Οι Σχέσεις Ελλάδος - Αλβανίας

Νέο βιβλίο του ΕΛΙΣΜΕ

Υπό εκτύπωση

Ομιλία Α. Δρίβα & Π.Σταμπολή: Οι Ψυχολογικες Επιχειρήσεις της Τουρκίας - Τρόποι Αντιμετώπισης

 Πατήστε επάνω στην εικόνα για να δηλώσετε συμμετοχή

Εθνική Στρατηγική

 1  2  3 

Συμμαχίες - διπλωματία - δύναμη, η απάντηση στην Τουρκία!...

ΑΜΥΝΑ & ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ Παρασκευή 26 Ιουνίου 2020, 00:03 Συμμαχίες - διπλωματία - δύναμη, η απάντηση στην Τουρκία! Παναγιώτης Μπαλακτάρης         Γαλλία Στις 18 Ιουνίου η γαλλική φρεγάτα «Le Courbet» έγινε αποδέκτης μιας «εξαιρετικά επιθετικής ενέργειας» σύμφωνα με τη δήλωση της Γαλλίδας Υπουργού Αμύνης Φλωρένς Παρλύ. Η Υπουργός αποκάλυψε στην Γερουσία ότι η ανωτέρω φρεγάτα, η οποία εκτελούσε καθήκοντα στο πλαίσι...

27-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Ο επικείμενος ελληνοτουρκικός πόλεμος και οι αθηναϊκές ελίτ...

Ο επικείμενος ελληνοτουρκικός πόλεμος και οι αθηναϊκές ελίτ (Αντιγραφή από το άρθρο της εφημερίδας "Καθημερινή": https://www.kathimerini.gr/1082699/opinion/epikairothta/politikh/ka8ara-mhnymata-me-a8oryvo-tropo του Κώστα Κουτσουρέλη* Όταν ο Αλέξης Παπαχελάς διαπιστώνει αίφνης ότι απέναντι στην Τουρκία έφτασε η «στιγμή της αλήθειας», καταλαβαίνει κανείς πλέον ότι τους ανθρώπους που μας κυβερνούν τούς λούζει κρύος ιδρώτας. Όταν ο διευθυντής...

18-06-2020   Εθνική Στρατηγική

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ). ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ;...

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ). ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ;   Εισαγωγή:Με μια πρώτη ανάγνωση και  μελέτη βιβλίων, συγγραμμάτων και αναλύσεων, στην προσπάθεια κατανόησης της έννοιας της στρατηγικής, συναντούμε πολλές και  διαφορετικές απόψεις. Παράλληλα η συνεχιζόμενη φιλολογία γύρω από την σημασία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) καθιστά την έννοια αυτή όλο και πιο επίκαιρη, δεδομένων των εξελίξεων στην περιοχή μας αλλ...

16-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Η ερμηνεία της Επανάστασης ως διαμορφωτικός παράγων πολιτικής...

 Η ερμηνεία της Επανάστασης ως διαμορφωτικός παράγων πολιτικής   Η (αυθ)υπέρβαση της ιστορίας, ως μέσο εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων που διαλαλούν ορισμένοι, δεν συνάδει με τον καλπάζοντα τουρκικό αναθεωρητισμό. Δρ. Χρήστος Ζιώγας Διδάσκων Διεθνείς Σχέσεις στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Παν/μιου Αιγαίου και εντεταλμένος Λέκτορας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων   NASTASIC VIA GETTY IMAGESΗ ναυμαχία του Ναυαρίνο...

14-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Η στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας...

  Η στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας     Μάνος Καραγιάννης Αναπληρωτής Καθηγητής στο King's College London και στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Μάνος Καραγιάννης Αναπληρωτής Καθηγητής στο King's College London και στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας AddThis Sharing Buttons Share to Facebook1.1KShare to TwitterShare to E-mailShare to Περισσότερα...45 -A +A Η δημόσια συζήτηση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε μεγάλο βαθμό επικεντρώνεται στην...

11-06-2020   Εθνική Στρατηγική

Βασίλειος Μαρτζούκος*: ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ...

Οι εθνικές διακρατικές κρίσεις άμυνας και ασφάλειας αποτελούν συνήθως περιοδικές εξάρσεις μακροχρονίων σχέσεων εντάσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών με αντικρουόμενα συμφέροντα. Κατά την σύνθετη και ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο κρίσεων δοκιμάζεται η συνολική ετοιμότητα ενός κράτους, η οργανωτική και συντονιστική του υποδομή, ο μηχανισμός λήψεως αποφάσεων και κυρίως η γνώση, η εκπαίδευση, η εμπειρία και οι χειρισμοί της πολιτικής ηγεσίας...

17-03-2018   Εθνική Στρατηγική

Ελληνικό Ινσττούτο Στρατηγικών Μελετών: Σκοπιανό Ζήτημα...

Το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών στη συνεδρίαση  του Διοικητικού Συμβουλίου της 11ης Ιανουαρίου 2018 και παρουσία πολυάριθμων μελών του συζήτησε το μείζον εθνικό θέμα των διαφορών της Ελλάδος με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ). Στο διατιθέμενο χρόνο παρουσιάστηκαν ενδιαφέρουσες αναλύσεις, προσεγγίσεις και τοποθετήσεις που κάλυψαν το σύνολο των επιμέρους ανοικτών ζητημάτων που επηρεάζουν τις σχέσεις μας με τη γ...

23-01-2018   Εθνική Στρατηγική

Χρήστος Μηνάγιας: Τα μηνύματα της επίσκεψης Erdoğan, που δεν έτυχαν προσοχής!...

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο liberal.gr ο Ταξίαρχος ε.α., ειδικός σε θέματα Τουρκίας, κ. Χρήστος Μηνάγιας, μας αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές του παρασκηνίου που προηγήθηκε της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdoğan στην Ελλάδα, καθώς και των όσων είπε στην Κομοτηνή απευθυνόμενος σε Έλληνες Μουσουλμάνους της εκεί μειονότητας. Τα όσα μας είπε είναι εξόχως διαφωτιστικά για το που οδηγούνται οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις! Συνέντευξη στον Βασ...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης*: «Η τουρκική παρεμβατικότητα στην Θράκη: Από την ισλαμοδημοκρατία στον νε...

Η πολιτική εκκίνηση του Ταγίπ Ερντογάν ως ευρωπαϊστή μεταρρυθμιστή ηγέτη που επεδίωκε την εδραίωση ενός νέου τύπου «Ισλαμοδημοκρατίας» (κατά την αντιστοιχία με την «Χριστιανοδημοκρατία») στην Τουρκία, πρότυπο και για άλλα μουσουλμανικά κράτη, δημιούργησε μετρημένη αισιοδοξία, τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα. Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΩΣ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣΗ «εμπιστοσύνη» υπήρξε το κλειδί για την βελτίωση των διμερών σχέσεων και για την...

13-12-2017   Εθνική Στρατηγική

8/12/2016. ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ-ΙΣΡΑΗΛ: ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΜΑΖΟΥΝ!!!! ...

