Εθνική Στρατηγική

 1  2 

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Χρήστος Μηνάγιας: Τα μηνύματα της επίσκεψης Erdoğan, που δεν έτυχαν προσοχής!...

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο liberal.gr ο Ταξίαρχος ε.α., ειδικός σε θέματα Τουρκίας, κ. Χρήστος Μηνάγιας, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου που προηγήθηκε της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdoğan στην Ελλάδα, καθώς και των όσων είπε στην Κομοτηνή απευθυνόμενος σε Έλληνες Μουσουλμάνους της εκεί μειονότητας. Τα όσα μας είπε είναι εξόχως διαφωτιστικά για το που οδηγούνται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις! Συνέντευξη στον Βασ...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης*: «Η τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη: Από την ισλαμοδημοκρατία στον νε...

Η πολιτική εκκίνηση του Ταγίπ Ερντογάν ως ευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή ηγέτη που επεδίωκε την εδραίωση ενός νέου τύπου «Ισλαμοδημοκρατίας» (κατά την αντιστοιχία με την «Χριστιανοδημοκρατία») στην Τουρκία, πρότυπο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιούργησε μετρημένη αισιοδοξία, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα. Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣΗ «εμπιστοσύνη» υπήρξε το κλειδί για την βελτίωση των διμερών σχέσεων και για την...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

8/12/2016. ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΙΣΡΑΗΛ: ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΜΑΖΟΥΝ!!!! ...

Η δεύτερη τριμερής διάσκεψη των ηγετών Ελλάδος , Κύπρου και Ισραήλ,  λαμβάνει χώρα σήμερα , Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου  στην Ιερουσαλήμ. Είναι   η δεύτερη τριμερής συνάντηση των ηγετών των τριών χωρών, Τσίπρα, Αναστασιάδη και Νετανιάχου , που πραγματοποιείται 11 μήνες μετά τη στρατηγική συμμαχία,  που ανακοινώθηκε στη Λευκωσία και αποδεικνύει τις άριστες σχέσεις μεταξύ των τριών χωρών, η οποία κρίνεται σημαντική, λόγω αφενός των εξελίξεων στο κυπριακό,...

08-12-2016   Εθνική Στρατηγική

7/12/2016. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ...

      Είναι πλέον γεγονός ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας συναγωνίζεται σε εθνικισμό και στην αύξηση της έντασης με την Ελλάδα και την συντήρηση αυτής. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η έξαρση του τουρκικού εθνικισμού έναντι της Χώρας μας, δεν είναι άμοιρη των εσωτερικών προβλημάτων που η χώρα αυτή αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά και των σε εξέλιξη ανακατατάξεων στη Συρία και το Ιράκ.   Με αυτή τ...

07-12-2016   Εθνική Στρατηγική

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση...

Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος*Η στρατηγική είναι ένας όρος που ετυμολογικά έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και η αρχική της έννοια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την στρατιωτική ορολογία, την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση έτσι ώστε να υπάρχει βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων με απώτερο σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.Αναφερόμενοι κυρίως στην εθνική άμυνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στρατηγικ...

29-11-2016   Εθνική Στρατηγική

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς...

16-11-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

31/7/2016. Οι Καλόγεροι της Άνδρου...

Οι Καλόγεροι της Άνδρου Μοναχικοί βράχοι στη μέση του Αιγαίου ή νησίδες ζωτικής εθνικής σημασίας;Οι νησίδες Καλόγεροι βρίσκονται στο Κεντρικό Αιγαίο. Πρόκειται για δύο "μοναχικούς βράχους", που απέχουν 26 ναυτικά μίλια από την Άνδρο και 24 ναυτικά μίλια από τα Αντίψαρα. Διοικητικά, υπάγονται στα Ψαρά.Ο Μεγάλος Καλόγερος έχει έκταση 6 στρέμματα και ύψος 36,5 μέτρα. Σε απόσταση 1400 μέτρων βορειοανατολικά, βρίσκεται ο Μικρός Καλόγερος, με έκταση 1,...

31-07-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

6/5/2016. Δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών για το Αιγαίο...

Προειδοποίηση ότι η ανοχή και η «συνενοχή» των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στις συνεχιζόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου από την Τουρκία μπορεί να  έχουν «κακό τέλος», απηύθηνε ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών Sergey Lavrov σε συνέντευξή του χθες, στην οποία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση εναντίον της Τουρκίας για την «επεκτατική» πολιτική που ακολουθεί, η οποία αποκαλύπτει τις «νέο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της». Μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων...

06-05-2016   Εθνική Στρατηγική

11/4/2016. “Είναι η Ειδομένη περιοχή μειωμένης εθνικής κυριαρχίας”; ...

Αναδημοσίευση από το 'MILITAIRE' Στις εικόνες που είδαμε, στα  γεγονότα στην Ειδομένη, φάνηκε οι Σκοπιανοί ένοπλοι (ένοπλοι λέμε) αστυνομικοί, να έχουν προχωρήσει μπροστά από τον φράχτη, προς την Ελληνική πλευρά!! Όμως, ο Υπουργός Άμυνας, μας διαβεβαίωσε (sic) ότι «δεν μπήκαν σε Ελληνικό έδαφος …. και όλα είναι υπό έλεγχο»!!!Ας το δεχθούμε αυτό που λέει ο Υπουργός και που το επιβεβαιώνει και η Κυβέρνηση (αν και επανειλημμένα έχουν συλληφθεί ψευδ...

11-04-2016   Εθνική Στρατηγική

2015-12-05. «Μηδείς αγεωγράφητος και ανιστόρητος εισίτω»....

Αυτή πρέπει να είναι η επιγραφή που θα πρέπει να τοποθετηθεί στην είσοδο του κοινοβουλίου, ώστε να αποτρέπεται η είσοδος σε κάθε πολιτικό πρόσωπο που στερείται βασικών γνώσεων Ιστορίας και Γεωγραφίας! Δυστυχώς φαίνεται πως οι απουσίες (κατά κόσμον «κοπάνες») που έκανε κάποτε στα προαναφερόμενα μαθήματα ο νεαρός Αλέξης Τσίπρας, μεταγενέστερα δεν επέδρασαν μόνο αρνητικά στη δημόσια εικόνα του ως πρωθυπουργού της χώρας, αλλά προκάλεσαν σε επίπεδο γε...

05-12-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-17. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: Χειρισμός διακρατικών κρίσεων ασφαλείας και άμυνας, Ελληνο...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσίασε σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ! -Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσμ...

17-04-2015   Εθνική Στρατηγική

2015-04-01. ΦΑΚΕΛΟΣ: Διαχείριση Κρίσεων: ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΚΡΙΣΕΩΝ...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, στα πλαίσια της ενημέρωσης των μελών και αναγνωστών του, παρουσιάζει σε εβδομαδιαία βάση τα κείμενα του Φακέλου της Διαχείρισης Κρίσεων με την σειρά: -Η κρίση είναι ήδη εδώ, του Υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου, Μέλους του ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση Κρίσεων στο ΝΑΤΟ, του Σμχου ε.α. Αναστασίου Μπασαρά, Αντιπροέδρου ΔΣ/ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ΕΔΩ!-Η Διαχείριση της Κρίσης της Κούβας και τα Συμπεράσματά...

01-04-2015   Εθνική Στρατηγική
 1  2 

Articles tagged with: ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

17/9/2016. 15 Χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου

on Saturday, 17 September 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

17/9/2016. 15 Χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου

Την εποχή της πληροφορίας και της ταυτόχρονης απουσίας της αντικειμενικής γνώσης και της κριτικής ανάλυσης, η ανθρώπινη αντίληψη κυριαρχείται από τα μηνύματα που διαρκώς προσλαμβάνει ακατέργαστα από τα πολυπληθή μέσα ενημέρωσης. Παράλληλα, ο άνθρωπος αρέσκεται στην κατηγοριοποίηση κάθε είδους γεγονότων και στοιχείων ενώ συγχρόνως έλκεται από εντυπωσιακές ενέργειες αγνοώντας πολλάκις περισσότερο σημαντικές αλλαγές που δεν προβάλλονται επαρκώς και διολισθαίνουν της προσοχής του.

Με αυτές τις γενικές παρατηρήσεις ας εξετάσουμε τα γεγονότα που ακολούθησαν τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και την ευρύτερη αίσθηση ανασφάλειας που κυριαρχεί στην πλειονότητα των ανθρώπων, ειδικά στις δυτικές χώρες. Υπάρχει διάχυτη μια πεποίθηση ότι από την ημέρα των τρομοκρατικών κτυπημάτων στις ΗΠΑ ξεκίνησε μια νέα ιστορική περίοδος με περισσότερη ανασφάλεια, αίμα και αστάθεια. Πιθανόν με έκπληξη (ευχάριστη) να διαπιστώσουμε ότι αναμφισβήτητα στατιστικά στοιχεία  αποδεικνύουν ότι ο κόσμος μας είναι πιο ασφαλής και ειρηνικός τα τελευταία χρόνια παρά τις απώλειες που σχετίζονται με τον επικαλούμενο αγώνα κατά της διεθνούς τρομοκρατίας.

Η απλή ανάγνωση της ιστορίας αποδεικνύει ότι η τρομοκρατία δεν είναι φαινόμενο του 21ου αιώνα. Αναμφίβολα ο Κάιν προσπάθησε να τρομοκρατήσει τον αδελφό του Άβελ προτού καταλήξει στην αποτρόπαια πράξη του. Η τρομοκρατία ανέκαθεν υπήρξε όπλο επιβολής και εργαλείο πολιτικής. Η δε πρόσφατη ισλαμιστική τρομοκρατία είχε εκδηλωθεί με πολλαπλές ενέργειες και προ της 11ης Σεπτεμβρίου. Προ των επιθέσεων κατά των διδύμων πύργων οι αρχές ασφαλείας αντιμετώπιζαν απειλές από ισλαμιστές εξτρεμιστές αλλά το πρωινό της 11ης Σεπτεμβρίου μάλλον αιφνιδιάστηκαν από το μέγεθος και στόχους  των πληγμάτων (καίτοι υπάρχουν αναπόδεικτες θεωρίες που αμφισβητούν το μέγεθος του αιφνιδιασμού). Η εν συνεχεία δυτική αντίδραση με τις εισβολές σε Αφγανιστάν και Ιράκ θεωρείται ότι αποτέλεσαν τον τροφοδότη της διεθνούς τρομοκρατίας. Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη με την επικαλούμενη «αραβική άνοιξη» και τη διασπορά εξτρεμιστικών ιδεολογιών και οργανώσεων σε περιοχές του μουσουλμανικού κόσμου. Μη ξεχνάμε όμως ότι πριν από την εισβολή στο Αφγανιστάν το 2001, οι Ταλιμπάν είχαν εγκαταστήσει ένα καταπιεστικό καθεστώς βασισμένο σε ακραίες ισλαμικές θεωρήσεις και υποκινούσαν ανάλογες εξεγέρσεις σε διάφορες περιοχές. Άρα δεν ήταν μόνο η πραγματικά ακατάλληλη δυτική αντίδραση που συνετέλεσε στην αύξηση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας και στην αστάθεια στη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Τα αίτια είναι πολυσύνθετα και χάνονται σε βάθος χρόνου καθώς περιπλέκονται θρησκευτικές δοξασίες, πολιτικές επιδιώξεις, φυλετικές διαφορές, ελλειπής ανάπτυξη, καθημερινή απελπισία και αναμφισβήτητα λανθασμένες και καιροσκοπικές αποφάσεις και επιλογές εντός και εκτός περιοχής.

Όμως παρά το χάος της Μέσης Ανατολής και την καθημερινή απειλή της τρομοκρατίας ο κόσμος παγκοσμίως, παραδόξως, είναι ασφαλέστερος και πιο ειρηνικός. Μια απλή ανάγνωση των πινάκων των διεθνών συγκρούσεων και των ανθρωπίνων απωλειών είναι αποκαλυπτικός. Ο αριθμός των συγκρούσεων καίτοι παρουσιάζει μια σημαντική αύξηση μετά το 1945, μειώνεται σημαντικότατα μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου. Ο αριθμός όμως των ανθρωπίνων απωλειών ακολουθεί μια θεαματική και σχεδόν γραμμική μείωση παγκοσμίως από το 1945 παρά τη συγκρουσιακή κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Παρόλη τη μείωση των συγκρούσεων και των απωλειών αρκετές συγκρούσεις μαίνονται χωρίς  να προσελκύουν την προσοχή μας καθώς λαμβάνουν χώρα μακριά από τις περιοχές ενδιαφέροντος μας. Είναι φυσικό επίσης ότι η αμεσότητα των εικόνων από τα πεδία των μαχών σε Συρία και Ιράκ να έχουν επισκιάσει τις χιλιάδες των απωλειών στον πολύχρονο πόλεμο Ιράκ-Ιράν (1981-1988) και στον εμφύλιο του Λιβάνου (1975-1990). Ούτε όμως τα 3.5 εκατομμύρια νεκρών στις σφαγές του δευτέρου εμφυλίου στο Κονγκό (1998-2003) τράβηξαν την προσοχή μας. Ακόμη και οι σε εξέλιξη γενοκτονίες σε διάφορες περιοχές (πχ Σουδάν) δεν αποτελούν θέματα υψηλού διεθνούς ενδιαφέροντος. Όμως οι αριθμοί είναι αμείλικτοί, οι ανθρώπινες απώλειες, με μικρές διακυμάνσεις, είναι εντυπωσιακά καθοδικές από το 1945 και ο κόσμος ασφαλέστερος.

