQAP στην Υεμένη!!

Υπάρχει ένας πόλεμος σήμερα, που δεν ακούμε σχεδόν τίποτα. Ένας πόλεμος που διαρκεί δυόμιση χρόνια τώρα. Ένας πόλεμος με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, που ελάχιστοι γνωρίζουν. Ένας πόλεμος με καθημερινούς βομβαρδισμούς και δεκάδες αθώα θύματα, όπου μεταξύ αυτών είναι πολλά παιδιά και που δεν αντιδρά κανείς.

Ένας πόλεμος που είναι η επιτομή της ανθρωπιστικής καταστροφής, η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση σύμφωνα με τον ΟΗΕ, αφού εκτός από τις βόμβες, οι άνθρωποι πεθαίνουν από χολέρα και από λιμοκτονία. Που είναι αυτός ο πόλεμος; Ποια είναι αυτή η χώρα που γίνονται αυτά; Είναι η Υεμένη, Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή, για να καταλάβουμε τι γίνεται.

Η Υεμένη είναι ένα κράτος στο Νότιο τμήμα της Αραβικής χερσονήσου και αποτελεί κράτος της Μέσης Ανατολής. Συνορεύει με το Ομάν και τη Σαουδική Αραβία. Δυτικά βρέχεται από την Ερυθρά θάλασσα και νότια από τον κόλπο του Άντεν. Η Υεμένη είναι μία από τις αρχαιότερες κοιτίδες πολιτισμού στην εγγύς Ανατολή. Μεταξύ του 12ου αιώνα π.Χ και του 6ου μ.Χ., η περιοχή αποτελούσε τμήμα των βασιλείων της Μίνα, του Σαβά και των Χιμιαριδών, τα οποία έλεγχαν το ισχυρό εμπόριο των μπαχαρικών. Αργότερα, ήταν κάτω από την εξουσία της Αιθιοπίας και της Περσίας.Τον 7ο αιώνα οι μουσουλμάνοι χαλίφηδες εμφανίστηκαν καταλαμβάνοντας την περιοχή, ενώ μετά τη διάλυση του χαλιφάτου, η πρώην βόρεια Υεμένη βρέθηκε κάτω από τον έλεγχο των ιμάμηδων διαφόρων δυναστειών, κυρίως της φυλής των Ζαΐντι, οι οποίοι εγκαθίδρυσαν μία θεοκρατική πολιτική δομή που επέζησε μέχρι τη σύγχρονη ιστορία.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

2015-01-11. Η ΔΥΣΗ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

on Sunday, 11 January 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2015-01-11. Η ΔΥΣΗ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ

Η Ευρώπη τρομοκρατημένη, αποσβολωμένη και σαστισμένη πενθεί μέσα στο σπίτι της και μετρά τις σφαίρες του Αλλάχ που αφαιρούν ανθρώπινες ζωές και Δυτικές αξίες. Τα αστικά της πολιτικά κόμματα, δηλώνουν, όπως πάντα, συντετριμμένα και καταδικάζουν τις τελευταίες αποτρόπαιες τρομοκρατικές ενέργειες στο Παρίσι. Στα τηλεοπτικά κανάλια, οι ευαισθητοποιημένοι διανοούμενοι πασχίζουν να προσδιορίσουν εάν τα αίτια των πράξεων αυτών οφείλονται περισσότερο στις στερήσεις και τους κοινωνικούς αποκλεισμούς των μουσουλμάνων νέων της Ευρώπης ή στα ψυχολογικά τραύματα που προκαλούν οι Δυτικές παρεμβάσεις στην Μ. Ανατολή και την Αφρική. Οι σοσιαλιστές σπεύδουν μετ’ επιτάσεως να εξηγήσουν τις διαφορές μεταξύ Ισλάμ και Τζιχάντ και να ανανεώσουν το όνειρο της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και της παγκοσμιοποιήσεως, που ελάχιστοι κακοί «τζιχαντιστές» και «ισλαμοφοβικοί ακροδεξιοί», πασχίζουν να αμαυρώσουν. Η επωδός όλων είναι ότι εάν οι άνεργοι μουσουλμάνοι των αστικών προαστίων εργασθούν και συντονισθούν καλλίτερα τα κατασταλτικά ευρωπαϊκά μέτρα το όλο θέμα αντιμετωπίζεται.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

13/7/2017. Το «Ισλαμικό Κράτος» χωρίς ηγέτη μπορεί να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνο

