Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

12/3/2017. Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

on Sunday, 12 March 2017. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Νικόλαος Μέρτζος, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

12/3/2017.  Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η πιο πρόσφατη και πιο άρτια φετινή μελέτη δείχνει ότι οι Αλβανοί μετανάστες ......
ενσωματώθηκαν στην ελληνική κοινωνία ταχύτερα και πληρέστερα από κάθε άλλη ομάδα ξένων μεταναστών. Αντιγράφουμε:
Οι μετανάστες έχουν γίνει οργανικό στοιχείο της τοπικής κοινωνίας και η ενσωμάτωση τους προκύπτει από τις ίδιες διαδικασίες που ορίζουν τις ζωές των ντόπιων. Καθώς οι Αλβανοί μετανάστες έχουν ενταχθεί σε μεγάλο βαθμό στις τοπικές κοινωνίες θα ήταν ίσως άκαιρο να συζητάμε για αλβανική κοινότητα στην Ελλάδα, καθώς οι περισσότεροι εμφανίζονται διασκορπισμένοι στον αστικό και περιαστικό ιστό χωρίς ιδιαίτερα κοινωνικά δίκτυα ενεργοποιημένα μεταξύ τους. Δεν προβάλλουν ιδιαίτερα την εθνική ταυτότητα, η οποία δεν φαίνεται να είναι ένας ισχυρός συνδετικός κρίκος που να τους συσπειρώνει στην καθημερινή τους ζωή. Οι Αλβανοί στη μεγάλη πλειοψηφία τους προσαρμόζονται, αποφασίζουν να ζήσουν εδώ, μαθαίνουν αμέσως ελληνικά και εντάσσονται.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό των μαθητών με αλβανική καταγωγή/υπηκοότητα που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία φτάνει στο 71,5% του συνόλου των αλλοδαπών μαθητών. Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών αναφέρει ότι 100.000 Αλβανοί μετανάστες έχουν τελειώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και 20.000 είναι απόφοιτοι ανώτατης εκπαίδευσης. Οι γονείς ωθούν τα παιδιά τους στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, στην απόκτηση πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και, σε αρκετές περιπτώσεις, τους αποτρέπουν από το να χρησιμοποιούν την αλβανική.

Η διαδικασία συγκρότησης της ταυτότητας των Αλβανών διαφοροποιείται με βάση τα βιώματά τους και τις ηλικίες. Από την επιτόπια έρευνα προκύπτει ότι οι Αλβανοί δεύτερης και, πλέον, τρίτης γενιάς βρίσκονται σε μια ενδιάμεση συνθήκη. Αναφέρει ο Δώρης Κυριαζής:

Η δεύτερη και η τρίτη γενιά παραμένουν Αλβανοί αλλά τρόπον τινά Αλβανοί, αρχίζουν και ενσωματώνουν στοιχεία ελληνικότητας, δηλαδή συνδυάζουν πια, είναι κάτι που βρίσκεται στο ενδιάμεσο, πιστεύω πως μάλλον αγαπάνε περισσότερο την Ελλάδα ως τη χώρα που μεγάλωσαν και ζούμε και εντάξει έχουν και από ακούσματα από επαφές από ταξίδια και ένα είδος σχέσης ξανά πνευματικής με την άλλη χώρα την Αλβανία. Θα πρέπει να γίνουν έρευνες για να επαληθευτούν, αυτή η κατηγορία των ανθρώπων με διπλή ταυτότητα και αν μου επιτραπεί ο όρος και τη διπλή πατρίδα.

Χαρακτηριστικά μας αναφέρει ένας πληροφορητής:
Λέει το παιδί μου εγώ πατέρα έρχομαι στην Αλβανία μαζί σου και με λένε το ελληνάκι. Είμαι στην Ελλάδα στο σχολείο και με λένε το αλβανάκι. Με ρωτάει το παιδί μου, πατέρα εγώ τι είμαι. Εγώ σαν πατέρας δεν ξέρω τι να του απαντήσω, εσείς ξέρετε να του απαντήσετε;
Ακόμη όμως και σε πιο σύντομες επισκέψεις στην χώρα καταγωγής, οι οποίες δεν συνδέονται με κάποιου είδους μόνιμη εγκατάσταση, τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει στην Ελλάδα δεν φαίνεται να βρίσκουν κάποιο κοινό στοιχείο. Αναφέρει ένας άλλος πληροφορητής μας:
Δηλαδή τα παιδιά και όταν πηγαίνουν στους παππούδες πηγαίνουν μία φορά το χρόνο δυο-τρεις μέρες και αυτά όταν ήταν μικρά, τώρα όσο μεγαλώνουν δεν πηγαίνουν καν, οι περισσότεροι παππούδες έχουν πεθάνει οι σχέσεις πλέον με τη χώρα αυτή είναι σχεδόν μηδενικές οπότε πιστεύω αυτή η γενιά έχει ενταχθεί πλήρως στην ελληνική κοινωνία είναι μόνο μία ανάμνηση η Αλβανία για αυτούς.

Οι δυσμενείς αναπαραστάσεις στο δημόσιο λόγο και οι κρατικές πολιτικές δεν βοήθησαν ιδιαίτερα στην ένταξη των μεταναστών στις τοπικές κοινωνίες. Όπως παρατηρούν η Triandafyllidou και Veikou το 2002, η απροθυμία του Ελληνικού Κράτους να διαχειριστεί την μετανάστευση ως ένα μακροπρόθεσμο φαινόμενο αρχικά καθώς επίσης η έλλειψη ενός πλαισίου πολιτικών ακόμη και 10 χρόνια μετά το πρώτο μεγάλο κύμα δείχνουν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ αυτών και του εθνικοπολιτισμικού ορισμού της ελληνικής ταυτότητας.

Ο μεταναστευτικός νόμος 2910/2001 χορήγησε ίσα δικαιώματα με αυτά των Ελλήνων στους ξένους πολίτες που διαμένουν νόμιμα στη χώρα, όσον αφορά στην εθνική ασφάλιση και κοινωνική προστασία. Ο ασφαλιστικός φορέας που καλύπτει τους περισσότερους μετανάστες είναι το Ι.Κ.Α. Οι παροχές που δικαιούται ο ασφαλισμένος και τα εξαρτημένα μέλη της οικογένειάς του είναι ίδιες με αυτές των Ελλήνων ασφαλισμένων: ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, νοσοκομειακή περίθαλψη, επίδομα ασθενείας, ατυχήματος, μητρότητας, σύνταξη και λοιπές παροχές. Έως τότε το έλλειμμα της ιατρικής ασφάλισης των Αλβανών αναπληρώθηκε από τη συνδρομή των ίδιων των ιατρών στα δημόσια νοσοκομεία. Πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία υπήρχε παράτυπα, ιδιαιτέρως για επείγοντα περιστατικά, αλλά διέφερε ως προς την ποιότητα και το εύρος της πρόσβασης. Πολλοί Έλληνες ιατροί καθώς και Έλληνες πολίτες στάθηκαν αρωγοί σε προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν οι Αλβανοί, σε αντίθεση με άλλες εκδηλώσεις του δημόσιου βίου, όπου η ρατσιστική διακριτική αντιμετώπιση των Αλβανών ήταν έκδηλη. Τα σχόλιά τους για τους Έλληνες ιατρούς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι εγκωμιαστικά.

Μεγάλη αλλαγή στον μεταναστευτικό χάρτη της Ελλάδας αποτελεί η αύξηση των Μουσουλμάνων μεταναστών με την «προσφυγική κρίση». Το έντονο κλίμα του «αντι-αλβανισμού», του ρατσισμού κατά των Αλβανών άρχισε να υποχωρεί και να υποκαθίσταται από το ρατσισμό έναντι των μουσουλμανικών μεταναστευτικών και προσφυγικών πληθυσμών, το οποίο σηματοδότησε μεγαλύτερη κοινωνική ένταξη των Αλβανών μεταναστών που παραμένουν σήμερα η πολυπληθέστερη κοινότητα μεταναστών στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών κατοικεί σε αστικά κέντρα, κυρίως, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Ως συνέπεια της οικονομικής κατάστασης, ένα ποσοστό αυτών ταξιδεύει σε χώρες της Ε.Ε. αναζητώντας εργασία. Ένας αριθμός των Αλβανών μεταναστών αποφασίζει τα τελευταία χρόνια να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής προκειμένου να αναζητήσει ασφαλέστερες εργασιακές και οικονομικές συνθήκες διαβίωσης. Σε αρκετές περιπτώσεις, η επιστροφή αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα και προσιδιάζει με ένα σχήμα επαναλαμβανόμενης κινητικότητας ανάμεσα στις δύο χώρες, παρά μία απόφαση επιστροφής και μόνιμης εγκατάστασης.

Η συλλογική δραστηριότητα και εκπροσώπηση των Αλβανών μεταναστών σχετίζεται με την υπεράσπιση και προώθηση ζητημάτων που αφορούν στην παραμονή τους και τη νομική κατάστασή τους στην Ελλάδα.

Άρχισαν τη δεκαετία του 2000 να συστήνονται Σύλλογοι Αλβανών με νομική υπόσταση και με την ειδικευμένη μορφή. Ωστόσο, πολλοί Αλβανοί μετανάστες επιλέγουν να απέχουν από σχέσεις με συλλόγους, γιατί θεωρούν ότι δημιουργήθηκαν πολλοί προσωποπαγείς σύλλογοι που δεν εξυπηρετούσαν συλλογικά συμφέροντα και «υπάγονται στα κόμματα της Αλβανίας», ενώ δεν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των συλλόγων των Αλβανών ώστε να προωθούνται τα κοινά συμφέροντα. Αυτό ισχύει και για πολλά άτομα σε νεαρή ηλικία, της λεγόμενης «δεύτερης γενιάς» που δεν θέλουν να σχετίζονται με Αλβανικούς συλλόγους.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έντονη κινητικότητα των Αλβανών μεταναστών δεύτερης γενιάς προς την εκμάθηση της μητρικής τους γλώσσας (Gogonas 2009, 2010). Η δημόσια χρήση των αλβανικών δε θεωρείται, πλέον, ως μία απορριπτέα ή στιγματισμένη πρακτική. Αντίθετα αποτελεί ένα πρόσθετο προσόν γλωσσομάθειας, μια ακόμη γλώσσα στο βιογραφικό, η γνώση της οποίας βελτιώνει τις δεξιότητες και αυξάνει βελτιώνει την ανάδειξη ενός επαγγελματικού προφίλ, κάτι που μπορεί να ανοίξει εργασιακούς δρόμους. Η τάση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη στάση που ακολουθούσαν τα πρώτα χρόνια της διαβίωσης στην Ελλάδα οι μετανάστες γονείς αλλά και τα ίδια τα παιδιά (Ευθυμιάδου 2014, Κοιλιάρη 2014).

