Εθνική Στρατηγική

 1  2  3 

Συμμαχίες - διπλωματία - δύναμη, η απάντηση στην Τουρκία!...

ΑΜΥΝΑ & ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ Παρασκευή 26 Ιουνίου 2020, 00:03 Συμμαχίες - διπλωματία - δύναμη, η απάντηση στην Τουρκία! Παναγιώτης Μπαλακτάρης         Γαλλία Στις 18 Ιουνίου η γαλλική φρεγάτα «Le Courbet» έγινε αποδέκτης μιας «εξαιρετικά επιθετικής ενέργειας» σύμφωνα με τη δήλωση της Γαλλίδας Υπουργού Αμύνης Φλωρένς Παρλύ. Η Υπουργός αποκάλυψε στην Γερουσία ότι η ανωτέρω φρεγάτα, η οποία εκτελούσε καθήκοντα στο πλαίσι...

27-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Ο επικείμενος ελληνοτουρκικός πόλεμος και οι αθηναϊκές ελίτ...

Ο επικείμενος ελληνοτουρκικός πόλεμος και οι αθηναϊκές ελίτ (Αντιγραφή από το άρθρο της εφημερίδας "Καθημερινή": https://www.kathimerini.gr/1082699/opinion/epikairothta/politikh/ka8ara-mhnymata-me-a8oryvo-tropo του Κώστα Κουτσουρέλη* Όταν ο Αλέξης Παπαχελάς διαπιστώνει αίφνης ότι απέναντι στην Τουρκία έφτασε η «στιγμή της αλήθειας», καταλαβαίνει κανείς πλέον ότι τους ανθρώπους που μας κυβερνούν τούς λούζει κρύος ιδρώτας. Όταν ο διευθυντής...

18-06-2020   Εθνική Στρατηγική

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ). ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ;...

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ). ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ;   Εισαγωγή:Με μια πρώτη ανάγνωση και  μελέτη βιβλίων, συγγραμμάτων και αναλύσεων, στην προσπάθεια κατανόησης της έννοιας της στρατηγικής, συναντούμε πολλές και  διαφορετικές απόψεις. Παράλληλα η συνεχιζόμενη φιλολογία γύρω από την σημασία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) καθιστά την έννοια αυτή όλο και πιο επίκαιρη, δεδομένων των εξελίξεων στην περιοχή μας αλλ...

16-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Η ερμηνεία της Επανάστασης ως διαμορφωτικός παράγων πολιτικής...

 Η ερμηνεία της Επανάστασης ως διαμορφωτικός παράγων πολιτικής   Η (αυθ)υπέρβαση της ιστορίας, ως μέσο εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων που διαλαλούν ορισμένοι, δεν συνάδει με τον καλπάζοντα τουρκικό αναθεωρητισμό. Δρ. Χρήστος Ζιώγας Διδάσκων Διεθνείς Σχέσεις στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Παν/μιου Αιγαίου και εντεταλμένος Λέκτορας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων   NASTASIC VIA GETTY IMAGESΗ ναυμαχία του Ναυαρίνο...

14-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Η στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας...

  Η στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας     Μάνος Καραγιάννης Αναπληρωτής Καθηγητής στο King's College London και στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Μάνος Καραγιάννης Αναπληρωτής Καθηγητής στο King's College London και στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας AddThis Sharing Buttons Share to Facebook1.1KShare to TwitterShare to E-mailShare to Περισσότερα...45 -A +A Η δημόσια συζήτηση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε μεγάλο βαθμό επικεντρώνεται στην...

11-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Χρήστος Μηνάγιας: Τα μηνύματα της επίσκεψης Erdoğan, που δεν έτυχαν προσοχής!...

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο liberal.gr ο Ταξίαρχος ε.α., ειδικός σε θέματα Τουρκίας, κ. Χρήστος Μηνάγιας, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου που προηγήθηκε της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdoğan στην Ελλάδα, καθώς και των όσων είπε στην Κομοτηνή απευθυνόμενος σε Έλληνες Μουσουλμάνους της εκεί μειονότητας. Τα όσα μας είπε είναι εξόχως διαφωτιστικά για το που οδηγούνται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις! Συνέντευξη στον Βασ...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης*: «Η τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη: Από την ισλαμοδημοκρατία στον νε...

Η πολιτική εκκίνηση του Ταγίπ Ερντογάν ως ευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή ηγέτη που επεδίωκε την εδραίωση ενός νέου τύπου «Ισλαμοδημοκρατίας» (κατά την αντιστοιχία με την «Χριστιανοδημοκρατία») στην Τουρκία, πρότυπο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιούργησε μετρημένη αισιοδοξία, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα. Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣΗ «εμπιστοσύνη» υπήρξε το κλειδί για την βελτίωση των διμερών σχέσεων και για την...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

8/12/2016. ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΙΣΡΑΗΛ: ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΜΑΖΟΥΝ!!!! ...

Η δεύτερη τριμερής διάσκεψη των ηγετών Ελλάδος , Κύπρου και Ισραήλ,  λαμβάνει χώρα σήμερα , Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου  στην Ιερουσαλήμ. Είναι   η δεύτερη τριμερής συνάντηση των ηγετών των τριών χωρών, Τσίπρα, Αναστασιάδη και Νετανιάχου , που πραγματοποιείται 11 μήνες μετά τη στρατηγική συμμαχία,  που ανακοινώθηκε στη Λευκωσία και αποδεικνύει τις άριστες σχέσεις μεταξύ των τριών χωρών, η οποία κρίνεται σημαντική, λόγω αφενός των εξελίξεων στο κυπριακό,...

08-12-2016   Εθνική Στρατηγική

7/12/2016. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ...

      Είναι πλέον γεγονός ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας συναγωνίζεται σε εθνικισμό και στην αύξηση της έντασης με την Ελλάδα και την συντήρηση αυτής. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η έξαρση του τουρκικού εθνικισμού έναντι της Χώρας μας, δεν είναι άμοιρη των εσωτερικών προβλημάτων που η χώρα αυτή αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά και των σε εξέλιξη ανακατατάξεων στη Συρία και το Ιράκ.   Με αυτή τ...

07-12-2016   Εθνική Στρατηγική

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση...

Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος*Η στρατηγική είναι ένας όρος που ετυμολογικά έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και η αρχική της έννοια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την στρατιωτική ορολογία, την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση έτσι ώστε να υπάρχει βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων με απώτερο σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.Αναφερόμενοι κυρίως στην εθνική άμυνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στρατηγικ...

29-11-2016   Εθνική Στρατηγική

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς...

16-11-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

31/7/2016. Οι Καλόγεροι της Άνδρου...

Οι Καλόγεροι της Άνδρου Μοναχικοί βράχοι στη μέση του Αιγαίου ή νησίδες ζωτικής εθνικής σημασίας;Οι νησίδες Καλόγεροι βρίσκονται στο Κεντρικό Αιγαίο. Πρόκειται για δύο "μοναχικούς βράχους", που απέχουν 26 ναυτικά μίλια από την Άνδρο και 24 ναυτικά μίλια από τα Αντίψαρα. Διοικητικά, υπάγονται στα Ψαρά.Ο Μεγάλος Καλόγερος έχει έκταση 6 στρέμματα και ύψος 36,5 μέτρα. Σε απόσταση 1400 μέτρων βορειοανατολικά, βρίσκεται ο Μικρός Καλόγερος, με έκταση 1,...

31-07-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική
 1  2  3 

Articles tagged with: ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

DW-Επιμέλεια Εφη Χαραλαμπάκη: New German immigration laws agreed at government meeting

on Wednesday, 03 October 2018. Posted in Διάφορα Θέματα

The coalition government has hammered out new laws that prioritize education, age, and financial security. The laws are based on the Canadian model.

Germany's coalition government announced in the early hours of Tuesday that they had agreed on new immigration laws after several months of back and forth over immigration policy. The new laws will be inspired by the oft-touted Canada model, and would make it more difficult for the poor and uneducated to immigrate to Germany, according to a draft of the deal seen by journalists.

The deal "adheres to the principle of separating asylum and labor migration," and ensures that those who have a legal right to claim asylum under German law will still be able to do so.

The outline of the proposed law states, however, that non-EU citizens without higher education or, preferably, a concrete job offer, will not be able to live in Germany: "We do not want any immigration from unqualified third-country nationals," the deal states.

Like the Canada model, prospective immigrants would be ranked according to level of education, age, language skills, job offers, and "financial security."

The agreement was signed by the Social Democrat (SPD) Labor Minister Hubertus Heil and Interior Minister Horst Seehofer of the CSU, the Bavarian sister party of Chancellor Angela Merkel's Christian Democrats (CDU). Seehofer has been pushing for immigration reform since taking office, going so far as to threaten to resign in June if his demands were not met.

"Skilled workers from abroad are already making an important contribution to the competitiveness of the German economy," the paper states, noting the need for more highly-qualified employees.

One issue not included in the deal is a special dispensation sought by the SPD for refugees whose asylum applications have been rejected but are already well integrated in German society.

Heil told German news agency DPA that Seehofer had agreed, however, that the government should more closely take care "not to deport any of the wrong people."

The government will also retain the right to close off immigration for certain job categories as it sees fit.

READ SOURCE and VIDEOs 

1/6/2016. ΕΛΙΣΜΕ: ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ «ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ» (Άνοιξη 2016) -ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΝΑ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ Ε.Ε. ΜΙΑ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ"!

on Wednesday, 01 June 2016. Posted in Σεμινάρια

Επιμέλεια Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υπτγος ε.α., Δντής Μελετών ΕΛΙΣΜΕ

1/6/2016. ΕΛΙΣΜΕ: ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ «ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ» (Άνοιξη 2016) -ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ  ΣΤΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΝΑ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ Ε.Ε. ΜΙΑ ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Εισηγητής: Δρ. ΝΙΚΟΣ ΔΕΝΙΟΖΟΣ , Ανωτ. Αξιωματικός Λ.Σ. ε.α.
Διδάσκων στο Μ.Π.Σ. «Γεωπολιτική Ανάλυση και Γεωπολιτική Σύνθεση» του ΕΚΠΑ
Μεταδιδακτορικός Ερευνητής στο ΤΝΕΥ Πανεπιστημίου Αιγαίου

1.  Γενικά
Η μετανάστευση αποτελεί, ένα από τα σημαντικότερα και δυναμικότερα φαινόμενα παγκοσμίως, που μάλιστα, εμφανίζεται με ιδιαίτερη ένταση στον ευρωπαϊκό χώρο, ο οποίος δέχεται σήμερα, εξαιρετικές μεταναστευτικές πιέσεις, αφενός εξαιτίας των γεωπολιτικών ανακατατάξεων σε διεθνές επίπεδο, ο πόλεμος στη Συρία η επέκταση του Ισλαμικού κράτους και αφετέρου επειδή το όλο ευρωπαϊκό οικοδόμημα εμφανίζεται ως η «γη των ευκαιριών» για πληθυσμούς χωρών που βιώνουν πολύχρονη οικονομική ύφεση. Ως μετανάστευση ορίζεται κάθε μετακίνηση ανθρώπων από μια περιοχή σε μια άλλη ή από μια χώρα σε μία άλλη. Ο όρος «μετανάστευση» αντιμετωπίζεται με την ευρεία έννοια, που περιγράφει την μετακίνηση ανθρώπων από μία χώρα σε μια άλλη, με σκοπό την εργασία, τη διαμονή ή την αναζήτηση ασύλου. Αντίστοιχα, ο όρος «μεταναστευτική πολιτική» αναφέρεται στις πολιτικές που αναπτύσσονται σε σχέση με το περιεχόμενο της μετανάστευσης, όπως αυτό περιγράφεται παραπάνω.  Ο όρος «μετανάστης» περιγράφει άτομα που μετακινούνται από τη χώρα γεννήσεώς τους σε άλλη χώρα, με σκοπό την εγκατάσταση (συχνά αναφέρονται και ως "μόνιμα εγκατεστημένοι", οι οποίοι συνήθως επιδιώκουν την εργασιακή /επαγγελματική και οικιστική αποκατάσταση, ενώ συχνά τίθεται το ζήτημα της οικογενειακής τους επανένωσης.  Όσον αφορά τον όρο «πρόσφυγας», κυριότερο κείμενο καθορισμού του καθεστώτος του, είναι η Σύμβαση της Γενεύης του 1951 – συγκεκριμένα στο άρθρο 1 – και το Πρωτόκολλο του 1967 (το οποίο διευρύνει, στην ουσία, την γεωγραφική εφαρμογή της προαναφερόμενης Σύμβασης).

ΕΔΩ! η συνέχεια!

