Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

25/4/2016. Ερευνα της Κάπα Research για τους Πρόσφυγες

on Monday, 25 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

25/4/2016. Ερευνα της Κάπα Research για τους Πρόσφυγες

Ενδιαφέροντα στοιχεία για τους πρόσφυγες που βρίσκονται σε Κέντρα Φιλοξενίας της Αττικής και στο λιμάνι του Πειραιά καταγράφει η έρευνα που πραγματοποίησε η Κάπα Research για την Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ).

Διαβάστε ΕΔΩ! την έρευνα.

22/4/2016. Ο ρόλος της Ελλάδος στην 'Λαθρο-μετανάστευση'

on Friday, 22 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

22/4/2016. Ο ρόλος της Ελλάδος στην 'Λαθρο-μετανάστευση'

Η Ελλάδα σε γενικές γραμμές θεωρείται ως σημαντική για την περαιτέρω εξάπλωση του Ισλαμιστικού ρεύματος προς την Ευρώπη ως χώρος «τράνζιτ» αλλά και λογιστικής υποστήριξης. Το 2008 στην Ιταλία Σουδανός δουλέμπορος συνελήφθη από τις εκεί Αρχές κατηγορούμενος ως συνεργός σε τρομοκρατική ομάδα, ενώ ο ίδιος είχε ζήσει και στην Ελλάδα όπου παράλληλα με το «τράφικινγκ» λαθρομεταναστών διατηρούσε επαφές με πληθώρα Ισλαμιστικών κύκλων. Η κοινότητα των Σουδανών στην Αθήνα είχε γίνει αντικείμενο προηγούμενης αστυνομικής έρευνας όταν συνελήφθησαν ανώτερα μέλη της να διακινούν ποσότητες ναρκωτικών στα ίδια τα γραφεία της ένωση τους.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

22/4/2016. Μεταναστευτικό & Εθνική Συνοχή & Ασφάλεια

on Friday, 22 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

22/4/2016. Μεταναστευτικό & Εθνική Συνοχή & Ασφάλεια

Η άκριτη εφαρμογή των ανοικτών συνόρων για πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, τη στιγμή που η γείτων Τουρκία χρησιμοποιεί το «Μεταναστευτικό» για εκβιαστική διπλωματία και για επίτευξη γεωπολιτικών στόχων, διαμορφώνει άκρως ανησυχητική κατάσταση για τη χώρα μας.
Όλοι ανεξαρτήτως οι καταυλισμοί (οργανωμένοι βλ. hot spots ή μη βλ. Ειδομένη), εξελίσσονται σε πραγματικές βόμβες, οι οποίες μπορούν να εκραγούν απρόβλεπτα, με πρωτοβουλία ανεξέλεγκτων στοιχείων που εμφανίζονται ως «αλληλέγγυοι» και «φιλάνθρωπες» ΜΚΟ.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

15/4/2016. Η ORIANA FALLACI ΚΟΝΙΟΡΤΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΓΕΛΟΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ «ΗΜΑΣΤΑΝ & ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΤΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ»

on Friday, 15 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Επιμέλεια Μαρία Μαρτζούκου

15/4/2016. Η ORIANA FALLACI ΚΟΝΙΟΡΤΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΓΕΛΟΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ «ΗΜΑΣΤΑΝ & ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΤΕ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ»

Φεβρουαριος 23, 2016
Ξυπνήστε, άνθρωποι μου, ξυπνήστε! Μέσα στο φόβο σας να βαδίσετε ενάντια στο ρεύμα, μην τυχόν και σας περάσουν για ρατσιστές, δεν καταλαβαίνετε ή δεν θέλετε να καταλάβετε ότι μια Αντίστροφη Σταυροφορία έχει ήδη αρχίσει. Φυσικά τα λόγια ανήκουν στην ασυμβίβαστη και ορμητική ORIANA FALLACI . Μια γυναίκα σύμβολο την δεκαετία του 60 και για 20 χρόνια, μια Ιταλίδα δημοσιογράφο, με ειλικρίνεια που πολλές φορές σόκαρε.
Πριν από μία δεκαετία, με τα γραπτά της μας προειδοποίησε για τα αποτελέσματα της μαζικής μετανάστευσης μουσουλμάνων στη Γηραιά Ήπειρο, τα δεινά που επέρχονται εξαιτίας του φαινομένου, αλλά και για μια σύγκρουση η οποία αποκτά ολοένα και περισσότερο θρησκευτική χροιά.

Αξίζει να διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

2016-03-27. Τί σημαίνει για την Ελλάδα η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το μεταναστευτικό;

on Sunday, 27 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος

2016-03-27. Τί σημαίνει για την Ελλάδα η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το μεταναστευτικό;

Μετά από σειρά διαβουλεύσεων οριστικοποιήθηκε τελικά στις 19 Μαρτίου η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού προβλήματος, η οποία στα κύρια σημεία της προβλέπει τα εξής:
1. Όλοι οι παράνομοι μετανάστες που θα περνούν από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά μετά τις 20 Μαρτίου 2016 θα επιστρέφονται στην Τουρκία.
2. Για κάθε Σύριο που θα επιστρέφεται στην Τουρκία από τα ελληνικά νησιά, ένας άλλος Σύριος θα εγκαθίσταται στην ΕΕ.
3. Η Τουρκία θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αποτρέψει το άνοιγμα νέων θαλάσσιων και χερσαίων διαδρόμων για την παράνομη μετανάστευση προς την ΕΕ.
4. Εφ’ όσον οι παράνομες είσοδοι από την Τουρκία προς την ΕΕ τερματιστούν ή μειωθούν σημαντικά, θα ενεργοποιηθεί το Εθελοντικό Σχέδιο Ανθρωπιστικής Εισόδου (επανεγκατάσταση), στο οποίο οι χώρες της ΕΕ θα μετάσχουν σε εθελοντική βάση.
5. Θα επιτυχανθεί η διαδικασία κατάργησης βίζας για Τούρκους πολίτες από την ΕΕ με ορίζοντα υλοποίησης το τέλος Ιουνίου 2016. Η Τουρκία από τη μεριά της θα εκπληρώσει μια σειρά από προαπαιτούμενα.
6. Η ΕΕ, σε στενή συνεργασία με την Τουρκία, θα επιταχύνει την εκταμίευση των αρχικά συμφωνηθέντων τριών δισεκατομμυρίων ευρώ που έχουν διατεθεί για το Ταμείο Προσφύγων στην Τουρκία. Όταν θα επίκειται η πλήρης χρήση των πόρων αυτών, η ΕΕ θα ενεργοποιήσει νέα χρηματοδότηση, η οποία θα φτάσει μέχρι το ποσό των τριών (επιπρόσθετων) δισεκατομμυρίων ευρώ έως το τέλος του 2018.
7. Η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ θα επανενεργοποιηθεί, με το Κεφάλαιο 33 να ανοίγει κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο της ΕΕ και τις προπαρασκευαστικές εργασίες για το άνοιγμα άλλων κεφαλαίων να συνεχίζονται με επιταχυνόμενο ρυθμό.
8. Η ΕΕ και η Τουρκία θα συνεργαστούν για τη βελτίωση των «ανθρωπιστικών συνθηκών» εντός της Συρίας.

Απότιμηση της Συμφωνίας. Κάνοντας μια πρώτη αποτίμηση της παραπάνω συμφωνίας, θα πρέπει να επισημάνουμε τα εξής:

1. Παραμένει ασαφής η τύχη των περίπου 50.000 μεταναστών και προσφύγων που ήλθαν στην Ελλάδα πριν τις 20 Μαρτίου. Σχετικώς υπήρξε μόνο κάποια γενικόλογη αναφορά για μερικές χιλιάδες μετεγκαταστάσεις στον Απρίλιο και τον Μάιο, αλλά η έως τώρα τήρηση ανάλογων συμφωνιών μας υποχρεώνει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί έως απαισιόδοξοι.

2. Ήδη έχουν διατυπωθεί ενστάσεις για τη νομική υπόσταση της συμφωνίας, αφού οι μαζικές επιστροφές προσφύγων αντίκεινται στην εξατομικευμένη μεταχείριση που ορίζει το σχετικό δίκαιο, και για να γίνει αυτό θα πρέπει η Τουρκία να χαρακτηριστεί (κυρίως από την Ελλάδα) ως «ασφαλής τρίτη χώρα»...

3. Η μετεγκατάσταση προσφύγων σε άλλες χώρες της ΕΕ τίθεται σε εθελοντική βάση και μετά τα δραματικά γεγονότα στις Βρυξέλλες είναι πραγματικά απορίας άξιο ποιά κυβέρνηση στην Ευρώπη θα δεχτεί να αναλάβει τέτοια πρωτοβουλία...

4. Η Τουρκία αποκόμισε σημαντικά οφέλη από την πίεση που άσκησε μέσω των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη: Κατ’ αρχάς φαίνεται να έχει εξασφαλίσει το ποσό των τριών δις ευρώ, ενώ σε δεύτερη φάση μάλλον έχει να λαμβάνει άλλα τρία δις ευρώ έως το 2018. Ένα άλλο όφελος πιθανώς να είναι κατάργηση της βίζας των Τούρκων πολιτών για είσοδό τους στην ΕΕ, αλλά για να γίνει αυτό η Τουρκία θα πρέπει να υλοποιήσει ορισμένα προαπαιτούμενα, με κυριότερο την επιβολή προξενικών θεωρήσεων σε υπηκόους χωρών όπως είναι το Αφγανιστάν, το Μαρόκο, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, κ.λπ. Επίσης θα πρέπει να εκδώσει διαβατήρια με ευρωπαϊκές προδιαγραφές ασφαλείας, γεγονός το οποίο αποκλείεται να γίνει έως τον Ιούνιο του 2016.
 Όσον αφορά την επανενεργοποίηση της «ενταξιακής διαδικασίας» της Τουρκίας στην ΕΕ, αυτή θα πρέπει να θεωρείται καθαρά διακοσμητικού χαρακτήρα, αφού επί της ουσίας καμία ευρωπαϊκή χώρα (και κυρίως η Γαλλία και η Γερμανία) δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί ως εταίρο μια χώρα με το πληθυσμιακό μέγεθος και τις ηγεμονικές φιλοδοξίες της Τουρκίας. Αυτό άλλωστε είναι κάτι που το ξέρει και η ίδια η Τουρκία η οποία επίσης δεν το επιθυμεί...
Ένα άλλο σημείο το οποίο πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως, είναι αυτό που προβλέπεται στο τελευταίο εδάφιο της συμφωνίας, το οποίο μιλά για συνεργασία ΕΕ και Τουρκίας προκειμένου να βελτιωθούν οι «ανθρωπιστικές συνθήκες» εντός της Συρίας. Ίσως εδώ κρύβεται ένα από τα πλέον σημαντικά σημεία της συμφωνίας, αφού ας μην ξεχνάμε ότι βασική επιδίωξη της Τουρκίας είναι η συμμετοχή της στις εξελίξεις στη Συρία, ειδικά μετά την άσχημη τροπή που πήραν για αυτή εξ αιτίας της στρατιωτικής επέμβασης της Ρωσίας (δημιουργία κουρδικού ημικρατικού μορφώματος στη Β.Συρία).