Ν.Ι.Μέρτζος

15/4/2016. Η ORIANA FALLACI ΚΟΝΙΟΡΤΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΓΕΛΟΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ «ΗΜΑΣΤΑΝ & ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΤΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ»

on Friday, 15 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Επιμέλεια Μαρία Μαρτζούκου

15/4/2016. Η ORIANA FALLACI ΚΟΝΙΟΡΤΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΓΕΛΟΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ «ΗΜΑΣΤΑΝ & ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΤΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ»

Φεβρουαριος 23, 2016
Ξυπνήστε, άνθρωποι μου, ξυπνήστε! Μέσα στο φόβο σας να βαδίσετε ενάντια στο ρεύμα, μην τυχόν και σας περάσουν για ρατσιστές, δεν καταλαβαίνετε ή δεν θέλετε να καταλάβετε ότι μια Αντίστροφη Σταυροφορία έχει ήδη αρχίσει. Φυσικά τα λόγια ανήκουν στην ασυμβίβαστη και ορμητική ORIANA FALLACI . Μια γυναίκα σύμβολο την δεκαετία του 60 και για 20 χρόνια, μια Ιταλίδα δημοσιογράφο, με ειλικρίνεια που πολλές φορές σόκαρε.
Πριν από μία δεκαετία, με τα γραπτά της μας προειδοποίησε για τα αποτελέσματα της μαζικής μετανάστευσης μουσουλμάνων στη Γηραιά Ήπειρο, τα δεινά που επέρχονται εξαιτίας του φαινομένου, αλλά και για μια σύγκρουση η οποία αποκτά ολοένα και περισσότερο θρησκευτική χροιά.

Αξίζει να διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

15/5/2016. Ο ρόλος της Ελλάδας στην Λαθρομετανάστευση

on Sunday, 15 May 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

15/5/2016. Ο ρόλος της Ελλάδας στην Λαθρομετανάστευση

Η Ελλάδα σε γενικές γραμμές θεωρείται ως σημαντική για την περαιτέρω εξάπλωση του Ισλαμιστικού ρεύματος προς την Ευρώπη ως χώρος «τράνζιτ» αλλά και λογιστικής υποστήριξης.
 
Το 2008 στην Ιταλία Σουδανός δουλέμπορος συνελήφθη από τις εκεί Αρχές κατηγορούμενος ως συνεργός σε τρομοκρατική ομάδα, ενώ ο ίδιος είχε ζήσει και στην Ελλάδα όπου παράλληλα με το «τράφικινγκ» λαθρομεταναστών διατηρούσε επαφές με πληθώρα Ισλαμιστικών κύκλων. Η κοινότητα των Σουδανών στην Αθήνα είχε γίνει αντικείμενο προηγούμενης αστυνομικής έρευνας όταν συνελήφθησαν ανώτερα μέλη της να διακινούν ποσότητες ναρκωτικών στα ίδια τα γραφεία της ένωση τους. Τέλος η νεοεισερχόμενη σε ολοένα και αυξανόμενους ρυθμούς κοινότητα των Σομαλών στην Αθήνα, εάν και σχεδόν κατά 100% άνεργη ή άεργη, εμφανίζεται ραγδαίως εμπλεκόμενη στο λιανεμπόριο ναρκωτικών ουσιών αλλά και στη δημιουργία κλειστών γειτονιών τύπου γκέτο με τεμένη και χώρους αποθήκευσης λαθραίων προϊόντων. Εάν και υπάρχουν προς το παρόν ενδείξεις, είναι πολύ πιθανό η πλέον επίφοβη Σομαλική τρομοκρατική οργάνωση Αλ Σαμπάμπ να έχει επεκταθεί μέσω αυτών και στην Ελλάδα, καθότι οι Σομαλοί λαθρομετανάστες κατά κύριο λόγο φτάνουν στη χώρα μέσω Σουδάν και με απευθείας πτήσεις στην Κωνσταντινούπολη εν συνεχεία προωθούνται στη χώρα. Τόσο στο Σουδάν όσο και στη Σομαλία η μετακίνηση αυτή των ανθρώπων ελέγχεται ως επί το πλείστον από εξτρεμιστικές οργανώσεις που μετέπειτα ζητούν ανταλλάγματα για την μεταφορά τους στην Ευρώπη είτε αυτό είναι πάσης φύσεως παράνομη δραστηριότητα, είτε συλλογής πληροφοριών και ενδεχομένως και της διάπραξης σοβαρών εγκληματικών πράξεων όπως η προετοιμασία τρομοκρατικής επίθεσης.
 
Είναι πλέον γνωστό ότι η Πακιστανική Μυστική Υπηρεσία ISI, η ίδια που προφανώς κάλυπτε τον Μπιν Λάντεν σε Πακιστανικό έδαφος, είναι ενεργή στον Ελλαδικό χώρο και φυσικά θα έχει ενεργή παρουσία ανάμεσα στη κοινότητα των Πακιστανών μεταναστών που κατοικούν στη χώρα μας. Δεν μπορεί βέβαια όλοι οι Πακιστανοί μετανάστες να είναι συνεργάτες της ISI, όπως κάποιοι καλοθελητές πιθανόν να θελήσουν να αποδώσουν. Αυτό που ισχύει είναι πως η ISI, η οποία είναι γνωστή για την χρηματοδότηση Ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η Λασκάρ ε Τόϊμπα που ανέλαβε την ευθύνη για το μακελειό στο Μουμπάϊ το Νοέμβριο του 2008, μπορεί να συνεργαστεί και να υποστηρίξει «κοιμώμενους πυρήνες» (sleeping cells) της Αλ-Κάιντα στην Ελλάδα εναντίον όχι αναγκαία ελληνικών αλλά Αμερικανικών και Δυτικών στόχων επί ελληνικού εδάφους. Ένα απόρρητο έγγραφο το οποίο δημοσιεύτηκε από τους New York Times αναφέρει ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός κρατουμένου Ισλαμιστή τρομοκράτη στο Γκουντάναμο οι Πακιστανικές, Ιρανικές και Υεμενικές Μυστικές Υπηρεσίες υποστηρίζουν ενεργά την Αλ-Κάιντα και διάφορα Ισλαμιστικά κινήματα. Η παρουσία λοιπόν της Πακιστανικής μυστικής υπηρεσίας ISI επί ελληνικού εδάφους μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει για την εθνική μας ασφάλεια. Επίσης, η παρουσία μιας σημαντικής αν και όχι πολυάριθμης κοινότητας Σομαλών (3000 άτομα περίπου) μεταναστών (οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι παράνομοι) και η δράση πυρήνων της Σομαλικής Τζιχαντιστικής-Ισλαμιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ-Σαμπάαμπ μέσα στους κόλπους της μεταναστευτικής αυτής κοινότητας, μας προϊδεάζουν για τις ενδεχόμενες απειλές.
 
Ο εκπρόσωπος της Αλ-Σαμπάαμπ στη Σομαλία Σεΐχης Αλί Μοχαμούντ Ρέιτζ (Ali Mohamud Rage) δήλωσε για το θάνατο του Μπιν Λάντεν: «θα συνεχίσουμε τη Τζιχάντ μέχρι να πεθάνουμε σαν τον αδελφό μας Οσάμα ή να πετύχουμε τη νίκη και να εξουσιάσουμε όλο τον κόσμο». Οπωσδήποτε δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε το ενδεχόμενο πυρήνες της Αλ- Κάϊντα να έχουν αναπτυχθεί μέσα στις κοινότητες μεταναστών, που διαβιούν στην Ελλάδα και που προέρχονται από τις χώρες του Μαγκρέμπ ( Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη, Μαυριτανία και Δυτική Σαχάρα). Ένα από τα πιο σημαντικά παρακλάδια της Αλ-Κάιντα εξάλλου είναι η Αλ-Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ. (ΑQIM). Καταλήγοντας, εκτιμάται ότι ο θάνατος του Μπιν Λάντεν μπορεί να αποτελέσει και έναυσμα για τη ριζοσπαστικοποίηση των Μουσουλμάνων μεταναστών νομίμων και μη που κατοικούν στην Ελλάδα.
 
Η ριζοσπαστικοποίηση δεν σημαίνει βέβαια ότι όλοι οι Μουσουλμάνοι μετανάστες θα προστρέξουν να γίνουν μέλη της Αλ-Κάϊντα, αλλά σίγουρα σημαίνει ότι η δεξαμενή από την οποία η Αλ-Κάϊντα θα μπορεί να στρατολογήσει επίδοξους Τζιχαντιστές τρομοκράτες θα μεγαλώσει. Για το εάν αυτή η εκτίμηση είναι ακριβής δεν έχουμε παρά να περιμένουμε τις εξελίξεις το προσεχές διάστημα. Οι καλύτερα εκπαιδευμένοι και οι πιο ευφυείς από αυτούς δεν μένουν στις μουσουλμανικές χώρες, ούτε σε σπηλιές στο Αφγανιστάν, ή σε τζαμιά στο Ιράν ή το Πακιστάν. Βρίσκονται στις δικές μας χώρες, στις δικές μας πόλεις, στα πανεπιστήμιά μας, στις επιχειρήσεις μας. Έχουν εξαιρετικές σχέσεις με τις Αρχές μας, τις Τράπεζές μας, τους Τηλεοπτικούς μας Σταθμούς, τις Εφημερίδες μας, τους Εκδότες μας, τις Ακαδημαϊκές ή Συνδικαλιστικές Οργανώσεις μας και φυσικά με τα Πολιτικά μας Κόμματα.
 
Φωλιάζουν στα γάγγλια της τεχνολογικής υποδομής. Και ακόμη χειρότερα, ζουν στην καρδιά μιας κοινωνίας που τους φιλοξενεί χωρίς να διερωτάται για την διαφορετική νοοτροπία τους, χωρίς να ελέγχει τις κακές προθέσεις τους, χωρίς να τιμωρεί τον σκοταδιστικό φανατισμό τους. Μία κοινωνία που τους δέχεται χάρη στο ανεκτικό πνεύμα της Δημοκρατίας της, στην ανοιχτόμυαλη και απεριόριστη επιείκειά της, στην χριστιανική της συμπόνια, στις φιλελεύθερες αρχές της και στους πολιτισμένους νόμους της. Κατά την διάρκεια μιας Συνόδου που έγινε στο Βατικανό τον Οκτώβριο του 1999, για να συζητηθούν οι σχέσεις μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, ένας επιφανής και πολυμαθής εκπρόσωπος του Ισλάμ άφησε άναυδο το ακροατήριο λέγοντας με άνεση και αυθάδεια: «Μέσω της Δημοκρατίας σας θα σάς κυριεύσουμε, μέσω της θρησκείας μας θα σάς επιβληθούμε». Κατά την Οριάνα Φαλάτσι, ο πόλεμος που ονομάζεται «τζιχάντ» είναι βεβαίως θρησκευτικός, αλλά δεν έχει στόχο την κατάληψη του πολιτισμένου κόσμου. «Είναι ένας πόλεμος που στόχο έχει την κατάληψη της ψυχής μας, την κατεδάφιση των αξιών μας, την εξαφάνιση της ελευθερίας μας και εν τέλει την καταστροφή του πολιτισμού μας.
 