2/4/2016. Άποψη: κύριε Ράμα, άκου τον λαό σου και δείξε μπέσα! Συνεργάσου με τους Έλληνες πρώτα…

on Saturday, 02 April 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2/4/2016. Άποψη: κύριε Ράμα, άκου τον λαό σου και δείξε μπέσα! Συνεργάσου με τους Έλληνες πρώτα…

Τα Βαλκάνια, μία από τις πιο ευαίσθητες γεωπολιτικά περιοχές του κόσμου, αποτελούν σημείο αναφοράς για τις γεωπολιτικές εξελίξεις παγκοσμίως. Σήμερα τα Βαλκάνια δοκιμάζονται για άλλη μια φορά από κρίση, αυτή των προσφύγων. Ενώ η περιοχή εδώ και δύο δεκαετίες είχε μπει στην τροχιά της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και της Σένγκεν, ξαφνικά το προσφυγικό φαίνεται να αλλάζει τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό των χωρών της βαλκανικής. Με την Τουρκία να ελέγχει πλημμελώς το δίκτυο λαθροδιακίνησης εντός των εδαφών της και λόγω της αυστριακής εξωτερικής πολιτικής καθώς και της ομάδας χωρών του Βίζεγκραντ περί κλειστών συνόρων η πλειονότητα των βαλκανικών χωρών έχουν κλείσει τα σύνορά τους, απομονώνοντας την Ελλάδα (η οποία διατηρεί ανοικτά τα σύνορά της) από την ηπειρωτικό κορμό της χερσονήσου και της Ευρώπης, αφήνοντας προς το παρόν ως μόνη οδό επικοινωνίας για την Αθήνα την θαλάσσια σύνδεση με την Ιταλία η οποία προς το παρόν παραμένει ανοιχτή. Η εν λόγω κατάσταση έχει φέρει την Ελλάδα στα πρόθυρα κατάστασης έκτατης ανάγκης με τον ελληνικό λαό να φέρεται πολιτισμένα στους πρόσφυγες, ενθυμούμενος την δική του προσφυγιά.
Η συλλογική μνήμη των εθνών είναι η βάση της ύπαρξης του πολιτισμού τους και καθοριστικός παράγοντας της συμπεριφοράς τους. Όσο πιο αρχαίο ένα έθνος, τόσο μεγαλύτερο το ιστορικό βάθος και η συλλογική του μνήμη. Η Ελλάδα και η Αλβανία είναι τα δύο αρχαιότερα έθνη της βαλκανικής και διαθέτουν ισχυρή συλλογική μνήμη. Σε αυτή την μνήμη είναι νωπή η ανάμνηση της προσφυγιάς και στις δύο χώρες. Οι Έλληνες σήμερα ενθυμούμενοι την μεγάλη προσφυγιά του 1922 αλλά και τα υπόλοιπα ελληνικά προσφυγικά ρεύματα του 19ου και του 20ου αι. δείχνουν κατανόηση στο προσφυγικό ζήτημα και περιβάλλουν τους πρόσφυγες με πνεύμα φιλοξενίας σήμερα παρά την οξύτατη οικονομική κρίση και την αντι-ευρωπαϊκή στάση της υπόλοιπης Ευρώπης.
Από την πλευρά τους οι Αλβανοί επίσης διατηρούν άσβεστη την μνήμη της πρόσφατης προσφυγιάς τους, κυρίως στην Ελλάδα και την Ιταλία μετά την πτώση του Κομμουνισμού πριν από 25 χρόνια. Ενθυμούνται τις σκληρές σκηνές της 7ης-8ης Αυγούστου 1991 στο λιμάνι του Δυρραχίου όπου συνωστίζονταν απελπισμένοι Αλβανοί σαν τσαμπιά από σταφύλια στα πλοία «Αώος» κλπ. για να περάσουν στην Ιταλία. Ενθυμούνται ακόμη καλύτερα πως τους υποδέχθηκαν οι Ιταλοί καραμπινιέρι στο Μπάρι, τους 12 νεκρούς Αλβανούς από τους ιταλικούς πυροβολισμούς αλλά και το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς έπεφταν στην θάλασσα από τα πλοία που τους μετέφεραν. Αντίθετα ενθυμούνται ότι η Ελλάδα άνοιξε τα σύνορα της με τους Έλληνες χωρικούς της Ηπείρου να τους υποδέχονται με πνεύμα φιλόξενο δίνοντας τροφή, νερό και στέγη στην Θεσπρωτία και τα Πωγωνοχώρια της νοτίου Ηπείρου, παρέχοντας τους στέγη και τα απαραίτητα για να προχωρήσουν νοτιότερα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Ελλάδα τους έδωσε εργασία για να φτιάξουν την ζωή τους και εκείνοι βοήθησαν την ελληνική οικονομία να αναπτυχθεί περεταίρω. Σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης διαβιούν εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανών οι οποίοι φέρουν στην Αλβανία το υπερπολύτιμο για την αλβανική οικονομία συνάλλαγμα. Οι Έλληνες έπραξαν τότε αυτό που πράττουν και σήμερα. Η αλβανική κυβέρνηση όμως τι κάνει;
Ενώ αυτή την μνήμη την διατηρούν αναμφίβολα ο μέσος Αλβανός, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα φαίνεται να το έχει λησμονήσει και προχωρεί στο γραφειοκρατικό κλείσιμο των συνόρων με την Ελλάδα αρνούμενος θεωρητικά να δεχθεί τους πρόσφυγες που συνωστίζονται στο ελληνικό έδαφος. Φαίνεται ότι ο κ. Ράμα δεν ακούει τους βουλευτές του Σοσιαλιστικού Κόμματός του, μόνο μη σοσιαλιστικά φερόμενος και δίνοντας επιχειρήματα στους εσωκομματικούς αντιπάλους να τον αμφισβητούν, επειδή ξέρουν ότι ο αλβανικός λαός σκέφτεται διαφορετικά από τον ίδιο. Το κυριότερο είναι ότι ο κ. Ράμα αντί να συνεργαστεί πρώτα με την γειτονική Ελλάδα επί ίσοις όροις προτιμά να συνεργάζεται με την Ιταλία και να δέχεται στο αλβανικό έδαφος αυτούς που κάποτε πυροβολούσαν τους Αλβανούς στο Μπάρι, ξεχνώντας τα γεγονότα του 1991 και αναγνωρίζοντας ουσιαστικά την ανεπάρκεια της Αλβανίας να διαχειρισθεί την ασφάλεια της από μόνη της.
Οι δύο λαοί έχουν στείλει το μήνυμα στον κ. Ράμα. Οι κάτοικοι της Κόνιτσας και του Πωγωνίου συνόψισαν το μήνυμα της ηθικής υποχρέωσης της Αλβανίας να φερθεί αμοιβαία στην Ελλάδα και να ανοίξει τα σύνορα. Είναι αλήθεια ότι η αμοιβαιότητα αυτή δεν είναι πλήρης σε αναλογία με το τότε, διότι σήμερα οι πρόσφυγες προς την Αλβανία δεν είναι Έλληνες. Ωστόσο η αμοιβαιότητα υπάρχει σε επίπεδο κρίσης κοινωνικής ειρήνης και κρατικής ασφάλειας της Ελλάδας.
Αντί να κλείνει λοιπόν τα σύνορα ο κ. Ράμα θα πρέπει να κατανοήσει ότι η άνοιξη έφτασε, τα χιόνια λιώνουν και τα ορεινά περάσματα ανοίγουν. Μαζί με τους χειμάρρους από τα βουνά θα ξεχυθούν στην Αλβανία και οι πρόσφυγες που κινούνται προς βορρά. Και δεν μπορεί να κάνει τίποτε για να τους σταματήσει στα ψηλά βουνά της Ηπείρου. Αντί να στηρίζεται σε Ιταλούς αστυνομικούς καλύτερα είναι δεχθεί την τεχνογνωσία της Ελλάδας σε επίπεδο διαχείρισης κέντρων υποδοχής προσφύγων. Μαζί με την Αθήνα θα είναι σε θέση να ελέγξουν τις προσφυγικές ροές καλύτερα.
Σήμερα με την Ελλάδα πλήρως απομονωμένη, χωρίς να το αξίζει σε καμία περίπτωση, οι εξελίξεις καλούν την αλβανική κυβέρνηση να πράξουν επί ηθικής βάσης στην συνεργασία με την Αθήνα για το προσφυγικό και να ανταποκριθούν στο ανθρωπιστικό κάλεσμα προστασίας των προσφύγων. Το επίπεδο ενός πολιτισμού δεν μετριέται ούτε με την τεχνολογία ούτε με το υψηλό βιοτικό επίπεδο αλλά με τον υψηλό βαθμό φιλοξενίας. Τα οφέλη για την Αλβανία θα είναι περισσότερα και μακροπρόθεσμα αν συνταχθεί με την Ελλάδα παρά αν δεχθεί τα πρόσκαιρα ανταλλάγματα που της έχουν τάξει οι βόρειοι. Από την γενναιόδωρη στάση της Ελλάδας και της Αλβανίας στους μετανάστες εκπορεύονται οι όποιες ελπίδες για την διατήρηση της Ενωμένης Ευρώπης.
Στους σημερινούς πρόσφυγες καθρεφτίζονται οι προσφυγικές μνήμες Ελλήνων και Αλβανών. Και οι δύο λαοί έχουν μπέσα. Τώρα στο πρόσωπο του κ. Ράμα η Αλβανία καλείται να δώσει μπέσα στην Ελλάδα. Αν ο κ. Ράμα αρνηθεί να θυμηθεί, τότε θα ξεχαστεί από τον ίδιο το λαό του.

2016-03-28. «Σήμανε η ώρα της αντίστασης! Σύμμαχοι μαζευτείτε!»

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Λόγος Πρωθυπουργού Ουγγαρίας

2016-03-28.  «Σήμανε η ώρα της αντίστασης! Σύμμαχοι μαζευτείτε!»