Ανεξάρτητα της πραγματικής σημασίας των γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου, η ημέρα αυτή σηματοδότησε μια διαφορετική αντίληψη του δυτικού κυρίως κόσμου για τις έννοιες της ασφάλειας και τις απειλές. Σίγουρα έδωσε ώθηση σε ανταποδοτικές ενέργειες και προληπτικά πλήγματα με τουλάχιστον αμφιλεγόμενα έως και φτωχά αποτελέσματα κατά των «νέων τρομοκρατών».  Δυστυχώς όμως η τρομοκρατία προϋπήρχε και ήταν πιο θανατηφόρα στις τρεις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα.

Η τρομοκρατία αποτελεί ένα πολιτικό φαινόμενο και ως τέτοιο παρουσιάζει περιόδους έξαρσης και κάμψεως. Πολιτική, βία και τρομοκρατία είναι στενά συνδεδεμένες έννοιες. Ενίοτε οι χθεσινοί τρομοκράτες είναι οι αυριανοί συνομιλητές μας, θεωρούμενοι για κάποιους ήρωες και για άλλους «αιμοδιψή τέρατα». Ας μην εκπλαγούμε (δυσάρεστα) λοιπόν αν μετά από χρόνια ο «χαλίφης του Ισλαμικού Κράτους» Abu Bakr al-Baghdadi είναι συνυποψήφιος με τον Πρόεδρο Basar al-Assad για το βραβείο Nobel ειρήνης. Όσο οξύμωρο ή ακόμη τραγικό  και αν ακούγεται για εκατομμύρια ανθρώπους η βράβευση του Yasser Arafat, του Shimon Peres, του Yitzhak Rabin αλλά και του Barak Obama, αποτέλεσαν όνειδος για το θεσμό και τα θύματα των πολιτικών τους.

Οι παραπάνω σκέψεις δεν δικαιολογούν με τίποτα πράξεις βαναυσότητας και τρομοκρατικές ενέργειες που στρέφονται ιδίως κατά αμάχων από οπουδήποτε και αν προέρχονται, οποιοδήποτε στόχο και αν εξυπηρετούν. Μάλιστα η χώρα μας, σταθερά ενταγμένη σε διεθνείς οργανώσεις και θεσμούς διατηρεί υποχρεώσεις και δεσμεύσεις συστράτευσης στην κοινή προσπάθεια αντιμετώπισης της σημερινής ισλαμιστικής τρομοκρατίας που φαντάζει ως η μεγαλύτερη απειλή του «πολιτισμένου κόσμου». Απλά η σε βάθος εξέταση και ψύχραιμη ανάλυση των γεγονότων είναι πάντα πολύτιμη και εποικοδομητική.





27/5/2016. Η ΠΤΗΣΗ 804 ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΠΑΡΙΣΙ, ΚΑΙΡΟ, ΡΑΚΑ. ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.

on Friday, 27 May 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ του ΕΛΙΣΜΕ

27/5/2016. Η ΠΤΗΣΗ 804 ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΠΑΡΙΣΙ, ΚΑΙΡΟ, ΡΑΚΑ. ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.

εωρείται πλέον δεδομένο  και ας μην έχει ανακοινωθεί επίσημα. Η πτήση  804 των Αιγυπτιακών αερογραμμών ,  κατέπεσε  την 19η Μαΐου  λόγω τρομοκρατικής ενέργειας του ISIS, προκαλώντας τον θάνατο σε 66 ανθρώπους,  288 ΚΜ Βορείως της Αλεξάνδρειας, στην Μεσόγειο θάλασσα.  Οι μέχρι τώρα έρευνες αν και δεν υπάρχουν επίσημες ανακοινώσεις,  καταδεικνύουν αυτό που από την πρώτη στιγμή όλοι θεωρούσαν ως το πιο πιθανό. Την τρομοκρατική ενέργεια από το ISIS. Αξιωματούχος της ιατροδικαστικής υπηρεσίας της Αιγύπτου δήλωσε  πρόσφατα ότι η εκτίμηση του,  που έγινε με βάση περιορισμένο υλικό από ανθρώπινα υπολείμματα που βρέθηκαν στο σημείο της συντριβής δείχνει έκρηξη στο αεροσκάφος. Βέβαια μετά από λίγο οι αρχές της Αιγύπτου «διόρθωσαν» την δήλωση αυτή, εφαρμόζοντας την πασίγνωστη τακτική των, να μην επιβεβαιώνουν οτιδήποτε αρνητικό για αυτούς.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2016-03-28. Η γεωπολιτική στάση της Ευρώπης στον ισλαμικό κόσμο και το χτύπημα στις Βρυξέλλες

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-28. Η γεωπολιτική στάση της Ευρώπης στον ισλαμικό κόσμο και το χτύπημα στις Βρυξέλλες

Άλλο ένα χτύπημα σε μεγάλο αστικό κέντρο της Ευρώπης, αυτή την φορά στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Απρόσμενο; Καθόλου, αν λάβει κανείς υπόψη το γεγονός ότι μόλις δύο εικοσιτετράωρα πριν είχε συλληφθεί ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ. Ήταν αναμενόμενο ότι το δίκτυο του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στο Βέλγιο αλλά και σε άλλες χώρες ήταν πιθανό να αποκαλυφθεί κατά την διάρκεια των ανακρίσεων του Αμπντεσλάμ. Η χρονική εγγύτητα μεταξύ της σύλληψης Αμπντεσλάμ και του χτυπήματος στις Βρυξέλλες υποδηλώνει την απόφαση του δικτύου του ΙΚ να δράσει αποτελεσματικά πριν αυτό αποκαλυφθεί και τελικά εξουδετερωθεί. Παράλληλα έστειλε το μήνυμα της ανταπόδοσης της επιχειρησιακής επιτυχίας με τόσο μεγάλους και σημαντικούς στόχους: το διεθνές αεροδρόμιο των Βρυξελλών και το μετρό κοντά στην γραφειοκρατική καρδιά της ΕΕ. Ο αντίκτυπος; Ο ίδιος και χειρότερος για την Ευρώπη.
Τα σχόλια των ηγετών των χωρών της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας αλλά και των ΜΜΕ αποτελούν αντίλαλο των προηγούμενων σχολίων τους στο Σαρλί Εμπντό, το Μπατακλάν κλπ: «καταδικάζουμε..., αποδοκιμάζουμε..., συνιστούμε... μπλα μπλα μπλα.» Τίποτε δεν άλλαξε, ή μάλλον κάτι άλλαξε: η Ευρώπη είναι σε χειρότερη κατάσταση. Είναι πιο αδύναμη. Κάθε χτύπημα φέρνει την ΕΕ πιο κοντά στην διάλυση, και σε αυτό συμβάλλουν ο συνδυασμός των χτυπημάτων του ΙΚ με την οικονομική κρίση, το προσφυγικό και τα κλειστά σύνορα. Όσο περνάει ο χρόνος η ΕΕ χάνει την όποια συνοχή της και επανέρχεται στην κατάσταση που ήταν προπολεμικά: μια ήπειρος συντηρητικών και ξενοφοβικών εθνών κρατών τα οποία δρουν κατά μόνας για να υπονομεύσουν αλλήλους. Η Ένωση έγινε διαίρεση και συνιστώσες κρατών εντός της, συμμορίες κρατών δηλαδή με εφήμερες και μυωπικές βλέψεις.
Αυτή την φορά το χειρότερο για τους Ευρωπαίους ηγέτες είναι ότι δεν έχουν να πουν τίποτε στους πολίτες τους. Και αυτό διότι όχι μόνο δεν έχουν κάνει τίποτε για να βελτιώσουν τις αδυναμίες της ΕΕ (λάθος γεωπολιτικές επιλογές στον ισλαμικό κόσμο, επιδείνωση του Παλαιστινιακού, οικονομική κρίση, κοινωνική περιθωριοποίηση μουσουλμάνων) αλλά διότι δεν έχουν αποφασίσει να προβούν στην αναγκαία ενδοσκόπηση και ψυχογράφημά τους. Αυτό θα τους βοηθούσε να αντιληφθούν τα λάθη τους, να αποκτήσουν αυτογνωσία και να βελτιωθούν. Χωρίς αυτήν την ενδοσκόπηση τίποτε δεν θα βελτιωθεί. Αντίθετα θα επιδεινωθούν τα πράγματα ραγδαία και ανεξέλεγκτα.
Αντ’ αυτού οι ηγεσίες των ισχυρών χωρών της ΕΕ συνεχίζουν να κρατούν τους πολίτες τους στο σκοτάδι της άγνοιας και να δαιμονοποιούν το Ισλάμ, προωθώντας την μισαλλοδοξία στο όνομα «του ευρωπαϊκού πολιτισμού». Παράλληλα συνεχίζουν να βλέπουν τον ισλαμικό κόσμο με μισό μάτι, με διάφορες φωνές στην Ευρώπη να υποστηρίζουν ότι οι μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης στηρίζουν τα ασύμμετρα χτυπήματα στις Βρυξέλλες με το δήθεν σκεπτικό ότι ο Αμπντεσλάμ στηριζόταν από 3-4 άτομα της πόλης για να διασφαλίσει το κρησφύγετό του για 4 μήνες στις Βρυξέλλες. Οι υποστηρικτές τέτοιων ξενοφοβικών θεωριών ξεχνούν ότι είναι πολύ εύκολο να κρυφτεί κάποιος σε αστικό περιβάλλον με την βοήθεια μόνο 2-3 ανθρώπων χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλη η κοινότητα τους στηρίζει. Παράλληλα ξεχνούν ότι μουσουλμάνοι και Ευρωπαίοι ζούσαν μαζί στο ευρωπαϊκό έδαφος μεταπολεμικά για δεκαετίες χωρίς αυτή την βία. Δεν φταίνε, λοιπόν, οι μουσουλμανικές κοινότητες της Ευρώπης αλλά η γεωπολιτική παρεμβατική και νέο-αποικιοκρατική στάση της Ευρώπης και της Δύσης στον ισλαμικό κόσμο. Τί έγινε και άρχισαν αυτά τα χτυπήματα, λοιπόν;
Αντί να θεωρήσουν τις κυβερνήσεις τους οι ηγεσίες των ισχυρών χωρών της ΕΕ υπόλογες για τις λάθος επιλογές τους να ανατρέψουν τον Σαντάμ Χουσέιν και τον Μοαμάρ Καντάφι, εξακολουθούν να σιωπούν επ’ αυτού και να απεργάζονται σχέδια για την διαίρεση της Συρίας και την πτώση του Ασσάντ. Αντί να διορθώσουν τις λάθος επιλογές τους στο Παλαιστινιακό με την ουσιαστική ίδρυση παλαιστινιακού κράτους, ανέχονται την αρπαγή παλαιστινιακών εδαφών και την επέκταση των παράνομων εποικισμών από το Τελ Αβίβ.
Παράλληλα τόσο σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και σε επίπεδο ηγεσιών των ισχυρών χωρών της Ευρώπης η εν λόγω ενδοσκόπηση και αυτοκριτική αφορά και στην στάση της Δύσης στην δημιουργία του Ισλαμικού Κράτους στην Μέση Ανατολή, η οποία έλαβε χώρα τουλάχιστον με την πολιτική ανοχή της, αν όχι με την επιχειρησιακή στήριξή της, λόγω της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε» σε σχέση με την σουνιτο-σηιτική έριδα των μουσουλμάνων. Στην αρχή το ΙΚ ευνόησε τα δυτικά σχέδια περί επαναχάραξης των συνόρων στη Μεσοποταμία, όμως μετά κατέστη αντιληπτό ότι το κάθε πράγμα έχει το τίμημά του και ότι η δράση του ΙΚ δεν περιορίζεται στον ισλαμικό κόσμο αλλά είναι παγκοσμιοποιημένη. Το πάθημα των Ταλιμπάν-Αλ-Κάιντα και των Δίδυμων Πύργων δεν έγινε μάθημα ακόμη στη Δύση.
Συνεπώς η ηγεσία της Ευρώπης συνεχίζει να εθελοτυφλεί συστηματικά και να αρνείται να ενατενίσει ρεαλιστικά τον κόσμο, ούσα όμηρος κρατικών μικροσυμφερόντων και χωρίς πολιτιστική γνώση για τον ισλαμικό κόσμο. Όσο η Ευρώπη, λοιπόν, δεν προβαίνει στην αναγκαία για αυτήν ενδοσκόπηση και αναθεώρηση της στάσης της απέναντι στο Ισλάμ, τόσο θα εκπλήσσεται διαρκώς από αυτό.