Οι τζιχαντιστές θέλουν να καθορίσουν πώς θα ζούμε και πώς θα πεθαίνουμε και, κυρίως, δεν θέλουν να απολαμβάνουμε την ζωή. Έτσι, αν δεν υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, αν δεν πολεμήσουμε η τζιχάντ θα νικήσει».
 
Πολιτικό Άσυλο - Μύθοι και Αλήθειες
 
Αυτήν την περίοδο μιλάμε πολύ για την έννοια του πολιτικού ασύλου που παρέχεται από ένα κράτος, όταν υπάρχει αίτηση από έναν πολίτη που κινδυνεύει στο δικό του κράτος. Αυτό το πλαίσιο, αυτήν την περίοδο, αφορά όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ή τουλάχιστον έχουμε αυτήν την εντύπωση, διότι δεν εξετάζουμε τις λεπτομέρειες του θεσμού. Παρατηρούμε λοιπόν τα εξής: Πρώτον, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνορεύει με τη Συρία και το Ιράκ, χώρες οι οποίες βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση. Δεύτερον, η Τουρκία που συνορεύει με αυτές τις δύο χώρες, δεν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.
 
Τρίτον, η αίτηση για πολιτικό άσυλο γίνεται στην πρώτη χώρα που συνορεύει με τη χώρα που κινδυνεύει αν δεν υπάρχει κρίσιμη κατάσταση στην Κατά συνέπεια, όλοι οι πρόσφυγες, που είναι όντως πρόσφυγες και όχι απλώς οικονομικοί μετανάστες ή ακόμα και λαθρομετανάστες, πρέπει να κάνουν την αίτησή τους στην Τουρκία κι όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτή στέκει όσο η Τουρκία δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι καταλαβαίνουμε γιατί η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι οι πρόσφυγες έχουν περάσει από το κράτος της, διότι θα έπρεπε να απαντά στη θεωρητική αίτηση των γνήσιων προσφύγων, και γιατί οι μετανάστες επιδιώκουν με αυτό το μέσον να βρεθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γίνεται κατανοητό μ’ αυτήν την ανάλυση ότι οι περισσότεροι, κι όχι μόνο ένα ποσοστό όπως παρουσιάζεται από τα μέσα (ΜΜΕ), είναι μετανάστες και όχι πρόσφυγες που ξεφεύγουν από το πλαίσιο της γενοκτονίας λόγω της δράσης της τρομοκρατικής οργάνωσης. Όπως σε κάθε ζήτημα διεθνών σχέσεων, ο Θουκυδίδης παραθέτει τα λόγια του Περικλή όταν είπε: «περισσότερο φοβούμαι τα δικά μας σφάλματα , παρά των εχθρών τα σχέδια» Περικλής στο Θουκυδίδου Α144.

20/5/2016. «Προσφυγικό»: Μύθοι και Αλήθειες

on Friday, 20 May 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος

20/5/2016.  «Προσφυγικό»: Μύθοι και Αλήθειες

Το 2015 ήταν ένα έτος ορόσημο για τις μεταναστευτικές ροές, διότι τη χρονιά αυτή οι εισροές προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα δεκαπλασιάστηκαν σε σχέση με το παρελθόν. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία, το 2015 έφτασαν στην Ελλάδα 911 χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες από διάφορες χώρες, εκ των οποίων οι 860 χιλιάδες αποβιβάστηκαν στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Σε ένα μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινής γνώμης έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι η έξαρση αυτή είναι συνέπεια του προσφυγικού κύματος που δημιούργησε ο πόλεμος στη Συρία. Είναι όμως όντως έτσι; Όπως θα δείξουμε στη συνέχεια – εξετάζοντας στατιστικά στοιχεία τα οποία δημοσιεύτηκαν πρόσφατα – αυτό μόνο εν μέρει είναι ακριβές.

Περισσότερα ΕΔΩ!

20/5/2016. Οι μεταναστευτικές εισροές στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία: ένταση και βασικά χαρακτηριστικά των παρατύπως αιτούντων άσυλο

on Friday, 20 May 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφουν οι: Βύρων Κοτζαμάνης*, Αλεξάνδρα Καρκούλη**

20/5/2016. Οι μεταναστευτικές εισροές στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία: ένταση και βασικά χαρακτηριστικά των παρατύπως αιτούντων άσυλο

*Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΤΜΧΠΠΑ, e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.,
**MsC Πληθυσμός, Ανάπτυξη, στρατηγικές προοπτικές (PODEPRO), ΕΔΚΑ/ΤΜΧΠΠΑ/Παν. Θεσσαλίας,email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Η Ελλάδα μετά τα τέλη της δεκαετίας του 80 μεταβάλλεται από χώρα εξόδου σε χώρα εισόδου, και τα δεδομένα των τελευταίων απογραφών το επιβεβαιώνουν: Οι αλλοδαποί ανέρχονται στην απογραφή του 1981 σε 180.000 άτομα (εκ των οποίων 63% από τις πλέον ανεπτυγμένες χώρες αποτελώντας λιγότερο από το 2% του συνολικού πληθυσμού). Μια δεκαετία αργότερα, στην απογραφή του 1991, ο πληθυσμός τους δεν μεταβάλλεται σημαντικά, αν και οι προερχόμενοι από τις πλέον ανεπτυγμένες χώρες (1) αποτελούν λιγότερο από το 50% του συνόλου. Στην απογραφή του 2001 όμως ο αριθμός τους υπερ-τετραπλασιάζεται (2), καθώς καταγράφονται πλέον 762.000 άτομα μη έχοντα την ελληνική υπηκοότητα (7% του πληθυσμού της χώρας μας που εγγίζει πλέον τα 11 εκ.), ενώ το 2011, στην τελευταία απογραφή, ο πληθυσμός τους ανέρχεται πλέον στις 912.000, αυξημένος κατά 150 χιλ. σε σχέση με το 2001 (Πίνακας 1).

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

2014-08-15. ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.BOMBA ETOIMH NA EKΡΑΓΕΙ.

on Friday, 15 August 2014. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2014-08-15. ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.BOMBA ETOIMH NA EKΡΑΓΕΙ.

Η  λαθρομετανάστευση,  ορίζεται ως  η συστηματική παράνομη/παράτυπη  είσοδος μεγάλου αριθμού μεταναστών, η οποία ουσιαστικά αρχίζει για την Ελλάδα με την πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων το 1989.

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια!

2015-04-22. Οι λαθρομετανάστες, ο δημογραφικός κίνδυνος και το ανθρωπιστικό καθήκον

on Wednesday, 22 April 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Δρ Μελέτης Η. Μελετόπουλος, Συνεργάτης μας.

2015-04-22.  Οι λαθρομετανάστες, ο δημογραφικός κίνδυνος και το ανθρωπιστικό καθήκον

Εύκολα πολλοί υποστηρίζουν, στα τηλεοπτικά παράθυρα, την αναχαίτιση του κύματος των λαθρομεταναστών. Δύσκολα όμως μπορεί μία κυβέρνηση να την οργανώσει και να την εκτελέσει με επιτυχία στην πράξη.
Και, βεβαίως, ακόμη πιο αδιανόητο είναι να αφήσει δυστυχισμένα ανθρώπινα όντα να θαλασσοδέρνονται και να πνίγονται στην θάλασσα. Αυτή είναι και η διαφορά του πολιτισμού από την κτηνωδία.
Ασφαλώς, θα πουν πολλοί, οι  λαθρομετανάστες αποτελούν κίνδυνο για τις δημογραφικές ισορροπίες μιας Ευρώπης που γερνάει. Αν συνεχιστεί η μαζική μετακίνηση πληθυσμών από την Ασία και την Αφρική προς την ευρωπαϊκή ήπειρο, η τελευταία σε λίγες δεκαετίες θα αποτελεί μία βασικά τριτοκοσμική περιοχή, από την οποία θα έχουν εξαφανιστεί ο πολιτισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ορθού λόγου, των ελευθεριών και της δημοκρατίας. Κανείς δεν θέλει μία Ευρώπη που θα μοιάζει με ένα μεγάλο πχ. Πακιστάν, μία Ευρώπη όπου οι γυναίκες θα φορούν μπούργκα, τα κορίτσια δεν θα πηγαίνουν σχολείο, οι μοιχαλίδες θα λιθοβολούνται μέχρι θανάτου, και οι κλέφτες θα τιμωρούνται με αποκοπή του χεριού τους. Οι Ευρωπαίοι αγωνίστηκαν επί αιώνες για να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους. Αν συνεχιστεί η εισροή μεταναστών, ο πολιτισμός μας θα εξαλειφθεί.
Αλλά ο ίδιος αυτός πολιτισμός, που δεν θέλουμε να σαρωθεί από τους λαθρομετανάστες, επιτάσσει την ανθρώπινη μεταχείρισή τους. Τα κέντρα υποδοχής μεταναστών, η παροχή ασύλου και επιδομάτων, δημιουργήθηκαν σε αυτήν την ανθρωπιστική λογική. Αλλά είναι πια φανερό ότι δεν αρκούν. Τα μεταναστευτικά κύματα είναι πια τεράστια και μη διαχειρίσιμα με τις γνωστές συμβατικές μεθόδους. Εξάλλου, αυξάνεται συνεχώς η αντίδραση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης και όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι στρέφονται σε ακροδεξιές λογικές. Οπότε, τα όρια των μηχανισμών που συγκροτήθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να διαχειρίζονται τις μεταναστευτικές εισροές έχουν πλέον φτάσει τα όριά τους και απαιτείται μία νέα αντίληψη, που να συνδυάζει τον ανθρωπισμό με την δραστική προστασία του ευρωπαϊκού κόσμου από την δημογραφική κατάρρευση και υποκατάσταση από αλλογενείς πληθυσμούς.
Είναι μια δύσκολη εξίσωση, αλλά έχει μια (δύσκολη αλλά ριζική) λύση: την παροχή βοήθειας στις υπανάπτυκτες χώρες και την δικαιότερη κατανομή του παγκόσμιου πλούτου, σε συνδυασμό με τον έλεγχο των γεννήσεων, ώστε να θεραπευθεί η πηγή της λαθρομετανάστευσης και να συγκρατηθούν οι ανθρώπινες δεξαμενές που υπερχειλίζουν και στέλνουν το δημογραφικό τους πλεόνασμα στον ανεπτυγμένο βορρά.
Μέχρι τότε, θα πρέπει να βαδίζουμε στην λεπτή ισορροπία μεταξύ της εθνικής ασφάλειας και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσέχοντας να μην ακυρώσουμε ούτε την μια ούτε την άλλη.