5. Για την Ελλάδα το μόνο ίσως όφελος το οποίο προκύπτει από την παραπάνω συμφωνία είναι αυτό που μπορεί κανείς να επικαλείται σταθερά τα τελευταία χρόνια: ότι απέφυγε το χειρότερο. Δηλαδή το να βρεθεί απέναντι σε μια αληθινά χαοτική κατάσταση, εφ’ όσον δεν προέκυπτε κάποια συμφωνία. Ακόμη και έτσι όμως η νέα κατάσταση ίσως αποδειχτεί ότι απέχει ελάχιστα από το χειρότερο, αφού από Βορράν τα σύνορα της Ελλάδας είναι ήδη σφραγισμένα, ενώ η υλοποίηση της νέας συμφωνίας εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την Τουρκία. Η Ελλάδα από την πλευρά της αναλαμβάνει την υποχρέωση να διαχειριστεί τις μεταναστευτικές ροές για λογαριασμό της Ευρώπης (!) και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει μέσα σε ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα να επιτελέσει έναν οργανωτικό άθλο, αξιοποιώντας αποτελεσματικά την υπεσχεμένη ευρωπαϊκή οικονομική βοήθεια... Και όλα αυτά – ας μην ξεχνάμε – συμβαίνουν σε μια χώρα η οποία ήδη αντιμετωπίζει μια εσωτερική ανθρωπιστική κρίση λόγω μνημονίων...
Στα παραπάνω θα πρέπει επίσης κανείς να επισημάνει μια σειρά ρυθμίσεων οι οποίες υπονομεύουν την ελληνική κυριαρχία: Ο ορισμός ως συντονιστή επί ελληνικού εδάφους του Ολλανδού Μ. Φερβέι, η παρουσία Τούρκων αστυνομικών ως παρατηρητών στα ελληνικά νησιά (των οποίων οι ακριβείς αρμοδιότητες αναμένεται να προσδιορισθούν), η ενισχυμένη παρουσία της FRONTEX και η έλευση ξένων υπαλλήλων οι οποίοι θα λαμβάνουν αποφάσεις για επιστροφές μεταναστών καθιστούν τα ελληνικά νησιά ένα είδος διεθνοποιημένου εδάφους. Αν σε όλα αυτά συμπεριλάβει κανείς και την παρουσία νατοϊκών ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο, τη διασπορά χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων σε όλη τη χώρα, και την αναπόφευκτη ζημιά στον τουρισμό, μπορεί να έχει μια αίσθηση των πολύπλευρων συνεπειών που (έως τώρα…) έχει η μεταναστευτική κρίση στην Ελλάδα.

Συμπέρασμα
Από τα παραπάνω έπεται ότι η συμφωνία της 19ης Μαρτίου αποτελεί μια επισφαλή και δυσεφάρμοστη «ρύθμιση», από την οποία η Τουρκία αμείφθηκε «γενναιόδωρα» έχοντας ουσιαστικά εκβιάσει την Ευρώπη, ενώ η Ελλάδα, έχοντας ολιγωρήσει σε ολόκληρο το 2015, ανέλαβε βαριές υποχρεώσεις χωρίς να έχει κανένα βαθμό ελευθερίας.
Παράλληλα η κρατική κυριαρχία της υφίσταται μια ακόμη έκπτωση, η οποία έρχεται να προστεθεί σε αυτή που προκάλεσε η χρεοκοπία και τα μνημόνια. Αυτά όμως τελικά συμβαίνουν σε μια χώρα όπου το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να εκπονήσει και να εφαρμόσει κανέναν σχεδιασμό ή όταν – ακόμη χειρότερα - επιμένει να ζει στον φανταστικό κόσμο των ιδεοληψιών του, όπως η σημερινή κυβέρνηση...
Τις συνέπειες βέβαια όπως πάντα θα τις υποστεί ο ελληνικός λαός, αλλά σε αυτή την περίπτωση και οι ίδιοι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, οι οποίοι έχουν βαλτώσει κυριολεκτικά και μεταφορικά σε μια χώρα που δύσκολα πλέον επιβιώνει και η ίδια... 

2016-03-21. Μεταναστευτικό χωρίς σχέδιο

on Monday, 21 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης, Αναδημοσίευση, Επιμέλεια: Αναστάσιος Μπασαράς

2016-03-21.  Μεταναστευτικό χωρίς σχέδιο

Χάσαμε τον λογαριασμό με τα ψέματα της κυβέρνησης και δεν καταλάβαμε γιατί διογκώθηκαν τόσο εκρηκτικά οι μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα την πρώτη χρονιά που κυβερνούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Κάτι ψελλίζει η κυβέρνηση, ότι δηλαδή υπήρχε αυξητική τάση και πριν αναλάβει τα ηνία της μεταναστευτικής πολιτικής η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου, αλλά αυτά είναι οι στατιστικές αλχημείες, οι οποίες –μαζί με τα ψέματα– είναι το μόνο κυβερνητικό έργο της πρώτης φοράς. Είναι αληθές ότι οι ροές μεταξύ 2013 και 2014 διπλασιάστηκαν: από 24.800 το 2013 στις 50.830 το 2014. Η αλήθεια όμως είναι ότι το 2013 υπήρχαν οι χαμηλότερες ροές από τότε που μετράει ο Frontex. Ο μέσος όρος των ροών στην Ελλάδα την περίοδο 2008-2014 ήταν γύρω στις 50.000 εισόδους ετησίως: 52.300 το 2008, 40.000 το 2009, 55.700 το 2010, 57.000 το 2011 και 37.200 το 2012. Ο διπλασιασμός δηλαδή μεταξύ 2013 και 2014 αποκατέστησε τις ροές στα φυσιολογικά τους επίπεδα.
Το ερώτημα λοιπόν είναι: γιατί 17πλασιάστηκαν οι ροές προς την Ελλάδα το 2015, «annus mirabilis» της πρώτης φοράς; Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι κάτι συνέβη στη Συρία –που δεν καταλάβαμε– ή ότι συνέπεσε κατά το εναρκτήριο έτος των Τσίπρα-Καμμένου να φτάσουν σε σημείο θραύσης οι καταυλισμοί των Σύρων στην Τουρκία, πώς εξηγείται το γεγονός ότι τον Ιανουάριο του 2015 εισήλθαν μόνο 16 Πακιστανοί και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους 3.733; Ή άλλαξε κάτι και στο Πακιστάν, το οποίο επίσης δεν μάθαμε;
Ιδεοληψίες
Οπως και στην οικονομία, έτσι και στο μεταναστευτικό η ιδεοληψία μαζί με την ανικανότητα της κυβέρνησης δημιούργησε ένα σοβαρό για όλο τον κόσμο πρόβλημα, εκρηκτικό για την Ελλάδα. Η ιδεοληψία εκφράστηκε με την κατάργηση των λίγων κέντρων κράτησης παράτυπων μεταναστών όπως ήταν αυτό της Αμυγδαλέζας. Φυσικά αυτά τα κέντρα δεν είναι ό,τι καλύτερο για μια χώρα, και η αβελτηρία των ελληνικών αρχών διοίκησης κατά τα προηγούμενα χρόνια τα έκανε πολύ χειρότερα. Η κυβέρνηση της πρώτης φοράς, αντί να βελτιώσει το σύστημα παροχής ασύλου (όπου επίσης η Ελλάδα είχε χαμηλές επιδόσεις) και αντί να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης στα κέντρα κράτησης, τα κατάργησε χωρίς να σκεφθεί τι θα γίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς χαρτιά κι ελπίδα. «Εξαφανίζονται», είπε η πρώην υπουργός, αλλά το πρόβλημα για τη χώρα είναι ότι επανεμφανίστηκαν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δημιουργώντας ένα ντόμινο αρνητικών εξελίξεων για τη χώρα. Κυριάρχησε το δόγμα του «διαβατάρικου ανθρωπισμού». Το σήμα που έδωσε σε όλα τα κυκλώματα των δουλεμπόρων η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν «ανοίξαμε και σας περιμένουμε να περάσετε προς τη Γη της Επαγγελίας», η οποία είναι για κάθε μετανάστη ή πρόσφυγα ο ευρωπαϊκός Βορράς. Η αναστολή του Δουβλίνου ΙΙ από την Αγκελα Μέρκελ γίνεται τον Αύγουστο, αφού διά των «εξαφανίσεων» η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει τετελεσμένα στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και ενισχύει έτι περαιτέρω το μεταναστευτικό κύμα.
Βεβαίως σε έναν άλλο κόσμο –ένθα απέδρα πάσα οδύνη, κόστος και στεναγμός– η Ουγγαρία δεν κυβερνάται από τον Βίκτορ Ορμπαν, η Αυστρία θα μπορούσε να δεχθεί πλέον των 800.000 προσφύγων και μεταναστών, στη Γερμανία δεν θα υπήρχαν οι πιέσεις από τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας και θα ζούσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα. Ομως στον πραγματικό κόσμο δεν γίνονται έτσι τα πράγματα. Υπάρχουν οι δικαιολογημένοι ή αστήρικτοι φόβοι των πληθυσμών, υπάρχουν ακροδεξιοί που κερδίζουν εκλογές χτυπώντας εθνικολαϊκιστικά νταούλια, υπάρχουν κοινωνίες οι οποίες νιώθουν ότι οι αλλαγές της παγκοσμιοποίησης είναι τόσο έντονες που δεν μπορούν να τις απορροφήσουν. Τα τελευταία μαντάτα είναι εξαιρετικά ανησυχητικά: το φασιστικό κόμμα «Λαϊκό Κόμμα - Η Σλοβακία Μας», που οργάνωνε πορείες εναντίον της μειονότητας των Ρομά, μπήκε στη Βουλή και πήρε 8% των ψήφων, ποσοστό σχεδόν τριπλάσιο από αυτό που προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις. Με την αβελτηρία της η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βάζει το λιθαράκι της να αλλάξει η Ευρώπη. Προς το χειρότερο...
200.000 εγκλωβισμένοι
Με τις ασυναρτησίες, τις μεγαλοστομίες, τις εξυπνάδες η κυβέρνηση της πρώτης φοράς δεν χαντάκωσε μόνο την οικονομία. Ανεπαισθήτως κλείνει τη χώρα από τον κόσμον έξω, που θα ’λεγε ο ποιητής. Η Ελλάδα μπήκε στο επίκεντρο μιας ακόμη ευρωπαϊκής κρίσης και το διπλωματικό κεφάλαιο που δαπάνησε για να κάνει τη «διαπραγμάτευση» με τα πουκάμισα έξω δεν της επιτρέπει πια να διεκδικήσει ούτε τα ελάχιστα. Τα σύνορα κλείνουν, οι μετανάστες και πρόσφυγες εγκλωβίζονται εδώ και το ερώτημα είναι ποιος θα διαχειριστεί αυτή την κρίση; Και μπορεί ο ιστορικός (και συμπαθών του ΣΥΡΙΖΑ) κ. Αντώνης Λιάκος να έχει δίκιο ότι «η Ελλάδα άντεξε ενάμισι εκατ πρόσφυγες με πέντε εκατ. πληθυσμού το ’22, άντεξε άλλο ένα εκατ. εσωτερικών προσφύγων στον Εμφύλιο και επίσης άλλο ένα, περίπου, εκατ. πρόσφυγες από τις ανατολικές χώρες τη δεκαετία του ’90. Ολες αυτές οι ροές σε 20 χρόνια αφομοιώνονται... Επομένως, όχι μόνο 50.000 Σύροι αλλά ακόμη και 200.000 είναι αντιμετωπίσιμο μέγεθος πληθυσμού, παρά την κρίση. Αρκεί να υπάρχει σχέδιο, απόφαση υλοποίησής του και όραμα. Οι προσφυγικές ροές δεν απειλούν την ελληνική κοινωνία, την εμπλουτίζουν. Πρέπει να στήσουμε σχολεία για τα προσφυγόπουλα και δομές παραγωγικής απασχόλησης αυτού του πληθυσμού. Ούτε ξενοφοβία ούτε φιλανθρωπία. Πολιτική υποδοχής και εν δυνάμει ένταξης» (Facebook 7.3.2015).
Η απόφανσή του δεν απαντά ένα σημαντικό ερώτημα: περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να χωρίσει δύο συνιστωσών άχυρα, να έχει «σχέδιο, απόφαση υλοποίησής του και όραμα» για να διαχειριστεί ένα τόσο εκρηκτικό πρόβλημα όπως είναι ο εγκλωβισμός δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων στην ελληνική επικράτεια, χώρα στην οποία δεν θέλουν να μείνουν; Εδώ ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε 50.000 καταλύματα για προσωρινή στέγαση των προσφύγων και, πέντε μήνες μετά, η κυβέρνησή του δεν έκανε τίποτε, θα μπορέσει να διαχειριστεί 200.000 πρόσφυγες και μετανάστες;
Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι η «ισλαμοποίηση της χώρας», όπως φοβούνται πολλοί από την Ακροδεξιά, αλλά το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι θα έχουν ανάγκες τις οποίες το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να ικανοποιήσει ούτε για τους ιθαγενείς• θα θέλουν να φύγουν, που σημαίνει ότι θα δημιουργηθούν εγκληματικές οργανώσεις δουλεμπορίας και στην Ελλάδα και, τελικώς, κανείς δεν θα μπορεί να τους σταματήσει με αποτέλεσμα να συνεχίσουν να πλημμυρίζουν τα κέντρα των ευρωπαϊκών πόλεων, προκαλώντας νέα προβλήματα στις σχέσεις μας με την Ευρώπη. Θα δημιουργηθούν εντάσεις που η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διαχειριστεί, οι οποίες θα τροφοδοτήσουν τη ρητορεία της Χρυσής Αυγής. Η πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας» λειτουργεί προσωρινά και διογκώνει τα προβλήματα. Δυστυχώς, όπως αποδείχθηκε και με την οικονομία, αυτή είναι η μόνη πολιτική που έχει τούτη η κυβέρνηση.

