Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

2016-03-18. Η θυσία της Ιφιγένειας: Η απομόνωση της Ελλάδας και το σκοτεινό μέλλον της Ευρώπης

on Friday, 18 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

   

Σε μια εποχή κατά την οποία παγκοσμίως δοκιμάζονται οι αξίες του ανθρωπισμού  και του πολιτισμού εμπρός στην λαίλαπα του υλισμού και του υπέρμετρου ατομισμού σε επίπεδο προσωπικό και διαπροσωπικό στις σχέσεις των ανθρώπων, το ίδιο εξακολουθεί να συμβαίνει και να αντανακλάται δυστυχώς και στις σχέσεις των κρατών.
Ενώ η ανθρωπότητα δοκίμασε τις απογοητεύσεις αυτής της κατάστασης σε όλο το φάσμα της ιστορίας της, προσπάθησε μεταπολεμικά να δομήσει ένα νέο πλέγμα πολιτικής σκέψης και δράσης με σκοπό να υπερνικήσει κατά το δυνατό αυτές τις αδυναμίες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτέλεσε την πολιτική κορύφωση αυτής της προσπάθειας. Εις μάτην… Αυτή η κορύφωση δεν συνοδεύθηκε από την ολοκλήρωση της, δηλ. την ουσιαστική ένωση. Έμεινε στη μέση.
Αρχικά η οικονομική κρίση δοκίμασε την αντοχή των ευρωπαϊστών και αποκάλυψε την ισχύ των προαιώνιων ανθρώπινων ενστίκτων σε διακρατικό επίπεδο. Τώρα ήρθε το προσφυγικό για να συνταράξει συθέμελα, έως και να αποτελειώσει, το όραμα της ενωμένης Ευρώπης με την εκ των πραγμάτων κατάργηση της Σένγκεν υπό την καθοδήγηση των ξενοφοβικών και εθνικιστικών δυνάμεων οι οποίες έχουν διαποτίσει την κυβερνητική ενατένιση των περισσοτέρων χωρών της ΕΕ. Μόνη εξαίρεση η Ελλάδα.
Ευτυχώς το πνεύμα φιλοξενίας των απλών Ελλήνων φαίνεται ότι έχει μείνει ανέπαφο σε μια εποχή βαθύτατης οικονομικής κρίσης και δοκιμασίας της κοινωνίας με το ένα τρίτο τουλάχιστον του πληθυσμού πτωχευμένο και τις τράπεζες υπό αμείλικτο και αόριστο χρονικά κεφαλαιακό έλεγχο. Ενώ η Ελλάδα είναι η χώρα που δέχεται τα ανεξέλεγκτα κύματα μεταναστών από την Τουρκία, δεν έχει υιοθετήσει ούτε σε επίπεδο διακυβέρνησης ούτε και κοινωνίας το απεχθές ξενοφοβικό παράδειγμα των κρατών εκείνων που τυγχάνουν να είναι μέλη της ΕΕ.
Ενώ η πρωτοφανής και αθρόα εισροή μεταναστών από την Τουρκία τείνουν να διακυβεύσουν την ομαλή λειτουργία και σταθερότητα του ελληνικού κράτους καθώς και την γεωπολιτική ασφάλεια των Βαλκανίων, το πνεύμα φιλοξενίας του ελληνικού λαού απορροφά τους κραδασμούς της απομόνωσης της χώρας από την αντιευρωπαϊκή πολιτική της ΕΕ, τα κλειστά σύνορα των Βαλκανίων και την ολιγωρία της ελληνικής κρατικής μηχανής.