2015-05-02. Επικοινωνιακή νίκη της τρομοκρατίας

on Saturday, 02 May 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-05-02. Επικοινωνιακή νίκη της τρομοκρατίας

Η τρομοκρατία έχει εγκατασταθεί στη ζωή μας για τα καλά από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και μετά. Φυσικά η τρομοκρατία  προϋπήρχε του 2001 αποτελώντας αναπόσπαστο μέρος κάθε πολέμου, κάθε σύγκρουσης και κάθε βίαιης συμπεριφοράς πολύ πριν την εμφάνιση του ανθρώπινου πολιτισμού. 
Ως τρομοκρατία ορίζεται η χρήση προσχεδιασμένων βίαιων ενεργειών (ή η απειλή χρήσης τους) που στοχεύει κυρίως μη μάχιμους στόχους, απειλώντας την ασφάλειά τους, με σκοπό να δημιουργηθεί φόβος και ανασφάλεια ώστε να διευκολυνθεί η επίτευξη ενός πολιτικού, θρησκευτικού ή ιδεολογικού σκοπού. Βέβαια οι έννοιες του τρομοκράτη και της τρομοκρατικής ενέργειας είναι αμφιλεγόμενες και χρησιμοποιούνται κατά κόρο για να χαρακτηρίσουν τις αντίπαλες παρατάξεις. Σύνηθες το φαινόμενο, οι πρώην τρομοκράτες να μεταλλάσσονται σε συστημικές δυνάμεις και σε αναγνωρισμένα καθεστώτα. Σκοπός του σύντομου αυτού κειμένου δεν είναι να προσδιορίσει την έννοια της τρομοκρατίας ούτε να ομαδοποιήσει τις αποκαλούμενες σήμερα τρομοκρατικές οργανώσεις. Για τις δυτικές (αλλά και ασιατικές) κοινωνίες, σήμερα η απειλή της τρομοκρατίας προέρχεται κυρίως από τις εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οργανώσεις που στο όνομα της θρησκευτικής πίστης έχουν εξαπολύσει σειρά βίαιων ενεργειών στρεφομένων κυρίως κατά μη στρατιωτικών στόχων παγκοσμίως. Στόχος αυτών των πράξεων, όπως προαναφέραμε, είναι η δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και φόβου που θα επηρεάσει την ψυχολογία του στόχου και θα τον οδηγήσει σε ανασφάλεια, σε ψυχολογικό κλονισμό, σε σταδιακή απροθυμία αντίστασης και στην τελική παράδοση. Ένας από τους πρώτους στόχους των τρομοκρατών είναι η προβολή τους μέσω των ΜΜΕ, δηλαδή η επικοινωνιακή τους προβολή. Με στρατιωτικούς όρους αναφερόμαστε σε ενέργειες πληροφοριακού πολέμου (information warfare) που εστιάζεται στις ψυχολογικές επιχειρήσεις (psychological operations) χρησιμοποιώντας όλο το φάσμα των ΜΜΕ.
Σε αυτόν ακριβώς τον τομέα οι εξτρεμιστές ισλαμιστές τρομοκράτες έχουν καταγάγει σημαντικές επιτυχίες μέσω ενός καλοσχεδιασμένου σχεδίου και επαγγελματικής εφαρμογής του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρόσφατο αεροπορικό δυστύχημα στις Άλπεις. Ενώ ακόμη δεν είχε εντοπιστεί η ακριβής θέση της συντριβής, τα ΜΜΕ ανέφεραν την τρομοκρατική εκδοχή ως ένα πιθανό ενδεχόμενο. Δυστυχώς, η προβολή μια τρομοκρατικής ενέργειας αποσπά μεγαλύτερη τηλεθέαση και δημιουργεί μεγαλύτερο κλονισμό από ένα τραγικό δυστύχημα. Το μειονέκτημα αυτό της επικοινωνιακής υπερβολής και συχνά μονοδιάστατης προβολής γεγονότων των ευημερουσών αλλά συνάμα ανασφαλών δυτικών κοινωνιών, το γνωρίζουν και το εκμεταλλεύονται κατάλληλα οι τρομοκράτες Όπως ήταν αναμενόμενο, οι εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οργανώσεις προσπάθησαν άμεσα να εκμεταλλευθούν επικοινωνιακά το γεγονός παρουσιάζοντας τον αυτόχειρα ως «μάρτυρα» τους και προσδίδοντας θρησκευτικά κίνητρα στην ανεξήγητη και αυτοκτονική πράξη του, καίτοι από τις πρώτες ενδείξεις δεν διαφαίνεται μια τέτοια σύνδεση και μάλλον δεν θα αποδειχθεί και στο μέλλον.
Η αναφορά των ΜΜΕ σε ενδεχόμενη τρομοκρατική ενέργεια, άρα και ο αντίστοιχος φόβος, ακολουθούν κάθε τραγικό γεγονός που σημαδεύει την καθημερινότητα μας, αποδίδοντας μια υπερβολική και ανύπαρκτη δύναμη και διάσταση στους κάθε είδους τρομοκράτες. Ακόμη και η αποκάλυψη των πραγματικών αιτίων της καταστροφής δεν είναι πάντα αρκετή και θεωρείται ως μια προσπάθεια συγκάλυψης των «πραγματικών» αιτίων (τρομοκρατίας) από τις αρχές. Βέβαια, η υπερπροβολή των τρομοκρατικών ενεργειών εγείρει εικασίες και για άλλα κίνητρα που αποδίδονται πολλάκις και στους κάθε είδους αντίπαλους της τρομοκρατίας.
Αναμφισβήτητα όμως, οι εξτρεμιστές έχουν πετύχει ένα από τους βασικούς τους στόχους: να σκορπίσουν τον τρόμο στις «παρηκμασμένες» δυτικές κοινωνίες οι οποίες, συνειδητά ή ασυνείδητα, σε κάθε πράξη βίας ή καταστροφής, αναζητούν άμεσα την απάντηση σε τρομοκρατική ενέργεια. Αυτή όμως είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία των τρομοκρατών καθόσον έχουν πετύχει να τρομοκρατήσουν τους αντιπάλους τους και -ως γνωστόν- ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Η αντιμετώπιση αυτού του υπαρκτού προβλήματος όμως δεν επιτυγχάνεται με κατασταλτικά μέτρα. Αντιθέτως, προϋποθέτει την ευρύτερη θωράκιση των κοινωνιών μας σε σωστές βάσεις αξιών, αντιλήψεων και πληροφόρησης.
Αναδημοσίευση από το περιοδικό Νέα Πολιτική

2015-05-17. Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

on Sunday, 17 May 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-05-17.  Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

Από 3ετίας και πλέον ο γράφων είχε αναφερθεί από τις σελίδες του περιοδικού «Επίκαιρα» (τ. 151) στη φύση και τα είδη των «Ασύμμετρων Απειλών», μεταξύ των οποίων είχε συμπεριλάβει τις Μαζικές Μετακινήσεις (ομοεθνών) ομάδων πληθυσμών από φτωχές ή υποανάπτυκτες (κυρίως ασιατικές ή αφρικανικές) κατά κανόνα χώρες, σε συγκεκριμένους (ευρωπαϊκούς) προορισμούς με σχετική ανεκτικότητα, αδράνεια διαδικασιών – μηχανισμών, ή ανοχή και απραξία σε τέτοια φαινόμενα Μετακινήσεων Πληθυσμών, αλλά και την Αθρόα ή Ομαδική σταδιακή συν τω χρόνω Λαθρομετανάστευση και Μαζική Παράνομη Μετεγκατάσταση, Κατάληψη και Παραμονή, σε άλλες περιοχές ή χώρους πρόσφορους γι’ αυτό.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-05-19. Ουσιαστική παρέμβαση Μουσουλμάνου θεολόγου στην Αθήνα

on Tuesday, 19 May 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος, πολιτικός αναλυτής, συνεργάτης μας

2015-05-19.  Ουσιαστική παρέμβαση Μουσουλμάνου θεολόγου στην Αθήνα

 

Τζαμί στο Μοσχάτο.

Ο Μουσουλμάνος και Σουνίτης το δόγμα, θεολόγος, Αχμάντ Ελντίν του Τζαμιού Αλ Ραχμάν στην Αθήνα, σε πρόσφατη εκδήλωσή του, έκανε ουσιαστικές και καίριες παρεμβάσεις σχετικά με το θέμα ( ή μη-θέμα) της ανεγέρσεως του Τζαμιού στο Βοτανικό.

Πέρα από όλες τις άλλες προσεγγίσεις που έχουν γίνει λίγο ή πολύ γνωστές, δύο ακόμα ενδιαφέροντα στοιχεία αναλύθηκαν.

Οι «αστείες» προβλέψεις του ίδιου του νομοσχεδίου που μάλλον γράφτηκε στο πόδι από καθ’ύλην αναρμόδιους που αναφέρουν ότι στο Βοτανικό μπορούν να συν-προσεύχονται Σουνίτες-Σιίτες-Σουφιστές και λοιποί μαζί (!).

Ανάξιο σχολιασμού περαιτέρω, βεβαίως προκύπτει το ερώτημα γιατί θα πρέπει να φορολογείται ο Έλληνας πολίτης και οι επιχειρήσεις για να χρηματοδοτούν την ανοησία του κάθε «αρμόδιου».

Επιπροσθέτως ο Ελντίν έθιξε το θέμα της παρουσίας της τρομοκρατικής οργάνωσης «Μουσουλμανική Αδελφότητα» σε σχέση με το όλο ζήτημα του Βοτανικού αλλά και ευρύτερα.

Είναι απορίας άξιο πως η Ελληνική Πολιτεία επιδιώκει συμμαχία με το Ισραήλ, αγαστές σχέσεις με την Αίγυπτο και προσδοκά επενδύσεις από τη Σαουδική Αραβία και το Κόλπο, τη στιγμή που «νταντεύει» με προκλητικό τρόπο τους Μ.Α. και τους συν αυτούς παρατρεχάμενους.