Συγκλονιστική ομιλία του Ούγγρου πρωθυπουργού:
    «Εχθρός μας είναι ο φανατικός διεθνισμός των Βρυξελλών. Δικό τους σχέδιο είναι η μεταναστευτική πλημμυρίδα. Θέλουν να μας αναμίξουν, να εξαλείψουν κάθε τι εθνικό, να φτιάξουν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης και να μας κάνουν δούλους»
Ομιλία του Ούγγρου πρωθυπουργού ViktorOrbán στις 15 Μαρτίου 2016,
επ’ ευκαιρία του εορτασμού για τα 168 χρόνια από τον αγώνα για την Ανεξαρτησία εναντίον των Αψβούργων (1848–49):
    Η μοίρα των Ούγγρων έχει γίνει συνυφασμένη με εκείνη των εθνών της Ευρώπης και έχει εξελιχθεί να είναι τόσο πολύ μέρος της Ένωσης ώστε σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένας λαός - συμπεριλαμβανομένου του ουγγρικού λαού – που να μπορεί να είναι ελεύθερος, αν η Ευρώπη δεν είναι ελεύθερη.
    Και σήμερα η Ευρώπη είναι τόσο εύθραυστη, αδύναμη και ασθενική σαν «ένα λουλούδι που κατατρώγεται από ένα κρυφό σκουλήκι».
    Σήμερα, 168 χρόνια μετά τους μεγάλους πολέμους της Ανεξαρτησίας των ευρωπαϊκών λαών, η Ευρώπη, το κοινό μας σπίτι δεν είναι ελεύθερη!
    Κυρίες και κύριοι, η Ευρώπη δεν είναι ελεύθερη. Επειδή η ελευθερία αρχίζει με το να λες την αλήθεια.  Σήμερα στην Ευρώπη, είναι απαγορευμένο να πεις την αλήθεια. Ακόμη και αν είναι κατασκευασμένο από μετάξι, ένα φίμωτρο είναι φίμωτρο.
Απαγορεύεται να πεις ότι αυτοί που φθάνουν δεν είναι πρόσφυγες, αλλά ότι η Ευρώπη απειλείται από τη μετανάστευση.
Απαγορεύεται να πεις ότι δεκάδες εκατομμύρια είναι έτοιμοι να έρθουν προς τα εδώ. Απαγορεύεται να πεις ότι η  μετανάστευση φέρνει έγκλημα και τρομοκρατία στις χώρες μας.
Απαγορεύεται να επισημάνεις ότι οι μάζες που καταφθάνουν από άλλους πολιτισμούς θέτουν σε κίνδυνο τον τρόπο ζωής μας, τον πολιτισμό μας, τα έθιμά μας και τις χριστιανικές παραδόσεις μας.
Απαγορεύεται να επισημάνεις ότι εκείνοι που έφτασαν νωρίτερα έχουν ήδη δημιουργήσει τον δικό τους νέο, ξεχωριστό κόσμο για του ίδιους, με τους δικούς του νόμους και τα ιδανικά του, ξεχωριστά από τις χιλιόχρονες δομές της Ευρώπης.
Απαγορεύεται να επισημάνεις ότι αυτό δεν είναι μια τυχαία και ακούσια αλυσίδα συνεπειών, αλλά μια προσχεδιασμένη και ενορχηστρωμένη επιχείρηση. Μάζες ανθρώπων που κατευθύνονται προς εμάς.
Απαγορεύεται να πεις ότι στις Βρυξέλλες επινοούν συστήματα για να μεταφέρουν αλλοδαπούς εδώ όσο το δυνατόν γρηγορότερα και να εγκατασταθούν εδώ ανάμεσά μας.
Απαγορεύεται να επισημάνεις ότι ο σκοπός της εγκατάστασης ανθρώπων εδώ είναι η αναμόρφωση του θρησκευτικού και πολιτιστικού τοπίου της Ευρώπης, και η επανα-δημιουργία των εθνοτικών θεμελίων της - εξαλείφοντας έτσι το τελευταίο φράγμα για τον διεθνισμό: τα έθνη-κράτη.
Απαγορεύεται να πεις ότι οι Βρυξέλλες ύπουλα πλέον καταβροχθίζουν όλο και περισσότερες φέτες της εθνικής μας κυριαρχίας, και στις Βρυξέλλες πολλοί κάνουν τώρα σχέδια για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης – κάτι για το οποίο κανείς δεν τους έδωσε ποτέ άδεια.
    Κυρίες και κύριοι, οι σημερινοί εχθροί της ελευθερίας είναι διαφορετικής πάστας από τους βασιλικούς και τους αυτοκρατορικούς κυβερνήτες των παλαιών εποχών, ή εκείνους που κυβερνούσαν στο σοβιετικό σύστημα. Χρησιμοποιούν ένα διαφορετικό σύνολο εργαλείων για να μας αναγκάσουν να υποταχθούμε.
    Σήμερα δεν μας φυλακίζουν, δεν μας μεταφέρουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, και δεν στέλνουν τανκς για να καταλάβουν χώρες που είναι πιστές στην ελευθερία.
    Σήμερα οι βομβαρδισμοί των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης, οι καταγγελίες, οι απειλές και οι εκβιασμοί είναι αρκετοί.
    Οι λαοί της Ευρώπης σιγά-σιγά αφυπνίζονται, ανακατατάσσονται και θα ανακτήσουν σύντομα το έδαφος. Οι λαοί της Ευρώπης μπορεί να κατάλαβαν τελικά ότι το μέλλον τους βρίσκεται σε κίνδυνο: Τώρα όχι μόνο η ευημερία τους, η καλή ζωή τους, οι θέσεις εργασίας που διακυβεύονται, αλλά η ίδια η ασφάλειά μας και η ειρηνική τάξη της ζωής μας απειλούνται.
    Επιτέλους, οι λαοί της Ευρώπης, οι οποίοι κοιμήθηκαν μέσα στην αφθονία και την ευημερία, έχουν κατανοήσει ότι οι αρχές της ζωής πάνω στις οποίες έχει χτιστεί η Ευρώπη βρίσκονται σε θανάσιμο κίνδυνο.   Η Ευρώπη είναι η κοινότητα των χριστιανικών, ελεύθερων και ανεξάρτητων εθνών, της ισότητας ανδρών και γυναικών, του θεμιτού ανταγωνισμού και της αλληλεγγύης, της υπερηφάνειας και της ταπεινοφροσύνης, της δικαιοσύνης και του ελέους.
    Αυτή τη φορά ο κίνδυνος δεν μας επιτίθεται όπως γίνεται με τους πολέμους και τις φυσικές καταστροφές, ξαφνικά τραβώντας το χαλί κάτω από τα πόδια μας. Η μαζική μετανάστευση είναι μια αργή ροή νερού που επίμονα διαβρώνει τις ακτές. Είναι μεταμφιεσμένη ως ένας ανθρωπιστικός σκοπός, αλλά η αληθινή φύση της είναι η κατάληψη των εδαφών. Και το έδαφος που κερδίζεται γι’ αυτούς χάνεται από μας. Κοπάδια από εμμονικούς υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων κινούνται από έντονη επιθυμία να μας επιπλήξουν και να μας καταγγείλουν. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους είμαστε εχθρικοί ξενοφοβικοί, αλλά η αλήθεια είναι, ότι η ιστορία του έθνους μας είναι και ιστορία ένταξης και ιστορία σύζευξης πολιτισμών.
    Όσοι έχουν προσπαθήσει να έρθουν εδώ ως νέα μέλη της οικογένειας, ως σύμμαχοι, είτε ως εκτοπισθέντες φοβούμενοι για τη ζωή τους έχουν γίνει δεκτοί να κάνουν εδώ ένα νέο σπίτι. Αλλά εκείνοι που έχουν έρθει εδώ με την πρόθεση να αλλάξουν την χώρα μας, να διαμορφώσουν το έθνος μας σύμφωνα με την δική τους εικόνα, όσοι έχουν έρθει με τη βία και ενάντια στη θέλησή μας – βρίσκουν πάντα αντίσταση.
    Κυρίες και Κύριοι, στην αρχή μιλάνε για μόνο μερικές εκατοντάδες, χιλιάδες ή δύο χιλιάδες άτομα που θα μετεγκατασταθούν. Αλλά ούτε ένας υπεύθυνος Ευρωπαίος ηγέτης δεν θα τολμούσε να ορκιστεί ότι αυτές οι δυο χιλιάδες δεν θα γίνουν δέκα ή διακόσιες χιλιάδες. Αν θέλουμε να σταματήσει αυτή η μαζική μετανάστευση, πρώτα πρέπει να περιορίσει τις Βρυξέλλες. Ο κύριος κίνδυνος για το μέλλον της Ευρώπης δεν προέρχεται από εκείνους που θέλουν να έρθουν εδώ, αλλά από τον φανατικό διεθνισμό των Βρυξελλών.
    Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στις Βρυξέλλες να θέσουν τον εαυτό τους υπεράνω του νόμου.
    Δεν θα επιτρέψουμε να μας επιβάλλουν το πικρό καρπό της κοσμοπολίτικης μεταναστευτικής πολιτικής τους.
    Δεν πρέπει να εισάγουμε στην Ουγγαρία το έγκλημα, την τρομοκρατία, την ομοφοβία και τον αντισημιτισμό που καίει συναγωγές.
    Δεν πρέπει να υπάρχουν αστικές περιοχές που δεν θα τις αγγίζει ο νόμος, δεν πρέπει να υπάρχουν μαζικές ταραχές. Ούτε εξεγέρσεις μεταναστών.
    Και δεν πρέπει να υπάρχουν συμμορίες που θα κυνηγάνε τις γυναίκες και τις κόρες μας.
    Εμείς δεν θα επιτρέψουμε σε άλλους να μας πουν ποιον θα αφήσουμε να μπει στο σπίτι και τη χώρα μας, με ποιον θα ζήσουμε και με ποιον θα μοιραστούμε τη χώρα μας. Γνωρίζουμε που πάει το πράγμα. Πρώτα τους επιτρέπουμε να μας πουν ποιον πρέπει να δεχτούμε, μετά θα μας αναγκάσουν να υπηρετήσουμε τους ξένους στη χώρα μας. Στο τέλος θα βρούμε τον εαυτό μας να μας λένε να τα μαζέψουμε και να φύγουμε από την δική μας χώρα. Γι’ αυτό απορρίπτουμε το αναγκαστικό πρόγραμμα επανεγκατάστασης, και δεν θα ανεχθούμε ούτε εκβιασμούς, ούτε απειλές.
Έχει έρθει η ώρα για να χτυπήσει ο κώδωνας της προειδοποίησης.
Έχει έρθει η ώρα για αντίθεση και αντίσταση.
Έχει έρθει η ώρα για να συναχθούν οι σύμμαχοί μας.
Έχει έρθει η ώρα να σηκώσουμε τη σημαία των περήφανων εθνών.
Έχει έρθει η ώρα για να αποτρέψουμε την καταστροφή της Ευρώπης, και να σώσουμε το μέλλον της Ευρώπης.
    Για το σκοπό αυτό, ανεξάρτητα από κομματικές ταυτότητες, καλούμε κάθε πολίτη της Ουγγαρίας να ενωθεί και καλούμε κάθε ευρωπαϊκό έθνος να ενωθεί. Οι ηγέτες και οι πολίτες της Ευρώπης δεν πρέπει πλέον να ζουν σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Πρέπει να αποκαταστήσουμε την ενότητα της Ευρώπης. Εμείς οι λαοί της Ευρώπης δεν μπορεί να είμαστε ελεύθεροι ατομικά αν δεν είμαστε ελεύθεροι μαζί. Αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, θα πετύχουμε. Αν τραβήξουμε σε διαφορετικές κατευθύνσεις, θα αποτύχουμε. Ενωμένοι είμαστε δύναμη, διχασμένοι είμαστε αδύναμοι. Ή μαζί, ή τίποτα - σήμερα αυτός είναι ο νόμος.
    Για τους Ούγγρους, το 1848 στο βιβλίο της μοίρας γραφόταν ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να γίνει εναντίον της  αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Αν τα είχαμε τότε παρατήσει δεν θα υπήρχε αποτέλεσμα, η μοίρα μας θα είχε σφραγιστεί, και η γερμανική θάλασσα θα είχε καταπιεί τους Ούγγρους.
    Το 1956, στο βιβλίο της μοίρας έγραφε ότι επρόκειτο να παραμείνουμε μια κατεχόμενη και σοβιετοποιημένη χώρα, μέχρι ο πατριωτισμός να σβηστεί από τον τελευταίο Ούγγρο. Αν τότε τα είχαμε παρατήσει δεν θα υπήρχε αποτέλεσμα, και η μοίρα μας θα είχε σφραγιστεί, και η Σοβιετική θάλασσα θα είχε καταπιεί τους Ούγγρους.
    Σήμερα είναι γραμμένο στο βιβλίο της μοίρας, ότι κρυφές, απρόσωπες παγκόσμιες δυνάμεις θα εξαλείψουν κάθε τι που είναι μοναδικό, αυτόνομο, πανάρχαιο και εθνικό. Θέλουν να αναμίξουν πολιτισμούς, θρησκείες και πληθυσμούς, μέχρι που η πολύπλευρη και περήφανη Ευρώπη μας να γίνει τελικά αναιμική και υπάκουη. Και αν τα παρατήσουμε τώρα, η μοίρα μας θα σφραγιστεί, αλωθούμε και θα καταλήξουμε στην τεράστια κοιλιά των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Το έργο που περιμένει τον ουγγρικό λαό, τα έθνη της Κεντρικής Ευρώπης και τα άλλα ευρωπαϊκά έθνη που δεν έχουν ακόμη χάσει την κοινή λογική είναι να νικήσουμε, να ξαναγράψουμε και να αλλάξουμε την τύχη που προορίζεται για εμάς.
    Εμείς, οι Ούγγροι και οι Πολωνοί ξέρουμε πώς να το κάνουμε αυτό. Έχουμε διδαχθεί ότι μπορεί ένας μόνο να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο, αρκεί να είναι γενναίος. Ως εκ τούτου, πρέπει να ανασύρουμε την αρχαία αρετή του θάρρους μέσα από το βούρκο της λήθης. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να βάλουμε χάλυβα στη σπονδυλική στήλη μας, και πρέπει να απαντήσουμε με σαφήνεια, με μια φωνή αρκετά δυνατή για να ακουστεί όσο γίνεται πιο μακριά, το κύριο, το πιο σημαντικό ερώτημα που καθορίζει την μοίρα μας: Το ερώτημα από το οποίο εξαρτάται το μέλλον της Ευρώπης: «Θα είμαστε σκλάβοι ή ελεύθεροι - Αυτό είναι το ερώτημα. Δώστε εσείς την απάντηση!».

2016-03-03. Σκέψεις και απόψεις ενός νέου για τη μάστιγα του προσφυγικού!

on Thursday, 03 March 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Γράφει ο Νίκος Χιώτης

2016-03-03. Σκέψεις και απόψεις ενός νέου για τη μάστιγα του προσφυγικού!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα

Αυτή τη στιγμή δεν είμαι σε θέση να κάνω περαιτέρω έρευνες και αναλύσεις. Απλά θα αναφέρω κάποια ζητήματα  βάσει των γνώσεων μου των εμπειριών μου και της προσωπικής μου κρίσης.
     Το προσφυγικό είναι μια μάστιγα με απρόβλεπτες συνέπειες. Κανείς επί της ουσίας δεν έχει συνειδητοποιήσει τις συνέπειες αυτής της βραδυφλεγούς βόμβας. Ασφαλώς αιτίες και λόγοι υπάρχουν. Οπωσδήποτε ο εμφύλιος στη Συρία έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, και κανείς δεν γνωρίζει το οριστικό του τέλος. Τα συμφέροντα που σχετίζονται με τις πετρελαιοπηγές στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι πολύ πιο πάνω από τους χιλιάδες νεκρούς του αιματηρού εμφυλίου  και τον ξεριζωμό χιλιάδων ανθρώπινων ψυχών προς την Ευρώπη για ένα καλύτερο μέλλον.
     Αυτό είναι μια πλευρά. Την ίδια στιγμή  ελλοχεύει ένας άλλος κίνδυνος που ακούει στο όνομα Ισλάμ και τείνει να διαταράξει τις πληθυσμιακές, θρησκευτικές και πολιτισμικές  ισορροπίες στη χώρα μας και γενικότερα στην Ευρώπη. Αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι η Τουρκία προσπαθεί με κάθε τρόπο να εκμεταλλευθεί γεωπολιτικά οφέλη και να δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι η ηγεσία της γειτονικής χώρας είναι νοσταλγός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
  Ο άλλος πρωταγωνιστής είναι η Ελλάδα. Η Ελλάδα πέραν της  οικονομικής και κοινωνικής κρίσης δέχεται και το φορτίο των προσφύγων. Η Χώρα μας διαθέτει μια ευαισθησία στους πρόσφυγες και αυτό είναι γνωστό από την σύγχρονη ιστορία. Όμως και το Ελληνικό κράτος διαθέτει συγκεκριμένες αντοχές. Είναι αδύνατο να δεχθεί έναν ανεξέλεγκτο αριθμό προσφύγων. Οι συνέπειες είναι ήδη οδυνηρές. Οι υποδομές παρόλο τις φιλότιμες προσπάθειες απλών ανθρώπων και εθελοντών είναι ανεπαρκείς με οδυνηρές συνέπειες τόσο για τους χιλιάδες πρόσφυγες όσο και για τους κατοίκους της χώρας.
   Από την άλλη πλευρά θα έπρεπε η Ελλάδα να προχωρήσει σε μια συγκεκριμένη πολιτική η οποία να βασίζεται στις ποσοστώσεις προσφύγων σε συνεργασία με την Τουρκία προσπαθώντας μέσω του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. να  δεσμεύσει την Τουρκία έτσι ώστε να κρατά τους πρόσφυγες στα παράλια.
   Την ίδια στιγμή ορισμένες χώρες της Ε.Ε υιοθετούν την πολιτική των κλειστών συνόρων με αποτέλεσμα η θηλειά για τη χώρα μας να γίνεται όλο και πιο σφικτή. Αναμφίβολα δεν είναι ότι πιο ευχάριστο για την Ευρώπη να δέχεται ένα τόσο μεγάλο αριθμό προσφύγων αφού κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με έξαρση μουσουλμανικού στοιχείου και με ραγδαία επιδείνωση κρουσμάτων ανομίας και αλλοίωση πληθυσμιακών και θρησκευτικών στοιχείων. Ίσως θα μπορούσε να φανταστεί κανείς πως θα ήταν η δομή της Ευρώπης  αν είχε  είχε καταληφθεί η Βιέννη το 1683.
   Από την άλλη πλευρά θα πρέπει και η Αυστρία να αντιληφθεί ότι δεν είναι η Αυστροουγγαρία του 19 ου αιώνα, και ούτε  ο νυν Υπουργός Εξωτερικών είναι ο Μέττερνιχ. Η Αυστρία που η ίδια επεδίωξε το 1995 να εισέλθει στους κόλπους της Ε.Ε. θα πρέπει να σέβεται τους κανόνες που διέπονται από τους θεσμούς των Ευρωπαικών Οργάνων και να προσαρμόζει τις λύσεις που επιδιώκει μέσα στα Ευρωπαϊκά θεσμικά  πλαίσια.
 Την ίδια στιγμή και οι άλλες χώρες που υιοθετούν την πολιτική κλειστών συνόρων θα πρέπει να αντιληφθούν ότι μακροπρόθεσμα θα είναι μπούμεραγκ  και για τις ίδιες. Ας γίνει σαφές ότι με τείχη και κλειστά σύνορα το μόνο που θα επιτευχθεί. θα είναι αναρχία χάος όπου κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίσει την κατάληξη αυτού του αναβρασμού. Την ίδια στιγμή το θέμελιο της Ευρώπης θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος, κάτι που με αγώνες έχτισαν οι πατέρες της Ευρώπης 65 χρόνια πρίν.
Τελειώνοντας θα ήθελά έστω και την ύστατη ώρα να βρεθούν λύσεις χωρίς σκοπιμότητες και συμφέροντα και τούτο διότι το μέλλον της Ευρώπης φαντάζει δυσοίωνο.