Αναδημοσίευση Καθημερινή Κυριακής, 20/3/2016

2016-03-18. Η θυσία της Ιφιγένειας: Η απομόνωση της Ελλάδας και το σκοτεινό μέλλον της Ευρώπης

on Friday, 18 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

   

Σε μια εποχή κατά την οποία παγκοσμίως δοκιμάζονται οι αξίες του ανθρωπισμού  και του πολιτισμού εμπρός στην λαίλαπα του υλισμού και του υπέρμετρου ατομισμού σε επίπεδο προσωπικό και διαπροσωπικό στις σχέσεις των ανθρώπων, το ίδιο εξακολουθεί να συμβαίνει και να αντανακλάται δυστυχώς και στις σχέσεις των κρατών.
Ενώ η ανθρωπότητα δοκίμασε τις απογοητεύσεις αυτής της κατάστασης σε όλο το φάσμα της ιστορίας της, προσπάθησε μεταπολεμικά να δομήσει ένα νέο πλέγμα πολιτικής σκέψης και δράσης με σκοπό να υπερνικήσει κατά το δυνατό αυτές τις αδυναμίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτέλεσε την πολιτική κορύφωση αυτής της προσπάθειας. Εις μάτην… Αυτή η κορύφωση δεν συνοδεύθηκε από την ολοκλήρωση της, δηλ. την ουσιαστική ένωση. Έμεινε στη μέση.
Αρχικά η οικονομική κρίση δοκίμασε την αντοχή των ευρωπαϊστών και αποκάλυψε την ισχύ των προαιώνιων ανθρώπινων ενστίκτων σε διακρατικό επίπεδο. Τώρα ήρθε το προσφυγικό για να συνταράξει συθέμελα, έως και να αποτελειώσει, το όραμα της ενωμένης Ευρώπης με την εκ των πραγμάτων κατάργηση της Σένγκεν υπό την καθοδήγηση των ξενοφοβικών και εθνικιστικών δυνάμεων οι οποίες έχουν διαποτίσει την κυβερνητική ενατένιση των περισσοτέρων χωρών της ΕΕ. Μόνη εξαίρεση η Ελλάδα.
Ευτυχώς το πνεύμα φιλοξενίας των απλών Ελλήνων φαίνεται ότι έχει μείνει ανέπαφο σε μια εποχή βαθύτατης οικονομικής κρίσης και δοκιμασίας της κοινωνίας με το ένα τρίτο τουλάχιστον του πληθυσμού πτωχευμένο και τις τράπεζες υπό αμείλικτο και αόριστο χρονικά κεφαλαιακό έλεγχο. Ενώ η Ελλάδα είναι η χώρα που δέχεται τα ανεξέλεγκτα κύματα μεταναστών από την Τουρκία, δεν έχει υιοθετήσει ούτε σε επίπεδο διακυβέρνησης ούτε και κοινωνίας το απεχθές ξενοφοβικό παράδειγμα των κρατών εκείνων που τυγχάνουν να είναι μέλη της ΕΕ.
Ενώ η πρωτοφανής και αθρόα εισροή μεταναστών από την Τουρκία τείνουν να διακυβεύσουν την ομαλή λειτουργία και σταθερότητα του ελληνικού κράτους καθώς και την γεωπολιτική ασφάλεια των Βαλκανίων, το πνεύμα φιλοξενίας του ελληνικού λαού απορροφά τους κραδασμούς της απομόνωσης της χώρας από την αντιευρωπαϊκή πολιτική της ΕΕ, τα κλειστά σύνορα των Βαλκανίων και την ολιγωρία της ελληνικής κρατικής μηχανής.
Ακόμη και τώρα που οι Έλληνες γνωρίζουν ότι οι μετανάστες θα μείνουν στην Ελλάδα για μεγάλο διάστημα, δεν παύουν την φιλοξενία τους. Πρόκειται για «παράδοξη» κατάσταση. Είναι απορίας άξιο πως έχει διασφαλισθεί η σταθερότητα της χώρας έως τώρα χάρη στο πνεύμα φιλοξενίας των Ελλήνων.
Από πού εκπορεύεται αυτό; Μα από τον ίδιο τον πολιτισμό τους, την προσφυγική μνήμη της Μεγάλης Καταστροφής του 1922 και από τις αλλεπάλληλες μεταναστεύσεις στην ελληνική ιστορία. Ας γνωρίζουν τα «προηγμένα» κράτη της ΕΕ ότι ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν μετριέται τόσο με το υψηλό βιοτικό επίπεδο και την τεχνολογική πρόοδο, όσο με το πνεύμα φιλοξενίας της. Είναι όμως η ελληνική φιλοξενία και ανθρωπισμός αρκετά για να αντιμετωπίσει η Ελλάδα την ασύμμετρη απειλή της μετανάστευσης;
Η πρόσφατη σύνοδος στις Βρυξέλλες αλλά και η στάση των χωρών της ΕΕ αποκάλυψαν την κεκαλυμμένη πίσω από θεσμούς ανωριμότητα των ηγεσιών των χωρών της ΕΕ να υλοποιήσουν τις αρχές της ευρωπαϊκής ενότητας και αλληλεγγύης, διότι στην ουσία δεν πιστεύουν σε κάτι τέτοιο.
Στην εποχή των παχιών αγελάδων όλα ήταν «μέλι-γάλα.» μόλις όμως άρχισαν τα δύσκολα φάνηκε η γύμνια των φιλοδοξιών για το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον. Χωρίς να παραγνωρίζονται τα λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα, είναι αδικαιολόγητη και απαράδεκτη η απομόνωση της Ελλάδας από τους εταίρους της.
Πρόκειται ξεκάθαρα για την πολιτιστική ετερότητα της ΕΕ που υποδαυλίζει την πολιτική και οικονομική διένεξη. Δεν κατανοούν ότι η γενναιόδωρη Ελλάδα σήμερα αντιπροσωπεύει με την στάση της στο προσφυγικό τις πανανθρώπινες ιδέες και τον πολιτισμό σε πολιτικό επίπεδο σε αντιδιαστολή με την μικροψυχία και την ξενοφοβία του ευρωπαϊκού βορρά.
Με λίγα λόγια, η στάση του Βερολίνου και των υποστηρικτών του σε αυτή την προσφυγική κρίση θα κρίνουν την βιωσιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εάν έχουν αποφασίσει να θυσιάσουν την Ελλάδα, όπως ο Αγαμέμνονας την Ιφιγένεια στο βωμό των δικών τους πρόσκαιρων πολιτικών σκοπιμοτήτων, να είναι βέβαιοι ότι ο αέρας θα φυσήξει τελικά.
Όμως δεν θα φέρει το ευρωπαϊκό καράβι στο πολυπόθητο ταξίδι προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αλλά τον κατακερματισμό και την διάλυση της ΕΕ.   Η θυσία της Ιφιγένειας δεν θα σημάνει τόσο την πτώση της Τροίας όσο την καταστροφή της οικογένειας των Ατρειδών.
*Δρ. Ευάγγελος Βενέτης
Υπεύθυνος Ερευνητικού Προγράμματος Μέσης Ανατολής – ΕΛΙΑΜΕΠ
Πρόγραμμα Μεταναστευτικών Σπουδών, Κέντρο Ελληνικών Σπουδών «Σταύρος Νιάρχος», Παν/μιο Σάιμον Φρέιζερ – Καναδάς

2016-03-11. Το επικίνδυνο ενδεχόμενο

on Saturday, 12 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος, Υπτγος ε.α., Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ, Υπεύθυνος Εκδόσεων

2016-03-11. Το επικίνδυνο ενδεχόμενο

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε με ανάμικτα συναισθήματα το φαινόμενο των μεγάλων μετακινήσεων ανθρωπίνων μαζών, το οποίον φαινόμενο συνιστά και ένα σημαντικό σημείο καμπής στην Παγκόσμια Ιστορία. Από το διατιθέμενο πληροφοριακό υλικό διαπιστώνουμε, ότι αυτό το ρεύμα των μαζικών μετακινήσεων οφείλεται σε αριθμό αιτίων.