Πηγή: http://www.cnn.gr/opinions/arthra/story/26349/h-geopolitiki-stasi-tis-eyropis-ston-islamiko-kosmo-kai-to-xtypima-stis-vryxelles#ixzz43tBKOlwz

2016-03-28. Η επίθεση στις Βρυξέλλες και τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης

on Tuesday, 29 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-28.  Η επίθεση στις Βρυξέλλες και τα κλειστά σύνορα της Ευρώπης

Φαίνεται ότι τα …άστρα δεν ευνοούν την Ευρώπη τους τελευταίους μήνες. Στα όσα λογής προβλήματα αντιμετωπίζει με την οικονομία, το προσφυγικό και τα κλειστά σύνορα ήρθε να προστεθεί και το χτύπημα στις Βρυξέλλες.
Το αποτρόπαιο και καταδικαστέο χτύπημα στο Βέλγιο προκάλεσε την αποστροφή της διεθνούς κοινότητας αλλά έκανε κάποιους στην Ευρώπη να αισθανθούν ικανοποίηση, όχι βέβαια για τα θύματα, αλλά για την …προνοητική πολιτική που ακολουθούν στο θέμα του κλεισίματος των ευρωπαϊκών συνόρων. Αναφερόμαστε βέβαια στην ακροδεξιά ανά την Ευρώπη, και ιδιαίτερα την αυστριακή κυβέρνηση και τους παραδουνάβιους συμμάχους της Βίζεγκραντ οι οποίοι έχουν παραβιάσει κατάφορα την Συνθήκη Σένγκεν, κλείνοντας  τα σύνορα της κεντρικής Βαλκανικής οδού και «τιμωρώντας» την Ελλάδα για την δήθεν μη επαρκή φύλαξη των δικών της συνόρων με την Τουρκία.
Αυτή την στιγμή σε κάποια από τα καλοδιατηρημένα αυτοκρατορικά κτήρια των Αψβούργων ο Αυστριακός Καγκελάριος και οι υπουργοί του τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση για την πολιτική κλειστών συνόρων που έχουν υιοθετήσει και αισθάνονται δικαιωμένοι από την εξέλιξη των γεγονότων.
Παράλληλα διατηρώντας άσβεστη στο μυαλό τους την παράδοση των πολιορκιών της Βιέννης από τους Οθωμανούς τον 16ο και 17ο αι. φαίνεται να θεωρούν εμμέσως τους εαυτούς τους προασπιστές μιας Ευρώπης Καρλομάγνειου χαρακτήρα και συνεχιστές της αυτοκρατορικής πολιτικής ασφαλείας των Αψβούργων για την κεντρική Ευρώπη, αυτή την φορά έναντι όχι ενός μουσουλμανικού στρατού, αλλά της ήπιας ισχύος των αμάχων μουσουλμάνων προσφύγων που συνωστίζονται στα Βαλκάνια και τις παραδουνάβιες χώρες για ένα καλύτερο μέλλον.
Στην κονίστρα της αυστριακής διπλωματίας αυτή την στιγμή διακυβεύεται το μέλλον της Σένγκεν, της Ευρωζώνης και εν τέλει της Ενωμένης Ευρώπης.
Η καρλομάγνεια θεώρηση των Ευρώπης από την Βιέννη δεν περιλαμβάνει τα Βαλκάνια, τα οποία βλέπει ως πεδίο ξένο και κατάλληλο για πειραματισμούς  κάθε είδους. Τα Βαλκάνια με το κυρίως βυζαντινό παρελθόν τους αντιμετωπίζονται όχι ως Ευρώπη αλλά ως …εξωτική περιφέρεια της Ευρώπης, εξ’ου και η πολιτική των κλειστών συνόρων.
Στην περίπτωση της Ελλάδας κατά την παρούσα κρίση φαίνεται να βλέπουν την Αθήνα όχι μέσω του αρχαιοελληνικού προτύπου, το οποίο μάλιστα διατηρούν ως πολιτιστικό κληρονομικό δικαίωμα για τον εαυτό τους μέσω του κεντροευρωπαϊκού νεοκλασσικισμού, αλλά ως Βυζάντιο. Οι καθυστερημένα ενταχθέντες στην ΕΕ Αυστριακοί κυβερνώντες φαίνεται να λησμονούν τον εποικοδομητικό ρόλο της Ελλάδας στην ένταξή τους στην ενωμένη Ευρώπη αλλά και την θεμελιώδη πολιτιστική σημασία των Ελλήνων για την ΕΕ.
Το μεγαλύτερο όμως επιχειρησιακό λάθος της αυστριακής πολιτικής είναι ότι με τα κλειστά σύνορα δεν θα πετύχει παρά τις αντίθετες προσδοκίες της. Ο ερχομός της άνοιξης ήδη ανοίγει τα ορεινά περάσματα των Βαλκανίων και οι συνωστισμένοι πρόσφυγες θα ξεχυθούν στα Βαλκάνια προς βορρά.
Εάν οι Αυστριακοί συμπτύξουν τους φράχτες τους βορειότερα θα έχουν επιτύχει το χειρότερο, δηλ. την μετάδοση της κρίσης σε όλη την χερσόνησο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια της χερσονήσου από την δράση του Ισλαμικού Κράτους. Τότε στο κατώφλι τους δεν θα δουν απελπισμένους άμαχους πρόσφυγες να αναζητούν ένα καλύτερο οικονομικό μέλλον αλλά μαχητές του Ισλαμικού Κράτους οι οποίοι θα είναι περισσότερο δημοφιλείς και θα αναζητούν επικοινωνιακά εκδίκηση για ακόμη έναν λόγο, την ανθρωπιστική κρίση και δυστυχία στην οποία έχουν περιπέσει οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες στα Βαλκάνια σήμερα λόγω των κλειστών συνόρων.
Έχοντας αυτά υπόψη οι βαλκανικές χώρες καλούνται να μην παρασυρθούν από την αυστριακή πολιτική αλλά να συμπράξουν με την Ελλάδα στην ευέλικτη διαχείριση των προσφύγων, την σύμφωνη με τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την αντικειμενική θεώρηση της πραγματικότητας, αποφεύγοντας να μετατρέψουν τα Βαλκάνια, τον κοινό μας πολιτιστικά χώρο, σε καταυλισμό δυστυχίας για χάρη κάποιων χωρών της ΒΔ Ευρώπης.
Οι Αυστριακοί, και εκείνοι που σιωπηρά τους στηρίζουν στην ΕΕ, πρέπει να καταλάβουν εγκαίρως ότι τα κλειστά σύνορα είναι παλιομοδίτικη τακτική και εξαιρετικά ανεπαρκής στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο  περιβάλλον του διαδικτύου.
Η Ευρώπη χρειάζεται σύγχρονες μεθόδους ασφάλειας προσαρμοσμένες στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως φύλου θρησκείας και καταγωγής. Ας κατανοήσουν στη Βιέννη ότι με την επιπόλαιη πολιτική τους το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να διακυβεύουν το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης μέσω της κατάργησης της  Σένγκεν και του Ευρώ. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συμβεί σε καμία περίπτωση, διότι τότε οι συνέπειες για την Ευρώπη θα είναι ολέθριες και οι ίδιοι θα λογοδοτήσουν στην ιστορία.
ς

2016-03-24. Η Ανθρωποσφαγή των Βρυξελλών, οι Zωντανοί Tρομοκράτες και το Σχέδιο του ISIS

on Thursday, 24 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΔΣ του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-24. Η Ανθρωποσφαγή των Βρυξελλών, οι Zωντανοί Tρομοκράτες και το Σχέδιο του ISIS

Αυτό που αναμένετο τελικά έγινε. Μετά το Παρίσι, όλες οι υπηρεσίες πληροφοριών της Ευρώπης είχαν ενδείξεις ότι οι Βρυξέλλες θα ήταν  ο επόμενος στόχος. Ο λόγος είναι προφανής και συνάμα συμβολικός. Ένα κτύπημα στην καρδιά της Ευρώπης και δη στην πρωτεύουσα της Ευρώπης θα ήταν η μεγάλη επιτυχία των τζιχαντιστών και το σοκ και δέος  για όλο τον δυτικό κόσμο. Μάλιστα, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις  ο στόχος – Βρυξέλλες ήταν “easy and soft target”, για δύο λόγους: Αφενός γιατί στις Βρυξέλλες υπάρχουν περιοχές – γκέτο Ισλαμιστών όπως η συνοικία Σαρλερουά, με κήρυκες του μίσους κατά της Δύσης, του πολιτισμού της και της χριστιανικής θρησκείας, άρα πολλοί υποστηρικτές του ISIS και ως εκ τούτου εν δυνάμει τρομοκράτες. Ακόμη το Βέλγιο έχει τους περισσότερους  τζιχαντιστές στην Συρία από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Και κατά δεύτερον οι υπηρεσίες ασφαλείας του Βελγίου και η Αστυνομία είναι για κλάματα, ανίκανες να εκτιμήσουν απειλές, να σχεδιάσουν αποτρεπτικές επιχειρήσεις, να προστατεύσουν ευαίσθητες περιοχές  και τους κατοίκους των. Αν δεν είχαν την συνδρομή της Γαλλικής υπηρεσίας πληροφοριών και ιδιαίτερα της εξαιρετικής και μιας από τις καλύτερες στον κόσμο της Γερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών (BND), να τους ενημερώνουν και να τους παροτρύνουν για λήψη μέτρων, τότε οι Βρυξέλλες θα θύμιζε Ράκα της Δύσης.

Η συνέχεια ΕΔΩ! 

2016-03-24. Πρώτες εκτιμήσεις από τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

on Thursday, 24 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-24. Πρώτες εκτιμήσεις από τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

Τροποποίηση της στρατηγικής του Ισλαμικού Κράτους
Από τα μέσα του 2015, τα εδάφη που ελέγχει η οργάνωση του AbuBakral-Baghdadi στη Συρία και το Ιράκ συρρικνώνονται βαθμιαία. Καθώς λοιπόν αντιλαμβάνεται ότι στο άμεσο μέλλον είναι πολύ πιθανόν να απωλέσει και άλλα εδάφη και προκειμένου να διατηρήσει και να μην απογοητεύσει τους απανταχού υποστηρικτές του και ιδιαίτερα τους μαχητές του που μάχονται στο συρο-ιρακινό θέατρο επιχειρήσεων, έχει τροποποιήσει τη στρατηγική του. Συγκεκριμένα, αποφάσισε να εντείνει τη διεξαγωγή θεαματικών τρομοκρατικών επιθέσεων κατά της Δύσης (μετωπική σύγκρουση με το δυτικό κόσμο) και κατά των μουσουλμανικών χωρών (πλην της Τουρκίας και θα εξηγήσουμε στη συνέχεια τι ακριβώς εννοούμε),που συμμετέχουν στην «Επιχείρηση Εγγενής Αποφασιστικότητα» (Operation Inherent Resolve - OIR), η οποία έχει ως κύρια αποστολήτης την αποδόμηση του Ισλαμικού Κράτους. Επιπρόσθετα, αποφάσισε να μεταφέρει ένα μέρος της δύναμής του σε άλλες περιοχές, όπως για παράδειγμα τη Λιβύη, όπου «σιωπηρά» έχουν εμπλακεί οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αιγύπτου, του Κατάρ, της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και άλλων χωρών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους ευελπιστεί ότι θα ικανοποιήσει τους υποστηρικτές της και τα στελέχη της και θα τους αποτρέψει από το να ενταχθούν στην αντίπαλη τζιχαντιστική οργάνωση, την Αλ-Κάιντα.

Πρώτες εκτιμήσεις
Μια τέτοια θεαματική τρομοκρατική ενέργεια κατά του δυτικού κόσμου πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, στην καρδιά της Ευρώπης, «μια ανάσα» από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και το στρατηγείο του ΝΑΤΟ, που προκάλεσε δεκάδες ανθρώπινες απώλειες και εκατοντάδες τραυματίες. Πριν επιχειρήσουμε να αναλύσουμε και να καταλήξουμε σε εκτιμήσεις, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι επιθέσεις που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Πρώτον, σε αυτές που σχεδιάζονται από την ηγεσία της οργάνωσης, οι οποίες είναι καλοσχεδιασμένες, μεσαίας έως υψηλής κλίμακαςκαι πολύνεκρες. Δεύτερον, σε αυτές οι οποίες πραγματοποιούνται από άτομα που δεν είναι στελέχη του Ισλαμικού Κράτους, αλλά εμπνέονται από την τζιχαντιστική προπαγάνδα και αποφασίζουν να δράσουν αυτοβούλως (μοναχικοί λύκοι), πραγματοποιώντας συνήθως τρομοκρατικές επιθέσεις μικρής κλίμακας, χωρίς προηγουμένως να τους δοθεί σχετική εντολή από την ηγεσία της οργάνωσης.

Παρότι είναι προφανές ότι τα μέχρι στιγμής δεδομένα μας οδηγούν στην παρούσα φάση σε μη ασφαλείςεκτιμήσεις, εντούτοις δεν θα μπορούσαμε να μην χαρακτηρίσουμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες ως «καλοσχεδιασμένες μεσαίας έως υψηλής κλίμακας», οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από έμπειρα στελέχη του Ισλαμικού Κράτους. Η εκτίμηση ότι η οργάνωση του Baghdadi διαθέτει την επιχειρησιακή δυνατότητα και την πρόθεση για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων μεσαίας ως υψηλής κλίμακας επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά. Επομένως, η διεξαγωγή και άλλων παρόμοιων τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη συνιστά το πλέον πιθανό σενάριο.