Με εκτίμηση
Νίκος Χιωτης

2016-02-27. Η αλήθεια για το ΝΑΤΟ σε απλά Ελληνικά

on Saturday, 27 February 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Αναδημοσίευση από http://www.olympia.gr/

1.    Τα ΝΑΤΟ θα είναι ανάμεσα στα σύνορα Ελλάδας Τουρκίας και θα ελέγχει τις Τουρκικές Ακτές
2.    Τα συμμαχικά πλοία θα παρακολουθούν με ΟΛΑ τα μέσα (Κάμερες, Ραντάρ, UAV, Drones) ότι ξεκινάει από την Τουρκία και θα διατάσουν τη Τουρκική Ακτοφυλακή να τους επιστρέψει πίσω στην Τουρκία
3.    Αν η διάσωση είναι σε ελληνικά χωρικά ύδατα την ευθύνη την έχει η Ελλάδα, αν είναι σε Τουρκικά η Τουρκία.
4.    Τα συμμαχικά πλοία θα συμμετέχουν μόνο στην παρακολούθηση, αλλά ακόμη κι αν χρειαστεί να γίνει διάσωση θα παραδίδουν τους διασωθέντες στην FRONTEX/ Τουρκική ακτοφυλακή ώστε να τους επιστρέψει.
5.    Οι Ελληνικές δυνάμεις θα έχουν το πλήρη έλεγχο των Ελληνικών χωρικών υδάτων από τον Βορρά έως τον Νότο και το Καστελόριζο και τα Ίμια και όλες τις βραχονησίδες και τον Εναέριο χώρο.
6.    Οι Τουρκικές δυνάμεις θα έχουν μόνο τον έλεγχο των δικών τους χωρικών υδάτων και ξεχνάνε για πάντα τα γκρίζα όνειρα που είχαν επί Σημίτη.
7.    Τα ΝΑΤΟικα πλοία μπορούν να ανεφοδιάζονται σε όποιο λιμάνι ή νησί απαιτηθεί ακόμη και σε αυτά που δεν θα ήθελαν οι Τούρκοι, απλά γιατί δεν τους πέφτει πλέον λόγος, οι εποχές Σημίτη τελείωσαν.
8.    Τα Συμμαχικά πτητικά μέσα θα καταθέτουν σχέδιο πτήσης στο Ελληνικό FIR αν είναι να πετάξουν στον Ελληνικό FIR και αυτό περιλαμβάνεται στη συμφωνία και στον Τουρκικό αν είναι να πετάξουν στον Τουρκικό, τα όνειρα του Νταβουντογλου για 25ο Παράλληλο τελείωσαν.
9.    Οι Τούρκοι ίσως να θέλουν να συνεχίσουν τις παραβιάσεις να γίνονται πάλι βορά των Ελλήνων πιλότων, αλλά τώρα θα πρέπει να κάνουν υπερπτήσεις πάνω από συμμαχικά πλοία που δεν θα είναι και ότι πιο ευχάριστο για τους Συμμάχους.
10.    Όλοι  όσοι έχουν ξεκινήσει από τις Τουρκικές ακτές θα επιστρέφουν στις Τουρκικές ακτές, είτε είναι μετανάστες, είτε είναι πρόσφυγες, είτε είναι σε βάρκα είτε διασωθούν. Η συμφωνία γράφει (any person).
11.    Η Ελλάδα να διατηρεί το δικαίωμα της σύμβασης της Γενεύης να μην επιστρέψει όσους κινδυνεύουν αν επιστρέψουν στην Τουρκία (πχ Κούρδοι). Αντίθετα από ότι έκανε ο Σημίτης με τον Οτσαλαν.
12.    Η παραμονή στους χώρους διαμονής θα είναι προσωρινή και για ορισμένο χρονικό διάστημα. Παρατηρήθηκε μάλιστα το φαινόμενο οι ίδιοι οι μετανάστες να μην θέλουν να παραμείνουν ούτε μια μέρα στην Ελλάδα αλλά να φύγουν στα σύνορα. Έτσι θα φτιαχτούν και νέες υποδομές 20.000 ατόμων κοντά στα σύνορα ώστε να φεύγουν ευκολότερα.
13.    Σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες θα γίνεται βιομετρική ταυτοποίηση ώστε να ελέγχουν όλοι, ακόμη και οι παράνομοι (αν κι οι περισσότεροι τζιχαντιστές κυκλοφορούν στην Ευρωπη με κανονικά διαβατήρια όπως απεδείχθη μετά την επίθεση στο Παρίσι).
14.    Η Ελλάδα θα αναλάβει πρωτοβουλία μέχρι να έρθει η βοήθεια απο τον ΟΗΕ να ταυτοποιεί όλα τα παιδιά ασυνόδευτα/συνοδευομενα ώστε να μην χαθεί ούτε ένα παιδί.
15.    Σε ενημέρωση με τον ΟΗΕ το προσωπικό που θα χρειαστεί θα προσλαμβάνεται από τους κατοίκους των Περιοχών σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
16.    Για τις προμήθειες και άλλες υπηρεσίες προτεραιότητα θα έχουν οι τοπικές επιχειρήσεις κι όχι το γνωστό παιχνίδι με τους Εργολάβους.
17.    Από το δήθεν περιστατικό στην Ρόδο μέχρι σήμερα έχουν ανεφοδιαστεί 200 πτήσεις πολεμικών και πολιτικών αεροσκαφών, προς απογοήτευση των Τούρκων και τον εγχώριων συνεργατών τους.
18.    Για όσους απορούν γιατί στην Ελλάδα το ΝΑΤΟ κι όχι στην Τουρκία. Το ΝΑΤΟ από την πρώτη ημέρα που οι Τούρκοι έριξαν το Ρωσικό Su-24 δεν ήθελαν να εμπλακούν σε διαμάχη με την Ρωσία για κανένα χατίρι του Νταβούντογλου, πόσο μάλλον που βγαίνουν στο φώς οι σχέσεις του με το ISIS, όσο και να μην θέλουν τον Ασάντ περισσότερο δεν θέλουν τους Ισλαμιστές του ISIS και την Al Qaeda. Η συμμέτοχη αποδεικνύει ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη σταθερή χώρα στην Περιοχή.
Πηγή: ΕΔΩ!

2016-02-16. «Χαμένη η Τουρκία; Ο ρόλος του νατοϊκού στόλου στο Αιγαίο και η συριακή κρίση.»

on Tuesday, 16 February 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Του Νίκου Σταματάκη

US Secretary of State for Defense Ashton Carter gives a press conference on the second day of the NATO Defense Ministers Council at alliance headquarters in Brussels, Belgium, 11 February 2016. NATO defence ministers have agreed to plan for a surveillance mission in the Aegean Sea between Turkey and Greece to help crack down on migrant smuggling operations, US Defence Secretary Ashton Carter said, following a Turkish and German initiative. EPA, OLIVIER HOSLET

H εσπευσμένη αποστολή νατοϊκών ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο (εντός 24 ωρών!!) υπό το πρόσχημα της πρόσκλησης από την Γερμανία, την Τουρκία και την Ελλάδα για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης έχει πολλαπλή σημασία και περικλείει πιθανότατα κινδύνους – αλλά ίσως και κάποιες ευκαιρίες και δυνατότητες – για τα ελληνικά συμφέροντα.
Πριν επιχειρήσουμε οποιαδήποτε ανάλυση παρακαλούμε τους πάντες να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να αποφεύγουν την εκτόξευση κατηγοριών περί προδοσίας κλπ. . Ακούμε για μήνες τώρα το επιχείρημα ότι το 2014 είχαμε στην Ελλάδα μόνο 50,000 εισροές μεταναστών-προσφύγων ενώ το 2015 πάνω από 800.000, γεγονός για το οποίο ευθύνεται η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν έχω κανένα δισταγμό να καταδικάσω την χαλαρότητα της μεταναστευτικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, τις δεδομένες εθνομηδενιστικές τάσεις στελεχών του αλλά και τις μειοδοτικές αντιλήψεις του κόμματος στα εθνικά θέματα. Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει όλοι οι Ελληνες να σταματήσουμε να κομματικοποιούμε θέματα που μπορούν να έχουν μοιραίες εθνικές συνέπειες… Εκείνοι που το πράττουν είναι επιεικώς ανεύθυνοι.  Επειδή θάπρεπε να σημειώσουν στην ίδια φράση όπου κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι στην γειτονική Ιταλία οι σχετικές εισροές ανέβηκαν από τις 3,000 στις 150.000 στην ίδια περίοδο(!!) δηλαδή σε ποσοστό υπερδιπλάσιο από ότι στην Ελλάδα.  Γιατί άραγε δεν βρέθηκαν κάποιοι πρόθυμοι Ιταλοί να αρχίσουν να εκτοξεύουν βρισιές περί «προδοσίας»;  Η αλήθεια να μπαίνει πρώτα λοιπόν και μετά τα κομματικά συμφέροντα…
Αμεση η σύνδεση με την κρίση στη Συρία και τη δημιουργία του Κουρδικού κράτους
Το γεγονός ότι η αποστολή νατοϊκού στόλου στο Αιγαίο συμπίπτει με τις καταιγιστικές επιτυχίες των κυβερνητικών δυνάμεων στη Συρία (σε συμμαχία με τους κούρδους του YPD με ρωσική αεροπορική βοήθεια και κάτω από την ομπρέλα ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων και εξαιρετικά εξελιγμένων ραντάρ) ασφαλώς έχει σημειωθεί από πολλούς αναλυτές.  Πράγματι βρισκόμαστε μερικά βήματα πριν την ολοκληρωτική νίκη του παραπάνω συνασπισμού, καθώς έχει σχεδόν επιτευχθεί η κατάληψη του Χαλεπίου και η ενοποίηση των τριών κουρδικών καντονίων της βόρειας Συρίας.  Με άλλα λόγια, εκείνο που πριν 4-5 χρόνια κάποιοι σχολιάζαμε ως υποθετικό «τελικό σενάριο», δηλαδή την δημιουργία διόδου προς την θάλασσα για το ενιαίο Κουρδιστάν είναι πλέον σχεδόν πραγματικότητα.  Ταυτόχρονα είναι γεγονός ότι η Τουρκία έχει απωλέσει τον έλεγχο των νοτιοανατολικών της επαρχιών προς όφελος του ΡΚΚ, εμπειροπόλεμα στελέχη του οποίου ηγούνται του αγώνα στην Συρία ενισχύοντας το YPD!
Ας σημειωθεί εδώ ότι η ταύτιση του PKK με το YPD είναι πρωτίστως γεωγραφική αφού το τουρκικό και το συριακό Κουρδιστάν συνορεύουν και η διαφαινόμενη «ένωση» τους έχει τεράστιες συνέπειες:
1) Δημιουργείται και μέσω του διαφαινόμενου νέου κουρδικού κράτους αλλά και μέσω της εκδίωξης της ΙΣΙΣ από την Συρία μια ενιαία ζώνη μεταξύ Ιράν-Ιράκ-Συρίας-Λιβάνου, μέσω της οποίας η Τεχεράνη εξασφαλίζει τα πάγια στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντά της και δημιουργεί πρόσβαση στη Μεσόγειο.
2) Δημιουργείται κυρίως μέσω της ένωσης τουρκικού και συριακού Κουρδιστάν συνοριακός φραγμός μεταξύ Βορρά-Νότου που αποκλείει την διακαώς επιθυμούμενη από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ διέξοδο προς την σουνιτική Τουρκία και την Ευρώπη με τους σχεδιαζόμενους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου.
3) Και τα δύο παραπάνω δεδομένα εξυπηρετούν τη ρωσική πολιτική, τα συμφέροντα της οποίας συμβαδίζουν με του Ιράν και είναι καθέτως αντίθετα με αυτά της Τουρκίας και της Σ.Αραβίας. Επιπλέον η Ρωσία έχει προ πολλού συμμαχήσει με το ΡΚΚ και επιδιώκει να εξασφαλίσει εις το διηνεκές τη μοναδική της ναυτική βάση στη Μεσόγειο, στη Λατάκεια της Συρίας.
Η κορύφωση του συριακού δράματος πολλαπλασιάζει τον αριθμό των προσφύγων αλλά ανεβάζει και το γεωστρατηγικό αδιέξοδο.  Διαφαίνεται ότι υπάρχει συνεννόηση ΗΠΑ-Ρωσίας σε αρκετά σημεία και ιδιαίτερα:
1) Στην ανάγκη δημιουργίας κουρδικού κράτους με ταυτόχρονη «δραστική» περικοπή του μεγέθους και της σημασίας της Τουρκίας.  Μάλιστα η πολύ πρόσφατη συνάντηση (και παρασημοφόρηση!) ανώτατων αμερικανών αξιωματούχων στο Κομπάνι  με την κουρδική ηγεσία του YPD αποτέλεσε τη συμβολική επισφράγιση αυτού.
2) Στην προσωρινή παραμονή του προέδρου Ασαντ στην εξουσία.
Υπάρχει ωστόσο και αρκετή ασάφεια για τον έλεγχο του νέου υπό δημιουργία κουρδικού κράτους αλλά και περισσή αμοιβαία δυσπιστία. Στην ασάφεια και τη δυσπιστία αυτή εντοπίζεται και η ανάγκη του ΝΑΤΟ να έχει έντονη παρουσία στο Αιγαίο.  Δεν θα στείλει άλλωστε τα πολεμικά του ολόκληρο ΝΑΤΟ να παίζουν ντουφεκιές και κλεφτοπόλεμο με τους λαθρέμπορους…
Ο Αρχηγός του ΝΑΤΟ κ. Στόλτενμπεργκ ήταν σαφέστατος ως προς τον σκοπό της αποστολής:
«Συλλογή κρίσιμων πληροφοριών και επιτήρησης προς τον στόχο της αντιμετώπισης των λαθρεμπόρων και των εγκληματικών κυκλωμάτων».  Υπό το κάλυμμα αυτό βέβαια η παρουσία μεγάλου αριθμού νατοϊκών πλοίων στο Αιγαίο έχει και ένα άλλο σαφέστατο στόχο: Να στείλει μήνυμα στη Μόσχα ότι εάν τα πράγματα στη Συρία – και οι συναφείς διαπραγματεύσεις – οδηγηθούν σε αδιέξοδο η διέξοδος από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Μεσόγειο θα κλείσει.  Αλλωστε αμερικανοί αξιωματούχοι διατυμπανίζουν προς όλες τις κατευθύνσεις τις τελευταίες ημέρες ότι «δεν πρόκειται να υπάρξει στρατιωτική λύση στη Συρία».
Τα ελληνικά συμφέροντα στην εξελισσόμενη κρίση 
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε την ώρα που γράφονταν οι γραμμές αυτές εάν οι ελληνικές απαιτήσεις για την αναστολή επί εξάμηνο της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας του ΝΑΤΟ έχουν εισακουσθεί (με την προτεινόμενη παράταση της γερμανικής ηγεσίας που ισχύει τώρα). Φαίνεται ότι έχει εξασφαλισθεί παραμονή των τουρκικών πολεμικών εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων, ενώ κάποια άλλα σημεία χρήζουν διευκρίνησης.  Ασφαλώς τα παραπάνω πρέπει να μας δημιουργούν ανησυχία για τον προφανή κίνδυνο να δημιουργηθούν στο Αιγαίο κάποια νέα τετελεσμένα υπέρ της Τουρκίας.  Εάν όμως κάποιος δεί την νατοϊκή επιχείρηση στο Αιγαίο υπό το πρίσμα της συριακής κρίσης τότε ίσως να οδηγηθεί και σε κάποια άλλα συμπεράσματα:
1)     Εάν μεν Αμερικανοί και Ρώσοι έχουν καταρχήν συμφωνήσει για τη δημιουργία του Κουρδιστάν και την περικοπή του μεγέθους και του ρόλου της Τουρκίας, τότε η παρουσία του στόλου στο Αιγαίο δεν ενισχύει μόνο τις δυτικές θέσεις απέναντι στη Ρωσία, αλλά ταυτόχρονα συμβάλλει στον έλεγχο του παρανοϊκού διδύμου Ερντογάν-Νταβούτογλου, των οποίων οι δηλώσεις και κινήσεις μπορούν να τινάξουν όλη τη Μέση Ανατολή στον αέρα και να οδηγήσουν σε παγκόσμιο πόλεμο…  Ετσι ενώ οι Ερντογάν και Νταβούτογλου είναι «πανευτυχείς» που επιτέλους «το ΝΑΤΟ εμπλέκεται», μέσα στην εγωκεντρική φαντασιοπληξία τους βλέπουν «το τυρί» αλλά δεν βλέπουν τη «φάκα» που το ίδιο το ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί τους έχουν στήσει…
2)     Υπό το ίδιο πρίσμα η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο – εφόσον βέβαια τηρηθούν ορισμένες μίνιμουμ απαιτήσεις της Ελλάδας περί σεβασμού των κυριαρχικών της δικαιωμάτων – εξασφαλίζει ότι το παραπάνω παρανοϊκό δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου δεν θα καταφύγει σε επέλαση προς Δυσμάς και σε ελληνοτουρκικό πόλεμο με κάποια γελοία αφορμή και ίσως κάποια απόβαση σε ελληνικό έδαφος.. Μια τέτοια προς δυσμάς επέλαση βασικό στόχο θα είχε να σώσουν το τομάρι τους μέσα στην εθνικιστική έξαψη που θα ακολουθούσε…  Επειδή, όπως τώρα βαδίζουν τα πράγματα, με την επερχόμενη δημιουργία κουρδικού κράτους με διέξοδο στη Μεσόγειο και οι δυό τους έχουν εξασφαλισμένη την κρεμάλα σε κεντρική πλατεία της Πόλης ή της Αγκυρας και μάλιστα εντός του έτους…
3)     Ασφαλώς χρειάζεται σοβαρότητα, προσοχή στη λεπτομέρεια και ετοιμότητα από ελληνικής πλευράς σε κάθε φάση της νατοϊκής επιχείρησης.  Εφόσον αυτά υπάρξουν, εφόσον δηλαδή δεν βάλουμε κάποιο αυτογκόλ όπως στην περίπτωση των Ιμίων, τότε θα πρέπει να είμαστε συγκρατημένα αισιόδοξοι ότι το καθεστώς του Αιγαίου δεν πρόκειται να αλλάξει σε βάρος μας.  Υπάρχουν άλλωστε συμφέροντα υπέρτερα (κυρίως ρωσικά αλλά και δυτικά) και σπουδαίες δημόσιες αλλά και μυστικές διεθνείς συμφωνίες που εξασφαλίζουν το συγκεκριμένο καθεστώς.
Ας κλείσουμε σημειώνοντας ότι σε συνθήκες σύγχυσης και ασάφειας υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο να ξεφύγουν οι εξελίξεις από τον οποιοδήποτε έλεγχο και να εξελιχθούν σε μια μικρότερη ή πιο εκτεταμένη σύγκρουση της Ρωσίας με την Τουρκία.  Ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι αμφίβολο πόσο καλοδεχούμενο θα ήταν στους κόλπους της Δύσης, όσο και εάν ορισμένοι κύκλοι δεν θα το έβλεπαν με άσχημο μάτι – εάν βέβαια είχαν εξασφαλισμένο ένα αμοιβαίο στραπατσάρισμα τόσο του Πούτιν όσο και του Ερντογάν…  Όμως τα ηγετικά προσόντα του Ρώσου προέδρου αλλά και αυξανόμενη στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας αλλά και κυρίως η δεδηλωμένη συμμαχία με την Κίνα και το Ιράν κάνουν το σενάριο αυτό ιδιαίτερα παρακινδυνευμένο… Η πιθανότερη εξέλιξη φαίνεται ότι θα είναι μια ελεγχόμενη διευθέτηση της κρίσης με εναλλαγή φάσεων διαπραγμάτευσης με πολεμικές ιαχές…
http://mignatiou.com/2016/02/o-rolos-tou-natoikou-stolou-sto-egeo-ipo-to-prisma-tis-natoikis-krisis/

