Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Μήπως οι μίζες στα εξοπλιστικά εξηγούν το "φοβικό σύνδρομο" της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής;...

    Οι αποκαλύψεις γιά τα εξοπλιστικά στην πραγματικότητα επιβεβαίωσαν την κοινή  πεποίθηση: ότι στην διαδικασία παραγγελιών στρατιωτικού υλικού εμφιλοχωρούσε εδώ και χρόνια αθρόος χρηματισμός των αρμοδίων αξιωματούχων. "Ο κόσμος το είχε τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι", κατά την λαϊκή παροιμία. Η τεραστίων διαστάσεων, όπως αποδεικνύεται τώρα, διαφθορά, ήταν διακομματική. Στην ουσία, το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης χρησιμοποίησε τις μίζες α...

18-01-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-03-17. Η γεωστρατηγική αξία του ελληνικού θαλάσσιου χώρου ...

«H κατάκτησις της Ελλάδος υπό μιας Μεγάλης Χερσαίας Δυνάμεως θα δώσει πιθανότατα εις αυτήν την Δύναμιν την δυνατότητα ελέγχου ολοκλήρου της Παγκοσμίου Νήσου». Sir Halford J. Mackinder ΕΔΩ! ολόκληρο το άρθρο....

17-03-2014   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. Εξωτερική πολιτική ντροπής...

Η σημερινή μέρα είναι άλλη μια μέρα που οι Έλληνες θα την θυμόμαστε με θλίψη. Ο λόγος είναι η κατάντια της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας που την απογυμνώνει από τα τελευταία ίχνη αξιοπρέπειάς της.Μετά το απίθανο ότι «η μουσουλμανική, η οθωμανική κληρονομιά είναι μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς», το οποίο ξεστόμισε ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος πριν από λίγες μέρες, υφιστάμεθα σήμερα την ταπεινωτική επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού και...

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

2015-02-20. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων...

ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση ΚρίσεωνΑναδημοσίευση από το περιοδικό ‘Νέα Πολιτική’, Τεύχος 12, Νοε-Δεκ 2014Η διαχείριση κρίσεων πρέπει να θεσμοθετηθεί και να γίνει μέρος μίας ριζικής πολιτικής μεταρρύθμισης.Η διαχείριση κρίσεων αντιμετωπίζεται, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και εμπειρία, σε πολλαπλά επίπεδα. Στο επίπεδο της πρόληψης, της πρόγνωσης και της εκτίμησης κινδύνου το έργο αυτό είναι καθήκον ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, που είναι ανύπαρκτο...

20-02-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-06. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ!...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! Θα ακολουθήσουν:-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας κ...

06-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-03-18. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων. Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

18-03-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

2014-12-05. H Εθνική Αξιοπρέπεια...

Υπάρχει ένα άυλο αγαθό, απαραίτητο για την επιβίωση και την ιστορική συνέχεια των λαών, ιδίως αυτών που δεν διαθέτουν άφθονους υλικούς πόρους και πλούτο. Το αγαθό αυτό είναι η Εθνική Αξιοπρέπεια, που διασώζει ατομικά και συλλογικά τους πολίτες μίας χώρας από την απαξίωση, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, το ψυχικό σκότιος, και μεσοπρόθεσμα από την δουλεία και μακροπρόθεσμα από τον εκμηδενισμό τους.  Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια....

05-12-2014   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Articles tagged with: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΝΕΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ:« Οικονομία Ασφάλειας & Άμυνας - Διοικητική, Μηχανική & Υποστηρικτική Επιμελητεία»

on Monday, 05 December 2016. Posted in Ανακοινώσεις

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

ΝΕΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ:« Οικονομία Ασφάλειας & Άμυνας - Διοικητική,  Μηχανική & Υποστηρικτική Επιμελητεία»

Χρήσιμες Πληροφορίες

Φυλλάδιο του Σεμιναρίου σε μορφή WORD ΕΔΩ!

Το Πρόγραμμα του Σεμιναρίου ΕΔΩ!

Η Αίτηση Συμμετοχής ΕΔΩ!.

Οδηγός Σπουδών ΕΔΩ!

Συντονιστές του Σεμιναρίου είναι οι Γιαννιτσόπουλος Θεόδωρος (6983500063, This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.), Μπασαράς Αναστάσιος (6937520939, This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.). Μη διστάστε να επικοινωνήστε για οποιδήποτε πληροφορία.

Περισσότερα για το ιστορικό, τους σκοπούς και την δραστηριότητα του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. και του Σ.Α.ΣΙ., αναγράφονται στις ιστοσελίδες www.elisme.gr και http://www.ikaros.net.gr/ .

Δέστε (και ενημερωθείτε) ΕΔΩ! την παρουσίαση του ΕΛΙΣΜΕ.

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.) και ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Σχολής Ικάρων (Σ.Α.ΣΙ.),  στο πλαίσιο των επιμορφωτικών τους δραστηριοτήτων:     
-Συνδιοργανώνουν το Σεμινάριο του θέματος, διάρκειας 42 ωρών,
-υποστηριζόμενο από παρουσιάσεις PPT και κατάλληλη βιβλιογραφία,
-απευθυνόμενο σε: Μηχανικούς και Στελέχη Επιχειρήσεων και Υποστήριξης του Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, Στελέχη ΕΔ και ΣΑ, Πτυχιακούς και Μεταπτυχιακούς Φοιτητές καθώς και σε κάθε ενεργό Πολίτη, με βασικές ενότητες:

1.Αμυντική* Βιομηχανία και Τεχνολογία  (9Ω)
2.Βασικές Αρχές Προμηθειών και Οικονομικών - Εθνικός Αμυντικός Σχεδιασμός -Αμυντική Δημοσιονομική Πολιτική (9Ω)
3.Γενικά Περί Επιμελητείας (Logistics Introduction) & Ελληνική Αγορά Logistics (7Ω)
4.Διοικητική & Μηχανική Επιμελητείας (Logistics Management & Engineering) (9Ω)
5.Υποστηρικτική Επιμελητεία (Logistics Support) (8Ω)
*Ο όρος ‘αμυντικός’ περιλαμβάνει ‘ασφάλεια και άμυνα’.

Οι πέντε θεματικές ενότητες περιλαμβάνουν τα επιμέρους αντικείμενα, όπως φαίνονται παρακάτω:

Εισηγητικές Ομιλίες Προέδρων ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. και ΣΑ.Σ.Ι.


 1.  Αμυντική Βιομηχανία και Τεχνολογία:

α.Ανάλυση παγκόσμιας, ευρωπαϊκής και  εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας (η παρούσα κατάσταση και οι τάσεις, αδυναμίες και ευκαιρίες, όραμα και στρατηγικοί στόχοι, κρίσιμοι τεχνολογικοί τομείς, ανάπτυξη πλάνου δράσης).
β.Εθνική Αμυντική Βιομηχανική Στρατηγική (Γενικά, Οι προκλήσεις ασφαλείας και η ανάγκη διατήρησης ισχυρών ΕΔ, Η ανάγκη ανάπτυξης και διατήρησης ισχυρής Εγχώριας Αμυντικής Τεχνολογικής και Βιομηχανικής Βάσης, Οι στόχοι της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής, Ανάλυση του Περιβάλλοντος, Οι κρίσιμοι τεχνολογικοί και βιομηχανικοί τομείς , Μέτρα και Δράσεις για την Υποστήριξη των Κρίσιμων Τομέων βιομηχανικής δραστηριότητας, Αποτίμηση της Στρατηγικής).
γ.Οικονομικά του Συμβατικού Πολέμου(Εισαγωγή, Χαρακτηριστικά Συμβατικού Πολέμου, Σχέση Πραγματικής & Χρηματικής Οικονομίας και Στρατιωτικού Μηχανισμού,  Καταστροφή Στρατιωτικής και Οικονομικής Υποδομής, Σχεδιασμός, Ανάλυση 11 περιπτώσεων: 1. Επταετής Πόλεμος, 2. Ναπολεόντειοι πόλεμοι …5. Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος.. μέχρι 11. Επιχείρηση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους)
δ.Εθνικός Αμυντικός Σχεδιασμός-ΕΑΣ (Σύστημα Αμυντικού Σχεδιασμού, Προγραμματισμού και Προϋπολογισμού ΣΑΣΠΠ: Σχεδίαση- Καθορισμός Προγράμματος- Ανάπτυξη- Προμήθεια - Παραλαβή), Σύστημα Προμήθειας Αμυντικού Υλικού  ΣΠΑΥ: Μακροπρόθεσμη Σχεδίαση- Μεσοπρόθεσμος Προγραμματισμός- Βραχυπρόθεσμος Προγραμματισμός, Διαπιστώσεις, Προτάσεις).
ε.Προγράμματα Έρευνας για την Άμυνα και Ασφάλεια (Τρέχοντα χρηματοδοτικά προγράμματα (Έρευνας – Ανάπτυξης κλπ) στην Ευρωπαϊκή Ένωση,  Πρόσφατες εξελίξεις στη χρηματοδότηση ερευνητικών προγραμμάτων για την Άμυνα,  Διασύνδεση προγραμμάτων Έρευνας και Ανάπτυξης με το ΕΣΠΑ και με λοιπά χρηματοδοτικά πλαίσια,  Δυνατότητα συμμετοχής  σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα για την Άμυνα και την Ασφάλεια).
στ.Ελληνικές Αμυντικές Βιομηχανίες (Επισκόπηση Ελληνικής Αμυντικής Αγοράς, Νομοθεσία, H ‘Πίτα’ της Αμυντικής Αγοράς, Αδυναμίες, Ευκαιρίες, Προτάσεις ).

2. Βασικές Αρχές Οικονομικών και Προμηθειών - Εθνικός Αμυντικός Σχεδιασμός -Αμυντική Δημοσιονομική Πολιτική:

α.Βασικά Οικονομικά για Στελέχη (Γενικά,  Οικονομικές Εκθέσεις &Δηλώσεις, Χρηματοοικονομικοί Δείκτες, Διεργασία Προϋπολογισμού, Ανάλυση Διαχρονικής Αξίας Κεφαλαίου, Απόσβεση &Απομείωση  Κεφαλαίων & Αγαθών, Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), Δημοσιονομική Πολιτική, Ανάπτυξη, Επενδύσεις, Δανεισμός και Αποπληρωμή, Δημόσιο Χρέος).
β.Προμήθειες & Συμβάσεις (Διεργασία Προμήθειας Συστημάτων, Τιμολόγηση &Τύποι Συμβάσεων, Συμφωνίες, Πρόσκληση Υποβολής Προτάσεων, Διακήρυξη &Φάκελος Συμβάσεων, Συμβάσεις Επιμελητείας, Αξιολόγηση Προσφορών, Νομοθεσία Συμβάσεων).
γ.Προϋπολογισμός & Αμυντικές Δαπάνες στην Ελλάδα, (Γενικά, Αμυντικές Δαπάνες στην Ελλάδα, Συγκριτικοί Πίνακες Δαπανών, Προϋπολογισμοί ΥΕΘΑ, Επισημάνσεις & Προτάσεις).
δ.Η Παγκοσμιοποίηση & οι επιπτώσεις στην Αμυντική Βιομηχανία (Εισαγωγή, Παγκοσμιοποίηση, Επισκόπηση Αμυντικής Βιομηχανίας, Παγκοσμιοποίηση και Οικονομικά, Διεθνές Εμπόριο, Επιπτώσεις και Συμπεράσματα).
ε.Αμυντική Δημοσιονομική Πολιτική & Δαπάνες στην Τουρκία ( Προϋπολογισμοί: Υπουργείων Άμυνας,  Αμυντικής Βιομηχανίας, Εξοπλιστικών Προγραμμάτων σε εξέλιξη, Εξαγωγές Αμυντκής Βιομηχανίας, Προϋπολογισμοί: Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων,  ΜΙΤ και Τουρκικού Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης ΤΙΚΑ).
 

3. Γενικά Περί Επιμελητείας (Logistics Introduction) & Ελληνική Αγορά Logistics

α.Εισαγωγή στην Επιμελητεία (Ορισμός Συστήματος, Κύκλος Ζωής Συστήματος, Ροή Επιχειρησιακής Λειτουργίας και Επιμελητείας Συστήματος, Ορισμός& Ταξινόμηση της Επιμελητείας, Αντίστροφη Επιμελητεία-Reverse Logistics, Βασικά Στοιχεία και Δραστηριότητες Επιμελητείας, Κόστος της Επιμελητείας, Το Έργο των Στελεχών της Επιμελητείας, Ηθική & Δεοντολογία των Στελεχών της Επιμελητείας, Νέα έναντι Παραδοσιακής Επιμελητείας, Σύγχρονες τάσεις διοίκησης logistics, Λειτουργικές Συνιστώσες της Επιμελητείας, Η Παγκόσμια και Ελληνική Αγορά Logistics , Εμπορική Επιμελητεία, Στρατιωτική Επιμελητεία, e-logistics).
β.Αντίστροφη Επιμελητεία (Reverse Logistics)(Εισαγωγή, Εμπορική Αντίστροφη Επιμελητεία, Στρατιωτική Αντίστροφη Επιμελητεία).
γ.Ναυτιλιακή Επιμελητεία (Maritime Logistics) (Εισαγωγή, Λιμενικές Δραστηριότητες, Ναυτιλιακές Μεταφορές, Εκτελωνιστικές Δραστηριότητες και Διαδικασίες, Εφοδιαστική Αλυσίδα Λιμένων, Λειτουργικότητα και Αποδοτικότητα Εφοδιαστικής Αλυσίδας Λιμένων, Ασφάλεια, Μελλοντικές προκλήσεις ΝΕ).
δ.Αγορά και Ελληνικές Εταιρίες Logistics. (Επισκόπηση Ελληνικής Αγοράς Logistics, Νομοθεσία, H ‘Πίτα’ της Ελληνικής Αγοράς Logistics, Αδυναμίες, Ευκαιρίες, Προτάσεις).

4. Διοικητική &Μηχανική Επιμελητείας (Logistics Management & Engineering)

α. Μηχανική της Επιμελητείας:
(1)Αξιοπιστία (Βασικές Έννοιες, Μοντελοποίηση Βλαβών, Μηχανική της Αξιοπιστίας, Μοντελοποίηση και Πρόβλεψη Αξιοπιστίας).
(2)Συντηρησιμότητα (Στατιστικές Κατανομές Μοντέλων Συντηρησιμότητας, Συντήρηση: Είδη , Ιεραρχία και Επίπεδα, Παράμετροι και Παράγοντες, Φιλοσοφία και Πρόγραμμα).
(3)Διαθεσιμότητα (Τρόποι Έκφρασης, Αντισταθμίσεις Αξιοπιστίας και Συντηρησιμότητας, Μοντέλα).
(4)Ελεγξιμότητα (Ορολογία, Σχεδιασμός, Ανάπτυξη Διαγνωστικής Ικανότητας & Ενσωματωμένη Ελεγξιμότητα).
(5)Εργονομία & Ασφάλεια (Συνεργασία Ανθρώπου και Συστημάτων, Σχεδιασμός και Προδιαγραφές Εργονομίας , Η Επιμελητεία και η Εργονομία, Υγεία και Ασφάλεια Έλεγχοι για την Επαλήθευση και Επικύρωση της Ασφάλειας).
(6)Κύκλος  Ζωής Συστήματος (Εισαγωγική Φάση, Φάσεις: Ανάπτυξης του Πλαισίου  Συστήματος, Ενεργοποίησης της Αγοράς, Ορισμού του Συστήματος και Ανάλυσης Απαιτήσεων, Σχεδιασμού και Ανάπτυξης, Παραγωγής/Κατασκευής, Τεστ και Αξιολόγησης, Λειτουργίας και Υποστήριξης , Απόσυρσης και Διάθεσης).

β. Διοικητική της Επιμελητείας:
(1)Ποιότητα (Γενικά, Ορολογία Βασικών Όρων, Αρχές Διοίκησης Ποιότητας, Κόστος Ποιότητας, Πρότυπα Ποιότητας ISO 9000, Απαιτήσεις Συστημάτων Διοίκησης Ποιότητας, Οδικός Χάρτης Πιστοποίησης Ποιότητας).
(2)Μετρολογία (Βασικές έννοιες Μετρολογίας, Βιομηχανική και Επιστημονική Μετρολογία, Οργάνωση Μετρολογίας (Διεθνής, Ευρωπαϊκή, Ελληνική), Ελληνική Αγορά Μετρολογίας (Ινστιτούτα, Εργαστήρια, Μονάδες), Νομοθεσία/Πρότυπα).
(3)Ειδικά Θέματα  (Τεχνικές Παραγωγής Ιδεών, Τεχνικές Ανάλυσης Προβλημάτων,  Στατιστικές Τεχνικές , Ανάλυση SWOT,  Μελέτη Σκοπιμότητας, Επιχειρηματικό Σχέδιο).
(4)Διαχείριση Έργων Επιμελητείας (Αναλυτική Δομή Εργασιών, Τεχνική Αξιολόγησης και Επισκόπησης Προγράμματος PERT, Μέθοδος Κρίσιμης Διαδρομής CPM, Διάγραμμα Gantt, Σχεδιασμός της Επιμελητείας, Χρονικός Προγραμματισμός Δραστηριοτήτων Επιμελητείας, Τεχνικές Επισκοπήσεις Σχεδιασμού και Έλεγχοι).


5. Υποστηρικτική Επιμελητεία (Logistics Support)

α. Τεχνική Υποστήριξη:
(1)Συντήρηση και Ανάλυση Υποστηριξιμότητας: (Προσέγγιση Ανάλυσης, Δείκτες  Μέτρησης  Απόδοσης, Παραγωγή, Συλλογή, Εγγραφή, Ανάλυση και Αναφορά Δεδομένων, Μέθοδοι Ανάλυσης και Εργαλεία, Προμήθεια και Υποστήριξη Συστημάτων με Βοήθεια Πληροφορικής-CALS).
(2)Διαχείριση Συνθέσεων & Βιβλιογραφίας  Συστημάτων  (Ταυτοποίηση ,  Έλεγχος,  Λογιστική, Έλεγχοι & Επιθεωρήσεις, Πρακτικές Οδηγίες για τον Διαχειριστή των Συνθέσεων, Τεχνική Τεκμηρίωση Επιμελητείας (Προδιαγραφές, Τεχνικά Σχεδιαγράμματα, Σχεδιαγράμματα Εγκαταστάσεων, Τεχνικά Εγχειρίδια, Εμπορικά Φυλλάδια, Διαδραστικά Ηλεκτρονικά Τεχνικά Εγχειρίδια, IETM).

β. Εφοδιαστική Υποστήριξη:
(1)Εφοδιασμός και Εφοδιαστικές Αλυσίδες (Γενικά περί Εφοδιασμού, Eφοδιαστικές Aλυσίδες, Κωδικοποίηση Υλικών, Συσκευασία -Διακίνηση-Αποθήκευση Υλικών- Μεταφορές).
(2)Αποθέματα και Διαχείριση (Διοίκηση Αποθεμάτων, Έννοιες -Ορισμοί, Κόστος Αποθέματος, Πρόβλεψη Ζήτησης, Μοντέλα Υπολογισμού Βέλτιστης Στάθμης Αποθέματος, Διαθεσιμότητα Αποθέματος και Εξυπηρέτηση Πελατών).
 

