Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

2015-09-21. Ηττήθηκε η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στο μεταναστευτικό

on Monday, 21 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Δρ Μελέτης Η. Μελετόπουλος, Διευθυντής της Νέας Πολιτικής, Συνεργάτης μας.

2015-09-21.  Ηττήθηκε η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στο μεταναστευτικό

Μπροστά στο πρωτοφανές, ιστορικών διαστάσεων κύμα μετακίνησης πληθυσμών προς τα δυτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση «κόπηκε» στις εξετάσεις. Στα εύκολα λειτουργεί αποτελεσματικά, στα δύσκολα όμως υπερίσχυσαν οι μικρο-εθνικές λογικές, η περιχαράκωση, η επαρχιωτική λογική.
Φράχτες υψώνονται, εθνικοί στρατοί ενεργοποιούνται, ο καθένας μεριμνά για τον εαυτό του, όλοι αδιαφορούν για όλους και η Συνθήκη Σένγκεν αποτελεί ήδη μνημείο της ευρωπαϊκής ιστορίας. Μεθοριακές χώρες, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, αφήνονται να μεταβληθούν σε αποθήκες ανθρώπων, με προφανή κίνδυνο αποσταθεροποίησης. Η επί δεκαετίες καλλιεργούμενη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη εξατμίσθηκε. Ο δε ανθρωπισμός έδειξε τα όριά του. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Αλλά δεν είναι μόνον η απαράδεκτη στάση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και η κατάρρευση κάθε απόπειρας συλλογικής αντιμετώπισης του μεγαλύτερου προβλήματος που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή ήπειρος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι και η εξίσου απαράδεκτη αδράνεια και αδιαφορία μπροστά στην πηγή του προβλήματος.
Οι δυστυχείς που σωρεύονται στα νησιά του Αιγαίου, μετά στον Πειραιά και κατόπιν επιχειρούν να προωθηθούν δυτικά, δεν εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους για τουρισμό ή έστω για μία καλύτερη τύχη. Αλλά για να αποφύγουν τον αποκεφαλισμό, τον λιθοβολισμό, την σταύρωση, την υποδούλωση από τους τζιχαντιστές και την επιστροφή στον Μεσαίωνα, και να γλυτώσουν τα παιδιά τους από την δουλεία και τον πόλεμο.
Η μόνη πραγματική λύση του προβλήματος είναι η Δύση (ΗΠΑ και ΕΕ), που διαθέτει πραγματική δύναμη πυρός και οικονομικούς πόρους, πρώτον να παρέμβει άμεσα για να σταματήσει την αιματοχυσία, να αποκαταστήσει την εθνική ακεραιότητα και κάποιον στοιχειώδη μηχανισμό διακυβέρνησης στην Συρία και στο Ιράκ. Και, δεύτερον, να χρηματοδοτήσει σε πρώτη φάση την επιβίωση και σε δεύτερη φάση την ανάπτυξη των λαών σε αυτές τις χώρες.
Αυτό ασφαλώς προϋποθέτει μία εξωστρεφή στροφή της αμερικανικής πολιτικής, που «έχει καεί με τον χυλό και φυσάει και το γιαούρτι», και την ενεργοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Επίσης σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει να υπάρξει στενή συνεργασία ολόκληρου του δυτικού κόσμου με την Ρωσσία.
Δεν πρόκειται για φιλανθρωπία ούτε για αποικιοκρατία, αλλά για την διάσωση της παγκόσμιας ειρήνης και ασφαλώς την επιβίωση της ίδιας της Ευρώπης.

2015-09-29. Χωματερή ή ακρίτες

on Monday, 28 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πρώην υπουργός, .

2015-09-29. Χωματερή ή ακρίτες

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής 2015/09/28

Η Ελλάδα έχει μια μεγάλη ευκαιρία με το μεταναστευτικό. Να επιβεβαιώσει τη θέση της ως πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προωθώντας τα εθνικά της συμφέροντα. Όταν διεκδικούμε με αγωγούς και οδικούς άξονες τη θέση του διαμετακομιστικού κέντρου σε μεταφορές και ενέργεια, οφείλουμε, πολύ περισσότερο, να το σχεδιάσουμε για τις αναπόφευκτες πλέον μετακινήσεις πληθυσμών.

Οι μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη θα συνεχισθούν για πολλά χρόνια και θα αποτελέσουν τη δεύτερη, μετά το κοινό νόμισμα, μεγάλη δοκιμασία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Τα ανοιχτά σύνορα
και η ελεύθερη διακίνηση των πολιτών της είναι πυλώνες της Ένωσης. Οι ροές μεταναστών και οι απειλές τζιχαντιστών θα αυξήσουν τον σκεπτικισμό, ιδιαίτερα σε χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά.

Η ευκαιρία της Ελλάδας είναι να φυλάξει τα σύνορα. Οχι να τα κλείσει ούτε να τα περιορίσει. Να χρησιμοποιήσει το πρόβλημα που αφορά όλη την Ευρώπη ώστε να αξιοποιήσει τη διφυή της υπόσταση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Μέσα από το ζήτημα που απασχολεί όλη την Ευρώπη είναι η ευκαιρία μας να προωθήσουμε εθνικά συμφέροντα κι όχι να παρακαλάμε ή να απειλούμε άσφαιρα για το μνημόνιο και το χρέος. Μια «εθνική ομάδα» χρειάζεται να επεξεργασθεί, αξιοποιώντας και τη θέση του Έλληνα επιτρόπου της Ένωσης, ένα τρίπτυχο πολιτικών.

Να προτείνει, να συμφωνήσει και να εφαρμόσει ευρωπαϊκές πολιτικές συνεργασίας με την Τουρκία και τις άλλες χώρες πρώτης υποδοχής. Για την ταυτοποίηση και αρχική μέριμνα των προσφύγων. Με τυποποιημένα, ενιαία ευρωπαϊκά κριτήρια. Με κάρτα, ταυτότητα, διαβατήριο πρόσφυγα.

Να εκπροσωπήσει την Ένωση στις συμφωνίες περιορισμού της εκμετάλλευσης διακίνησης από τους δουλεμπόρους και τα κυκλώματα που αναπτύσσονται σε όλες τις χώρες υποδοχής, της ίδιας της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Η παράνομη διακίνηση και εκμετάλλευση χρειάζεται να περιγραφούν νομικά, να κολασθούν ποινικά και να κατασταλούν αποτελεσματικά.

Να οργανώσει τις υποδομές και την επιμελητεία (logistics) για την αξιοπρεπή κι ανθρώπινη μεταχείριση και μεταφορά των προσφύγων εντός της Ενωσης και κατά τον χρόνο παραμονής τους στη χώρα. Ενα
πολύ απλό παράδειγμα. Στα πλοία που μεταφέρονται, στις πόλεις που ξεβράζονται δεν υπάρχει ενημερωτικό υλικό, χάρτες, τηλέφωνα πρώτης ανάγκης ούτε εφαρμογές για κινητά -το κινητό είναι η πυξίδα του πρόσφυγα- ώστε οι άνθρωποι να νιώσουν άνθρωποι και όχι αγέλη φοβισμένων ζωντανών.

Η προσπάθεια οφείλει να είναι εθνική, ο σχεδιασμός μακροπρόθεσμος, τα γεωπολιτικά, οικονομικά και στρατηγικά οφέλη εμφανή. Το Αιγαίο γίνεται όντως θάλασσα συνεργασίας, τα σύνορα ευρωπαϊκά, οι δραστηριότητες εφαρμογής του σχεδίου αναπτύσσουν με ευρωπαϊκούς πόρους υποδομές και υγιή επιχειρηματικότητα στα νησιά και στην ενδοχώρα. Στη χώρα μας οι απόψεις που διατυπώθηκαν για το ζήτημα κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην επίτευξη του εθνικού στόχου. Η μεν στέκεται στην απαράδεκτη αλλά εντελώς συνήθη μπαγαποντιά των επιτήδειων, που παίρνουν τρία ευρώ για να φορτίσουν τα κινητά των μεταναστών στα νησιά («τα νησιά πλουτίζουν»), οι δε έωλα υποστηρίζουν πως τα «ανοιχτά σύνορα», η αλλαγή δηλαδή πολιτικής τον Ιανουάριο 2015 έφερε το τσουνάμι στην Ελλάδα.

Αυτή η αντιπαράθεση δεν ήταν μόνο στείρα και ατελέσφορη. Γίνεται επικίνδυνη, γιατί έως ότου ξεκαθαρίσει η Ε.Ε. τις πολιτικές της -κάτι που δεν προβλέπεται να γίνει σύντομα-, η χώρα θα πλημμυρίσει από κουρασμένους, ταλαιπωρημένους ανθρώπους. Που δεν θα μπορούν να πάνε ούτε μπροστά -στην Ευρώπη- ούτε πίσω -στις χώρες τους. Οι πλατείες και να τους χωρούν δεν θα τους αντέχουν. Η διοίκηση και τα δίκτυα μέριμνας δεν επαρκούν να τους υποστηρίξουν. Θα γίνουμε χωματερή ανθρώπινη, αβάσταχτη και αδιέξοδη.

Δεν έχουμε λοιπόν την πολυτέλεια να συνεχίζεται αυτή η εκατέρωθεν άχρηστη πολυλογία. Ευτυχώς στη νέα κυβέρνηση σε αυτή τη θέση τοποθετήθηκε άξιος άνθρωπος, που έχει δώσει αγώνες πεδίου, που γνωρίζει από ανθρωπιστικές κρίσεις και διαθέτει τον κοινό νου της συνεννόησης. Έχουμε λοιπόν, έστω και καθυστερημένα, την ευκαιρία να προσφέρουμε λύση στους Ευρωπαίους εταίρους και για το δικό τους
πρόβλημα.

Να γίνουμε αυτό που είμαστε: ακρίτες της Ευρώπης.

Και να θυμηθούμε, από τις παραδόσεις και τα έπη μας, πως ο Ακρίτας που πέτυχε ήταν Διγενής, παιδί της συνεννόησης και υπερασπιστής μιας αυτοκρατορίας με υπερεθνικό πολιτισμό και γι’ αυτό με σύνορα.

2015-10-10. Δασικές Πυρκαγιές, Θεωρίες Συνωμοσίας και Πολιτική Βούληση

on Sunday, 11 October 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-10-10. Δασικές Πυρκαγιές, Θεωρίες Συνωμοσίας και Πολιτική Βούληση