Δεν θα πρέπει να θεωρούμε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν ως απάντηση στη σύλληψη του Σαλάχ Αμπντεσλάμ, όπως ισχυρίσθηκαν αρκετά ΜΜΕ και αναλυτές, διότι απλούστατα οι τέσσερις ημέρες από τη σύλληψή του δεν ήταν αρκετός χρόνος για τη λήψη απόφασης, σχεδίασης, προετοιμασίας και διεξαγωγής αυτών των πολλαπλών και καλοσχεδιασμένων τρομοκρατικών ενεργειών. Ωστόσο, δεν είναι απίθανο να συνδέονται με τον Αμπντεσλάμ και να πραγματοποιήθηκαν από συνεργάτες του, επειδή είχαν προαποφασισθεί και σχεδιασθεί από την ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους. Ήδη, δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών έκαναν λόγο για συνεργασία του Αμπντεσλάμ με τις δικαστικές αρχές του Βελγίου. Δηλαδή, υπήρχε ο κίνδυνος για τους συνεργούς του να εντοπισθούν και να συλληφθούν. Επομένως, έπρεπε να επιλέξουν ή να διαφύγουν ή να επισπεύσουν τη διεξαγωγή της τρομοκρατικής ενέργειας που προετοίμαζαν. Και μάλλον, αποφάσισαν να δράσουν νωρίτερα.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να συγκρίνουμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στην Ευρώπη με τις αντίστοιχες επιθέσεις στην Τουρκία. Διακρίνουμε σημαντικές διαφορές. Στην Ευρώπη (Παρίσι και Βρυξέλλες), στη διετία 2015-2016 πραγματοποιήθηκαν από στελέχη του Ισλαμικού Κράτους συντονισμένες πολλαπλές τρομοκρατικές ενέργειες, οι οποίες προκάλεσαν μεγάλο αριθμό ανθρώπινων απωλειών, προφανώς μετά από εντολή της ηγεσίας της οργάνωσης, η οποία στη συνέχεια ανέλαβε και την ευθύνη. Την ίδια χρονική περίοδο και συγκεκριμένα από τις 5 Ιουνίου 2015 έως τις 19 Μαρτίου 2016, στην Τουρκίαπραγματοποιήθηκαν συνολικά πέντε τρομοκρατικές επιθέσεις που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος (Diyarbakir, Suruk, Άγκυρα και δύο στην Κωνσταντινούπολη). Εκτός από τις επιθέσεις στο Suruk (20 Ιουλίου 2015) και την Άγκυρα (10 Οκτωβρίου 2015), οι οποίες στοχοποίησαν Κούρδους πολίτες και συνολικά προκάλεσαν περισσότερες από 160 ανθρώπινες απώλειες, οι υπόλοιπες εκτιμάται ότι πραγματοποιήθηκαν από μοναχικούς λύκους, που στοχοποίησαν Τούρκους και ξένους πολίτες, προκαλώντας συνολικά μόνο 16 ανθρώπινες απώλειες (5 Ιουνίου 2015 στο Diyarbakir, 12 Ιανουαρίου και 19 Μαρτίου 2016 στην Κωνσταντινούπολη). Με άλλα λόγια, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους μάλλον δεν έδωσε ποτέ εντολή για τη διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων στην Τουρκία. Εξάλλου, δεν ανέλαβε ποτέ την ευθύνη αυτών των επιθέσεων.

Τα πρόσφατα τρομοκρατικά κτυπήματα στις Βρυξέλλες αναμένεται να διαμορφώσουν ένα νέο statusσχεδόν στο σύνολο της γηραιάς ηπείρου. Η αύξηση του ελλείμματος ασφάλειας είναι πλέον δεδομένη και ως ένα βαθμό θα επηρεάσει αρνητικά την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, για την επίλυση της προσφυγικής κρίσης, και ιδιαίτερα τη μετεγκατάσταση των προσφύγων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, όσο οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα πιέζουν τις αρχές για περισσότερη αποτελεσματικότητα στον τομέα της ασφάλειας, τόσο περισσότερα μέτρα θα εφαρμόζονται, τα οποία θα οδηγούν σε δημοκρατικό έλλειμμα.

Να επισημάνουμε ότι η τζιχαντιστική απειλή δεν είναι κοινή για τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ, ούτε ως προς το μέγεθος ούτε ως προς την πιθανότητα εκδήλωσης. Επομένως, δεν θα πρέπει να αναμένουμε τη χάραξη και την εφαρμογή μιας κοινής πολιτικής ασφαλείας των 28 κρατών-μελών. Αντίθετα, θα πρέπει να αναμένουμε ότι οι προσεχείς εξελίξεις θα ταλανίσουν περαιτέρω την εξασθενημένη συνοχή της ΕΕ, καθώς η όλη κατάσταση ενδέχεται να δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την αναστολή της Συνθήκης Σένγκεν, γεγονός που είναι δυνατόν να σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της ενωμένης Ευρώπης.
Τέλος, να προσθέσουμε ότι, από την πλευρά της, η Αλ-Κάιντα δεν αποκλείεται να οδηγηθεί στη λήψη απόφασης για τη διεξαγωγή παρόμοιων θεαματικών τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων, προκειμένου να προσελκύσει και να εντάξει στις θυγατρικές της οργανώσεις τους απογοητευμένους τζιχαντιστές του Baghdadi (λόγω της απώλειας εδαφών στη Συρία και το Ιράκ), αλλά κυρίως να ανακτήσει την απολεσθείσα πρωτοκαθεδρία της στον παγκόσμιο τζιχάντ. Η εκατέρωθεν έναρξη ατέρμονων τρομοκρατικών επιθέσεων κατά στόχων δυτικών συμφερόντων συνιστά ένα εφιαλτικό σενάριο, το οποίο ωστόσο δεν απέχει μακριά από την πραγματικότητα.

2016-03-23. Που στοχεύουν οι τρομοκράτες

on Wednesday, 23 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-23.  Που στοχεύουν οι τρομοκράτες

Photo by Christopher Furlong / Getty Images/ Ideal Image – Η είσοδος του σταθμού Maelbeek στο μετρό των Βρυξελλών, ο οποίος αποτέλεσε στόχο των τρομοκρατικών χτυπημάτων της 22ας Μαρτίου.

Αναμενόμενο και αναπόφευκτο το τρομοκρατικό κτύπημα στις Βρυξέλλες, το διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Παρά τον αυξημένο βαθμό αντιτρομοκρατικού συναγερμού, η πόλη δεν απέφυγε το αιματηρό πλήγμα αυξάνοντας τον αριθμό των χωρών που γνώρισαν τη βαρβαρότητα των τυφλών κτυπημάτων. Αποτελεί πλέον έργο των αρχών ασφαλείας να επανεξετάσουν τα μέτρα περιφρούρησης και τα δίκτυα πληροφοριών σε μια αέναη -αλλά συνάμα και απέλπιδα- προσπάθεια για επίτευξη της απόλυτης ασφάλειας.
Οι τρομοκράτες μπορούν να ισχυριστούν ότι πέτυχαν να προσβάλλουν ένα από τα καλύτερα προστατευόμενα και συμβολικά σημεία της Ευρώπης σκορπίζοντας τον τρόμο στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Οι ισλαμιστές εξτρεμιστές απέδειξαν ότι παρά τις πρόσφατες συλλήψεις των αρχών ασφαλείας είναι σε θέση να εξαπολύσουν συντονισμένες επιθέσεις ακόμη και σε αυστηρά ελεγχόμενες περιοχές. Πρέπει όμως να κατανοήσουμε ότι ο αντικειμενικός στόχος των τρομοκρατών δεν είναι μόνο η πρόκληση φόβου και κλίματος ηττοπάθειας στους Ευρωπαίους πολίτες. Οι αρρωστημένοι εγκέφαλοι της τρομοκρατίας επιδιώκουν να προξενήσουν μια φοβική και συνάμα αντεκδικητική αντίδραση των δυτικών κοινωνιών κατά του μουσουλμανικού κόσμου αδιακρίτως. Η σύγκρουση των πολιτισμών είναι για αυτούς η επιδιωκόμενη και νομοτελειακή εξέλιξη που θα οδηγήσει στη συντριβή των «απίστων» και την παγκόσμια επικράτηση της ιδεολογίας τους. Απόλυτα νοσηρή και απλοϊκή σκέψη που νοηματοδοτεί όμως την ύπαρξη απελπισμένων και περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Δυστυχώς άνθρωποι πρόθυμοι να ακολουθήσουν το μονοπάτι της απόλυτης και αντιπαραγωγικής σύγκρουσης των «πολιτισμών» υπάρχουν αρκετοί σε όλες τις πλευρές.
Εδώ ακριβώς έγκειται και η ικανότητα της «πολιτισμένης» δύσεως να αποφύγει ένα θανάσιμο ενδεχόμενο εξασφαλίζοντας την απαιτούμενη προστασία στους πολίτες της μέσα από τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών αλλά και διατηρώντας την ταυτότητα και πολιτιστικά χαρακτηριστικά των επιμέρους εθνοτήτων που την αποτελούν. Όλα αυτά τα αλληλένδετα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται μόνο με ανέγερση φρακτών, ούτε μόνο με βομβαρδισμούς στη Ράκκα, ούτε η αύξηση των αστυνομικών μέτρων μπορεί να προσφέρει την επιδιωκόμενη ασφάλεια. Οι κλασσικοί πόλεμοι έχουν κατά πολύ μειωθεί αλλά η συσσωρευμένη ενέργεια, η αδικία, οι ανισότητες και η καταπίεση αναζητούν τρόπους εκδήλωσης και αναπόφευκτα εφευρίσκουν νέες μορφές εκτόνωσης. Τα προβλήματα αυτά δεν επιλύονται ούτε μονομερώς ούτε άμεσα, απαιτούν μακροχρόνιο σχεδιασμό, πολυμερή συνεργασία, υψηλό κόστος, πολιτική βούληση και υπεύθυνη ενημέρωση των πληθυσμών.
Ερχόμενοι στην ελληνική πραγματικότητα και στο καίριο ερώτημα που βασανίζει τους Έλληνες πολίτες: εάν και κατά πόσο κινδυνεύει η ήδη καταρρακωμένη οικονομικά (και όχι μόνο) κοινωνία μας από την τυφλή ισλαμιστική τρομοκρατία και τις προσφυγικές ροές. Οι κίνδυνοι υπαρκτοί και πολύπλευροι, όπως και η αγωνία. Αγωνία βωβή, δικαιολογημένη καίτοι πολλάκις δεν εκδηλώνεται υπό το φόβο της ρατσιστικής «ρετσινιάς». Η ανησυχία δεν προέρχεται από τη διαφορετικότητα του άλλου, αλλά κυρίως από τη δικαιολογημένη ανησυχία της ανασφάλειας, της εξέλιξης των εθνικών μας ζητημάτων, της οικονομικής αντοχής αλλά και της διαφύλαξης της (λοιδορούμενης ενίοτε αλλά βαθειά ριζωμένης) εθνικής ταυτότητας μας. Η αγωνία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς διαβλέπουμε την περιχαράκωση άλλων ευρωπαϊκών κρατών και την αδυναμία άρθρωσης κοινής πολιτικής. Ήδη θεωρείται βέβαιο ότι ευρωπαϊκά κράτη, σε απάντηση της τρομοκρατικής ενέργειας, θα προχωρήσουν σε περαιτέρω μονομερείς ενέργειες με αρνητικές επιπτώσεις στη χώρα μας. Αναμφισβήτητες όμως και οι ευθύνες της Ελλάδος που μέσα από μια ανεδαφική πολιτική ανοικτών συνόρων οδήγησε (συνεπικουρουμένων και άλλων παραγόντων) στον υπερδεκαπλασιασμό των προσφυγικών ροών το 2015 και έλλειμμα εμπιστοσύνης εκ μέρους των «εταίρων» μας. Ευθύνες που αναλογικά επιμερίζονται σε μια μακροχρόνια ελλειμματική και εθελοτυφλούσα μεταναστευτική πολιτική και πολιτική ασφάλειας.
Η χώρα μας μέχρι σήμερα δεν έχει στοχοποιηθεί από τους εξτρεμιστές, ίσως επειδή δε διαβλέπουν όφελος από παρόμοια ενέργεια και όχι για… «για ιστορικούς λόγους»! Πιθανόν, η όλη κατάσταση με τους εγκλωβισμένους πρόσφυγες, την ενδοευρωπαϊκή ασυνεννοησία και την απομόνωση της χώρας μας να εξυπηρετεί τους στόχους τους.
Μονόδρομος πλέον για την Ελλάδα είναι η αυστηρή τήρηση των εθνικών νόμων, των διεθνών συμβάσεων και των ευρωπαϊκών συμφωνιών συγχρόνως με μια ανθρώπινη αντιμετώπιση όλων των ταλαιπωρημένων ψυχών που συσσωρεύονται στα σύνορα μας. Διάσωση, καταγραφή, προσωρινή διαμονή προσφύγων, περιορισμός και επαναπροώθηση των παράτυπων μεταναστών. Η χώρα δεν μπορεί να είναι «ξέφραγο» αμπέλι εν ονόματι ενός απροσδιόριστου και μονόπλευρου ανθρωπισμού και ιδεολογικών ακροβασιών. Φυσικά η απόφαση αυτή έχει σοβαρό οικονομικό κόστος και δυνατόν να προκαλέσει χαμηλής-μεσαίας έντασης αντιδράσεις καθώς θα απαιτήσει τη δημιουργία κλειστών δομών διαμονής (για τους παράτυπους μετανάστες) και ελεγχόμενους (για τους πρόσφυγες). Είναι όμως η μοναδική μέθοδος που μακροπρόθεσμα, ενδεχομένως να μειώσει τις ροές δρώντας αποτρεπτικά, να οδηγήσει σε αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας και σε εμπέδωση του αισθήματος ασφαλείας.
Ο χρόνος λιγοστεύει επικίνδυνα και πρέπει να λάβουμε άμεσα τα ενδεικνυόμενα μέτρα. Κάθε καθυστέρηση ενέχει πολλαπλάσιο κόστος στο μέλλον. Η διαχείριση του οίκου μας δεν αναιρεί τις διεθνείς υποχρεώσεις συντονισμού και ανάληψης αποφασιστικών ενεργειών για την αντιμετώπιση του πολυσύνθετου φαινόμενου. Πίσω από τις τρομοκρατικές πράξεις υπάρχουν κράτη που καταρρέουν και πίσω από τις ορδές των Σύρων και Ιρακινών προσφύγων έπονται εκατομμύρια απελπισμένων ανθρώπων από προβληματικές περιοχές. Εδώ θα κληθούμε ως «πολιτισμένα» κράτη να βρούμε τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ ασφάλειας, ανθρωπισμού και διαφύλαξης της ταυτότητος και τρόπου ζωής μας. Σε αυτές τις λεπτές γραμμές και υπό τη σκιά της τρομοκρατίας θα διεξαχθεί ο «αγώνας» της γενιάς μας. Μέχρι όμως να υπάρξει μια συντονισμένη, ρεαλιστική και αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική η Ελλάδα, βασισμένη και στις εμπειρίες των άλλων κρατών, πρέπει να είναι προετοιμασμένη και για το χειρότερο δυνατό σενάριο.