Ακόμη και τώρα που οι Έλληνες γνωρίζουν ότι οι μετανάστες θα μείνουν στην Ελλάδα για μεγάλο διάστημα, δεν παύουν την φιλοξενία τους. Πρόκειται για «παράδοξη» κατάσταση. Είναι απορίας άξιο πως έχει διασφαλισθεί η σταθερότητα της χώρας έως τώρα χάρη στο πνεύμα φιλοξενίας των Ελλήνων.
Από πού εκπορεύεται αυτό; Μα από τον ίδιο τον πολιτισμό τους, την προσφυγική μνήμη της Μεγάλης Καταστροφής του 1922 και από τις αλλεπάλληλες μεταναστεύσεις στην ελληνική ιστορία. Ας γνωρίζουν τα «προηγμένα» κράτη της ΕΕ ότι ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν μετριέται τόσο με το υψηλό βιοτικό επίπεδο και την τεχνολογική πρόοδο, όσο με το πνεύμα φιλοξενίας της. Είναι όμως η ελληνική φιλοξενία και ανθρωπισμός αρκετά για να αντιμετωπίσει η Ελλάδα την ασύμμετρη απειλή της μετανάστευσης;
Η πρόσφατη σύνοδος στις Βρυξέλλες αλλά και η στάση των χωρών της ΕΕ αποκάλυψαν την κεκαλυμμένη πίσω από θεσμούς ανωριμότητα των ηγεσιών των χωρών της ΕΕ να υλοποιήσουν τις αρχές της ευρωπαϊκής ενότητας και αλληλεγγύης, διότι στην ουσία δεν πιστεύουν σε κάτι τέτοιο.
Στην εποχή των παχιών αγελάδων όλα ήταν «μέλι-γάλα.» μόλις όμως άρχισαν τα δύσκολα φάνηκε η γύμνια των φιλοδοξιών για το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον. Χωρίς να παραγνωρίζονται τα λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα, είναι αδικαιολόγητη και απαράδεκτη η απομόνωση της Ελλάδας από τους εταίρους της.
Πρόκειται ξεκάθαρα για την πολιτιστική ετερότητα της ΕΕ που υποδαυλίζει την πολιτική και οικονομική διένεξη. Δεν κατανοούν ότι η γενναιόδωρη Ελλάδα σήμερα αντιπροσωπεύει με την στάση της στο προσφυγικό τις πανανθρώπινες ιδέες και τον πολιτισμό σε πολιτικό επίπεδο σε αντιδιαστολή με την μικροψυχία και την ξενοφοβία του ευρωπαϊκού βορρά.
Με λίγα λόγια, η στάση του Βερολίνου και των υποστηρικτών του σε αυτή την προσφυγική κρίση θα κρίνουν την βιωσιμότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εάν έχουν αποφασίσει να θυσιάσουν την Ελλάδα, όπως ο Αγαμέμνονας την Ιφιγένεια στο βωμό των δικών τους πρόσκαιρων πολιτικών σκοπιμοτήτων, να είναι βέβαιοι ότι ο αέρας θα φυσήξει τελικά.
Όμως δεν θα φέρει το ευρωπαϊκό καράβι στο πολυπόθητο ταξίδι προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αλλά τον κατακερματισμό και την διάλυση της ΕΕ.   Η θυσία της Ιφιγένειας δεν θα σημάνει τόσο την πτώση της Τροίας όσο την καταστροφή της οικογένειας των Ατρειδών.
*Δρ. Ευάγγελος Βενέτης
Υπεύθυνος Ερευνητικού Προγράμματος Μέσης Ανατολής – ΕΛΙΑΜΕΠ
Πρόγραμμα Μεταναστευτικών Σπουδών, Κέντρο Ελληνικών Σπουδών «Σταύρος Νιάρχος», Παν/μιο Σάιμον Φρέιζερ – Καναδάς