Οι Εισηγητές και το Πρόγραμμα του Σεμιναρίου

Εισηγητές στο υπόψη σεμινάριο θα είναι διακεκριμένοι αξιωματικοί, έγκριτοι καθηγητές, διδάκτορες και αναλυτές, μέλη και συνεργάτες των ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ./Σ.Α.ΣΙ., όπως φαίνεται παρακάτω:
01.Βαγιακάκος Πέτρος, Ταξχος  (ΜΑ) ε.α. ΠΑ, Τεχνικός Διευθυντής APELLA SA
02.Βούρης Κοσμάς, Γ/Δ ΓΔΑΕΕ, Αντιπτέραρχος ε.α. (Ι), ΕΔ ΔΑΥ, Μέλος ΣΑΣΙ
03.Βουτσινάς Κωνσταντίνος, Πλοίαρχος ε.α. ΠΝ, Οικονομολόγος, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ
04.Βρεττός Βασίλειος, Αντιπτέραρχος ε.α. (Ι), ΕΔ ΔΑΥ, Μέλος ΣΑΣΙ – ΕΛΙΣΜΕ
05.Γεωργούσης Ευάγγελος, Αντιπτέραρχος (Ι) εα ΠΑ- ΕΔ ΔΑΕ, Πρόεδρος  Σ.Α.ΣΙ.
06.Γιαννιτσόπουλος Θεόδωρος, Αντιπτέραρχος (ΜΗ)ε.α., Επίτιμος Δντης Γ’ Κλάδου ΓΕΑ, Μέλος ΣΑΣΙ - ΕΛΙΣΜΕ
07.Δενιόζος Νικόλαος, Δρ, Αρχιπλοίαρχος ε.α. ΛΣ, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ
08.Καντεράκης Γεώργιος, Σμχος ε.α., Δρ. Μηχ. ΕΜΠ, Εθνικός Εκπρόσωπος H2020/Secure Societies PC
09.Κατελούζος Δημήτριος Αντιπτέραρχος (ΜΗ)ε.α., Επίτιμος Δντης Γ’ Κλάδου ΓΕΑ, Μέλος ΣΑΣΙ - ΕΛΙΣΜΕ
10.Κλενιάτης Κωνσταντίνος, Σμήναρχος (ΜΗ), Διευθυντής ΔΑΥ/Γ3
11.Κυριαφίνης Πέτρος, Σμήναρχος (ΜΗ), Διευθυντής ΔΑΥ/Γ6 
12.Λέλλας Αχιλλέας,  Αντιπτέραρχος ε.α., Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής ΓΕΑ,  Μέλος ΔΣ ΣΑΣΙ- ΕΛΙΣΜΕ.
13.Μαρτζούκος Βασίλειος, Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ, ΕΔ ΣΝΔ, Πρόεδρος   ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.
14.Μπασαράς Αναστάσιος, Σμήναρχος ε.α., Ανώτερο Στέλεχος ΝΑΤΟ (Τέως), Μέλος ΣΑΣΙ και Αντιπρόεδρος  ΕΛΙΣΜΕ.
15.Παπανικολόπουλος Θεόδωρος, Σμήναρχος (Ε), Τμηματάρχης  ΔΑΥ/Γ4 
16.Πάττα Ισμήνη, Διδάκτωρ Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας και Επιστημονικός Συνεργάτης του Παντείου Πανεπιστημίου και του
17.Σαλαβράκος Ιωάννης, Οικονομολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας, Dr., Επισκέπτης Καθηγητής ΠΑ-ΠΝ, Τέως επίκουρος καθηγητής, Τέως διαπιστευμένος βοηθός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
18.Σκαρβέλης Παναγιώτης, Δρ ΕΜΠ
19.Συμεωνίδης Παναγιώτης, Υποπτέραρχος (Ε) ε.α. ΠΑ, MS Logistics Management
20.Σωτηριάδης Παναγιώτης, Αντισμήναρχος (Μ), Διευθυντής Κρατικού Εργοστασίου Αεροσκαφών ( ΚΕΑ) ΠΑ.
21.Ταραλάς Γεώργιος, Δρ. Μηχ., Ενεργειακός Μηχανικός
22.Τατάρογλου Κωνσταντίνος, Σμήναρχος εα. Στέλεχος European Defense Agency (EDA).
23.Τόμπρα Αλεξάνδρα, Δημοσιογράφος, Οικονομολόγος.       

Οδηγός Σπουδών και Πιστοποιητικά  Σπουδών

Πριν την έναρξη του Σεμιναρίου  θα δοθεί στους Σπουδαστές η απαραίτητη εκπαιδευτική ύλη (Οδηγός Σπουδών, ο οποίος έχει εκπονηθεί και αναρτηθεί ΕΔΩ!) και με το πέρας αυτού, θα τους επιδοθεί Πιστοποιητικό Σπουδών, καθώς και όλη η εκπαιδευτική ύλη (ΡΡΤ εισηγήσεων, βιβλιογραφία και συναφή κείμενα).
 

Δαπάνες -Πληρωμές

Μπορείτε να επιλέξετε να παρακολουθήσετε όποια ενότητα θέλετε ή τις ενότητες 1,2, 3 (25Ω) ή/και όλες τις ενότητες (συνιστάται, ιδιαίτερα, για μηχανικούς& στελέχη υποστηρικτικής επιμελητείας) (42Ω).
Η τιμή για ένα τρίωρο είναι 10€, για μια ενότητα είναι 20€, η τιμή για τις ενότητες 1,2 3 είναι (40€+10€). Η τιμή για όλες τις ενότητες είναι (65€+15€).
Ενεργά στελέχη των ΕΔ &ΣΑ, Πτυχιακοί/Μεταπτυχιακοί Φοιτητές καθώς και Μέλη ΣΑΣΙ/ ΕΛΙΣΜΕ έχουν έκπτωση 50% (25€ και 40€ αντίστοιχα).
Ένας αριθμός απόρων φοιτητών (~30), ανάλογα με τις υπάρχουσες κενές θέσεις του ακροατηρίου, θα πληρώσουν μόνο 15€ (κόστος επιμελητείας).
 

Επικοινωνία και Εγγραφές

Οι δηλώσεις συμμετοχής μπορούν να γίνουν μέχρι και στις 10/4/2017 (ανάλογα με την ημέρα που θέλει να παρακολουθήσει κάποιος(α)), είτε στην Γραμματεία του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. (Κυρία Κορωναίου Δέσποινα) στο τηλ. 210-8211025 (Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη από 09.30 έως 14.00), μπορείτε να τηλεφωνήστε για οποιαδήποτε ερώτηση/απορία τους συντονιστές (Θ. Γιαννιτσόπουλος 6983500063, Α. Μπασαράς 6937520939, από 09:00 έως 21:00), είτε ηλεκτρονικά στο This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Όσο ενωρίτερα δηλώσετε τόσο καλύτερα.

Συντονιστές του Σεμιναρίου είναι οι Γιαννιτσόπουλος Θεόδωρος (6983500063, This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.), Μπασαράς Αναστάσιος (6937520939, This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.). Μη διστάστε να επικοινωνήστε για οποιδήποτε πληροφορία.

Η Αίτηση Συμμετοχής ΕΔΩ!. Φυλλάδιο του Σεμιναρίου σε μορφή WORD ΕΔΩ!
Περισσότερα για το ιστορικό, τους σκοπούς και την δραστηριότητα του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. και του Σ.Α.ΣΙ., αναγράφονται στις ιστοσελίδες www.elisme.gr και http://www.ikaros.net.gr/ .

Δέστε (και ενημερωθείτε) ΕΔΩ! την παρουσίαση του ΕΛΙΣΜΕ.

Ο Στόχος και ο Σκοπός μας

Στόχος και σκοπός του Σεμιναρίου είναι: 
(1)Τα στελέχη των Επιχειρήσεων,
(2)Τα στελέχη της Υποστήριξης (Logistics),
(3)Όλοι  όσοι εργάζονται στον τομέα Logistics τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου τομέα (εφοδιασμός, προμήθειες, συντήρηση, μεταφορές, αποθήκες, τεχνική υποστήριξη, μηχανική, ποιοτικός έλεγχος κλπ),
(4)Οι πτυχιακοί/μεταπτυχιακοί φοιτητές, και όσοι θα παρακολουθήσουν το Σεμινάριο, να καταλάβουν και κατανοήσουν σε βάθος, να εμπεδώσουν, να εφαρμόσουν στην πράξη και να αναπτύξουν, περαιτέρω, τις βασικές αρχές, τις έννοιες και τα στοιχεία που τεκμηριωμένα θα τους παρουσιαστούν.

28/10/2016. Η Δύση χάνει την κυριαρχία της στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων

on Friday, 28 October 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

28/10/2016.  Η Δύση χάνει την κυριαρχία της στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων

Του Philip Stephens

Η παγκόσμια τάξη που δημιουργήθηκε μετά τον ψυχρό πόλεμο απειλείται. Η άνοδος της Κίνας και τα προβλήματα σε ΗΠΑ και Ευρώπη ανακατεύουν την παγκόσμια τράπουλα. Νέοι κίνδυνοι αναδύονται στην ανατολική πλευρά του πλανήτη.
Ήταν μόλις προχθές που οι πλούσιες δημοκρατίες φαντάζονταν μια παγκόσμια τάξη μετά τον ψυχρό πόλεμο, βασισμένη στις δικές τους ιδέες. Τώρα τρέχουν μακριά από τον κόσμο.
Υπήρχαν τρεις πυλώνες για τη νέα τάξη πραγμάτων. Ως ένας καλοκάγαθος ηγεμών, οι ΗΠΑ θα εγγυούνταν την παγκόσμια ειρήνη και θα προωθούσαν τη διάδοση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Η Ευρώπη θα εξήγαγε το μοντέλο της μεταμοντέρνης ολοκλήρωσης στους γείτονές της και πέρα από αυτούς -θυμάστε εκείνες τις προβλέψεις ότι η Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας θα μοιάζει σύντομα σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση; Μια υποχωρούσα Ρωσία θα ακολουθούσε την Κίνα και τις ανερχόμενες δυνάμεις της Ανατολής και του Νότου στην αναγνώριση του εθνικού πλεονεκτήματος να γίνουν μέτοχοι του συστήματος που σχεδίασε η Δύση.
Αυτά ήταν τότε. Οι ΗΠΑ είναι ακόμα, με μικρή απόκλιση, η διαπρεπής δύναμη, αλλά ανεξάρτητα από το εάν η Χίλαρι Κλίντον ή ο Ντ. Τραμπ κερδίσουν τις εκλογές τον Νοέμβρη, η εγχώρια πολιτική ώθηση είναι να τραβηχτεί από τον κόσμο.
Η Ευρώπη είναι πολύ απασχολημένη με το να γεμίζει τα κενά του δικού της σχεδίου, ώστε να προσέχει τι συμβαίνει αλλού. Βυθισμένη στις κρίσεις –την ευρωζώνη, το προσφυγικό και πρόσφατα το Brexit-, είναι μια ήπειρος που έχασε τη δυνατότητα να σκέφτεται στρατηγικά. Εν τω μεταξύ, Κίνα και Ρωσία δεν έχουν έφεση στο να δεχτούν τους κανόνες που έγραψαν οι ΗΠΑ.
Τι συνέβη; Ο πόλεμος στο Ιράκ σκόπευε να επιδείξει την ισχύ της αμερικανικής δύναμης, αντ’ αυτού έθεσε τα όριά της. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2007-2008 εξέθεσε με σκληρό τρόπο τις αδυναμίες του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.
Τα όνειρα ενοποίησης της Ευρώπης γκρεμίστηκαν από το σοκ στην ευρωζώνη. Η Κίνα αναπτύχθηκε πολύ γρηγορότερα απ’ ό,τι κανείς περίμενε, επιταχύνοντας την ανακατανομή δυνάμεων στο παγκόσμιο σύστημα.
Ο κοινός εχθρός τώρα είναι ο εθνικισμός. Στις ΗΠΑ παίρνει τη μορφή του «η Αμερική πρώτα», ορισμένοι λένε «απομονωτισμός». Για τον Βλ. Πούτιν, ο ένοπλος ρεβανσισμός είναι ό,τι του έχει απομείνει: Η Ρωσία είναι αδύναμη σε όλες τις διαστάσεις δύναμης εκτός της στρατιωτικής. Η Ευρώπη με τον λαϊκισμό και εξουσιαστές σε μέγεθος τσέπης -όπως ο Viktor Orban της Ουγγαρίας- ξεχνά τα μαθήματα της ιστορίας. Η Κίνα θέλει να εξαλείψει 100 χρόνια ταπείνωσης. Μπορείς να πεις ότι όλοι είναι αντιδυτικοί τώρα.
Θυμήθηκα το μέγεθος της παρεξήγησης και της έλλειψης εμπιστοσύνης σε μια συνάντηση στο Πεκίνο αυτή την εβδομάδα. Το ετήσιο forum ασφάλειας Xiangshan είναι το μέρος όπου η στρατιωτική και πολιτική ελίτ της Κίνας μιλά στον κόσμο. Είναι ένα συναρπαστικό γεγονός για έναν δυτικό, ένα μέρος όπου οι φωνές των Ευρωπαίων και των Αμερικανών πρέπει να ανταγωνιστούν για τον χρόνο στο podium με αυτές από έθνη όπως η Καμπότζη, η Μογγολία και φυσικά, τον βολικό σύμμαχο της Κίνας, τη Ρωσία.
Το θέμα που επιλέχθηκε για το 2016 είναι η αναζήτηση ενός «νέου μοντέλου διεθνών σχέσεων». Το υποσυνείδητο μήνυμα ήταν ότι η Δύση πρέπει να αναγνωρίσει ότι η «παλαιά τάξη» έχει παρέλθει και είναι καιρός να συνεργαστεί με την Κίνα για τη συνδιαμόρφωση του αντικαταστάτη της.
Οι συζητήσεις στη Δύση για προσαρμογή του υπάρχοντος μοντέλου ώστε να περιλαμβάνει το Πεκίνο απέτυχαν να αναγνωρίσουν ότι αυτό που χρειάζεται είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό. Πάνω απ’ όλα οι ΗΠΑ, ως ξένος στην ανατολική Ασία, πρέπει να προσαρμοστεί σε νέες πραγματικότητες. Το σύστημα συμμαχιών του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα δεν χωρά στις γεωπολιτικές πραγματικότητες από την άνοδο της Κίνας.
Εκτός από κάποιες αιχμηρές λέξεις για την αποφασιστικότητα του Πεκίνου να προστατεύσει τα συμφέροντά του στη θάλασσα της Νότιας Κίνας, η γλώσσα των οικοδεσποτών ήταν κατευναστική. Η Κίνα αναζητά θετική συνεργασία και είναι αποφασισμένη να αποφύγει την «παγίδα του Θουκυδίδη», μια σύγκρουση μεταξύ μιας καθιερωμένης και μιας ανερχόμενης δύναμης. Αλλά η νέα τάξη πραγμάτων δεν μπορεί να μοιάζει με την παλαιά.
Σαν τι θα μοιάζει τότε; Ακούς συζητήσεις στο παρασκήνιο για ένα νέο κονσέρτο των μεγάλων δυνάμεων που θα μοιάζει με τη δουλειά του Μέτερνιχ στο Συνέδριο της Βιέννης τον 19ο αιώνα. Ή ίσως μια σειρά περιφερειακών ισορροπιών δυνάμεων με τις ΗΠΑ και την Κίνα στην κορυφή; Μια λιγότερο αισιόδοξη άποψη είναι ότι η τάση απλά θα αντικατασταθεί από «μισοοργανωμένη» ακαταστασία.
Υπάρχει όμως μια διαφορετική σχολή σκέψης, πείτε την ρεαλισμό, πραγματισμό ή περισσότερο ρεαλιστικά, μοιρολατρία, η οποία λέει ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Αργότερα ή νωρίτερα, αυτός ο πολύπλοκος κόσμος θα βρει μια νέα ισορροπία. Άσε τα κράτη να λύσουν τα προβλήματα και τις συγκρούσεις τους, προτείνουν οι υποστηρικτές της. Μια νέα ισορροπία θα εμφανιστεί εντέλει.
Το πρόβλημα είναι ότι το «εντέλει» μπορεί να είναι πολύ αργά. Η Μέση Ανατολή φλέγεται και η Ρωσία θέλει να ανατρέψει τη μετά τον ψυχρό πόλεμο κατάσταση στην Ευρώπη, αλλά το πραγματικά επικίνδυνο πεδίο ανάφλεξης για τις μεγάλες δυνάμεις είναι στην ανατολική Ασία. Προσθέστε το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας στις περιφερειακές αντιπαλότητες στην Ανατολική και Νότια θάλασσα της Κίνας και δεν είναι δύσκολο να δεις τον ανταγωνισμό ΗΠΑ-Κίνας να μετατρέπεται σε αντιπαράθεση και χειρότερα.
Ο κόσμος είναι σε κρίσιμο σημείο. Η μετά τον ψυχρό πόλεμο διευθέτηση, οργανωμένη γύρω από την αδιαμφισβήτητη δύναμη των ΗΠΑ, δυτικά σχεδιασμένων παγκόσμιων θεσμών, πολυμερείς κανόνες και νόρμες, έχει διαβρωθεί. Ο κανόνας της δύναμης έρχεται σε προστριβή με τον κανόνα του δικαίου, ο εθνικισμός με τον διεθνισμό.
Κάποιοι πιστεύουν ότι η απλή πραγματικότητα της οικονομικής αλληλεξάρτησης θα σώσει την κατάσταση, οι συγκρούσεις θα έχουν μόνο ηττημένους. Αλλά η δυναμική μπορεί να λειτουργήσει προς άλλη κατεύθυνση. Δεν είναι τυχαίο που το ΔΝΤ στην τελευταία έκθεσή του αναφέρει τα «πολιτικά ρίσκα» ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομία.
Το φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο εξαρτάται πάνω απ’ όλα από την παγκόσμια ασφάλεια.

Αναδημοσίευση από:  http://bit.ly/2eJKpFu

6/7/2016. Ποιος κερδίζει από το Brexit; Η Κίνα

on Wednesday, 06 July 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Tου Michael Schuman, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς

6/7/2016. Ποιος κερδίζει από το Brexit; Η Κίνα

Πολλοί είναι οι χαμένοι από την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Ένωση: η χρηματοοικονομική βιομηχανία του Λονδίνου, ο Βρετανός πρωθυπουργός David Cameron, η στερλίνα, το όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αλλά από τη συνολική αναταραχή της αγοράς και την αβεβαιότητα θα αναδειχθεί τουλάχιστον ένας μεγάλος νικητής: η Κίνα.

Βραχυπρόθεσμα, βέβαια, η δοκιμαζόμενη κινεζική οικονομία ενδέχεται να πληγεί από το χάος στην ΕΕ, το δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό της εταίρο. Μια μικρότερη, λιγότερο σταθερή ευρωπαϊκή αγορά σε συνδυασμό με τους πιο εγκρατείς στις δαπάνες τους καταναλωτές δεν είναι καλή είδηση για τους Κινέζους εξαγωγείς. Μακροπρόθεσμα, όμως, το Brexit εξυπηρετεί τα  οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα της Κίνας.

Ακόμη και η πλήρως ενωμένη Ευρώπη –η οποία βαρύνεται από τα δεινά του χρέους, τα υψηλά κόστη, την καταθλιπτική γραφειοκρατία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αμφίβολη ανταγωνιστικότητα- δυσκολευόταν να ανταγωνιστεί και να τα βάλει με την Κίνα. Τώρα που έχει διαρραγεί, η ΕΕ θα αποτελεί κάτι λιγότερο από αντίβαρο για την άνοδο της Κίνας στην παγκόσμια σκηνή.

Θυμηθείτε γιατί χτίστηκε εξαρχής η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι οπαδοί της αρέσκονται να υπογραμμίζουν την αποστολή της ΕΕ να προάγει την ειρήνη και τη δημοκρατία. Πιο πρακτικά, ο βασικός στόχος της ενοποίησης ήταν να ενισχύσει την επιρροή της περιοχής στο σύνολο της οικονομίας. Τα ποικίλα έθνη της Ευρώπης κατάλαβαν ότι θα ήταν πολύ ισχυρότερα εάν σφυρηλατούσαν μια ενιαία αγορά με κοινά θεσμικά όργανα ή ακόμη και ένα τοπικό νόμισμα, το ευρώ, από ό,τι αν έμεναν να αναταγωνίζονται ως ανεξάρτητες μονάδες. Η Ευρώπη ήλπιζε να εξελιχθεί από μια ομάδα πλούσιων, αλλά εριστικών κρατών σε ένα τεράστιο οικονομικό μπλοκ ανάλογου επιπέδου με τις ΗΠΑ και, πιο πρόσφατα, την Κίνα.

Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη έχει παλέψει για να εκπληρώσει αυτό το ιδανικό και έχει υποφέρει για αυτό. Ο επίμονος εθνικισμός έχει επανειλημμένως περιορίσει τη δυνατότητά της να δημιουργήσει ένα κοινό μέτωπο τόσο στο εμπόριο όσο και στα γεωπολιτικά ζητήματα.

Και πουθενά δεν έχει καταστεί πιο εμφανής αυτή η αποτυχία από τις σχέσεις της Ευρώπης με την Κίνα. Ως σύνολο, η ΕΕ θα έπρεπε θεωρητικά να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις πιέσεις που ασκούνται στο Πεκίνο να ανοίξει τις αγορές του και να "παίξει" δίκαια στο εμπόριο. Αντ' αυτού, τα ευρωπαϊκά έθνη σπαταλούσαν συχνά αυτό το πλεονέκτημα, με το να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τις κινεζικές επενδύσεις και χάρες. Λίγο μετά το καλόπιασμα του Βρετανού πρωθυπουργού Cameron κατά την επίσκεψή του στον Κινέζο πρόεδρο Xi Jinping το περασμένο έτος, η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel εμφανίστηκε στο Πεκίνο, αναζητώντας τις δικές της επιχειρηματικές συμφωνίες. Η ευκαιρία της Κίνας να πετύχει το "διαίρει και βασίλευε" -κλείνοντας τις καλύτερες δυνατές συμφωνίες και παρακάμπτοντας τις καταγγελίες για τη δική της συμπεριφορά στρέβλωσης της αγοράς- θα μεγαλώσει τώρα που η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης χάραξε το δικό της δρόμο.

Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις θα επωφελούνταν σίγουρα περισσότερο εάν η ΕΕ είχε "λιθοστρώσει" μια κοινή πολιτική έναντι της Κίνας. Ενώ οι κινεζικές εταιρείες επιδόθηκαν σε μεγάλο ξεφάντωμα αγορών στην Ευρώπη -αποκτώντας ακόμη και μερίδια σε δημοφιλείς ποδοσφαιρικούς συλλόγους- η Μέρκελ, έπειτα από πρόσφατη επίσκεψη στο Πεκίνο, αποχώρησε γκρινιάζοντας ότι οι ξένες επιχειρήσεις πρέπει να "απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα και προνόμια με τις εγχώριες εταιρείες" στην Κίνα. Αν η ίδια και ο Cameron και οι άλλοι ηγέτες της Ευρώπης είχαν σφίξει τα χέρια και αγωνιστεί από κοινού για τα δικαιώματα αυτά, θα είχαν πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας.

Τώρα αντ 'αυτού, μια "κουτσουρεμένη" κοινή αγορά στην Ευρώπη θα μειώσει την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα των εταιρειών της. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις -από τις μεγάλες τράπεζες έως τις νεοσύστατες επιχειρήσεις τεχνολογίας- θα ήταν πολύ καλύτερα τοποθετημένες να αντιμετωπίσουν τους Κινέζους πρωταθλητές, αν ήταν σε θέση να κεφαλαιοποιήσουν μια πλήρως ανεπτυγμένη αγορά σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αλλά και σε πολιτικό επίπεδο, το Brexit μπορεί μόνο να διευρύνει το πεδίο δράσεων της Κίνας. Καθώς η Κίνα αμφισβητεί τα θεσμικά όργανα και τα ιδανικά της Δύσης, από τα δικαιώματα ναυσιπλοΐας έως τα ανθρώπινα δικαιώματα, η σημασία προάσπισης αυτών των κανόνων και αξιών ενισχύεται σταθερά. Μια ενωμένη ΕΕ θα μπορούσε να ασκεί σοβαρό έλεγχο στην αυξανόμενη αυτοπεποίθηση του Πεκίνου. Έχουμε ήδη δει την εναλλακτική λύση: Όταν οι ΗΠΑ πέρυσι εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τα σχέδια της Κίνας να δημιουργήσει ένα αντίπαλον δέος στην Παγκόσμια Τράπεζα, οι Ευρωπαίοι έκαναν πίσω και δεν προσυπέγραψαν, υπονομεύοντας κάθε ελπίδα για την απόσπαση παραχωρήσεων από τους ηγέτες της Κίνας.

Επιλέγοντας την "έξοδο", οι Βρετανοί ψηφοφόροι επέδειξαν έναν ατυχή κοντοφθαλμισμό για το πώς ο κόσμος αλλάζει και πόσο δύσκολο θα είναι για οποιαδήποτε χώρα με παγκόσμιες φιλοδοξίες να πορευτεί μόνη της. Με το Brexit, τόσο το Ηνωμένο Βασίλειο, όσο και η Ευρώπη χάνουν πολλά περισσότερα από μια εταιρική σχέση. Χάνουν την καλύτερη ευκαιρία τους να διατηρήσουν σημαντικό ρόλο σε μια μεταβαλλόμενη παγκόσμια τάξη.

αναδημοσιεύτηκε στο Capital.gr

29/06/2016. BREXIT: Αιτια, Ζητηματα και Διδαγματα

on Wednesday, 29 June 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Νίκος Ι. Μέρτζος

29/06/2016. BREXIT: Αιτια, Ζητηματα και Διδαγματα

    Το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο θέτει καίρια ερωτήματα, ανανεώνει ανεπίλυτα ζητήματα και επιδεινώνει την ρευστότητα του διεθνούς συστήματος ασφαλείας και οικονομίας.

Ερωτήματα:
    Δικαιούται η οριακή πλειοψηφία να δεσμεύει τελεσίδικα την ζωή και το μέλλον της μειοψηφίας;
    Πόσο ώριμοι και ενημερωμένοι ήσαν οι εκατέρωθεν ψηφοφόροι; Γνώριζαν τις συνέπειες της ψήφου τους και είναι έτοιμοι να τις δεχθούν;
    Πόσο Ηνωμένο Βασίλειο και πόση Ευρωπαϊκή ΄Ενωση θα μείνει Αύριον;
    Απέμειναν Ηγέτες στην Ευρώπη, είναι Ευρωπαίοι και οδηγούν ή οδηγούνται;

Ζητήματα ανεπίλυτα:
    *Είκοσι εκατομμύρια πολίτες της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης μένουν άνεργοι και περίπου άλλοι τόσοι Ασιάτες και Αφρικανοί μετανάστες/πρόσφυγες ζουν σε γκέτο. Πολλά Κράτη της Ευρώπης αρνούνται να δεχθούν νέους πρόσφυγες.
    Τα 28 Κράτη της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης εξεχώρησαν στις Βρυξέλλες μέρος της εθνικής κυριαρχίας τους την οποία, όμως, ασκεί στην πράξη η δαιδαλώδης γραφειοκρατία. Τα αιρετά μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκδίδουν Ψηφίσματα δίχως αποτέλεσμα αλλά καρπώνονται παχυλότατες αμοιβές.
    Τις πολιτικές αποφάσεις λαμβάνει και εισηγείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την οποία, όμως, δεν εκλέγουν οι πολίτες. Πολιτικά αποφασίζουν τελικά το Συμβούλιο Κορυφής και τα Συμβούλια Υπουργών που, όμως, επηρεάζουν διαδοχικά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Γερμανία, το εθνικό συμφέρον κάθε μέλους και οι κομματικές ισορροπίες στη χώρα  αυτών.
    Η στρατιωτική ασφάλεια της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης εξαρτάται απόλυτα από τις Ηνωμένες Πολιτείες που ορίζουν το ΝΑΤΟ και η ενεργειακή επάρκειά της κατά κύριον λόγον από την Ρωσία με την οποίαν, όμως, αντιπαρατίθεται.

Διεθνές σύστημα ασφαλείας:
    Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση δεν απέκτησε ποτέ στρατηγική ασφαλείας ούτε αυτόνομη στρατιωτική δύναμη ούτε έλεγχο των συνόρων της. Τα πιο ισχυρά Κράτη της διαθέτουν κατά περίπτωση εθνικές στρατιωτικές δυνάμεις τους όπου τους υπαγορεύει το κοσμοκρατορικό σχέδιο της Ουάσιγκτον, η οποία απέτυχε παντού προκαλώντας σεισμικές μεταβολές στην Οικουμένη: Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Αίγυπτος, Λιβύη, Ουκρανία και νωρίτερα Βαλκάνια.
    Πλήττει τα συμφέροντα και την ασφάλεια της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης η επιδίωξη της Ουάσιγκτον να απομονώσει, να περικυκλώσει και να διαλύσει την Ρωσία αλλά, παρά ταύτα, η Ε.Ε. συμμετέχει αναγκαστικά.
    Το Ηνωμένο Βασίλειο ανέκαθεν είναι ο θερμότερος σύμμαχος των Η.Π.Α. και αντιπροσωπεύει την αμερικανική στρατηγική στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.

Διεθνές σύστημα οικονομίας:
    Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση προχώρησε στην νομισματική και στην οικονομική ένωσή της αλλά δεν μπόρεσε, ή δεν τόλμησε, την πολιτική ένωσή της. ΄Ετσι έζεψε τα βόδια πίσω από το κάρο: η οικονομία υπαγορεύει τις πολιτικές αποφάσεις διότι δεν έχει πολιτικούς θεσμούς να ασκούν οικονομική πολιτική.
    Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση ανακήρυξε διεθνές νόμισμα το Euro της, παρ’ ότι δεν το αποδέχονται όλα τα Κράτη μέλη της. Έτσι εντάχθηκε στην παγκοσμιοποίηση, δέχθηκε εκατομμύρια Μουσουλμάνους μετανάστες για να μειώσει το κόστος της και εφήρμοσε τον πολυπολιτισμό για να τους κάνει πολίτες της. Συνέπεια:  νόθευσε τον πολιτισμό της, θυσίασε την κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα των Λαών της, επέτυχε τον διχασμό της προσωπικότητάς της και έφερε τους τρομοκράτες στις ιστορικές πρωτεύουσές της.

Πικρία με την Ιστορία:
    Αυτά τα δεδομένα δεν επιτρέπουν μεγάλη έκπληξη για το Brexit. Ανέκαθεν οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν ένα αίσθημα υπεροχής απέναντι στην Ευρώπη, νιώθουν διαφορετικοί, αντιτάχθηκαν στα πρώτα βήματα της ΕΟΚ και δημιούργησαν την Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών, έχασαν και αναγκάσθηκαν να ενταχθούν στην Ε.Ε. αλλά κράτησαν την στερλίνα τους που σέβονται ιδιαίτερα. Πιστεύουν ότι η Ευρώπη τους χρωστάει τα πάντα και ότι η Ιστορία τους αδίκησε.
    Πράγματι. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι οι μόνοι που δεν υπετάγησαν, πολέμησαν σκληρά παντού και, μαζί με τους ομόγλωσσούς τους Αμερικανούς παλαιούς αποίκους τους, απελευθέρωσαν την Ευρώπη.   Νίκησαν στον Πόλεμο αλλά ηττήθηκαν κατά κράτος στην Ειρήνη. Η έως τότε κραταιά Αυτοκρατορία τους έχασε σταδιακά όλες τις κτήσεις της, τις αποικίες της και τα προτεκτοράτα της: Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Βιρμανία, Σιγκαπούρη, Αφγανιστάν, Ιράν, Ιράκ, Συρία, Παλαιστίνη, Αίγυπτος, Σουδάν, Νιγηρία, Κένυα, Ροδεσία, Κύπρος.
    Με το Δημοψήφισμά τους, όμως, δεν έλυσαν κανένα πρόβλημά τους. Αντίθετα, προκάλεσαν νέο παγκόσμιο πρόβλημα και, αντί να πάρουν πίσω το αίμα τους, κινδυνεύουν άμεσα να χάσουν την Σκωτία και την Βόρειο Ιρλανδία. Γι’ αυτό, όσοι έχουν μέλλον και όσοι έχουν Παιδεία ψήφισαν σαρωτικά την παραμονή στην Ε.Ε.: οι νέοι έως 25 ετών και οι Πανεπιστημιουπόλεις, Κέμπριτζ και Οξφόρδη, όπου γνωρίζουν ότι με την Ιστορία και την Δημοκρατία δεν μπορεί να παίξει κανείς.

Η Δημοκρατία:
    Το Δημοψήφισμα θεωρείται άμεση Δημοκρατία. Ο φιλόσοφος Αριστοτέλης, που με τα έργα του διεμόρφωσε τον κοινό ευρωπαϊκό πολιτισμό μας, διδάσκει και συνοψίζει την Δημοκρατία στα ακόλουθα:
    Όταν οι άρχοντες δεν έχουν ήθος, τα πολιτεύματα γίνονται τυραννία. Τυραννία είναι και η Δημοκρατία όταν επικρατεί οχλοκρατία και δημαγωγία. Προέχει, συνεπώς, το ήθος των πολιτικών και των πολιτών. Ήθος είναι ο εθισμός στην αρετή και ιδίως στην άσκηση της αρετής που σκοπεύει στην εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος. Η Παιδεία διδάσκει την αρετή και την άσκησή της. Γι’ αυτό η Παιδεία είναι το παν. Στην Δημοκρατία οι πολίτες ασκούν την αρετή την οποία οι πολιτικοί οφείλουν να ασκούν και συνάμα να διδάσκουν με το παράδειγμά τους σε κάθε πολίτη. Πρώτος ο Σωκράτης είπε στον μαθητή του Αλκιβιάδη:   «Για να ευδαιμονήσουν οι πόλεις δεν χρειάζονται τείχη ούτε καράβια ούτε πλήθος ούτε μέγεθος, αλλά αρετή. Και συ, αν πρόκειται να κυβερνήσεις την πόλη σωστά, έχεις χρέος να μεταδώσεις ήθος στους πολίτες. Πριν κυβερνήσεις, πρέπει να αποκτήσεις αρετή».
    Δημοκρατία υπάρχει όταν όλοι οι πολίτες είναι ελεύθεροι και ίσοι.
Η ελευθερία πραγματώνεται όταν όλοι οι πολίτες και οι πολιτικοί είναι ίσοι απέναντι στον Νόμο, έχουν ίσα δικαιώματα να μετέχουν στα κοινά της Πολιτείας και ίσα καθήκοντα να πειθαρχούν στις αποφάσεις της πλειοψηφίας.
Ο πολίτης πρέπει να μάθει να κυβερνάται ώστε να κυβερνά καλά ως πολιτικός.
Ο Λαός είναι κυρίαρχος όταν η πλειοψηφία του ασκεί την εξουσία, αλλά την Δημοκρατία κυβερνά ο Νόμος.
Ο Νόμος, όμως, πρέπει να είναι ίσος προς όλους να είναι ορθός και να εφαρμόζεται έναντι όλων.
Δεν επιτρέπεται να υπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα της πλειοψηφίας ούτε των ισχυρών ούτε των φτωχών που διαμορφώνουν την πλειοψηφία.
Οι πολίτες είναι ελεύθεροι και ίσοι αλλά δεν είναι όλοι όμοιοι. Διακρίνονται κατ’ αξίαν και οι άξιοι «μετέχουν των τιμών», δηλαδή εκλέγονται στα αξιώματα. Κοινό καθήκον όλων είναι να φυλάττουν την Δημοκρατία, όπως το πλήρωμα φυλάγει το καράβι που υπηρετούν κατ’ αξίαν πολλοί ανόμοιοι με πειθαρχία και συνεργασία. Αλλιώς χάνεται το καράβι της Δημοκρατίας. Για να τραβάει μπροστά και να ωφελούνται όλοι, οι πολίτες και οι πολιτικοί πρέπει να εκφέρουν ορθή κρίση. Και ορθή κρίση σημαίνει ότι η ισότητα και η ελευθερία έχουν όρια. Όποιοι τα παραβούν, βλάπτουν το κοινό συμφέρον και τότε έχουμε φαύλη Δημοκρατία. Ορθή γνώμη, σύμφωνα με τον Σωκράτη, έχουν μόνον οι επαΐοντες, οι γνώστες ειδικοί.
    Όπου δεν κυριαρχούν οι Νόμοι, κυριαρχούν οι δημαγωγοί και τότε ο Λαός γίνεται συρφετός, πιο δεσποτικός από Μονάρχη, οπότε η Δημοκρατία γίνεται τυραννία, παρ’ ότι υπάρχει λαϊκή πλειοψηφία-αλλά εκμαυλισμένη.

Αναδημοσίευση από Ρουκουμουκου!

 

Γιώργος Στρατόπουλος: Γιατί είναι λάθος η «καθαρή» έξοδος

on Thursday, 24 May 2018. Posted in Απόψεις μη Μελών

1323
Στη συζήτηση για την «καθαρή έξοδο» κινδυνεύουμε να πέσουμε στην παγίδα του δίπολου μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Και στον δημόσιο διάλογο και στην πολιτική διαχείριση της χώρας.

Το αδιαμφισβήτητο ζητούμενο είναι η χώρα και η κοινωνία να βαδίσουν σε έναν ευοίωνο δρόμο, με διασφαλισμένες τις προϋποθέσεις για οικονομική ανάπτυξη και ευημερία με κοινωνική συνοχή. Αυτή η πορεία δεν είναι μαύρο-άσπρο. Δεν απαιτεί μαγκιά, αλλά καλοσχεδιασμένη, συνεχή, συστηματική προσπάθεια.

Κι ενώ όλοι διδαχτήκαμε ότι μάγοι δεν υπάρχουν, πάλι μια μαγική συνταγή αναζητούμε για την έξοδο από τα μνημόνια –«καθαρή έξοδο» την ονομάζουν κάποιοι. Ενώ θα έπρεπε να επιδιώκουμε την «υπεύθυνη έξοδο», τη συνετή διαδικασία που διασφαλίζει τα συμφέροντα της χώρας και υπηρετεί με το βέλτιστο τρόπο την πορεία προς οικονομική ανάπτυξη και ευημερία της κοινωνίας.

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα βασικά. Το ζήτημα της «καθαρής εξόδου» είναι, πρωτίστως, ζήτημα βέλτιστης διαχείρισης του χρέους με προεκτάσεις στα δημοσιονομικά (χαμηλότερο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους => ανάγκη για χαμηλότερα πλεονάσματα), τον τραπεζικό κλάδο (χαμηλότερο κόστος χρήματος), τη ρευστότητα της οικονομίας και την ανάπτυξη που πάντα ενισχύεται όταν κάνουμε τα πράγματα σωστά.

Θέλουμε, επιδιώκουμε μείωση του χρέους;

Στην απόφαση του Eurogroup (Μάιος 2016 εδώ) στο πλαίσιο των μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, αναφέρεται ρητά:

«Liability management – early partial repayment of existing official loans to Greece by utilizing unused resources within the ESM programme to reduce interest rate costs and to extend maturities. Due account will be taken of exceptionally high burden of some Member States».

Δηλαδή, ένα εργαλείο για τη μείωση του χρέους είναι η χρήση των αδιάθετων κεφαλαίων του ESM, ώστε υφιστάμενα δάνεια του επίσημου τομέα με κοντινές λήξεις και σχετικά υψηλά επιτόκια να αντικατασταθούν από νέα δάνεια του ESM με μακρινές λήξεις και πολύ χαμηλά επιτόκια. Μια τέτοια αντικατάσταση έχει πολλαπλά οφέλη:

Α) Συνιστά έμμεσο κούρεμα χρέους: δάνεια που λήγουν σε 2-3 χρόνια αντικαθίστανται από δάνεια του ESM που λήγουν σε 30-50 χρόνια και φέρουν ελάχιστο επιτόκιο. Αυτό είναι ελάφρυνση.
Β) Μειώνονται οι τόκοι εξυπηρέτησης του χρέους, αφού ένα τμήμα του αντικαθίσταται από δάνεια με πολύ χαμηλό επιτόκιο. (Οι περισσότερες κοντινές λήξεις του επίσημου τομέα είναι δάνεια της ΕΚΤ και του ΔΝΤ με σχετικά υψηλό επιτόκιο).
Γ) Μειώνονται οι χρηματοδοτικές ανάγκες εξυπηρέτησης του χρέους βραχυπρόθεσμα. Διότι, για τα δάνεια που λήγουν σε 2-3 χρόνια και θα αντικατασταθούν από δάνεια του ESM, δε θα χρειαστεί να δανειστούμε από τις αγορές για να τα αναχρηματοδοτήσουμε.
Δ) Μειώνονται οι χρηματοδοτικές ανάγκες εξυπηρέτησης του χρέους μεσοπρόθεσμα, για τα επόμενα 7-8 χρόνια. Για παράδειγμα, αν ένα δάνειο που λήγει το 2019 αντικατασταθεί από δάνειο του ESM, δε θα χρειαστεί να δανειστούμε το 2019 από τις αγορές για να το αναχρηματοδοτήσουμε. Αλλά ούτε το 2024 θα χρειαστεί να δανειστούμε για να αναχρηματοδοτήσουμε το ομόλογο που, αν είχαμε δανειστεί το 2019, θα έληγε το 2024.

Μεγαλύτερη ανάλυση με ποσοτικές λεπτομέρειες για το ζήτημα αυτό θα βρείτε σε παλαιότερο άρθρο (Νοέμβριος 2016 εδώ¹). Το συμπέρασμα από τότε παραμένει ίδιο:

«… Δηλαδή, ακόμα και αν το 2018 έχουμε εξέλθει επιτυχώς στις αγορές, η αναχρηματοδότηση των υφιστάμενων δανείων με τα περισσευούμενα κεφάλαια του ESM είναι η πιο συνετή επιλογή, αντί να καταφύγουμε στις αγορές. Διότι στις αγορές δεν υπάρχει για την Ελλάδα δανεισμός τόσο εξαιρετικά προνομιακός, όσο τα δάνεια του ESM: διάρκεια 30-40 χρόνια με επιτόκιο <1%!»