Σήμερα, με τη περίοδο της δασοπροστασίας να έχει λήξει, μπορούμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια ψύχραιμη αποτίμηση αυτού του προβλήματος. Δεν έλειψαν φυσικά και φέτος οι καταστροφικές δασικές πυρκαγιές οι οποίες αποδόθηκαν, για άλλη μια φορά, στους προαιώνιους και ορκισμένους απανταχού της Γης και του Σύμπαντος εχθρούς της Ελλάδος, που συνεχίζουν να συνωμοτούν εναντίον μας και να κατακαίνε την πανέμορφη ελληνική φύση σε μια προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας. Η ίδια συνωμοσία συνεχίζεται ασταμάτητα κάθε καλοκαίρι με τους χουντικούς πράκτορες να παραδίδουν την εμπρηστική δάδα στους ανθρώπους της ΜΙΤ (τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών) και αυτοί με τη σειρά τους στους Ισραηλινούς της Μοσάντ (ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών). Στο καταστροφικό έργο συμμετέχουν ενεργά αναρχικές ομάδες, ορκισμένοι σλαβομακεδόνες και όργανα των ιμπεριαλιστών Αμερικάνων που επιθυμούσαν την ανατροπή των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Καραμανλή. Τη σκυτάλη (δάδα) τώρα φαίνεται να  παραλαμβάνουν οι άνθρωποι των Βρυξελλών και οι ντόπιοι υποστηρικτές τους σε μια απέλπιδα προσπάθεια ανατροπής της (πρώτης το καλοκαίρι, δεύτερης σήμερα) ελληνικής αριστερής κυβέρνησης. Τραγικό το επαναλαμβανόμενο μαρτύριο της χώρας και κωμικό συνάμα εάν δεν υπήρχαν οι νεκροί και τραυματίες της επαναλαμβανόμενης πύρινης λαίλαπας και οι τεράστιες υλικές και συχνά μη αναστρέψιμες οικολογικές ζημιές. Χωρίς να αμφισβητώ την πιθανότητα εμπλοκής, σε ορισμένες περιπτώσεις, οργανωμένων ξένων συμφερόντων (υπάρχει και δήλωση πρώην Τούρκου πρωθυπουργού) εκτιμώ ως αβάσιμες και σκόπιμες τις προσπάθειες ενοχοποιήσεως «σκοτεινών δυνάμεων» που αποσκοπούν στην πολιτική εκμετάλλευση αλλά και στη συγκάλυψη της παντελούς έλλειψης συνολικής κρατικής αντιπυρικής πολιτικής.
Είναι γεγονός ότι κάθε καλοκαιρινή περίοδο και ειδικά σε διαστήματα ενδυνάμωσης των ανέμων, δεκάδες εστίες πυρκαγιών εκδηλώνονται σε όλη την επικράτεια. Η ψυχρή επιστήμη της στατιστικής εύκολα μπορεί να μας αποκαλύψει τη σε βάθος χρόνου σύνδεση καιρικών συνθηκών με εκδηλώσεις πυρκαγιών και δη των πλέον καταστρεπτικών. Φυσικά η συνομωσιολογική πτέρυγα θα αντιτείνει ότι οι εμπρησμοί σκόπιμα σημειώνονται τις ημέρες υψηλής επικινδυνότητος ώστε να επιφέρουν καταστρεπτικά αποτελέσματα σε περιουσίες αλλά και να προκαλέσουν αίσθημα ανασφάλειας. Θα καταφύγουμε και πάλι στα στατιστικά στοιχεία για να προσδιορίσουμε τον ανά έτος αριθμό των πυρκαγιών που αποδίδονται αποδεδειγμένα ή πιθανολογούμενα σε εμπρησμούς. Τα στοιχεία αυτά ας τα συγκρινόμενα με ανάλογες στατιστικές γειτονικών κρατών της Μεσογείου. Χωρίς να έχω πρόσβαση στις επίσημες και πλήρεις στατιστικές της Πυροσβεστικής Υπηρεσίες εκτιμώ ότι οι αριθμοί δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη σατανικού σχεδίου καταστροφής της χώρας. Αντίθετα, συχνά έχω παρατηρήσει στα «ψιλά γράμματα» των εφημερίδων τις τελεσίδικες καταδίκες δημοτικών αρχόντων για εξ’ αμελείας πρόκληση πυρκαγιών από τη λειτουργία δημοτικών χώρων συγκέντρωσης απορριμμάτων (παρανόμων ως επί το πλείστον). Επίσης συχνό και το φαινόμενο πρόκλησης πυρκαγιών από ένα πεπαλαιωμένο και μη καλά συντηρούμενο ηλεκτρικό δίκτυο αλλά και από τις κοστοβόρες ντιζελοκίνητες αμαξοστοιχίες του ΟΣΕ.  Ακόμη όμως πιο τραγικές είναι οι περιπτώσεις ανευθυνότητος των συμπολιτών μας με κάθε είδους επικίνδυνες εργασίες στην ύπαιθρο κατά τη διάρκεια θυελλωδών ανέμων και χωρίς τη λήψη ουδενός μέτρου ασφαλείας. Τα κροκοδείλια δάκρυα των δημοτικών αρχόντων μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και οι καταγγελίες τους για σχέδιο εμπρησμών του όμορφου και αποπυρηνικοποιημένου (παλαιά μόδα) δήμου τους απλά προσπαθούν να συγκαλύψουν την παντελή τους αδιαφορία για αντιπυρική προστασία και για τη μη εφαρμογή των νόμων που προβλέπουν πρόστιμα στις δεκάδες βραδυφλεγείς εμπρηστικές βόμβες των μη αποψιλωμένων εκτάσεων των αγανακτισμένων δημοτών-ψηφοφόρων. Συγκινητικές και οι εκκλήσεις των πολιτικών που αναζητούν τη δημοσιότητα στις καμένες εκτάσεις όπου με την ογκώδη ανεπάρκεια τους επιζητούν να αναλάβουν συντονιστικό ρόλο στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. Το πλέον όμως συγκινητικό είναι η εξαγγελία μέτρων ανακούφισης των πληγέντων από τους ίδιους ανεύθυνους πολιτικούς που επί δεκαετίες εμποδίζουν την κατάρτιση και λειτουργία ενός κτηματολογίου που θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό τους εμπρησμούς για καταπάτηση δασικών εκτάσεων από οικοπεδοφάγους και για δημιουργία βοσκοτόπων («να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω λάδι» που λέει και ο λαός μας).
Ψύχραιμη όμως πάντα η αντιπολίτευση καταγγέλλει την κρατική ανεπάρκεια, ανετοιμότητα και την έλλειψη στοιχειωδών μέτρων προστασίας ξεχνώντας ότι προ μηνών (ή ετών) ασκούσε κυβερνητικά καθήκοντα και επιδείκνυε την ίδια ανικανότητα. Αμφότεροι όμως, πρέπει να αναγνωρίσουμε, ότι δίδουν τα εύσημα στους ανθρώπους των κρατικών υπηρεσιών που με αυτοθυσία και αυταπάρνηση δίνουν την άνιση μάχη με τις φλόγες για να σώσουν τις ζωές και τις περιουσίες των συμπολιτών μας. Βέβαια με τα εύσημα μόνο δεν πετάνε τα πυροσβεστικά μέσα, ούτε κινούνται και συντηρούνται τα οχήματα ούτε καλύπτονται οι στοιχειώδεις βιοτικές ανάγκες των λειτουργών τους. Όποτε μάλιστα ένα ατύχημα ή κακοτοπιά συμβεί, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος αναζητά τον υπεύθυνο των σωμάτων ασφαλείας, πυροσβεστικής, ενόπλων δυνάμεων που δεν ανταποκρίθηκε στην αποστολή του παραμερίζοντας τις δεκάδες παραλείψεις των υπολοίπων εκλεγμένων.
Ας σοβαρευθούμε επιτέλους και να αφήσουμε τους ειδικούς να εκτελέσουν το δύσκολο έργο της πρόληψης πρωτίστως και δευτερευόντως της κατάσβεσης των πυρκαγιών. Νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει, καίτοι ορισμένες παρεμβάσεις είναι χρήσιμες, αλλά υστερούμε στην υλοποίηση. Δηλώσεις περί σκοτεινών σχεδίων αποσταθεροποίησης δεν βοηθούν στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών και μάλλον δημιουργούν στην κοινωνία ένα αρνητικό κλίμα ανασφάλειας. Αν υπάρχουν ενδείξεις, αποστολή της πολιτείας είναι να διερευνήσει με τα όργανα της (ΕΛΑΣ, ΕΥΠ, Πυροσβεστικό Σώμα κλπ) προς κάθε κατεύθυνση και να οδηγήσει τους υπευθύνους στη δικαιοσύνη παρέχοντας τα αναγκαία στοιχεία. Όλα τα υπόλοιπα είναι προφάσεις «εν αμαρτίες» για τις προαναφερθείσες χρόνιες δυσλειτουργίες, και υποδηλώνουν την αδυναμία χειρισμού κρίσεων εκ μέρους των κυβερνώντων και κυρίως την απροθυμία ανάληψης πολιτικού κόστους για την εφαρμογή παγκοσμίως γνωστών λύσεων και πρακτικών οι οποίες περιορίζουν μεν αλλά δεν μηδενίζουν το οξύτατο αυτό πρόβλημα.

2015-11-15. ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΜΒΗ ΤΗΣ 13ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