Ένα βασικό αίτιο είναι τα μέσα της σύγχρονης τεχνολογίας (TV, διαδίκτυο, επικοινωνίες, λοιπά ΜΜΕ) βάσει των οποίων οι άνθρωποι υποδεεστέρων οικονομικά χωρών έχουν την δυνατότητα να αναγνωρίσουν αλλού την ύπαρξη καλυτέρων επιλογών διαβιώσεως και ως εκ τούτου αναχωρούν προς αυτούς τους παραδείσους των ονείρων τους.

Δηλαδή εκεί όπου σημειώνεται ευμάρεια, οικονομική ανάπτυξη και εκεί όπου δημιουργούνται ελκτικές συνθήκες των όσων αισθάνονται άβολα στον τόπο τους.

Διακρατικοί ή εμφύλιοι πόλεμοι είναι μία άλλη ουσιαστική αιτία δημιουργίας ανθρωπίνων ρευμάτων προς ασφαλέστερους προορισμούς. Αριθμός μετακινουμένων προβάλλει σαν λόγο μετακινήσεως, την αντικαθεστωτικότητά των και επομένως την αίτηση ασυλίας.

Λοιπές αιτίες, όπως αυταρχικά καθεστώτα, καταπάτηση δικαιωμάτων, ελλιπής εκπαίδευση, ανυπαρξία πνευματικών ευκαιριών, επιβίωση, διώξεις και όλα τα προαναφερθέντα συνιστούν μη πειστικές δικαιολογίες. It is the money stupid!

Και τί γνωρίζουμε για το χρήμα από αρχαιοτάτων χρόνων; Γνωρίζουμε, ότι εν ονόματι του χρήματος σπεκουλάρουμε, ασεβούμε, μεμφόμεθα, υποκαθιστούμε, φθονούμε, υβρίζουμε, συκοφαντούμε, καταπιέζουμε, πολιορκούμε, προσβάλλουμε, εξαπατούμε, υπεξαιρούμε, μισούμε, αμφισβητούμε, δυσφημούμε, διαφθείρουμε, απειλούμε, αναστατώνουμε, φιλονικούμε, εισβάλλουμε, μαχόμεθα, βλάπτουμε, βασανίζουμε, βεβηλώνουμε, αλλοτριώνουμε, εκμηδενίζουμε, θυσιάζουμε, εξοντώνουμε, πυρπολούμε, λεηλατούμε, δηώνουμε, κουρσεύουμε, καταστρέφουμε, σκοτώνουμε, μεταναστεύουμε και επιμένουμε να επικρατήσουμε.

Για την περίπτωση του φαινομένου της Συρίας έχουμε να σημειώσουμε, ότι η συνταγή CIA-Saudi Arabia με πετροδολλαριακό εξοπλισμό των επιδόξων ανατροπέων του καθεστώτος Assad και η προσδοκώμενη Συριακή άνοιξη δεν ευδοκίμησε. Ανάλογες οι αποτυχίες ομοίων συνταγών και σε άλλες Αραβικές χώρες.

Ωστόσο το παράπλευρο αποτέλεσμα αυτής της «Αραβικής Άνοιξης» είναι, το ότι μας προκύπτει ένας βαρύς «Ευρωπαϊκός Χειμώνας», ο οποίος καθώς δείχνει θα είναι μία οριστική κατάσταση για το επιστημονικά ορατό γήινο μέλλον.

Όταν διαβάζουμε σε στρατηγικές αναλύσεις, ότι το ένοπλο τμήμα του ISIS αριθμοί μόνον 24 χιλιάδες μαχητές και όταν από τα media γνωρίζουμε, ότι ήδη βρίσκονται στην Ευρώπη 600 χιλιάδες Σύριοι στρατευσίμου ηλικίας, τότε η πρώτη μας σκέψη στρέφεται στο ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν αγαπούν την πατρίδα τους. Ούτε και οι άλλοι οι Ιρακινοί, οι Αφγανοί, οι Πακιστανοί, οι Μαροκινοί, οι Αλγερινοί, οι Σουδανοί, οι Νιγήριοι, οι Μπαγκλαντέσιοι κλπ φαίνεται να αγαπούν τις αντίστοιχες πατρίδες.

Εφόσον αυτοί οι άνθρωποι μη έχοντας πατριωτικό αίσθημα ή έφεση για εξομάλυνση των εμφυλίων τους σχέσεων έχουν επιλέξει να μην αγαπούν την πατρίδα τους, τότε γιατί εμείς οι Ευρωπαίοι πιστεύουμε, ότι θα αγαπήσουν μία ξένη και αλλόθρησκη πατρίδα; Γιατί δεν σκεπτόμεθα, ότι με την συσσώρευση ατυχών για εμάς συγκυριών, όλοι αυτοί που συνιστούν ιδανική πολυπολιτισμική συνθήκη για τους κερδοσκόπους όλων των τάξεων και επιπέδων δεν θα σπινθηροβολήσουν ένα δικό μας εμφύλιο πόλεμο;

Ήδη στην Ευρώπη γιγαντώνονται οι εθνικισμοί. Η θέση των εδράζεται στην διατήρηση της χριστιανικής, της φυλετικής και της εθνικής των συνοχής. Απέναντί τους βρίσκονται οι «αριστεροί», οι οποίοι κατά ένα ανεξήγητο τρόπο έχουν αυτοβαπτισθεί «προοδευτικοί» και οι οποίοι διακηρύσσουν την ανοχή, τον ανθρωπισμό, την παροχή του δικαιώματος της παρουσίας στον κατ’ αυτούς όχι χριστιανικό αλλά αθεϊκό χώρο ξένων με ξένες απόψεις, αρχές, αντιλήψεις και μία ασυμβίβαστη με τις πολυπολιτισμικές σταθερές θρησκεία. Μία θρησκεία, με βλέψεις παγκόσμιας επικράτησης σε αντίθεση με τις θνησιγενείς θρησκείες και πεποιθήσεις του Δυτικού κόσμου.

Συνεπώς, αυτός ο «ανθρωπισμός» και η ανεκτικότητα των μεν και η ενσυναίσθηση των εθνικών παραδόσεων των δε, ως φυσικόν, θα οδηγήσει μαθηματικά σε εμφύλιες συρράξεις με θύματα τους σιωπηρούς αμνούς, στους οποίους επιμένουμε να μη θέλουμε να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας. Για όλα αυτά εμείς οι υποτεταγμένοι αμνοί νομίζουμε, ότι κατέχουμε την αλήθεια και ότι έχουμε άποψη. Δυστυχώς απατώμεθα.

Όταν π.χ. στο θέμα των λαθρομεταναστών η τηλεόραση μας παρουσιάζει δυο-τρεις δακρυσμένους εθελοντές να βοηθούν τους «καημένους» και τους βασανισμένους κι εμείς από τη μεριά μας θεωρούμε εαυτόν τηλεοπτικό μάρτυρα σπαραξικαρδίων τραγωδιών.

Όταν ήδη έχουν φιμωθεί άλλες εκατό προηγηθείσες συνεντεύξεις επιχωρίων Ελλήνων που αμύνονται των στοιχειωδών δικαιωμάτων τους για επιβίωση στην δική μας κλονιζόμενη οικονομικά, ασφαλειακά, εκπαιδευτικά, θρησκευτικά και αξιακά χώρα κι εμείς από τη μεριά μας αδρανούμε.

Όταν αυτές οι εκατό συνεντεύξεις έχουν εξαιρεθεί από την οθόνη ημών των ευπίστων χρησίμων ηλιθίων (ψηφοφόρων), διότι έχουμε πεισθεί ότι οφείλουμε να είμεθα ανεκτικοί στην νέα κατάσταση πραγμάτων.

Όταν σήμερα η ανεκτικότητα υποτάσσεται στις ιδιαιτερότητες του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που κερδίζει καθ’ όλες τις έννοιες εις χρέωσιν των πολλών.

Όταν οι κερδίζοντες υπολογίζουν, όχι σε πατρίδες αλλά σε ισόβιο συμπόρευσή τους με τον πλούτο.

Όταν για τον ισλαμικό επεκτατισμό, τον δημογραφικό μας μαρασμό και για την συνέχιση της ζωής του Ελληνικού Έθνους, δεν υπάρχει ούτε μία πρόβλεψη.

Τότε, ας ψάλλουμε όλοι μαζί…. Αλληλούια! 

2016-03-07. Αποψη: Ο κρίσιμος ρόλος της Αλβανίας στο μεταναστευτικό

on Monday, 07 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-03-07. Αποψη: Ο κρίσιμος ρόλος της Αλβανίας στο μεταναστευτικό

Σε προηγούμενο άρθρο «Τα Βαλκάνια και οι μεταναστευτικές ροές» είχαμε διαβλέψει και τονίσει την αυστριακή πολιτική ανόρθωσης τειχών και τον κίνδυνο συσσώρευσης προσφύγων στην ελληνική επικράτεια και κυρίως τα Βαλκάνια με συνέπειες για την γεωπολιτική ασφάλεια και σταθερότητα. Με τα ελληνο-σκοπιανά σύνορα κλειστά, η Ελλάδα φαίνεται να απομονώνεται από την γειτονιά της και την ευρωπαϊκή ενδοχώρα.

Και ενώ τα προβλήματα διογκώνονται και η κυβέρνηση Τσίπρα προσπαθεί να αυτοσχεδιάσει για να βρει λύση όσο οι Βρυξέλλες ψάχνονται, η Ελλάδα φαίνεται ότι και πάλι ευνοείται από την γεωγραφία της.

Από την μακρά γραμμή των ελληνικών συνόρων με τους Βαλκάνιους γείτονες μόνο τα ελληνοαλβανικά σύνορα δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν διότι είναι ορεινά και με ιδιαίτερη σύσταση προσβάσιμων μονοπατιών.