Υπάρχει τόσο μεγάλη διείσδυση των πράσινων κεφαλαίων του Κατάρ στη χώρα ταυτόχρονη και σε αγαστή συνεργασία με τη Τουρκική (ΜΙΤ);

Υπάρχουν τόσοι αφελείς που πιστεύουν ότι η παρούσα ανοχή-συνεργασία μέρους του Αμερικανικού κατεστημένου (ΥΠΕΞ) προς την Μ.Α. θα συνεχιστεί επί μακρόν;

Είναι δυνατόν να θεωρείται ως βασικός σκοπός της εξωτερικής πολιτικής η Α.Ο.Ζ. και την ίδια στιγμή να τορπιλίζονται οι σχέσεις με το Κάιρο;

Γνωρίζει η Ελληνική πολιτεία ότι η ΜΑ θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από τις χώρες που προαναφέρθηκαν (όπως και από τη Κίνα, Ινδία, Ρωσία και πολλά άλλα κράτη) και ως εκ τούτου είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να καταδιώξουν νομικά και με άλλα μέσα τους Έλληνες υπηκόους που σχετίζονται μαζί της;

Έχουν ενημερωθεί-προστατευτεί- προειδοποιηθεί οι συγκεκριμένοι από την υπεύθυνη πολιτεία;

Γνωρίζει κανένας με «εκτελεστική πολιτική εξουσία» στην Ελληνική Πολιτεία -είτε ο ίδιος είτε μέσω των συνεργατών του- τι ακριβώς γίνεται την παρούσα περίοδο στη Μέση Ανατολή και ποια θα είναι η κατάληξη των Μ.Α.;

Εν κατακλείδι το ζήτημα του Τζαμιού στο Βοτανικό δείχνει μια πλειάδα ζητημάτων τα οποία είναι θεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά και άπτονται και των διεθνών σχέσεων και της ασφάλειας της χώρας.

Στις παρακάτω παραπομπές παρουσιάζονται οι ομιλίες του Αχμάντ Ελντίν, με το οποίο ο παρών ιστοχώρος είχε διαφωνήσει σφόδρα στο παρελθόν, αλλά στις συγκεκριμένες τοποθετήσεις υπάρχει απόλυτη συμφωνία.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

 

http://ahmadeldin.org/2014/09/03/muslims-greece-lecture/

http://ahmadeldin.org/2014/09/09/tzami-ths-a8hnas Προσέξετε από το σημείο 1:01:00

http://ahmadeldin.org/2014/08/29/public-lecture-2014/

http://www.rimse.gr/

http://kostasxan.blogspot.gr/

 

2015-06-17. Μεταναστευτικό Πρόβλημα σε Ελλάδα και Ευρώπη

on Wednesday, 17 June 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-06-17. Μεταναστευτικό Πρόβλημα σε Ελλάδα και Ευρώπη

Οι μεταναστεύσεις, διαχρονικά και ανεξαρτήτως των αιτίων που τις προκαλούν,  αποτελούν κινητήριο μοχλό αλλαγών στην παγκόσμια ιστορία μέσω συγκρούσεων και ανατροπών, περισσότερο ή λιγότερο βίαιων, ορατών ή μη. Μόνιμη και ριζική επίλυση του μεταναστευτικού προβλήματος είναι ανέφικτη. Κατά συνέπεια, το οξύτατο και πολύπλοκο πρόβλημα της μετανάστευσης που αντιμετωπίζει σήμερα και η ελληνική κοινωνία, δεν είναι ούτε πρωτόγνωρο ούτε και μοναδικό.
Στην Ελλάδα, το θέμα της μετανάστευσης είναι στενά συνδεδεμένο με το δημογραφικό πρόβλημα που επηρεάζεται από πολιτικές αποφάσεις, οικονομικές εξελίξεις, κοινωνικές αντιλήψεις και πολιτισμικές αξίες. Συνοπτικά αναφέρουμε ότι το μεταναστευτικό, το δημογραφικό και οι διαδικασίες απόκτησης ιθαγένειας είναι τρία αλληλένδετα θέματα που επηρεάζουν και καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την μελλοντική πορεία του ελληνισμού. Η εξέταση και κατανόηση των αιτίων και χαρακτηριστικών της σημερινής μεταναστευτικής «εισβολής» αποτελεί και το βασικό πυλώνα σχεδιασμού της αντιμετώπισης της.
Το κράτος οφείλει να χαράξει μια μακροχρόνια στρατηγική αντιμετώπισης του συνολικού προβλήματος λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα που δημιουργεί η φθίνουσα δημογραφική μας κατάσταση, η οικονομική δυσανεξία, οι απειλές ασφάλειας (εσωτερικής-εξωτερικής) και οι διεθνείς υποχρεώσεις μας. Επί της ουσίας, η απόφαση θα κινείται μεταξύ δύο πόλων: της διατήρησης της ιστορικής φυσιογνωμίας του ελληνικού έθνους και των παραδόσεων μας ή της αποδοχής μιας πολυεθνικής κοινωνίας βασιζόμενης σε πολυπολιτισμικές αντιλήψεις. Οποιαδήποτε απόφαση οφείλει να εξασφαλίζει αφενός μεν την αξιοπρεπή αντιμετώπιση των μεταναστών και αφετέρου την ασφάλεια, οικονομική, κοινωνική ευημερία, υγειονομική προστασία, πολιτισμική συνέχεια και εθνική ταυτότητα των γηγενών. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι οποιαδήποτε επιλογή μας ενέχει σημαντικό οικονομικό κόστος είτε αφορά  την παροχή ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης σε ευρωπαϊκά εδάφη, είτε τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στις χώρες τους είτε ακόμη την περιορισμένης αποτελεσματικότητος (αλλά αναγκαία) φρούρηση των συνόρων.
Μερικά ενδεικτικά μέτρα αναφέρονται παρακάτω με την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος να αποτελεί τη μέγιστη προτεραιότητα πολιτείας και κοινωνίας. Η λελογισμένη και υπό προϋποθέσεις χορήγηση της ιθαγένειας με αυστηρά, αντικειμενικά και εξατομικευμένα κριτήρια κρίνεται σκόπιμη ως μέτρο τόνωσης του πληθυσμού. Η ενσωμάτωση επιλεγμένων ατόμων στην ελληνική κοινωνία αποτελεί και το κριτήριο επιτυχίας της προσπάθειας και όχι οι ύποπτες και ανυπόστατες πολιτικές δημιουργίας πολυεθνικών κοινωνιών. Αποδεκτή και η κατόπιν αυστηρής επιλογής χορήγηση άδειας παραμονής και εργασίας (διακρατικές συμφωνίες) σε απολύτως προκαθορισμένο αριθμό ειδικευμένων ατόμων οι οποίοι θα απασχολούνται σε συγκεκριμένους χώρους.
Η θέσπιση κοινών κανόνων στο επίπεδο της ΕΕ και η αναλογική (πληθυσμός, έκταση, οικονομικές δυνατότητες, πολιτιστικοί  παράμετροι) κατανομή των υποχρεώσεων είναι αναγκαία και επιβάλλει την αλλαγή ορισμένων ευρωπαϊκών Συνθηκών.
Αναφορικά με τον τεράστιο αριθμό των ανθρώπων που διασχίζουν καθημερινά τα σύνορα μας βέλτιστη λύση είναι η δημιουργία συνθηκών αξιοπρεπούς και ασφαλούς διαβίωσης στις χώρες καταγωγής τους. Ο στόχος αυτός προϋποθέτει τη μακροχρόνια οικονομική υποστήριξη των χωρών και τη δημιουργία των θεσμών εκείνων που θα καταστήσουν αποτελεσματική τη διακυβέρνηση τους. Το δέλεαρ της οικονομικής ενίσχυσης (ή και περιορισμών) πιθανόν να οδηγήσει ορισμένες εξ αυτών να προχωρήσουν σε μέτρα ελέγχου των συνόρων και σε σύναψη συμφωνιών επαναεισδοχής. Αντίστοιχη προσπάθεια πρέπει να υπάρξει προς τις χώρες διέλευσης ώστε να αντιμετωπιστούν τα κυκλώματα διακίνησης και να τεθούν εμπόδια στην περαιτέρω προώθηση τους. 
Διακρατικές συνεργασίες και μέτρα φύλαξης δεν θα αποτρέψουν την είσοδο αυτών των ανθρώπων στο έδαφος μας.  Αναγκαιότητα ο άμεσος εντοπισμός και συγκέντρωση τους σε κέντρα υποδοχής επί των συνόρων. Πρώτιστο καθήκον η παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ο υγειονομικός έλεγχος, η καταγραφή, ο κατάλληλος διαχωρισμός και η προσωρινή φιλοξενία τους υπό συνθήκες αξιοπρέπειας σε ελεγχόμενους χώρους. Οι πρόσφυγες και αιτούμενοι ασύλου θα τυγχάνουν της προβλεπόμενης αντιμετώπισης σε διαφορετικούς χώρους όσο το δυνατόν ταχύτερα.
Το μείζον πρόβλημα εντοπίζεται στους χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες (λαθρομετανάστες) που ελλείψει χώρων διαμονής αφήνονται ανεξέλεγκτοι να περιφέρονται αβοήθητοι σε αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης. Η μοναδική λύση είναι η πανευρωπαϊκή αναλογική τους παραμονή σε εκατοντάδες  διάσπαρτους ελεγχόμενους χώρους (πιθανόν και σε τρίτες χώρες) με επιδίωξη την επιμόρφωση  και επιλεκτική ενασχόληση μέχρι να  καταστεί δυνατή η επαναπροώθηση τους. Δυνατή η χορήγηση άδειας προσωρινής διαμονής με τη διαμεσολάβηση «εγγυητή». Η διαμονή όλων αυτών των χιλιάδων ανθρώπων σε ελεγχόμενους αξιοπρεπείς χώρους προϋποθέτει τεράστιο κόστος κατασκευής και λειτουργίας των κατάλληλων υποδομών. Πιθανόν δε να θέτει και νομικά και ηθικά προβλήματα καταπίεσης και περιορισμού των δικαιωμάτων των «εγκλείστων». Το θέμα του κόστους της διαμονής θεωρώ ότι είναι διαχειρίσιμο με την προϋπόθεση της αναλογικής συνεισφοράς όλων των αναπτυγμένων χωρών. Επιπρόσθετα, η διαμονή και κατάλληλος χειρισμός τους δύναται να αποτελέσει μηχανισμό οικονομικής ανάπτυξης μέσω αύξησης της απασχόλησης στο τομέα παροχής υπηρεσιών με δεδομένη και τη σωστή αξιοποίηση των κονδυλίων.
Σε τελευταία ανάλυση, κάθε επιλογή ενέχει κόστος, θέτει διλλήματα και δημιουργεί παρενέργειες. Κάθε αρμόδιος πολιτειακός, πολιτικός, κοινωνικός φορέας αλλά και Έλληνας πρέπει να αποδεχθεί τις ευθύνες, υποχρεώσεις και συνέπειες που του αναλογούν. Οποιαδήποτε λύση πρέπει να τύχει της ευρύτερης αποδοχής του ελληνικού λαού, να μην αντιβαίνει το διεθνές δίκαιο και να αποτελεί προϊόν διεθνούς συνεργασίας και συνδρομής ώστε να ενέχει τα εχέγγυα της επιτυχίας. Η ολιγωρία λήψεως αποφάσεων δεν αποτελεί λύση και πολλαπλασιάζει το κόστος μελλοντικής αντιμετώπισης του προβλήματος και τις ενδεχόμενες αρνητικές παρενέργειες προς κάθε κατεύθυνση.