2016-02-16. Αιγαίο: Επτά ερωτήματα ζητούν απαντήσεις

on Tuesday, 16 February 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Γράφει ο Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος, δημοσιογράφος και αμυντικός αναλυτής, συνεργάτης μας

Η νατοϊκή εμπλοκή αναμένεται ότι θα φέρει στην επιφάνεια τις πιο σημαντικές πτυχές των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, σε μια περίοδο κατά την οποίαν η χώρα μας (σ.σ. η οποία δεν διαθέτει Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας) επιχειρεί να βρει «πολιτικές» λύσεις για το θέμα αντιμετώπισης των μεταναστευτικών ροών. Η νατοϊκή ναυτική διοίκηση MARCOM έχει ξεκινήσει τις συζητήσεις για την συγκρότηση της δύναμης η οποία θα σταλεί στο Αιγαίο, ενώ εμφανίζεται έτοιμη να εξετάσει πιθανά αιτήματα συμμετοχής σε αυτήν πολεμικών πλοίων και από άλλες χώρες.
Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ θα συμβάλλει καίρια στην επίλυση του ζητήματος (βλ. αφιέρωση από τον ΥΠΕΘΑ της συμφωνίας στην μνήμη των τριών θυμάτων του δυστυχήματος στην Κίναρο!) ενώ οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η όλη ιδέα της εμπλοκής της συμμαχίας είναι τουρκο-γερμανικής προελεύσεως. Οι ΗΠΑ δεν έχουν ξεκαθαρίσει εάν θα μετάσχουν με ναυτικές δυνάμεις στην επιχείρηση, ενώ νεότερες πληροφορίες αναφέρουν, ότι επειδή η ελληνική πλευρά δείχνει υπερβολική σπουδή να ξεκινήσει το συντομότερο η αποστολή των πλοίων, φαίνεται να «αμελεί» να θέσει προς συνεννόηση με την συμμαχία κάποια πολύ σημαντικά τεχνικά ζητήματα.
Μέχρι σήμερα και ιδιαιτέρως τα τελευταία εικοσιτετράωρα η τουρκική συμπεριφορά παρουσιάζεται συνεπής με τις αναθεωρητικές διεκδικήσεις της παραϊσλαμιστικής αναθεωρητικής νεο-οθωμανικής ηγεσίας της Άγκυρας. Ήδη οι τουρκικές αρχές και ενώ έχει γνωστοποιηθεί η διαδικασία αποστολής ναυτικών δυνάμεων της συμμαχίας έχουν προβεί σε σειρά ενεργειών αμφισβήτησης της κυριαρχίας καθώς και σε σειρά άλλων προκλητικών δράσεων (σ.σ. ΝΟΤΑΜ Κίναρος, αποστολή υδρογραφικού Τσεσμέ, παρενόχληση ιταλικού ερευνητικού Odin Finder).
Οι προαναφερόμενες κινήσεις αποκαλύπτουν και επιβεβαιώνουν τουρκική βούληση υπέρ της διατήρησης σε μέγιστο δυνατό βαθμό των προκλητικών απαιτήσεων, σε μια συγκυρία κατά την οποίαν η Ελλάδα βρίσκεται υπό πίεση. Οι ενέργειες αυτές οι οποίες ουδέποτε ήσαν ασυντόνιστες αλλά πάντοτε εντάσσονταν σε ένα ευρύτερο σχέδιο της Άγκυρας, συνιστούν μεθοδεύσεις και θα έπρεπε να μας απασχολήσουν σήμερα περισσότερο από άλλη περίοδο…
Αναφορικά με την επί θύραις νατοϊκή εμπλοκή εκτιμούμε ότι πρέπει να θέσουμε συγκεκριμένα ερωτήματα και συγκεκριμένα:
Α) Πόσα ναυτικά μίλια εύρος εναερίου χώρου αναγνωρίζει η συμμαχία, έξι ή δέκα;
Β) Τα οργανικά ελικόπτερα των φρεγατών που θα συμμετέχουν στην επιχείρηση, αναμένεται ότι θα εκτελούν υπερπτήσεις κατόπιν αδείας στην περιοχή του ΝΑ Αιγαίου, χώρο αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας από την αναθεωρητική Τουρκία. Θα υποβάλλουν σχέδια πτήσης, ακόμη και τα τουρκικά;
Γ) Ποια θα είναι η ελληνική αντίδραση σε ενδεχόμενη σκοπίμως προκλητική συμπεριφορά των εναέριων μέσων, τα οποία θα απονηώνονται από τουρκικό πολεμικό και θα εκτελούν έρευνες στην περιοχή των Ιμίων π.χ.;
Δ) Πως σκοπεύει η ελληνική πλευρά να αποτρέψει υπερπτήσεις τουρκικών εναέριων μέσων με νατοϊκό μανδύα σε περιοχές τις οποίες αμφισβητεί η Άγκυρα;
Ε) Πως θα αντιμετωπιστεί το ζωτικής σημασίας ζήτημα προστασίας της εθνικής περιοχής έρευνας και διάσωσης, ιδιαιτέρως στον επίμαχο γεωγραφικό χώρο του νότιου και νοτιοανατολικού Αιγαίου, από την αναμενόμενη προβολή τουρκικής απαίτησης μη αναγνώρισής του (βλ πρόσφατη ΝΟΤΑΜ για την περιοχή ερευνών στην Κίναρο);
ΣΤ) Πως θα αντιδράσει η ελληνική πλευρά εάν τουρκικό πολεμικό συνεργαστεί τηρώντας απολύτως εθνικούς όρους και κριτήρια με την τουρκική Διοίκηση Ασφάλειας Ακτών, σε συμβάν έρευνας και διάσωσης, αμφισβητώντας την εθνική κυριαρχία και την αντίστοιχη αρμοδιότητα της χώρας μας;
Ζ) Έχουν εκπονηθεί σχέδια κι έχει ληφθεί υπόψη περίπτωση κατά την οποίαν υπάρξει «τυχαία» αποβίβαση λαθρομεταναστών ή προσφύγων σε νησίδα την οποία αμφισβητεί η Άγκυρα και στη συνέχεια πριν ή και μετά από την διαβίβαση στοιχείων από την νατοϊκή δύναμη, εκκενωθεί από τις τουρκικές αρχές;

Πριν προχωρήσουμε οφείλουμε να ενημερώσουμε ότι το ΝΑΤΟ δεν αποδέχεται 10 μίλια εύρος εθνικού εναέριου χώρου και εάν π.χ. ένα ελικόπτερο που βρίσκεται σε σκάφος που πλέει μεταξύ έξι και δέκα ναυτικών μιλίων, απονηωθεί έστω και για ένα εκατοστό αυτομάτως παραβιάζει τον εθνικό εναέριο χώρο…

Τα ανωτέρα επτά ερωτήματα δεν είναι τα μοναδικά, αλλά ελπίζουμε ότι το ΓΕΕΘΑ και συγκεκριμένα ο ναύαρχος Αποστολάκης θα έχει φροντίσει να λάβει εγκαίρως τα μέτρα του για την αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων, καθώς οφείλει να γνωρίζει ότι την όποια αποτυχία ή μη επιθυμητή τροπή την επωμίζονται σχεδόν αποκλειστικώς οι στρατιωτικοί.

Το ίδιο βεβαίως αφορά και την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία έσπευσε να επικροτήσει την νατοϊκή παρουσία, αμελώντας την ικανότητα της Τουρκίας να χειραγωγεί επιδέξια την συμμαχία σε διάφορα επίπεδα λήψης απόφασης, αλλά και την ικανότητά της να προξενεί προσχεδιασμένες κρίσεις εκμεταλλευόμενη τη νατοϊκή γραφειοκρατία.

Ως επιμύθιο, θέτουμε ένα στοχευμένο ερώτημα σε γνωρίζοντες, αρμοδίους και μη. Εάν αγαπητοί κύριοι πιστεύετε ότι η κρίση την οποία αντιμετωπίζουμε είναι αποτέλεσμα της τουρκικής αδυναμίας ή λόγω της ηθελημένης γεωστρατηγικής σκοπιμότητας εκ μέρους της Άγκυρας, γιατί στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου όπου μεταξύ άλλων συζητείται το μεταναστευτικό, λάμπουν δια της απουσίας τους οι Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, ενώ προνομιακό ρόλο και θέση κατέχουν οι αντίστοιχοι Τούρκοι;

2016-01-06. Προσφυγικό και Εθνικά Θέματα.

on Tuesday, 05 January 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Γράφει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, Πρώην Αντιπρόεδρος Κυβέρνησης, ΥπΕξ, ΥπΕθΑ,

2016-01-06. Προσφυγικό και Εθνικά Θέματα.

Η μαζική έλευση στην Ευρώπη προσφύγων κυρίως από τη Συρία και μαζί  μεταναστών χωρίς νόμιμα έγγραφα από διάφορες χώρες, μέσω Τουρκίας, με βασική πύλη εισόδου τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, δεν επηρεάζει έντονα μόνο τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και την εσωτερική πολιτική κατάσταση σε όλες σχεδόν τις χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν θέτει σε δοκιμασία μόνο τη Συνθήκη Σένγκεν και τους κανόνες του Δουβλίνου. Αναδεικνύει τα όρια και τις ανεπάρκειες της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας της Ευρώπης. Όχι μόνο της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας και της Κοινής Πολιτικής Ασφαλείας και Άμυνας αλλά και των αντίστοιχων εθνικών πολιτικών των κρατών – μελών, πρωτίστως αυτών που λόγω μεγέθους, ιστορικών σχέσεων με κρίσιμες περιοχές, της θεσμικής τους ιδιότητας ως μόνιμων μελών του ΣΑ του ΟΗΕ ή της  διαθεσιμότητας τους να αναλάβουν στρατιωτική δράση διαδραματίζουν σημαντικό διεθνή ρόλο.