Η ελάφρυνση του χρέους είναι προς το συμφέρον της χώρας. Και θα πρέπει η κυβέρνηση να έχει πολύ καλούς λόγους, εθνικής φύσεως, για να την απαρνηθεί.

Η προληπτική πιστοληπτική γραμμή ισοδυναμεί με ελάφρυνση χρέους!

Η προληπτική πιστοληπτική γραμμή (ΠΠΓ), αν παραβλέψουμε κάποιες επουσιώδεις τεχνικές λεπτομέρειες, συνιστά ελάφρυνση του χρέους κατά τρόπο ισοδύναμο εκείνου που περιγράφεται στην απόφαση του Eurogroup (5/2016): μακροπρόθεσμος χαμηλότοκος δανεισμός από τον ESM στη διάθεση της Ελλάδας, για να αναχρηματοδοτήσει δάνεια που λήγουν δύο χρόνια μετά το τέλος του 3ου Μνημονίου. Δεδομένου ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των λήξεων της διετίας 2019-2020 είναι δάνεια του επίσημου τομέα, η αναχρηματοδότηση αυτών των κοντινών λήξεων μέσω της πιστοληπτικής γραμμής από τον ESM δεν είναι παρά η έμμεση ελάφρυνση μέσω «Liability management», που περιγράφει η σχετική απόφαση του Eurogroup.

Επιπλέον, η προληπτική πιστοληπτική γραμμή πέραν των ευεργετικών αποτελεσμάτων στη διαχείριση του δημόσιου χρέους, συνεισφέρει θετικά και στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, εξασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος δανεισμού στις ελληνικές τράπεζες.

Κι ακόμη ένα θετικό, η χρήση της ΠΠΓ μειώνει την ανάγκη για αποθεματικά κεφάλαια (cash buffer) και απελευθερώνει ρευστότητα στην οικονομία.

Προξενεί, λοιπόν, απορία η εμμονή της κυβέρνησης να απορρίπτει την προληπτική πιστοληπτική γραμμή και όσα θετικά συνεπάγεται. Γιατί αυτό ακριβώς σημαίνει η μαγική έκφραση «επιδιώκουμε καθαρή έξοδο».

Ο βρεγμένος την βροχή δεν τη φοβάται!

Υποθέτουμε βέβαια μια εύλογη εξήγηση για την απόρριψη της ΠΠΓ: η χορήγησή της συνεπάγεται υποχρεώσεις. Η Ελλάδα θα πρέπει να υπογράψει με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Μνημόνιο Κατανόησης (MoU) με όρους και δεσμεύσεις. Ουσιαστικά, η ΠΠΓ συνεπάγεται αυξημένο επίπεδο επιτήρησης της χώρας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Λέω αυξημένο, επειδή η χώρα θα βρίσκεται σε καθεστώς επιτήρησης για πολλά χρόνια, ούτως ή άλλως.

Ποια είναι τα επαχθή μέτρα που δεν έχει υπογράψει ακόμα η κυβέρνηση και προσπαθεί να αποφύγει, αρνούμενη την ελάφρυνση του χρέους που προσφέρεται εμμέσως δια της Πιστοληπτικής Γραμμής;

Ωστόσο – ας είμαστε ρεαλιστές και ειλικρινείς!– αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος που οι εταίροι παρέπεμπαν τα ουσιαστικότερα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους στη λήξη του προγράμματος. Ήθελαν να προσφέρουν ελάφρυνση με αντάλλαγμα δεσμεύσεις της Ελλάδας για την περίοδο μετά τη λήξη του 3ου προγράμματος.

Ολα αυτά τα γνωρίζαμε ήδη από τις συνεδριάσεις του Eurogroup για το χρέος, δεν φέρνει τίποτα καινούργιο η ΠΠΓ.

Είναι, λοιπόν, ακατανόητη η απροθυμία της κυβέρνησης για την ΠΠΓ. Η χώρα, εξαιτίας αυτής της κυβέρνησης έχει ήδη αναλάβει πολύ βαριές δεσμεύσεις για μετά τη λήξη του 3ου προγράμματος. Αυτή η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει και υπογράψει για μετά το Μνημόνιο οδυνηρά μέτρα που δεν δέχτηκε να εφαρμόσει τα τρία χρόνια του δικού της Μνημονίου.

1. Η μη μείωση των κύριων συντάξεων ήταν η σημαία της. Μείωσε τις επικουρικές, κατήργησε το ΕΚΑΣ, αύξησε τις εισφορές περίθαλψης σε κύριες και επικουρικές, μείωσε το αφορολόγητο (άρα μείωσε τις συντάξεις) και μείωσε την αγοραστική δύναμη των συνταξιούχων με αλλεπάλληλες αυξήσεις στους έμμεσους φόρους. Τις κύριες συντάξεις, όμως, σε ονομαστικό επίπεδο δεν τις πείραξε. Υπέγραψε, όμως, τεράστια μείωσή τους (1% του ΑΕΠ) για το 2019.

2. Ο υπουργός Οικονομικών, σύμφωνα με δηλώσεις του, θα παραιτούνταν αν μειωνόταν το αφορολόγητο. Τελικά, και ο ίδιος και η κυβέρνησή του αλλά κυρίως οι φορολογούμενοι διαπίστωσαν ότι το 3ο Μνημόνιο έφερε μείωση του αφορολόγητου της τάξης των 900€ (από 9545€ ->8636€) και κανείς δεν παραιτήθηκε. Ο ίδιος υπουργός όμως συμφώνησε και υπέγραψε τεράστια μείωση του αφορολόγητου κατά 3.000€ (από 8636€ -> 5685€) για το 2020, όταν πια δεν θα έχουμε Μνημόνια!

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, ποια είναι τα επαχθή μέτρα που δεν έχει υπογράψει ακόμα η κυβέρνηση και προσπαθεί να αποφύγει, αρνούμενη την ελάφρυνση του χρέους που προσφέρεται εμμέσως δια της Πιστοληπτικής Γραμμής;

Και μόνο μια απάντηση μπορώ να διατυπώσω. Δεν υπάρχουν μέτρα προς αποφυγήν, απλώς είναι έτοιμη η νέα αυταπάτη. Δεν είναι η ελληνική κυβέρνηση που αποφασίζει, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν θέλει να αποφύγει μέτρα και επιτήρηση, απλώς δεν μπορεί να σκεφτεί άλλο σλόγκαν, άλλη προπαγάνδα για την προεκλογική περίοδο.

Κι επειδή η πυξίδα που οδηγεί την πορεία και τις επιλογές της κυβέρνησης είναι ο εκλογικός κύκλος και όχι το εθνικό συμφέρον, επιλέγει ξανά τη φαντασίωση της άσπιλης, ανέμελης, ανεξάρτητης και εθνικά υπερήφανης εξόδου. Ξανά αυταπάτες, δηλαδή!

Η στάση της κυβέρνησης στο ζήτημα της ΠΠΓ έχει ευρύτερες διαστάσεις και εκπέμπει ανησυχητικά μηνύματα για την επικείμενη διαπραγμάτευση για το χρέος. Η κυβέρνηση θέτει ως προτεραιότητα το αφήγημα της «καθαρής εξόδου» και δείχνει διατεθειμένη να θυσιάσει ακόμα και μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, αν αυτά συνοδεύονται από περιορισμούς και υποχρεώσεις που σκοτεινιάζουν το αφήγημα.

Πάλι δηλαδή, σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον της χώρας σχεδιάζονται με κύριο γνώμονα… τα ψηφαλάκια. Σα να μην πέρασε μια μέρα από τον αντιμνημονιακό ανένδοτο, σα να μη διδαχτήκαμε τίποτα από τα τοξικά παιχνίδια με τα δημοψηφίσματα…

Μόνο που τώρα, με όσα πάθαμε το 2015, μόνο οι αμετανόητοι πιστεύουν πως μπορεί να κερδηθεί εθνική αξιοπρέπεια με αυταπάτες και καραγκιοζιλίκια.

Σημειώσεις
¹ Οι λήξεις των δανείων του ιδιωτικού τομέα που αναφέρονται στο σχετικό link δεν ενσωματώνουν την πράξη αναχρηματοδότησης του ομολόγου λήξης 2019, που έγινε τον Ιούλιο του 2017 και το swap των ομολόγων που έγινε τον Νοέμβριο 2017.

Πηγή: Protagon

Συμεών Κωνσταντινίδης*: ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΟΥΣ

on Monday, 26 February 2018. Posted in Ομιλίες

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η νέα τάση της παγκόσμιας Ναυτιλίας είναι η διέλευση των πόλων (κυρίως του Βορείου πόλου) λόγω της μείωσης των πάγων η οποία οφείλετε βέβαια με τη σειρά της στην αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας (φαινόμενο θερμοκηπίου) με ότι αυτό συνεπάγεται. Τα κίνητρα της διέλευσης του Βορείου πόλου είναι κυρίως οικονομικά δηλαδή η μεγάλη οικονομία σε καύσιμα (περίπου 500.000 δολάρια σε κάθε ταξίδι) και του λιγότερου χρόνου (ο μισός χρόνος) ο οποίος απαιτείται για την διαδρομή μεταξύ των κυρίων λιμένων Ευρώπης και Ασίας.

PDF

18/5/2017. UNMANNED VEHICLES AND THEIR IMPLICATIONS

on Thursday, 18 May 2017. Posted in Ομιλίες

Παρουσιάζει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

18/5/2017.  UNMANNED VEHICLES AND THEIR IMPLICATIONS

What if someone was told just a few years ago that an aircraft or helicopter pilot, will one day control a small fleet of nearby drones from the cockpit while in flight, for missions varying from ISR to weapons delivery in dangerous areas.That almost independent, unmanned systems will gather, organize and integrate a vast array of different information and sensor data, before providing it to human commanders.

How this man would react to a story about, having a“ghost fleet” with multiple surface, air and undersea drones operating for a long time, in a synchronized fashion and conduct a wide-range of combat missions without placing humans at risk. The over-the-horizon UUVs and USVs would deploy their own smaller drone counterparts to transport sensors or weapons the last dozens of miles to a target. When it comes to offensive surface operations, unmanned boats could form a swarm of small attack craft designed to overwhelm and destroy enemy ships with gunfire, explosives or even small missiles.
The physical reaction to these information, would be that is all a scientific fiction story. The reality is that forthe formentioned capabilities, other have already been implemented and other are part of the next few years planning.    

CAPABILITIES OF UV’S (UAV, USV, UUV, UGV)
Today UV’s are directly connected with some national power indicators like economy and economic growth, technology, research and development and at the same time they are already deeply involved in civil and military activities. For example some of the civil missions undertaken by UV, are the following:
1.    Research
2.    Civillawenforcement
3.    Journalism
4.    ReportonTrafficpatterns
5.    Patrol of borders, customs, pipelines and energy installations.
6.    Search and rescue missions,
7.    Survey of wildlife or oil spills
8.    Industrial inspections
9.    Realestate/Aerialphotography
10.    Agriculture crop surveying and analysis
11.    Insurance risk assessment, damage determination
12.    Fire departments
13.    RegulateFisheries
14.    Disasterrelief
15.    HydrographyandOceanography
16.    Environmental, Climate and Weather scientific and ecological activities
17.    Recreationalactivities
18.    Deliveryservices

If those missions consist a critical evolution in the civil sector, perhaps we are facing a revolution in the military domain.
UV’s can be relatively cheap and their operations are not limited by human performance or needs. They expand Commander’s tactical choices while they can perform in denied areas without exposing a crew to those risks. UAVs can offer double or triple the range and endurance of manned aircraft.

Let’s mention some of the UV’S (air, surface, underwater, ground) military missions which are already undertaken or are imminent:
1.Provide ground and sea surveillance and targeting
2.Provide ISR at bordersand other extensive critical areas like energy installations at sea.
3.Military deception, information operations, electronic warfare, and cyberwarfare
4.Cross-domain integration,and communication relay.
5.Nearshore fire support and looking over the hill
6.Support of Ship-to-Objective Maneuver
7.Harbor and coastal protection
8.Naval force protection
9.Deep strike
10.Suppression of enemy air defenses
11.Combat search and resque operations
12.Countering mines in the sea and onland
13.Early warning of coming missiles and small boats
14.Countering diesel submarines, surface craft and antiship missiles
15.Transporting and delivering combat supplies
16.Refuelling platforms
17.Battled amage assessment
18.Urban warfare
19.Countering piracy and interdiction ops
20.Assymetric threats and terrorism
21.Detecting chemical, biological, radiological attack

Are there any weaknesses? Yes there are. For the moment UV’s have relatively low maneuverability and low speed. They are vulnerable to attack from air defense systems and to cyber and communications link attack. Vast quantity of data collected requires sophisticated data analysis to enable the data be analyzed and distributed.

Are there challenges for UV’s? Yes there are. Provision is needed for legislation concerning safety, privacy, civil rights and liberties, as well as air traffic regulations.A lot of technical challenges have to be faced like interoperability and standardization, energy storage, navigation, sensing, and control, satellite integrated telemetry, data access, training, flexibility for man – machine interface, autonomy and automation capabilities, hypersonic flight,swarm UV’s, cyber defense, detect, intercept, and neutralize offensive drones e.tc..

According to the technology trends, UV’s, in near future are going to have longer endurance batteries, better fuel efficiencies, better stealth technologies and better sense and avoid systems. Future UV’s are going to be multi-mission oriented, cheaper, smaller, lighter, more efficient, with capable sensors and more on board computing power. Their survivability will be greatly improved(stealthy, stand-off, longer-range weapons, longer-range communications e.tc.) and they are going to have access to a tactical network system capable of satisfying Service, Joint, Interagency, and Coalition tactical information exchanges.

Lets now refer to some facts:
In 2014 $13 million worth of UAVs were sold on Ebay alone. Some 30,000 unmanned watercraft are expected to be built over the next decade at a cost of over US$15 billion. Over 600,000 UAS have been already deployed for commercial use. In addition, 1.9 million UAS are expected to be in recreational use. The number of UAS is set to triple by 2020. According to the US Department of Defense China alone is looking to produce 42,000 unmanned air and maritime systems between 2014 and 2023.

The European Defense Agency is sponsoring pan-European research and development for both military and civilian drones. The European Space Agency is funding and undertaking research into the satellites and communications infrastructure used to fly drones. FRONTEX is keen to deploy surveillance drones along the EU’s borders for migrants and refugees. Within 20 years, the European drone sector is expected to directly employ more than 100,000 people and will have an economic impact exceeding EUR 10 billion per year, mainly in services.

Since the technology is “interoperable” – meaning civil and military drones will share much of the infrastructure that they need to fly – support for companies developing civilian drones inevitably benefits the manufacturers of the military drones.

If in any country’s armed forces there is not a dynamic transformation procedure,exploiting innovation and new technologies, then there is a great probability that these armed forces will fight their future war with the conditions of the last and that is a formula for failure. All the above capabilities and missions of UV’s, seems that create a new era in strategic, operational and tactical level. That leads to an immediate obligation, for our own armed forces to reevaluate the potential adversaries capabilities and possible actions, to exploit to the maximum possible level these new technologies and accordingly to review the armed forces Force Structure, Command Structure, operational and tactical planning, the acquisition programs and the training procedures. UV’s technology creates also new opportunities for domestic defense industry. Of course to grasp any opportunities requires a strategic vision and quick and coordinated decisions, because opportunities do not wait forever.

An indication of HEL.I.S.S’s interest,is its participation in this conference with four lecturers and is always available to contribute to any possible initiative to this direction.

I wish that this meeting will be beneficial for every service, company or physical person engaged to the subject of UV’s.

17 – May - 2017
Vice Admiral (rtrd) V. Martzoukos HN
Honorable Commanding Officer of the Hellenic Naval Academy
President of Hellenic Institute for Strategic Studies


































UNMANNED VEHICLES AND THEIR IMPLICATIONS
What if someone was told just a few years ago that an aircraft or helicopter pilot, will one day control a small fleet of nearby drones from the cockpit while in flight, for missions varying from ISR to weapons delivery in dangerous areas.That almost independent, unmanned systems will gather, organize and integrate a vast array of different information and sensor data, before providing it to human commanders.
How this man would react to a story about, having a“ghost fleet” with multiple surface, air and undersea drones operating for a long time, in a synchronized fashion and conduct a wide-range of combat missions without placing humans at risk. The over-the-horizon UUVs and USVs would deploy their own smaller drone counterparts to transport sensors or weapons the last dozens of miles to a target. When it comes to offensive surface operations, unmanned boats could form a swarm of small attack craft designed to overwhelm and destroy enemy ships with gunfire, explosives or even small missiles.
The physical reaction to these information, would be that is all a scientific fiction story. The reality is that forthe formentioned capabilities, other have already been implemented and other are part of the next few years planning.    
CAPABILITIESOF UV’S (UAV, USV, UUV, UGV)
Today UV’s are directly connected with some national power indicators like economy and economic growth, technology, research and development and at the same time they are already deeply involved in civil and military activities. For example some of the civil missions undertaken by UV, are the following:
1.    Research
2.    Civillawenforcement
3.    Journalism
4.    ReportonTrafficpatterns
5.    Patrol of borders, customs, pipelines and energy installations.
6.    Search and rescue missions,
7.    Survey of wildlife or oil spills
8.    Industrial inspections
9.    Realestate/Aerialphotography
10.    Agriculture crop surveying and analysis
11.    Insurance risk assessment, damage determination
12.    Fire departments
13.    RegulateFisheries
14.    Disasterrelief
15.    HydrographyandOceanography
16.    Environmental, Climate and Weather scientific and ecological activities
17.    Recreationalactivities
18.    Deliveryservices
If those missions consist a critical evolution in the civil sector, perhaps we are facing a revolution in the military domain.
UV’s can be relatively cheap and their operations are not limited by human performance or needs. They expand Commander’s tactical choices while they can perform in denied areas without exposing a crew to those risks. UAVs can offer double or triple the range and endurance of manned aircraft.
Let’s mention some of the UV’S (air, surface, underwater, ground) military missions which are already undertaken or are imminent:
1.    Provide ground and sea surveillance and targeting
2.    Provide ISR at bordersand other extensive critical areas like energy installations at sea.
3.    Military deception, information operations, electronic warfare, and cyberwarfare
4.    Cross-domain integration,and communication relay.
5.    Nearshore fire support and looking over the hill
6.    Support of Ship-to-Objective Maneuver
7.    Harbor and coastal protection
8.    Naval force protection
9.    Deep strike
10.    Suppression of enemy air defenses
11.    Combat search and resque operations
12.    Countering mines in the sea and onland
13.    Early warning of coming missiles and small boats
14.     Countering diesel submarines, surface craft and antiship missiles
15.    Transporting and delivering combat supplies
16.    Refuellingplatforms
17.    Battledamageassessment
18.    Urbanwarfare
19.    Counteringpiracy and interdiction ops
20.    Assymetricthreatsandterrorism
21.     Detecting chemical, biological, radiological attack
Are there any weaknesses? Yes there are. For the moment UV’s have relatively low maneuverability and low speed. They arevulnerable to attack from air defense systems and to cyber and communications link attack. Vast quantity of data collected requires sophisticated data analysis to enable the data be analyzed and distributed.
Are there challenges for UV’s? Yes there are. Provision is needed for legislation concerning safety, privacy, civil rights and liberties, as well as air traffic regulations.A lot of technical challenges have to be faced like interoperability and standardization, energy storage, navigation, sensing, and control, satellite integrated telemetry, data access, training, flexibility for man – machine interface, autonomy and automation capabilities, hypersonic flight,swarm UV’s, cyber defense, detect, intercept, and neutralize offensive drones e.tc..
According to the technology trends, UV’s, in near future are going to have longer endurance batteries, better fuel efficiencies, better stealth technologies and better sense and avoid systems. Future UV’s are going to be multi-mission oriented, cheaper, smaller, lighter, more efficient, with capable sensors and more onboardcomputing power. Their survivability will be greatly improved(stealthy, stand-off, longer-range weapons, longer-range communications e.tc.) and they are going to have access to a tactical network system capable of satisfying Service, Joint, Interagency, and Coalition tactical information exchanges.
Lets now refer to some facts:
In 2014 $13 million worth of UAVs were sold on Ebay alone. Some 30,000 unmanned watercraft are expected to be built over the next decade at a cost of over US$15 billion. Over 600,000 UAS have been already deployed for commercial use. In addition, 1.9 million UAS are expected to be in recreational use. The number of UAS is set to triple by 2020. According to the US Department of Defense China alone is looking to produce 42,000 unmanned air and maritime systems between 2014 and 2023.
The European Defense Agency is sponsoring pan-European research and development for both military and civilian drones. The European Space Agency is funding and undertaking research into the satellites and communications infrastructure used to fly drones. FRONTEX is keen to deploy surveillance drones along the EU’s borders for migrants and refugees. Within 20 years, the European drone sector is expected to directly employ more than 100,000 people and will have an economic impact exceeding EUR 10 billion per year, mainly in services.
Since the technology is “interoperable” – meaning civil and military drones will share much of the infrastructure that they need to fly – support for companies developing civilian drones inevitably benefits the manufacturers of the military drones.
If in any country’s armed forces there is notadynamic transformation procedure,exploiting innovation and new technologies, then there is a great probability that these armed forces will fight their future war with the conditions of the last and that is aformula for failure. All the above capabilities and missions of UV’s, seems that create a new era in strategic, operational and tactical level. That leads to an immediate obligation, for our ownarmed forces to reevaluate the potential adversaries capabilities and possible actions, to exploit to the maximum possible level these new technologies and accordingly to review thearmed forces Force Structure, Command Structure, operational and tactical planning, the acquisition programs and the training procedures. UV’s technology creates also new opportunities for domestic defense industry. Of course to grasp any opportunities requiresa strategic vision and quick and coordinated decisions, because opportunities do not wait forever.
An indication of HEL.I.S.S’s interest,is its participationin this conference with four lecturers andis always available to contribute to any possible initiative to this direction.
I wish that this meeting will be beneficial for every service, company or physical person engaged to the subject of UV’s.
17 – May - 2017
Vice Admiral (rtrd) V. Martzoukos HN
Honorable Commanding Officer of the Hellenic Naval Academy
President of Hellenic Institute for Strategic Studies


































