2015-06-25. Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

on Thursday, 25 June 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-06-25. Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

Από 3ετίας και πλέον ο γράφων είχε αναφερθεί από τις σελίδες του περιοδικού «Επίκαιρα» (τ. 151) στη φύση και τα είδη των «Ασύμμετρων Απειλών», μεταξύ των οποίων είχε συμπεριλάβει τις Μαζικές Μετακινήσεις (ομοεθνών) ομάδων πληθυσμών από φτωχές ή υποανάπτυκτες (κυρίως ασιατικές ή αφρικανικές) κατά κανόνα χώρες, σε συγκεκριμένους (ευρωπαϊκούς) προορισμούς με σχετική ανεκτικότητα, αδράνεια διαδικασιών – μηχανισμών, ή ανοχή και απραξία σε τέτοια φαινόμενα Μετακινήσεων Πληθυσμών, αλλά και την Αθρόα ή Ομαδική σταδιακή συν τω χρόνω Λαθρομετανάστευση και Μαζική Παράνομη Μετεγκατάσταση, Κατάληψη και Παραμονή, σε άλλες περιοχές ή χώρους πρόσφορους γι’ αυτό.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-08-11. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ: ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

on Tuesday, 11 August 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-08-11. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ: ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

Ανεξάρτητα των ατομικών επιλογών εκάστου εξ ημών, οι εικόνες των εξαθλιωμένων μεταναστών (ασχέτως προελεύσεως και ονομασίας) προκαλούν αισθήματα συμπόνιας. Δραματικές συνήθως οι εικόνες των υπερφορτωμένων, κατά ευφημισμό πλεούμενων, που διασχίζουν τη Μεσόγειο και ενίοτε οδηγούν στον υγρό τάφο τους απελπισμένους επιβαίνοντες. Τα αισθήματα όμως αυτά συνήθως υποχωρούν όταν στην καθημερινότητα μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις ανησυχητικές συνέπειες του μεταναστευτικού προβλήματος. Αναπόφευκτα, η έντονη ανησυχία της συνέχισης της εθνικής, φυλετικής και κοινωνικής μας ύπαρξης, με τη μορφή που γνωρίζουμε, έρχεται σε σύγκρουση με τον ανθρωπισμό, τις θρησκευτικές μας δοξασίες και τις ιδεολογίες μας. Η τραγικότητα της εσωτερικής σύγκρουσης του καθενός μας επιτείνεται από την αδυναμία της πολιτείας αλλά και του υποκριτικού δυτικού κόσμου να διαχειριστεί την ανθρωπιστική κρίση.
Μοιραζόμενος και εγώ τα ίδια συναισθήματα, ανησυχίες και προσωπικές αμφιταλαντεύσεις, εκπλήσσομαι αρνητικά από δηλώσεις διαμαρτυρίας μεταναστών που προβάλουν τα ελληνικά ΜΜΕ. Εξυπακούεται ότι οποιαδήποτε περίπτωση απάνθρωπης μεταχείρισης πρέπει να ερευνάται και να ελέγχεται ο παραβάτης εάν και εφόσον η καταγγελία ευσταθεί. Αυτό προτάσσει η ελληνική νομοθεσία, οι διεθνείς συμβάσεις που αποδεχόμαστε και οι πανανθρώπινες αξίες που ανέπτυξε ο κλασικός  ελληνισμός πριν από την εμφάνιση και διδασκαλία του Θεανθρώπου. Απαράδεκτες όμως οι δηλώσεις μεταναστών που γενικώς και αδιακρίτως κατακρίνουν την ελληνική πολιτεία και κοινωνία για αδράνεια και αδιαφορία. Αφγανός μετανάστης προσφάτως δήλωνε αναιδώς στις τηλεοπτικές κάμερες ότι εδώ η κατάσταση είναι χειρότερη από την κατάσταση στη χώρα του χωρίς να λάβει τη δέουσα απάντηση ότι η ελληνική πολιτεία με την κοινοτική συνδρομή προνοεί για την εθελουσία και άνευ εξόδων επιδοτούμενη επιστροφή του στην πατρική του γη. Αντίστοιχα παράπονα εκφράζουν και οι διαμένοντες- σε άσχημες πράγματι συνθήκες συνήθως- μετανάστες που στοιβάζονται στα ελληνικά νησιά. Ουδέποτε όμως πληροφορήθηκα για εργασίες στις οποίες οι ίδιοι (υπό την καθοδήγηση των αρχών ή των φορέων υποδοχής) να προχωρούν για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης τους. Εκτιμώ ότι η διαχείριση και βελτίωση των συνθηκών της καθημερινότητας τους αποτελεί και δική τους υποχρέωση και όχι μόνο της ελληνικής και σε βαθιά οικονομική κρίση ευρισκόμενης πολιτείας. Μπορεί η ιατρική φροντίδα και η παροχή υλικών καθαριότητος να αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας αλλά η καθαριότητα των χώρων υποδοχής και διαμονής αποτελεί αποκλειστικά φροντίδα των μεταναστών (όσων τουλάχιστον χαίρουν άκρας υγείας). Οι υποχρεώσεις αυτές των μεταναστών καίτοι αυτονόητες, πρέπει να γίνουν άμεσα κατανοητές και υλοποιήσιμες με την αρωγή και επιβολή του κράτους και των κοινωνικών φορέων και οργανώσεων.
Θα τολμήσω μάλιστα να γίνω και πιο επικριτικός προς όλους αυτούς που δεν σέβονται τη μειωμένη -λόγω αντικειμενικών συνθηκών (αλλά και παθογενειών) - φροντίδα και προστασία της ελληνικής πολιτείας. Η επιλογή της εξόδου από τη χώρα τους υπήρξε δική τους σεβαστή επιλογή είτε για την προστασία της ατομικής και οικογενειακής ζωής τους είτε για την εξασφάλιση καλυτέρων συνθηκών διαβίωσης. Ειδικά για τη δεύτερη κατηγορία, των παρανόμων μεταναστών, να αναφέρω ότι ουδεμία εγγύηση δεν δόθηκε ποτέ εκ μέρους μας ότι δυνάμεθα να παρέχουμε αδιαλείπτως και σε τεράστιους αριθμούς αυτές τις αναμενόμενες καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και αντικειμενικά αυτό δεν είναι δυνατόν. Όσο για τους δικαιούμενους διεθνούς προστασίας πρόσφυγες των εμπολέμων περιοχών και με σεβασμό στην αγωνία τους, έχω να παρατηρήσω ότι η επιλογή του δρόμου της εξόδου και όχι της παραμονής και του αγώνα, τελικά ενισχύει όλες τις μορφές αντίδρασης (εξτρεμιστές, εγκληματικές οργανώσεις, διεφθαρμένα καθεστώτα) που είναι συνυπεύθυνες για την εφιαλτική κατάσταση των χωρών προέλευσης αυτών των ψυχών. Είναι παράδοξο και συνάμα τραγικό εκατοντάδες ευρωπαίοι υπήκοοι (το πλείστον με καταγωγή από τις φλεγόμενες περιοχές) να μετακινούνται στα πεδία των συγκρούσεων για να πολεμήσουν και να πεθάνουν υπέρ των θρησκευτικών δοξασιών τους ενώ αντίστοιχα χιλιάδες γηγενείς κάτοικοι να εγκαταλείπουν τις εστίες τους αποφεύγοντας τον αγώνα και επιζητώντας να έρθουν στην Ευρώπη για ένα καλύτερο μέλλον.
Κλείνοντας να επαναλάβω ότι το θέμα είναι πολυσύνθετο και τραγικό και δεν επιδέχεται εύκολες λύσεις, γενικεύσεις, πολιτικές σκοπιμότητες, ανεύθυνες ιδεοληψίες, μονομερείς ενέργειες και δυναμικές εξάρσεις αλλά ούτε και εφησυχασμό. Ας μη ξεχνάμε ότι η μετανάστευση διαχρονικά αποτέλεσε κινητήριο μοχλό αλλαγών στην παγκόσμια ιστορία, δημιουργώντας νέες οντότητες και πολιτισμούς, διαλύοντας στιβαρές αυτοκρατορίες, αιματοκυλίζοντας ηπείρους, ανανεώνοντας παρηκμασμένες  κοινωνίες και όλα αυτά μέσω συγκρούσεων και ανατροπών, περισσότερο ή λιγότερο βίαιων, ορατών ή μη. Σε κάθε όμως σύγκρουση ή ανατροπή, υπάρχουν χαμένοι και κερδισμένοι.