2016-03-18. Τρομοκρατική απειλή για Βερολίνο και Βιέννη;

on Friday, 18 March 2016. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-18. Τρομοκρατική απειλή για Βερολίνο και Βιέννη;

Αμέσως μετά την προχθεσινή έκρηξη ενός αυτοκινήτου στο δυτικό Βερολίνο και πριν διαπιστωθεί ότι επρόκειτο για υπόθεση του οργανωμένου εγκλήματος, οι γερμανικές αρχές είχαν σοβαρούς λόγους να ανησυχούν για πιθανή διεξαγωγή τρομοκρατικής ενέργειας από άτομα, τα οποία προσφάτως επέστρεψαν από το συριακό θέατρο επιχειρήσεων. Διέθεταν πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες, κατά τη διάρκεια της διετίας 2013-2014, περισσότεροι από 30 Γερμανοί πολίτες εντάχθηκαν στους «Στρατιώτες της Συρίας» (Junudal-Sham), μια τσετσενική τζιχαντιστική οργάνωση που δραστηριοποιείται σε περιοχές της βόρειας Συρίας. Στην πλειονότητά τους κατάγονταν από το Βερολίνο, τη Βόννη και τη Φρανκφούρτη, και ήταν μέλη της γερμανικής σαλαφιστικής ομάδας «Κοινότητα του Αβραάμ» (MillatuIbrahim), με επικεφαλής τον Αιγυπτο-Αυστριακό MohamedMahmoud.
Μετά την ανακήρυξη του Ισλαμικού Κράτους (29 Ιουνίου 2014), οι περισσότεροι από αυτούς εγκατέλειψαν τους «Στρατιώτες της Συρίας» και εντάχθηκαν στη δύναμη του AbuBakral-Baghdadi. Παρόλα αυτά, οι δεσμοί τους με την τσετσενική τζιχαντιστική οργάνωση παρέμειναν ισχυροί, καθότι σ’ αυτήν όφειλαν την εκπαίδευσή τους και με αυτήν αποκόμισαν τις πρώτες εμπειρίες μάχης. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν στενοί δεσμοί μεταξύ των μαχητών της οργάνωσης, κυρίως Γερμανών, Τούρκων, Καυκάσιων και άλλων εθνικοτήτων, οι οποίοι προσεχώς πιθανόν να διεξάγουν τρομοκρατικές ενέργειες τόσο στη Γερμανία όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Μεταξύ των περίπου 30.000 ξένων μαχητών, που μετέβησαν στη Συρία (από το 2011) για να συμμετάσχουν στον αγώνα ενάντια στο καθεστώς του Basharal-Assad, οι Τσετσένοι συνιστούσαν μια από τις πλέον πολυάριθμες ομάδες τζιχαντιστών. Αν και συνήθως αποκαλούνται «Τσετσένοι», εντούτοις στην ομάδα τους συμπεριλαμβάνονται και τζιχαντιστές από άλλες περιοχές του Καυκάσου, όπως το Νταγκεστάν και η Ινγκουσετία. Ωστόσο, όλοι τους επέλεξαν τη Συρία ως εναλλακτικό πεδίο μάχης, καθόσον στην περιοχή του Καυκάσου ο αγώνας τους κατά των Ρώσων απέτυχε. Ως εκ τούτου, από το 2012, αρκετές χιλιάδες Καυκάσιοι έχουν μεταβεί στη Συρία.
Κατά τη διάρκεια του ενδο-τζιχαντιστικού αγώνα και συγκεκριμένα από τα τέλη του 2013 έως τις αρχές του 2014, μεταξύ της Jabhatal-Nusra (θυγατρική της Αλ-Κάιντα) και του Ισλαμικού Κράτους, οι περισσότεροι μη-Καυκάσιοι τζιχαντιστές εγκατέλειψαν τους «Στρατιώτες της Συρίας» (σύμμαχο της Jabhatal-Nusra) και εντάχθηκαν στο Ισλαμικό Κράτος.
Οι παραπάνω πληροφορίες συγκεντρώθηκαν κατά την εκδίκαση μιας σειράς υποθέσεων τρομοκρατίας στη Γερμανία και μιας παρόμοιας υπόθεσης στην Τουρκία, όπου ήρθαν στο φως σημαντικά στοιχεία σχετικά με τη δομή, τη δύναμη, καθώς και με την εθνική και εθνοτική σύσταση της οργάνωσης «Στρατιώτες της Συρίας». Ένας από τους πιο σημαντικούς μάρτυρες ήταν ο 29χρονος Γερμανο-Αφγανός HarunPashtoon, ο οποίος, αφού εγκατέλειψε τους «Στρατιώτες της Συρίας» και επέστρεψε στην πατρίδα του στο Μόναχο, κατέθεσε σημαντικές πληροφορίες για την οργάνωση και τα μέλη της οργάνωσης, ενώ τον Ιούλιο του 2015 καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Ένας άλλος νεαρός Γερμανός τζιχαντιστής, ο BenjaminXu, σινο-σκοπιανής καταγωγής από το Βερολίνο, ο οποίος, όταν συνελήφθη στην Τουρκία (Μάρτιος 2014) επειδή με άλλους δύο συνεργούς του πυροβόλησε εναντίον Τούρκων αστυνομικών κατά τη διάρκεια ελέγχου στη νότια επαρχία της Νίγδης (Nigde), έδωσε εθελοντικά στους ανακριτές λεπτομερείς πληροφορίες για την παραμονή του στη Συρία, αρχικά με τους «Στρατιώτες της Συρίας» και στη συνέχεια το Ισλαμικό Κράτος.
Η «Κοινότητα του Αβραάμ» ιδρύθηκε στο Βερολίνο στα τέλη του 2011, όταν ο ηγέτης της MohamedMahmoud, γνωστός και ως Usamaal-Gharib, άφησε τη Βιέννη και μετέβη στο Βερολίνο, όπου ήρθε σε επαφή με ομοϊδεάτες Γερμανούς τζιχαντιστές, με πιο γνωστό τον πρώην ράπερ DenisCuspert (ή και AbuTalhaal-Almani). Το Μάιο του 2012, η ομάδα έλαβε μέρος σε βίαιες διαδηλώσεις στο Solingenκαι στη Βόννη, ενώ στη συνέχεια τέθηκε εκτός νόμου από τη γερμανική κυβέρνηση. Πολλά μέλη της διέφυγαν στην Αίγυπτο και από εκεί στη Derna της Λιβύης, όπου εκπαιδεύτηκαν από τοπικές οργανώσεις, πριν ταξιδέψουν στην Τουρκία (τέλη του 2012 έως τις αρχές του 2013). Ο Mahmoud συνελήφθη από τις τουρκικές αρχές το Μάρτιο του 2013, παρέμεινε στη φυλακή μέχρι τον Αύγουστο του 2014, και αμέσως μετά την αποφυλάκισή του εντάχθηκε στο Ισλαμικό Κράτος.
Η σύνδεση μεταξύ του γερμανικού εξτρεμιστικού δικτύου (Κοινότητα του Αβραάμ) και των Τσετσένων τζιχαντιστών πραγματοποιήθηκε σε ένα τέμενος του Βερολίνου, όπου ήδη ο Cuspertείχε έρθει σε επαφή με τοπικούς Τσετσένους και Τούρκους εξτρεμιστές. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι Γερμανοί τζιχαντιστές κατάφεραν να συνδεθούν με τους Τσετσένους τζιχαντιστές της Συρίας και να ξεκινήσει η αποστολή και η στράτευση Γερμανών επίδοξων τζιχαντιστών στη δύναμη των «Στρατιωτών της Συρίας». Αργότερα, ο Mahmoud έγινε διοικητής των Γερμανών τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, ενώ ο Cuspertσκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας αεροπορικής επιδρομής των Αμερικανών στη Συρία (Οκτώβριος 2015). Να σημειωθεί ότι η αλληλουχία των γεγονότων και ο ρόλος του δικτύου του Βερολίνου έγιναν ξεκάθαροι μετά την ανάκριση του BenjaminXu, όταν συνελήφθη από τις τουρκικές αρχές.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι επαναπατρισθέντες Γερμανοί, Τούρκοι, Τσετσένοι και Άραβες «ξένοι μαχητές» θα συμβάλουν σημαντικά στην ανάδυση της τρομοκρατικής απειλής στη Γερμανία και την Αυστρία, τόσο ως προς το μέγεθος, όσο και ως προς την πιθανότητα εκδήλωσης της εν λόγω ασύμμετρης απειλής. Ως εκ τούτου, η επιτυχία των αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη θα εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από τη συνεργασία στην ανταλλαγή πληροφοριών των ευρωπαϊκών υπηρεσιών ασφάλειας με τις αντίστοιχες ρωσικές και τουρκικές αρχές. Επιπρόσθετα, είναι φανερό ότι αυτή η τρομοκρατική απειλή θα επηρεάσει όλες τις ευρωπαϊκές χώρες με σημαντική τσετσενική διασπορά, όπως για παράδειγμα την Αυστρία, όπου περίπου το ήμισυ του συνόλου των 250 Αυστριακών μουσουλμάνων, που πήγαν να πολεμήσουν στη Συρία, είναι τσετσενικής καταγωγής.

2015-12-07. Διάγγελμα Ομπάμα: Θα ξεπεράσουμε την τρομοκρατική απειλή

on Monday, 07 December 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς - Ιπποκράτης Δασκαλάκης

Ο αμερικανός Πρόεδρος κατά το διάγγελμά του από τον Λευκό Οίκο την Κυριακή.
Με ένα διάγγελμα το οποίο υπογράμμισε την κυβερνητική καμπάνια εναντίον της εξελισσόμενης απειλής, ο Μπαράκ Ομπάμα προσπάθησε την Κυριακή να κατευνάσει τους φόβους των αμερικανών μετά την τρομοκρατική επίθεση στην Καλιφόρνια την περασμένη βδομάδα.
Μιλώντας από τον Λευκό Οίκο, ο αμερικανός Πρόεδρος αναγνώρισε την ιδιαίτερα αυξημένη ανησυχία που ακολούθησε την δολοφονική επίθεση του παντρεμένου ζευγαριού στο Σαν Μπερναντίνο, την οποία χαρακτήρισε τρομοκρατική πράξη, εμπνευσμένη από το Ισλαμικό Κράτος.
“Είναι ξεκάθαρο ότι το ζευγάρι είχε ακολουθήσει το σκοτεινό μονοπάτι του εξτρεμισμού”, δήλωσε ο Ομπάμα. “Κι αυτή ήταν μία τρομοκρατική ενέργεια, σχεδιασμένη να σκοτώσει αθώους…”
"Η απειλή της τρομοκρατίας είναι αληθινή, αλλά θα την ξεπεράσουμε" δήλωσε ο αμερικανός Πρόεδρος και υποσχέθηκε ότι οι αεροπορικές επιθέσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους θα ενισχυθούν. Παράλληλα, η ολοένα αυξανόμενη συμμαχία των κρατών και οι συντονισμένες προσπάθειες για την σύλληψη και την εξόντωση των ηγετών του ISIS, θα φέρει σύντομα αποτελέσματα.
Προειδοποιώντας τον αμερικανικό λαό να μην παραφερθεί εναντίον των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα αν η χώρα υποκύψει στον φόβο, οι τζιχαντιστές  θα έχουν πετύχει τον στόχο τους,.
"Δεν μπορούμε να στραφούμε ο ένας εναντίον του άλλου, αφήνοντας αυτή τη μάχη να οριστεί ως μάχη μεταξύ της Αμερικής και του Ισλάμ," είπε, κάνοντας έμμεση αναφορά σε σχετικές δηλώσεις υποψηφίων του Ρεπουμπλικανικού κόμματος για την προεδρία.
Ο Ομπάμα προανήγγειλε την εφαρμογή αυστηρότερων μέτρων που θα ληφθούν σε σχέση με τις διαδικασίες εισόδου στην χώρα, κάλεσε τους μουσουλμάνους ηγέτες να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ απορρίπτοντας την ιδεολογία του Ισλαμικού Κράτους και παρότρυνε το Κογκρέσο να καταστήσει πιό δύσκολη την προμήθεια οπλισμού σαν κι αυτόν που χρησιμοποιήθηκε στο Σαν Μπερναρντίνο.

Ο Σάγεντ Ριζουάν Φαρούκ, 28 ετών, γεννημένος στην Αμερική, και η Πακιστανή γυναίκα του, Τασφίν Μαλίκ, 29 ετών, άνοιξαν πυρ σε εκδήλωση των συναδέλφων του στο γραφείο τους στο Σαν Μπερναντίνο της Καλιφόρνιας, σκοτώνοντας 14 άτομα, πριν σκοτωθούν οι ίδιοι σε αστυνομική καταδίωξη και ανταλλαγή πυρών.