Η δεύτερη τριμερής διάσκεψη των ηγετών Ελλάδος , Κύπρου και Ισραήλ,  λαμβάνει χώρα σήμερα , Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου  στην Ιερουσαλήμ. Είναι   η δεύτερη τριμερής συνάντηση των ηγετών των τριών χωρών, Τσίπρα, Αναστασιάδη και Νετανιάχου , που πραγματοποιείται 11 μήνες μετά τη στρατηγική συμμαχία,  που ανακοινώθηκε στη Λευκωσία και αποδεικνύει τις άριστες σχέσεις μεταξύ των τριών χωρών, η οποία κρίνεται σημαντική, λόγω αφενός των εξελίξεων στο κυπριακό,...

08-12-2016   Εθνική Στρατηγική

7/12/2016. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ...

      Είναι πλέον γεγονός ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος της Τουρκίας συναγωνίζεται σε εθνικισμό και στην αύξηση της έντασης με την Ελλάδα και την συντήρηση αυτής. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η έξαρση του τουρκικού εθνικισμού έναντι της Χώρας μας, δεν είναι άμοιρη των εσωτερικών προβλημάτων που η χώρα αυτή αντιμετωπίζει, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά και των σε εξέλιξη ανακατατάξεων στη Συρία και το Ιράκ.   Με αυτή τ...

07-12-2016   Εθνική Στρατηγική

29/11/2016. Εθνική άμυνα – Στρατηγική χωρίς αποτίμηση...

Γράφει ο Γεώργιος Νικολάκος*Η στρατηγική είναι ένας όρος που ετυμολογικά έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα και η αρχική της έννοια ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την στρατιωτική ορολογία, την τέχνη της στρατιωτικής διοίκησης και την απαραίτητη σχεδίαση έτσι ώστε να υπάρχει βέλτιστη χρησιμοποίηση των έμψυχων και άψυχων πόρων με απώτερο σκοπό την επίτευξη των τεθέντων στόχων.Αναφερόμενοι κυρίως στην εθνική άμυνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στρατηγικ...

29-11-2016   Εθνική Στρατηγική

16/11/2016. ΟΙ ΚΡΙΣΙΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

ΜΠΑΡΑΚ ΟΜΠΑΜΑ"Η κρίση δεν είναι αφηρημένη έννοια, ανέτρεψε τις ζωές των πολιτών της χώρας. Συζητήσαμε για τις μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα πιο ελκυστική στις επενδύσεις και θα περιορίσουν τις ανισότητες. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται χώρο. Η λιτότητα δεν μπορεί να είναι συνταγή ανάπτυξης, οι Έλληνες πρέπει να δουν αλλαγή στην καθημερινή τους ζωή. Το ΔΝΤ είπε πως η ελάφρυνση είναι ζωτικής σημασίας και προσωπικά θα συνεχίσω να πιέζω προς...

16-11-2016   Εθνική Στρατηγική

12/11/2016. Διλήμματα και κίνδυνοι στο θέμα της Κύπρου...

Με λύπη μου παρατηρώ ότι για άλλη μια φορά το θέμα του νέου γύρου των διακοινοτικών συνομιλιών για την επίλυση του χρονίζοντος κυπριακού προβλήματος παραμένει, δυσανάλογα με τη σπουδαιότητα, υποβαθμισμένο στην πλειονότητα των «έγκυρων» ελληνικών ΜΜΕ. Πόσοι άραγε συμπολίτες μας γνωρίζουν ότι στις 07 Νοεμβρίου ξεκίνησε στο Mont Pelerin της  Ελβετίας ένα ακόμη γύρος των διακοινοτικών συνομιλιών για την εξεύρεση λύσεως; Φοβάμαι ότι εσκεμμένα η ελληνι...

12-11-2016   Εθνική Στρατηγική

10/9/2016. Athens Understanding Economic Forum. Γιατί όχι; ...

    Και ενώ η προσοχή όλων (δικαίως ή αδίκως) είναι στραμμένη στη ΔΕΘ όπου κάθε χρόνο (αδίκως) το ενδιαφέρον δεν είναι στην έκθεση per se με τις τεράστιες επιχειρηματικές ευκαιρίες εξαγωγικού χαρακτήρα τις οποίες αυτή δυνατόν να προσφέρει αλλά στις ανακοινώσεις/απολογισμούς/υποσχέσεις του πολιτικού κόσμου, στην Αθήνα θα λάβει χώρα μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνάντηση. O Έλληνας πρωθυπουργός έχει προσκαλέσει στις 9 Σεπτεμβρίου τους πρωθυπουργο...

10-09-2016   Εθνική Στρατηγική

31/7/2016. Οι Καλόγεροι της Άνδρου...

Οι Καλόγεροι της Άνδρου Μοναχικοί βράχοι στη μέση του Αιγαίου ή νησίδες ζωτικής εθνικής σημασίας;Οι νησίδες Καλόγεροι βρίσκονται στο Κεντρικό Αιγαίο. Πρόκειται για δύο "μοναχικούς βράχους", που απέχουν 26 ναυτικά μίλια από την Άνδρο και 24 ναυτικά μίλια από τα Αντίψαρα. Διοικητικά, υπάγονται στα Ψαρά.Ο Μεγάλος Καλόγερος έχει έκταση 6 στρέμματα και ύψος 36,5 μέτρα. Σε απόσταση 1400 μέτρων βορειοανατολικά, βρίσκεται ο Μικρός Καλόγερος, με έκταση 1,...

31-07-2016   Εθνική Στρατηγική

21/6/2016. «ΒΟΥΤΥΡΟ ή ΚΑΝΟΝΙΑ»...

Προ ημερών στην στήλη «Άμυνα και Διπλωματία» την προσοχή μου τράβηξε η είδηση της έγκρισης από τη βουλή του Ισραήλ ενός επιπλέον και μη ευκαταφρόνητου ποσού για τις ανάγκες άμυνας και ασφάλειας της χώρας. Συγκεκριμένα, η επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της βουλής του Ισραήλ ενέκρινε την χορήγηση επιπλέον 3,4 δισεκατομμύρια δολαρίων για αμυντικές δαπάνες και ασφάλειας μετά από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά την οποία μέλη της αντιπολίτευσης κατηγόρησ...

21-06-2016   Εθνική Στρατηγική

14/6/2016. Θράκη: Τα βήματα που δεν έγιναν…...

Επισκοπώντας τις εξελίξεις στη Θράκη κατά τη μεταπολεμική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι κατά κανόνα το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε τη Θράκη ως μια μεθοριακή ζώνη, για την οποία δεν είχε κάποιο υψηλό όραμα. Η επισήμανση αυτή βεβαίως ισχύει και για άλλες ελληνικές περιφέρειες, όπως π.χ. η Ήπειρος, η Ανατολική Μακεδονία και εν γένει για όσες περιοχές βρίσκονταν έξω από τον άξονα Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας σ...

14-06-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Θυμηθείτε τον Θουκυδίδη. Πολιτική αποτροπής και όχι κατευνασμού....