Η προσφυγική κρίση ως ευρωπαϊκή πολιτική και κοινωνική δοκιμασία που συνδέεται με θεμελιώδη ζητήματα εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας είναι πλέον εμφανές ότι επιταχύνει πιο σοβαρές και πρακτικές πρωτοβουλίες σε σχέση  με τη Συρία. Αυτό δείχνει η τελευταία  απόφαση του Σ.Α. Το ίδιο ισχύει -τηρουμένων των αναλογιών – και ως προς τη Λιβύη.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η προσφυγική κρίση αναδεικνύει τη σημασία των ελληνικών συνόρων ως εξωτερικών συνόρων της ΕΕ με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Η ικανότητα και η επάρκεια του ελληνικού κρατικού μηχανισμού να φυλάξει τα εθνικά σύνορα ως ευρωπαϊκά κρίνεται από τα άλλα κράτη –  μέλη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς από μια πολύ συγκεκριμένη οπτική γωνία: Από πλευράς αστυνομικής καθώς αστυνομικού χαρακτήρα είναι οι αρμοδιότητες της  συνοριοφυλακής και ακτοφυλακής των κρατών – μελών που συνδέονται με τις αρμοδιότητες της Ε.Ε. στο πλαίσιο των άρθρων 77 και 79 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ε.Ε. Ειδικότερα δε από την άποψη της γρήγορης και αποτελεσματικής καταγραφής, ταυτοποίησης και προσωρινής φιλοξενίας όσων δικαιούνται το status του πρόσφυγα και της προώθησής τους στις χώρες  που αναλαμβάνουν την οριστική τους φιλοξενία.

Προηγείται βέβαια η ανάδειξη του ρόλου της Τουρκίας τόσο ως προς τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών κυμάτων όσο και ως προς τη διεθνή  αντιμετώπιση της κατάστασης στη Συρία.  Η σχέση Ε.Ε. – Τουρκίας απέκτησε πρακτική κρισιμότητα τέτοια που υπερβαίνει κατά πολύ τη θεσμική σχέση της Ε.Ε. με μία υποψήφια προς ένταξη χώρα. Μόνο που η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και ευρύτερα οι σχέσεις Ε.Ε. – Τουρκίας ήταν πάντα και είναι για την Ελλάδα και την Κύπρο ζήτημα και πιο συγκεκριμένο και ευρύτερο από την πολιτική διεύρυνσης της Ε.Ε. και γενικότερα την ευρωπαϊκή πολιτική. Ήταν και είναι ζήτημα αναγόμενο στον σκληρό πυρήνα των εθνικών μας θεμάτων, των μειζόνων ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας.

Η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας όπως και κάθε άλλης υποψήφιας προς ένταξη χώρας εξαρτάται από τη στάση όλων των κρατών – μελών λόγω του διακυβερνητικού χαρακτήρα της διαδικασίας. Από την άποψη αυτή η προσφυγική κρίση και ο ιδιαίτερος ρόλος της Τουρκίας ούτε μεταβάλλουν το θεσμικό πλαίσιο της ενταξιακής πορείας, ούτε μειώνουν τις λεγόμενες κυπρογενείς υποχρεώσεις της. Η προσφυγική παράμετρος όμως έχει εντείνει τις πολιτικές επαφές Ε.Ε. – Τουρκίας και τη συνεργασία στα πεδία της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφαλείας και επηρεάζει τη γενική ισορροπία των ευρωτουρκικών σχέσεων που ακολουθεί τους ρυθμούς της λεγόμενης μακράς διαρκείας στον ιστορικό χρόνο. Η αλήθεια πάντως είναι ότι η Ε.Ε. δεν μπόρεσε ούτε να εγκαταστήσει τα κέντρα ταυτοποίησης σε τουρκικό έδαφος, ούτε να ενεργοποιήσει πραγματικά τη συμφωνία επανεισδοχής, δεν έθεσε δε καν το ζήτημα των πλωτών  κέντρων.

Από τη σκοπιά συνεπώς των ελληνικών εθνικών θεμάτων η ευρωπαϊκή διαχείριση της προσφυγικής κρίσης συνδέεται :

– Με το Κυπριακό για το οποίο καθοριστικός παράγων ήταν και είναι πάντα η Τουρκία.

– Με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις  στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

– Με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στο βαθμό που αυτή ενδιαφέρει τη Τουρκία  και – κάτι  πολύ πιο κρίσιμο – με  το πολιτικό πλαίσιο της ευρύτερης σχέσης Ε.Ε. – Τουρκίας.

Συνδέεται επίσης και με τις σχέσεις Ε.Ε. – πΓΔΜ, συνεπώς και με τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – πΓΔΜ, εφόσον η χώρα αυτή αποτελεί τμήμα της χερσαίας διαδρομής προσφύγων που καταγράφονται και ταυτοποιούνται στην Ελλάδα και μεταβαίνουν σε άλλα κράτη – μέλη της ΕΕ προς φιλοξενία γιατί έχουν κατανεμηθεί σε αυτά. Η προσφυγική  κρίση δεν αλλάζει τα δεδομένα που υπάρχουν ως προς  το λεγόμενο ονοματολογικό, τις αποφάσεις του Σ.Α. και την αποστολή του κ. Νιμιτς.  Είναι όμως ένα στοιχείο που πρέπει να το εντάξουμε στην ανάλυσή μας γύρω από τις παραμέτρους της περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας στα Βαλκάνια ( το πρόβλημα οξύνεται και δεν απομειώνεται  ) που μαζί με το σεβασμό των αρχών και αξιών του ΝΑΤΟ προσδιορίζει τη στάση της χώρας μας ως προς την προοπτική ένταξης της πΓΔΜ στο πλαίσιο της πολιτικής των «ανοικτών θυρών». Ως προς την πρόοδο της πορείας ένταξης στην Ε.Ε. οι περιοδικές  εκθέσεις της Επιτροπής και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου θέτουν πολλά και βαριά θέματα, που είναι ανεξάρτητα από το ονοματολογικό και δεν μεταβάλλονται από τη συγκυρία του προσφυγικού.

Μέσα σε αυτό το διεθνοπολιτικό πλαίσιο πρέπει να τοποθετηθούν όλα τα επιμέρους τεχνικά ζητήματα που έχουν τη δική τους σημασία. Το πιο κρίσιμο από αυτά είναι η συμμετοχή ευρωπαϊκών μηχανισμών ( από τη FRONTEX όπως υφίσταται μέχρι την Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή, όπως προτείνεται με το τελευταίο σχέδιο Κανονισμού που παρουσίασε η Επιτροπή ) στη φύλαξη των συνόρων των κρατών – μελών που είναι εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Είτε η συμμετοχή αυτή συνίσταται στην επικούρηση είτε την υποκατάσταση (!) των εθνικών μηχανισμών. Είτε ερμηνεύσει κάποιος με διασταλτικό είτε με συσταλτικό τρόπο τα άρθρα 77 και 79 της ΣΛΕΕ. Τα ζητήματα αυτά που ανάγονται στην κυριαρχία των κρατών – μελών θα κριθούν μέσα από μια δύσκολη διαπραγμάτευση στο Συμβούλιο, αλλά και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπό την πίεση της εξέλιξης της συγκυρίας ως προς το προσφυγικό τους μήνες που έρχονται. Σε κάθε όμως περίπτωση υπάρχουν θεμελιώδεις αρχές ιδιαίτερα σημαντικές για τη χώρα μας που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Πρώτη θεμελιώδης αρχή είναι ο καθορισμός των συνόρων των κρατών – μελών που θεωρούνται εξωτερικά σύνορα της Ε.Ε. και προστατεύονται ως τέτοια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αποδεχθεί την αντίληψη του αντίστοιχου κράτους – μέλους ως προς τα σύνορα του καθώς αυτό συνδέεται με τον πυρήνα της κυριαρχίας του κάθε κράτους – μέλους και με τον προσδιορισμό της επικρατείας του που είναι και επικράτεια επί της οποίας ισχύει  η ευρωπαϊκή έννομη τάξη.  Από την άποψη αυτή η προστασία των ελληνικών θαλάσσιων συνόρων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ως εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, έστω αστυνομικά, δηλαδή σε επίπεδο συνοριοφυλακής και ακτοφυλακής έχει ιδιαίτερη σημασία. Αρκεί αυτό να ισχύσει ως κανόνας και ως πρακτική.

Αυτό αφορά όμως όχι μόνο τα σύνορα χερσαία και θαλάσσια, δηλαδή τη χωρική θάλασσα, προφανώς και τον εναέριο χώρο (που παρότι δεν είναι πρακτικά κρίσιμος για την είσοδο προσφύγων και μεταναστών έχει τη μεγάλη σημασία του), αλλά και τα κυριαρχικά δικαιώματα ( θαλάσσιες ζώνες ) και τις  αρμοδιότητες που αναγνωρίζονται κατά το διεθνές δίκαιο ( πχ. FIR και SAR ). Αυτό είναι εν προκειμένω κρίσιμο κυρίως για την αρμοδιότητα έρευνας και διάσωσης που ασκούν τα παράκτια κράτη, όπως η Ελλάδα. Είχα την ευκαιρία να αναφερθώ διεξοδικά στα ζητήματα αυτά  σε πρόσφατη εκδήλωση του ΕΟΔΔ και των Πανεπιστημίων Αθηνών και Πελοποννήσου ( Πολιτικές διαστάσεις του Δικαίου της Θάλασσας στην Ανατολική Μεσόγειο – Η ελληνική θέση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, 10.11.2015 )*.

Ο προσδιορισμός των ελληνικών θαλάσσιων, χερσαίων και εναερίων συνόρων, των  ζωνών  άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και του χώρου επί του οποίου ασκείται η ελληνική αρμοδιότητα για θέματα έρευνας και διάσωσης γίνεται από την Ελλάδα  και πρέπει να γίνεται δεκτός από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς. Αυτός ο απλός κανόνας πρέπει να ισχύει και σε σχέση με το ευρωπαϊκό σύστημα επιτήρησης των θαλάσσιων συνόρων( ΕUROSUR ), αλλά και σε σχέση με τον «Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό» ( SES ).

Η πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής πρέπει κατά τη γνώμη μου να αντιμετωπισθεί από τη χώρα μας σε αυτό το επίπεδο και με αυτό το θεμελιώδες κριτήριο. Αντί η Ελλάδα να καλείται να αποδείξει αν κινείται αποτελεσματικά ως προς την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδείξει με τις οποίες  νέες ρυθμίσεις εισαχθούν ότι σέβεται και προστατεύει τα ελληνικά σύνορα, την ελληνική κυριαρχία, τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και τις ελληνικές διεθνείς  αρμοδιότητες. Το πλαίσιο αυτό προσδιορίζει και τα ζητήματα συνεργασίας της ΕΕ με τρίτες χώρες ( όπως η Τουρκία ή η ΠΓΔΜ ) καθώς η συνεργασία αυτή σε κάθε περίπτωση πρέπει να σέβεται επίσης την κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τις διεθνείς αρμοδιότητες των συνοριακών κρατών – μελών, άρα στην περίπτωσή μας της Ελλάδας.

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής 3/1/2016

2016-03-22. Τα συγκοινωνούντα δοχεία Συρία και Υεμένη!

on Tuesday, 22 March 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι διεθνολόγος, σύμβουλος εκτίμησης γεωπολιτικών κινδύνων.

(Φωτ.: 09/06/2015 - Τα ερείπια ενός σπιτιού από τους βομβαρδισμούς των δυνάμεων της Σαουδικής Αραβίας στην πόλη Σαναά, πρωτεύουσα της Υεμένης, που είχαν σαν στόχο να πλήξουν θέσεις των Σιιτών που ήλεγχαν την πόλη. Η ανακοίνωση της αποχώρησης, σήμερα, των στρατευμάτων της Σ. Αραβίας μόνο τυχαία δεν είναι με την πριν από δύο μέρες αποχώρηση της Ρωσίας από τη Συρία.)

Μετά την ανακοίνωση «αποχώρησης» της Ρωσίας από τη Συρία, ήρθε και η σειρά της Σαουδικής Αραβίας να ανακοινώσει τη δική της «αποχώρηση» από την Υεμένη.
Ο εκπρόσωπος Τύπου της Συμμαχίας των χωρών υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, που μάχονται τους Σιίτες αντάρτες Houthi στην Υεμένη, Ταξίαρχος Ahmed al-Asiri, δήλωσε στις 16 Μαρτίου 2016 ότι έχουν ολοκληρωθεί οι κύριες στρατιωτικές επιχειρήσεις της Συμμαχίας και ότι πλέον θα επικεντρωθούν στην αποκατάσταση της τάξης και την ανοικοδόμηση της Υεμένης. Ο Ταξίαρχος επεσήμανε ότι η Σαουδική Αραβία θα συνδράμει τη νόμιμη κυβέρνηση της Υεμένης μέχρι να αποκατασταθεί πλήρως η σταθερότητα στη χώρα. Με τη σειρά του, ο αναπληρωτής διοικητής των υεμενικών δυνάμεων Στρατηγός Ali Mohsen al-Ahmar δήλωσε ότι ο ίδιος και οι δυνάμεις που ελέγχει θα συνεχίσουν να συνεργάζονται με τη Συμμαχία για την αποκατάσταση της τάξης και την ανοικοδόμηση της χώρας μετά την καταστροφή που επέφεραν οι αντάρτες Houthis. Ήδη στην πόλη Ταΐζ κοντά στο Άντεν η ζωή άρχισε να βρίσκει τους ρυθμούς της, οι κάτοικοι άρχισαν να επιστρέφουν στα σπίτια τους και να λειτουργεί ξανά η αγορά.
Οι «σύμμαχοι» πονοκέφαλος για Μόσχα και Ριάντ
Η ανακοίνωση της αποχώρησης των ρωσικών στρατευμάτων από τη Συρία στις 14 Μαρτίου και ακολούθως δυο μέρες αργότερα η ανακοίνωση τερματισμού των στρατιωτικών επιχειρήσεων των Σαουδαράβων στην Υεμένη κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι. Πληροφορίες θέλουν τη Μόσχα και το Ριάντ να βρίσκονται σε επικοινωνία και με τις κινήσεις τους να θέλουν να τιθασεύσουν τις φιλοδοξίες των κυριότερων «συμμάχων» τους στη Μέση Ανατολή: του Ιράν και της Τουρκίας, αντίστοιχα!
Αν και έχουν δει το φως της δημοσιότητας πολλές μελέτες και άρθρα που αφορούν τους λόγους της στρατιωτικής εμπλοκής της Ρωσίας στη συριακή κρίση, μια αιτία που έχει υποεκτιμηθεί από τους αναλυτές είναι ο φόβος της δράσης των ακραίων οργανώσεων των Σιιτών, όπως είναι η Hezbollah, που υποστηρίζουν τις δυνάμεις του Προέδρου της Συρίας, Bashar al-Assad, σε σχέση και την ώρα που γίνονται παράλληλα προσπάθειες από πολιτικούς κύκλους στην Τεχεράνη να περιορίσουν την ισχύ των ακραίων παρατάξεων στο εσωτερικό της χώρας. Εάν έμενε μόνη της η Hezbollah να βοηθάει τον Assad, τότε αυτό θα απογείωνε το προφίλ της και την ισχύ της στη Συρία, το Λίβανο και μέσα στο ίδιο το πολιτικό σύστημα του Ιράν. Ενδεχομένως η υπέρμετρη εμπλοκή της να καθιστούσε ακόμη πιο αδιάλλακτο το καθεστώς Assad, δυσκολεύοντας περισσότερο την προοπτική τερματισμού του πολέμου και την έναρξη των συνομιλιών με τους αντικαθεστωτικούς.
Εμπλεκόμενη η Ρωσία στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Συρίας έθεσε αυτόματα στο περιθώριο τη Hezbollah και τις υπόλοιπες σιιτικές οργανώσεις, ενώ παράλληλα εντάσσοντάς τες υπό ρωσικό έλεγχο μαζί με τις υπόλοιπες καθεστωτικές δυνάμεις ουσιαστικά ασκούσε έλεγχο επί της δράσης τους. Όντας πλέον αποδυναμωμένες και με ελεγχόμενη δράση, οι σιιτικές και αλαουικές δυνάμεις του Assad εκτιμήθηκε ότι δεν αποτελούν απειλή για την επόμενη μέρα, έτσι η Ρωσία, εξασφαλίζοντας την πρόσβαση του Assad στο 25% του εδάφους της παλιάς Συρίας, ολοκλήρωσε την στρατιωτική της αποστολή και «αποσύρθηκε», όπως ακριβώς τα είχε συμφωνήσει με τις ΗΠΑ πριν τη Σύνοδο των G-20 στην Αττάλεια της Τουρκίας.