on Sunday, 15 November 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2015-11-15. ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΑΤΟΜΒΗ ΤΗΣ 13ΗΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Με την τρομοκρατική ισλαμική φρίκη στο Παρίσι ακόμη νωπή, κρίνεται σκόπιμη μία σύντομη αποτίμηση της παρουσίας του Ισλάμ στην Ευρώπη, καθ’ όσον αυτή εξελίσσεται και διογκώνεται, με επιπτώσεις δυσοίωνες και μάλλον καθοριστικού χαρακτήρα για το μέλλον.
Το ακραίο Ισλάμ δεν μετέρχεται «εξαναγκαζόμενο» βιαίων τρομοκρατικών μεθόδων «αμυνόμενο» κατά της Δύσεως, όπως διατείνονται ορισμένοι «ανθρωπιστές»  συμπολίτες μας. Αφθονούν τα καθημερινά παραδείγματα αντιστοίχων τρομοκρατικών ενεργειών το ίδιο βίαιων και μεταξύ αντιμαχομένων μουσουλμανικών θρησκευτικών δογμάτων (π.χ. βόμβες σε τζαμιά Σουνιτών ή Σιιτών, μαζικές δολοφονίες αμάχων διαφορετικών φυλών και δογμάτων κ.λπ.). Είναι ο θεοκρατικός φανατικός Δογματισμός αυτός που επιβάλλει την βία ως «θεάρεστο έργο» στην οικογενειακή (π.χ. λιθοβολισμός θυγατέρας ή συζύγου για λόγους τιμής, βασανιστήρια σε κορίτσια που επιθυμούν να μορφωθούν, κλειτοριδεκτομή γυναικών κ.λπ.), κοινωνική (π.χ. δημόσιοι ακρωτηριασμοί και βασανισμοί πολιτών, βίαιη στρατολόγηση ανηλίκων κ.λπ.), πολιτισμική (εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες μειονοτήτων, καταστροφή πολιτισμικών μνημείων) και διακρατική συμπεριφορά (δημιουργία παγκοσμίου Χαλιφάτου με κάθε κόστος).
Πολλοί ισχυρίζονται ότι η βία εντοπίζεται στο μικρό ποσοστό του ακραίου Ισλάμ, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των «μετριοπαθών» μουσουλμάνων είναι δυνατόν να συνυπάρχει με τους Δυτικούς, σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία. Η πολυετής εμπειρία παρουσίας «μετριοπαθών» μουσουλμάνων στις Δυτικές κοινωνίες παρουσιάζει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
1.Η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων στην Ευρώπη, έχει «γκετοποιήσει» την ζωή της, δεν υιοθετεί τις αξίες της χώρας που τους φιλοξενεί και δεν ενσωματώνεται στην κοινωνία.
2.Πέραν των εκατοντάδων χιλιάδων εισερχομένων ετησίως στην Ευρώπη, οι μουσουλμάνοι της Ευρώπης γεννούν με ρυθμό πολλαπλάσιο από αυτόν των γηγενών Ευρωπαίων.
3.Μετά την ευρωπαϊκή ευφορία των δεκαετιών 1980 και 1990 περί του οράματος της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, σήμερα οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες ομολογούν ότι το πείραμα απέτυχε.
4.Με την πάροδο του χρόνου και καθώς η μουσουλμανική κοινότητα διευρύνεται, αρχίζει να διεκδικεί επιθετικά ότι τους επιτάσσει η θρησκεία τους στα σχολεία, στο φαγητό και κυρίως στον τρόπο συμπεριφοράς των Δυτικών έναντι των θρησκευτικών τους «ευαισθησιών» (π.χ. σκίτσα Μωάμεθ). Στο πλαίσιο του δογματισμού της, η κοινότητα δημιουργεί άτυπη μουσουλμανική αστυνομία προκειμένου να διασφαλίζει την μη ενσωμάτωση των μελών της στις Δυτικές συνήθειες (ενδυμασία, φαγητό, μουσική, ελεύθερη σκέψη και έκφρασηκ.λπ). Οι αντιδράσεις τους εκδηλώνονται  συχνά με βία και αίμα.
5.Όταν το πληθυσμιακό ποσοστό τους το επιτρέπει, εκμεταλλεύονται τις δυτικές δημοκρατικές διαδικασίες και διεκδικούν αυτοδιοίκηση ή αυτονόμηση προκειμένου να εφαρμόζεται ο ισλαμικός νόμος. Σε άλλες χώρες του κόσμου όπου το ισλαμικό στοιχείο είναι περισσότερο έντονο, δημιουργούνται ένοπλες παραστρατιωτικές ομάδες με επιθετική βίαιη τρομοκρατική δράση.
6.Ευρωπαίοι «μετριοπαθείς» μουσουλμάνοι δεύτερης και τρίτης γενεάς εντάσσονται με ευκολία στο ακραίο Ισλάμ, με ότι αυτό συνεπάγεται.
7.Μετά από κάθε «θεάρεστη» πράξη του ακραίου Ισλάμ, δεν έχει παρατηρηθεί μαζική αντίδραση των «μετριοπαθών» μουσουλμάνων και πολύ περισσότερο παράδοση από αυτούς, έστω και ενός ακραίου μουσουλμάνου στις αρχές. Αντιθέτως παρατηρείται χλιαρή (επιβαλλόμενη για λόγους διπλωματίας) φραστική αποδοκιμασία από τους εκπροσώπους των μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη, ενώ στον υπόλοιπο κόσμο οι «μετριοπαθείς» μουσουλμάνοι πανηγυρίζουν δημόσια για τα «κατορθώματα» αυτών που θεωρούν ως «μάρτυρες - πρότυπα».   
Η χώρα μας ειδικότερα αντιμετωπίζει οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα οι επιπτώσεις του οποίου θα υποδιπλασιάσουν τον ελληνικό πληθυσμό στα μέσα του 21ου αιώνος. Επιπλέον η γεωγραφική θέση της χώρας την θέτει στο επίκεντρο της ροής των μεταναστευτικών μουσουλμανικών ρευμάτων από την Ασία και την Αφρική. Εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνων λαθρομεταναστών κατοικούν ήδη στην χώρα μας και ο αριθμός τους αυξάνεται ραγδαία. Τέλος η Τουρκία (και άλλα ξένα κέντρα) διεκδικούν την προστασία και καθοδήγηση των μουσουλμάνων της χώρας μας, με ότι αυτό σημαίνει για την εσωτερική μας ασφάλεια. Εάν τα ευρωπαϊκά κράτη κλείσουν τα σύνορά τους, ο εγκλωβισμός εκατομμυρίων μεταναστών στην Ελλάδα θα επιφέρει δομικές καθοριστικές ανατροπές στην χώρα.
Τα ανωτέρω συνιστούν απειλή όχι μόνο κατά των Εθνικών Ζωτικών μας Συμφερόντων αλλά και κατά των Εθνικών Συμφερόντων Επιβιώσεως των Ελλήνων. Η ελληνική ηγεσία θα πρέπει ταχέως να αναθεωρήσει τις «διεθνιστικές» της ευαισθησίες και να συνειδητοποιήσει ότι έχει εκλεγεί από Έλληνες πολίτες προκειμένου να προασπίζει τα Ελληνικά Εθνικά Συμφέροντα.  Αυτή είναι η μοναδική της αποστολή ενώ τα υπόλοιπα αποτελούν έργο ΜΚΟ και Διεθνών Οργανισμών. Η ελληνική πολιτική θα πρέπει να βασισθεί στους ακόλουθους άξονες:
1.Να πείσει την ΕΕ για ουσιαστική συνδρομή και συμμετοχή στην αποτροπή και αναχαίτιση του λαθρομεταναστευτικού φαινομένου  στα ελληνικά/ευρωπαϊκά σύνορα, με ταυτόχρονες ευρωπαϊκές ενέργειες (όχι κατευναστικού χαρακτήρα) έναντι της Τουρκίας.
2.Στα πλαίσια των συμμαχιών, να συμβάλει με κάθε τρόπο στην λήξη του πολέμου στην Συρία.
3.Να εφαρμοσθούν επακριβώς τα κριτήρια που προβλέπονται στις Διεθνείς Συνθήκες περί προσδιορισμού των προσφύγων και διαχωρισμού αυτών από τους υπολοίπους λαθρομετανάστες (ενδεχομένως κυβερνητικά όργανα να έσφιξαν στοργικά στην αγκαλιά τους κάποιους από τους μακελλάρηδες των Παρισίων, που πέρασαν από την Λέρο ως «Σύροι πρόσφυγες»).
4.Να θεσπισθούν συγκεκριμένα ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια εισόδου μεταναστών στην χώρα.
5.Να ληφθεί σειρά αυστηρών μέτρων και προϋποθέσεων παραμονής αλλοδαπών μεταναστών (και ιδιαίτερα μουσουλμάνων) τα οποία να διασφαλίζουν την απαιτούμενη αποτροπή, καθώς και την ένταξή τους στην κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπεινα αναθεωρηθεί ο νόμος περί ιθαγένειας και να μετατραπεί από τον πλέον ελαστικό της Ευρώπης που είναι τώρα στον πλέον αυστηρό. Επιπλέον η υιοθέτηση των αξιών, προτύπων και τρόπου ζωής της φιλοξενούσης χώρας θα πρέπει να αποτελεί απαίτηση εφαρμοστέα υποχρεωτικά.
6.Να διενεργηθεί αναθεώρηση της οργανωτικής, ποσοτικής και ποιοτικής δομής της δημόσιας ασφάλειας στο εσωτερικό της χώρας, βάσει των νέων δεδομένων καθώς και της δυναμικής αυτών, με ανάλογη τροποποίηση του σχετικού νομικού πλαισίου, σύμφωνα και με την πρακτική άλλων ευρωπαϊκών κρατών.
7.Σε συνεργασία με την Εκκλησία της Ελλάδος, να αναληφθούν άμεσα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση του δημογραφικού ζητήματος των Ελλήνων πολιτών.
8.Να υπάρξει διαχρονική, συστηματική και συνεπής επένδυση στην παιδεία και τον πολιτισμό προκειμένου να διατηρηθεί η εθνική μας ταυτότητα και η εθνική μας παιδεία εκτός από την παροχή τεκμηριωμένη γνώσεως να γαλουχεί ενσυνείδητους Έλληνες πολίτες.
Η Δύση ως παγκόσμια όαση Δημοκρατίας, ελευθερίας σκέψεως και εκφράσεως, ισότητος πολιτών και φύλων, ίσων ευκαιριών και ευημερίας, μορφώσεως, πολιτισμού και τέχνης θα πρέπει να αυτοπροστατευθεί από την εκ των έσω άλωσή της. Το όλο θέμα δεν είναι θρησκευτικό ή ξενοφοβικό. Πρόκειται για την διαφύλαξη του κοσμικού κράτους και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, αξίες οι οποίες κατακτήθηκαν με μεγάλεςθυσίες μέσω των αιώνων. Οι ανθρωπιστικές, δημοκρατικές και ανεξίθρησκες επιφυλάξεις και ευαισθησίες πολιτικών  μας δεν θα έχουν αντίκρυσμα εάν καταλυθεί η κοιτίδα τους. Το διακύβευμα δεν είναι η θρησκεία του Ισλάμ αλλά οι πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές επιπτώσεις του θεοκρατικού δογματικού φανατισμού του, οι οποίες βρίσκονται στον αντίποδα των Δυτικών κοσμικών και ανθρωποκεντρικών αξιών.
Η γηράσκουσα Ευρώπη η οποία δεικνύει σημάδια κοπώσεως και εκφυλισμού, δεν πρέπει να πέσει θύμα του αξιακού της συστήματος, όταν η δράση των επιδόξων καταλυτών στο εσωτερικό της, δεν διαπνέεται από αντίστοιχες αναστολές. Οι μετανάστες της Ευρώπης που επιθυμούν να μεταφέρουν (και αργότερα να επιβάλουν) τον Ισλαμικό τρόπο ζωής στην «άπιστη» και «αμαρτωλή» Δύση θα πρέπει να εκδιώκονται προς οιονδήποτε μουσουλμανικό χώρο της υφηλίου, προκειμένου να διάγουν ανεμπόδιστα τον επιθυμητό γι αυτούς βίο. Η Ευρώπη οφείλει να θέτει αυστηρούς όρους και κανόνες ενσωματώσεως των μεταναστών με άμεση απέλαση των μη συμμορφουμένων. Το τυφλό μαζικό κτύπημα στο Παρίσι θα πρέπει αντί να προβληματίζει τους στοχαστικούς και αναβλητικούς Ευρωπαίους ηγέτες, να τους χαλυβδώσει προκειμένου η Δύση να επικρατήσει στον κηρυγμένο πόλεμο δύο αντιπάλων κοσμοθεωριών.
Η έλλειψη μακροπρόθεσμης διακομματικής Εθνικής Στρατηγικής, με υπαιτιότητα όλων των κομμάτων εξουσίας, έχει καταδικάσει την Ελλάδα να έπεται των γεγονότων σε κάθε τομέα, μεταξύ των οποίων και στο εθνικό θέμα του τρίπτυχου «Δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ»(είναι χαρακτηριστικό ότι σε πρόσφατη συνδιοργάνωση ημερίδος της Ακαδημίας Αθηνών με το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, με κεντρικό θέμα την εσωτερική ασφάλεια της χώρας,στις 30 Οκτωβρίου 2015, πέραν του αναπληρωτού Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Εσωτερικών, ουδείς άλλος πολιτικός εκ των δεκάδων προσκληθέντων προσήλθε).
Είναι καιρός η κοινή γνώμηνα εγκαταλείψει τον παθητικό της λήθαργο, να τεθεί σε εγρήγορση πριν είναι αργά, να αναλογισθεί το μέλλον των παιδιών της και να πιέσει ανάλογα την Κυβέρνηση ώστε αυτή να αφιππεύση από το επικίνδυνο για την χώρα διεθνιστικό ρομαντικό της άρμα και να πράξει με ρεαλισμό τα δέοντα. Για όσους το λησμονούν, το έθνος συμπεριλαμβάνει τους απογόνους μας και οι ζώντες έχουν ιερό καθήκον να διασφαλίζουν το μέλλον τους και όχι να το υποθηκεύουν. Η Δημοκρατία και το αστικό κοινοβουλευτικό της σύστημα πρέπει να αυτοπροστατευθούν, με δρακόντεια μέτρα, άλλως με δική τους ευθύνη, το πολύ σημαντικό αυτό ζήτημα θα αφεθεί αποκλειστικά στα χέρια μη δημοκρατικών ακροδεξιών ιδεολογιών οι οποίες  θα αποτελειώσουν ότι ελεύθερο και Δημοκρατικό απομείνει στην Ευρώπη.

14 – Νοεμβρίου – 2015
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν.
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

2015-11-20. Και οι ευθύνες του Ισλάμ;

on Friday, 20 November 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, Αναδημοσίευση από την Καθημερινή 20/11/15

2015-11-20. Και οι ευθύνες του Ισλάμ;

Η μόνη θρησκεία που μπορείς να κατακρίνεις, να λοιδορήσεις ή και να χλευάσεις στην πολυπολιτισμική Ευρώπη είναι ο χριστιανισμός. Μπορείς να λες με όλη σου την άνεση πως ο χριστιανισμός δεν συμβιβάζεται με τις αξίες της σύγχρονης δημοκρατίας. Δεν κινδυνεύεις να σου προσάψουν μισαλλοδοξία, να σε κατηγορήσουν για αρτηριοσκληρωτικό συντηρητισμό. Το αντίθετο μάλιστα. Θα πάρεις δίπλωμα φιλελευθερισμού, περγαμηνές ανοχής, και τα αγήματα των προοδευτικών θα σου απονείμουν τις δέουσες τιμές. Αν όμως τολμήσεις και κατακρίνεις, ή έστω αμφιβάλλεις, για τη δυνατότητα του Ισλάμ να συνυπάρξει με τις αξίες που ο δυτικός πολιτισμός κατέκτησε ύστερα από αιώνες Ιστορίας, αμέσως θα σε κατατάξουν στο χοιροστάσιο του μισαλλόδοξου φυλετισμού, κάπου στο τελευταίο υπόγειο της κόλασης. Κοινώς, θα σου απαγορεύσουν να μιλάς.

Σκέψεις αναπόφευκτες όταν διαπιστώνεις, χωρίς να εκπλήττεσαι, πως η προοδευτική κοινή γνώμη, μετά τη σφαγή στο Παρίσι, αντί να αναρωτιέται με ποια όπλα θα αντιμετωπισθεί ο «Μαύρος Θάνατος», ενδιαφέρεται περισσότερο να αποδείξει ότι το Ισλάμ δεν ταυτίζεται με την τρομοκρατία. Και βέβαια δεν ταυτίζεται. Μήπως όμως σχετίζεται; Το είπε προχθές ο ιμάμης του Αμστερνταμ, Γιασίν Ελφορκανί: «Οι τρομοκράτες νομιμοποιούν θεολογικά τις πράξεις τους. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να λέμε: αυτό δεν έχει σχέση με το Ισλάμ». Αυτός τουλάχιστον δικαιούται διά να ομιλεί. Σε αντίθεση με τον πρόεδρο Ολάντ, που δεν δικαιούται να μιλάει για πόλεμο και οφείλει να σταματήσει να στέλνει Ραφάλ διότι προκαλεί τα ευγενή αισθήματα του «Ισλαμικού Κράτους». Ετσι λένε και γράφουν τα προοδευτικά παραμύθια, όπου στο τέλος όλα τελειώνουν με μια τεράστια αγκαλιά. Μόνον που, αν είσαι νεκρός, δεν μπορείς ούτε να αγκαλιάσεις ούτε να αγκαλιαστείς.

Σκέψεις αναπόφευκτες όταν ακούς και ξανακούς πως οι τρομοκράτες μπορεί να είναι τρομοκράτες του «Ισλαμικού Κράτους», όμως για την τερατογένεση ευθύνεται το γεγονός ότι γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στη Γαλλία αλλά αισθάνονται αποκλεισμένοι. Και αναρωτιέμαι ο αφελής. Δεν υπάρχουν παιδιά που δεν είναι μουσουλμάνοι, μπορεί να είναι παιδιά καθολικών, εβραϊκών ή και άθεων οικογενειών, είναι όμως εξίσου φτωχά και εξίσου αποκλεισμένα, γιατί δεν μπορούν να σπουδάσουν ή να βρουν δουλειά; Και γιατί αυτά δεν παίρνουν ένα καλάσνικοφ για να θερίσουν τους συνομηλίκους τους που πήγαν να ακούσουν ροκ; Ισως γιατί δεν τους λέει ο ιμάμης της συνοικίας τους πως η ροκ είναι η μουσική των απίστων, και δεν υπάρχει θέση για τους άπιστους στον κόσμο που έπλασε ο Αλλάχ.