          Τον τελευταίο καιρό και με αφορμή τα σκληρά μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική κυβέρνηση , για την εκπλήρωση των δανειακών υποχρεώσεων, ακούγεται από μερίδα πολιτικών, δυστυχώς από μεγάλο φάσμα του πολιτικού χώρου διάφορες  αντιλήψεις, περί μείωσης του αμυντικού προϋπολογισμού της πατρίδος , όπως παλαιότερα «αντί ενός Μιράζ να κάνουνε ένα νοσοκομείο), προφανώς για να μην εφαρμοστούν περισσότερα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής, όπως α...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική

20/5/2016. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας ...

Η εθνική ασφάλεια παραδοσιακά εθεωρείτο η προστασία της χώρας κατά των στρατιωτικών απειλών. Σήμερα όμως αυτή η αντίληψη είναι περιοριστική για την έννοια της εθνικής ασφάλειας, η οποία πλέον έχει μία ευρύτερη διάσταση και σύνθετη σημασία και δεν διέπεται μόνον από την πρόσκτηση και χρήση στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων. Η αλληλεξάρτηση της εθνικής άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, εθνικής οικονομίας, εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας απο...

20-05-2016   Εθνική Στρατηγική
 1  2  3 

Articles tagged with: ΥΓΕΙΑ

RAND by Jakub P. Hlavka, Soeren Mattke, Jodi L. Liu: Assessing the Preparedness of the Health Care System Infrastructure in Six European Countries for an Alzheimer's Treatment

on Saturday, 06 October 2018. Posted in Κοινωνία - Εργασία - Δικαιοσύνη - Υγεία

Research Question
  1. Given the number of MCI cases that would require screening, diagnosis, and then treatment as quickly as possible to prevent the progression to full-blown Alzheimer's dementia, how prepared are the health care systems in France, Germany, Italy, Spain, Sweden, and the United Kingdom to ensure timely diagnosis and treatment of patients if a disease-modifying therapy for Alzheimer's becomes available?

No disease-modifying therapy is currently available for Alzheimer's disease, but therapies are in development, and one may become available in the near future. Based on results from early-stage clinical trials, therapeutic development has focused on the hypothesis that Alzheimer's dementia must be prevented rather than cured, because candidate treatments have not been able to reverse the course of dementia. Thus, current trials target patients with early-stage Alzheimer's disease. Were a therapy to become available, patients could undergo first screening for signs of early-stage memory loss or mild cognitive impairment (MCI), testing for the Alzheimer's disease pathology, and then treatment with the aim of halting or slowing progression to Alzheimer's dementia. An important health systems challenge will arise if this new treatment paradigm bears out in late-stage clinical trials. In the 28 European Union countries, we estimate that approximately 20 million individuals over age 55 have MCI, although most people have not been tested for disease pathology. Thus, when a therapy first becomes available, there would be a substantial number of existing (or prevalent) MCI patients who would require screening, diagnosis, and then treatment as quickly as possible to prevent the progression to full-blown Alzheimer's dementia. This research analyzes the preparedness of the health care systems in six European countries — France, Germany, Italy, Spain, Sweden, and the United Kingdom — to ensure timely diagnosis and treatment of patients if a disease-modifying therapy for Alzheimer's becomes available.

Key Findings

  • The burden of Alzheimer's disease in high-income countries is expected to approximately double between 2015 and 2050. Recent clinical trial results give hope that a disease-modifying therapy might become available in the near future. The therapy is expected to treat early-stage patients to prevent or delay the progression to dementia.
  • This preventive treatment paradigm implies the need to screen, diagnose, and treat a large population of patients with mild cognitive impairment. There would be many undiagnosed prevalent cases that would need to be addressed initially, and then the longer-term capacity to address incident cases would not need to be as high.
  • We use a simulation model to assess the preparedness of the health care system infrastructure in six European countries — France, Germany, Italy, Spain, Sweden, and the United Kingdom — to evaluate, diagnose, and treat the expected number of patients.
  • Projected peak wait times range from five months for treatment in Germany to 19 months for evaluation in France. The first year without wait times would be 2030 in Germany and 2033 in France, and 2042 in the United Kingdom and 2044 in Spain. Specialist capacity is the rate-limiting factor in France, the United Kingdom, and Spain, and treatment delivery capacity is an issue in most of the countries.
  • If a disease-modifying therapy becomes available in 2020, we estimate the projected capacity constraints could result in over 1 million patients with mild cognitive impairment progressing to Alzheimer's dementia while on wait lists between 2020 and 2050 in these six countries.

Recommendations

  • In addition to increasing specialist and infusion capacity in each individual country, joint actions and planning in Europe can help provide better coordinated and more timely care for Alzheimer's patients.
  • A combination of reimbursement, regulatory, and workforce planning policies, as well as innovation in diagnosis and treatment delivery, is needed to expand capacity and to ensure that available capacity is leveraged optimally to treat patients with early-stage Alzheimer's disease.
    FormatFile SizeNotes
    PDF file  0.3 MB

    Use Adobe Acrobat Reader version 10 or higher for the best experience.

    Appendix

    FormatFile SizeNotes
    PDF file  0.8 MB

    Use Adobe Acrobat Reader version 10 or higher for the best experience.

     

Γεωπολιτικές επιπλοκές ένεκα κορωνοϊού (Μία υπόθεση εργασίας)

on Sunday, 22 March 2020. Posted in Διεθνείς Σχέσεις - Γεωπολιτική

Του υποστρατήγου ε.α. Κωνσταντίνου Αργυροπούλου

Δεν ήρκεσαν όλες οι άλλες κρίσεις, οι οποίες τον τελευταίον καιρόν εμάστιζαν την χώρα, ήλθε και ο κορωνοϊός, ο οποίος ενίσχυσεν έτι περισσότερον τις παραμέτρους ενός πολέμου πολλαπλού φάσματος.

Δηλαδή, όλως απροσδοκήτως μας έχει επιβληθεί με θεϊκή παρέμβαση αυτή την φορά (άλλοι βλέπουν αμερικανικό, ρωσικό και κινεζικό δάκτυλο) μία προσθήκη στο εδάφιον του βιολογικού πολέμου. Έτσι, αυτό που γνωρίζαμε σαν υβριδικό πόλεμο με συνυπολογισμό ανορθοδόξων ενεργειών, συγκρούσεων χαμηλής εντάσεως, ψυχολογικών επιχειρήσων (τουτ’ έστιν επισήμων δηλώσεων, παραπληροφορήσεως, κοινωνικών ψιθύρων, διαδικτυακών αναρτήσεων σε face book, tweeter, sites αδιευκρινίστων σκοπιμοτήτων καθώς και κυβερνοεπιθέσεων εναντίον θεσμών, κρατικών δομών, τραπεζών, χρηματοπιστωτικών μονάδων, απειλής χρήσεως ΟΜΚ, απειλής κατακλυσμικής εισβολής ανθρωπομαζών αλλοίας θρησκευτικής δόξας και αλλοτρίων συμφερόντων και επιδιώξεων) κλπ, κλπ, τώρα αντιμετωπίζουμε και μία “θεία προσβολή” η οποία ωστόσο έχει εισχωρήσει στο θέατρον των ακηρύκτων επιχειρήσεων προκαλώντας απροσδιορίστου μεγέθους γεωπολιτικές επιπτώσεις.