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής, 6/12/2015

Tonight, I addressed the nation from the Oval Office on my top priority as President: Keeping the American people safe.
It weighs heavily on the hearts and minds of all of us in the wake of the terrible tragedy in San Bernardino. Fourteen Americans -- dads, moms, daughters, sons -- were taken from us as they came together to celebrate the holidays. Each of them a public servant. All of them a part of our American family.
The FBI is still gathering the facts about what happened in San Bernardino, but here is what we know. We have no evidence that the killers were directed by a terrorist organization overseas, or that they were part of a broader conspiracy here at home. But it is clear that these killers had embraced a perversion of Islam, stockpiled assault weapons, and committed an act of terrorism.
Our nation has been at war with terrorists since al Qaeda killed nearly 3,000 Americans on 9/11. Since then, we've hardened our defenses. Our intelligence and law enforcement agencies have disrupted countless plots and worked around the clock to keep us safe. Our military and counter-terrorism professionals have relentlessly pursued terrorist networks overseas -- disrupting safe havens, killing Osama bin Laden, and decimating al Qaeda's leadership.
But over the last few years, the threat has evolved as terrorists have turned to less complicated acts of violence like the mass shootings that are all-too common in our society. For the past seven years, I have confronted the evolution of this threat each morning. Your security is my greatest responsibility. And I know that, after so much war, many Americans are asking whether we are confronted by a cancer that has no immediate cure.
So, tonight, this is what I want you to know: The threat of terrorism is real, but we will overcome it. We will destroy ISIL and any other organization that tries to harm us. Here's how:
First, our military will continue to hunt down terrorist plotters in any country where it is necessary, using air strikes to take out ISIL leaders and their infrastructure in Iraq and Syria. And since the attacks in Paris, our closest allies – France, Germany, and the United Kingdom – have ramped up their contributions to our military campaign, which will help us accelerate our effort to destroy ISIL.
Second, we will continue to provide training and equipment to Iraqi and Syrian forces fighting ISIL on the ground so that we take away their safe havens. In both countries, we are deploying Special Operations forces who can accelerate that offensive.
Third, we are leading a coalition of 65 countries to stop ISIL’s operations by disrupting plots, cutting off their financing, and preventing them from recruiting more fighters.
Fourth, with American leadership, the international community has established a process and timeline to pursue cease-fires and a political resolution to the Syrian civil war. Doing so will allow the Syrian people and every country to focus on the common goal of destroying ISIL.
That is our strategy -- designed and supported by military commanders, counter-terrorism experts, and countries committed to defeating these terrorists. And we constantly examine further steps needed to get the job done. That is why I have ordered the Departments of State and Homeland Security to review the visa program under which the female terrorist in San Bernardino originally came to this country. And that is why I will urge high tech and law enforcement leaders to make it harder for terrorists to use technology to escape from justice.
Here at home, we can do more together to immediately address this challenge.
To start, Congress should act to make sure that no one on a No Fly List is able to buy a gun. What possible argument can be made for allowing a terrorist suspect to buy a semi-automatic weapon? This is a matter of national security. I know there are some who reject any gun safety measure, but no matter how effective our intelligence and law enforcement agencies, we cannot identify every would-be mass shooter. What we can do, and must do, is make it harder for them to kill.
Next, we should put in place stronger screening for those who come to America without a visa so that we can know if they've traveled to war zones. And finally, if Congress believes, as I do, that we are at war with ISIL, then it should vote to authorize the continued use of military force against these terrorists.
This is what we should do. But I’d like to also say a word about what we should not do.
We should not be drawn once again into a long and costly ground war in Iraq or Syria. That’s what groups like ISIL want. We also cannot turn against one another by letting this fight become a war between America and Islam. That, too, is what groups like ISIL want. ISIL does not speak for Islam. They are thugs and killers, and account for a tiny fraction of more than a billion Muslims around the world who reject their hateful ideology.
If we are to succeed in defeating terrorism, we must enlist Muslim communities as our strongest allies in rooting out misguided ideas that lead to radicalization. It is the responsibility of all Americans -- of every faith -- to reject discrimination. It is our responsibility to reject religious tests on who we admit into this country. It is our responsibility to reject language that encourages suspicion or hate. Because that kind of divisiveness, that betrayal of our values, plays into the hands of groups like ISIL. We have to remember that.
I am confident America will succeed in this mission because we are on the right side of history. Even as we debate our differences, let’s make sure we never forget what makes us exceptional: We were founded upon a belief in human dignity -- the idea that no matter who you are, or where you come from, or what you look like, or what religion you practice, you are equal in the eyes of God and equal in the eyes of the law.
Let’s not forget that freedom is more powerful than fear. That we have always met challenges -- whether war or depression; natural disasters or terrorist attacks -- by coming together around our common ideals. As long as we stay true to who we are, then I have no doubt that America will prevail.
Thank you,
President Barack Obama


2015-11-15. ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ BATACLAN ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ 2015.

on Sunday, 15 November 2015. Posted in Διεθνείς Εξελίξεις και Στρατηγικές Εκτιμήσεις

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-11-15. ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ BATACLAN  ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ  ΑΡΘΡΟ  ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ 2015.

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί η παγκόσμια κοινότητα τα τραγικά γεγονότα και το  «λουτρό αίματος» που σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής της 13ης Νοεμβρίου  στο Παρίσι. Με επτά -σχεδόν ταυτόχρονα- τυφλά  χτυπήματα στην «καρδιά» της Γαλλικής πρωτεύουσας και ιδιαίτερα στο συναυλιακό χώρο , το ιστορικό θέατρο Bataclan, όπου είχαμε τους περισσότερους νεκρούς και μάλιστα νέα παιδιά,  το Ισλαμικό Κράτος (ISIS)  διεμήνυσε με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι είναι εκεί, στην καρδιά της Ευρώπης και άρχισε τον πόλεμο, κατά του ελεύθερου κόσμου. Η Γαλλία είναι η πρώτη που δοκιμάζει την οργή των φανατικών Ισλαμιστών και των μισαλλόδοξων και σκοτεινών εμμονών των περί ισλαμικής κοσμοθεωρίας, , ισλαμικού κράτους, θρησκευτικών ιδεοληψιών, αλλά και αυθαίρετων αντιλήψεων περί πίστης.
Κατεβάστε ΕΔΩ! το άρθρο!

12/5/2017. Αγώνες σε κατοικημένους τόπους: οι συγκρούσεις του μέλλοντος

on Friday, 12 May 2017. Posted in Διάφορα Θέματα

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

12/5/2017. Αγώνες σε κατοικημένους τόπους: οι συγκρούσεις του μέλλοντος

Αγώνας σε κατοικημένο τόπο, ο εφιάλτης κάθε στρατιωτικού διοικητή αλλά και μια αναπόφευκτη πραγματικότητα σήμερα. Μπορεί οι αριστοτεχνικοί ελιγμοί να κατορθώνουν να υπερκεράσουν τους κατοικημένους τόπους αλλά η σύγχρονη εμπειρία αποδεικνύει ότι τελικά δεν μπορούμε να αποφύγουμε την εμπλοκή μας σε αιματηρούς αγώνες μέσα σε αυτούς. Ο κυριότερος λόγος είναι η ραγδαία αύξηση του αστικού πληθυσμού και κατά συνέπεια των κατοικημένων τόπων, που περιορίζουν όλο και περισσότερο τους διαθέσιμους για κλασσικούς ελιγμούς και συγκρούσεις χώρους. Είναι πλέον δεδομένο ότι οποιαδήποτε κίνηση στρατιωτικών μονάδων θα συναντήσει στο δρόμο της, μεγαλύτερους ή μικρότερους κατοικημένους τόπους, με τις δυνατότητες υπέρβασης τους να ελαχιστοποιούνται. Η αναγκαιότητα εμπλοκής σε αγώνες εντός κατοικημένων τόπων πηγάζει επίσης και από πολιτικούς στόχους που θέτουν ως απόλυτη προτεραιότητα τον έλεγχο τους, ενίοτε και σε βάρος των απωλειών, ημετέρων και αμάχων.

Πολλαπλά τα πρόσφατα παραδείγματα συγκρούσεων μέσα σε, περισσότερο ή λιγότερο, πολυπληθή αστικά συγκροτήματα. Γκρόζνυ-Τσετσενία, Λωρίδα της Γάζας, Χαλέπι, Μοσούλη και Ράκκα είναι τα πλέον προβεβλημένα πεδία συγκρούσεων των τελευταίων 20 ετών. Πολλά τα κοινά σημεία αλλά σημαντικές και οι διαφορές σε κάθε περίπτωση. Ως ένα πρώτο κοινό σημείο διακρίνουμε τη σύγκρουση ενός τακτικού στρατού με ανταρτικές ομάδες καλά οργανωμένες και εξοπλισμένες. Επιπλέον, οι ανταρτικές ομάδες διαπνέονται από υψηλό ηθικό και αίσθημα αυταπάρνησης και αυτοθυσίας που πηγάζουν από μια βαθιά προσήλωση σε εθνοτική ή θρησκευτική ιδεολογία. Η τελευταία περίπτωση καθιστά την αντιμετώπιση τους ακόμη δυσκολότερη καθόσον διακατέχονται από πλήρη περιφρόνηση έναντι του θανάτου σε συνέπεια της «ιεραποστολικής» τους αποστολής. Καθώς μεγάλο μέρος αυτών των ομάδων προέρχονται από το γηγενή πληθυσμό, γνωρίζουν πολύ καλά τη διαμόρφωση και ιδιαιτερότητες της περιοχής που δραστηριοποιούνται, σε αντίθεση με τα τακτικά στρατεύματα που συνήθως ουδεμία εμπειρία έχουν με το περιβάλλον της σύγκρουσης. Επιπλέον οι ανταρτικές ομάδες είναι ευκίνητες, ευέλικτες, διαθέτουν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού και έχουν τη δυνατότητα της απόκρυψης τους μέσα στον τοπικό πληθυσμό. Συνήθως δεν δεσμεύονται με τη διατήρηση συγκεκριμένων εδαφικών σημείων και εύκολα επανεμφανίζονται σε περιοχές από τις οποίες εκδιώχθηκαν μετά από αιματηρούς αγώνες. Με κλασσικούς όρους στρατηγικής θα λέγαμε ότι επιδιώκουν ένα αγώνα «φθοράς» έναντι του ισχυροτέρου αντιπάλου αποφεύγοντας τις μετωπικές αντιπαραθέσεις που πιθανόν να οδηγήσουν στην εκμηδένιση τους. Ζωτικότατης σημασίας και η στάση του τοπικού πληθυσμού έναντι των ανταρτών και η υποστήριξη που παρέχουν σε αυτούς. Φυσικά από καθαρά στρατιωτικής απόψεως, υπεισέρχονται και πολλοί άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την εξέλιξη των επιχειρήσεων όπως η μορφολογία του αστικού κέντρου και του περιβάλλοντος χώρου, οι υπάρχουσες κατασκευές, η αμυντική οργάνωση που έχουν επιφέρει οι αμυνόμενοι, ο οπλισμός και ανεφοδιασμός τους, η εξωτερική τους ενίσχυση, το επίπεδο της εκπαίδευσης τους και η ηγεσία τους.

Αντίστοιχα και ο επιτιθέμενος τακτικός στρατός βασίζεται στα μέσα που διαθέτει, στην ορθή αρχική του συγκρότηση, στην ηγεσία και στο σχέδιο ενέργειας και κυρίως στο επίπεδο της εκπαίδευσης και του ηθικού των στρατευμάτων. Χαρακτηριστικότατες οι περιπτώσεις της Τσετσενίας όπου ανεπαρκώς εκπαιδευμένα ρωσικά μηχανοκίνητα στρατεύματα οδηγήθηκαν στη σφαγή στους δρόμους του Γκρόζνυ (1994-5). Παρά όμως τη σημαντική σταδιακή βελτίωση όλων των παραπάνω αδυναμιών, οι σκληροτράχηλοι Ρώσοι πολεμιστές διαπίστωσαν τις δυσκολίες της κατάκτησης ενός κατοικημένου τόπου και το αναπόφευκτο των σημαντικών απωλειών τους. Στους αγώνες αυτούς δοκιμάστηκαν διάφορες τακτικές και μέθοδοι αλλά τελικά όλοι οι επιτιθέμενοι δεν απέφυγαν τη χρήση συντριπτικών και μαζικών πυρών υποστηρίξεως που μετέτρεψαν τις πόλεις σε σωρούς ερειπίων με σημαντικές απώλειες αμάχων. Αποδείχθηκε επικίνδυνη αυταπάτη, ακόμη και για τις ικανότητες ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ, η πεποίθηση ότι είναι δυνατή η κατάκτηση ενός πυκνοκατοικημένου αστικού περιβάλλοντος με χαμηλές για τον επιτιθέμενο απώλειες.
Τα σύγχρονα κράτη, κατανοώντας τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων αγώνων στα αστικά περιβάλλοντα, έχουν προχωρήσει σε ανάλογη συγκρότηση καταλλήλων και ειδικά εκπαιδευμένων και εξοπλισμένων μονάδων. Έχουν μάλιστα αντιληφθεί ότι κομβικής σημασίας είναι η έγκαιρη πρόληψη δημιουργίας ανεπιθύμητων καταστάσεων μέσα στον αστικό ιστό μέσω της εκκόλαψης θυλάκων ανομίας. Αποφασιστικό ρόλο, για άλλη μια φορά, έχουν οι πληροφορίες αλλά και η ορθή εκτίμηση της καταστάσεως που θα οδηγήσει στην επιλογή της χρονικά κατάλληλης στιγμής της επέμβασης. Μπορεί τελικά, ο τακτικός στρατός να κατορθώσει να ελέγξει τον κατοικημένο τόπο, αλλά η διατήρηση της τάξεως και η εξασφάλιση των βασικών υπηρεσιών και ενός ανεκτού επιπέδου ασφάλειας του πληθυσμού μετακυλύετε στους ώμους των αστυνομικών  δυνάμεων και του κρατικού μηχανισμού. Για αυτό ας μην μας προκαλεί εντύπωση ότι διαχρονικά δημόσιοι λειτουργοί , αστυνομικοί και δημοτικοί υπάλληλοι, αποτελούν τους βασικούς στόχους των ανταρτικών ομάδων στην προσπάθεια τους να εγκαταστήσουν τους δικούς τους «παράλληλους μηχανισμούς».