Το δώρο της Ρωσίας και των ΗΠΑ στη Σαουδική Αραβία
Η κίνηση της Ρωσίας έδωσε μεγάλη ανάσα και σε ένα φαινομενικό της αντίπαλο και αντίπαλο του Assad: τη Σαουδική Αραβία! Όσο τα ρωσικά αεροσκάφη κατέστρεφαν τα κομβόι εφοδίων και πετρελαίου του Ισλαμικού Κράτους προς την Τουρκία, όσο οι ρωσικές δυνάμεις βοηθούσαν την προέλαση των Κούρδων και των κυβερνητικών δυνάμεων στα τουρκοσυριακά σύνορα και όσο το ΝΑΤΟ δεν έπεφτε στις τουρκικές παγίδες για εμπλοκή στο συριακό χάος, τόσο η Άγκυρα πίεζε το Ριάντ για έναρξη κοινών επιχειρήσεων υπέρ των αντικαθεστωτικών στη Συρία, εκβιάζοντας ουσιαστικά με την τουρκική υποστήριξη στη Σαουδική Αραβία σε άλλα θέματα που «έκαιγαν» τη σαουδαραβική πλευρά. Με την «αποχώρηση» της Μόσχας από τη Συρία, το Ριάντ «αφόπλισε» τη σύμμαχό του Τουρκία από τα επιχειρήματά της υπέρ μιας στρατιωτικής εισβολής.
Η «αποχώρηση» της Ρωσίας από τις συριακές στρατιωτικές επιχειρήσεις ήταν το μεγάλο δώρο της Μόσχας –και των ΗΠΑ– στη Σαουδική Αραβία, ώστε και εκείνες με τη σειρά τους να ολοκληρώσουν τις επιχειρήσεις και να αποχωρήσουν στρατιωτικά από την Υεμένη, δίνοντας την ευκαιρία στους μετριοπαθείς της Τεχεράνης να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά τη στάση τους και την επιδίωξή τους για άνοιγμα των σχέσεων με τη Δύση –και τη Σαουδική Αραβία– έναντι των ακραίων απομονωτιστών Σιιτών, που υποστήριζαν ανοιχτά τη Hezbollah και τους Houthis, και κρυφίως υπονόμευαν το άνοιγμα του Ιράν στον κόσμο.
Έτσι, η δήλωση του Ρώσου Προέδρου, Vladimir Putin, ότι αν χρειαστεί, εντός 48 ωρών, η Ρωσία μπορεί να είναι παρούσα πάλι στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή μάλλον έχει αποδέκτες κυρίως το καθεστώς Assad, τους Ιρανούς και τους Τούρκους, παρά άλλους εμπλεκόμενους στην κρίση.

2016-02-17. O πόλεμος στη Συρία και οι Κούρδοι

on Wednesday, 17 February 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Χρήστος Μηνάγιας, Ταξίαρχος ε.α., Συγγραφέας, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2016-02-17. O πόλεμος στη Συρία και οι Κούρδοι

Η Μέση Ανατολή είναι η πιο περίπλοκη περιοχή του πλανήτη λόγω της ιδεολογικής, θρησκευτικής και κοινωνικής της δομής. Οι περιφερειακές διενέξεις και οι πολιτικές εξελίξεις από τη μια πλευρά, καθώς επίσης το έλλειμμα ασφάλειας και η οικονομική κατάρρευση από την άλλη, κλιμακώνουν την αστάθεια στη Συρία και τίθεται υπό αμφισβήτηση η νομιμοποίηση της κεντρικής διοίκησης της. Αν σε αυτά προσθέσουμε τους 470.000 νεκρούς, τους 1.900.000 τραυματίες και τους πρόσφυγες που ξεπερνούν το 45% του γενικού πληθυσμού της χώρας (βλ. Σχετική Έκθεση του Syrian Center for Policy Research) εμφανώς προκύπτει ότι, η Συρία χάνει την κρατική της οντότητα και βρίσκεται υπό διαμελισμό.

Διαβάστε ΕΔΩ τη συνέχεια!

5/4/2016. Η διαχείριση του «μεταναστευτικού» από την Άγκυρα

on Tuesday, 05 April 2016. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Γράφει ο Χρήστος Μηνάγιας, Ταξίαρχος ε.α., Συγγραφέας, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

5/4/2016. Η διαχείριση του «μεταναστευτικού» από την Άγκυρα

Τους τελευταίους μήνες το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου κλιμακώνει σταδιακά την αλαζονική και τυχοδιωκτική του συμπεριφορά σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο προκειμένου να διαφυλάξει την εξουσία του. Σε εθνικό επίπεδο, οι πρόσφατες εξελίξεις στην Τουρκία φέρνουν στη μνήμη τα τρομοκρατικά στερεότυπα και τις σκοτεινές περιόδους του ολοκληρωτισμού στον 20ο αιώνα. Ειδικότερα, στην Τουρκία διεξάγεται ένας εμφύλιος πόλεμος, η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, οι μεταρρυθμίσεις που αρχικά υποσχέθηκε το κυβερνόν ΑΚΡ έχουν δώσει τη θέση τους σε συστηματικές παραβιάσεις των ατομικών ελευθεριών, των ατομικών δικαιωμάτων, της ελευθερίας έκφρασης και της ελευθερίας του τύπου, ενώ δεκάδες χιλιάδες παιδιά έχουν βίαια σταλεί στα ισλαμικά σχολεία προκειμένου να παρακολουθήσουν υποχρεωτικά την ισλαμική θρησκευτική εκπαίδευση. Από την άλλη πλευρά, σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο η Τουρκία του Ερντογάν  κατέδειξε ότι, είτε δεν μπόρεσε να αντιληφθεί, είτε δεν θέλησε να δει τις αλλαγές των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή. Μάλιστα, η κατάρρευση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και η όξυνση των ενδημικών προβλημάτων ασφαλείας της θα έχουν άμεσες επιπτώσεις στην εσωτερική πολιτική της χώρας, θέτοντας σε αμφισβήτηση ακόμη και το μέλλον του κόμματος ΑΚΡ.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2016-03-03. Οι «προσφυγικές» ροές και οι επιπτώσεις των παγκόσμιων κλιματικών αλλαγών στην Τουρκία και την ασφάλεια της

on Thursday, 03 March 2016. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Γράφει ο Χρήστος Μηνάγιας, Ταξίαρχος ε.α., Συγγραφέας, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-03. Οι «προσφυγικές» ροές και οι επιπτώσεις των παγκόσμιων κλιματικών αλλαγών στην Τουρκία και την ασφάλεια της

Η μέχρι τώρα συμπεριφορά της τουρκικής κυβέρνησης κατέδειξε ότι, η Άγκυρα διαχειρίζεται την «προσφυγική» κρίση επικίνδυνα, ανεύθυνα και τυχοδιωκτικά, λαμβανομένου υπόψη της σοβαρότητας και των ακόλουθων διαστάσεων που αυτή έχει και τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η Ελλάδα: α. Οικονομική.  β. Σίτιση, διαμονή και εγκατάσταση. γ. Νομικό καθεστώς των προσφύγων. δ. Κοινωνικο-πολιτιστική και ένταξη στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης και της εκμάθησης της γλώσσας. ε. Εργασιακή απασχόληση και κοινωνική ασφάλεια. στ. Δημογραφική. ζ. Αντιμετώπιση των προβλημάτων ασφάλειας που θα δημιουργηθούν. η. Υγειονομική. θ. Εκπαιδευτική (εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, πρόσληψη εκπαιδευτικού προσωπικού κ.λπ.). ι. Προστασία των παιδιών από την κακοποίηση και εκμετάλλευση. ια. Προστασία των γυναικών από την κακοποίηση και σεξουαλική εκμετάλλευση.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος

on Friday, 26 February 2016. Posted in Ανακοινώσεις

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος

Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος

Μετά την απόλυτα θετική ανταπόκριση στο σεμινάριο που διοργάνωσε το ΕΛΙΣΜΕ το φθινόπωρο του 2015 με θέματα Στρατηγικής και Άμυνας, το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών διοργανώνει Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντος στα γραφεία του (Νίκης 11, 4ος Όροφος, Σύνταγμα), διάρκειας 25 ωρών κάθε Τρίτη ή/και Πέμπτη (όπως φαίνεται παρακάτω) 18.00 – 20.30, από 5 Απριλίου, έως και την Τρίτη 7 Ιουνίου 2016.

Κατεβάστε ΕΔΩ! το φυλλάδιο του Σεμιναρίου!

Κατεβάστε ΕΔΩ! την Αίτηση Εγγραφής στο Σεμινάριο!

Τα επί μέρους αντικείμενα του Σεμιναρίου, είναι τα ακόλουθα:

01. Άνοδος Κίνας, συσχετισμός ισχύος στην άπω ανατολή (Β. Μαρτζούκος) και γεωπολιτικές εξελίξεις στην Αρκτική-Τρίτη 05 Απριλίου (Ι. Δασκαλάκης).

02. Ευρωατλαντικές σχέσεις- Πέμπτη 07 Απριλίου  (Χ. Ζιώγας).

 

03. Κρίση Ουκρανίας – σχέσεις Ρωσίας και Δύσεως-Τρίτη 12 Απριλίου   (Ι. Δασκαλάκης).

 

04. Τα Βαλκάνια στη σκιά του χθες- Τρίτη 19 Απριλίου  (Γ. Δουδουμης).

 

05. Η ισλαμική τρομοκρατία στο πλαίσιο του παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος ασφαλείας- Τρίτη 10 Μαΐου  (Δ. Στεργίου).

 

06. Εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και εμφύλιος πόλεμος στη Συρία- Πέμπτη 12 Μαΐου (Ι. Μπαλτζώης).

 

07.Ενέργεια και Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο υπό το πρίσμα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων- Τρίτη 17 Μαΐου (Β. Κοψαχείλης).

 

08. Δημογραφία και Μετανάστευση οδηγούν στο τέλος την Ελληνική ταυτότητα- Τρίτη 24 Μαΐου (Α. Λαυρέντζος).

09. Διεθνεις διαστασεις και επιπτωσεις του μεταναστευτικου ζητηματος στο γεωπολιτικο σύμπλοκο της Ν.Α. Μεσογειου και της ΕΕ. Μια ολιστικη προσεγγιση- Τρίτη 31 Μαΐου (Ν. Δενιόζος).

 

10. Κυπριακό: Ιστορικό - εξελίξεις και οι επιπτώσεις μιας βιαστικής λύσεως- Τρίτη 05 Ιουνίου (Π. Γκαρτζονίκας).

Η διάρκεια κάθε συνεδρίας είναι: 2 ώρες και 15 λεπτά. Η 1η Περίοδος: 75 λεπτά και Διάλειμμα: 15 λεπτά. Η 2η Περίοδος: Ερωτήσεις – Σχόλια: 45 λεπτά.

Οι Εισηγητές του Σεμιναρίου

Τις εισηγήσεις αναλαμβάνουν καταξιωμένα μέλη του Ινστιτούτου όπως ανώτατοι Αξιωματικοί, εν αποστρατεία, των τριών κλάδων των ΕΔ, καθώς και έγκριτοι αρμόδιοι καθηγητές. Συνοπτικά Βιογραφικά Σημειώματα των εισηγητών (Χ. ΖΙΩΓΑΣ, Π. ΓΚΑΡΤΖΟΝΙΚΑΣ, Ι. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ, Ν. ΔΕΝΙΟΖΟΣ, Γ. ΔΟΥΔΟΥΜΗΣ, Β. ΚΟΨΑΧΕΙΛΗΣ, Α. ΛΑΥΡΕΝΤΖΟΣ, Β. ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, Ι. ΜΠΑΛΤΖΩΗΣ, Δ. ΣΤΕΡΓΙΟΥ) μπορείτε να διαβάστε στη Βάση των ΒΣ των αρθρογράφων και συνεργατών του Ινστιτούτου ΕΔΩ!.

 

Οδηγός Σπουδών και Πιστοποιητικά Παρακολούθησης

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image009.jpg

Προ της ενάρξεως του σεμιναρίου θα δίδεται στους σπουδαστές εισαγωγικό έντυπο με κατάλληλη εκπαιδευτική ύλη (οδηγός σπουδών). Μετά το πέρας του σεμιναρίου, θα χορηγηθεί στους σπουδαστές πιστοποιητικό παρακολουθήσεως, καθώς και σχετικό CD-ROM (powerpoint εισηγήσεων, βιβλιογραφία και συναφή κείμενα).

Δαπάνες

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image011.jpg

Οι σπουδαστές αντί διδάκτρων, καταβάλλουν στο ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. 50€ προκειμένου να καταστούν μέλη του Ινστιτούτου επί ένα έτος (εντός του έτους αυτού, προβλέπεται η δωρεάν χορηγία του τριμηνιαίου περιοδικού μας «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ» και πρόσκληση συμμετοχής στις εκδηλώσεις μας), καθώς και 20€ επιπλέον για το σύνολο της γραμματειακής υποστηρίξεως καθώς και παροχής καφέ και αναψυκτικών. Μέλη του Ινστιτούτου δύνανται να παρακολουθήσουν το Σεμινάριο έναντι καταβολής 50 €, ως δωρεάς προς το ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ..