Όπως δήποτε θα υπάρξουν μεταβολές με τα νεωστί επιβληθέντα εκτός σχεδιασμών δεδομένα. Ήδη έχει διαπιστωθεί αδυναμία του πλήρους ελέγχου της καταστάσεως από τα συλλογικά κέντρα αποφάσεων των υπερεθνικών δομών, όπως αυτή της ΕΕ.

Είναι απολύτως κατανοητόν, ότι ο κορωνοϊός δεν προκαλεί μόνον αναστάτωσιν στην κοινωνικήν υγεία αλλά και στην οικονομία. Και μάλιστα σε παγκόσμιο κλίμακα. Ως εκ τούτου γεωπολιτικά θεωρούμενον το φαινόμενον, εμείς το ερμηνεύομε σαν μία πρόκληση τεραστίας επιδράσεως στις περιοχές των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων. Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, εμείς τοποθετούμε την πρόκληση πλέον των λοιπών στο Αιγαιακό διαμέρισμα και στην ΝΑ Μεσόγειο «αποκλειστική οικονομική ζώνη».

Χωρίς να είμαστε σε θέση να υπολογίσουμε στατιστικά ή αλγοριθμικά την διάρκεια της πανδημίας ούτε και την έκβαση σε τομείς, όπως ποσοστά απωλείας υγείας πληθυσμού, βαθμούς μειώσεως ηθικού αλλά ούτε και τους κραδασμούς οι οποίοι μεγενθυνόμενοι θα επηρρεάσουν την οικονομία και τις τεχνολογικές χρήσεις λειτουργικότητος των δομών, μπορούμε ωστόσο να διαβλέψουμε τις πιεστικά νεοεμφανιζόμενες τάσεις εκμεταλλεύσεως των κενών ασφαλείας στους χώρους ενδιαφέροντός μας. Στην συνέχεια θα προσπαθήσουμε να γίνουμε σαφέστεροι στο περί ασφαλείας προκείμενον.

Ο ιός μέχρι στιγμής δεν μας αποκαλύπτει κάποια σύμπνοια ή ένα ομαδικής (κοινοτικής) εμπνεύσεως και ομοφώνου αποδοχής σχέδιον αλληλεγγύης και συλλογικής αντιμετωπίσεως αυτής της ιδιομόρφου καταστάσεως από πλευράς ΕΕ. Και πολλῷ μάλλον στην ελληνική γεωγραφική γειτονιά δεν υφίσταται, ως φαίνεται πρόθεση αλληλοβοηθείας με τις όμορες κοινότητες και επομένως και με την Τουρκία, όπως συνέβαινε στο παρελθόν στις περιπτώσεις σεισμών.

Και τούτη την φορά συμβαίνει το οξύμωρον. Δηλαδή ενώ οι γενικές συμφορές συνιστούν διεθνείς συνεργασίες, στην παρούσα περίπτωση δεν φαίνεται κάποια διάθεση συνάρσεως και προσφοράς. Ίσως επειδή στις ημέρες μας το φαινόμενον είναι πρωτόγνωρον και οι κυβερνήσεις αμηχανούν ως προς τον τρόπον αντιμετωπίσεως των ποικίλης προσεγγίσεως επιστημονικών εισηγήσεων.

Προχωρώντας στους συλλογισμούς μας με επιγραμματικήν την διατύπωσίν των θα λέγαμε, ότι οι εικαζόμενες γεωπολιτικές επιπλοκές θα συναρτώνται από τις ευκατάβλητες και -γιατί όχι- αιματηρές οικονομικές διαρρυθμίσεις αγνώστου χρονικής εφαρμογής. Δεδομένου, ότι τα νομισματικά αποθέματα είναι συγκεκριμένα και κατά συνέπειαν η αδυναμία αντιμετωπίσεως δαπανών εκτός προϋπολογισμού θεωρείται επικειμένη ή και εκδηλουμένη. Και ας μη παραβλεφθεί και ο ζωτικός παράγων που αποκρίνεται στο όνομα «εθνική ασφάλεια» με τις παραμέτρους, οι οποίες συνιστώνται από το εχθρικώς διακεισόμενον στοιχείον των υπό περιορισμόν μεταναστών καθώς και ο αποτελεσματικός έλεγχος των συνόρων από τον πιεστικόν παράγοντα των αφροασιατών, οι οποίοι εν τᾗ απογνώσει των θα ενεργήσουν προς πάσαν κατεύθυνσιν, η οποία θα τους εγγυάτο -έστω και υπό συνθήκες παραπληροφορήσεως- μία συμβατή λύση στο πρόβλημά τους (η κατ’αυτούς απόδραση από την συνθήκη: μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα).

Γεωπολιτική επιπλοκή μπορούμε επίσης να θεωρήσουμε τον παράγοντα αυτών τούτων των υπό την αόρατον απειλήν ανθρώπων. Εννοούμεν, ότι οι άνθρωποι -διοικούντες και διοικούμενοι-  όντες υπό καθεστώς επικειμένης προσβολής των από τον ιό, μεταλλάσσουν την ψυχοσύνθεσίν των και την στάσιν των περί φυσικής, παραφυσικής και μεταφυσικής αντιληπτικότητα και τις εξ αυτής αντενέργειές των και επομένως η συγκεκριμένη λεπτομέρεια αυτών τούτων των φυσικών προσώπων προσμετράται σαν βαθμός επιδράσεως επί μιάς εκ των ευρέως φάσματος γεωπολιτικών παραμέτρων. Ειδικότερα την ποσοτική και ποιοτική μετάλλαξη θα την εντοπίσουμε στην χορεία των συμβουλευόντων και εισηγητών μιας αναγκαστικά κυλιομένης στρατηγικής προς τους υπευθύνους της χώρας.

Το ίδιο επιδραστικός παράγων είναι και η αοριστία περί της συνεχείας πορισμού εισοδήματος των εργαζομένων, όταν πλέον δεν θα υπάρχει δυνατότης υποστηρίξεώς των από τον υπό απίσχνανσιν τομέα επιδοτήσεων. Τούτο θα έχει επίπτωσιν στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, η οποία και συνεπάγεται κοινωνικήν αναταραχήν. Μία τέτοια αναταραχή προοιωνίζει συλλογική χαλεπότητα και εκκολάπτει συνθήκες βίας. Κυρίως εντός των ομάδων περιορισμένης οικονομικής χωρητικότητος. Τούτο συνιστά ένα πρόσθετο σχέδιο καταστολής επιχειρουμένων εσωτερικών ανατροπών. Το γεωπολιτικό πλεονέκτημα το αποκτά εκείνη η διοίκηση, η οποία ασκεί τον έλεγχον επί του συνόλου του πληθυσμού και ταυτόχρονα κέκτηται της ικανότητος να διαφυλάττει την επικράτεια από κάθε εξωτερική συμβατική ή ασύμμετρο προσβολή.