Επομένως η κυβέρνηση Ράμα μπορεί να έχει εκφράσει την αντίθεσή της στο ενδεχόμενο οι μεταναστευτικές ροές να περάσουν από την χώρα του αλλά είναι αδύνατο να υλοποιήσει μία τέτοια αντίθεση. Οι λόγοι είναι προφανείς. Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει με ειρηνικά μέσα την αποφασιστικότητα πληθυσμών να μετακινηθούν. Με δεδομένη την βούληση των μεταναστών να κινηθούν βόρεια και την ανεπάρκεια κάθε κυβέρνησης διαμετακομιστικής χώρας να τους παράσχει τα αναγκαία για μεγάλο διάστημα παραμονής, θα πρέπει να θεωρηθεί βέβαιο ότι στις επόμενες ημέρες και εβδομάδες με την ολοένα επερχόμενη άνοιξη και αύξηση της θερμοκρασίας, οι νυν παγιδευμένοι στην Ελλάδα μετανάστες θα κινηθούν προς τα ελληνο-αλβανικά σύνορα, εφόσον οι Σκοπιανοί συνεχίσουν τον κλείσιμο των συνόρων τους. Τι θα συμβεί τότε;

Η Αλβανία θα προσπαθήσει να ανακόψει αυτή την ροή μέσω των συνοριακών σταθμών Κρυσταλλοπηγής, της Μέρτζιανης και της Κακαβιάς αλλά εις μάτην. Τείχος δεν μπορεί να ανεγερθεί επί ανώμαλου ορεινού όγκου. Παράλληλα τα μονοπάτια δεν είναι αστυνομεύσιμα διότι είναι πολλά, ανώμαλα και σε μεγάλη έκταση. Επομένως οι αλβανικές αρχές δεν θα μπορέσουν να σταματήσουν τις ροές με ειρηνικά μέσα. Αυτό το γνωρίζουν οι Αλβανοί και παρότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει εκφράσει την λεκτική αντίθεση του, ήδη έχει δώσει εντολή για την κατασκευή δύο κέντρων υποδοχής 10.000 μεταναστών συνολικά στην Κορυτσά και το Αργυρόκαστρο.

Μία τέτοια εξέλιξη θα σημάνει ουσιαστικά την ακύρωση της αυστριακής προσφυγικής πολιτικής στα Βαλκάνια, διότι οι μετανάστες θα είναι σε θέση να περάσουν στα εδάφη της ΠΓΔΜ και του Κοσόβου από το αλβανικό έδαφος (τα ημιορεινά και ορεινά σύνορα τους δεν μπορούν επίσης να ελεγχθούν) και συνεπώς να περαιωθούν βόρεια προς την Σερβία, το Μαυροβούνιο και την Βοσνία. Παράλληλα το πρόβλημα θα επαναδιεθνοποιηθεί και θα ασκήσει περισσότερη πίεση προς τις Βρυξέλλες για εύρεση αποτελεσματικότερης λύσης.. Η Αυστρία αναμένεται να επιχειρήσει να ορθώσει νέο τείχος βορειότερα αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, διότι το πρόβλημα τότε δεν θα το έχει μόνο η Ελλάδα αλλά το σύνολο των Βαλκανίων. Ο αλβανικός διάδρομος μπορεί να δώσει ανάσα στην Ελλάδα με την αποσυμφόρηση των ελληνο-σκοπιανών συνόρων και μία τελευταία ευκαιρία στην ΕΕ να αποδείξει ότι είναι ένωση.

2016-03-03. Παράγοντες επιρροής στην προσφυγική κρίση

on Thursday, 03 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλης Γιαννακόπουλος, Γεωστρατηγικός αναλυτής, Ταξίαρχος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-03-03. Παράγοντες επιρροής στην προσφυγική κρίση

Αναμφισβήτητα, η προσφυγική κρίση συνιστά μείζονα εθνική πρόκληση, αν όχι εν δυνάμει απειλή, η οποία, όπως επισημαίνει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, εκφεύγει όχι μόνο των δυνατοτήτων της χώρας αλλά ακόμα και ολόκληρης της Ευρώπης. Μάλιστα,ιεραρχικά τοποθετείται υπεράνω της οικονομικής κρίσης, που ταλανίζει τη χώρα για περισσότερα από έξι χρόνια.
Ο συριακός εμφύλιος δεν συνέβαλε μόνο στην πρόκληση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπινων απωλειών (>300.000 νεκρούς), αλλά προκάλεσε ιδιαίτερα σημαντική ανθρωπιστική κρίση και μαζικές βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (29 Φεβρουαρίου 2016), συνολικά 4.786.412 καταγεγραμμένοι Σύριοι πρόσφυγες κατέφυγαν σε γειτονικές χώρες (Τουρκία 2.688.686,  Λίβανος 1.067.785, Ιορδανία 637.859, Ιράκ 245.543, Αίγυπτος 118.512 και Λιβύη 28.027). Το 2015, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, συνολικά καταγράφηκαν στην Ελλάδα 911.471 πρόσφυγες και μετανάστες, εκ των οποίων το 55% προέρχεται από τη Συρία, το 24% από το Αφγανιστάν και το 10% από το Ιράκ.Για το 2016, ο ΟΗΕ εκτιμά ότι οι προσφυγικές ροές από τη Συρία προς την Ευρώπη θα συνεχισθούν με τον ίδιο περίπου ρυθμό.
Οι μαζικές εισροές από τη γειτονική Τουρκία, σε συνδυασμό με την πολιτική των κλειστών συνόρων των βόρειων γειτόνων, αυξάνουν καθημερινά τον αριθμό των εγκλωβισμένων μεταναστών και προσφύγων εντός της ελληνικής επικράτειας (ήδη, οι εκτιμήσεις των προηγούμενων ημερών ανέβαζαν τον αριθμό τους σε μερικές δεκάδες χιλιάδες). Τα ελλιπή και πρόχειρα κέντρα υποδοχής τόσο της νησιωτικής όσο και της ηπειρωτικής χώρας ασφυκτιούν. Γενικά, η κατάσταση είναι μη ελεγχόμενη, επικρατεί αβεβαιότητα, και η ριζοσπαστικοποίηση των μεταναστών-προσφύγων, με ότι αυτό συνεπάγεται, φαίνεται να είναι θέμα χρόνου. Όχι ότι θα προκύψει με δική τους υπαιτιότητα, αλλά διότι καθημερινά αυξάνονται οι προϋποθέσεις που οδηγούν προς αυτή την κατεύθυνση.
Ουσιαστικά, τρεις είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες που θα επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά τη συνεχιζόμενη προσφυγική κρίση: α) Οι εξελίξεις στο συριακό θέατρο επιχειρήσεων, β) η αποτελεσματικότητα των ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στο ανατολικό Αιγαίο, γ) οι αποφάσεις της ειδικής συνάντησης των αρχηγών των κρατών-μελών της ΕΕ και της Τουρκίας,που θα πραγματοποιηθεί στις 7 Μαρτίου (ίσως, μελλοντικά επηρεάσει και η δημιουργία ασφαλών ζωνών εντός της Συρίας).
Ως γνωστόν, από τα μεσάνυχτα της περασμένης Παρασκευής (26 Φεβρουαρίου) έχει τεθεί σε ισχύ η πρώτη σημαντική προσωρινή ανακωχή στον πενταετή συριακό εμφύλιο. Τις δύο πρώτες μέρες, πέρα από σποραδικές ανταλλαγές πυρών και συγκρούσεις χαμηλού επιπέδου σε διάφορες περιοχές, τα μηνύματα που έφταναν από τη Συρία χαρακτηρίζονταν ως αισιόδοξα, καθώς έκαναν λόγο για τερματισμό των εχθροπραξιών στα κύρια μέτωπα. Ωστόσο, την τρίτη μέρα της εκεχειρίας, ο Assadal-Zubi, ένας από τους επικεφαλής της αντιπροσωπείας της συριακής αντιπολίτευσης στη διάσκεψη της Γενεύης σχετικά με το μέλλον της Συρίας, που υποστηρίζεται από τη Σαουδική Αραβία, δήλωσε ότι «η εκεχειρία κατέρρευσε προτού αρχίσει». Από την πλευρά του, το Κρεμλίνο ανέφερε ότι «η παύση πυρός τηρείται αλλά είναι προφανώς δύσκολη», ενώ την ίδια ώρα, ο γγ του ΝΑΤΟ, JensStoltenberg, υποστήριζε ότι «ηεκεχειρία μοιάζει να τηρείται σε μεγάλο βαθμό, όμως η συμμαχία ανησυχεί για τη στρατιωτική ενίσχυση της Ρωσίας στη Συρία».
Να θυμίσουμε ότι, στις 22 Φεβρουαρίου 2016, οι ΗΠΑ και η Ρωσία ανακοίνωσαν μια προσωρινή συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ των δυνάμεων που υποστηρίζουν το καθεστώς Assad (Ρωσία, Ιράν, Hezbollah και σιιτικές ιρακινές πολιτοφυλακές) και των πολυάριθμων σουνιτικών αντικαθεστωτικών ομάδων, γνωστών και ως «μετριοπαθών». Μια συμφωνία σημαντική τόσο για την περιφερειακή κατάσταση ασφάλειας όσο και για την ελληνική πραγματικότητα, λόγω της προσφυγικής κρίσης. Αν η εν λόγω συμφωνία εφαρμοσθεί, τότε θα αρχίσουν να εξαλείφονται σταδιακά οι παράγοντες που επεμβαίνουν στη βούληση των Σύριων πολιτών και τους ωθούν να αποφασίσουν την απομάκρυνσή τους από τις εμπόλεμες ζώνες της χώρας τους.
Μια ιδιαίτερα αρνητική πτυχή στις προσεχείς εξελίξεις της συριακής κρίσης, που απειλεί να ναρκοθετήσει την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, είναι η στάση της Άγκυρας απέναντι στη συρο-κουρδική πολιτοφυλακή «Μονάδες Προστασίας του Λαού» (YekîneyênParastinaGel – YPG). Ως γνωστόν, η Τουρκία, η οποία υπονομεύει κάθε προσπάθεια επίλυσης της προσφυγικής κρίσης, θεωρεί την εν λόγω δύναμη ως τρομοκρατική οργάνωση, που διατηρεί στενούς δεσμούς με το ΡΚΚ και συνεργάζεται με το συριακό καθεστώς. Καθόλου απίθανο λοιπόν, η Άγκυρα να κινηθεί μονομερώς είτε στοχοποιώντας με τουρκικές δυνάμεις τις συρο-κουρδικές δυνάμεις είτε υποκινώντας και υποστηρίζοντας τους τζιχαντιστές του AbuBakral-Baghdadi να τους στρέψει εναντίον των Κούρδων της Συρίας, υπονομεύοντας ουσιαστικά για άλλη μια φορά την προοπτική θετικών εξελίξεων στο συριακό εμφύλιο.
Αναφορικά με το λεγόμενο «ΙσλαμικόΚράτος», το πιθανότερο σενάριο είναι να σχεδιάσει και να διεξάγει επιθέσεις και πολύνεκρες βομβιστικές ενέργειες είτε εντός του συρο-ιρακινού θεάτρου επιχειρήσεων, όπως πρόσφατα στη Homs, στηSayyidaZeinab και τη Βαγδάτη, είτε περιφερειακά, προκειμένου να επιδεινωθεί περαιτέρω η συγκρουσιακή κατάσταση και να μην ευοδωθεί η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.
Ένας άλλος παράγοντας, θεωρητικά σημαντικός, για τη μείωση των θαλάσσιων μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών από την Τουρκία προς την Ελλάδα είναι η ανάπτυξη της ΝΑΤΟϊκής δύναμης“Standing NATO Maritime Group 2” (SNMG2) στο ανατολικό Αιγαίο. Ως γνωστόν, η κύρια αποστολή της είναι η συλλογή και η παροχή κρίσιμων πληροφοριών προς την Ελλάδα, την Τουρκία και την FRONTEX, σχετικά με την παράνομη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων. Αξίζει να σημειωθεί ότι, δια στόματος Stoltenberg, κατέστη σαφές ότι «όταν απαιτείται, η SNMG2 θα συμμετέχει σε επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης, καθότι η διάσωση ατόμων που κινδυνεύουν είναι γενική και καθολική υποχρέωση» και ότι «σε περίπτωση διάσωσης ατόμων που απέπλευσαν από τα τουρκικά παράλια, θα επιστρέφονται πίσω στην Τουρκία». Ωστόσο, δεν διευκρινίσθηκε τι θα συμβαίνει στην περίπτωση που οι τουρκικές λιμενικές αρχές αρνούνται να παραλάβουν τους διασωθέντες. Πέραν αυτών, όχι αδικαιολόγητα, είναι λογικό το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να ανησυχεί για τη δημιουργία τετελεσμένων από την πλευρά της Άγκυρας, με βάση τη θεωρία των γκρίζων ζωνών, κατά τη διάρκεια των ΝΑΤΟϊκών αεροναυτικών επιχειρήσεων.
Μέχρι στιγμής, αρνητική από κάθε άποψη κρίνεται η στάση των χωρών της ΕΕ απέναντι στην προσφυγική κρίση και ιδιαίτερα οι μονομερείς αποφάσεις πολλών κρατών κατά μήκος της βαλκανικής οδού να κλείσουν τα σύνορά τους, γεγονός που προκάλεσε την απόφαση της Αθήναςνα ανακαλέσει την πρέσβη της από τη Βιέννη. Ο τίτλος «Ο καθένας για τον εαυτό του», πρόσφατου δημοσιεύματος του γερμανικού περιοδικού DerSpiegel,περιγράφει εύστοχα τη στάση των Ευρωπαίων εταίρων μας. Παρά τη συμφωνία για την υλοποίηση ενός κοινού σχεδίου των κρατών-μελών της ΕΕ, αρχής γενομένης από την πρώτη Σύνοδο Κορυφής για την προσφυγική κρίση, στις 23 Σεπτεμβρίου 2015, ούτε οι εταίροι μας αλλά ούτε και η Τουρκία, όπως αναμενόταν άλλωστε, τήρησαν τη συμφωνία. Μέχρι τη Σύνοδο της 7ης Μαρτίου, η Γερμανία υποσχέθηκε να διατηρήσει το status quo στα σύνορα, αλλά και αυτό απέτυχε.Καθόλου απίθανο, στις 7 Μαρτίου, όταν θα πραγματοποιηθεί η ειδική συνάντηση των αρχηγών των κρατών και των κυβερνήσεων της ΕΕ με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, «να κριθεί το μέλλον της Σένγκεν», όπως υποστήριξε και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Donald Tusk.