12/3/2017. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΩΡΟΔΟΚΗΣΕΙΣ ΤΟΝ Η/Υ

on Sunday, 12 March 2017. Posted in Απόψεις μη Μελών

του Ανδρέα Δρυμιώτη*, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

12/3/2017. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΩΡΟΔΟΚΗΣΕΙΣ ΤΟΝ Η/Υ



«Υου cannot bribe a computer!»
Πράγματι, «δεν μπορείς να δωροδοκήσεις έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή». Η «ατάκα» αυτή είναι η αγαπημένη φράση του απερχόμενου Προέδρου της Εσθονίαs, Τοomas Hendrίk Ilves, ο οποίος συμπληρώνει δέκα χρόνια (2 Θητείες) στην Προεδρία της Χώρας. Με αυτό το αξίωμα, έχουν ουσιαστικά καταργήσει την προσωπική επαφή του πολίτη με τουs δημοσίους υπαλλήλους και κατά συνέπεια τη δυνατότητα «συναλλαγήs». Κατά τη διάρκεια του 10ετούς Θητείας του, υπήρξε ραγδαία εξάπλωση όλων των ηλεκτρονικών υπηρεσιών προς τουs πολίτες. Έτσι, η Εσθονία πέτυχε τη σχεδόν απόλυτη ψηφιακή εξυπηρέτηση του πολίτη. Μόνο σε τρεις περιπτώσειs  απαιτείται η φυσική σου παρουσία: Για να παντρευτείς, για να πάρειs  διαζύγιο και στην αγοραπωλησία ακίνητης περιουσίας. Όλες οι υπόλοιπεs δραστηριότητες γίνονται από το σπίτι ή τη δουλειά μέσω ίnternet.
 
 Θα σας δώσω μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία για να δείτε πώς μια μικρή χώρα (μόλις 1,3 εκατ. κατοίκουs), χωρίς φυσικούs πόρους, έγινε ΤΟ υπόδειγμα στην ψηφιακή εποχή. Στον χώρο ΤΠΕ (Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών) δραστηριοποιούνται 3.193 εταιρείες οι οποίες απασχολούν 48.970 υπαλλήλουs, δηλαδή το 9,3% της απασχόλησης. Ο συνολικός τζίρος των εταιρειών είναι 3,689 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 6,8% του ΑΕΠ και στο 14,2% των συνολικών εξαγωγών της χώρας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υπηρεσίες και τα προϊόντα τους στον χώρο των ΤΠΕ εξάγονται σε 123 χώρεs!
 
  Αυτές όλες οι εταιρείες είναι η κινητήριος δύναμη για την ανάπτυξη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Το κράτος σχεδιάζει και ο ιδιωτικός τομέας υλοποιεί (ουtsourcίng the developement). Σε ορισμένες περιπτώσεις ο ιδιωτικός τομέας λειτουργεί και τις εφαρμογές (outsourcίng the operations). Για να μη σας κουράζω με πολλούς αριθμούs θα κάνω μια παρένθεση, προκειμένου να σας περιγράψω πώς βρέθηκα να ασχολούμαι με την Εσθονία. Στις 29 Δεκεμβρίου 2013, σε τούτη τη στήλη έγραψα ένα άρθρο με τίτλο «Δυστυχώς, δεν έχουμε γίνει, ακόμα, Εσθονία», όπου περιέγραφα το πόσο ανεπτυγμένη ήταν η ηλεκτρονική διακυβέρνηση στη χώρα αυτή. Δεν είχα ποτέ επισκεφθεί την Εσθονία και η γνώση μου προερχόταν μόνο από δημοσιεύματα και από την ιστοσελίδα της χώραs.
 
 Στις αρχές του 2014, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον Πρέσβη της Εσθονίαs κ. Margus Rava, ο οποίος ζήτησε να συναντηθούμε. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Rava είναι ταυτόχρονα Πρέσβης στην Κύπρο, στην Αλβανία και στην Ιορδανία. Αυτό δείχνει τιs οικονομίες που κάνει μια μικρή χώρα. Από τότε συναντηθήκαμε αρκετές φορές και μου έδωσε πολλές πληροφορίες για την πρόοδο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης που γίνεται στη χώρα του. Έτσι, έγραψα και δεύτερο άρθρο στις 8 Φεβρουαρίου 2015, με τίτλο «Μήπως η Εσθονία ζει σε άλλον αιώνα;». Εκεί περιέγραφα μια νέα υπηρεσία που παρέχεται σε ξένουs υπηκόουs που έχουν δραστηριότητα στην Εσθονία. Η υπηρεσία ονομάζεται e-Resίdency και ουσιαστικά επιτρέπει σε ξένους υπηκόους να κάνουν τις περισσότερες δουλειές τουs από τον τόπο διαμονής τους, χωρίς να χρειάζεται να ταξιδεύουν στην Εσθονία. Είναι αξιοσημείωτο ότι μέσα στο 2015 έχουν αποκτήσει την ιδιότητα του e-Resίdent περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και 150 Έλληνες. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης στο ίδιο διάστημα γεννήθηκαν 14.000 παιδιά και πέθαναν 17.000 άνθρωποι. Όμως, ο στόχος του προγράμματος αυτού είναι να φτάσουν τα 10 εκατομμύρια μέχρι το 2025! Προσέξετε τη σημασία του e-Resίdency. Ουσιαστικά όταν και αν επιτύχουν τον στόχο τους, θα έχουν αυξήσει τον πληθυσμό της χώραs τους κατά 870%, έστω και αν όλοι αυτοί δεν θα κατοικούν στην Εσθονία! Κάπως έτσι ξεκίνησε η σχέση μου με αυτή τη χώρα, η οποία έμελλε να επεκταθεί.
 
 
 Στις 23 Δεκεμβρίου 2015 έλαβα πρόσκληση από τον Πρόεδρο της Εσθονίαs για να συμμετάσχω στην 7η ετήσια Διεθνή Συνάντηση των Φίλων τηγς Εσθονίαs από τις 30 Ιουνίου 2016 μέχρι τις 2 Ιουλίου 2016. Φυσικά την αποδέχτηκα και έτσι βρέθηκα στο Τallinn. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η συνάντηση δεν γίνεται απλά «υπό την αιγίδα τον Προέδρου», αλλά με την ενεργή συμμετοχή του Προέδρου Ilves, αλλά και του Πρωθυπουργού του χώρας, Taavi Roivas. Όταν άκουσα τον Πρόεδρο να μιλά σε ένα panel για την τεχνολογία, εντυπωσιάστηκα τόσο πολύ από την εμπεριστατωμένη γνώση του στην πληροφορική, ώστε υπέθεσα ότι είχε κάνει σπουδές σε πληροφορική. Αναζητώντας το βιογραφικό του στο Google, διαπίστωσα ότι είχε σπουδάσει ψυχολογία και είχε κάνει μεταπτυχιακό (masters) στο ίδιο αντικείμενο. Αλλά και ο ίδιος ο Πρωθυπουργόs είναι μεγάλος υπέρμαχος της τεχνολογίας. Μάλιστα, πέρασε μαζί μας ένα γεμάτο 10ωρο και όταν χρειάστηκε να υπογράψει κάτι, το έκανε με την ψηφιακή υπογραφή του, μέσω του κινητού τηλεφώνου του!
 
 Η καθολική χρήση της ψηφιακής υπογραφήs έχει εξοικονομήσει στο κράτος το 2% του ΑΕΠ! Δηλαδή, έναν ΕΝΦΙΑ και κάτι ρέστα! Η συνάντηση αυτή που συγκεντρώνει επενδυτές και επιχειρηματίες οι οποίοι αναζητούν νεοφυείς επιχειρήσεις (όπως π.χ. το Skype το οποίο δημιουργήθηκε από Εσθονούς), δημοσιογράφους και διαμορφωτές της κοινής γνώμηs, πανεπιστημιακούς κ.ά., διοργανώνεται με τη συνεργασία του Δημόσιου και του Ιδιωτικού τομέα και στοχεύει στην προβολή των υπηρεσιών και των προϊόντων της Εσθονίας. Στα 7 χρόνια λειτουργίας του θεσμού αυτού, έχουν περάσει περισσότεροι από 1.700 «φίλοι τηs Εσθονίας» από τις εκδηλώσεις, οι οποίοι φεύγουν με την εντύπωση ότι βιώσανε μια εμπειρία από το μέλλον.
 
 Θα σας δώσω δύο παραδείγματα από την καθημερινότητά μας, για να δείτε πως λειτουργεί η ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Δίπλωμα Οδήγησηs: Το δίπλωμα οδήγησης εκδίδεται από το κράτος. Κατά συνέπεια το κράτος γνωρίζει πότε λήγει ένα δίπλωμα. Τρεις μήνες πριν από τη λήξη του διπλώματος, ο Εσθονός ειδοποιείται μέσω e-mail (όλοι οι Εσθονοί που έχουν ταυτότητα έχουν και ένα e-mail με τον μοναδικό αριθμό του ταυτότητάς τους• η ταυτότητα είναι υποχρεωτική για όσους συμπληρώνουν το 15ο έτος και προαιρετική για τους λοιπούς), ότι το δίπλωμά του λήγει την τάδε ημερομηνία και αν θέλει να ανανεωθεί πρέπει να κάνει τις συνηθισμένεs ενέργειες, μεταξύ των οποίων και η βεβαίωση από γιατρό. Πάει στον γιατρό, τον εξετάζει και ο γιατρός ενημερώνει ηλεκτρονικά την υπηρεσία για τη δυvατότητα του πολίτη να οδηγεί. Δεν τυπώνεται κανένα χαρτί. Όταν λοιπόν ολοκληρωθούν οι διατυπώσειs, όλες ηλεκτρονικά, ακόμα και η πληρωμή του αντιτίμου, τότε εκδίδεται το δίπλωμα και αποστέλλεται στον πολίτη στο σπίτι του. Δεν τυπώθηκε κανένα χαρτί, κανένας πολίτηs δεν πήγε σε καμία κρατική υπηρεσία. Ηλεκτρονική Συνταγογράφηση: Ο πολίτηs επισκέπτεται τον γιατρό. Μετά την εξέταση και εφ' όσον απαιτείται συνταγή, ο γιατρόs με μοναδικό στοιχείο την ηλεκτρονική ταυτότητα του ασθενούς, συντάσσει στον υπολογιστή τη συνταγή, χωρίς να τυπωθεί κανένα χαρτί. Ο ασθενής μπορεί να πάει σε οποιοδήποτε φαρμακείο της Εσθονίας και με την ταυτότητά του θα πάρει τα φάρμακά του χωρίς να τυπωθεί και πάλι κανένα χαρτί.
 
 Συγκρίνετέ το με τη δική μας «ηλεκτρονική συνταγογράφηση» και βγάλτε τα συμπεράσματά σας. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι έναs ηγέτης μιαs δυτικήs χώραs δήλωσε: «Ι should haνe called the Estonίans when we were settίng ουr health care websίte». Τα λόγια αυτά αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα όταν προέρχονται από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Barak Obama! Το δυστύχημα με την Ελλάδα είναι ότι είχαμε διμερή συμφωνία (για τέσσερα χρόνια) για να μας βοηθήσουν στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση, αλλά εμείς, σαν ο εξυπνότερος λαός του κόσμου, την απεμπολήσαμε, όπως έχουμε κάνει και για πολλά άλλα. Είμαστε λοιπόν άξιοι του μοίρας μαs. Ξέρετε ποιο είναι το πρακτικό αποτέλεσμα αυτής της μοναδικής ηλεκτρονικής διακυβέρνησης; Η φορολογία είναι ένα flat rate 20%, ανεξάρτητα από το ύψους των εισοδημάτων! Είναι τόσο μεγάλη η άγνοιά μας, ώστε ένας Έλληνας πολιτικόs αποφάνθηκε τον Μάρτιο του 2013 στην τηλεόραση ότι: «Ευτυχώς, δεν έχουμε γίνει ακόμα Εσθονία. Η Εσθονία είναι πολύ πιο πίσω από εμάς»! Δεν ήξερε, τουλάχιστον ας ρώταγε...
 
* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων.
 

17/2/2017. Απόψεις: Συζητώντας στο καφενείο για τη δραχμή

on Thursday, 16 February 2017. Posted in Απόψεις μη Μελών

Γράφει ο Γιώργος Στρατόπουλος, Δρ. - Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

17/2/2017. Απόψεις: Συζητώντας στο καφενείο για τη δραχμή

Φανταστείτε πώς είστε σε ένα καφενείο στην Κρήτη, μαζί με τον αγρότη, τον ξενοδόχο, τον έμπορο και τον εφοριακό. Ανοίγει η συζήτηση περί δραχμής και εσείς ακούτε -και απορρίπτετε- τα επιχειρήματά τους. Ενα προς ένα, με στοιχεία...
Απόβραδο στη νότια Κρήτη. Στο καφενείο, γύρω από μια ξυλόσομπα, πολυπληθής παρέα και σκεφτική. Μπήκα μαζί με το Χριστόφορο, γιο αγρότη που σπούδασε πληροφορική και εργάζεται στο Λονδίνο τα τελευταία 5 χρόνια. Μπαίνοντας, προλάβαμε το τέλος της κουβέντας του δασκάλου: «Έτσι είναι, δεν πάει άλλο. Ας τρώμε μόνο ελιές και παξιμάδι κάμποσα χρόνια, αν είναι να δούμε μετά «άσπρη μέρα». Να σηκωθούμε να φύγομε από το ευρώ, να σηκώσομε κεφάλι, να ‘χουνε μέλλον τουλάχιστον τα κοπέλια μας.»
Σαν το δάσκαλο σκέφτονται σήμερα πολλοί καλοί άνθρωποι. Βέβαιοι ότι έξοδος από το Ευρώ σημαίνει πρώτα μερικά δύσκολα χρόνια και μετά ανάπτυξη, δουλειές, ευμάρεια. Δεν είναι ανοησίες, ούτε αυταπάτες ούτε ιδιοτέλεια. Είναι άγνοια, μια ρομαντική ευπείθεια και η ανάγκη, επιτέλους, ενός κάποιου ορίζοντα.
Ας παρακολουθήσουμε τη συνέχεια της κουβέντας στο καφενείο –ήταν διδακτική.

Χριστόφορος: Δάσκαλε,  ότι τα πρώτα χρόνια θα’ ναι δύσκολα το καταλαβαίνουν όλοι. Μετά, όμως, όταν ισορροπήσουμε, εσύ γιατί πιστεύεις ότι η ζωή με τη δραχμή θα ‘ναι καλύτερη;

Παύλος (Ξενοδόχος): Χριστόφορε, εμείς εδώ ζούμε από τον τουρισμό και τις ελιές. Με τη δραχμή θα βελτιωθεί αμέσως η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, το τουριστικό μας προϊόν θα ‘ναι πιο ελκυστικό…

Χριστόφορος: Μα, καλά δεν πάει ο τουρισμός τα τελευταία χρόνια; Και πώς θα γίνει δηλαδή πιο ανταγωνιστικό το προϊόν με τη δραχμή; Υπηρεσίες προσφέρεις, τα μεροκάματα είναι το μεγάλο κομμάτι του κόστους. Είναι ακριβά σήμερα τα μεροκάματα; Θες να εισπράττεις ευρώ από τους τουρίστες και να πληρώνεις τα μεροκάματα σε δραχμές; Δε σου φτάνουν όσα βγάζεις;

Ξενοδόχος: Προς Θεού, τα μεροκάματα δεν είναι πρόβλημα, πέσανε πολύ. Αλλά με τη δραχμή θα φθηνύνουν κι όλα τα άλλα.
Χριστόφορος: Το ρεύμα για το air condition; Το πετρέλαιο; Οι τηλεοράσεις; Τα έπιπλα των δωματίων από το ΙΚΕΑ; Οι κουρτίνες και τα σεντόνια απ’ τη Τουρκία; Το μοσχαράκι, η μαγιονέζα, ο καφές και το ουίσκι;

Ξενοδόχος: Όχι, αυτά είναι εισαγόμενα, τα άλλα που παράγουμε εδώ, το λάδι, οι τομάτες, το τυρί…
Μανόλης (Αγρότης 1): Ναι, δε πάει άλλο. Μας τάραξε το ευρώ με την ακρίβεια. Μέρα νύχτα στα χωράφια και πράμα δεν απομένει. Αλλά να το κάνομε σωστά. Να φύγομε από το ευρώ,  αλλά να μη χάσομε τις επιδοτήσεις. Μ’ αυτές ζούμε. Το λάδι δεν έχει τιμή στην αγορά. Ό,τι βγάζομε πάει για φυτοφάρμακα, λιπάσματα και πετρέλαιο. Η επιδότηση είναι ό,τι μένει στη τσέπη, το μεροκάματό μας.

Χριστόφορος: Για να καταλάβω.. Μανόλη, θα πουλάς πιο φθηνά το λάδι στον ξενοδόχο, αν πάμε στη δραχμή; Τώρα εισπράττεις 80€, φεύγουν τα 50€ σε εισαγόμενα (φυτοφάρμακα, λιπάσματα, πετρέλαιο) και τα 30€ είναι το μεροκάματό σου. Όταν πάμε στη δραχμή, η τιμή που θα πουλάς σε ισοδύναμα ευρώ θα ‘ναι πιο φθηνή, για να βολεύει τον πελάτη του ξενοδόχου. Άρα, θα σου μένει μεροκάματο 20€  αντί για 30€. Σωστά; Θα μπορείς να πάρεις ίσως περισσότερο μαϊντανό αλλά θα ‘χεις λιγότερα στη τσέπη για να αγοράσεις τηλεόραση, κινητό, πετρέλαιο, βενζίνη, αυτοκίνητο και ό,τι άλλο εισάγουμε. Είσαι σίγουρος ότι σε συμφέρει; Μήπως τελικά, αν πουλάς φθηνότερα στον ξενοδόχο, θα γίνεις ακόμα πιο φτωχός; Στη Βουλγαρία δεν έχουν ακρίβεια, αγοράζουν πιο φτηνά την πατάτα, δε ζούνε όμως καλύτερα από εμάς, γιατί έχουν πολύ χαμηλότερα μεροκάματα. Βγάζουν 6300€ το χρόνο, ενώ εμείς 16.200€ (Κατά κεφαλήν ΑΕΠ – Eurostat, εδώ). Αυτός είναι ο στόχος, να γίνουμε Βουλγαρία με δραχμή;

Μιχάλης (Αγρότης 2): Όχι, δε θα πουλάμε πιο φθηνά. Πιο ακριβά θα πουλάμε τη τομάτα στον ξενοδόχο.
Χριστόφορος: Και γιατί ο ξενοδόχος να πάρει την ακριβή σου τομάτα; Τόσες και τόσες εισαγόμενες κυκλοφορούν στην αγορά από Ολλανδία, Βέλγιο κ.α. Αν ακριβύνεις το προϊόν σου, θα πήξουμε στην εισαγόμενη τομάτα.

Αγρότης 2: Όχι σύντεκνε, δεν το ‘πιασες. Θα βάλουμε δασμούς κι οι εισαγόμενες τομάτες θα είναι ακριβότερες. Όπως κάναμε παλιά – θυμάσαι;- με τις μπανάνες.