Όλα αυτά ενισχύουν την άποψη, ότι οι διοικήσεις θα χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία, την τεχνική νοημοσύνη, την ανίχνευση προσώπων, τα drones και λοιπά μέσα προς αποτελεσματικότερη αστυνόμευση των πληθυσμών για να εξασφαλισθεί μία νέου τύπου κοινωνική ισορροπία. Δηλαδή θα λειτουργήσει το σύστημα “big data” με ό,τι τούτο συνεπάγεται σε ένα νέας υφής και συστάσεως περιβάλλον.

Επειδή ο οικονομικός παράγων είναι στην περίπτωση της πανδημίας μία γεωπολιτική διάσταση, η οποία επαναρυθμίζει και τις διακρατικές σχέσεις, τούτο πρέπει να ιδωθεί αρμοδίως, ώστε να αποκομισθεί ωφέλεια οιασδήποτε δυναμικής, ώστε να συντελέσει αφ’ενός στην κοινωνική ισορροπία και αφ’ετέρου στην ασφάλεια της χώρας.

Όπως καταφαίνεται από την παγκόσμιο εξάπλωση του ιού, αυτός ο ιός δεν πρέπει να είναι προϊόν εργαστηριακών ερευνών σκοπουσών σε βιολογική προσβολή δυνητικών αντιπάλων, όπως υποδηλώνεται από τα λεγόμενα του προέδρου Trump. Ωστόσο αναρίθμητες θεωρίες συνωμοσίας έρχονται στην δημοσιότητα. Μία φρικώδης και τρομακτικής υφάνσεως θεωρία είναι η προερχομένη από τον αρχισυντάκτη του περιοδικού “Entangled” Anthony Patch, ο οποίος διατείνεται, ότι υπάρχει έτοιμο το αντι-ιικό εμβόλιο. Μας προειδοποιεί, ότι το εμβόλιο θα καταστεί περιζήτητο από το σύνολον σχεδόν της ανθρωπότητος. Η ανθρωπότης «βεβαίως» και εν τᾗ αγνοία της θα παγιδευθεί σε ένα διανοητικόν μεταχώρον, όπου το ειδικής συνθέσεως εξ «αισίων» αντισωμάτων εμβόλιον έχει την ιδιότητα στο να επιφέρει αλλαγές στο ανθρώπινο DNA, ώστε το γένος να καταστεί υποχείριον μιας γνωστής elite, της οποίας ο αντικειμενικός σκοπός είναι ο έλεγχος και η χειραγώγηση των μαζών.

Αντιπαρερχόμενοι τον ανωτέρω ανησυχούντα σαν ημαρτημένον στοχαστή (ποιος άραγε γνωρίζει;) προχωρούμε στα της Ευρωπαϊκής κοινότητος. Σκεπτόμεθα, ότι ναι μεν η απειλή του ιού στοχεύει στον ευρωπαϊκόν πληθυσμόν αλλά τελικώς ποία είναι η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αυτής καθ’εαυτήν; Και το λέμε αυτό, διότι μέχρι τώρα είχαμε τα standards της οικονομικής αναπτύξεως, της παγκοσμιοποιητικής αντιλήψεως και το διαχειρίσιμον των μεταναστευτικών ρευμάτων και αφροασιατικών διεισδυτικών μαιάνδρων.

Όλες αυτές οι σταθερές αρχίζουν και ανατρέπονται, το δε shock του ιού ανοίγει τις πύλες για διαφορετικού τύπου εκτιμήσεις, ως προς το πώς δηλαδή θα εξελιχθεί η Ευρώπη κατά την επομένη ημέρα. Ας μη διαλάθει της προσοχής μας και το γεγονός, ότι πλέον, οι Ευρωπαίοι ανά έθνος διαχωρίζουν εαυτόν με ανάδυση μιας νέας ψαύσεως  εθνικισμού, η οποία αποτελεί και την ιδεολογία ροπής της εποχής. Άλλως τε επί της ιδέας κινδύνου καταρρεύσεως των εθνικών οικονομιών θα αποκαλυφθούν και οι σκοποί των όσων διαβλέπουν σωτηρία σε εθνικές λύσεις και όχι σε ευρωπαϊκές. Λυπηρόν παράδειγμα  η μη παρασχεθείσα βοήθεια της Γερμανίας προς την Ιταλία. Ποία λοιπόν είναι η εμπιστοσύνη μεταξύ των ευρωπαϊκών εταίρων;

Τα ευρωπαϊκά συστήματα έχουν περιέλθει σε συνθήκες απαγωγής από τις δυνατότητες του ελεγξίμου της πανδημίας.

Όλες πλέον οι δυνάμεις, οι οποίες διακρίνονται για τον σκεπτικισμόν τους απέναντι στους υφισταμένους υπερεθνικούς θεσμούς ίσως ενεργήσουν προς επικάρπωσιν των πλεονεκτημάτων ευκαιρίας, για τα οποία βεβαίως δεν μας είναι δυνατή η πρόβλεψη, ότι θα συνεισφέρουν στην καταπράϋνση των πληττομένων πληθυσμών. Ούτως ή άλλως η οικονομία, η οποία ομολογουμένως είναι το καταγράψιμο πλήγμα του ιού δεν φαίνεται να ανακάμπτει πριν το 2023  κατά την εκτίμηση της Goldman Sachs.

Εξετάζοντας τα ελληνικά πράγματα έχουμε να παρατηρήσουμε μία αρκετά καλή αντιμετώπιση των μέχρι τούδε ενδείξεων και προϋποθέσεων. Αδυνατούμε να προβλέψουμε τα συμβησόμενα και τα προσήκοντα εκάστοτε μέτρα εις ην περίπτωσιν οι συνθήκες εκφύγουν από την εκτιμώμενη δυναμική του συγκεκριμένου φαινομένου.  Είναι ωστόσο ορατή η αλλαγή, η προκληθείσα εκ του ιού.

Βεβαίως και θα υπάρξουν τάσεις εκμεταλλεύσεως εκ μέρους όσων έχουν την ιστορική πρακτική να εκδηλώνουν την γεωπολιτική τους βουλιμία για την αρπαγή, λεηλασία και νομή αλλοτρίου πλούτου. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από όλους ανεξαιρέτως τους ομόρους λαούς με πρυτανεύοντες τους Τούρκους. Οι Τούρκοι μάλιστα αυτή την εποχή έχουν ένα ουδόλως ευκαταφρόνητο υβριδικό όπλο. Τους λαθρομετανάστες.  

Δοκιμάζεται η ανησυχία των Ελλήνων, με την σκέψη, ότι παρά τα όσα κακά που με την αριθμητική η την γεωμετρική πρόοδο πλήττεται η χώρα, υποφώσκει και η επίμονη πρόθεση της Τουρκίας να εκμεταλλευθεί συγκυρίες. Οι πολιτικοί και στρατιωτικοί υπεύθυνοι το γνωρίζουν αυτό αλλά ουδείς μπορεί να εγγυηθεί το προβλέψιμον του απροβλέπτου Ερντογάν, ο οποίος -κατά κανόνα- προειδοποιεί για τις επόμενες κινήσεις του.