Ας το πάρουμε απόφαση. Το μοντέλο της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, ακόμη κι αν δεν πέθανε, πνέει τα λοίσθια. Η μετακίνηση των πληθυσμών καταστρέφει τις ισορροπίες στις οποίες στηριζόταν. Η διάχυση της ισλαμικής τρομοκρατίας μεγαλώνει το χάσμα και την καχυποψία. Ας μη βαυκαλιζόμαστε. Η Ιστορία δεν προχωράει ούτε με καλές προθέσεις ούτε με ευγενείς ιδέες. Δυστυχώς.

Η Ευρώπη οφείλει να οπλισθεί πολιτισμικά, εκτός από όλα τα άλλα. Να εγκαταλείψει τις ηλίθιες ενοχές της και να αναδείξει τη σταθερότητα και την υπεροχή των αξιών της. Και η Ελλάδα θα πρέπει να ξυπνήσει από την «προοδευτική» –τρομάρα μου– νάρκη.

2015-12-11. ΔΙΑΛΥΣΗ του ελληνικού εθνικού κράτους

on Friday, 11 December 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Του Σάββα Καλεντερίδη

2015-12-11. ΔΙΑΛΥΣΗ του ελληνικού εθνικού κράτους

Μέσα στη γενική ακυβερνησία παραδώσαμε και τον έλεγχο των συνόρων

Μια που ο πρωθυπουργός το έριξε στις παροιμίες, να του θυμίσουμε μια ανατολίτικη παροιμία, η οποία δεν έχει να κάνει με σκυλιά αλλά με ένα πολύ συμπαθές πτηνό. Σύμφωνα με την παροιμία αυτή, όταν κάποιος τα έχει χάσει και δεν ξέρει τι του γίνεται και πού πηγαίνει, αποκαλείται «şaşkın ördek», που σημαίνει παραζαλισμένη πάπια! Το γιατί θυμηθήκαμε την παροιμία αυτή θα το αντιληφθεί ο αναγνώστης διατρέχοντας το άρθρο.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι σε εξέλιξη αστυνομική επιχείρηση για τη διάνοιξη της σιδηροδρομικής γραμμής στην Ειδομένη του Κιλκίς, η οποία παραμένει κλειστή εδώ και εβδομάδες, με δεκάδες εκατομμύρια ζημιά για τον ήδη ζημιογόνο ΟΣΕ-ΤΡΑΙΝΟΣΕ και για δεκάδες ελληνικές και πολυεθνικές επιχειρήσεις. Μάλιστα ορισμένες πολυεθνικές φέρεται -και εξ αυτού του λόγου- ότι ετοιμάζονται να φύγουν από την Ελλάδα. Η Αστυνομία συνέλαβε τους λαθρομετανάστες και τους μεταφέρει στην Αθήνα, χωρίς κανείς να ξέρει με ποια προοπτική.

Το βασανιστικό ερώτημα που προβάλλει και απασχολεί τους πολίτες, οι οποίοι ανησυχούν για την πορεία της πατρίδας μας, είναι το εξής: Αφού τελικά η κυβέρνηση θα χρησιμοποιούσε τις αστυνομικές δυνάμεις για να απομακρύνει με τη βία τους λαθρομετανάστες από τον σταθμό της Ειδομένης, γιατί δεν τον έπραξε τόσες εβδομάδες, που παραμένει κλειστή η σιδηροδρομική γραμμή, με τεράστια ζημιά για τη χώρα, και το έπραξε στου Δεκέμβρη τις 9, που γιορτάζουν και οι... Αννες;

Την ίδια μέρα και ενώ έχει μεσολαβήσει η αυτοκτονία της Ελλάδας στην Ε.Ε., όπου με την πολιτική των ανοιχτών συνόρων στο Μεταναστευτικό η Ελλάδα, από ρυθμιστικός παράγοντας της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, έγινε ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, μετατρέποντας ταυτόχρονα την Τουρκία σε ρυθμιστικό παράγοντα του Μεταναστευτικού, πληροφορούμεθα το εξής: Οι υπουργοί Εξωτερικών Γερμανίας και Γαλλίας ζητούν από την Κομισιόν διεύρυνση των κανόνων της Σένγκεν «ώστε η Frontex να μπορεί γρήγορα να κληθεί και να επέμβει στη βάση μίας αξιολόγησης απειλής που θα γίνεται από τα αρμόδια όργανα της Frontex, σε περίπτωση σοβαρών ελλείψεων στον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων».

Στην ίδια επιστολή οι δύο υπουργοί ζητούν «σε εξαιρετικές περιπτώσεις η Frontex να μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες για την κινητοποίηση ομάδων άμεσης δράσης με δική της ευθύνη», ενώ ως τώρα, για να γίνει κάτι τέτοιο, ήταν προϋπόθεση να το ζητήσει το κράτος-μέλος που εντόπιζε την απειλή στα σύνορά του και τα άλλα κράτη-μέλη συμφωνούσαν.

Με άλλα λόγια η Ευρώπη, έκπληκτη από την καταστροφική πολιτική της χώρας μας στο Μεταναστευτικό, την έλλειψη συνείδησης ότι τα σύνορα πρέπει να προστατεύονται και να φυλάγονται και γενικώς το καθεστώς ακυβερνησίας που υπάρχει στην Ελλάδα, όπως αποδεικνύεται περίτρανα με την περίπτωση της Ειδομένης, είναι έτοιμη όχι να συνδράμει στην προστασία των ελληνικών συνόρων, κάτι που θα πρέπει να είναι εθνική μας επιδίωξη, υπό την προϋπόθεση ότι την ευθύνη θα έχει ΠΑΝΤΑ εθνικός διοικητής, αλλά ετοιμάζεται να παραμερίσει την Ελλάδα και να επιχειρεί στα σύνορά μας, σαν να μην υπάρχει ελληνικό κράτος!

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Ελλάδα έχει χάσει τις τράπεζές της, που αποτελούν το νευρικό σύστημα μιας χώρας, τις οποίες πλήρωσαν ακριβά οι προηγούμενες κυβερνήσεις με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, για να παραμείνουν σε ελληνικά χέρια, και τις οποίες ξεπούλησε η κυβέρνηση σε άγνωστα ξένα funds, για να ακολουθήσει πλέον πιο εύκολα το ξεπούλημα της δημόσιας και της εθνικής περιουσίας σε ξένους, με καταστροφικές συνέπειες για την επιβίωση του έθνους και της πατρίδας.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, παράλληλα, λες και υπάρχει ένα μαγικό χέρι που τα συντονίζει, ο κ. Φίλης, ένας αμόρφωτος και κατά γενική ομολογία αποτυχημένος στο επάγγελμά του υπουργός Παιδείας, αφού το μόνο που έκανε στη ζωή του ήταν να εργάζεται σε μια κομματική εφημερίδα που πουλούσε 700 φύλλα, και ο κ. Λιάκος, ένας καθηγητής, που διορίστηκε παράνομα στο πανεπιστήμιο, με μηδενικές διεθνείς δημοσιεύσεις και μόνο... εύσημο την εθνοαποδομητική του δράση, ξεθεμελιώνουν ό,τι έχει απομείνει από την εθνική μας παιδεία, κάτι που θα έχει καταστροφικές συνέπειες στο ελληνικό έθνος τις επόμενες δεκαετίες.

Για όλα αυτά θυμηθήκαμε την παροιμία για την κυβέρνηση, που μοιάζει «σαν παραζαλισμένη πάπια».

Αναδημοσίευση από freepen.gr

2016-02-01. The EU and the Migrants in the Balkan

on Monday, 01 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-02-01. The EU and the Migrants in the Balkan

The EU needs to act swiftly in order to come up with a sustainable policy and plan to address the unexpected in frequency and quantity phenomenon of illegal migration. If the EU fails to act swiftly then regions such as the Balkans will feel the repercussions of this inability.
In recent weeks many European states have been alarmed by the increasing influx of illegal immigrants to their lands. Some of them in the Balkans and central Europe have decided to boost their security measures and traffic control.
The movement of Hungary to erect a fence along its borders with Serbia and Croatia has prompted a domino effect in the relations with its neighbors. Subsequently other countries have also tightened their security and check- points until a  unified EU policy could be shaped.
Indeed the need for an EU policy on migration is necessary in every sense, especially on humanitarian and security grounds. Given the large quota of the immigrants coming into Europe is growing swiftly and hundreds of thousands are on their way to Europe, it is necessary for the EU to act realistically and reasonable in order to balance between social cohesion, security and respect of human rights both of the immigrants and the EU citizens. The time is no more than 3-4 months and is provided by the weather conditions which in winter are expected to act as a deterrent for more immigrants to move into Europe. By spring new waves of immigrants will reach the European shores and by then Europe must be well prepared to address this humanitarian crisis. If it does not, then the future is not so promising and there are various scenarios already in this regard.
One of these scenarios which come up for the first time in this paper is the prospect of closing the EU borders in central Europe and having the migrants trapped in the Balkans. If the EU fails to reach a consensus about how the existing immigrant quota can be distributed amongst the member states and the issue of borders control and external EU borders patrol, then it is likely
That a large number of immigrants are trapped in the Balkans.
The EU and the Migrants in the Balkans migration routes resemble small rivers carrying water. When somebody tries to block these rivers in their way to the sea by erecting a dam, then the water is spread near the dam flooding the area outside the dam. In the case of migration flooding the Balkan Peninsula with the large population of Muslim migrants may have geopolitical repercussions.
Given that the current Muslim population of the Balkans is more than 10% of the total population and the fact that this percentage resides in specific regions-states as majority or minority, then one can expect what will happen if tens of thousands of Muslim refugees are blocked in a country where local Muslims reside.
Despite the fact that Balkan Muslim could see the immigrant Muslims as foreigners in their land, it will be easier for them to provide them with shelter and tolerant spirit because they are co-religionists. Actually such a development could absorb the majority of Muslim immigrants in countries with local Muslim population rather than in Balkan countries where there are no Muslims. In this case regions such as in Bosnia-Herzegovina, FYROM, Albania and Kosovo could see the rapid increase of their Muslim population within a relatively short period of time.
The creation of immigration hospitality centers in the Balkans could actually be the first step to absorb the immigrants in these societies and re-direct the destination of the immigrants from central and NW Europe to the Balkans. Such a re-direction could be facilitated through the existing charity networks and the emerging ISIS ones. Having in mind the aforementioned details about the influential social role of the charity networks, it is easy to imagine that a portion of these networks could be employed by ISIS for recruiting its forces in the region and elsewhere including the Black Sea and the Caucasus, as it has already been doing in recent years.
Today more than ever, the EU needs to act swiftly in order to come up with a sustainable policy and plan to address the unexpected in frequency and quantity phenomenon of illegal migration. Obviously neither the does EU have the remedy for all these issues, nor can it cure some of them in the short term. Thus it is necessary to have an EU plan in the next two months, i.e. by December - January, so that it can be able to start implementing as soon as possible before spring. If the EU fails to act swiftly then regions such as the Balkans might feel the repercussions of this inability

2016-02-08. Για μια εθνική πολιτική στο μεταναστευτικό.

on Monday, 08 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πρώην υπουργός,

2016-02-08. Για μια εθνική πολιτική στο μεταναστευτικό.