2016-03-21. Μεταναστευτικό χωρίς σχέδιο

on Monday, 21 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης, Αναδημοσίευση, Επιμέλεια: Αναστάσιος Μπασαράς

2016-03-21.  Μεταναστευτικό χωρίς σχέδιο

Χάσαμε τον λογαριασμό με τα ψέματα της κυβέρνησης και δεν καταλάβαμε γιατί διογκώθηκαν τόσο εκρηκτικά οι μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα την πρώτη χρονιά που κυβερνούν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Κάτι ψελλίζει η κυβέρνηση, ότι δηλαδή υπήρχε αυξητική τάση και πριν αναλάβει τα ηνία της μεταναστευτικής πολιτικής η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου, αλλά αυτά είναι οι στατιστικές αλχημείες, οι οποίες –μαζί με τα ψέματα– είναι το μόνο κυβερνητικό έργο της πρώτης φοράς. Είναι αληθές ότι οι ροές μεταξύ 2013 και 2014 διπλασιάστηκαν: από 24.800 το 2013 στις 50.830 το 2014. Η αλήθεια όμως είναι ότι το 2013 υπήρχαν οι χαμηλότερες ροές από τότε που μετράει ο Frontex. Ο μέσος όρος των ροών στην Ελλάδα την περίοδο 2008-2014 ήταν γύρω στις 50.000 εισόδους ετησίως: 52.300 το 2008, 40.000 το 2009, 55.700 το 2010, 57.000 το 2011 και 37.200 το 2012. Ο διπλασιασμός δηλαδή μεταξύ 2013 και 2014 αποκατέστησε τις ροές στα φυσιολογικά τους επίπεδα.
Το ερώτημα λοιπόν είναι: γιατί 17πλασιάστηκαν οι ροές προς την Ελλάδα το 2015, «annus mirabilis» της πρώτης φοράς; Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι κάτι συνέβη στη Συρία –που δεν καταλάβαμε– ή ότι συνέπεσε κατά το εναρκτήριο έτος των Τσίπρα-Καμμένου να φτάσουν σε σημείο θραύσης οι καταυλισμοί των Σύρων στην Τουρκία, πώς εξηγείται το γεγονός ότι τον Ιανουάριο του 2015 εισήλθαν μόνο 16 Πακιστανοί και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους 3.733; Ή άλλαξε κάτι και στο Πακιστάν, το οποίο επίσης δεν μάθαμε;
Ιδεοληψίες
Οπως και στην οικονομία, έτσι και στο μεταναστευτικό η ιδεοληψία μαζί με την ανικανότητα της κυβέρνησης δημιούργησε ένα σοβαρό για όλο τον κόσμο πρόβλημα, εκρηκτικό για την Ελλάδα. Η ιδεοληψία εκφράστηκε με την κατάργηση των λίγων κέντρων κράτησης παράτυπων μεταναστών όπως ήταν αυτό της Αμυγδαλέζας. Φυσικά αυτά τα κέντρα δεν είναι ό,τι καλύτερο για μια χώρα, και η αβελτηρία των ελληνικών αρχών διοίκησης κατά τα προηγούμενα χρόνια τα έκανε πολύ χειρότερα. Η κυβέρνηση της πρώτης φοράς, αντί να βελτιώσει το σύστημα παροχής ασύλου (όπου επίσης η Ελλάδα είχε χαμηλές επιδόσεις) και αντί να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης στα κέντρα κράτησης, τα κατάργησε χωρίς να σκεφθεί τι θα γίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς χαρτιά κι ελπίδα. «Εξαφανίζονται», είπε η πρώην υπουργός, αλλά το πρόβλημα για τη χώρα είναι ότι επανεμφανίστηκαν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δημιουργώντας ένα ντόμινο αρνητικών εξελίξεων για τη χώρα. Κυριάρχησε το δόγμα του «διαβατάρικου ανθρωπισμού». Το σήμα που έδωσε σε όλα τα κυκλώματα των δουλεμπόρων η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν «ανοίξαμε και σας περιμένουμε να περάσετε προς τη Γη της Επαγγελίας», η οποία είναι για κάθε μετανάστη ή πρόσφυγα ο ευρωπαϊκός Βορράς. Η αναστολή του Δουβλίνου ΙΙ από την Αγκελα Μέρκελ γίνεται τον Αύγουστο, αφού διά των «εξαφανίσεων» η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει τετελεσμένα στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης και ενισχύει έτι περαιτέρω το μεταναστευτικό κύμα.