Χριστόφορος: Μα τότε ξέχνα την ΕΕ και τις επιδοτήσεις. Τέτοια κόλπα δεν επιτρέπονται στην ΕΕ. Ξέχνα και τους δρόμους και τα έργα υποδομής. Απ΄τη Χώρα μέχρι εδώ, για δες, γεμάτος είναι ο δρόμος με ταμπέλες «Το έργο συγχρηματοδοτήθηκε από την Ε.Ε.». Για ξανασκέψου το.

Δημήτρης (Αγρότης 3): Λάθος τα λέτε, πατριώτες. Ούτε φθηνότερα θα πουλάμε ούτε ακριβότερα. Το ίδιο θα πουλάμε αλλά με τη δραχμή θα ‘χουμε λιγότερους φόρους. Μας έπνιξαν οι φόροι με τα μνημόνια. Ασφυκτιούμε. Φόρος στα λιπάσματα, στα γεωργικά προϊόντα, στο πετρέλαιο…

Αγρότης 1: Τριπλασίασαν και τις ασφαλιστικές εισφορές, σε λίγο θα βάλουν φόρο και στην επιδότηση…

Ξενοδόχος: Ένα δεύτερο μεροκάματο δίνομε στο ΙΚΑ, αύξησαν τον ΦΠΑ, έβαλαν και τέλος διανυκτέρευσης, μέχρι και συμπληρωματικό ΕΝΦΙΑ στα ξενοδοχεία! Ναι, σίγουρα λιγότεροι φόροι θα κάνουν μεγάλη διαφορά. Και το τουριστικό προϊόν θα γίνει πιο ελκυστικό.

Χριστόφορος: Αυτό είναι το πρόβλημα, οι φόροι; Και γιατί δε τους μειώνουμε εδώ και τώρα, με το Ευρώ; Έχετε δει πού πάνε οι φόροι σας και οι εισφορές; Το 80% πάει για μισθούς και συντάξεις. Απλό είναι κι οι δανειστές μας θα συμφωνήσουν: μειώνουμε τις συντάξεις και κόβουμε τους φόρους. Αυτό θέλετε; Γι΄ αυτό πρέπει να βγούμε από το Ευρώ;

Αγρότης 1: Ε, όχι, δεν πεινούμε δα και τόσο που να κόψουμε τη σύνταξη του ΟΓΑ.

Χριστόφορος: Τότε; Μήτσο, θέλω να καταλάβω. Ίδια τιμή θα πουλάς το λάδι. Περισσότερα δε θα εισπράττεις, ούτε και λιγότερα. Θα δίνεις όμως λιγότερα για φόρους. Πού θα βρει το κράτος να πληρώσει συντάξεις στους γονείς και στη θεία σου;

Μύρων (Εφοριακός): Θα κόψουμε από τους τόκους – δεν θα πληρώνουμε πια τόκους για το χρέος!

Χριστόφορος: Σε γελάσανε, Μύρο, αν νομίζεις πως δε θα πληρώνομε φόρους για τους τόκους, άμα βγούμε από το ευρώ και χρεοκοπήσουμε. Η ιστορία λέει ότι θα πληρώνουμε ό,τι μπορούμε για τόκους. Σου θυμίζω ότι μέχρι και το 1978 πληρώναμε φόρους που πήγαιναν κατευθείαν στην αποπληρωμή δανείων που πήραμε την εποχή του Τρικούπη. Ναι, του Τρικούπη. Άμα πάμε στη δραχμή, μπορεί να πληρώνουμε για τόκους λιγότερα από τώρα γιατί θα είμαστε πιο φτωχοί. Στη τσέπη μας όμως θα φαίνονται πιο πολλά. Έχεις δει τι πληρώνουμε τώρα για τόκους; Κάτι λιγότερο από 8% των εσόδων του κράτους. Ισπανία, Κροατία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία πληρώνουν περισσότερα και κάπως λιγότερα η Βρετανία και το Βέλγιο (Διάγραμμα Ι).
Τι καταλαβαίνετε λοιπόν; Θα ‘χουμε φεσώσει όλη την υφήλιο και θα μας αφήσουν να τη σκαπουλάρουμε φθηνά επειδή είμαστε ωραίοι; Ξέρετε τι έγινε με τα δάνεια του Τρικούπη; Συνδέθηκαν με υποθήκες, όπως ο φόρος καπνού, τα τέλη χαρτόσημου, και με εισπράξεις τελωνείων. Και οι πιστωτές είχαν προτεραιότητα  έναντι των φορολογικών εσόδων του Δημοσίου εδώ.
 
Διάγραμμα Ι: Δαπάνη για τόκους ως % των συνολικών εσόδων της Γενικής Κυβέρνησης (2015). Πηγή Eurostat εδώ

Aγρότης 3: Δε ξέρω τι λες, Χριστόφορε- εσύ έφυγες και μακριά- αλλά εμείς εδώ παράγουμε, δίνουμε ένα σωρό φόρους στο κράτος των Αθηνών αλλά Εγνατίες και αεροδρόμια πολυτελείας φτιάχνουν στην απάνω Ελλάδα. Με τα λεφτά μας. Εμείς έχουμε δρόμους κι αεροδρόμια της πλάκας, ο δρόμος απ’ τα Χανιά στο Ρέθεμνος κι απ΄το Ηράκλειο στον Άγιο είναι σκοτώστρα.

Χριστόφορος: Και πώς θα το λύσει αυτό η έξοδος από το Ευρώ; Έχουμε πλούσιο τόπο, ευλογημένο, κι είστε εργατικοί. Καταλαβαίνω πως δεν θέλετε να μοιράζεστε τον πλούτο σας με τους Ηπειρώτες που είναι πιο φτωχοί. Αυτό όμως δε σημαίνει έξοδος απ΄ το ευρώ, εσείς θέτε να βγούμε από την Ελλάδα. Και ξέρεις, το θεωρώ μικρόνοη σκέψη, ίσως και αντεθνική, αλλά πράγματι, Κρήτη, Μύκονος και Σαντορίνη βραχυπρόθεσμα θα κέρδιζαν στο οικονομικό πεδίο αν «έβγαιναν» από την Ελλάδα. Λανθασμένη, σκέψη, παράουρη, αλλά έχει μια οικονομική λογική. Εκείνοι οι ταλαίπωροι οι Ηπειρώτες, τι λόγο έχουν να σηκωθούν να φύγουν από την Ελλάδα; Σας το ρωτώ, γιατί αν μπορείτε να μου το εξηγήσετε, τότε θα καταλάβω κι εγώ γιατί να θέλει η φτωχή Ελλάδα να ξεκόψει από τη πλούσια γειτονιά της ευρωζώνης ή ακόμα και της Ε.Ε..

Εφοριακός: Χριστόφορε, η μηχανή για να δουλέψει θέλει λάδι και η οικονομία ρευστό. Εμείς τώρα έχουμε τράπεζες ζόμπι. Ενώ με το δικό μας νόμισμα, θα τυπώνομε και θα ρίξομε χρήμα στην αγορά, να  αναθερμάνουμε την παγωμένη οικονομία.

Χριστόφορος: Μα, αν ήταν  έτσι τα πράγματα, δεν θα υπήρχε πείνα πουθενά στον κόσμο. Τα χαρτονομίσματα που τυπώνουμε στο νομισματοκοπείο έχουν τόση αξία από μόνα τους όση και το χαρτί για την εκτύπωσή τους. Άλλες αξίες, πραγματικές, δίνουν στο χαρτονόμισμα αγοραστική αξία. Για να μη σας μπλέξω όμως, δείτε τι γίνεται στον κόσμο… Η Αργεντινή π.χ., δικό της νόμισμα έχει αλλά τράπεζες δεν έχει. Είναι, ως φαίνεται, μπουνταλάδες, δεν έχουνε εκεί έναν Λαπαβιτάκη, να τους ανοίξει τα μάτια πώς να τονώσουνε την οικονομία μέσω τραπεζικού δανεισμού.
Ξέρετε, απ’ όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, η Αργεντινή έχει το χαμηλότερο δανεισμό της ιδιωτικής οικονομίας. Από τις 160 χώρες με διαθέσιμα στοιχεία στη Παγκόσμια Τράπεζα, ξέρετε ποιες έχουν λιγότερη πίστωση στον ιδιωτικό τομέα από την Αργεντινή; Το Αφγανιστάν, το Ιράκ και μια ντουζίνα εξαθλιωμένες χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Και δεν είναι χώρα καθυστερημένη η Αργεντινή. Ήταν και είναι από τις μεγάλες πλούσιες χώρες και εξελιγμένες κοινωνίες της Λατινικής Αμερικής. Κι αυτό σημαίνει πως, αν δεν ήταν η χρεοκοπία,  θα ήταν σήμερα από τις χώρες της Λ.Α. με τον πιο ανεπτυγμένο τραπεζικό τομέα. Είναι όμως τελευταία. Η αλήθεια, σύντεκνε Μύρο, είναι ότι συμβαίνουν πολλά άσχημα πράγματα μαζί, όταν χρεοκοπείς. Ένα απ’ αυτά είναι πως απομένεις χωρίς πίστωση για δεκαετίες. 17 χρόνια πριν χρεοκόπησε η Αργεντινή, κι ακόμα… Και μας νοιάζει η Αργεντινή, γιατί άμα αποχωρήσουμε από το ευρώ, θα χρεοκοπήσουμε και εμείς  όπως εκείνη, άτακτα.

Εφοριακός: Γιατί, κουμπάρε, έχομε τράπεζες σήμερα εμείς;

Χριστόφορος: Έχεις δίκιο! Στην Ελλάδα επί της ουσίας δεν έχουμε τράπεζες τα τελευταία 5-6 χρόνια και τώρα αντιμετωπίζουμε το εξής δίλημμα: ή α) παραμένουμε στο club της Ευρωζώνης, όπου ο δανεισμός της ιδιωτικής οικονομίας είναι βασικό συστατικό, περιμένοντας να φτιάξουν τα πράγματα και για τις δικές μας τράπεζες ή β) κάνουμε το άλμα στο κενό, τη μεταγραφή στο club  όχι των χωρών που έχουν δικό τους νόμισμα, όπως νομίζετε, αλλά στο club των χωρών που έχουν δικό τους νόμισμα και χρεοκόπησαν άτακτα.
Να τη σκέφτεστε, λοιπόν, τη δραχμή, πατριώτες, αλλά μην τρέφετε αυταπάτες για τον τραπεζικό δανεισμό. Γιατί δεν θα ‘χουμε τράπεζες για δεκαετίες, ούτε εμείς ούτε τα παιδιά μας.

 Διάγραμμα ΙΙ:
Το πόσο χρήμα δίνουν οι τράπεζες σε μια οικονομία φαίνεται από έναν δείκτη που υπολογίζει το σύνολο του δανεισμού του ιδιωτικού τομέα (επιχειρήσεις & νοικοκυριά) ως % του ΑΕΠ. Πηγή Παγκόσμια Τράπεζα εδώ. Ο δανεισμός είναι πιο εύκολος στις πλούσιες χώρες, πιο δύσκολος στις φτωχές. Είναι διπλάσιος ο δανεισμός στην Ευρώπη (95% του ΑΕΠ) από τη Λατινική Αμερική (50%). Ακόμα υψηλότερος είναι στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία. H Αργεντινή, αν και από τις πλουσιότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής είναι τελευταία στη σχετική κατάταξη.

Κωστής έμπορος : Έχει, πάντως, κι ένα καλό να μην έχουμε τράπεζες. Θα γλυτώσομε απ΄τα δάνεια! Μας επνίξανε! Ανοιχτήκαμε στις καλές εποχές και καταστραφήκαμε μετά, με τη κρίση. Απειλούν να μας τα πάρουν όλα, δεν μπορούμε να σηκώσομε κεφάλι.

Χριστόφορος: Καταλαβαίνω, Κωστή, τις δυσκολίες σου αλλά κάνεις λάθος λογαριασμούς. Αν πάμε στη δραχμή, όλες οι τράπεζες θα ανήκουν στο δημόσιο. Δε θα χρωστάς πια στις τράπεζες αλλά στο κράτος. Και ξέρεις, το κράτος είναι ο χειρότερος πιστωτής. Η νομοθεσία σε προστατεύει από τους άλλους πιστωτές (π.χ. 1η κατοικία) αλλά, αν χρωστάς στο κράτος, έχεις μικρότερη προστασία. Θυμάστε τι λέγατε όταν μπήκα; Τα πρώτα χρόνια της δραχμής θα πέσει μεγάλη φτώχια, το κράτος θα ‘χει μεγάλες ανάγκες, θα παίρνει απ’ όπου μπορεί και βρίσκει. Δεν θα χαριστεί σ΄εκείνους που του χρωστούν κι έχουν περιουσία.  Αν πάλι δεν έχεις περιουσία, ουδείς λόγος ανησυχίας. Ευρώ, δραχμή ή λίρα, καμιά τράπεζα  δεν μπορεί να πειράξει όποιον δεν έχει περιουσία.

Αγρότης 1: Εγώ πάλι λέω, πως με το δικό μας νόμισμα η ανάπτυξη θα ‘ναι πιο γρήγορη. Δες πώς προκόβουν οι Ρουμάνοι, οι Βούλγαροι κι άλλοι που δεν έχουν Ευρώ. Έρχονταν εδώ να μαζεύουνε ελιές και σε λίγο θα είναι καλύτεροί μας.

Χριστόφορος: Δεν είναι οι ευρωπαϊκές χώρες με δικό τους νόμισμα που σημειώνουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αν κοιτάξεις πιο προσεκτικά, θα δεις πως είναι οι φτωχές χώρες, οι πεινασμένες. Οι πλούσιες (Δανία, ΗΒ, Σουηδία) έχουν χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, όπως οι χώρες του Ευρώ. Και η Ισπανία, αν και χώρα του Νότου με προβλήματα, τα κατάφερε καλά τα τελευταία 15 χρόνια, καλύτερα από πολλούς βόρειους (Πίνακας 1).  Πρόσεξε όμως! Πιστεύεις πως θα αναπτυχθούμε γρηγορότερα με το δικό μας νόμισμα αλλά πιστεύεις, επίσης, πως θα φτωχύνουμε πολύ τα πρώτα χρόνια. Τι φαντάζεσαι λοιπόν, θα είμαστε καλύτερα μετά από δέκα χρόνια λόγω δραχμής ή απλώς θα έχουμε ανάπτυξη που ίσα-ίσα θα ρεφάρει την καταστροφή των πρώτων χρόνων;
Και ακόμα δεν κατάλαβα πώς θα σας βοηθήσει η δραχμή να βγάζετε περισσότερα από το λάδι. Θα παράγετε περισσότερο λάδι ή θα το πουλάτε ακριβότερα; Τόσα χρόνια στο νησί παινεύεστε για το καλύτερο λάδι και βαρυγκομάτε που το παίρνουν οι Ιταλοί για κομμάτι ψωμί, το τυποποιούν και το μεταπουλούν χρυσάφι. Σε τι σας εμπόδισε τόσα χρόνια το Ευρώ να τυποποιήσετε το λάδι και να το μοσχοπουλάτε στις αγορές της Ευρώπης; Ο ξενοδόχος μπορεί να βγάλει περισσότερα άμα φτωχύνουν οι υπάλληλοί του, δηλαδή τα παιδιά σας. Στη θεωρία! Γιατί στην πράξη χαμένος θα ‘ναι κι αυτός. Θυμάστε το 2010 και το ’11; Η γειτονιά μας ήταν ανάστατη από την Αραβική Άνοιξη, αλλά ο τουρισμός δεν τσίμπησε. Ξέρετε γιατί; Επειδή με τις μούτζες και τις πορείες των αγανακτισμένων ο κόσμος έξω -ξέρεις τώρα πώς τα φουσκώνουν τα ΜΜΕ- νόμιζε πως και στην Ελλάδα υπάρχουν συγκρούσεις και ταραχές. Με αυτά που θα γίνουνε στη χώρα τα πρώτα χρόνια της δραχμής, ο τουρισμός θα μείνει, θαρρείς, ανεπηρέαστος;
 

Πίνακας Ι: Η αύξηση του βιοτικού επιπέδου στην ΕΕ την περίοδο 200-2015 όπως τεκμαίρεται από την αύξηση του κατά κεφαλήν ονομαστικού ΑΕΠ1 . Οι 10 χώρες με την υψηλότερη αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ την περίοδο 2000-2015 ήταν οι 10 χώρες που το 2000 είχαν το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Οι πλουσιότερες χώρες με έτος αναφοράς το 2000 είχαν χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης (εξαιρείται η Ιρλανδία) είτε είχαν Ευρώ είτε δικό τους νόμισμα. Σε όρους βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου, δεν απέτυχαν όλες οι χώρες του Νότου στα χρόνια του ευρώ (2000-2015). Η Πορτογαλία είχε παρόμοια επίδοση με Γαλλία, Ολλανδία. Η Ισπανία τα πήγε καλύτερα από τα περισσότερα πλούσια μέλη της Ε.Ε. Δυστυχώς, Ελλάδα & Ιταλία είχαν απογοητευτικές επιδόσεις.
Πηγή Eurostat εδώ

Χριστόφορος: Πατριώτες, μου φανήκατε έτοιμοι να θυσιάσετε μια δεκαετία, όταν μπήκα στο καφενείο. Έτοιμοι να πιείτε το πικρό ποτήρι της μετάβασης στη δραχμή εσείς, για να ‘χουνε καλύτερη προοπτική τα παιδιά σας. Αλλά τόσην ώρα που κουβεντιάζουμε, δεν άκουσα ένα σοβαρό και πειστικό επιχείρημα, γιατί δηλαδή και πώς θα είναι καλύτερα τα πράγματα με τη δραχμή, μετά από 10, 20 ή και 30 χρόνια. Το λοιπόν, ξανασκεφτείτε το! Γιατί εσείς λέτε να το κάνετε για τα παιδιά σας, αλλά εκείνα θα σας μουτζώνουν μια ζωή.

Σημειώσεις
Για τη σύγκριση του βιοτικού επιπέδου μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. η Eurostat χρησιμοποιεί εναλλακτικά ως δείκτη το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (PPS). Αυτός ο δείκτης λαμβάνει υπόψη τις διαφορές των τιμών καταναλωτή μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. Ακόμα και σε όρους PPS ισχύουν τα ίδια ποιοτικά συμπεράσματα.

Πηγή: www.protagon.gr/

'Σημειώνεται ότι με την ανάρτηση του άρθρου, δεν σημαίνει ότι το Ινστιτούτο συντάσσεται με τις απόψεις, την ανάλυση και την πρόταση του Συγγραφέα, αλλά ως υπεύθυνος φορέας, λειτουργεί και παρέχει ανέκαθεν το βήμα για ανοικτή συζήτηση επί όλων των ζητημάτων της επικαιρότητας που ενδιαφέρουν την Ελλάδα.'