Για το μεταναστευτικό δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις. Μπορούμε όμως και πρέπει να ξεκινήσουμε να εφαρμόζουμε πολιτικές. Να αναλάβουμε, στην πράξη, το μέρος της ευθύνης που μας αναλογεί και να προσφέρουμε το αντίστοιχο έργο. Έχω παρουσιάσει από το καλοκαίρι σε άρθρο («Χωματερή ή ακρίτες») πρωτοβουλίες που χρειάζεται να αναληφθούν στην εξωτερική πολιτική και επιχειρησιακό σχέδιο που χρειάζεται να εκτελεσθεί στην Ελλάδα. (http://www.kathimerini.gr/832517/opinion/epikairothta/politikh/xwmaterh-h-akrites)
Στόχος της πολιτικής, διακηρυγμένα, ειλικρινά και ανοικτά, θα είναι η αποτροπή, δηλαδή το να δυσκολέψει η ανεξέλεγκτη μετακίνηση των οικονομικών μεταναστών προς την Ευρώπη.
Έχοντας επίγνωση πως η ανέτοιμη και για πολλούς υποκριτική Ευρώπη μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερος κίνδυνος για μια Ελλάδα που αυτοπροσφέρεται ως αποδιοπομπαίος τράγος. Το σχέδιο Γιούνκερ των υποχρεωτικών ποσοστώσεων απέτυχε, κυρίως με ευθύνη των πρώην ανατολικών χωρών – αν και οι ηγεσίες τους ήταν τόσα χρόνια πρόσφυγες στη Δύση! Το πιο σημαντικό, η τολμηρή θέση Μέρκελ για υποδοχή και ενσωμάτωση των προσφύγων κλονίζει την καγκελάριο.
Τα δείγματα σε όλη την Ευρώπη είναι σαφή και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Ανάμεσα σε αλληλεγγύη και ασφάλεια/φόβο, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες με πλειοψηφίες παντού επιλέγουν το δεύτερο. Όσο ιδιαίτερα η αριστερά ανάγει σε θέμα αρχών και καταγγέλλει ως ρατσισμό τον εντελώς φυσικό φόβο των ανθρώπων για τους μετανάστες, τόσο η ακροδεξιά θα θεριεύει και θα απειλεί την ουσία της Ευρώπης και της δημοκρατίας.
Το έζησε πικρά η Γαλλία με το Εθνικό Μέτωπο. Δεν χρειάζεται να κυριαρχήσει μια ξενόφοβη δεξιά σε όλη την Ευρώπη.
Στην Ελλάδα υπάρχει πολιτικός δισταγμός αλλά και έλλειψη συντονισμού. Οι καθυστερήσεις είναι πολλές. Στα θετικά ξεχωρίζει η Αθήνα, όπου, με την αρωγή του Δήμου Αθηναίων, δημιουργήθηκε το ανοικτό κέντρο φιλοξενίας στον Ελαιώνα. Πού και πώς μπορεί το επιτυχημένο παράδειγμα να επαναληφθεί; Επίσης, στη Λέσβο και στα υπόλοιπα νησιά, καθώς και στην Ειδομένη, οι εθελοντές, ξένοι και ντόπιοι, δείχνουν το εύρος της αλληλεγγύης αλλά και τα όρια της συνεργατικής δράσης της κοινωνίας πολιτών.
Δυστυχώς και πάλι, παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει, η Ελλάδα από τα δικά της λάθη βρίσκεται εύκολος στόχος, σε μια Ευρώπη ανέτοιμη, αντιφατική, πολλές φορές προσχηματική και διχασμένη.
Κυρίως η Ελλάδα δείχνει ανήμπορη να εκμεταλλευθεί την προνομιακή θέση, με όρους εθνικής στρατηγικής, του να είναι η μόνη χώρα-μέλος της Ε.Ε., ανάμεσα σε Τουρκία και Σκόπια.
Χρειάζονται:
1. Εθνικό Συμβούλιο Μεταναστευτικής Πολιτικής και Επιχειρησιακό Κέντρο Διαχείρισης. Να εκπονηθεί σχέδιο και να συντονισθούν τα υπουργεία. Χωρίς τη συνδρομή του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, καταυλισμοί –ανοιχτοί ή κλειστοί, ανάλογα με την περίσταση και πάντα με την εποπτεία της Διεθνούς Αμνηστίας– δεν γίνονται. Χωρίς την εμπειρία των αξιωματικών της Αστυνομίας και του Λιμενικού, η συνεργασία με τον Frontex δεν θα αποδώσει. Χωρίς δημάρχους και τοπικές κοινωνίες με αντισταθμιστικά οφέλη, μετανάστες δεν φιλοξενούνται.
2. Τα κέντρα καταγραφής στα νησιά –ευκαιρία να αποκτήσουν τα νησιά ισχυρές υποδομές τηλεπικοινωνιακές και διαδικτύου– όχι μόνο πρέπει να λειτουργήσουν αλλά πρέπει να κάνουν και τον διαχωρισμό προσφύγων-οικονομικών μεταναστών. Οι τελευταίοι θα οδηγούνται με πλοία πίσω στον τόπο εκκίνησης, δηλαδή στην Τουρκία.
3. Η Τουρκία πρέπει να οδηγηθεί σε συνεργασία, την οποία η Ε.Ε. είναι σε θέση να επιβάλλει. Τρία σημεία:
• Να εφαρμόσει, επιτέλους, τη συμφωνία επανεισδοχής. Να δέχεται πίσω τους οικονομικούς μετανάστες που δεν χρήζουν διεθνούς προστασίας.
• Να ελέγξει τη διακίνηση των εξωλέμβιων μηχανών.
• Να καθιερώσει βίζα για τις χώρες της Βόρειας και Υποσαχάριας Αφρικής.
Οι εξωλέμβιες στις βάρκες θανάτου των διακινητών έχουν όγκο και μεταφέρονται κατά χιλιάδες από την Κίνα. Μπορούν να εντοπισθούν και το εμπόριο να ελαττωθεί σημαντικά ή να σταματήσει. Σε ό,τι αφορά στην ατέλεια διακίνησης, όταν το ταξίδι από το Μαρόκο στην Τουρκία κοστίζει λιγότερο απ’ ό,τι από την ενδοχώρα στα παράλια της ίδιας της χώρας, είναι προφανές ότι οι ροές στο Αιγαίο θα αυξάνονται.
Αυτά τα τρία σημεία χρειάζεται να προωθήσει η Ελλάδα και να διαπραγματευθεί η Ευρώπη με την Τουρκία για τους μετανάστες, καθώς και την απορρόφηση-ενσωμάτωση προσφύγων, κατά το δυνατόν στα εδάφη της, κυρίως δίνοντας άδειες εργασίας στους Σύρους πρόσφυγες.
Την αλληλεγγύη σαν πολιτεία να τη δείξουμε όχι με ανακοινώσεις και καταγγελίες, αλλά εκεί, στο πεδίο της διάσωσης, της περίθαλψης, της ανακούφισης. Φτιάχνοντας πρότυπα κέντρα, όχι καθυστερώντας στα στοιχειώδη. Εκεί όπου επιχειρούν αυτόβουλα Έλληνες και ξένοι εθελοντές, χωρίς μέριμνα, συντονισμό και βοήθεια από το κράτος. Όταν δώδεκα μετρημένα παιδιά του Λιμενικού στον Μόλυβο, με οικονομία στο πετρέλαιο, έχουν διασώσει εκατοντάδες και έχουν μεταφέρει δεκάδες πτώματα στα χέρια τους, δεν μοιάζει απελπιστική ειρωνεία η συζήτηση των ιδεοληπτικών στα στέκια και στους κομματικούς οντάδες;
* Ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι πρώην υπουργός.
Από την Καθημερινή της Κυριακής 7/2/2016!

 

2016-02-08. Η Ελλάδα «ιδανικός φταίχτης» στο Προσφυγικό

on Monday, 08 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αντιπρόεδρος Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων Ανθρώπου, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πάντειο Πανεπιστήμιο.

2016-02-08. Η Ελλάδα «ιδανικός φταίχτης» στο Προσφυγικό

 «Πολιτική είναι η συνέχιση του πολέμου, με άλλα μέσα»: αυτή η αντιστροφή της γνωστής ρήσης του Κλαούζεβιτς θα μπορούσε να συνοψίσει τη δοκιμασία που διέρχονται οι σχέσεις της Ελλάδας με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης στα χρόνια των μνημονίων, με  κορύφωση το καλοκαίρι του 2015. Αυτό βιώνουμε σήμερα με το Προσφυγικό.
Ο,τι εικόνα να έχει κανείς για τα δίκαια και τα άδικα των μεν ή των δε σε αυτή την πολιτική σύγκρουση, ένα είναι σίγουρο: ότι τη στιγμή της σύγκρουσης, οι στρατηγοί της πλευράς που πολιορκείται δεν περνούν την ώρα τους οικτίροντας τους πολιορκητές τους για την απανθρωπιά τους. Οσο κι αν νιώθουν το δίκιο να τους πνίγει, οι καλοί κυβερνήτες καταλαγιάζουν τα πάθη τους και προσπαθούν να βρουν τρόπους να αλλάξουν τους αρνητικούς συσχετισμούς δυνάμεων με ό,τι μέσο μπορέσουν να σκαρφιστούν. Η  στρατηγική, λένε, είναι το όπλο του αδυνάμου. Δυστυχώς για την ίδια, η Ελλάδα στη σχέση αυτή δεν είχε στρατηγική. Δεν είχε σχέδιο. Διότι σχέδιο δεν είναι να στηλιτεύεις την υποκρισία των άλλων, επαιρόμενος για τον δικό σου ανθρωπισμό. Ακόμη κι αν έχεις τα δίκια σου.
Γενάρης του 2016, και σχεδόν σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ενωση στρέφεται εναντίον της Ελλάδας, αυτή τη φορά, για το Προσφυγικό. Η πορεία υπήρξε προδιαγεγραμμένη. Οι περισσότερες χώρες της ΕΕ σφυρίζουν αδιάφορα καθώς δεν δέχονται πρόσφυγες, η Κεντρική Ευρώπη συσπειρώνεται κάτω από απροκάλυπτη ξενόφοβη ρητορική, ενώ η Γερμανία, για δικούς της, εσωτερικούς λόγους, δεν φαίνεται επί του παρόντος ικανή να αντισταθεί στο ξενοφοβικό παραλήρημα της Mitteleuropa, μολονότι - αργά ή γρήγορα - θα το βρει μπροστά της. Για τον λόγο αυτόν, βρέθηκε ο ιδανικός φταίχτης: η Ελλάδα. 
Τα πραγματικά διλήμματα της Ελλάδας...
Είτε η Ελλάδα μείνει είτε αποπεμφθεί από τη Σένγκεν, είναι σίγουρο πως τα σύνορα προς την πΓΔΜ σφραγίζουν. Το αποτέλεσμα θα είναι ένας σημαντικός όγκος των ανθρώπων που φτάνουν από την Τουρκία να μείνει στη χώρα. Ετσι το φαντάζεται η ΕΕ. Οπως ακριβώς με την Τουρκία.
Στη συνέχεια, ο αριθμός των αφίξεων θα αρχίσει σταδιακά να μειώνεται καθώς το μήνυμα του εγκλωβισμού θα φτάσει στην άλλη άκρη του Αιγαίου και οι άνθρωποι θα ψάχνουν άλλη διέξοδο προς τη Βόρεια Ευρώπη, πέραν του «βαλκανικού δρόμου». Δευτερογενώς, το σφράγισμα μείζονος τμήματος του χερσαίου συνόρου με την πΓΔΜ θα έχει τα εξής αποτελέσματα: ένα τμήμα των ροών θα επιχειρεί πλέον να χαράξει άλλες διαδρομές μέσα από την Ελλάδα - παραδρόμους μιας και η λεωφόρος θα έχει κλείσει -, ενώ το ίδιο θα αρχίσει να ισχύει και από την Τουρκία, καθώς το πιθανό είναι ότι θα ανοίξει πέρασμα από τη Βουλγαρία και πιθανώς βορειότερα.
Η μείωση των ροών λόγω του κλεισίματος των βόρειων συνόρων της Ελλάδας θα συμψηφιστεί με παράγοντες επίτασής τους, λόγω της επιδεινούμενης κατάστασης στη Συρία και της δεδομένης βούλησης της Τουρκίας να μην αποθαρρύνει τις εκροές από το έδαφός της. Ας μην ξεχνάμε πως όσο περνούν τα χρόνια, ο προσφυγικός πληθυσμός εμπλουτίζεται από τρεις δεξαμενές: πρόσφυγες που βρίσκονται ήδη στην Τουρκία και βλέπουν ότι δεν έχουν μέλλον εκεί, αυτούς που έρχονται απευθείας από τη Συρία ή τα υπόλοιπα όμορα κράτη (Λίβανο και Ιορδανία) και, τέλος, έναν αδιάγνωστο αριθμό δίχως χαρτιά μεταναστών από άλλα κράτη.
Τούτο σημαίνει πως ένα τμήμα αυτού που ονομάστηκε «προσφυγική κρίση» θα εμφανιστεί και στη δυτική πλευρά της Ελλάδας, καθώς άνθρωποι θα επιχειρούν να φύγουν από την επικράτεια είτε διά των χερσαίων ελληνοαλβανικών συνόρων είτε διά του Ιονίου. Δεν είμαστε σε θέση να δώσουμε μια εκτίμηση αριθμού, ούτε χρονικού ορίζοντα των εξελίξεων αυτών, πάντως, καιρού επιτρέποντος, τα πράγματα θα δυσκολεύουν. Με δυο λόγια, το πιο πιθανό είναι ότι το καλοκαίρι του 2016 θα έχει ένα déjà vu από το καλοκαίρι του 2015 με νέα επεισόδια.
Ζητούμενο λοιπόν είναι να μην ξεκινήσουν οι επαναπροωθήσεις που - ρητά είτε άρρητα - ζητούν οι ευρωπαίοι εταίροι, αλλά και να μην επαναληφθεί η διοικητική καθίζηση που βιώσαμε το προηγούμενο καλοκαίρι. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η διάλυση αποτέλεσε το τέλειο πρόσχημα προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ενωση να βρει, στα τέλη του έτους, στην Ελλάδα το εξιλαστήριο θύμα, διά του οποίου εξαγνίζει τις ξενοφοβικές της ορέξεις. Το χειρότερο που θα μπορούσε να γίνει είναι να εξαγνίσουμε τις αποτυχίες του 2015 με την καταστολή το 2016. 