2016-02-27. Migration and the stance of Brussels toward Greece

on Saturday, 27 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Δρ Ευάγγελος Βενέτης, Συνεργάτης μας

2016-02-27.  Migration and the stance of Brussels toward Greece

In recent months the sharp intensification of illegal immigration from Turkey, which has seen refugees and migrants heading through the Balkans and the EU via the maritime Greek-Turkish border, along with the already acute situation in the waters between Italy and Libya, has fully revealed the political vacuum characterizing European Union member-states' relations in terms of planning and cooperation. This gap has been expressed mainly by the negligence of Brussels in recent months to take adequate and coordinated action in guarding its external borders. It still has not been addressed effectively.

The result of this neglect by Greece's EU partners was the dangerous exposure of a country in bankruptcy, fighting a colossal immigration problem, which is not national but European. At the same time Greece's exposure was also geopolitical as the issue of migration in the Aegean touches upon Greek-Turkish tensions due to unjustified Turkish demands in the region.

Given the circumstances, has Greece pursued a pragmatic policy in the context of human rights, welcoming immigrants and proceeding to their identification. At the same time, the Greek population has demonstrated a high level of humanity of European standards, a level which exceeded that of other European states with better fiscal indicators.

Unfortunately the constructive Greek attitude has not been sufficiently acknowledged by the EU. It was instead acknowledged only in some cases by international actors, intellectuals and artists. As if that were not enough, a number of conniving statements have been made by EU officials and leaders of Central European and Balkan countries on Athens's allegedly inadequate guarding of the Greek borders. Then the abolition of Schengen ensued with barriers raised by the Former Yugoslav Republic of Macedonia (FYROM), Hungary, Denmark, Sweden and others destroying the notion of European solidarity. However, they cannot and must not succeed.

The anti-Greece Austrian policy in the Balkans overlooks the fragile geopolitical reality in the Aegean and demands actions that are not feasible. It is perhaps the lack of experience of the young Austrian foreign minister that defines the lack of realism in Austrian foreign policy toward Greece. Such an approach by Vienna is unfortunate, creating a negative Greek public view toward Austria and undermining bilateral relations.

EU officials' recent statements about the prospect of the formal replacement of the Dublin III Regulation could be a hopeful sign of European solidarity toward Greece and Italy, since the primary responsibility for the treatment of illegal immigrants is undertaken by the country-destinations of the developed European north and not the transit countries of the economically problematic south.

If Europe does not share the Greek perspective in the Aegean, then NATO will fill the gap created by the lack of EU political unity and solidarity in the Aegean. The recent announcement of NATO involvement needs to address first the link between immigration and Greek-Turkish relations, and especially the reasons that Athens does not want indirect condominium at sea, i.e. any change in the geopolitical balance in the region. If Europe misses the opportunity to express genuine solidarity with Greece, then a new picture will be formed in the region, a picture of chaos and instability not only in Greece but throughout the Balkans. Such a scenario could be averted through the revision of the European strategy on safeguarding the EU's external borders. For Athens, it's time to move toward new creative paths of geopolitical contemplation in the Mediterranean context, including the formation of a substantial Greek-Italian alliance within the context of the EU.

2016-02-22. ΕΘΝΙΚΗ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΓΙΑ «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ – ΙΣΛΑΜ».

on Monday, 22 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

2016-02-22. ΕΘΝΙΚΗ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΓΙΑ «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ – ΙΣΛΑΜ».

Το πλέον κρίσιμο εθνικό ζήτημα στις μέρες μας είναι ο συνδυασμός δημογραφικού, μεταναστευτικού και ισλαμικού προβλήματος, δεδομένου ότι οι πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και θρησκευτικές προεκτάσεις του, θέτουν μία ισχυρή «ωρολογιακή βόμβα» σε ζωτικά μας συμφέροντα και απειλούν ακόμη και την εθνική μας επιβίωση.

Από επίσημα στατιστικά στοιχεία προκύπτει ότι ο ελληνικός πληθυσμός μειώνεται με ολοένα επιταχυνόμενο ρυθμό και φθάνοντας  το κρίσιμο όριο της μη αναστροφής του εν λόγω φαινομένου. Ο συντελεστήςγεννητικότητοςτων Ελλήνων φθάνει μετά βίας στο 1.3 (για την διατήρηση απλώς του υφιστάμενου πληθυσμού απαιτούνται 2.1 απόγονοι ανά γυναίκα), αφού οι πολύτεκνες οικογένειες αποτελούν ζητούμενο, περισσότερα από 900.000 παντρεμένα ζευγάρια δεν έχουν τέκνα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες νέων εγκαταλείπουν την χώρα για ένα καλύτερο μέλλον. Είναι ευνόητο ότι σε μία φθίνουσα αριθμητικά κοινωνία γερόντων επέρχεται βαρύτατο τίμημα στην οικονομία, την ευημερία,  την άμυνα και την ασφάλεια ενώ οι πολίτες τελικά καθίστανται μειονότητα στον τόπο τους με ότι αυτό συνεπάγεται.

Η αθρόα και ανεξέλεγκτη μετανάστευση, μέσω Αιγαίου, στην Ευρώπη (κυρίως μουσουλμάνων), αυξάνει περαιτέρω την αναξιοπιστία της Ελλάδος έναντι των Ευρωπαίων εταίρων της, οι οποίοι την απειλούν με απομόνωση (Φράκτες στα βόρεια σύνορα, αναστολή εφαρμογής Συνθήκης Σένγκεν κ.λπ.). Στην περίπτωση αυτή είναι ορατός ο κίνδυνος εγκλωβισμού τεραστίου αριθμού μεταναστών ο οποίος θα προστεθεί στον ήδη υπάρχοντα δυσανάλογα μεγάλο (για τις ελληνικές δυνατότητες) συνολικό πληθυσμό μεταναστών (νομίμων και παρανόμων). Ακόμη και αν ο εμφύλιος στην Συρία τελειώσει, εκτιμάται ότι η μετανάστευση θα συνεχισθεί, λόγω δημογραφικών και βιοτικών ανισοτήτων, καθώς και λόγω των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής.

Το Ισλάμ εξεταζόμενο όχι ως θρησκεία αλλά ως αναγκαστικός τρόπος πολιτικής, κοινωνικής και πολιτισμικής συμπεριφοράς των πιστών του, ευρίσκεται στον αντίποδα του δημοκρατικού ευρωπαϊκού κεκτημένου. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την κατάσταση στο εσωτερικό της συντριπτικής πλειοψηφίας των μουσουλμανικών κρατών, όσο και από τα αποτελέσματα του πειράματος της «πολυπολιτισμικής» κοινωνίας στην Ευρώπη. Η προσαρμογή και αφομοίωση μουσουλμάνων μεταναστών στις Δυτικές κοινωνίες είναι από προβληματική έως αδύνατη, διότι ο πιστός καλείται ουσιαστικά να διχασθεί μεταξύ αντιθετικών κοσμοθεωριών και να παραβεί «ιερούς» γι’ αυτόν κανόνες. Η Ελλάς απειλούμενη από την επεκτατική Τουρκία, η οποία προσπαθεί να ελέγξει κάθε μουσουλμάνο των Βαλκανίων με το πρόσχημα της «προστασίας», έχει επιπρόσθετους λόγους να ανησυχεί για την ραγδαία αύξηση των μουσουλμάνων στην Ελλάδα (ίσως να φθάνουν ήδη το 5% του πληθυσμού).

Οι πολίτες των Δυτικών κοινωνιών αποκτώντας βιωματικές καθημερινές δυσάρεστες εμπειρίες, από την συνύπαρξή τους με μετανάστες άλλων κοσμοαντιλήψεων και πολιτισμού, αγωνιούν, αντιδρούν και ασκούν πιέσεις στις κυβερνήσεις τους, με αποκορύφωμα την ραγδαία αύξηση ισχύος των ακροδεξιών κομμάτων και τις φυγόκεντρες τάσεις των ευρωσκεπτικιστών. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, στο σύνολό τους, έστω και αργά, έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα και λαμβάνουν σειρά αποτρεπτικών μέτρων,  δημιουργώντας αντικίνητρα κατά των μεταναστών (ακόμη και κατά προσφύγων οι οποίοι τυγχάνουν ασύλου).