Επικοινωνία και Εγγραφές

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image012.jpg

Οι δηλώσεις συμμετοχής θα πρέπει να γίνουν από την 1η έως τις 31 Μαρτίου, είτε στην γραμματεία στο τηλ. 210-8211025 (Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη από 09.30 έως 14.00), είτε ηλεκτρονικά στο This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Περισσότερα για το ιστορικό, τους σκοπούς και την δραστηριότητα του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ., αναγράφονται στην ιστοσελίδα του www.elisme.gr

Η φιλοδοξία μας

http://www.elisme.gr/images/Seminars/image013.jpg

Το Σεμινάριο περί Διεθνών Εξελίξεων Εθνικού Ενδιαφέροντοςτου ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. φιλοδοξεί να αναδείξει σημαντικές παραμέτρους όπως: τα εθνικά συμφέροντα, οι εθνικοί σκοποί, τα εθνικά θέματα, οι Ευρωατλαντικές σχέσεις και η Ελλάδα, οι σχέσεις Ρωσίας και Δύσεως, τα θέματα των Βαλκανίων, το Ισλάμ και η ισλαμική τρομοκρατία,οι εξελίξεις στην Μ. Ανατολή και ο εμφύλιος της Συρίας, η ενέργεια και η ασφάλεια στην Α. Μεσόγειο,το μεταναστευτικό και δημογραφικό ζήτημα, η Μεταναστευτική ευρωπαϊκή και ελληνική πολιτική και το Κυπριακό θέμα.

Το Σεμινάριο προσφέρεται για πτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, αξιωματικούς των ΕΔ, μαθητές ΑΣΕΙ, καθώς και για κάθε ενεργό πολίτη.

Με μεγάλη μας χαρά θα σας συναντήσουμε στις διαλέξεις μας και σας παρακαλούμε να ενημερώσετε και τα γνωστά σας πρόσωπα που ενδιαφέρονται για μια αντικειμενική και αξιόπιστη ενημέρωση!

 

2015-09-30. Οι Πρόσφυγες και το ηθικό και νομικό καθήκον των ΗΠΑ.

on Wednesday, 30 September 2015. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-09-30. Οι Πρόσφυγες και το ηθικό και νομικό καθήκον των ΗΠΑ.

 

Στην βάση του αγάλματος της Ελευθερίας στην Νέα Υόρκη είναι χαραγμένα σε μια πλάκα, που τοποθετήθηκε το 1903,   στίχοι του περίφημου ποιήματος  της Emma Lazarus, The New Colossus, που αντικατοπτρίζουν το πραγματικό πρόσωπο της Αμερικής που γνωρίζαμε, που αγαπήσαμε, που θέλουμε να είναι πάντα έτσι:

Give me your tired, your poor,
Your huddled masses yearning to breathe free,
The wretched refuse of your teeming shore.
Send these, the homeless, tempest-tost to me,
I lift my lamp beside the golden door!” (όλο το ποίημα στο τέλος).

Αυτά τα λόγια,  γραμμένα  το 1883,  απεικονίζουν και καταδεικνύουν τις Ηνωμένες Πολιτείες ως το καταφύγιο για τους ανθρώπους, «τους κουρασμένους, τους φτωχούς, που με λαχτάρα αναζητούν να αναπνεύσουν ελεύθερα, στείλτους σε μένα να τους φιλοξενήσω, κρατάω την λάμπα μου για να τους υποδεχτώ δίπλα στην χρυσή πόρτα», όπως λέει το ποίημα, σε ελεύθερη μετάφραση,  εσύ Αμερική μητέρα των εξορίστων, των διωκόμενων  και των καταφρονημένων, που είχαν διασχίσει τον Ατλαντικό  ωκεανό και αναζητούσαν ένα νέο σπίτι και μια καλύτερη ζωή από ό, τι έζησαν στους χώρους που άφησαν πίσω.
«Η σημερινή μαζική ανθρωπιστική κρίση στη Μέση Ανατολή,  έχει δημιουργήσει μια πλημμύρα  προσφύγων που εξέρχεται από τη Συρία και το Ιράκ  και  υποχρεώνει τη χώρα μας να εφαρμόσουν ένα νέο  καλωσόρισμα, όπως  αναφέρθηκε στο ποίημά της η Έμα Λαζάρους» έγραψε σε ένα εξαιρετικό άρθρο της η καθηγήτρια Marjorie Cohn του  Thomas Jefferson School of Law.
«Με την εισβολή  στο Ιράκ, η οποία οδήγησε στη γέννηση του Ισλαμικού Κράτους, η κυβέρνηση των ΗΠΑ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους, συμπεριλαμβανομένων της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας, χρηματοδοτούν και παρέχουν  όπλα για την καταπολέμηση των δυνάμεων της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Συρία. Αυτό έχει επιδεινώσει την κρίση των προσφύγων βλέπουμε τώρα» συνεχίζει η καθηγήτρια Marjorie Cohn.
Ο  καθηγητής, ιστορικός  και συγγραφέας Juan Cole έγραψε ότι «η εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ δημιούργησε 4.000.000 πρόσφυγες, περίπου το ένα έκτο του πληθυσμού του Ιράκ. Αλλά οι ΗΠΑ πήραν μόνο μερικές χιλιάδες πρόσφυγες από το Ιράκ,  προκαλώντας μετά όλα τα προβλήματα.  Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να κάνουν κάτι καλύτερο τώρα  με τους πρόσφυγες από τη Συρία».
Ο δε πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ στρατηγός Κόλιν Πάουελ, μιλώντας για την εισβολή στο Ιράκ είπε την περίφημη φράση:“If you break it, you own it.”(Αν το σπάσεις, σου ανήκει)!!!
Ο πρόεδρος Ομπάμα υποσχέθηκε ότι οι ΗΠΑ θα δεχθούν περί τους 10.000 πρόσφυγες, από τους συνολικά 4.000.000 πρόσφυγες από την Συρία  και δέχθηκε σφοδρή κριτική. Έτσι ο ΥΠΕΞ Τζον Κέρι δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να δεχθούν 185.000 Σύριους πρόσφυγες, τα επόμενα δύο χρόνια, αλλά από ότι φαίνεται μάλλον δεν πρόκειται να συμβεί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, κατά την άποψή μου,  έχουν πλέον ηθική υποχρέωση, και ίσως και  νομική, να αποδεχθεί πολλές δεκάδες χιλιάδες  Σύριων προσφύγων. Οι διεθνείς κανόνες υποχρεώνουν όλες τις  χώρες του κόσμου να παρέχουν καταφύγιο σε όσους έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους για να ξεφύγουν από πόλεμο ή διωγμό. «Επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέχουν το 28% του παγκόσμιου πλούτου, θα πρέπει να λάβουν  τουλάχιστον το 28% των προσφύγων», σύμφωνα με την Phyllis Bennis του Ινστιτούτου Πολιτικών Μελετών. «Αυτό θα ισοδυναμούσε με περίπου 350.000 ανθρώπους. Και ότι  οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να καταβάλλουν  αμέσως στον ΟΗΕ το 28% των αναγκών   για την ανακούφιση  των προσφύγων, δηλαδή περίπου $ 5.5 δισεκατομμύρια, για  σχεδόν 6 εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία και  τις γειτονικές χώρες μέχρι το τέλος του 2015».
Ήδη πολλοί αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν την άποψη ότι σύμφωνα με το νομικό και ηθικό καθήκον τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αποδεχθούν και να καλωσορίσουν ένα  σημαντικό αριθμό προσφύγων.  Περισσότερα από 20 πρώην ανώτεροι Δημοκράτες  και Ρεπουμπλικάνοι  αξιωματούχοι  προτρέπουν την κυβέρνηση Ομπάμα να δεχθεί τουλάχιστον 100.000 πρόσφυγες από τη Συρία, και να συμβάλει με  ένα ποσό περίπου  $ 2 δισεκατομμυρίων  για τη χρηματοδότηση της επανεγκατάστασης τους και να βοηθήσουν τις διεθνείς προσπάθειες για την περίθαλψη των  προσφύγων.
Οι πρόσφυγες είναι το αποτέλεσμα του πολέμου στην Συρία (και του Ιράκ –Αφγανιστάν), μιας λανθασμένης έως εγκληματικής  πολιτικής των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή. Αντί οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί των να απαιτούν την  αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία, βοηθώντας, εκπαιδεύοντας, χρηματοδοτώντας ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις θα πρέπει αλλάξουν αντίληψη και πολιτική. Για την επίτευξη της ειρήνης  θα πρέπει να συνασπιστούν με άλλες δυνάμεις που μπορούν να βοηθήσουν και να επηρεάσουν καταστάσεις. Έτσι μετά τα τελευταία γεγονότα, την ιστορική συμφωνία με το Ιράν και την στρατιωτική παρουσία της αποφασιστικής Ρωσίας στην Συρία, οι καταστάσεις κρίνονται ευνοϊκές για την επίτευξη της ειρήνης στην περιοχή. Ο πρόεδρος Ομπάμα, απαλλαγμένος πλέον  από τα νεοφιλελεύθερα γεράκια του πολέμου και τους νεοσυντηρητικούς  (Ντέιβιντ Πετρέους, Τζον Άλλεν, Τζέφρευ Φέλτμαν) και του πολέμου με την Ρωσία, μπορεί  τώρα να συνασπιστεί  με τη Ρωσία και το Ιράν για την επιδίωξη μιας διπλωματικής λύσης για την τραγική αυτή σύγκρουση αναδεικνύοντας πάλι τις ΗΠΑ ηγέτιδα ολοκλήρου του κόσμου και όχι παγκόσμιο ταραχοποιό. Μάλιστα ο ίδιος ο αμερικανός πρόεδρος κάλεσε Ρωσία και Ιράν από το βήμα της συνόδου του ΟΗΕ (28-9-15)  να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση του Ισλαμικού κράτους, που οι ΗΠΑ μέχρι τώρα απέτυχαν ή δεν ήθελαν πραγματικά να αντιμετωπίσουν.  Έτσι θα δοθεί τέλος και στο ύψιστο αυτό πρόβλημα των προσφύγων, που ματώνει καθημερινά τις γειτονικές της Συρίας χώρες και φυσικά την Ευρώπη, με το τεράστιο αυτό κύμα της μετανάστευσης. Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία οι γείτονες της Συρίας Τουρκία, Ιορδανία, Ιράκ, Λίβανος και Αίγυπτος   έχουν δεχθεί μέχρι τώρα το 95% των προσφύγων. Η Τουρκία έχει δεχθεί περίπου 2.000.000 (όπως δήλωσε και στον ΟΗΕ ο Νταβούτογλου, η Ιορδανία 500.000, το Ιράκ 250.000 και η Αίγυπτος 140.000. Φυσικά οι υπόλοιποι έχουν διαχυθεί στην Ευρώπη, με το προσφυγικό να έχει πλέον αναδειχθεί το ύψιστο πρόβλημα, αλλά και το θέμα τριβής μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, καθιστώντας την έννοια της αλληλεγγύης σχεδόν ανύπαρκτη.
Και εδώ βέβαια θα πρέπει να γίνει ιδιαίτερη μνεία στα πλουσιότερα αραβικά κράτη της περιοχής, την Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Ομάν, το Μπαχρέιν και το Κουβέιτ   που αν και ομόθρησκα, ομόδοξα και ομοεθνή  δεν έχουν δεχθεί ούτε έναν Σύριο ή Ιρακινό πρόσφυγα και αρνούνται κατηγορηματικά και συνεχώς να παρέξουν την ιθαγένεια ή άσυλο στους πρόσφυγες. Δηλαδή από την μία ενισχύουν ποικιλοτρόπως τις εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις και από την άλλη δεν δέχονται πρόσφυγες από εκεί που ασέλγησαν πολιτικά, παραπέμποντας τους στην «ανθρωπιστική» Ευρώπη. Αν δεν είναι ηθική αναλγησία και τυχοδιωκτική πολιτική αλητεία, μήπως είναι ενδεχομένως ύπουλος σχεδιασμός; Ακόμη να αναφέρουμε και μια ιδιαίτερη περίπτωση, το Ισραήλ, που και αυτό αρνείται να πάρει Σύριο πρόσφυγα. Πολλοί από τους Σύριους πρόσφυγες είναι Παλαιστινιακής καταγωγής, που αυτοί ή οι γονείς των κατέστησαν πρόσφυγες κατά τον πόλεμο ανεξαρτησίας του Ισραήλ (1947-48), τον Nakba κατά τους Παλαιστινίους, εγκαταλείποντας την Παλαιστίνη καταφεύγοντας στις γειτονικές χώρες. Το Ισραήλ δεν θα πρέπει να ξεχνά την περίπτωση του πλοίου SS ST LOUIS, όταν το 1939, το πλοίο με 937 Εβραίους πρόσφυγες από την Ευρώπη για να γλυτώσουν από τους Ναζί  κατέφυγε στις ΗΠΑ. Τότε οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να τους δεχθούν και τους γύρισαν πίσω, όπου εκατοντάδες από αυτούς εξοντώθηκαν τελικά από τους Ναζί του Χίτλερ.
Όλα τα έθνη του κόσμου και ιδιαίτερα η ηγέτιδα του κόσμου οι ΗΠΑ θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι υφιστάμενοι πρόσφυγες θα πρέπει τελικά να αποκτήσουν το ανθρώπινο καταφύγιο που νομικά και ηθικά δικαιούνται.  Και φυσικά οι ΗΠΑ να κάνουν το καθήκον τους δεχόμενες τον αριθμό προσφύγων που τους αναλογεί. Και ας θυμηθούν ξανά τους στίχους του περίφημου ποιήματος της  Ελληνολάτριδος  Ema Lazarus , The New Colossus:
Not like the brazen giant of Greek fame,
With conquering limbs astride from land to land;
Here at our sea-washed, sunset gates shall stand
A mighty woman with a torch, whose flame
Is the imprisoned lightning, and her name
Mother of Exiles. From her beacon-hand
Glows world-wide welcome; her mild eyes command
The air-bridged harbor that twin cities frame.
"Keep ancient lands, your storied pomp!" cries she
With silent lips. "Give me your tired, your poor,
Your huddled masses yearning to breathe free,
The wretched refuse of your teeming shore.
Send these, the homeless, tempest-tost to me,
I lift my lamp beside the golden door!"

*Ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης είναι Αντιστράτηγος (ε.α.), πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ, απόφοιτος Tactical Intelligence School (U.S. Army), ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής.

[12 3 4 5  >>