...και της Ευρωπαϊκής Ενωσης
Οπως όμως στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί που σώζουν τους «ιδανικούς φταίχτες», ούτε τα εξιλαστήρια θύματα τελικά σώζουν τους θύτες τους. Αυτά είναι μύθοι. Η Ευρώπη (κάνει πως) νομίζει πως η αποπομπή της Ελλάδας από τη Σένγκεν θα της λύσει το πρόβλημα ενώ γνωρίζει - ή όφειλε να γνωρίζει - ότι το μόνο που θα κερδίσει είναι πιθανώς λίγο χρόνο ώστε να πουλήσει στις εθνικές κοινές γνώμες την παραδειγματική τιμωρία του απείθαρχου Ελληνα.
Ετσι μεθαύριο λοιπόν, όταν το φαινόμενο θα επανεμφανιστεί μέσω διαφορετικών διαδρομών προς τον ευρωπαϊκό Βορρά, θα βρεθεί κάποιος άλλος που θα γίνει ο «κακός μαθητής». Στο τέλος όμως κανείς δεν θα μπορέσει να παραμείνει στην τάξη, διότι απλώς η αποστολή είναι αδύνατη. Οι ροές αναχαιτίζονται πρόσκαιρα, αλλάζουν κατεύθυνση, αλλά δεν σταματούν. Μάλλον σταματούν, αλλά με τρόπους που θέλουμε να ελπίζουμε ότι η Ευρώπη έχει αφήσει στην ιστορία της...
Ετσι λοιπόν, η ΕΕ με τη στοχοποίηση της Ελλάδας ουσιαστικά υπονομεύει την ενότητα και τα κεκτημένα της. Για τον λόγο αυτόν, πριν από υποκριτική, η ενοχοποίηση της Ελλάδας είναι πρωτίστως πολιτικά άφρων.
Την ίδια στιγμή που παλεύουμε να αναδείξουμε τις ευρωπαϊκές ευθύνες της από το αποκρουστικό πρόσωπο της ξενοφοβίας, του αγοραίου κυνισμού και της υποκρισίας, πιο παραγωγικό είναι να προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε υπαρκτές διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής -  και κυρίως γερμανικής - Δεξιάς, μήπως και γίνει αντιληπτό ότι μια ελληνική θυσία απλώς προετοιμάζει την αυτοθυσία της ευρωπαϊκής συνύπαρξης στον μικρόψυχο εθνικισμό και κοντόθωρο ρατσισμό των ευρωπαϊκών λαών.
Ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος είναι αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Από το Βήμα της Κυριακής, 7/2/2016

2016-02-10. Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΕΝΓΚΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΌ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

on Tuesday, 09 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευάγγελος Γριβάκος, Αντιστράτηγος ε.α – Νομικός, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-02-10. Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΕΝΓΚΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΌ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

    Η Συνθήκη Σένγκεν συνιστά μια από τις θεμελιώδεις βάσεις της ενωμένης Ευρώπης καθώς – θεωρητικά τουλάχιστον – καταργεί τα εσωτερικά σύνορα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), εγγυάται την ελεύθερη κίνηση των πολιτών και αγαθών των χωρών που την υπέγραψαν και εξασφαλίζει την αστυνομική και δικαστική συνεργασία μεταξύ τους. Το «πρόπλασμά» της  υπογράφηκε το 1995 στην κωμόπολη του Λουξεμβούργου Schengen (Σένγκεν) από πέντε μέλη της ΕΕ (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία και Λουξεμβούργο) και πέντε χρόνια αργότερα, στις 19 Ιουνίου 1990, στο ίδιο μέρος υπεγράφη η «Σύμβαση Εφαρμογής της Ζώνης Σένγκεν» που συμπλήρωνε και εξειδίκευε την αρχική Συνθήκη.

Τότε θεσπίσθηκε μια σειρά μέτρων για την άρση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την ενίσχυση αυτών στα εξωτερικά της ΕΕ, την ανάληψη δράσης για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και των ναρκωτικών και την δημιουργίακοινού συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών,  γνωστού ως «Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν» (SIS). Η τελική  Συμφωνία τέθηκε σε ισχύ  την 26η Μαρτίου 1995 και σήμερα συμμετέχουν είκοσι δύο χώρες- μέλη από την ΕΕ και τέσσερεις μη μέλη, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ελβετία και το Λιχτενστάιν. Εξαίρεση (οptout) από την Συνθήκη έχουν η Βρετανία και η Ιρλανδία που επέλεξαν να διατηρήσουν τους δικούς τους συνοριακούς ελέγχους.

Η Ελλάδα υπέγραψε την Συνθήκη το 1992, την κύρωσε το  1997 και την έθεσε σε εφαρμογή το 2000. Οι πολίτες των χωρών της ζώνης Σένγκεν έχουν δικαίωμα να ταξιδεύουν σε οποιαδήποτε χώρα της  ζώνης χωρίς την επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου, αλλά οι πολίτες των χωρώνεκτός της ζώνης μπορούν να ταξιδεύσουν σε ένα κράτος- μέλος  μόνο για τρείς  μήνες, υπό  προϋπόθεση ότι πληρούν τους όρους Σένγκεν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η μη καταχώρησή τους στο SIS.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2016-02-22. ΕΘΝΙΚΗ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΓΙΑ «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ – ΙΣΛΑΜ».

on Monday, 22 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2016-02-22. ΕΘΝΙΚΗ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΓΙΑ «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ – ΙΣΛΑΜ».

Το πλέον κρίσιμο εθνικό ζήτημα στις μέρες μας είναι ο συνδυασμός δημογραφικού, μεταναστευτικού και ισλαμικού προβλήματος, δεδομένου ότι οι πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και θρησκευτικές προεκτάσεις του, θέτουν μία ισχυρή «ωρολογιακή βόμβα» σε ζωτικά μας συμφέροντα και απειλούν ακόμη και την εθνική μας επιβίωση.

Από επίσημα στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι ο ελληνικός πληθυσμός μειώνεται με ολοένα επιταχυνόμενο ρυθμό και φθάνοντας  το κρίσιμο όριο της μη αναστροφής του εν λόγω φαινομένου. Ο συντελεστήςγεννητικότητοςτων Ελλήνων φθάνει μετά βίας στο 1.3 (για την διατήρηση απλώς του υφιστάμενου πληθυσμού απαιτούνται 2.1 απόγονοι ανά γυναίκα), αφού οι πολύτεκνες οικογένειες αποτελούν ζητούμενο, περισσότερα από 900.000 παντρεμένα ζευγάρια δεν έχουν τέκνα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες νέων εγκαταλείπουν την χώρα για ένα καλύτερο μέλλον. Είναι ευνόητο ότι σε μία φθίνουσα αριθμητικά κοινωνία γερόντων επέρχεται βαρύτατο τίμημα στην οικονομία, την ευημερία,  την άμυνα και την ασφάλεια ενώ οι πολίτες τελικά καθίστανται μειονότητα στον τόπο τους με ότι αυτό συνεπάγεται.

Η αθρόα και ανεξέλεγκτη μετανάστευση, μέσω Αιγαίου, στην Ευρώπη (κυρίως μουσουλμάνων), αυξάνει περαιτέρω την αναξιοπιστία της Ελλάδος έναντι των Ευρωπαίων εταίρων της, οι οποίοι την απειλούν με απομόνωση (Φράκτες στα βόρεια σύνορα, αναστολή εφαρμογής Συνθήκης Σένγκεν κ.λπ.). Στην περίπτωση αυτή είναι ορατός ο κίνδυνος εγκλωβισμού τεραστίου αριθμού μεταναστών ο οποίος θα προστεθεί στον ήδη υπάρχοντα δυσανάλογα μεγάλο (για τις ελληνικές δυνατότητες) συνολικό πληθυσμό μεταναστών (νομίμων και παρανόμων). Ακόμη και αν ο εμφύλιος στην Συρία τελειώσει, εκτιμάται ότι η μετανάστευση θα συνεχισθεί, λόγω δημογραφικών και βιοτικών ανισοτήτων, καθώς και λόγω των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής.

Το Ισλάμ εξεταζόμενο όχι ως θρησκεία αλλά ως αναγκαστικός τρόπος πολιτικής, κοινωνικής και πολιτισμικής συμπεριφοράς των πιστών του, ευρίσκεται στον αντίποδα του δημοκρατικού ευρωπαϊκού κεκτημένου. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την κατάσταση στο εσωτερικό της συντριπτικής πλειοψηφίας των μουσουλμανικών κρατών, όσο και από τα αποτελέσματα του πειράματος της «πολυπολιτισμικής» κοινωνίας στην Ευρώπη. Η προσαρμογή και αφομοίωση μουσουλμάνων μεταναστών στις Δυτικές κοινωνίες είναι από προβληματική έως αδύνατη, διότι ο πιστός καλείται ουσιαστικά να διχασθεί μεταξύ αντιθετικών κοσμοθεωριών και να παραβεί «ιερούς» γι’ αυτόν κανόνες. Η Ελλάς απειλούμενη από την επεκτατική Τουρκία, η οποία προσπαθεί να ελέγξει κάθε μουσουλμάνο των Βαλκανίων με το πρόσχημα της «προστασίας», έχει επιπρόσθετους λόγους να ανησυχεί για την ραγδαία αύξηση των μουσουλμάνων στην Ελλάδα (ίσως να φθάνουν ήδη το 5% του πληθυσμού).

Οι πολίτες των Δυτικών κοινωνιών αποκτώντας βιωματικές καθημερινές δυσάρεστες εμπειρίες, από την συνύπαρξή τους με μετανάστες άλλων κοσμοαντιλήψεων και πολιτισμού, αγωνιούν, αντιδρούν και ασκούν πιέσεις στις κυβερνήσεις τους, με αποκορύφωμα την ραγδαία αύξηση ισχύος των ακροδεξιών κομμάτων και τις φυγόκεντρες τάσεις των ευρωσκεπτικιστών. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, στο σύνολό τους, έστω και αργά, έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα και λαμβάνουν σειρά αποτρεπτικών μέτρων,  δημιουργώντας αντικίνητρα κατά των μεταναστών (ακόμη και κατά προσφύγων οι οποίοι τυγχάνουν ασύλου).

Σε αντίθεση με το γενικότερο πνεύμα, η ελληνική συμπεριφορά εμφορούμενη από ουτοπικά διεθνιστικά και κοσμοπολιτικά ιδεώδη και εμφανιζόμενη ως σημαιοφόρος του ανθρωπισμού, αντιμετωπίζει χλιαρά, μοιρολατρικά και υποτονικά το θέμα της μεταναστεύσεως και του Ισλάμ στην χώρα μας,  ενώ δεν λαμβάνει μέτρα επιλύσεως του δημογραφικού μας προβλήματος.

Το γεγονός ότι αρκετοί Ευρωπαίοι έχουν την τάση να ενοχοποιούν  την Ελλάδα (εύκολο θύμα), ακόμη και για θέματα που την υπερβαίνουν, δεν αλλοιώνει το γεγονός των ελληνικών εσφαλμένων «μηνυμάτων», των παλινωδιών και των καθυστερήσεων οι οποίες συνέβαλαν σε αυτό. Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση θα πρέπει να μην λησμονεί ότι την ψήφισαν Έλληνες πολίτες και όχι πολίτες του κόσμου, προκειμένου να διαφυλάξει την εθνική κυριαρχία, καθώς και την ασφάλεια, την ευημερία και τα δικαιώματα των Ελλήνων τόσο της ζώσας όσο και των επερχομένων γενεών.

22 – Φεβρουαρίου - 2016
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν.
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

2016-02-27. Migration and the stance of Brussels toward Greece

on Saturday, 27 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Δρ Ευάγγελος Βενέτης, Συνεργάτης μας

2016-02-27.  Migration and the stance of Brussels toward Greece

In recent months the sharp intensification of illegal immigration from Turkey, which has seen refugees and migrants heading through the Balkans and the EU via the maritime Greek-Turkish border, along with the already acute situation in the waters between Italy and Libya, has fully revealed the political vacuum characterizing European Union member-states' relations in terms of planning and cooperation. This gap has been expressed mainly by the negligence of Brussels in recent months to take adequate and coordinated action in guarding its external borders. It still has not been addressed effectively.

The result of this neglect by Greece's EU partners was the dangerous exposure of a country in bankruptcy, fighting a colossal immigration problem, which is not national but European. At the same time Greece's exposure was also geopolitical as the issue of migration in the Aegean touches upon Greek-Turkish tensions due to unjustified Turkish demands in the region.

Given the circumstances, has Greece pursued a pragmatic policy in the context of human rights, welcoming immigrants and proceeding to their identification. At the same time, the Greek population has demonstrated a high level of humanity of European standards, a level which exceeded that of other European states with better fiscal indicators.

Unfortunately the constructive Greek attitude has not been sufficiently acknowledged by the EU. It was instead acknowledged only in some cases by international actors, intellectuals and artists. As if that were not enough, a number of conniving statements have been made by EU officials and leaders of Central European and Balkan countries on Athens's allegedly inadequate guarding of the Greek borders. Then the abolition of Schengen ensued with barriers raised by the Former Yugoslav Republic of Macedonia (FYROM), Hungary, Denmark, Sweden and others destroying the notion of European solidarity. However, they cannot and must not succeed.