2015-12-05. ΤΑΡ: Η Ελλάδα και το «Μεγάλο Παίγνιο» της Ευρασίας

on Saturday, 05 December 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.*

2015-12-05. ΤΑΡ: Η Ελλάδα και το «Μεγάλο Παίγνιο» της Ευρασίας

Οι συνεχείς και αναβαθμισμένες επαφές των υπουργών εξωτερικών των ΗΠΑ και της Ρωσίας με την Αθήνα αλλά και την Κύπρο, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στην περιοχή και την σοβαρότατη ρωσο-τουρκική κρίση η οποία έχει θέσει εκτός σχεδίων –τουλάχιστον για την ώρα- τον Turkish Stream στην ουσία αυξάνουν την σημασία του υπό κατασκευή αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου Trans-Adriatic Pipeline (TAP).
Εξ αρχής θα πρέπει να σημειωθεί πως ο σχεδιασμός μεταφοράς μέσω αγωγών φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν και την Κασπία στην Ευρώπη μετά από μία μεγάλη περίοδο ανταγωνισμών και συγκρούσεων σε όλα τα επίπεδα, οικονομικό, πολιτικό, στρατηγικό και τελικά γεωπολιτικό βρίσκει νικητή τον ΤΑΡ, και κατά συνέπεια την χώρα μας αφού η Ελλάδα αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα για την υλοποίηση του συγκεκριμένου σχεδίου.
Ο ΤAP αναμένεται να λειτουργήσει ως ο κύριος αγωγός πάνω στον οποίο θα «κουμπώσουν» και οι ενεργειακές διαδρομές από νότο (Ελλάδα) προς βορρά δηλαδή με αφετηρία την Ελλάδα κάθετοι αγωγοί θα μεταφέρουν φυσικό αέριο τόσο στα δυτικά όσο και στα ανατολικά βαλκάνια καθώς και στην κεντρική Ευρώπη. Με βάση όλα τα παραπάνω μία ανάλυση της φύσης αλλά και του «Μεγάλου Παιγνίου» το οποίο εκτυλίσσεται γύρω από τον ΤΑΡ θα καταστήσει κατανοητό το υψίστης σημασίας για την γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας μας ενεργειακό σχέδιο.
Το συμπέρασμα της σύντομης αυτής ανάλυσης -αναφορικά με τα ενεργειακά και γεωπολιτικά συμφέροντα της Ρωσίας και των ΗΠΑ σε σχέση με το συγκεκριμένο σχέδιο- ίσως να εκπλήξει τον αναγνώστη αλλά αξίζει να προσεγγιστεί υπό την προτεινόμενη οπτική διότι αναμένεται να αποτελέσει ένα πολύτιμο «εργαλείο» προς αξιοποίηση από τη χώρα μας για το άμεσο μέλλον.
Κάτι περισσότερο από ένας απλός αγωγός…
Αναφορικά με τη μακροσκοπική ερμηνεία της σημασίας του ΤΑΡ το θέμα γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον αφού το σχέδιο διαθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία ορίζουν και τον ακριβή του ρόλο μέσα στο γεωπολιτικό παίγνιο με τίτλο «Ευρωπαϊκή Ενεργειακή Ασφάλεια». Πέραν της «μυθολογίας» και της «παραφιλολογίας» που έχει αναπτυχθεί για το συγκεκριμένο σχέδιο θα προσπαθήσουμε επιγραμματικά να απαντήσουμε σε συγκεκριμένα ερωτήματα που θέτουν τις πραγματικές παραμέτρους του θέματος και μας οδηγούν σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Ερώτημα πρώτο: Τι είναι ο TAP; 
Απάντηση: Πρόκειται για ένα μόνο συστατικό – το σημαντικότερο βέβαια – του Νότιου Ευρωπαϊκού Διαδρόμου (Southern Gas Corridor - SGC)  Φυσικού Αερίου o οποίος περιλαμβάνει τον Αγωγό Νότιου Καυκάσου (South Caucasus Pipeline): Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία, τον Trans-Anatolian Pipeline (ΤΑΝΑΡ): Τουρκία και φυσικά τον ΤΑΡ: Ελλάδα-Αλβανία-Ιταλία.
Σκοπός του SGC είναι να μεταφέρει φυσικό αέριο στην Ευρώπη, μέσω ενός συστήματος αγωγών που θα αυξάνει τις πηγές και τις διαδρομές φυσικού αερίου προς την ήπειρό μας άρα θα μειώνει την εξάρτησή της από έναν ή δύο προμηθευτές. Ο συγκεκριμένος δε διάδρομος λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων βορείως (Ουκρανίας) και νοτίως (Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή) αυτού αποδεικνύει την αξία του ως μία επιλογή σχετικής σταθερότητας και αξιοπιστίας μεταφοράς ενέργειας.
Πάνω από όλα ο ΤΑΡ, ως μέρος του SGC αποτελεί ένα σύστημα μεταφοράς ποσότητας φυσικού αερίου η οποία θα κυμαίνεται από τα 10 έως τα 20 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ανά έτος (bcm/y) δηλαδή μίας μέτριας σε όγκο ποσότητας η οποία μπορεί να λειτουργήσει ως μία σχετικά μικρή αλλά αξιόπιστη βάση περεταίρω ανάπτυξης.
Ερώτημα δεύτερο: Τι ΔΕΝ είναι ο ΤΑΡ;   
Απάντηση: Με βάση το δεδομένο ότι η Ευρώπη, ακόμα και με τις πλέον μετριοπαθείς εκτιμήσεις θα χρειαστεί το λιγότερο 500bcm/y φυσικού αερίου τα επόμενα έτη, η σχεδιαζόμενη χωρητικότητα του ΤΑΡ δεν μπορεί παρά να καλύπτει το 2 με 5% της ζήτησης.
Είναι προφανές ότι ο ΤΑΡ και ο SGC υπό την παρούσα του μορφή δεν μπορεί να αλλάξει δραματικά τα δεδομένα στην ενεργειακή ασφάλεια και ανεξαρτησία της Ευρώπης, αφού οι ποσότητες που θα μεταφέρει είναι σχετικά μικρές. Άρα στην ουσία δεν λύνει το ενεργειακό πρόβλημα της Ένωσης.
Ερώτημα τρίτο: Πως θα μπορούσε να εξελιχτεί ο ΤΑΡ;
Απάντηση: Με συγκεκριμένες στρατηγικές και πολιτικές ο ΤΑΡ και ο SGC θα μπορούσε να εξελιχτεί σε μία σημαντική παράμετρο επίλυσης της εξίσωσης ενεργειακής ασφαλείας της Ευρώπης. Μία αύξηση της χωρητικότητάς έχει να κάνει με την εξασφάλιση και άλλων πηγών – πλην του Αζερμπαϊτζάν – φυσικού αερίου. Το να αναλύσουμε αυτή τη στιγμή τις δυνατότητες αλλά και τις πάσης φύσεως δυσκολίες για την ανάπτυξη των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο [Κύπρο, Ισραήλ, Λίβανος, Ελλάδα(;)], στο Βόρειο Ιράκ (Κουρδικές περιοχές) ή στη συμμετοχή του Τουρκμενιστάν στο σχήμα δεν είναι της παρούσης.
Η ουσία είναι ότι ο SGC θα μπορούσε να μετατραπεί σε καθοριστικό παράγοντα εάν μετεξελιχθεί σε ένα δίκτυο αγωγών, τερματικών LNG και θαλάσσιων διαδρομών που θα δέχεται φυσικό αέριο από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και Κεντρικής Ασίας και θα στέλνει στην Ευρώπη ποσότητες τουλάχιστον τριπλάσιες του υπάρχοντος σχεδιασμού. Αξίζει να σημειωθεί πως μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο οι ΗΠΑ αναμένεται να παίξουν σημαντικότατο ρόλο αφού ο προσανατολισμός τους είναι να βοηθήσουν την χώρα μας να αυξήσει την εισαγωγή ποσοτήτων LNG, έτσι ώστε να γίνει εφικτό η Ελλάδα να μετατραπεί στον βασικό ενεργειακό κόμβο (energy hub) που θα μεταφέρει φυσικό αέριο στα ενδότερα της ανατολικής Ευρώπης.
TAP και το «Μεγάλο Παίγνιο»: Mεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ
Ποια λοιπόν η θέση της Ρωσίας και των ΗΠΑ στο συγκεκριμένο σχεδιασμό; Επιγραμματικά και μιλώντας για στρατηγική στις διεθνείς σχέσεις θα πρέπει να ξεχωρίσουμε μεταξύ των τακτικών και των στρατηγικών κινήσεων του κάθε γεωπολιτικού δρώντος έτσι ώστε να μπορέσουμε να αποκωδικοποιήσουμε τις επιδιώξεις του καθενός και να πράξουμε ανάλογα.
Για τις ΗΠΑ η κύρια στρατηγική επιδίωξη αναφορικά με την ενεργειακή στρατηγική για την Ευρώπη είναι το να δημιουργηθεί ο SGC έτσι ώστε να μειωθεί η ευρωπαϊκή ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία. Από την άλλη για την Ρωσία η στρατηγική επιδίωξη είναι ο SGC να μην θέσει σε κίνδυνο την ηγεμονική της θέση αναφορικά με την κάλυψη των ευρωπαϊκών ενεργειακών αναγκών.
Με βάση αυτό το δεδομένο οι ΗΠΑ ως τακτική κίνηση προέκριναν και ευνόησαν την δημιουργία ενός συστήματος αγωγών οι οποίοι ναι μεν δεν ανταποκρινόντουσαν στις μαξιμαλιστικές αρχικές επιδιώξεις της δημιουργίας ενός mega-αγωγού (πχ. Nabucco και West-Nabucco) αλλά ικανοποιούσαν την πρώτιστη επιδίωξη, αυτή της δημιουργίας ενός δικτύου που να παρακάμπτει τη Ρωσία. Η Μόσχα, από την πλευρά της ως κίνηση τακτικής «επέτρεψε» στο Αζερμπαϊτζάν να δημιουργήσει τον SGC εξασφαλίζοντας όμως πως το σχήμα που θα υλοποιούνταν δεν θα επηρέαζε την γενικότερη ενεργειακή ισορροπία «ενεργειακών» δυνάμεων στην Ευρώπη. Δηλαδή πολέμησε με πείσμα τα σχέδια του Nabucco και επέτρεψε τον ΤΑΡ ο οποίος είναι μικρότερης χωρητικότητας.
Με άλλα λόγια τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία, για να επιτύχουν τις αντιθετικές στρατηγικές τους επιδιώξεις θεώρησαν σε τακτικό επίπεδο την δημιουργία του ΤΑΡ ως ένα βήμα στο οποίο είναι όλοι ευχαριστημένοι αφού όλοι κάτι επιτυγχάνουν αλλά και κάτι χάνουν. Είναι αυτό που ο πλέον ενδεικτικός εκπρόσωπός του ρεαλισμού/αμοραλισμού (;) και της διπλωματίας Χένρι Κίσσινγκερ χαρακτηρίζει ως «ισορροπημένη δυσαρέσκεια» των αντιπάλων όταν σηκώνονται από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.  Η Ουάσιγκτον, δημιουργεί, εκ του μηδενός, δίκτυο αγωγών πέραν του ελέγχου της Μόσχας, αλλά το Κρεμλίνο εξασφαλίζει ότι το δίκτυο αυτό δεν θα επηρεάσει σημαντικά την υπάρχουσα ισορροπία στον συγκεκριμένο τομέα. Έτσι στο άμεσο μέλλον ο SGC, υπό το σχήμα SCP-TANAP-TAP, αποτελεί μέρος μίας «συμφωνίας» ΗΠΑ και Ρωσίας.  Το πρόβλημα θα ανακύψει στο απώτερο μέλλον, δηλαδή περί το 2024 όταν οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν με βάση το υπάρχον σχήμα να αναπτύξουν περεταίρω τον SGC, ενώ η Ρωσία θα προσπαθήσει να αποτρέψει μία τέτοια προσπάθεια.
Κλείνοντας τη συγκεκριμένη ανάλυση θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας, και κατ’ επέκταση του γεωπολιτικού προσανατολισμού της Ευρώπης θα παιχτεί στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος περιοχή όπου ο ελληνισμός έχει άμεσα και ζωτικά συμφέροντα. Η Αθήνα και η Λευκωσία θα πρέπει να αντιληφθούν αυτήν την πραγματικότητα και να λειτουργήσουν ως ένας εξωστρεφής παράγοντας σταθερότητας αλλά και αποφασιστικότητας. Ο ελληνισμός μπορεί να λειτουργήσει ως ο συνδετικός κρίκος λαών της περιοχής ενώ έχει τεράστια ερείσματα τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ρωσία. Αρκεί μέσα στον πολύπλοκο κόσμο που ζούμε να θυμηθούμε τον Θουκυδίδη και να (ξανα)ανακαλύψουμε τη στρατηγική κουλτούρα που εμείς αναπτύξαμε και τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχουμε (ξε)χάσει.   
 
*Ο κ. Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων του DEREE – The American College of Greece και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs (DEREE) καθώς και του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.)

2015-10-18. ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

on Sunday, 18 October 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Δημήτρης Ζακοντίνος, Οικονομολόγος, Αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2015-10-18.   ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Πρόσφατα και συγκεκριμένα την 18η Ιουνίου 2015, η Ρωσική εταιρία GASPROM υπέγραψε συμφωνία με την Γερμανική εταιρία ΕΟΝ, την Αυστριακή OMV, και την Αγγλοολλανδική Royal Dutch Shell για τον διπλασιασμό της μεταφερόμενης ποσότητας φυσικού αερίου μέσω της διαδρομής του NorthStream, πράγμα που θα επιτευχθεί με την κατασκευή παράλληλου αγωγού χωρητικότητας 55 δις m3 σε ετήσια βάση.
Στο σημείο αυτό μπορεί να τεθεί το ερώτημα, γιατί η Γερμανία συνεχίζει να συνεργάζεται με τη Ρωσική Gasprom, όταν αντιπαρατίθεται με τη Ρωσία στο μεγάλο θέμα της Ουκρανίας. 
Βέβαια σύμφωνα με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Gasprom κ. AlexeiMiller η συγκεκριμένη απόφαση, δηλαδή για τον διπλασιασμό της μεταφερόμενης ποσότητας Φ.Α. μέσω της διαδρομής του NorthStream, είχε ληφθεί από τον Νοέμβριο του 2011 και απλά υλοποιήθηκε τώρα.
Πέραν βέβαια των επιφανειακών επεξηγήσεων, είναι γεγονός ότι η Δυτική Ευρώπη εξαρτάται ενεργειακά όλο και περισσότερο από τη Ρωσία, καθώς τα κοιτάσματα της Βόρειας Θάλασσας από τα οποία προμηθεύεται το 35% της  ενέργειας που καταναλίσκει όλο και εξασθενούν και προς το παρόν τουλάχιστον δεν διαφαίνεται εναλλακτική πηγή προμήθειας Φυσικού Αερίου.
Κάποιες άλλες λύσεις όπως π.χ. αυτή της υδραυλικής ρηγμάτωσης (franking) που αντλεί υδρογονάνθρακες από τα σχιστολιθικά πετρώματα, εξακολουθεί να παραμένει αμερικάνικο φαινόμενο το οποίο μετά την πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει οδηγήσει, πολλές από τις εταιρίες που ασχολήθηκαν με αυτό το αντικείμενο ή σε πτώχευση ή να αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα προκαλώντας παράλληλα πονοκεφάλους στις χρηματοδότριες τράπεζες, ενώ οι διάφορες περιβαλλοντικές οργανώσεις τις καταγγέλλουν για καταστροφή του περιβάλλοντος.
Όσον αφορά λύση, μέσω της μεταφοράς  L.N.G. (υγροποιημένο Φ.Α.) εκτός του ότι είναι ακριβό, θα χρειαζόντουσαν νέες υποδομές σημαντικού κόστους.
Έτσι λοιπόν, η συγκεκριμένη συμφωνία έχει καθαρά γεωπολιτικό χαρακτήρα, καθόσον ο διπλασιασμός της χωρητικότητας του NorthStream δίνει τη δυνατότητα στη Ρωσία να εξυπηρετεί τους Δυτικούς πελάτες της, ενώ ταυτόχρονα θα μπορεί να απενεργοποιεί τους αγωγούς Φ.Α. που διέρχονται από την Πολωνία και την Ουκρανία, όποτε η πολιτική της που εστιάζεται κατά βάση στον επανέλεγχο των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, έρχεται σε αντιπαράθεση με τις κυβερνήσεις των χωρών αυτών.
Και ενώ θα περίμενε κανείς η Γερμανία που αποτελεί την κυρίαρχη χώρα στην Ευρωπαική Ενωση να απορρίψει ένα τέτοιο σχέδιο, το γεγονός ότι την καθιστά αυτομάτως ενεργειακό κόμβο, το θέμα αποκτά άλλη διάσταση και φυσικά το δέχεται ασμένως, πράγμα που μπορεί να ερμηνευθεί ότι η στρατηγική της Γερμανίας είναι προσανατολισμένη στον έλεγχο της Ευρώπης.
Ήδη οι Γερμανικές εταιρίες κυριαρχούν σε μεγάλο μέρος των δικτύων παροχής ενέργειας και κοινής ωφελείας σε όλη την Δ. Ευρώπη, κυρίως μέσω της Γερμανικής ΕΟΝ, η οποία έχει ανάλογες θυγατρικές σε 12 χώρες της Ευρώπης και βέβαια σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραβλέπεται η σημαντική δραστηριότητα των Γερμανικών εταιριών RWE και BASF με αντίστοιχο αντικείμενο και  που διαθέτουν σημαντικότατα δίκτυα υποδομών.
Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν η Γερμανία προσπαθεί να αξιοποιήσει υπέρ της την δύναμη της Ρωσίας επηρεάζοντας μέσω της ενέργειας που θα διαχειρίζεται την πολιτική χωρών όπως η Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία κλπ. ενώ παράλληλα η σημερινή  οικονομική της ευρωστία της επιτρέπει να ασκεί  επιρροή σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης, ιδιαίτερα όμως στις χώρες του Ευρωπαικού νότου με προβληματική οικονομία όπως π.χ. η χώρα μας.
Η εξέλιξη αυτή δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι υφίσταται συμφωνία στρατηγικού χαρακτήρα ανάμεσα στη Ρωσία και τη Γερμανία που μάλλον το αντικείμενό της θα πρέπει να είναι η επαναχάραξη των ζωνών επιρροής και η διασφάλιση κοινών συνόρων.  
Βέβαια ανατρέχοντας στην ιστορία μπορούμε να δούμε ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν περάσει από φοβερές διακυμάνσεις, που από την απόλυτη συνεργασία (σύμφωνα Ραπάλο – Ρίμπετροπ –Μολότοφ), έφθασαν στο ολοκαύτωμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και κατά συνέπεια η συμφωνία αυτή να μην είναι το απόλυτο σημάδι ειρηνικής συνύπαρξης, ωστόσο στη σημερινή συγκυρία μάλλον θα ήταν αφέλεια τουλάχιστον,  να πιστέψουμε ότι η πολιτική της Ρωσίας θα μπορούσε να αποκτήσει συγκρουσιακό προσανατολισμό απέναντι στην Ευρωπαική Ένωση,  αναμιγνυόμενη σε εσωτερικά θέματα οικονομικού χαρακτήρα που απασχολούν χώρες της Ευρωζώνης.  
ΑΘΗΝΑ 15.10.2015
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Α. ΖΑΚΟΝΤΙΝΟΣ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ- ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ  ΕΛΙΣΜΕ

16/10/2016. Αποψη: Ο πήχυς για την ανάπτυξη και ο... ένας

on Sunday, 16 October 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ - Γράφει ο Wolfgang Münchau

Γράφει ο ΧΑΡΗΣ ΜΑΚΡΥΝΙΩΤΗΣ*

Ας φανταστούμε ότι η Ελλάδα δεν έχει πληθυσμό 11 εκατομμυρίων, αλλά 100 ανθρώπων.
Σε αυτήν την Ελλάδα, οι 65 δεν εργάζονται, είτε λόγω ηλικίας (μικρής ή μεγάλης) είτε λόγω ανεργίας.
Από τους 35 που εργάζονται, οι 6 απασχολούνται στο Δημόσιο. Από τους εναπομείναντες 29 εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, οι 20 απασχολούνται σε τομείς που δεν θεωρούνται υψηλής προστιθέμενης αξίας, δεν παράγουν διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες ή δεν αξιοποιούν κάποιο στρατηγικό πλεονέκτημα της χώρας.
Απομένουν, λοιπόν, 9 άνθρωποι, εκ των οποίων οι 2 υποαπασχολούνται, οδηγώντας ουσιαστικά σε περίπου 8 ισοδύναμους ανθρώπους πλήρους απασχόλησης. Από αυτούς τους 8, οι μισοί περίπου είναι άνω των 50 ετών, άρα συγκριτικά λιγότερο ευέλικτοι να προσαρμοστούν στα διαρκώς μεταβαλλόμενα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα.
Απομένουν 4 άνθρωποι στους 100, με ηλικία μικρότερη των 50 ετών, που απασχολούνται σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που εστιάζουν σε κλάδους που έχουν νόημα για την Ελλάδα. Από αυτούς, οι τρεις εργάζονται για επιχειρηματίες με στρεβλή επιχειρηματική λογική είτε απασχολούνται σε εταιρείες που δεν έχουν την απαιτούμενη κλίμακα για διεθνή ανάπτυξη.
Τι μας μένει;
Ο ένας στους 100, που απασχολείται σε επιχείρηση με τις ελάχιστες βασικές δομές να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες διεθνώς ανταγωνιστικά και που συνεργάζεται με επιχειρηματία που έχει τη διάθεση, τη νοοτροπία και την ωριμότητα να επενδύσει στο ανθρώπινο δυναμικό του.
Μέχρι σήμερα, οποτεδήποτε μιλούμε για ανάπτυξη, ουσιαστικά αναφερόμαστε στη δυνατότητα αυτού του ενός να δημιουργήσει νέο εισόδημα και να τραβήξει μια άμαξα που κουβαλάει 99 άτομα, το καθένα με τα δικά του ήδη βάρη.
Και για να το κάνουμε ακόμη πιο συναρπαστικό, προσθέτουμε επιπλέον βαρίδια στους 99, ώστε η άμαξα να είναι πιο δυσκίνητη, προσθέτουμε λάσπη για μεγαλύτερη δυσκολία, φορτώνουμε τον έναν με 2-3 βαλίτσες στον ώμο και του ζητούμε να τραβήξει την άμαξα με το ένα χέρι, ώστε με το άλλο να κάνει αέρα σε μερικούς από τους 99.
Η αναδιανομή των βαρών μεταξύ των επιβατών –από μόνη της– δεν αποτελεί βιώσιμη λύση. Χρειάζονται περισσότερες ευκαιρίες για όσους μπορούν και το επιθυμούν να βγουν μπροστά.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Σημαίνει περισσότερες επιχειρήσεις που να εστιάζουν σε τομείς με στρατηγικό νόημα, μια ελάχιστη κλίμακα που να επιτρέπει διεθνή δραστηριότητα, ένα προφίλ επιχειρηματία πολύ διαφορετικό από το μέχρι σήμερα κυρίαρχο και ένα σύστημα παιδείας που να υποστηρίζει την ομαδική σκέψη, τη δημιουργικότητα και την πρωτοβουλία. Η ικανότητα του κράτους –οποιουδήποτε κράτους, πόσο μάλλον του ελληνικού– να παρακολουθήσει την ταχύτητα της οικονομικής αλλαγής είναι μηδενική. Εχει ωστόσο πολύ σημαντικό ρόλο σε συγκεκριμένους τομείς (π.χ. παιδεία, κοινωνική προστασία) και στη θέσπιση των κανόνων και των ορίων του γηπέδου που ονομάζεται «επιχειρηματικότητα».
Ο πήχυς πρέπει να μπει ψηλά. Και τα αποτελέσματα της προσπάθειας της κάθε διακυβέρνησης πρέπει πάντοτε να αξιολογούνται όχι συγκριτικά με τους κάθε λογής προηγούμενους, αλλά έναντι του πήχυ που ο καθένας μας θέτει για τον εαυτό του και την κοινωνία συνολικά.
* Ο κ. Χάρης Μακρυνιώτης είναι διευθύνων σύμβουλος της Endeavor Greece.