Σε αντίθεση με το γενικότερο πνεύμα, η ελληνική συμπεριφορά εμφορούμενη από ουτοπικά διεθνιστικά και κοσμοπολιτικά ιδεώδη και εμφανιζόμενη ως σημαιοφόρος του ανθρωπισμού, αντιμετωπίζει χλιαρά, μοιρολατρικά και υποτονικά το θέμα της μεταναστεύσεως και του Ισλάμ στην χώρα μας,  ενώ δεν λαμβάνει μέτρα επιλύσεως του δημογραφικού μας προβλήματος.

Το γεγονός ότι αρκετοί Ευρωπαίοι έχουν την τάση να ενοχοποιούν  την Ελλάδα (εύκολο θύμα), ακόμη και για θέματα που την υπερβαίνουν, δεν αλλοιώνει το γεγονός των ελληνικών εσφαλμένων «μηνυμάτων», των παλινωδιών και των καθυστερήσεων οι οποίες συνέβαλαν σε αυτό. Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση θα πρέπει να μην λησμονεί ότι την ψήφισαν Έλληνες πολίτες και όχι πολίτες του κόσμου, προκειμένου να διαφυλάξει την εθνική κυριαρχία, καθώς και την ασφάλεια, την ευημερία και τα δικαιώματα των Ελλήνων τόσο της ζώσας όσο και των επερχομένων γενεών.

22 – Φεβρουαρίου - 2016
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν.
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

2016-02-10. Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΕΝΓΚΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΌ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

on Tuesday, 09 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευάγγελος Γριβάκος, Αντιστράτηγος ε.α – Νομικός, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2016-02-10. Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΕΝΓΚΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΌ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

    Η Συνθήκη Σένγκεν συνιστά μια από τις θεμελιώδεις βάσεις της ενωμένης Ευρώπης καθώς – θεωρητικά τουλάχιστον – καταργεί τα εσωτερικά σύνορα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), εγγυάται την ελεύθερη κίνηση των πολιτών και αγαθών των χωρών που την υπέγραψαν και εξασφαλίζει την αστυνομική και δικαστική συνεργασία μεταξύ τους. Το «πρόπλασμά» της  υπογράφηκε το 1995 στην κωμόπολη του Λουξεμβούργου Schengen (Σένγκεν) από πέντε μέλη της ΕΕ (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία και Λουξεμβούργο) και πέντε χρόνια αργότερα, στις 19 Ιουνίου 1990, στο ίδιο μέρος υπεγράφη η «Σύμβαση Εφαρμογής της Ζώνης Σένγκεν» που συμπλήρωνε και εξειδίκευε την αρχική Συνθήκη.

Τότε θεσπίσθηκε μια σειρά μέτρων για την άρση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την ενίσχυση αυτών στα εξωτερικά της ΕΕ, την ανάληψη δράσης για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και των ναρκωτικών και την δημιουργίακοινού συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών,  γνωστού ως «Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν» (SIS). Η τελική  Συμφωνία τέθηκε σε ισχύ  την 26η Μαρτίου 1995 και σήμερα συμμετέχουν είκοσι δύο χώρες- μέλη από την ΕΕ και τέσσερεις μη μέλη, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ελβετία και το Λιχτενστάιν. Εξαίρεση (οptout) από την Συνθήκη έχουν η Βρετανία και η Ιρλανδία που επέλεξαν να διατηρήσουν τους δικούς τους συνοριακούς ελέγχους.

Η Ελλάδα υπέγραψε την Συνθήκη το 1992, την κύρωσε το  1997 και την έθεσε σε εφαρμογή το 2000. Οι πολίτες των χωρών της ζώνης Σένγκεν έχουν δικαίωμα να ταξιδεύουν σε οποιαδήποτε χώρα της  ζώνης χωρίς την επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου, αλλά οι πολίτες των χωρώνεκτός της ζώνης μπορούν να ταξιδεύσουν σε ένα κράτος- μέλος  μόνο για τρείς  μήνες, υπό  προϋπόθεση ότι πληρούν τους όρους Σένγκεν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η μη καταχώρησή τους στο SIS.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2016-02-08. Η Ελλάδα «ιδανικός φταίχτης» στο Προσφυγικό

on Monday, 08 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αντιπρόεδρος Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων Ανθρώπου, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πάντειο Πανεπιστήμιο.

2016-02-08. Η Ελλάδα «ιδανικός φταίχτης» στο Προσφυγικό

 «Πολιτική είναι η συνέχιση του πολέμου, με άλλα μέσα»: αυτή η αντιστροφή της γνωστής ρήσης του Κλαούζεβιτς θα μπορούσε να συνοψίσει τη δοκιμασία που διέρχονται οι σχέσεις της Ελλάδας με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ενωσης στα χρόνια των μνημονίων, με  κορύφωση το καλοκαίρι του 2015. Αυτό βιώνουμε σήμερα με το Προσφυγικό.
Ο,τι εικόνα να έχει κανείς για τα δίκαια και τα άδικα των μεν ή των δε σε αυτή την πολιτική σύγκρουση, ένα είναι σίγουρο: ότι τη στιγμή της σύγκρουσης, οι στρατηγοί της πλευράς που πολιορκείται δεν περνούν την ώρα τους οικτίροντας τους πολιορκητές τους για την απανθρωπιά τους. Οσο κι αν νιώθουν το δίκιο να τους πνίγει, οι καλοί κυβερνήτες καταλαγιάζουν τα πάθη τους και προσπαθούν να βρουν τρόπους να αλλάξουν τους αρνητικούς συσχετισμούς δυνάμεων με ό,τι μέσο μπορέσουν να σκαρφιστούν. Η  στρατηγική, λένε, είναι το όπλο του αδυνάμου. Δυστυχώς για την ίδια, η Ελλάδα στη σχέση αυτή δεν είχε στρατηγική. Δεν είχε σχέδιο. Διότι σχέδιο δεν είναι να στηλιτεύεις την υποκρισία των άλλων, επαιρόμενος για τον δικό σου ανθρωπισμό. Ακόμη κι αν έχεις τα δίκια σου.
Γενάρης του 2016, και σχεδόν σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ενωση στρέφεται εναντίον της Ελλάδας, αυτή τη φορά, για το Προσφυγικό. Η πορεία υπήρξε προδιαγεγραμμένη. Οι περισσότερες χώρες της ΕΕ σφυρίζουν αδιάφορα καθώς δεν δέχονται πρόσφυγες, η Κεντρική Ευρώπη συσπειρώνεται κάτω από απροκάλυπτη ξενόφοβη ρητορική, ενώ η Γερμανία, για δικούς της, εσωτερικούς λόγους, δεν φαίνεται επί του παρόντος ικανή να αντισταθεί στο ξενοφοβικό παραλήρημα της Mitteleuropa, μολονότι - αργά ή γρήγορα - θα το βρει μπροστά της. Για τον λόγο αυτόν, βρέθηκε ο ιδανικός φταίχτης: η Ελλάδα. 
Τα πραγματικά διλήμματα της Ελλάδας...
Είτε η Ελλάδα μείνει είτε αποπεμφθεί από τη Σένγκεν, είναι σίγουρο πως τα σύνορα προς την πΓΔΜ σφραγίζουν. Το αποτέλεσμα θα είναι ένας σημαντικός όγκος των ανθρώπων που φτάνουν από την Τουρκία να μείνει στη χώρα. Ετσι το φαντάζεται η ΕΕ. Οπως ακριβώς με την Τουρκία.
Στη συνέχεια, ο αριθμός των αφίξεων θα αρχίσει σταδιακά να μειώνεται καθώς το μήνυμα του εγκλωβισμού θα φτάσει στην άλλη άκρη του Αιγαίου και οι άνθρωποι θα ψάχνουν άλλη διέξοδο προς τη Βόρεια Ευρώπη, πέραν του «βαλκανικού δρόμου». Δευτερογενώς, το σφράγισμα μείζονος τμήματος του χερσαίου συνόρου με την πΓΔΜ θα έχει τα εξής αποτελέσματα: ένα τμήμα των ροών θα επιχειρεί πλέον να χαράξει άλλες διαδρομές μέσα από την Ελλάδα - παραδρόμους μιας και η λεωφόρος θα έχει κλείσει -, ενώ το ίδιο θα αρχίσει να ισχύει και από την Τουρκία, καθώς το πιθανό είναι ότι θα ανοίξει πέρασμα από τη Βουλγαρία και πιθανώς βορειότερα.
Η μείωση των ροών λόγω του κλεισίματος των βόρειων συνόρων της Ελλάδας θα συμψηφιστεί με παράγοντες επίτασής τους, λόγω της επιδεινούμενης κατάστασης στη Συρία και της δεδομένης βούλησης της Τουρκίας να μην αποθαρρύνει τις εκροές από το έδαφός της. Ας μην ξεχνάμε πως όσο περνούν τα χρόνια, ο προσφυγικός πληθυσμός εμπλουτίζεται από τρεις δεξαμενές: πρόσφυγες που βρίσκονται ήδη στην Τουρκία και βλέπουν ότι δεν έχουν μέλλον εκεί, αυτούς που έρχονται απευθείας από τη Συρία ή τα υπόλοιπα όμορα κράτη (Λίβανο και Ιορδανία) και, τέλος, έναν αδιάγνωστο αριθμό δίχως χαρτιά μεταναστών από άλλα κράτη.
Τούτο σημαίνει πως ένα τμήμα αυτού που ονομάστηκε «προσφυγική κρίση» θα εμφανιστεί και στη δυτική πλευρά της Ελλάδας, καθώς άνθρωποι θα επιχειρούν να φύγουν από την επικράτεια είτε διά των χερσαίων ελληνοαλβανικών συνόρων είτε διά του Ιονίου. Δεν είμαστε σε θέση να δώσουμε μια εκτίμηση αριθμού, ούτε χρονικού ορίζοντα των εξελίξεων αυτών, πάντως, καιρού επιτρέποντος, τα πράγματα θα δυσκολεύουν. Με δυο λόγια, το πιο πιθανό είναι ότι το καλοκαίρι του 2016 θα έχει ένα déjà vu από το καλοκαίρι του 2015 με νέα επεισόδια.
Ζητούμενο λοιπόν είναι να μην ξεκινήσουν οι επαναπροωθήσεις που - ρητά είτε άρρητα - ζητούν οι ευρωπαίοι εταίροι, αλλά και να μην επαναληφθεί η διοικητική καθίζηση που βιώσαμε το προηγούμενο καλοκαίρι. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η διάλυση αποτέλεσε το τέλειο πρόσχημα προκειμένου η Ευρωπαϊκή Ενωση να βρει, στα τέλη του έτους, στην Ελλάδα το εξιλαστήριο θύμα, διά του οποίου εξαγνίζει τις ξενοφοβικές της ορέξεις. Το χειρότερο που θα μπορούσε να γίνει είναι να εξαγνίσουμε τις αποτυχίες του 2015 με την καταστολή το 2016. 