Με την νέα διαμορφωθείσα κατάσταση εισέρχεται και η Τουρκία στο κλαμπ των θυμάτων του ιού. Αλλά τούτο είναι μία διαφορετική εκτίμηση σε ό,τι αφορά στον χειρισμό από ένα πρόεδρο με τις γνωστές του ιδιαιτερότητες. Και το υπογραμμίζουμε αυτό, καθόσον τις φορές όπου το τουρκικό κοινό συναίσθημα, το οποίον κατά ένια ιστορικά τεκμήρια δυνατόν να απέχει από την κοινή λογική και υποδηλώνει ακόμη και -υπό τον φόβο διωγμών- την δυσαρέσκειά του προς τον πρόεδρον (τον οραματιζόμενον σουλτανάτα και χαλιφάτα), τότε η αντίδρασή αυτού του ανδρός είναι η επίκληση της εθνικοφροσύνης των πιστών συμπατριωτών του. Η επομένη μεθόδευσή του είναι η επιμελημένη ψυχολογική προπαρασκευή μιας πλαθομένης τουρκομάζας σε μία υπερθεματιζομένη προσπάθεια επιδιώξεως διευρύνσεως των συνόρων της τουρκικής καρδιάς. Σ’αυτή την περίπτωση δεν θα το βλέπαμε σαν παράλογο να μελετηθούν από τον αντίπαλόν μας οι διευκολύνσεις που παρέχονται από τον ιό για ένα εγχείρημα εναντίον της Ελλάδος.

Παράδειγμα εφικτότητος του εγχειρήματος. Ο κορωνοϊός, ως φαίνεται θα επιδράσει δυσμενώς στους οικονομικούς στόχους αμφοτέρων, κάτω από την προϋπόθεσιν, ότι θα ανασταλούν τα τουριστικά ρεύματα στα ελληνικά νησιά και στις απέναντι τουρκικές ακτές. Τούτο σημαίνει άριστες συνθήκες τουρκικής επιθέσεως κατά φιλίων νήσων της δικής των επιλογής. Έτσι και εν τη απουσία Ευρωπαίων και άλλων παραθεριστών δεν προσδοκάται αντίδραση άλλων χωρών ένεκα προσβολής υπηκόων των. Ήγουν, η αντιπαράθεση θα έχει ένα καθαρώς διμερή χαρακτήρα. Η υπόθεση, ότι θα υπάρξουν διακοινώσεις, διαμαρτυρίες, διαβήματα, αποφάσεις διεθνών οργανισμών με κυριώτερες τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (ΣΑ/ΗΕ), που θα καταδικάζουν την τουρκική επίθεση θα πέσουν στο κενό, όπως έπεσαν και όλες οι αποφάσεις του ΣΑ/ΗΕ στην περίπτωση της Κύπρου το 1974. Και το πλέον πιθανόν είναι, ότι για μερικούς εξωελληνικούς παράγοντες ο διαμοιρασμός του Αιγαίου είναι μία βολική συνθήκη καθόσον ο Τούρκος υπολογίζεται από το ΝΑΤΟ σαν πλέον αναγκαίος (ποσοτικής ισχύος ένεκεν) και χρήσιμος στο νατοϊκό δυναμικό έστω και εάν υποστεί (υπό αίρεσιν) κάποια απώλεια στο ανατολικό του γεωγραφικό διαμέρισμα (Κουρδιστάν).

Υπάρχει και η σχολή των σκεπτικιστών, η οποία κατηγορηματικά προβάλλει λόγους αναστολής των τουρκικών προθέσεων, ως γεωστρατηγικόν ακατανόητον εντός του νατοϊκού πλαισίου καθώς και των εμπορικών εξαρτήσεων και ομογενειακών θεμάτων (πέντε εκατομμύρια Τούρκοι εντός χωρών Ευρωπαϊκής Ενώσεως). Επί πλέον η οικονομική ύφεση και συνακολούθως η επιδείνωση της οικονομίας, κορωνοϊού ένεκεν, θα συστήσουν ένα πρόσθετο μέτωπον, το οποίον θα επηρρεάσει δυσμενώς και σε βάθος χρόνου την τουρκική εθνική ισχύ.

Αλλά ο Ερντογάν εάν επιβιώσει σαν ηγέτης από την πανδημία και εφόσον έχει κάποιες ενδείξεις περί ατρωτότητος αυτού, ίσως σκεφθεί, ότι ζημίες κάποιων δισεκατομμυρίων δολλαρίων και απώλειες σε στρατιωτικό και πολιτικό δυναμικό της τάξεως μερικών δεκάδων χιλιάδων ζωών, είναι ένας καθ’όλα συμφέρων ισολογισμός. Το κέρδος είναι το μισό Αιγαίον και το μείζον της νοτιοανατολικής Μεσογείου θαλάσσης. Ο επόμενος στόχος θα είναι η ισλαμοποίηση του Γιουνανιστάν σύμφωνα με τις παρακαταθήκες του Οζάλ και η θρησκευτική (το Κοράνιον έχει και πολιτική διάσταση) προτεκτορατοποίηση των Ελλήνων με την μεγάλη τους χωρητικότητα στην ανεκτικότητα.

Και το όραμά του έπεται  με ένα αποφθεγματικό του τύπου: Νενίκηκά σε εις δόξαν παραμερισμένε υφ’εμού Μουσταφά Κεμάλ. Εγώ ειμί από τούδε ο Μέγας Αττατούρκ!

Ο κορωνοϊός έχει τον λόγον.

Ο ιός της Θουκυδίδειας Παγίδας και η κλιμάκωση του ανταγωνισμού ΗΠΑ -Κίνας

on Sunday, 22 March 2020. Posted in Κοινωνία - Εργασία - Δικαιοσύνη - Υγεία

Αλέξανδρος Δρίβας

Η έκρυθμη κατάσταση η οποία επικρατεί στον κόσμο λόγω της επιδημίας του ιού που εμφανίστηκε στην Κίνα λίγους μήνες πριν, οδηγεί πολλές ακόμη κρίσεις σε διαφορετικά επίπεδα. Η οικονομική κατάρρευση που κινδυνεύει να λάβει χώρα λόγω της καραντίνας, η δοκιμασία των εθνικών συστημάτων υγείας και της αποτελεσματικής διακυβέρνησης των κρατών, η υγειονομική βόμβα η οποία ακούει στο όνομα ''μεταναστευτικό'', είναι λίγες μόνο από τις προφανείς κρίσεις που δοκιμάζουν ένα διεθνές σύστημα το οποίο παλεύει να βρει ισορροπία. Εν μέσω όλων αυτών των κρίσεων που με δέος παρακολουθούμε και που φέρνουν αβεβαιότητα σε παγκόσμια κλίμακα, εξελίσσεται ένας ανταγωνισμός. Ο ανταγωνισμός του 21ου αιώνα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Πώς σχετίζεται αυτή η πολυσυστημική υγειονομική κρίση με τον ανταγωνισμό τους; Ποιά από τις δύο δυνάμεις θα έχει σχετικά ή απόλυτα κέρδη; Γιατί η Θουκυδίδεια Παγίδα είναι διπλής κατεύθυνσης;

https://www.liberal.gr/apopsi/o-ios-tis-thoukudideias-pagidas-kai-i-klimakosi-tou-antagonismou-ipa-kinas/293142?fbclid=IwAR23s4gWfwsfOmP_3gCha55hzzGWoDPSkYP-AKdeitfHuP_VzOE1jmLHEB0