2015-09-15. Η παραλυτική επίδραση του συναισθηματισμού

on Tuesday, 15 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Σ. Λάμπρου, Πολιτικός Επιστήμων

2015-09-15. Η παραλυτική επίδραση του συναισθηματισμού

Στόχος του άρθρου είναι να καταδειχθεί η κυρίαρχη θέση του συναισθήματος στον δημόσιο διάλογο αναφορικά με το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Αν και το ζήτημα της παρουσίας αλλοδαπών κυριαρχείται  τις τελευταίες εβδομάδες, από την ροή προσφύγων, εν τούτοις η συντριπτική πλειονότητα των αλλοδαπών, οι οποίοι εισήλθαν, παράνομα, στην πατρίδα μας δεν προέρχεται από εμπόλεμες ζώνες.
Το  συναίσθημα αποτελεί  αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, γίνεται ύπουλη εργαλειοποίηση του για να μειωθούν οι αντιστάσεις των συμπατριωτών μας στην βίαιη μετάλλαξη της ελλαδικής κοινωνίας. Να υποκατασταθεί,  πλήρως, η σκέψη από το συναίσθημα και το ορμέμφυτο, ωσάν ο άνθρωπος να μην διαφέρει από το ζώο. Η  ουσία του ζητήματος, παράνομη είσοδος αλλοδαπών, αγνοείται. Η υποκατάσταση της ουσίας του θέματος από σπαραξικάρδιες προσεγγίσεις παραλύουν την κρίση, αποκλείουν τη δυνατότητα σκέψης και συγκροτημένης  επιχειρηματολογίας.
Το ζήτημα της λαθρομεταναστεύσεως μεταλλάσσεται σε κάτι άλλο. Το συναίσθημα, η εικόνα, ο αυθορμητισμός λαμβάνουν προτεραιότητα απέναντι στα γεγονότα, στα στατιστικά στοιχεία, τα συγκροτημένα επιχειρήματα. Αυτό έρχεται σε απόλυτη σύμπνοια με τη σημερινή εποχή τηλεοπτικής αποχαύνωσης, εις την οποία ο συμπατριώτης μας δεν αρέσκεται να παρακολουθεί συζητήσεις με επιχειρήματα, αλλά προτιμά έντονα συναισθηματικά περιστατικά όπου βάση δίνεται όχι στο επιχείρημα, αλλά στο στιγμιαίο και εντυπωσιακό κάθε φορά. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις κατανόησης από τον ίδιο…
Το ζήτημα συναισθηματοποιείται, άρα ακυρώνεται ό όποιος πολιτικός διάλογος. Γίνεται χρήση της συμπόνιας και του οίκτου προς επιβολή πολυπολιτισμικών ιδεοληψιών.  Ο πόλεμος είναι ολοκληρωτικός γιατί δεν περιλαμβάνει επιχειρήματα, αλλά εμπλέκει ανθρώπινα συναισθήματα στην υπηρεσία επιβολής της συγκεκριμένης άποψης.
Η υπεράσπιση της λαθρομεταναστεύσεως γίνεται στο όνομα του ανθρωπισμού. Άρα εκπίπτει η ανθρώπινη ιδιότητα από αυτούς, οι οποίοι διαφωνούν. Βρίσκονται εκτός ανθρωπότητας, και άρα κάθε επίθεση εναντίον τους είναι επιβεβλημένη.
Το γενικότερο πλαίσιο της ελλαδικής  κοινωνίας ενθαρρύνει μια τέτοια προσέγγιση.  Παρατηρείται μια μαλθακότητα, χαλάρωση της πειθαρχίας με ταυτόχρονη έμφαση στη διασκέδαση και στη φιλοσοφία του να «περνάμε καλά» πέρα από κάθε δεσμό, υποχρεώσεις, καθήκοντα και ιδανικά. Τα πιο πάνω είναι, ευκρινώς, ορατά στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο, όπου καταβάλλεται προσπάθεια να μην υπάρχει πίεση στα «παιδιά» με παράλληλη απουσία κάθε είδους πειθαρχίας. Στο στρατό όπου η θητεία, απονομιμοποιημένη και απαξιωμένη ως έννοια, οφείλει να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη και ανεπαίσθητη. Στην οικογένεια,  με την απελευθέρωση από τα  «ασφυκτικά δεσμά» και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται ο γάμος. Στη δικαιοσύνη, όπου η επιβολή αυστηρών ποινών για παραβάσεις του νόμου μετριάζονται από την ανθρώπινη μεταχείριση του ενόχου όσο σοβαρό και να είναι το διαπραχθέν έγκλημα.
Πανταχού παρούσα μια διαρκής, ψευδοεπαναστατική απαίτηση για απελευθέρωση από εξουσία θρησκείας, δασκάλου, γονέα, αξιολόγησης, ιεραρχίας. Όλα για την πρόοδο και την άνεση …  Εντός αυτού του πλαισίου δημιουργείται μια κοινωνία μαλθακή, μια κοινωνία από πλαστελίνη εις την οποία το συναίσθημα κυριαρχεί, όχι οι υποχρεώσεις και το καθήκον απέναντι στην  κοινωνία, στην οικογένεια, στην πατρίδα. Ανεκτικότητα, καλή καρδιά, εύκολη συγχώρεση, αμέτρητη επιείκεια και πολύ συναίσθημα…
Αναγκαία η διάκριση. Πιο συγκεκριμένα, η υποχρέωση διάσωσης  των αλλοδαπών, οι οποίοι φτάνουν δια θαλάσσης στην Ελλάδα, καθώς και παροχής τροφής και ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως είναι δεδομένη. Οποιοδήποτε περιστατικό κακομεταχειρίσεως πρέπει να ελέγχεται και να τιμωρείται αν η καταγγελία αποδεικνύεται αληθής. Αυτό επιβάλλει το πνεύμα του πολιτισμού του οποίου είμαστε  κληρονόμοι, η χριστιανική μας πίστη και τα βιώματα του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Οι πράξεις διασώσεως τιμούν το όνομα της χώρας και αποτελούν πηγή περηφάνιας, έστω και ασυναίσθητα, για όλους τους Έλληνες. Κάπου εκεί, όμως, πρέπει να μπει μια τελεία.
Άλλο η διάσωση συνανθρώπων μας  και άλλο η συναισθηματική χρήση αυτών των εικόνων για την παραμονή και μετέπειτα νομιμοποίηση τους. Ως κοινωνία είμαστε ανίκανοι να κάνουμε την απλή διάκριση μεταξύ διάσωσης και παραμονής. Η συμπεριφορά μας χαρακτηρίζεται από μια υπερβολή, έναν ανόητο συναισθηματισμό κενό περιεχομένου. Ανίκανοι να επιδείξουμε ωριμότητα, συμπεριφερόμαστε σαν νευρόσπαστα, ενεργούμενα των συναισθημάτων μας και μόνον.
Σπαραξικάρδιες ιστορίες, όπως η πρόθεση διασωστών να βαφτίσουν παιδιά αλλοδαπών που έσωσαν από τη θάλασσα, προσφέρουν μια συναισθηματική εκτόνωση των συμπατριωτών μας, αποδεικνύοντας ότι είναι άνθρωποι, προσωποποίηση του ελληνικού φιλότιμου και άλλα συναφή… Μέσα σε μια ζοφερή ατμόσφαιρα χρεωκοπίας, διασυρμού της χώρας, περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας, βρίσκουμε παρηγοριά στην ανθρωπιά και στο φιλότιμο μας. Την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενοι διαφημίζουμε την ανικανότητα και την αδυναμία να φυλάξουμε τα σύνορα μας σαν αρετή που  άλλοι λαοί δεν έχουν.
Η ανθρωπιά μας πρέπει να σταματάει στη διάσωση. Ο,τιδήποτε πέρα από αυτό, το οποίο, άμεσα ή έμμεσα, ενισχύει την παρουσία των  αλλοδαπών στην πατρίδα μας ή γεννά ελπίδες σε αυτούς,  πρέπει να αποφεύγεται. Ο,τιδήποτε και να γίνει έπειτα, όσο χρονικό διάστημα και να παραμείνουν στην Ελλάδα, θα πρέπει να τους γίνει σαφές ότι από τη στιγμή κατά την οποία ήρθαν στην Ελλάδα παράνομα δεν θα λάβουν, ποτέ, την ελληνική υπηκοότητα και, ποτέ, δεν θα αποτελέσουν μέρος αυτής της κοινωνίας. Η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας από τους αλλοδαπούς και η διακήρυξη αυτή προς το εξωτερικό αποτελεί πράξη στοιχειώδους εθνικού αυτοσεβασμού και προϋπόθεση για μια υπεύθυνη μεταναστευτική πολιτική.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Εστία, 12-13 Σεπτεμβρίου 2015.

2015-09-20. Έτοιμη να εκραγεί η δημογραφική βόμβα

on Sunday, 20 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει η ΡΟΥΛΑ ΣΑΛΟΥΡΟΥ , δημοσιογράφος

2015-09-20. Έτοιμη να εκραγεί η δημογραφική βόμβα

Αναδημοσίευση από την καθημερινή της Κυριακής 20/9/2015. Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς
 

Σε ένα «πυρηνικό μανιτάρι», όπου στην ισχνή του βάση που στενεύει με ταχύτατους ρυθμούς βρίσκονται οι νέοι σε ηλικία Έλληνες και στην επικίνδυνα αυξανόμενη κορυφή του οι ηλικιωμένοι, μετατρέπεται η πληθυσμιακή πυραμίδα της χώρας μας.
Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση μη αναστρέψιμη, επισημαίνοντας ότι η δημογραφική βόμβα στην Ελλάδα είναι έτοιμη να εκραγεί, απειλώντας το μέλλον των συντάξεων αλλά και των μεταρρυθμίσεων του ασφαλιστικού.
Το 2030, ένας στους τρεις Έλληνες θα είναι άνω των 60 ετών, ενώ το 2050 η αναλογία θα επιδεινωθεί επικίνδυνα. Η χώρα μας κατατάσσεται μεταξύ των 6 ταχύτερα γηρασκουσών χωρών, μαζί με Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία, καθώς έως το 2050 το 40,8% του πληθυσμού της θα είναι άνω των 60 ετών. Μάλιστα, συνεπεία του καταστρεπτικού αντικτύπου της οικονομικής κρίσης στις μεγαλύτερες γενιές, η Ελλάδα χαρακτηρίζεται μία από τις χειρότερες χώρες να ζουν οι ηλικιωμένοι, και κατατάσσεται στην 79η θέση μεταξύ 96 χωρών, πίσω από τη Βενεζουέλα και τη Νότιο Αφρική.

Ανησυχία
Τα στοιχεία της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης HelpAge International με έδρα τη Νέα Υόρκη για την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων στην Ελλάδα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Η χώρα μας γηράσκει επικίνδυνα και παράλληλα μετατρέπεται σε μία από τις χειρότερες χώρες για να ζουν οι άνθρωποι από τα 60 και μετά.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η κατάταξη αυτή έρχεται παρά την υψηλή βαθμολογία (κατατάσσεται στην 28η θέση) στον τομέα της εισοδηματικής ασφάλειας των μεγαλύτερης ηλικίας πολιτών και την υψηλή θέση (22η) όσον αφορά τον τομέα υγείας. Αναλυτικά, η πολύ χαμηλή θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια κατάταξη οφείλεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της HelpAge που παρουσιάζει η «Κ», σε επιμέρους δείκτες όπως είναι το αίσθημα ασφάλειας και κυρίως το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης για τους πολίτες μεγάλης ηλικίας.
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα βρίσκεται στην 87η θέση στον τομέα των δυνατοτήτων, καθώς απασχολείται μόνο το 35,6% όσων έχουν ηλικία μεταξύ 55 και 64 ετών, ενώ μόνο το 31,3% των άνω των 60 διαθέτει δευτεροβάθμια ή υψηλότερη εκπαίδευση. Ακόμη χαμηλότερα, στην 91η θέση κατατάσσεται η χώρα μας στον τομέα του κοινωνικού περιβάλλοντος, με σχεδόν έναν στους δύο (48%) πολίτες άνω των 50 ετών να αισθάνονται ασφαλείς να περπατήσουν μόνοι τους στην πόλη τους. Μόλις 53% της ίδιας ηλικιακής ομάδας είναι ικανοποιημένοι από τις αστικές συγκοινωνίες, ενώ μόλις το 39% δηλώνει ικανοποιημένο από την ελευθερία επιλογών στη ζωή του.
Αλλά και η κατάταξη σε υψηλές σχετικά θέσεις, όπως είναι στους τομείς υγείας και της εισοδηματικής ασφάλειας, εντός των επόμενων ετών εκτιμάται ότι θα επιδεινωθεί εξαιτίας των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων, Βύρωνας Κοτζαμάνης, η κρίση του δημόσιου συστήματος υγείας και η μείωση των εισοδημάτων ευρύτατου τμήματος του ελληνικού πληθυσμού θα έχουν πιθανότατα δραματικές επιπτώσεις στην υγεία και τη μακροζωία του.