...και της Ευρωπαϊκής Ενωσης
Οπως όμως στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί που σώζουν τους «ιδανικούς φταίχτες», ούτε τα εξιλαστήρια θύματα τελικά σώζουν τους θύτες τους. Αυτά είναι μύθοι. Η Ευρώπη (κάνει πως) νομίζει πως η αποπομπή της Ελλάδας από τη Σένγκεν θα της λύσει το πρόβλημα ενώ γνωρίζει - ή όφειλε να γνωρίζει - ότι το μόνο που θα κερδίσει είναι πιθανώς λίγο χρόνο ώστε να πουλήσει στις εθνικές κοινές γνώμες την παραδειγματική τιμωρία του απείθαρχου Ελληνα.
Ετσι μεθαύριο λοιπόν, όταν το φαινόμενο θα επανεμφανιστεί μέσω διαφορετικών διαδρομών προς τον ευρωπαϊκό Βορρά, θα βρεθεί κάποιος άλλος που θα γίνει ο «κακός μαθητής». Στο τέλος όμως κανείς δεν θα μπορέσει να παραμείνει στην τάξη, διότι απλώς η αποστολή είναι αδύνατη. Οι ροές αναχαιτίζονται πρόσκαιρα, αλλάζουν κατεύθυνση, αλλά δεν σταματούν. Μάλλον σταματούν, αλλά με τρόπους που θέλουμε να ελπίζουμε ότι η Ευρώπη έχει αφήσει στην ιστορία της...
Ετσι λοιπόν, η ΕΕ με τη στοχοποίηση της Ελλάδας ουσιαστικά υπονομεύει την ενότητα και τα κεκτημένα της. Για τον λόγο αυτόν, πριν από υποκριτική, η ενοχοποίηση της Ελλάδας είναι πρωτίστως πολιτικά άφρων.
Την ίδια στιγμή που παλεύουμε να αναδείξουμε τις ευρωπαϊκές ευθύνες της από το αποκρουστικό πρόσωπο της ξενοφοβίας, του αγοραίου κυνισμού και της υποκρισίας, πιο παραγωγικό είναι να προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε υπαρκτές διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της ευρωπαϊκής -  και κυρίως γερμανικής - Δεξιάς, μήπως και γίνει αντιληπτό ότι μια ελληνική θυσία απλώς προετοιμάζει την αυτοθυσία της ευρωπαϊκής συνύπαρξης στον μικρόψυχο εθνικισμό και κοντόθωρο ρατσισμό των ευρωπαϊκών λαών.
Ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος είναι αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Από το Βήμα της Κυριακής, 7/2/2016

2016-02-08. Για μια εθνική πολιτική στο μεταναστευτικό.

on Monday, 08 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πρώην υπουργός,

2016-02-08. Για μια εθνική πολιτική στο μεταναστευτικό.

Για το μεταναστευτικό δεν υπάρχουν έτοιμες λύσεις. Μπορούμε όμως και πρέπει να ξεκινήσουμε να εφαρμόζουμε πολιτικές. Να αναλάβουμε, στην πράξη, το μέρος της ευθύνης που μας αναλογεί και να προσφέρουμε το αντίστοιχο έργο. Έχω παρουσιάσει από το καλοκαίρι σε άρθρο («Χωματερή ή ακρίτες») πρωτοβουλίες που χρειάζεται να αναληφθούν στην εξωτερική πολιτική και επιχειρησιακό σχέδιο που χρειάζεται να εκτελεσθεί στην Ελλάδα. (http://www.kathimerini.gr/832517/opinion/epikairothta/politikh/xwmaterh-h-akrites)
Στόχος της πολιτικής, διακηρυγμένα, ειλικρινά και ανοικτά, θα είναι η αποτροπή, δηλαδή το να δυσκολέψει η ανεξέλεγκτη μετακίνηση των οικονομικών μεταναστών προς την Ευρώπη.
Έχοντας επίγνωση πως η ανέτοιμη και για πολλούς υποκριτική Ευρώπη μπορεί να αποδειχθεί μεγαλύτερος κίνδυνος για μια Ελλάδα που αυτοπροσφέρεται ως αποδιοπομπαίος τράγος. Το σχέδιο Γιούνκερ των υποχρεωτικών ποσοστώσεων απέτυχε, κυρίως με ευθύνη των πρώην ανατολικών χωρών – αν και οι ηγεσίες τους ήταν τόσα χρόνια πρόσφυγες στη Δύση! Το πιο σημαντικό, η τολμηρή θέση Μέρκελ για υποδοχή και ενσωμάτωση των προσφύγων κλονίζει την καγκελάριο.
Τα δείγματα σε όλη την Ευρώπη είναι σαφή και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Ανάμεσα σε αλληλεγγύη και ασφάλεια/φόβο, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες με πλειοψηφίες παντού επιλέγουν το δεύτερο. Όσο ιδιαίτερα η αριστερά ανάγει σε θέμα αρχών και καταγγέλλει ως ρατσισμό τον εντελώς φυσικό φόβο των ανθρώπων για τους μετανάστες, τόσο η ακροδεξιά θα θεριεύει και θα απειλεί την ουσία της Ευρώπης και της δημοκρατίας.
Το έζησε πικρά η Γαλλία με το Εθνικό Μέτωπο. Δεν χρειάζεται να κυριαρχήσει μια ξενόφοβη δεξιά σε όλη την Ευρώπη.
Στην Ελλάδα υπάρχει πολιτικός δισταγμός αλλά και έλλειψη συντονισμού. Οι καθυστερήσεις είναι πολλές. Στα θετικά ξεχωρίζει η Αθήνα, όπου, με την αρωγή του Δήμου Αθηναίων, δημιουργήθηκε το ανοικτό κέντρο φιλοξενίας στον Ελαιώνα. Πού και πώς μπορεί το επιτυχημένο παράδειγμα να επαναληφθεί; Επίσης, στη Λέσβο και στα υπόλοιπα νησιά, καθώς και στην Ειδομένη, οι εθελοντές, ξένοι και ντόπιοι, δείχνουν το εύρος της αλληλεγγύης αλλά και τα όρια της συνεργατικής δράσης της κοινωνίας πολιτών.
Δυστυχώς και πάλι, παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει, η Ελλάδα από τα δικά της λάθη βρίσκεται εύκολος στόχος, σε μια Ευρώπη ανέτοιμη, αντιφατική, πολλές φορές προσχηματική και διχασμένη.
Κυρίως η Ελλάδα δείχνει ανήμπορη να εκμεταλλευθεί την προνομιακή θέση, με όρους εθνικής στρατηγικής, του να είναι η μόνη χώρα-μέλος της Ε.Ε., ανάμεσα σε Τουρκία και Σκόπια.
Χρειάζονται:
1. Εθνικό Συμβούλιο Μεταναστευτικής Πολιτικής και Επιχειρησιακό Κέντρο Διαχείρισης. Να εκπονηθεί σχέδιο και να συντονισθούν τα υπουργεία. Χωρίς τη συνδρομή του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, καταυλισμοί –ανοιχτοί ή κλειστοί, ανάλογα με την περίσταση και πάντα με την εποπτεία της Διεθνούς Αμνηστίας– δεν γίνονται. Χωρίς την εμπειρία των αξιωματικών της Αστυνομίας και του Λιμενικού, η συνεργασία με τον Frontex δεν θα αποδώσει. Χωρίς δημάρχους και τοπικές κοινωνίες με αντισταθμιστικά οφέλη, μετανάστες δεν φιλοξενούνται.
2. Τα κέντρα καταγραφής στα νησιά –ευκαιρία να αποκτήσουν τα νησιά ισχυρές υποδομές τηλεπικοινωνιακές και διαδικτύου– όχι μόνο πρέπει να λειτουργήσουν αλλά πρέπει να κάνουν και τον διαχωρισμό προσφύγων-οικονομικών μεταναστών. Οι τελευταίοι θα οδηγούνται με πλοία πίσω στον τόπο εκκίνησης, δηλαδή στην Τουρκία.
3. Η Τουρκία πρέπει να οδηγηθεί σε συνεργασία, την οποία η Ε.Ε. είναι σε θέση να επιβάλλει. Τρία σημεία:
• Να εφαρμόσει, επιτέλους, τη συμφωνία επανεισδοχής. Να δέχεται πίσω τους οικονομικούς μετανάστες που δεν χρήζουν διεθνούς προστασίας.
• Να ελέγξει τη διακίνηση των εξωλέμβιων μηχανών.
• Να καθιερώσει βίζα για τις χώρες της Βόρειας και Υποσαχάριας Αφρικής.
Οι εξωλέμβιες στις βάρκες θανάτου των διακινητών έχουν όγκο και μεταφέρονται κατά χιλιάδες από την Κίνα. Μπορούν να εντοπισθούν και το εμπόριο να ελαττωθεί σημαντικά ή να σταματήσει. Σε ό,τι αφορά στην ατέλεια διακίνησης, όταν το ταξίδι από το Μαρόκο στην Τουρκία κοστίζει λιγότερο απ’ ό,τι από την ενδοχώρα στα παράλια της ίδιας της χώρας, είναι προφανές ότι οι ροές στο Αιγαίο θα αυξάνονται.
Αυτά τα τρία σημεία χρειάζεται να προωθήσει η Ελλάδα και να διαπραγματευθεί η Ευρώπη με την Τουρκία για τους μετανάστες, καθώς και την απορρόφηση-ενσωμάτωση προσφύγων, κατά το δυνατόν στα εδάφη της, κυρίως δίνοντας άδειες εργασίας στους Σύρους πρόσφυγες.
Την αλληλεγγύη σαν πολιτεία να τη δείξουμε όχι με ανακοινώσεις και καταγγελίες, αλλά εκεί, στο πεδίο της διάσωσης, της περίθαλψης, της ανακούφισης. Φτιάχνοντας πρότυπα κέντρα, όχι καθυστερώντας στα στοιχειώδη. Εκεί όπου επιχειρούν αυτόβουλα Έλληνες και ξένοι εθελοντές, χωρίς μέριμνα, συντονισμό και βοήθεια από το κράτος. Όταν δώδεκα μετρημένα παιδιά του Λιμενικού στον Μόλυβο, με οικονομία στο πετρέλαιο, έχουν διασώσει εκατοντάδες και έχουν μεταφέρει δεκάδες πτώματα στα χέρια τους, δεν μοιάζει απελπιστική ειρωνεία η συζήτηση των ιδεοληπτικών στα στέκια και στους κομματικούς οντάδες;
* Ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι πρώην υπουργός.
Από την Καθημερινή της Κυριακής 7/2/2016!

 

<<  1 [23 4  >>