Χρήστος Ζιώγας*: Ιογενής αυτογνωσία

on Wednesday, 20 May 2020. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Η εξάπλωση του κορωνοϊού, επαναθέτει στη δημόσια συζήτηση και αναδεικνύει ζητήματα που καλύπτουν όλο το φάσμα.Η έκθεση των Ηνωμένων Εθνών για την ανθρώπινη ανάπτυξη (Η.Ε. UNDP, Human Development Report New Dimensions of Human Security), το όχι πολύ μακρινό 1994, καθόρισε τις επτά συνιστώσες της ανθρώπινης ασφάλειας. Η οικονομική, η διατροφική, η περιβαλλοντική, η προσωπική, η κοινωνική και πολιτική και τέλος η υγειονομική επαναπροσδιόρισαν την έννοια της ασφάλειας μεταψυχροπολεμικά, ως την προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας να διευρυνθεί το πλαίσιο προστασίας του ανθρώπου. Ουσιαστικά, το συγκεκριμένο εγχείρημα  αξίωνε να επεκταθεί το κεκτημένο της ασφάλειας των δυτικών κοινωνιών στον υπόλοιπο κόσμο.

 
3DSculptor via Getty Images
 

Εγγράφοντας την υγειονομική διασφάλιση, ως κοινό στόχο της ανθρωπότητας, οι συντάκτες της έκθεσης προφανώς είχαν κατά νου τις υπό ανάπτυξη χώρες, όπως αυτές της υποσαχάριας Αφρικής ή της Ασίας. Δυστυχώς, σε μεγάλες και πολυπληθείς περιοχές του πλανήτη, «ξεχασμένες» για το δυτικό κόσμο ασθένειες όπως η Ελονοσία, η Φυματίωση, η Δυσεντερία, η Χολέρα και ο Τύφος σκοτώνουν ετησίως εκατομμύρια ανθρώπους. Μέχρι σήμερα, ο Covid-19 έχει πλήξει κυρίως τα πλέον προηγμένα κράτη, προκαλώντας μία πρωτόγνωρη για τις ζώσες γενεές υγειονομική κρίση και ανασφάλεια, αντιστρέφοντας στην περίπτωση και εν μέρει την εικόνα ενός υγειονομικά ασφαλούς και ανεπτυγμένου έναντι ενός ανασφαλούς και υποανάπτυκτου κόσμου.  

Στον οικονομικό τομέα διαφαίνεται ότι για σημαντικά τμήματα των οικονομικά προηγμένων κοινωνιών, η απόσταση μεταξύ οικονομικής ευημερίας και καταστροφής μπορεί να απέχει μερικές μόνο εβδομάδες ανεργίας για τα νοικοκυριά και παύσης λειτουργίας για τις επιχειρήσεις.

Η εξάπλωση του κορωνοϊού, επαναθέτει στη δημόσια συζήτηση και αναδεικνύει ζητήματα που καλύπτουν όλο το φάσμα: από την πιο στενή έννοια του ατομικού -λόγω του ότι συνιστά εξ αντικειμένου απειλή για την κάθε ανθρώπινη ύπαρξη- έως τις απώτατες εκδιλπώσεις της κρίσης στους περισσότερους τομείς που συναποτελούν το πλανητικό γίγνεσθαι. Η προτροπή ή ελπίδα πολλών, να καταστεί η συγκεκριμένη πανδημία αφορμή για να αναλογιστούμε και να πράξουμε υπό το πρίσμα της κοινής ανθρώπινης μοίρας, είναι ψυχολογικά κατανοητή και για ορισμένους ιδεολογικά αναγκαία. Δυστυχώς, και σ’ αυτήν την περίπτωση, οι πανανθρώπινες παραινέσεις θα παραμείνουν ιστορικά και πολιτικά ατεκμηρίωτες.

Για το μέγεθος και το είδος των συνεπειών είναι πρόωρο και άστοχο να τοποθετεί κάποιος ενώ ο ιός δεν έχει ελεγχθεί αποτελεσματικά. Η βασική νεωτερική παραδοχή ότι η επιστήμη-τεχνολογία θα επιλύει όλα τα ανακύπτοντα προβλήματα θα επαληθευθεί, όταν παρασκευαστεί το φάρμακο και το εμβόλιο. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα αναιρεθούν όλα όσα παρατηρήθηκαν ως ατομικές και συλλογικές στάσεις στο μεσοδιάστημα.

Στον οικονομικό τομέα διαφαίνεται ότι για σημαντικά τμήματα των οικονομικά προηγμένων κοινωνιών, η απόσταση μεταξύ οικονομικής ευημερίας και καταστροφής μπορεί να απέχει μερικές μόνο εβδομάδες ανεργίας για τα νοικοκυριά και παύσης λειτουργίας για τις επιχειρήσεις. Η εν λόγω κατάσταση είναι μάλλον  απόρροια  της υποβάθμισης των δυτικών οικονομιών στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας και σίγουρα της αναγκαιοπαραγωγικής λειτουργίας του οικονομικού συστήματος, που ωθεί στην κατανάλωση κι όχι στην αποταμίευση.  Αν και εξωγενής, ως προς το οικονομικό σύστημα, η πανδημία καταδεικνύει τις όλο και μικρότερες δυνατότητες (αυτό)διαχείρισης των αγορών, την ευκολία με την οποία πλέον διερχόμαστε από καταστάσεις οικονομικής σταθερότητας σε υφεσιακές συνθήκες και εν τέλει τον εύθραυστο χαρακτήρα της πολυπόθητης οικονομικής  ανάπτυξης και ευημερίας.

Η ραγδαία εξάπλωση του κορωνοϊού ανέδειξε και μάλλον διεύρυνε τις σημαντικές ενδοαμερικανικές ανθρωπολογικές αποκλίσεις. Η απαίτηση, μεγάλου τμήματος του πληθυσμού -κυρίως στην αμερικανική ενδοχώρα- να ιεραρχηθούν ως σημαντικότερα τα οικονομικά προτάγματα από τη δημόσια υγεία, μας υπομιμνήσκει ένα από τα γνωρίσματα της αμερικανικής ιδιαιτερότητας.