The anti-Greece Austrian policy in the Balkans overlooks the fragile geopolitical reality in the Aegean and demands actions that are not feasible. It is perhaps the lack of experience of the young Austrian foreign minister that defines the lack of realism in Austrian foreign policy toward Greece. Such an approach by Vienna is unfortunate, creating a negative Greek public view toward Austria and undermining bilateral relations.

EU officials' recent statements about the prospect of the formal replacement of the Dublin III Regulation could be a hopeful sign of European solidarity toward Greece and Italy, since the primary responsibility for the treatment of illegal immigrants is undertaken by the country-destinations of the developed European north and not the transit countries of the economically problematic south.

If Europe does not share the Greek perspective in the Aegean, then NATO will fill the gap created by the lack of EU political unity and solidarity in the Aegean. The recent announcement of NATO involvement needs to address first the link between immigration and Greek-Turkish relations, and especially the reasons that Athens does not want indirect condominium at sea, i.e. any change in the geopolitical balance in the region. If Europe misses the opportunity to express genuine solidarity with Greece, then a new picture will be formed in the region, a picture of chaos and instability not only in Greece but throughout the Balkans. Such a scenario could be averted through the revision of the European strategy on safeguarding the EU's external borders. For Athens, it's time to move toward new creative paths of geopolitical contemplation in the Mediterranean context, including the formation of a substantial Greek-Italian alliance within the context of the EU.

2016-03-03. Παράγοντες επιρροής στην προσφυγική κρίση

on Thursday, 03 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-03. Παράγοντες επιρροής στην προσφυγική κρίση

Αναμφισβήτητα, η προσφυγική κρίση συνιστά μείζονα εθνική πρόκληση, αν όχι εν δυνάμει απειλή, η οποία, όπως επισημαίνει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, εκφεύγει όχι μόνο των δυνατοτήτων της χώρας αλλά ακόμα και ολόκληρης της Ευρώπης. Μάλιστα,ιεραρχικά τοποθετείται υπεράνω της οικονομικής κρίσης, που ταλανίζει τη χώρα για περισσότερα από έξι χρόνια.
Ο συριακός εμφύλιος δεν συνέβαλε μόνο στην πρόκληση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπινων απωλειών (>300.000 νεκρούς), αλλά προκάλεσε ιδιαίτερα σημαντική ανθρωπιστική κρίση και μαζικές βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (29 Φεβρουαρίου 2016), συνολικά 4.786.412 καταγεγραμμένοι Σύριοι πρόσφυγες κατέφυγαν σε γειτονικές χώρες (Τουρκία 2.688.686,  Λίβανος 1.067.785, Ιορδανία 637.859, Ιράκ 245.543, Αίγυπτος 118.512 και Λιβύη 28.027). Το 2015, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, συνολικά καταγράφηκαν στην Ελλάδα 911.471 πρόσφυγες και μετανάστες, εκ των οποίων το 55% προέρχεται από τη Συρία, το 24% από το Αφγανιστάν και το 10% από το Ιράκ.Για το 2016, ο ΟΗΕ εκτιμά ότι οι προσφυγικές ροές από τη Συρία προς την Ευρώπη θα συνεχισθούν με τον ίδιο περίπου ρυθμό.
Οι μαζικές εισροές από τη γειτονική Τουρκία, σε συνδυασμό με την πολιτική των κλειστών συνόρων των βόρειων γειτόνων, αυξάνουν καθημερινά τον αριθμό των εγκλωβισμένων μεταναστών και προσφύγων εντός της ελληνικής επικράτειας (ήδη, οι εκτιμήσεις των προηγούμενων ημερών ανέβαζαν τον αριθμό τους σε μερικές δεκάδες χιλιάδες). Τα ελλιπή και πρόχειρα κέντρα υποδοχής τόσο της νησιωτικής όσο και της ηπειρωτικής χώρας ασφυκτιούν. Γενικά, η κατάσταση είναι μη ελεγχόμενη, επικρατεί αβεβαιότητα, και η ριζοσπαστικοποίηση των μεταναστών-προσφύγων, με ότι αυτό συνεπάγεται, φαίνεται να είναι θέμα χρόνου. Όχι ότι θα προκύψει με δική τους υπαιτιότητα, αλλά διότι καθημερινά αυξάνονται οι προϋποθέσεις που οδηγούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Ουσιαστικά, τρεις είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες που θα επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά τη συνεχιζόμενη προσφυγική κρίση: α) Οι εξελίξεις στο συριακό θέατρο επιχειρήσεων, β) η αποτελεσματικότητα των ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στο ανατολικό Αιγαίο, γ) οι αποφάσεις της ειδικής συνάντησης των αρχηγών των κρατών-μελών της ΕΕ και της Τουρκίας,που θα πραγματοποιηθεί στις 7 Μαρτίου (ίσως, μελλοντικά επηρεάσει και η δημιουργία ασφαλών ζωνών εντός της Συρίας).
Ως γνωστόν, από τα μεσάνυχτα της περασμένης Παρασκευής (26 Φεβρουαρίου) έχει τεθεί σε ισχύ η πρώτη σημαντική προσωρινή ανακωχή στον πενταετή συριακό εμφύλιο. Τις δύο πρώτες μέρες, πέρα από σποραδικές ανταλλαγές πυρών και συγκρούσεις χαμηλού επιπέδου σε διάφορες περιοχές, τα μηνύματα που έφταναν από τη Συρία χαρακτηρίζονταν ως αισιόδοξα, καθώς έκαναν λόγο για τερματισμό των εχθροπραξιών στα κύρια μέτωπα. Ωστόσο, την τρίτη μέρα της εκεχειρίας, ο Assadal-Zubi, ένας από τους επικεφαλής της αντιπροσωπείας της συριακής αντιπολίτευσης στη διάσκεψη της Γενεύης σχετικά με το μέλλον της Συρίας, που υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία, δήλωσε ότι «η εκεχειρία κατέρρευσε προτού αρχίσει». Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο ανέφερε ότι «η παύση πυρός τηρείται αλλά είναι προφανώς δύσκολη», ενώ την ίδια ώρα, ο γγ του ΝΑΤΟ, JensStoltenberg, υποστήριζε ότι «ηεκεχειρία μοιάζει να τηρείται σε μεγάλο βαθμό, όμως η συμμαχία ανησυχεί για τη στρατιωτική ενίσχυση της Ρωσίας στη Συρία».
Να θυμίσουμε ότι, στις 22 Φεβρουαρίου 2016, οι ΗΠΑ και η Ρωσία ανακοίνωσαν μια προσωρινή συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των δυνάμεων που υποστηρίζουν το καθεστώς Assad (Ρωσία, Ιράν, Hezbollah και σιιτικές ιρακινές πολιτοφυλακές) και των πολυάριθμων σουνιτικών αντικαθεστωτικών ομάδων, γνωστών και ως «μετριοπαθών». Μια συμφωνία σημαντική τόσο για την περιφερειακή κατάσταση ασφάλειας όσο και για την ελληνική πραγματικότητα, λόγω της προσφυγικής κρίσης. Αν η εν λόγω συμφωνία εφαρμοσθεί, τότε θα αρχίσουν να εξαλείφονται σταδιακά οι παράγοντες που επεμβαίνουν στη βούληση των Σύριων πολιτών και τους ωθούν να αποφασίσουν την απομάκρυνσή τους από τις εμπόλεμες ζώνες της χώρας τους.
Μια ιδιαίτερα αρνητική πτυχή στις προσεχείς εξελίξεις της συριακής κρίσης, που απειλεί να ναρκοθετήσει την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, είναι η στάση της Άγκυρας απέναντι στη συρο-κουρδική πολιτοφυλακή «Μονάδες Προστασίας του Λαού» (YekîneyênParastinaGel – YPG). Ως γνωστόν, η Τουρκία, η οποία υπονομεύει κάθε προσπάθεια επίλυσης της προσφυγικής κρίσης, θεωρεί την εν λόγω δύναμη ως τρομοκρατική οργάνωση, που διατηρεί στενούς δεσμούς με το ΡΚΚ και συνεργάζεται με το συριακό καθεστώς. Καθόλου απίθανο λοιπόν, η Άγκυρα να κινηθεί μονομερώς είτε στοχοποιώντας με τουρκικές δυνάμεις τις συρο-κουρδικές δυνάμεις είτε υποκινώντας και υποστηρίζοντας τους τζιχαντιστές του AbuBakral-Baghdadi να τους στρέψει εναντίον των Κούρδων της Συρίας, υπονομεύοντας ουσιαστικά για άλλη μια φορά την προοπτική θετικών εξελίξεων στο συριακό εμφύλιο.
Αναφορικά με το λεγόμενο «ΙσλαμικόΚράτος», το πιθανότερο σενάριο είναι να σχεδιάσει και να διεξάγει επιθέσεις και πολύνεκρες βομβιστικές ενέργειες είτε εντός του συρο-ιρακινού θεάτρου επιχειρήσεων, όπως πρόσφατα στη Homs, στηSayyidaZeinab και τη Βαγδάτη, είτε περιφερειακά, προκειμένου να επιδεινωθεί περαιτέρω η συγκρουσιακή κατάσταση και να μην ευοδωθεί η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.
Ένας άλλος παράγοντας, θεωρητικά σημαντικός, για τη μείωση των θαλάσσιων μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών από την Τουρκία προς την Ελλάδα είναι η ανάπτυξη της ΝΑΤΟϊκής δύναμης“Standing NATO Maritime Group 2” (SNMG2) στο ανατολικό Αιγαίο. Ως γνωστόν, η κύρια αποστολή της είναι η συλλογή και η παροχή κρίσιμων πληροφοριών προς την Ελλάδα, την Τουρκία και την FRONTEX, σχετικά με την παράνομη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων. Αξίζει να σημειωθεί ότι, δια στόματος Stoltenberg, κατέστη σαφές ότι «όταν απαιτείται, η SNMG2 θα συμμετέχει σε επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης, καθότι η διάσωση ατόμων που κινδυνεύουν είναι γενική και καθολική υποχρέωση» και ότι «σε περίπτωση διάσωσης ατόμων που απέπλευσαν από τα τουρκικά παράλια, θα επιστρέφονται πίσω στην Τουρκία». Ωστόσο, δεν διευκρινίσθηκε τι θα συμβαίνει στην περίπτωση που οι τουρκικές λιμενικές αρχές αρνούνται να παραλάβουν τους διασωθέντες. Πέραν αυτών, όχι αδικαιολόγητα, είναι λογικό το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να ανησυχεί για τη δημιουργία τετελεσμένων από την πλευρά της Άγκυρας, με βάση τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, κατά τη διάρκεια των ΝΑΤΟϊκών αεροναυτικών επιχειρήσεων.
Μέχρι στιγμής, αρνητική από κάθε άποψη κρίνεται η στάση των χωρών της ΕΕ απέναντι στην προσφυγική κρίση και ιδιαίτερα οι μονομερείς αποφάσεις πολλών κρατών κατά μήκος της βαλκανικής οδού να κλείσουν τα σύνορά τους, γεγονός που προκάλεσε την απόφαση της Αθήναςνα ανακαλέσει την πρέσβη της από τη Βιέννη. Ο τίτλος «Ο καθένας για τον εαυτό του», πρόσφατου δημοσιεύματος του γερμανικού περιοδικού DerSpiegel,περιγράφει εύστοχα τη στάση των Ευρωπαίων εταίρων μας. Παρά τη συμφωνία για την υλοποίηση ενός κοινού σχεδίου των κρατών-μελών της ΕΕ, αρχής γενομένης από την πρώτη Σύνοδο Κορυφής για την προσφυγική κρίση, στις 23 Σεπτεμβρίου 2015, ούτε οι εταίροι μας αλλά ούτε και η Τουρκία, όπως αναμενόταν άλλωστε, τήρησαν τη συμφωνία. Μέχρι τη Σύνοδο της 7ης Μαρτίου, η Γερμανία υποσχέθηκε να διατηρήσει το status quo στα σύνορα, αλλά και αυτό απέτυχε.Καθόλου απίθανο, στις 7 Μαρτίου, όταν θα πραγματοποιηθεί η ειδική συνάντηση των αρχηγών των κρατών και των κυβερνήσεων της ΕΕ με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, «να κριθεί το μέλλον της Σένγκεν», όπως υποστήριξε και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Donald Tusk.



2016-03-07. Αποψη: Ο κρίσιμος ρόλος της Αλβανίας στο μεταναστευτικό

on Monday, 07 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-07. Αποψη: Ο κρίσιμος ρόλος της Αλβανίας στο μεταναστευτικό

Σε προηγούμενο άρθρο «Τα Βαλκάνια και οι μεταναστευτικές ροές» είχαμε διαβλέψει και τονίσει την αυστριακή πολιτική ανόρθωσης τειχών και τον κίνδυνο συσσώρευσης προσφύγων στην ελληνική επικράτεια και κυρίως τα Βαλκάνια με συνέπειες για την γεωπολιτική ασφάλεια και σταθερότητα. Με τα ελληνο-σκοπιανά σύνορα κλειστά, η Ελλάδα φαίνεται να απομονώνεται από την γειτονιά της και την ευρωπαϊκή ενδοχώρα.