Το προσδόκιμο
Σύμφωνα πάντως με τα στοιχεία της HelpAge, το προσδόκιμο ζωής για όσους είναι 60 ετών ανέρχεται στα 24 έτη και το προσδόκιμο ζωής με καλή υγεία φθάνει στα 17,4 έτη, που είναι οριακά χαμηλότερο από τα αντίστοιχα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα. Όσο για το μέσο εισόδημα για τους άνω των 60 ετών, είναι υψηλότερο από το μέσο εισόδημα του υπόλοιπου πληθυσμού (106%), όμως οι επιμέρους δείκτες δεν είναι καθησυχαστικοί. Το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι χαμηλά, στα 26.215 δολάρια, ενώ και το ποσοστό όσων παίρνουν σύνταξη άνω των 65 ετών είναι στο 77,4%, χαμηλότερα από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ποσοστά τα οποία και στις δύο περιπτώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το τι επίκειται το αμέσως προσεχές διάστημα...
Πιο πολλοί θάνατοι από τις γεννήσεις
Ραγδαίες αναμένονται οι αλλαγές στη σύνθεση του ελληνικού πληθυσμού, καθώς ακόμη και στο κοντινό 2025, σε μόλις δέκα χρόνια από σήμερα, οι θάνατοι θα υπερτερούν των γεννήσεων, οι άνω των 65 ετών Έλληνες θα έχουν υπερβεί το 22% ενώ τα πρώτα σημάδια επιδείνωσης της υγείας των πολιτών εξαιτίας της οικονομικής κρίσης θα είναι ορατά.
Σύμφωνα με τον κ. Κοτζαμάνη, στο κοντινό 2025, οι αλλαγές θα είναι σφοδρές:   
- Ο πληθυσμός της Ελλάδας θα υπολείπεται κατά περίπου 300-400 χιλιάδες αυτού του 2015.
- Τα φυσικά (γεννήσεις - θάνατοι) ως και τα μεταναστευτικά ισοζύγια (είσοδοι - έξοδοι) την επόμενη δεκαετία θα είναι αρνητικά.
-  Η δημογραφική γήρανση θα συνεχιστεί καθώς το ποσοστό των άνω των 65 ετών το 2025 θα υπερβεί πιθανότατα το 22% του συνολικού πληθυσμού και οι άνω των 85 ετών θα αποτελούν σχεδόν το 15% της ομάδας των 65+ (υπενθυμίζεται πως στις αρχές της δεκαετίας του 1950 οι 65+ αποτελούσαν μόλις το 6,7% του συνολικού πληθυσμού, οι δε 85+ μόλις το 0,4% αντίστοιχα) ενώ η μέση ηλικία θα ξεπεράσει τα 45 έτη.
- Το προσδόκιμο ζωής στη γέννηση (ο μέσος όρος ζωή) δεν θα μειωθεί σημαντικά, ενώ η πιθανότητα να αυξηθούν τα χρόνια ζωής πριν από τον θάνατο σε κακή κατάσταση υγείας είναι ισχυρή.
- Η γονιμότητα των γενεών που γεννήθηκαν τη δεκαετία 1975-1990 θα περιοριστεί πιθανότατα σε 1,4 παιδιά ανά γυναίκα.
Στον δρόμο της σύνταξης ένας στους τέσσερις Έλληνες
Το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού στην Ελλάδα είναι σύμφωνα και με τη μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «The 2015 Ageing Report» μία από τις βασικές προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η χώρα μας έως το 2060. Από 11 εκατ. το 2013, ο πληθυσμός της Ελλάδας εκτιμάται ότι θα μειωθεί έως το 2060 κατά 2,4 εκατ. άτομα, φτάνοντας τα 8,6 εκατ. άτομα. Αντίθετα, στη Γαλλία προβλέπεται αύξηση του πληθυσμού στα 75,7 εκατ. το 2060, από 65,7 εκατ. το 2013.

Οπως επισημαίνει σε έκθεσή της η Alpha Bank, η προσδοκώμενη μείωση του πληθυσμού στην Ελλάδα οφείλεται στο χαμηλό ποσοστό γονιμότητας, που αναμένεται να διαμορφωθεί στο 1,58 το 2060, όταν ο μέσος όρος της Ευρωζώνης θα είναι 1,72, που δεν αντισταθμίζεται από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά τη γέννηση και από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής των ατόμων που είναι στα 65 έτη. Οσον αφορά την ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού, το 2060 αναμένεται αύξηση της ηλικιακής ομάδας 65+ στο 33% του συνόλου του πληθυσμού, από 20,3% το 2013, ενώ το ποσοστό ηλικιακής ομάδας 0-14 θα μειωθεί στο 12,9% το 2060, από 14,6% το 2013.

Οι φόροι
Στο μεταξύ, αντιμέτωπα με υψηλότερους φόρους και ακόμη μικρότερες συντάξεις αναμένεται να είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν το 2000 στην Ελλάδα, καθώς όταν φθάσουν στην ηλικία των 50, θα ζουν σε μια χώρα υπερηλίκων, των οποίων θα πρέπει να πληρώνουν τις συντάξεις και τις κοινωνικές δαπάνες.
Η μελέτη για τη γήρανση του πληθυσμού και τα συνταξιοδοτικά συστήματα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης για το 2015 περιγράφει μια εφιαλτική εικόνα, καθώς το ποσοστό των ατόμων άνω των 65 ετών ως προς τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό που βρίσκεται μεταξύ 15 και 64 ετών αυξάνεται σταδιακά από το 31% το 2013 στο 42% το 2030 και στο εφιαλτικό  61% το 2060. Με δεδομένο μάλιστα ότι και το ποσοστό των εργαζομένων στις παραγωγικές ηλικίες των 15-64 ετών επίσης μειώνεται σταδιακά στα 4,6 εκατ. από 7,2 εκατ. το 2013, είναι σαφές ότι δημιουργούνται σοβαρές αδυναμίες στο συνταξιοδοτικό και ασφαλιστικό μας σύστημα σε βάθος χρόνου.
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ), που υλοποιεί δράσεις για την παράταση του επαγγελματικού βίου στο πλαίσιο της προώθησης της ενεργούς γήρανσης, επισημαίνει ότι κατά την περίοδο 2015-2035, όταν η λεγόμενη «γενιά των baby-boomers» θα βγει στη σύνταξη, το ασφαλιστικό σύστημα θα δεχθεί μια πρωτόγνωρη πίεση, και μάλιστα ανεξάρτητη από την κρίση. Σε συνθήκες δε οικονομικής κρίσης και αυξανόμενης ανεργίας, η κατάσταση γίνεται πιο ασφυκτική. Αναλυτικά, εκτιμάται ότι μέσα στα επόμενα 5 χρόνια, στα όρια συνταξιοδότησης θα είναι ένας στους τέσσερις Έλληνες.

Μελέτη-σοκ
Στην τελευταία επίσημη αναλογιστική μελέτη που έστειλε η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το δημογραφικό περιγράφεται ως η θρυαλλίδα που αναμένεται να τινάξει το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στον αέρα. Σύμφωνα με αυτήν, το 2060, έξι στα δέκα άτομα του ενεργού πληθυσμού θα είναι άνω των 65 ετών ενώ ένας στους τέσσερις Έλληνες ηλικίας από 65 έως 74 ετών θα  εργάζεται. Το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης θα είναι 71,9 ενώ το άθροισμα της κύριας και επικουρικής σύνταξης θα έχει μειωθεί δραματικά. Το ποσοστό αναπλήρωσης για το σύνολο των συνταξιοδοτικών δαπανών, από 80% σήμερα θα πέσει στο 56,8%. Η σημαντική μείωση μάλιστα ξεκινά από το 2020, όταν το ποσοστό αναπλήρωσης θα έχει ήδη μειωθεί στο 64,6%.
Όλα αυτά βέβαια χωρίς να έχουν ληφθεί υπόψη οι αλλαγές που ψηφίστηκαν με το 3ο μνημόνιο, αλλά και αυτές που θα συμφωνηθούν εντός του τρέχοντος έτους, στο πλαίσιο της νέας ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.
Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο της μελέτης αφορά την εξάρτηση των ηλικιωμένων από τον συνεχώς μειούμενο ενεργό πληθυσμό. Το 2060, 6 στα 10 άτομα που συμπεριλαμβάνονται στον ενεργό πληθυσμό θα είναι άνω των 65 ετών, από 3 στους 10 σήμερα. Ακόμη μεγαλύτερη αναμένεται η συμμετοχή των ηλικιωμένων μεταξύ 55-64 ετών (78% το 2060 από 42,4% το 2013).
Η επικίνδυνη γήρανση του πληθυσμού θα έχει ως αποτέλεσμα να παραμένουν στην αγορά εργασίας ολοένα και μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα. Ετσι, ενώ το 2013 μόλις 4,9% του εργατικού δυναμικού ήταν ηλικίας από 65 έως 74 ετών, το 2030 το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 14,3% και το 2060 εκτινάσσεται στο 24,4%. Το 2026, η μέση ηλικία του εργατικού δυναμικού της χώρας θα είναι 44 ετών, από 39 σήμερα. Η μέση πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης για τους άνδρες θα αυξηθεί από 61 ετών το 2013 σε 64,9 το 2020, 65,9 το 2030 και 67,5 το 2060 και για τις γυναίκες, από 61,2 το 2013, σε 64,8 το 2020, 65,5 το 2030 και θα φθάσει τα 67,1 το 2060.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, προκαλώντας τεράστιο πρόβλημα βιωσιμότητας στα ασφαλιστικά συστήματα της Ε.Ε.

Κατεβάστε ΕΔΩ! το πρωτότυπ.

[12 3 4  >>