05/09/2016. Ο λαϊκισμός, βαθύτερος λόγος αποτυχίας των μνημονιακών πολιτικών

on Monday, 05 September 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Ηλίας Παπαϊωάννου, καθηγητής Οικονομικών, London Business School.

05/09/2016. Ο λαϊκισμός, βαθύτερος λόγος αποτυχίας των μνημονιακών πολιτικών

Tο μνημόνιο συνεργασίας της Ελλάδας με τους θεσμούς υπήρξε στην ουσία το πρώτο ολοκληρωμένο πρόγραμμα αναδιάρθρωσης της οικονομίας κατά τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Ωστόσο, τα αποτελέσματα είναι μάλλον απογοητευτικά. Τι έφταιξε;

Ας ξεκινήσουμε με τα σφάλματα στον σχεδιασμό.

Πρώτον, καθώς η απομείωση του δημοσίου χρέους αποκλείστηκε εξαρχής από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η βιωσιμότητά του μπορούσε να επιτευχθεί μόνο σε ένα ιδιαιτέρως αισιόδοξο σενάριο, με βραχύβια και περιορισμένη ύφεση. Η καθυστερημένη αναδιάρθρωση του χρέους μετρίασε τις θετικές της συνέπειες και επέτεινε τις αρνητικές, κυρίως με την παράταση της αβεβαιότητας και τη μετάσταση του προβλήματος στις τράπεζες.

Δεύτερον, αν και ο στόχος των μνημονίων ήταν τόσο η δημοσιονομική προσαρμογή όσο και η ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, η τρόικα και οι ελληνικές κυβερνήσεις (2009-2014) επικεντρώθηκαν μόνο στο πρώτο. Αναγκαίες μεταρρυθμίσεις όπως η απελευθέρωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας από ένα δυσλειτουργικό και διεφθαρμένο κράτος, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης και η προστασία των επενδυτών ατόνησαν.

Τρίτον, η τρόικα υποεκτίμησε τα αρνητικά αποτελέσματα της αύξησης της φορολογίας και της περικοπής μισθών και συντάξεων. Οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές ήταν μεγάλοι, καθώς η ελληνική οικονομία, παραδόξως για το μικρό μέγεθός της, είναι κλειστή και εσωστρεφής.

Τέταρτον, οι συντάκτες του μνημονίου υπέθεσαν λανθασμένα ότι η Ελλάδα, μια ανεπτυγμένη χώρα της Ευρωζώνης, είχε τη δυνατότητα εφαρμογής των μνημονικών υποχρεώσεων. Οπως αποκαλύφθηκε, οι κρατικοί θεσμοί είχαν διαβρωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε η διοίκηση δεν μπορούσε να εφαρμόσει ψηφισμένους νόμους.

Πέμπτον, δεν υπήρξαν προβλέψεις για τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα. Το κράτος πρόνοιας κατέρρευσε, φανερώνοντας τις τραγικές ανισότητες του ελληνικού υποδείγματος κρατικοδίαιτης ανάπτυξης των ημετέρων.

Πέραν αυτών, οι ιδιαιτερότητες της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας δεν εκτιμήθηκαν ορθά. Οι δημόσιοι φορείς, αντί να συμβάλουν στην ανάπτυξη και να αμβλύνουν τις ανισότητες, έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Είχε δημιουργηθεί ένα σοβιετικού τύπου κράτος, με δαιδαλώδη γραφειοκρατία, διάχυτη διαφθορά και μνημειώδη αναποτελεσματικότητα. Αντανακλώντας τη διολίσθηση αυτή, το δημόσιο χρέος αυξανόταν με γοργούς ρυθμούς, παραμένοντας βιώσιμο μόνο χάρη στους υψηλούς δείκτες ανάπτυξης και τη χαμηλού κόστους αναχρηματοδότηση, που επιτεύχθηκε με την είσοδο της χώρας στην Ευρωζώνη.

Οι υποχρεώσεις όμως του κράτους μεγάλωναν, καθώς οι κυβερνήσεις (με τη βοήθεια των λαϊκίστικων αντιπολιτεύσεων) ανέβαλλαν αναγκαίες παρεμβάσεις, για να οδηγήσουν το 2009 στον πλήρη εκτροχιασμό.

Παράλληλα, οι επιδόσεις της χώρας σε κρίσιμα μέτωπα, όπως η Δικαιοσύνη και η συλλογή φόρων, απείχαν πολύ από αυτές ανεπτυγμένων κρατών, ενώ ο ιδιωτικός τομέας χαρακτηριζόταν από πλήθος (πολύ) μικρών και εσωστρεφών επιχειρήσεων.

Ο αριθμός των μεσαίου και μεγάλου μεγέθους ελληνικών εταιρειών με εξαγωγικό προσανατολισμό ήταν (και είναι) εξαιρετικά μικρός. Τέλος, η ελληνική κοινωνία φάνηκε ανέτοιμη για ένα τόσο μεγάλο και σύνθετο εγχείρημα. Η ανοιχτή Ελλάδα, με καινοτόμες επιχειρήσεις που μπορούν να ανταγωνιστούν στο διεθνές περιβάλλον, είναι δύσκολα συμβατή με τη φοβία στο ξένο, τη συνωμοσιολογία, την έλλειψη εμπιστοσύνης και την αποποίηση ευθυνών.

Διάχυτος λαϊκισμός

Σε επίπεδο εφαρμογής, έγινε λάθος ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Θα έπρεπε να είχαν προηγηθεί οι παρεμβάσεις στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών, ώστε να υπάρξει ένταση του ανταγωνισμού, πτώση τιμών και αύξηση της απασχόλησης και να ακολουθήσουν οι παρεμβάσεις στα εργασιακά.

Επιπλέον, πολλές παρεμβάσεις, π.χ. στο ασφαλιστικό, έπρεπε να ήταν εξαρχής πιο βαθιές, ενώ οι ελληνικές κυβερνήσεις έπρεπε να αναλάβουν τις ευθύνες τους, αντί να κατηγορούν τους πιστωτές για τα προγράμματα προσαρμογής. Καταλυτικής σημασίας ήταν η απουσία συναίνεσης, τόσο στη Βουλή όσο και στην κοινωνία.

Ο βαθύτερος λόγος αποτυχίας των μνημονιακών πολιτικών υπήρξε ο διάχυτος λαϊκισμός που διακατέχει τη χώρα. Ο λαϊκισμός εμπόδισε τη συνεργασία, δηλητηρίασε τον διάλογο και οδήγησε την ελληνική κοινωνία σε έναν ιδιότυπο διχασμό. Από το 2010 μέχρι το 2014, η εκάστοτε αντιπολίτευση διαφωνούσε ακόμα και για τα πλέον στοιχειώδη.

Η χώρα μας χρειάζεται άμεσα μια πολύπλευρη και ρηξικέλευθη μεταρρυθμιστική ατζέντα. Προϋπόθεση είναι να μάθουμε όλοι από τα λάθη μας και να αντισταθούμε στις Σειρήνες του λαϊκισμού, των εύκολων λύσεων και των απλοϊκών πολιτικών. Ας μην καθυστερούμε άλλο.

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής, 14/8/2016

10/6/2016. Πως χρηματοδότησε ο ΛΕΝΙΝ τη χώρα του, μετά την άρνηση πληρωμών;

on Friday, 10 June 2016. Posted in Απόψεις μη Μελών

Επιμέλεια Χρύσανθος Χατζηγεωργίου, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

Του Νίκου Αναγνωστάτου
Μια ιστορική αλήθεια που είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε όλοι και ιδιαίτερα οι πολιτικοί. Διαβάστε τη και τα ξαναλέμε!!!
Με προσοχή άκουσα τον Γ.Γ. του ΚΚΕ να υποστηρίζει την μονομερή διαγραφή του χρέους. Κάτι αντίστοιχο ψελλίζουν διάφορες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο , βάζοντας στο ίδιο κάδρο και τον κ. Καμμένο και την Χρυσή Αυγή.
Στην ιστορία των χρεοκοπιών , μετράμε περίπου 40 χώρες. Και οι 40 μετά τη στάση πληρωμών αποκόπησαν από το διεθνές οικονομικό γίγνεσθαι εις βάρος των λαών τους..
Μα! λέει ο Γ.Γ. του ΚΚΕ, εμείς θα αρνηθούμε κάθε πληρωμή στο διεθνές κεφάλαιο, γιατί θα έχουμε Λαϊκή Συμμαχία.
Και αν έχουμε Λαϊκή Συμμαχία , νομιμοποιούμαστε να μην πληρώσουμε χρέη που έχουμε πάρει σαν δάνειο από την αποταμίευση άλλων λαών;
Βεβαίως, το έπραξε ο Λένιν.
Και εδώ αρχίζει το γέλιο. Θέλω να ξεπεράσω το γεγονός ότι ακόμα και η «Λαϊκή Επανάσταση» του Λένιν στηρίχτηκε, για όσους δεν το ξέρουν, σε κεφάλαια του διεθνών τοκογλύφων και του τελευταίου Αυτοκράτορα της Γερμανίας Κάιζερ. (υπολογίζεται γύρω στα 26 εκ μάρκα) Spiegel: THE GERMANS AND THE REVOLUTION, LENIN AND THE EMPEROR , From Wiegrefe, Klaus; Altenhöner, Florian; Boenisch, Ggeorg, Buschke, Heiko; Pylyov, Vladimir; Zeller, Anika
Αλήθεια είναι ότι ο Λένιν αρνήθηκε να πληρώσει κάθε σύναψη δανείου επί Τσαρικής εποχής. Αλλά τι έγινε μετά; πως χρηματοδότησε τη χώρα του ο Λένιν μετά την άρνηση πληρωμών;
Η αύξηση του πληθωρισμού ήταν τέτοια που κατέφαγε σχεδόν όλες τις μικροκαταθέσεις των πολιτών και εκμηδένισε την αγοραστική τους αξία. (Niall Ferguson, Η εξέλιξη του χρήματος εκδόσεις Αλεξάνδρεια)
Αυτά δεν μας τα ’πατε κ. Κουτσούμπα!
Όπως δεν μας είπατε ότι αυτή η άρνηση πληρωμών ήταν μια από τις αιτίες του μεγάλου λιμού 1920-21 με εκατομμύρια νεκρούς. Όπως δεν μας είπατε ότι ο Λενιν το 1922(Συνέδριο Γένουας) ξαναπήγε στο τραπέζι των Διεθνών τοκογλύφων ,ταπεινωμένος αυτή τη φορά, αναγνωρίζοντας τα τσαρικά χρέη και ζητώντας εν νέου βοήθεια , αφού η Δύση πρώτα του αποζημίωνε τις καταστροφές από τον εμφύλιο του 1918-1920.
Η Δύση φυσικά και του αρνήθηκε. (το ακούτε κ. Τσίπρα;)

Τι έκανε μετά;
Πήγε στους αιώνιους εχθρούς του , τους Αμερικανούς και εκχώρησε Ρωσική γη για να εξασφαλίσει πόρους για τον εξηλεκτρισμό της χώρας του.
Μετά πήγε στους Ιταλούς για σύναψη δανείου, μιας και οι Ιταλοί δανειοδοτούσαν χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους παλαιότερες αρνήσεις πληρωμών.
Και βεβαίως απευθύνθηκε στους φίλους του από παλιά Γερμανούς, οι οποίοι κατασκεύαζαν όλη την πολεμική τους βιομηχανία στη Ρωσία, αφού τους είχε απαγορευτεί να την κατασκευάζουν στο έδαφος τους μετά την λήξη του Α’ παγκοσμίου πολέμου.
Το 1935 η γερμανική Dresntner Bank επιχορηγεί με 200.000.000 μάρκα την ΕΣΣΔ με την προϋπόθεση να χρησιμοποιηθούν για την αγορά γερμανικών προϊόντων.(το Άλμπουμ της σύγχρονης Ιστορίας, Οι μεγάλες δεκαετίες, τόμος δ’) .
Η μεγάλη όμως μπίζνα έγινε με την Σουηδία που την χρησιμοποίησε σαν το μεγαλύτερο πλυντήριο εξαγωγής χρυσού. . (Πηγή: ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ, ΤΡΟΤΣΚΙ.) Η ΕΣΣΔ είναι η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου σε εξόρυξη χρυσού. Στο βιβλίο μου «Ήταν ο κομμουνισμός, Ηλίθιε!» καταγράφω και τις συνθήκες καταναγκαστικής εργασίας εκατομμυρίων αμίσθων εργατών που εξόριζαν χρυσό για να κάνει μπίζνες η Σοβιετική πλουτοκρατία, κύριε Κουτσούμπα !!!)

Έτσι στο ερώτημα πως χρηματοδότησε ο Λένιν τη χώρα του μετά την άρνηση πληρωμών, έχουμε τις εξής πηγές:
1.Διεθνές κεφάλαιο
2.Διεθνείς εμπορικές συμφωνίες με τις «καταραμένες» καπιταλιστικές χώρες
3.Εμπόριο χρυσού
4.Πετρέλαιο- φυσικό αέριο
5.Καταναγκαστική εργασία, και να μην το ξεχάσουμε
6.Εμπόριο όπλων (σε οποιαδήποτε συμπλοκή ανά τον κόσμο η μια πλευρά χρησιμοποιούσε σοβιετικά πολεμικά συστήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι οι κύριοι προμηθευτές του Ισπανικού Εμφυλίου ήταν οι αιώνιοι συνεργάτες Γερμανοί και Σοβιετικοί.

Στην εποχή Γκορμπατσόφ άρχισε να αποκαλύπτεται όλη η μυθολογία περί δανειοδότησης της χώρας. Ο ίδιος πλήρωσε τσαρικό δάνειο το 1986 , ύψους 46 εκ. λίρες στους Βρετανούς.
Το 1991 ο ίδιος ζήτησε να γίνει διαγραφή των σοβιετικών δανείων και η απάντηση ήρθε καταπέλτης από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, « αν δεν πληρώσετε τα τσαρικά δάνεια δεν σας κουρεύουμε το χρέος» The dangers of sovereign debt default)
Κόκκαλο ο Γκορμπατσόφ, κ. Κουτσούμπα και κ. Τσίπρα που κοροϊδεύεται το κακόμοιρο ελληνικό λαό.
Γνωρίζετε άραγε ότι ο Μπρέζνιεφ το 1982 εξέδωσε ομόλογα ύψους 25 τρις ρούβλια και αναγκάζετε έως σήμερα να τα αποπληρώνει ο Πούτιν από τα έσοδα πώλησης του πετρελαίου;
Ξέρετε κύριοι και αγνοί ψηφοφόροι της Αριστεράς πόσο ήταν το χρέος που άφησε η Σοβιετική Ένωση το 1989 για το λαό της μετά την κατάρρευση της, στις καταραμένες διεθνείς χρηματαγορές του καπιταλιστικού συστήματος;
68 δις δολάρια.
Το ξέρετε ότι το 1997 ο Πούτιν ξεχρέωσε στη Γαλλία τσαρικό δάνειο ύψους 400 εκ. δολαρίων, μετά από 80 χρόνια;( πηγή: Osakovskiy της Bank of America)
Φυσικά και το ξέρετε ότι η Ρωσία το 1998 χρεοκόπησε. Ξέρετε όμως μετά από πόσο καιρό βγήκε στις αγορές ; μετά από 12 χρόνια. (Για όσους το παίζουν τσαμπουκάδες περί σκισίματος μνημονίων και άρνησης πληρωμών)

Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και στις άλλες χώρες του Ανατολικού μπλοκ.
Οι πιστώσεις των καπιταλιστών στην ΚΟΜΕΚΟΝ (Οικονομικό Συμβούλιο Αμοιβαίας Βοήθειας, οργανισμός που ίδρυσαν η πρώην ΕΣΣΔ και οι σύμμαχοί της ) ανέρχονταν σε 50 δις δολάρια. Χρέος! (http://seisaxthia.wordpress.com
Τα χρέη των Ανατολικών κρατών στο Δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα το 1971 ήταν 6 δις δολάρια, το 1980 66δις και το 1988 96 δις. Με μεγαλυτερο αυτό της Ουγγαρίας με 25 δις δολάρια το 1980. .(Mark Mazower, Σκοτεινή Ήπειρος, εκδόσεις Αλεξάνδρεια)

Συμπέρασμα: Δεν αρκεί κύριοι της Αριστεράς να αρνηθείτε τα χρέη (που δεν θα μπορέσετε να το κάνετε), αλλά να βρείτε νέους τρόπους χρηματοδότησης της χώρας. Χρυσό δεν έχουμε , όπλα δεν έχουμε , τα πετρέλαια αν υπάρχουν(;) αργούν ακόμη, οι αγορές δεν μας δανείζουν , τι θα κάνετε λοιπόν; Μήπως θα εξαντλήσετε τη προσπάθεια σας στην πιστότερη εφαρμογή των συμφωνηθέντων; Λέω μήπως! Δε σας κρύβω όμως ότι με τρομάζει η ιδέα να σκέπτεστε την «καταναγκαστική» εργασία, υπό μορφή μισθών εξαθλίωσης σε περιβάλλον συλλογικής κατάρρευσης. Δεν σας έχω όμως για τόσο χαζούς. Αντιθέτως , για πολύ πονηρούς.

Κείμενο του Αντώνη Κρούστη στο Fileleftheros1966.blogspot.com

2015-11-12. Ομιλία στη Φλώρινα: ΚΡΙΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

on Thursday, 12 November 2015. Posted in Ομιλίες

Ομιλει ο Δημήτρης Α. Ζακοντίνος, Οικονομολόγος , Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

2015-11-12. Ομιλία στη Φλώρινα: ΚΡΙΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Αυτή η παρουσίαση γύρω από τα θέματα της οικονομίας πιστεύω ότι ίσως βοηθήσει να γίνει καλύτερα κατανοητό το πρόβλημα, που αντιμετωπίζει η χώρα μας, αλλά και μερικά από τα αίτια που μας οδήγησαν σ’ αυτή την πράγματι ζοφερή κατάσταση.
Και βέβαια δεν είναι εύκολο να αποδεχθεί κανείς τις διάφορες προσεγγίσεις που ερμηνεύουν κατά μία ενδεχομένως υποκειμενική θεώρηση τα διάφορα γεγονότα αλλά θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε κατά την άποψή μας με ρεαλισμό την πραγματικότητα βάσει αποτελεσμάτων, μιλώντας σε μία γλώσσα χωρίς διπλωματικούς ελιγμούς, αλλά που να εμπεριέχει αλήθειες.
Και ας πάμε στο θέμα.

Κατεβάστε ΕΔΩ την ομιλία!

[12 3 4 5  >>