Το μέλλον των σύγχρονων πολέμων φαίνεται ότι αναπόφευκτα περνάει μέσα από πυκνοκατοικημένους τόπους, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, κυβερνητικά συγκροτήματα και παραγκουπόλεις. Ο παράγοντας άνθρωπος για άλλη μια φορά αναβαθμίζεται σε σχέση με τη σημασία των μέσων και το ηθικό και εκπαίδευση αποκτούν πρωταρχική σημασία. Δυστυχώς ο αγώνας εντός των κατοικημένων τόπων επιφέρει σημαντικές απώλειες σε όλους τους εμπλεκομένους και φέρνει στα όρια του τις ανθρώπινες αντοχές και κατά συνέπεια επαναφέρει στην επιφάνεια και τα χειρότερα ένστικτα. Ας τα έχουμε όλα αυτά υπόψη μας όταν παρακολουθούμε τις εξελίξεις σε Μοσούλη και Ράκκα αλλά και όταν ως πολυπολιτισμικοί προοδευμένοι Ευρωπαίοι πολίτες επιτρέπουμε τη δημιουργία γκέτο στις μεγαλουπόλεις μας.
ΥΓ: Άρα γιατί ακούγαμε καθημερινά για τους πραγματικά σφοδρούς και βάρβαρους βομβαρδισμούς στο Χαλέπι ενώ σήμερα Ράκκα και Μοσούλη υστερούν σε προβολή;

6/7/2016. Κλιμάκωση των βομβιστικών επιθέσεων στην Τουρκία

on Wednesday, 06 July 2016. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Γράφει ο Χρήστος Μηνάγιας, Ταξίαρχος ε.α., Συγγραφέας, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

6/7/2016. Κλιμάκωση των βομβιστικών επιθέσεων στην Τουρκία

Ως γνωστό, οι τρομοκρατικές επιθέσεις πραγματοποιούνται για να δημιουργήσουν στο εσωτερικό της χώρας-στόχου  αντιπαράθεση, ένταση, πόλωση και συγκρούσεις, προκειμένου να πλήξουν το κύρος των προπυργίων εξουσίας και διοίκησης του κράτους. Επιπλέον, η επιδίωξη της τρομοκρατίας να αποκτήσει κρατική οντότητα έχει ως επακόλουθο, αυτή να αρχίσει να παράγει στρατηγική, να παράγει τακτική, να δημιουργεί πηγές χρηματοδότησης, να συγκροτεί δομές, καθώς επίσης να αποκτά πυρήνες διεθνώς.
ΕΔΩ! η συνέχεια

 

2016-03-22. Τα συγκοινωνούντα δοχεία Συρία και Υεμένη!

on Tuesday, 22 March 2016. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Βασίλης Κοψαχείλης είναι διεθνολόγος, σύμβουλος εκτίμησης γεωπολιτικών κινδύνων.

(Φωτ.: 09/06/2015 - Τα ερείπια ενός σπιτιού από τους βομβαρδισμούς των δυνάμεων της Σαουδικής Αραβίας στην πόλη Σαναά, πρωτεύουσα της Υεμένης, που είχαν σαν στόχο να πλήξουν θέσεις των Σιιτών που ήλεγχαν την πόλη. Η ανακοίνωση της αποχώρησης, σήμερα, των στρατευμάτων της Σ. Αραβίας μόνο τυχαία δεν είναι με την πριν από δύο μέρες αποχώρηση της Ρωσίας από τη Συρία.)

Μετά την ανακοίνωση «αποχώρησης» της Ρωσίας από τη Συρία, ήρθε και η σειρά της Σαουδικής Αραβίας να ανακοινώσει τη δική της «αποχώρηση» από την Υεμένη.
Ο εκπρόσωπος Τύπου της Συμμαχίας των χωρών υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, που μάχονται τους Σιίτες αντάρτες Houthi στην Υεμένη, Ταξίαρχος Ahmed al-Asiri, δήλωσε στις 16 Μαρτίου 2016 ότι έχουν ολοκληρωθεί οι κύριες στρατιωτικές επιχειρήσεις της Συμμαχίας και ότι πλέον θα επικεντρωθούν στην αποκατάσταση της τάξης και την ανοικοδόμηση της Υεμένης. Ο Ταξίαρχος επεσήμανε ότι η Σαουδική Αραβία θα συνδράμει τη νόμιμη κυβέρνηση της Υεμένης μέχρι να αποκατασταθεί πλήρως η σταθερότητα στη χώρα. Με τη σειρά του, ο αναπληρωτής διοικητής των υεμενικών δυνάμεων Στρατηγός Ali Mohsen al-Ahmar δήλωσε ότι ο ίδιος και οι δυνάμεις που ελέγχει θα συνεχίσουν να συνεργάζονται με τη Συμμαχία για την αποκατάσταση της τάξης και την ανοικοδόμηση της χώρας μετά την καταστροφή που επέφεραν οι αντάρτες Houthis. Ήδη στην πόλη Ταΐζ κοντά στο Άντεν η ζωή άρχισε να βρίσκει τους ρυθμούς της, οι κάτοικοι άρχισαν να επιστρέφουν στα σπίτια τους και να λειτουργεί ξανά η αγορά.
Οι «σύμμαχοι» πονοκέφαλος για Μόσχα και Ριάντ
Η ανακοίνωση της αποχώρησης των ρωσικών στρατευμάτων από τη Συρία στις 14 Μαρτίου και ακολούθως δυο μέρες αργότερα η ανακοίνωση τερματισμού των στρατιωτικών επιχειρήσεων των Σαουδαράβων στην Υεμένη κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι. Πληροφορίες θέλουν τη Μόσχα και το Ριάντ να βρίσκονται σε επικοινωνία και με τις κινήσεις τους να θέλουν να τιθασεύσουν τις φιλοδοξίες των κυριότερων «συμμάχων» τους στη Μέση Ανατολή: του Ιράν και της Τουρκίας, αντίστοιχα!
Αν και έχουν δει το φως της δημοσιότητας πολλές μελέτες και άρθρα που αφορούν τους λόγους της στρατιωτικής εμπλοκής της Ρωσίας στη συριακή κρίση, μια αιτία που έχει υποεκτιμηθεί από τους αναλυτές είναι ο φόβος της δράσης των ακραίων οργανώσεων των Σιιτών, όπως είναι η Hezbollah, που υποστηρίζουν τις δυνάμεις του Προέδρου της Συρίας, Bashar al-Assad, σε σχέση και την ώρα που γίνονται παράλληλα προσπάθειες από πολιτικούς κύκλους στην Τεχεράνη να περιορίσουν την ισχύ των ακραίων παρατάξεων στο εσωτερικό της χώρας. Εάν έμενε μόνη της η Hezbollah να βοηθάει τον Assad, τότε αυτό θα απογείωνε το προφίλ της και την ισχύ της στη Συρία, το Λίβανο και μέσα στο ίδιο το πολιτικό σύστημα του Ιράν. Ενδεχομένως η υπέρμετρη εμπλοκή της να καθιστούσε ακόμη πιο αδιάλλακτο το καθεστώς Assad, δυσκολεύοντας περισσότερο την προοπτική τερματισμού του πολέμου και την έναρξη των συνομιλιών με τους αντικαθεστωτικούς.
Εμπλεκόμενη η Ρωσία στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Συρίας έθεσε αυτόματα στο περιθώριο τη Hezbollah και τις υπόλοιπες σιιτικές οργανώσεις, ενώ παράλληλα εντάσσοντάς τες υπό ρωσικό έλεγχο μαζί με τις υπόλοιπες καθεστωτικές δυνάμεις ουσιαστικά ασκούσε έλεγχο επί της δράσης τους. Όντας πλέον αποδυναμωμένες και με ελεγχόμενη δράση, οι σιιτικές και αλαουικές δυνάμεις του Assad εκτιμήθηκε ότι δεν αποτελούν απειλή για την επόμενη μέρα, έτσι η Ρωσία, εξασφαλίζοντας την πρόσβαση του Assad στο 25% του εδάφους της παλιάς Συρίας, ολοκλήρωσε την στρατιωτική της αποστολή και «αποσύρθηκε», όπως ακριβώς τα είχε συμφωνήσει με τις ΗΠΑ πριν τη Σύνοδο των G-20 στην Αττάλεια της Τουρκίας.

Το δώρο της Ρωσίας και των ΗΠΑ στη Σαουδική Αραβία
Η κίνηση της Ρωσίας έδωσε μεγάλη ανάσα και σε ένα φαινομενικό της αντίπαλο και αντίπαλο του Assad: τη Σαουδική Αραβία! Όσο τα ρωσικά αεροσκάφη κατέστρεφαν τα κομβόι εφοδίων και πετρελαίου του Ισλαμικού Κράτους προς την Τουρκία, όσο οι ρωσικές δυνάμεις βοηθούσαν την προέλαση των Κούρδων και των κυβερνητικών δυνάμεων στα τουρκοσυριακά σύνορα και όσο το ΝΑΤΟ δεν έπεφτε στις τουρκικές παγίδες για εμπλοκή στο συριακό χάος, τόσο η Άγκυρα πίεζε το Ριάντ για έναρξη κοινών επιχειρήσεων υπέρ των αντικαθεστωτικών στη Συρία, εκβιάζοντας ουσιαστικά με την τουρκική υποστήριξη στη Σαουδική Αραβία σε άλλα θέματα που «έκαιγαν» τη σαουδαραβική πλευρά. Με την «αποχώρηση» της Μόσχας από τη Συρία, το Ριάντ «αφόπλισε» τη σύμμαχό του Τουρκία από τα επιχειρήματά της υπέρ μιας στρατιωτικής εισβολής.
Η «αποχώρηση» της Ρωσίας από τις συριακές στρατιωτικές επιχειρήσεις ήταν το μεγάλο δώρο της Μόσχας –και των ΗΠΑ– στη Σαουδική Αραβία, ώστε και εκείνες με τη σειρά τους να ολοκληρώσουν τις επιχειρήσεις και να αποχωρήσουν στρατιωτικά από την Υεμένη, δίνοντας την ευκαιρία στους μετριοπαθείς της Τεχεράνης να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά τη στάση τους και την επιδίωξή τους για άνοιγμα των σχέσεων με τη Δύση –και τη Σαουδική Αραβία– έναντι των ακραίων απομονωτιστών Σιιτών, που υποστήριζαν ανοιχτά τη Hezbollah και τους Houthis, και κρυφίως υπονόμευαν το άνοιγμα του Ιράν στον κόσμο.
Έτσι, η δήλωση του Ρώσου Προέδρου, Vladimir Putin, ότι αν χρειαστεί, εντός 48 ωρών, η Ρωσία μπορεί να είναι παρούσα πάλι στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή μάλλον έχει αποδέκτες κυρίως το καθεστώς Assad, τους Ιρανούς και τους Τούρκους, παρά άλλους εμπλεκόμενους στην κρίση.

2015-11-20. Πριν και μετά το Παρίσι

on Friday, 20 November 2015. Posted in Α. Μεσόγειος - Μέση Ανατολή - Κύπρος - Βόρειος Αφρική

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-11-20. Πριν και μετά το Παρίσι