Και ενώ τα προβλήματα διογκώνονται και η κυβέρνηση Τσίπρα προσπαθεί να αυτοσχεδιάσει για να βρει λύση όσο οι Βρυξέλλες ψάχνονται, η Ελλάδα φαίνεται ότι και πάλι ευνοείται από την γεωγραφία της.

Από την μακρά γραμμή των ελληνικών συνόρων με τους Βαλκάνιους γείτονες μόνο τα ελληνοαλβανικά σύνορα δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν διότι είναι ορεινά και με ιδιαίτερη σύσταση προσβάσιμων μονοπατιών.

Επομένως η κυβέρνηση Ράμα μπορεί να έχει εκφράσει την αντίθεσή της στο ενδεχόμενο οι μεταναστευτικές ροές να περάσουν από την χώρα του αλλά είναι αδύνατο να υλοποιήσει μία τέτοια αντίθεση. Οι λόγοι είναι προφανείς. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει με ειρηνικά μέσα την αποφασιστικότητα πληθυσμών να μετακινηθούν. Με δεδομένη την βούληση των μεταναστών να κινηθούν βόρεια και την ανεπάρκεια κάθε κυβέρνησης διαμετακομιστικής χώρας να τους παράσχει τα αναγκαία για μεγάλο διάστημα παραμονής, θα πρέπει να θεωρηθεί βέβαιο ότι στις επόμενες ημέρες και εβδομάδες με την ολοένα επερχόμενη άνοιξη και αύξηση της θερμοκρασίας, οι νυν παγιδευμένοι στην Ελλάδα μετανάστες θα κινηθούν προς τα ελληνο-αλβανικά σύνορα, εφόσον οι Σκοπιανοί συνεχίσουν τον κλείσιμο των συνόρων τους. Τι θα συμβεί τότε;

Η Αλβανία θα προσπαθήσει να ανακόψει αυτή την ροή μέσω των συνοριακών σταθμών Κρυσταλλοπηγής, της Μέρτζιανης και της Κακαβιάς αλλά εις μάτην. Τείχος δεν μπορεί να ανεγερθεί επί ανώμαλου ορεινού όγκου. Παράλληλα τα μονοπάτια δεν είναι αστυνομεύσιμα διότι είναι πολλά, ανώμαλα και σε μεγάλη έκταση. Επομένως οι αλβανικές αρχές δεν θα μπορέσουν να σταματήσουν τις ροές με ειρηνικά μέσα. Αυτό το γνωρίζουν οι Αλβανοί και παρότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει εκφράσει την λεκτική αντίθεση του, ήδη έχει δώσει εντολή για την κατασκευή δύο κέντρων υποδοχής 10.000 μεταναστών συνολικά στην Κορυτσά και το Αργυρόκαστρο.

Μία τέτοια εξέλιξη θα σημάνει ουσιαστικά την ακύρωση της αυστριακής προσφυγικής πολιτικής στα Βαλκάνια, διότι οι μετανάστες θα είναι σε θέση να περάσουν στα εδάφη της ΠΓΔΜ και του Κοσόβου από το αλβανικό έδαφος (τα ημιορεινά και ορεινά σύνορα τους δεν μπορούν επίσης να ελεγχθούν) και συνεπώς να περαιωθούν βόρεια προς την Σερβία, το Μαυροβούνιο και την Βοσνία. Παράλληλα το πρόβλημα θα επαναδιεθνοποιηθεί και θα ασκήσει περισσότερη πίεση προς τις Βρυξέλλες για εύρεση αποτελεσματικότερης λύσης.. Η Αυστρία αναμένεται να επιχειρήσει να ορθώσει νέο τείχος βορειότερα αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, διότι το πρόβλημα τότε δεν θα το έχει μόνο η Ελλάδα αλλά το σύνολο των Βαλκανίων. Ο αλβανικός διάδρομος μπορεί να δώσει ανάσα στην Ελλάδα με την αποσυμφόρηση των ελληνο-σκοπιανών συνόρων και μία τελευταία ευκαιρία στην ΕΕ να αποδείξει ότι είναι ένωση.

2016-03-11. Το επικίνδυνο ενδεχόμενο

on Saturday, 12 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος, Υπτγος ε.α., Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ, Υπεύθυνος Εκδόσεων

2016-03-11. Το επικίνδυνο ενδεχόμενο

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε με ανάμικτα συναισθήματα το φαινόμενο των μεγάλων μετακινήσεων ανθρωπίνων μαζών, το οποίον φαινόμενο συνιστά και ένα σημαντικό σημείο καμπής στην Παγκόσμια Ιστορία. Από το διατιθέμενο πληροφοριακό υλικό διαπιστώνουμε, ότι αυτό το ρεύμα των μαζικών μετακινήσεων οφείλεται σε αριθμό αιτίων.

Ένα βασικό αίτιο είναι τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας (TV, διαδίκτυο, επικοινωνίες, λοιπά ΜΜΕ) βάσει των οποίων οι άνθρωποι υποδεεστέρων οικονομικά χωρών έχουν την δυνατότητα να αναγνωρίσουν αλλού την ύπαρξη καλυτέρων επιλογών διαβιώσεως και ως εκ τούτου αναχωρούν προς αυτούς τους παραδείσους των ονείρων τους.

Δηλαδή εκεί όπου σημειώνεται ευμάρεια, οικονομική ανάπτυξη και εκεί όπου δημιουργούνται ελκτικές συνθήκες των όσων αισθάνονται άβολα στον τόπο τους.

Διακρατικοί ή εμφύλιοι πόλεμοι είναι μία άλλη ουσιαστική αιτία δημιουργίας ανθρωπίνων ρευμάτων προς ασφαλέστερους προορισμούς. Αριθμός μετακινουμένων προβάλλει σαν λόγο μετακινήσεως, την αντικαθεστωτικότητά των και επομένως την αίτηση ασυλίας.

Λοιπές αιτίες, όπως αυταρχικά καθεστώτα, καταπάτηση δικαιωμάτων, ελλιπής εκπαίδευση, ανυπαρξία πνευματικών ευκαιριών, επιβίωση, διώξεις και όλα τα προαναφερθέντα συνιστούν μη πειστικές δικαιολογίες. It is the money stupid!

Και τί γνωρίζουμε για το χρήμα από αρχαιοτάτων χρόνων; Γνωρίζουμε, ότι εν ονόματι του χρήματος σπεκουλάρουμε, ασεβούμε, μεμφόμεθα, υποκαθιστούμε, φθονούμε, υβρίζουμε, συκοφαντούμε, καταπιέζουμε, πολιορκούμε, προσβάλλουμε, εξαπατούμε, υπεξαιρούμε, μισούμε, αμφισβητούμε, δυσφημούμε, διαφθείρουμε, απειλούμε, αναστατώνουμε, φιλονικούμε, εισβάλλουμε, μαχόμεθα, βλάπτουμε, βασανίζουμε, βεβηλώνουμε, αλλοτριώνουμε, εκμηδενίζουμε, θυσιάζουμε, εξοντώνουμε, πυρπολούμε, λεηλατούμε, δηώνουμε, κουρσεύουμε, καταστρέφουμε, σκοτώνουμε, μεταναστεύουμε και επιμένουμε να επικρατήσουμε.

Για την περίπτωση του φαινομένου της Συρίας έχουμε να σημειώσουμε, ότι η συνταγή CIA-Saudi Arabia με πετροδολλαριακό εξοπλισμό των επιδόξων ανατροπέων του καθεστώτος Assad και η προσδοκώμενη Συριακή άνοιξη δεν ευδοκίμησε. Ανάλογες οι αποτυχίες ομοίων συνταγών και σε άλλες Αραβικές χώρες.

Ωστόσο το παράπλευρο αποτέλεσμα αυτής της «Αραβικής Άνοιξης» είναι, το ότι μας προκύπτει ένας βαρύς «Ευρωπαϊκός Χειμώνας», ο οποίος καθώς δείχνει θα είναι μία οριστική κατάσταση για το επιστημονικά ορατό γήινο μέλλον.

Όταν διαβάζουμε σε στρατηγικές αναλύσεις, ότι το ένοπλο τμήμα του ISIS αριθμοί μόνον 24 χιλιάδες μαχητές και όταν από τα media γνωρίζουμε, ότι ήδη βρίσκονται στην Ευρώπη 600 χιλιάδες Σύριοι στρατευσίμου ηλικίας, τότε η πρώτη μας σκέψη στρέφεται στο ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν αγαπούν την πατρίδα τους. Ούτε και οι άλλοι οι Ιρακινοί, οι Αφγανοί, οι Πακιστανοί, οι Μαροκινοί, οι Αλγερινοί, οι Σουδανοί, οι Νιγήριοι, οι Μπαγκλαντέσιοι κλπ φαίνεται να αγαπούν τις αντίστοιχες πατρίδες.

Εφόσον αυτοί οι άνθρωποι μη έχοντας πατριωτικό αίσθημα ή έφεση για εξομάλυνση των εμφυλίων τους σχέσεων έχουν επιλέξει να μην αγαπούν την πατρίδα τους, τότε γιατί εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε, ότι θα αγαπήσουν μία ξένη και αλλόθρησκη πατρίδα; Γιατί δεν σκεπτόμεθα, ότι με την συσσώρευση ατυχών για εμάς συγκυριών, όλοι αυτοί που συνιστούν ιδανική πολυπολιτισμική συνθήκη για τους κερδοσκόπους όλων των τάξεων και επιπέδων δεν θα σπινθηροβολήσουν ένα δικό μας εμφύλιο πόλεμο;

Ήδη στην Ευρώπη γιγαντώνονται οι εθνικισμοί. Η θέση των εδράζεται στην διατήρηση της χριστιανικής, της φυλετικής και της εθνικής των συνοχής. Απέναντί τους βρίσκονται οι «αριστεροί», οι οποίοι κατά ένα ανεξήγητο τρόπο έχουν αυτοβαπτισθεί «προοδευτικοί» και οι οποίοι διακηρύσσουν την ανοχή, τον ανθρωπισμό, την παροχή του δικαιώματος της παρουσίας στον κατ’ αυτούς όχι χριστιανικό αλλά αθεϊκό χώρο ξένων με ξένες απόψεις, αρχές, αντιλήψεις και μία ασυμβίβαστη με τις πολυπολιτισμικές σταθερές θρησκεία. Μία θρησκεία, με βλέψεις παγκόσμιας επικράτησης σε αντίθεση με τις θνησιγενείς θρησκείες και πεποιθήσεις του Δυτικού κόσμου.

Συνεπώς, αυτός ο «ανθρωπισμός» και η ανεκτικότητα των μεν και η ενσυναίσθηση των εθνικών παραδόσεων των δε, ως φυσικόν, θα οδηγήσει μαθηματικά σε εμφύλιες συρράξεις με θύματα τους σιωπηρούς αμνούς, στους οποίους επιμένουμε να μη θέλουμε να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας. Για όλα αυτά εμείς οι υποτεταγμένοι αμνοί νομίζουμε, ότι κατέχουμε την αλήθεια και ότι έχουμε άποψη. Δυστυχώς απατώμεθα.

Όταν π.χ. στο θέμα των λαθρομεταναστών η τηλεόραση μας παρουσιάζει δυο-τρεις δακρυσμένους εθελοντές να βοηθούν τους «καημένους» και τους βασανισμένους κι εμείς από τη μεριά μας θεωρούμε εαυτόν τηλεοπτικό μάρτυρα σπαραξικαρδίων τραγωδιών.

Όταν ήδη έχουν φιμωθεί άλλες εκατό προηγηθείσες συνεντεύξεις επιχωρίων Ελλήνων που αμύνονται των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους για επιβίωση στην δική μας κλονιζόμενη οικονομικά, ασφαλειακά, εκπαιδευτικά, θρησκευτικά και αξιακά χώρα κι εμείς από τη μεριά μας αδρανούμε.

Όταν αυτές οι εκατό συνεντεύξεις έχουν εξαιρεθεί από την οθόνη ημών των ευπίστων χρησίμων ηλιθίων (ψηφοφόρων), διότι έχουμε πεισθεί ότι οφείλουμε να είμεθα ανεκτικοί στην νέα κατάσταση πραγμάτων.

Όταν σήμερα η ανεκτικότητα υποτάσσεται στις ιδιαιτερότητες του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που κερδίζει καθ’ όλες τις έννοιες εις χρέωσιν των πολλών.

Όταν οι κερδίζοντες υπολογίζουν, όχι σε πατρίδες αλλά σε ισόβιο συμπόρευσή τους με τον πλούτο.

Όταν για τον ισλαμικό επεκτατισμό, τον δημογραφικό μας μαρασμό και για την συνέχιση της ζωής του Ελληνικού Έθνους, δεν υπάρχει ούτε μία πρόβλεψη.

Τότε, ας ψάλλουμε όλοι μαζί…. Αλληλούια! 

<<  1 [23 4  >>