on Thursday, 13 July 2017. Posted in Διάφορα Θέματα

Του Βασίλη Κοψαχείλη*

13/7/2017. Το «Ισλαμικό Κράτος» χωρίς ηγέτη μπορεί να γίνει ακόμη πιο επικίνδυνο

Σύμφωνα με πληροφορίες από αμφιλεγόμενες πηγές, ο ηγέτης του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), της Ισλαμικής τρομοκρατικής οργάνωσης που έχει αποσταθεροποιήσει το παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας σε πρωτοφανή βαθμό, ο Abu Bakr al-Baghdadi, φέρεται να έχει πέσει νεκρός από Ρωσικά πυρά στην επαρχία Nineveh στο βόρειο τμήμα του Ιράκ όπου βρίσκεται και η Μοσούλη.
Ορισμένες πηγές μέσα από την οργάνωση του ΙΚ φέρεται να επιβεβαιώνουν την πληροφορία, ωστόσο τα πράγματα είναι ακόμη συγκεχυμένα. Αν ωστόσο η πληροφορία επιβεβαιωθεί, τίθενται δύο ζητήματα. Ποιος θα τον διαδεχθεί και ποια θα είναι η στρατηγική της οργάνωσης το επόμενο διάστημα.
Ο θάνατος του Al Baghdadi δεν σημαίνει το τέλος του ΙΚ
Τον τελευταίο χρόνο, το ΙΚ έχασε πόρους, εδάφη, έχει χάσει πιθανότατα τον ηγέτη του, όμως αυτό δεν σημαίνει και το τέλος του. Ελέγχει εδαφικά το τρίγωνο που ορίζουν η περιοχή νότια της Μοσούλης στο Ιράκ, η πόλη Deir ez Zohr στη Συρία και το φράγμα Haditha στο Ιράκ. Εξακολουθεί επίσης να ελέγχει ομάδες αντικαθεστωτικών σε Συρία και Ιράκ ενώ δεν είναι αμελητέα η ισχύς του σε Λιβύη και στις χώρες του Σαχέλ.
Τζιχαντιστικές οργανώσεις της Κεντρικής και Ανατολικής Ασίας έχουν δηλώσει υποταγή στους σκοπούς του. Κυρίως όμως ελέγχει πυρήνες μαχητών του στην Ευρώπη, στην Αμερικανική ήπειρο αλλά ακόμα και στην Ωκεανία. Το ΙΚ εξακολουθεί να έχει κατά περίπτωση και περιοχή επιρροή και ισχύ και εκτιμάται ότι μπορεί να εξελιχθεί σε ακόμα μεγαλύτερη απειλή διεθνώς.
Ο αγώνας για τη διαδοχή θα αυξήσει τον βαθμό της απειλής
Εάν όντως είναι ακριβείς οι πληροφορίες για τον θάνατο του Al Baghdadi, είναι βέβαιο ότι θα αρχίσει ένας εσωτερικός αγώνας για την διαδοχή του στην ηγεσία του ΙΚ.
Οι διάφοροι μικροί και τοπικοί ηγέτες της οργάνωσης εκπαιδεύτηκαν να λειτουργούν αυτόνομα λαμβάνοντας εντολές από το κέντρο. Τώρα που το κέντρο βρίσκεται σε αναταραχή και δεν υπάρχει κεντρική κεφαλή να κατευθύνει τις κινήσεις, ο βαθμός της απειλής αυξάνει υπέρμετρα, κυρίως για δύο λόγους:
Οι διάφοροι ηγέτες των μικρότερων ομάδων και οργανώσεων θα επιδοθούν σε ένα εσωτερικό αγώνα, συνασπιζόμενοι ή ανταγωνιζόμενοι, υποψήφιους διαδόχους του Baghdadi. Πιθανότατα θα εντατικοποιήσουν τις προσπάθειές τους να αποκτήσουν περισσότερους πόρους, εδάφη και εντυπώσεις. Καταλληλότερος στόχος τους προς τούτο θα είναι η Δύση και τα αδύναμα σημεία στα υφιστάμενα πεδία μαχών της Μεσοποταμίας.
Ο στενότερος πυρήνας διαδόχων του Baghdadi στην εξουσία του ΙΚ θα επιχειρήσει και εκείνος με την σειρά του να κερδίσει εντυπώσεις, εξωτερικεύοντας θεαματικά τη ρητορική και την πολεμική προσπάθεια απέναντι στη Δύση και τους συμμάχους της. Θα πρέπει να περιμένουμε λοιπόν πιθανή κλιμάκωση της έντασης και αιφνιδιασμούς σε τακτικό και στρατηγικό επίπεδο. Δεν θα πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα, κράτη που από τη μία εμφανίζονται να μάχονται το ΙΚ ενώ από την άλλη να το στηρίζουν, να θέλουν και αυτά να παίξουν τον δικό τους ρόλο στον αγώνα της διαδοχής, με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της τρομοκρατικής οργάνωσης.
Χωρίς τον Baghdadi, και μέχρι να προκύψει νέα ηγεσία στο ΙΚ, εκτιμάται ότι πιθανότατα αυτή απεχθής τρομοκρατική οργάνωση θα επιδιώξει να δοκιμάσει τα όρια της ισχύος της πάνω σε ευαίσθητους στόχους στη Δύση, σε Δυτικούς στόχους στον υπόλοιπο κόσμο και φυσικά στη Μεσοποταμία.
*Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος, Γεωστρατηγικός Αναλυτής

2014-10-18. TO ΑΥΤΟΓΚΟΛ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

on Friday, 17 October 2014. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2014-10-18. TO ΑΥΤΟΓΚΟΛ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Τα τελευταία γεγονότα που συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στην Συρία και στο Ιράκ, μας προκαλούν θλίψη, κατάπληξη , οργή και ερωτηματικά στο αν οι ΗΠΑ, η παγκόσμια υπερδύναμη, που επιδιώκει  ένα μονοπολικό κόσμο, στον οποίο θα ηγείται, αν είναι ικανή  για τον σκοπό αυτό, ή ανίκανη να προβλέψει, να σχεδιάσει  να επιβλέψει και να εκτελέσει ένα γεωστρατηγικό οραματισμό, που θα εξυπηρετούσε τα δικά της τουλάχιστον σχέδια και συμφέροντα, αδιαφορώντας βέβαια για τις επιπτώσεις σε λαούς και χώρες.
Διαβάστε ΕΔΩ τη συνέχεια.

[12 3 4 5  >>