Το Ισλαμικό Κράτος συνιστά μια πολυπληθή διεθνή ένοπλη οργάνωση εξτρεμιστών σουνιτών, η οποία διεξάγει τρομοκρατικές ενέργειες από τον Ειρηνικό Ωκεανό (Αυστραλία) έως τον Ατλαντικό (Γαλλία, Καναδάς και Ηνωμένες Πολιτείες ), με άτομα τα οποία ανήκουν στη δύναμή του ή εμπνέονται από την ιδεολογία του. Ενεργεί ως δύναμη ανταρτών στη Συρία και το Ιράκ, με σκοπό την κατάληψη εδαφών για τη δημιουργία και τη διατήρηση του Ισλαμικού Χαλιφάτου, αλλά δραστηριοποιείται και ως εγκληματική οργάνωση, κυρίως στη Συρία, το Ιράκ και τις γειτονικές χώρες, για την εξεύρεση κεφαλαίων χρηματοδότησης του αγώνα του. Επιπρόσθετα, συνιστά μια νεοσύστατη defacto κρατική οντότητα (Ισλαμικό Χαλιφάτο) από τον Ιούνιο του 2014, της οποίας το κέντρο βάρους εντοπίζεται στο δυτικό Ιράκ και την κεντρο-ανατολική Συρία (περιοχή με περισσότερα από έξι εκατομμύρια κατοίκους, στη συντριπτική τους πλειοψηφία σουνίτες μουσουλμάνους), ενώ ταυτόχρονα, επιδιώκει να επεκταθεί σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες και όχι μόνον, τις οποίες ονομάζει βιλαέτια (Wilayats).
Τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο του 2015, η στρατηγική του Ισλαμικού Κράτους για τη Δύση εισήλθε σε μια νέα φάση. Επικεντρώθηκε στην τιμωρία των ευρωπαϊκών χωρών που συμμετείχαν στον υπό αμερικανική διοίκηση πολυεθνικό αντι-τζιχαντιστικό στρατιωτικό συνασπισμό και επιδίωξε να εκμεταλλευθεί την αδυναμία χάραξης και εφαρμογής κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της ΕΕ. Αρχικά, ενθάρρυνε τις τρομοκρατικές επιθέσεις όσων εμπνέονταν από το Ισλαμικό Χαλιφάτο, των «μοναχικών λύκων», ενώ στη συνέχεια έστειλε «ξένους μαχητές» στην Ευρώπη, προκειμένου να διεξάγουν θεαματικές τρομοκρατικές επιθέσεις. Κατέστησε σαφές ότι θα στοχοποιήσει κάθε χώρα, η οποία επιτίθεται στο Ισλαμικό Χαλιφάτο. Επιδίωξε επίσης να προκαλέσει λαϊκές αντιδράσεις για την τρομοκρατική απειλή των τζιχαντιστών, και κατά συνέπεια για την αύξηση του ελλείμματος εσωτερικής ασφάλειας που θα επέφερε στη γηραιά ήπειρο. Ταυτόχρονα, ευελπιστούσε ότι όλα αυτά θα ικανοποιούσαν τους δυσαρεστημένους και περιθωριοποιημένους νεαρούς Ευρωπαίους μουσουλμάνους, αυξάνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την πιθανότητα να τους εντάξει στη δύναμή του. Κατά κάποιο τρόπο, άφηνε να εννοηθεί ότι προετοιμάζεται για μια ολομέτωπη μάχη με τη Δύση.
Η ανάδυση της ασύμμετρης απειλής του Ισλαμικού Κράτους προκάλεσε τον έντονο προβληματισμό ολόκληρης της Ευρώπης και ιδιαίτερα των χωρών της ΕΕ. Ως γνωστόν, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Δανία, η Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχουν στις αεροπορικές επιδρομές του υπό αμερικανική διοίκηση πολυεθνικού αντι-τζιχαντιστικού στρατιωτικού συνασπισμού στο πλαίσιο της επιχείρησης «Εγγενής Αποφασιστικότητα» (Operation Inherent Resolve), για την αποδόμηση και τη διάλυση του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Ειδικά μετά την 21η Σεπτεμβρίου του 2014, όταν ο εκπρόσωπός του Ισλαμικού Κράτους, Muhammadal-Adnani,  με μήνυμά του παρότρυνε τους μουσουλμάνους να σκοτώνουν τους πολίτες των χωρών που συμμετείχαν στον εν λόγω στρατιωτικό συνασπισμό, η έναρξη ενός παρατεταμένου κύκλου βίας, υπό τη μορφή τρομοκρατικών επιθέσεων χαμηλής έως μεσαίας κλίμακας, ήταν πλέον αναμενόμενη. Ακόμη και μετά την πρώτη τρομοκρατική ενέργεια στο Παρίσι (9 Ιανουαρίου 2015), το Ισλαμικό Κράτος συνέχιζε να ενθαρρύνει τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά της Γαλλίας, με τη δημοσίευση σχετικών βίντεο στη γαλλική γλώσσα (14 Ιανουαρίου, 3 και 7 Φεβρουαρίου 2015).
Πράγματι, εντός του 2015, διεξήχθησαν τρεις τρομοκρατικές επιθέσεις σε ευρωπαϊκό έδαφος, εκ των οποίων δύο χαμηλής κλίμακας (Παρίσι και Κοπεγχάγη τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο του 2015, αντίστοιχα) και μια μεσαίας κλίμακας στο Παρίσι, πριν λίγες ημέρες. Στα θύματα αυτών των τρομοκρατικών επιθέσεων ίσως θα πρέπει να προστεθούν και οι 224 επιβάτες του αεροσκάφους των ρωσικών Kogalymavia Airlines, που συνετρίβη στο Σινά, αν τελικά επαληθευθεί η ανάληψη της ευθύνης από το Ισλαμικό Κράτος.

Γιατί στο Παρίσι;
Η Γαλλία, ως μέλος του πολυεθνικού αντι-τζιχαντιστικού στρατιωτικού συνασπισμού, έχει αναπτύξει έξι μαχητικά αεροσκάφη Rafale πολλαπλού ρόλου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και έξι Mirage 2000 στην Ιορδανία. Μέχρι τα πρόσφατα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι, είχε πραγματοποιήσει περίπου 1.300 αποστολές, εκ των οποίων 271 αεροπορικές επιδρομές στο Ιράκ και ελάχιστες στη Συρία, καταστρέφοντας περισσότερους από 450 στόχους του Ισλαμικού Κράτους.
Το Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του 2015, το γαλλικό πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο CharlesdeGaulle, που φέρει περίπου 40 μαχητικά αεροσκάφη και ελικόπτερα, είχε αναπτυχθεί στον περσικό Κόλπο, απ’ όπου διεξήγαγε επιχειρήσεις κατά των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ. Στις 5 Νοεμβρίου 2015, η Γαλλία ανακοίνωσε την εκ νέου ανάπτυξη του CharlesdeGaulle στον Περσικό Κόλπο, για την έναρξη ενός δεύτερου κύκλου αντι-τζιχαντιστικών επιχειρήσεων. Ο απόπλους του αεροπλανοφόρου από τη ναυτική βάση της Toulon προγραμματίσθηκε για τις 18 Νοεμβρίου και η άφιξή του στον Περσικό Κόλπο αναμένεται στα μέσα Δεκεμβρίου.
Πέρα από την αντι-τζιχαντιστική της δραστηριότητα, θα πρέπει να τονίσουμε ότι στη Γαλλία κατοικεί η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή μουσουλμανική κοινότητα (5-6 εκατομμύρια). Μια κοινότητα στη συντριπτική της πλειοψηφία περιθωριοποιημένη, με υψηλά ποσοστά ανεργίας και υψηλή εγκληματικότητα. Μια κοινότητα που συνιστά την πηγή του μεγαλύτερου αριθμού Ευρωπαίων τζιχαντιστών,οι οποίοι μάχονται στη Συρία και το Ιράκ. Μάλιστα, οι περισσότεροι εξ αυτών ανήκουν στο Ισλαμικό Κράτος. Περίπου 1.200 από τους 4.000 Δυτικοευρωπαίους, που υπολογίζονται ότι μάχονται στο συρο-ιρακινό θέατρο επιχειρήσεων, είναι Γάλλοι πολίτες. Όσοι από αυτούς επιστρέφουν χαρακτηρίζονται από τη γαλλική κυβέρνηση ως «η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζει η χώρα τα τελευταία χρόνια». 

Και μετά το Παρίσι;
Αναμφισβήτητα, η «επόμενη μέρα» απασχολεί έντονα τόσο τους Ευρωπαίους, όσο και ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα. Πολλά και σημαντικά τα αναπάντητα ερωτήματα. Ωστόσο, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε ότι η λήψη απόφασης για τη διεξαγωγή χερσαίων επιχειρήσεων κατά του Ισλαμικού Κράτους και της Al-Nusrah (θυγατρική της Αλ-Κάιντα) είναι περισσότερο πιθανή σε σχέση με το παρελθόν. Μάλιστα, πολύ πιθανή είναι και η συνεργασίαή συντονισμός των αντι-τζιχαντιστικών επιχειρήσεων μεταξύ του δυτικού πολυεθνικού στρατιωτικού συνασπισμού και της ρωσικής δύναμης, που έχει αναπτυχθεί στη Συρία.
Από την πλευρά του, το Ισλαμικό Κράτος είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αντιδράσει δυναμικά. Θα επιδιώξει να πολλαπλασιάσει τις τρομοκρατικές του ενέργειες -μικρής έως μεσαίας κλίμακας-σε δυτικές και αραβικές χώρες. Ιδιαίτερα στις πρωτεύουσες των χωρών που στοχοποίησε πρόσφατα με μήνυμά του, όπως το Λονδίνο, το Βερολίνο και τη Ρώμη. Αναμενόμενες θεωρούνται επίσης και τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία, τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και οπουδήποτε αποφασίσει κάποιος «μοναχικός λύκος» να δραστηριοποιηθεί.
Σε χώρες του ευρωπαϊκού νότου, αναμένεται η λήψη μέτρων για τη διακοπή της προσφυγικής ροής προς την κεντρική Ευρώπη, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει σε συσσώρευση των προσφύγων στη βόρεια Ελλάδα. Ταυτόχρονα, κυρίως σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης θα σημειωθεί έντονη δραστηριοποίηση ακροδεξιών οργανώσεων κατά των μουσουλμάνων μεταναστών.

2016-01-13. Ανάλυση της τρομοκρατικής ενέργειας στην Κωνσταντινούπολη

on Wednesday, 13 January 2016. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-01-13. Ανάλυση της τρομοκρατικής ενέργειας στην Κωνσταντινούπολη

Πριν επιχειρήσουμε να αναλύσουμε και να καταλήξουμε σε κάποιες διαπιστώσεις και εκτιμήσεις σχετικά με την τελευταία τρομοκρατική ενέργεια στην τουριστική καρδιά της Κωνσταντινούπολης, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι επιθέσεις που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Πρώτον, σε αυτές που σχεδιάζονται από τα ηγετικά στελέχη της οργάνωσης, όπως για παράδειγμα η πτώση του επιβατικού αεροσκάφους της ρωσικής αεροπορικής εταιρείας Kogalymaviaστο Σινά (31 Οκτωβρίου 2015) και οι πολύνεκρες συντονισμένες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι (13 Νοεμβρίου 2015). Δεύτερον, σε αυτές οι οποίες πραγματοποιούνται από άτομα που δεν είναι στελέχη του Ισλαμικού Κράτους (μοναχικοί λύκοι), αλλά εμπνέονται από την τζιχαντιστική προπαγάνδα της οργάνωσης του AbuBakral-Baghdadiκαι αποφασίζουν να δράσουν χωρίς να τους δοθεί κάποια εντολή, επιχειρησιακό σχέδιο ή υποστήριξη. Ας μην ξεχνάμε ότι αφενός οεπίσημος εκπρόσωπος του Ισλαμικού Χαλιφάτου, AbuMuhammadal-Adnani, στις 21 Σεπτεμβρίου του 2014, παρότρυνε τους απανταχού μουσουλμάνους να σκοτώνουν τους πολίτες των χωρών που συμμετέχουν στο δυτικό στρατιωτικό συνασπισμό, αφετέρου,στις 24 Ιουλίου 2015, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι «η Τουρκία και οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν να εμβαθύνουν περαιτέρω τη συνεργασία τους για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους».
Είναι πολύ σημαντικό να διαπιστωθεί αν η τελευταία τρομοκρατική ενέργεια είχε σχεδιασθεί από την ηγεσία του Ισλαμικού Κράτους ή αν ο βομβιστής αυτοκτονίας, που σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες ονομάζεται Nabil Abdel Latif Fadli, ήταν ένας ακόμη «μοναχικός λύκος». Αν πρόκειται για βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας που σχεδίασαν τα ηγετικά στελέχη του Ισλαμικού Κράτους (worst case scenario), τότε είναι πολύ πιθανόν να συνιστά την απαρχή μιας νέας τρομοκρατικής εκστρατείας των τζιχαντιστών του AbuBakral-Baghdadi, κατά της τουρκικής κυβέρνησης. Πως προκύπτει αυτή η εκτίμηση; Μα φυσικά, από το γεγονός ότι είναι η πρώτη από τις τέσσερις τελευταίες τρομοκρατικές ενέργειες (Ιούνιος 2015 – Ιανουάριος 2016) του Ισλαμικού Κράτους στην Τουρκία, κατά την οποία δεν στοχοποιήθηκαν Κούρδοι. Επιπρόσθετα, δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, οι οποίες να επιβεβαιώνουν ότι ο βομβιστής αυτοκτονίας είχε στοχοποιήσει Γερμανούς τουρίστες. Το πιθανότερο είναι απλά να γνώριζε ότι στοχοποιούσε Ευρωπαίους ή άλλους τουρίστες και με αυτή την επίθεση, πέρα από τις ανθρώπινες απώλειες, θα προκαλούσε σοβαρά προβλήματα στην τουρκική τουριστική βιομηχανία των 21 και πλέον δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.
Να θυμίσουμε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους στο Diyarbakir (5 Ιουνίου 2015), στο Suruc (20 Ιουλίου 2015) και στην Άγκυρα (10 Οκτωβρίου 2015) είχαν ως στόχο Τούρκους κουρδικής καταγωγής, γεγονός που αύξησε τις εχθροπραξίες μεταξύ Τούρκων και Κούρδων και ως ένα σημείο βοήθησε στην αυτοδυναμία του AKP, στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 2015. Επομένως, κάτι άλλαξε μεταξύ της τουρκικής κυβέρνησης και του Ισλαμικού Κράτους. Μέχρι πρόσφατα, τόσο ο πρόεδρος Erdogan όσο και το κυβερνόν κόμμα του AKP είχαν δεχθεί έντονη κριτική από τους πολιτικούς τους αντιπάλους, για την εξωτερική πολιτική τους έναντι της Συρίας, η οποία περιελάμβανε μια τουλάχιστον ανεκτική στάση απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος, την al-Nusrah, και άλλες εξτρεμιστικές σουνιτικές ομάδες που μαχόταν κατά του συριακού καθεστώς.Η σχέση συνεργασίας(;)φαίνεται ότι έχει μετατραπεί σε συγκρουσιακή σχέση.
Σε μια τέτοια περίπτωση, οι συνέπειες για τη γείτονα χώρα θα είναι δραματικές, καθώς θα αυξηθεί περαιτέρω το έλλειμμα εσωτερικής ασφάλειας, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον τουρισμό και γενικότερα για την οικονομία της. Συγκεκριμένα, αναμένεται να ακολουθήσει μια σειρά νέων τρομοκρατικών ενεργειών, πιθανόν περισσότερο συντονισμένων και πολύνεκρων (μεσαίας και υψηλής κλίμακας). Αντίθετα, αν ο βομβιστής αυτοκτονίας ενήργησε αυτοβούλως (best case scenario), τότε οι συνέπειες για την Τουρκία θα είναι περιορισμένες. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, το Ισλαμικό Κράτος, ως μια τρομοκρατική δύναμη που δραστηριοποιείται νότια των συρο-τουρκικών και τουρκο-ιρακινών συνόρων, συνιστάμείζονα απειλή για την τουρκική εθνική ασφάλεια και όχι μόνο. Ως εκ τούτου, από τούδε και στο εξής, η αντίδραση της Τουρκίας αναμένεται περισσότερο αποφασιστική.Ακόμη και η εισβολή στη Συρία δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί.

[12 3  >>