Ένα από τα συμπαρομαρτούντα της πανδημίας, αποτελεί η πολλή άσχημη εικόνα που εκπέμπει το ισχυρότερο κράτος του διεθνούς συστήματος, τόσο ως προς την εσωτερική, όσο και την εξωτερική διαχείριση της υγειονομικής κρίσης. Θα ήταν παρήγορο αν η συγκεκριμένη διαπίστωση  αφορούσε μόνο την εν γένει παραληρηματική και ασυνάρτητη  συμπεριφορά  του Αμερικανού Προέδρου, αλλά οι αιτίες είναι βαθύτερες. Η προεδρική  προτροπή προς την επιστημονική κοινότητα να πειραματιστεί με τη χρήση απολυμαντικών  για τον εμβολιασμό νοσούντων από τον Covid-19 προβληματίζει, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προπορεύονται στα περισσότερα επιστημονικά πεδία, έχοντας στην επικράτειά τους πέραν των 5.000 πανεπιστήμιων και κολεγίων. Ακολούθως και συναφώς, η δήλωση του Αμερικανού Προέδρου ότι η εξουσία του είναι απόλυτη, δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς, για τη χώρα που επαίρεται, δικαίως, για τους  θεσμικά προσδιορισμένους ελέγχους και εξισορροπήσεις (checks and balances) ως τα βασικά εχέγγυα δημοκρατικότητας του πολιτικού της συστήματος.

Είναι γεγονός ότι μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ενεργότερη συμμέτοχη των  Ηνωμένων Πολιτειών στο διεθνές γίγνεσθαι συνδυάστηκε με την προσπάθειά τους να μεταλαμπαδεύσουν τα δημοκρατικά ιδεώδη σε όσο το δυνατόν περισσότερες κοινωνίες. Μεταψυχροπολεμικά, η προσπάθεια εντάθηκε έστω κι αν στην παρούσα συγκυρία η διαδικασία βρίσκεται σε περιστολή. Επομένως, η εισβολή οπλισμένων πολιτών στο Καπιτώλιο του MIchigan, με σκοπό την άρση του lockdown, δημιουργεί τουλάχιστον αλγεινές εντυπώσεις. Αλήθεια, πώς θα αξιολογούσε το State Department το γεγονός,  αν σε μία χώρα εισέβαλαν ένοπλοι στο κοινοβούλιό της κατά την διάρκεια της συζήτησης και ψήφισης ενός τόσο σημαντικού θέματος; Η δήλωση του Σερίφη του Michigan, ότι δεν είναι παράνομο να εισέλθει κάποιος που οπλοφορεί στο Καπιτώλειο, είναι τουλάχιστον προβληματική, ως προς τον τρόπο που γίνεται αντιληπτό το πολιτικό γεγονός και τα όρια εφαρμογής ενός ούτως ή άλλως αμφιλεγόμενου ατομικού δικαιώματος.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Covid-19 θα λειτουργήσει ως ένας επιταχυντής των ιστορικών εξελίξεων σε έναν σαφώς πιο ενοποιημένο κόσμο, εν σχέσει με την προηγούμενη πανδημία του 1918. Προς το παρόν, φαίνεται να λειτουργεί ως ένας μεγάλος αξονικός τομογράφος.

Η ραγδαία εξάπλωση του κορωνοϊού ανέδειξε και μάλλον διεύρυνε τις σημαντικές ενδοαμερικανικές ανθρωπολογικές αποκλίσεις. Η απαίτηση, μεγάλου τμήματος του πληθυσμού -κυρίως στην αμερικανική ενδοχώρα- να ιεραρχηθούν ως σημαντικότερα τα οικονομικά προτάγματα από τη δημόσια υγεία, μας υπομιμνήσκει ένα από τα γνωρίσματα της αμερικανικής ιδιαιτερότητας. Στον έναν αιώνα διαμορφωτικής παρουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο διεθνές γίγνεσθαι, προέκυψε κι ένα ιδιόμορφο consensus σύμφωνα με το οποίο η αμερικανική εξωτερική πολιτική θα ασκείται από τις πιο φιλελεύθερες και κοσμοπολίτικες ελίτ των ανατολικών κυρίως πολιτειών, με την υποχρέωση να διασφαλίζουν την οικονομική ευημερία των πιο παραδοσιακών και εσωστρεφών κοινοτήτων της ενδοχώρας. Η οικονομική κρίση και η υποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας φαίνεται ότι ανατρέπει την συγκεκριμένη ισορροπία. Οι επερχόμενες προεδρικές εκλογές θα είναι σαφώς οι σημαντικότερες της μεταψυχροπολεμικής περιόδου και σίγουρα θα πραγματοποιηθούν σε κλίμα μεγάλης πόλωσης εντός της αμερικανικής κοινωνίας.   

Στην περίπτωση της Ελλάδος, η επιτυχής διαχείριση της υγειονομικής κρίσης προφανώς πιστώνεται στην παρούσα κυβέρνηση και στην –αν κι όχι τόσο αναμενόμενη- αποτελεσματική λειτουργία του κρατικού μηχανισμού. Σημαντικό όμως ρόλο διαδραμάτισαν, ως προς την τιθάσευση ανεύθυνων συμπεριφορών, και ορισμένα από τα παραδοσιακά γνωρίσματα της συλλογικής μας ιδιοσυστασίας, τα οποίοι έστω και σε φθίνουσα πορεία εξακολουθούν να συγκροτούν κοινωνία σχέσεων.  

Κάθε υγειονομική κρίση συνιστά υπαρξιακή απειλή, παρωθώντας τους ανθρώπους σε συμπεριφορές επιβίωσης. Η εξελισσόμενη πανδημία, έπληξε και τις πιο προηγμένες επιστημονικά, τεχνολογικά και οικονομικά χώρες, παρεκκλίνοντας από την συνηθέστερη κατάσταση, σύμφωνα με την οποία η υγειονομική ανασφάλεια συνιστά πρόβλημα των φτωχότερων κρατών. Η διαχείρισή της στα προηγμένα κράτη, λόγω του ότι είναι υπαρξιακής φύσεως για τους ανθρώπους και εξόχως αποσταθεροποιητική για τις κοινωνίες, πραγματοποιήθηκε επί τη βάσει των επιδημιολογικών πρωτοκόλλων αλλά και των πολιτικών και οικονομικών ιεραρχήσεων έκαστης. Επομένως, οι κυβερνητικές αποφάσεις εμπεριείχαν και το ανθρωπολογικό φορτίο της κάθε κοινωνίας. Υπό αυτό το πρίσμα, καθίσταται πιο κατανοητή, είτε η καθυστέρηση κάποιων κρατών να λάβουν μέτρα ή να μην λάβουν σχεδόν καθόλου (βλ. Σουηδία), η δήλωση αμφισβήτησης του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε περί της πρωτοκαθεδρίας της ανθρώπινης ζωής ή τέλος η αξίωση των πολιτών του Michigan να αρθούν τα περιοριστικά μετρά για να ανακάμψει τάχιστα η οικονομία, αδιαφορώντας για τις υγειονομικές συνέπειες.    

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο Covid-19 θα λειτουργήσει ως ένας επιταχυντής των ιστορικών εξελίξεων σε έναν σαφώς πιο ενοποιημένο κόσμο, εν σχέσει με την προηγούμενη πανδημία του 1918. Προς το παρόν, φαίνεται να  λειτουργεί ως ένας μεγάλος αξονικός τομογράφος.