Βεβαίως σε έναν άλλο κόσμο –ένθα απέδρα πάσα οδύνη, κόστος και στεναγμός– η Ουγγαρία δεν κυβερνάται από τον Βίκτορ Ορμπαν, η Αυστρία θα μπορούσε να δεχθεί πλέον των 800.000 προσφύγων και μεταναστών, στη Γερμανία δεν θα υπήρχαν οι πιέσεις από τους Χριστιανοκοινωνιστές της Βαυαρίας και θα ζούσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα. Ομως στον πραγματικό κόσμο δεν γίνονται έτσι τα πράγματα. Υπάρχουν οι δικαιολογημένοι ή αστήρικτοι φόβοι των πληθυσμών, υπάρχουν ακροδεξιοί που κερδίζουν εκλογές χτυπώντας εθνικολαϊκιστικά νταούλια, υπάρχουν κοινωνίες οι οποίες νιώθουν ότι οι αλλαγές της παγκοσμιοποίησης είναι τόσο έντονες που δεν μπορούν να τις απορροφήσουν. Τα τελευταία μαντάτα είναι εξαιρετικά ανησυχητικά: το φασιστικό κόμμα «Λαϊκό Κόμμα - Η Σλοβακία Μας», που οργάνωνε πορείες εναντίον της μειονότητας των Ρομά, μπήκε στη Βουλή και πήρε 8% των ψήφων, ποσοστό σχεδόν τριπλάσιο από αυτό που προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις. Με την αβελτηρία της η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βάζει το λιθαράκι της να αλλάξει η Ευρώπη. Προς το χειρότερο...
200.000 εγκλωβισμένοι
Με τις ασυναρτησίες, τις μεγαλοστομίες, τις εξυπνάδες η κυβέρνηση της πρώτης φοράς δεν χαντάκωσε μόνο την οικονομία. Ανεπαισθήτως κλείνει τη χώρα από τον κόσμον έξω, που θα ’λεγε ο ποιητής. Η Ελλάδα μπήκε στο επίκεντρο μιας ακόμη ευρωπαϊκής κρίσης και το διπλωματικό κεφάλαιο που δαπάνησε για να κάνει τη «διαπραγμάτευση» με τα πουκάμισα έξω δεν της επιτρέπει πια να διεκδικήσει ούτε τα ελάχιστα. Τα σύνορα κλείνουν, οι μετανάστες και πρόσφυγες εγκλωβίζονται εδώ και το ερώτημα είναι ποιος θα διαχειριστεί αυτή την κρίση; Και μπορεί ο ιστορικός (και συμπαθών του ΣΥΡΙΖΑ) κ. Αντώνης Λιάκος να έχει δίκιο ότι «η Ελλάδα άντεξε ενάμισι εκατ πρόσφυγες με πέντε εκατ. πληθυσμού το ’22, άντεξε άλλο ένα εκατ. εσωτερικών προσφύγων στον Εμφύλιο και επίσης άλλο ένα, περίπου, εκατ. πρόσφυγες από τις ανατολικές χώρες τη δεκαετία του ’90. Ολες αυτές οι ροές σε 20 χρόνια αφομοιώνονται... Επομένως, όχι μόνο 50.000 Σύροι αλλά ακόμη και 200.000 είναι αντιμετωπίσιμο μέγεθος πληθυσμού, παρά την κρίση. Αρκεί να υπάρχει σχέδιο, απόφαση υλοποίησής του και όραμα. Οι προσφυγικές ροές δεν απειλούν την ελληνική κοινωνία, την εμπλουτίζουν. Πρέπει να στήσουμε σχολεία για τα προσφυγόπουλα και δομές παραγωγικής απασχόλησης αυτού του πληθυσμού. Ούτε ξενοφοβία ούτε φιλανθρωπία. Πολιτική υποδοχής και εν δυνάμει ένταξης» (Facebook 7.3.2015).
Η απόφανσή του δεν απαντά ένα σημαντικό ερώτημα: περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να χωρίσει δύο συνιστωσών άχυρα, να έχει «σχέδιο, απόφαση υλοποίησής του και όραμα» για να διαχειριστεί ένα τόσο εκρηκτικό πρόβλημα όπως είναι ο εγκλωβισμός δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων στην ελληνική επικράτεια, χώρα στην οποία δεν θέλουν να μείνουν; Εδώ ο κ. Τσίπρας υποσχέθηκε 50.000 καταλύματα για προσωρινή στέγαση των προσφύγων και, πέντε μήνες μετά, η κυβέρνησή του δεν έκανε τίποτε, θα μπορέσει να διαχειριστεί 200.000 πρόσφυγες και μετανάστες;
Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι η «ισλαμοποίηση της χώρας», όπως φοβούνται πολλοί από την Ακροδεξιά, αλλά το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι θα έχουν ανάγκες τις οποίες το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να ικανοποιήσει ούτε για τους ιθαγενείς• θα θέλουν να φύγουν, που σημαίνει ότι θα δημιουργηθούν εγκληματικές οργανώσεις δουλεμπορίας και στην Ελλάδα και, τελικώς, κανείς δεν θα μπορεί να τους σταματήσει με αποτέλεσμα να συνεχίσουν να πλημμυρίζουν τα κέντρα των ευρωπαϊκών πόλεων, προκαλώντας νέα προβλήματα στις σχέσεις μας με την Ευρώπη. Θα δημιουργηθούν εντάσεις που η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διαχειριστεί, οι οποίες θα τροφοδοτήσουν τη ρητορεία της Χρυσής Αυγής. Η πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας» λειτουργεί προσωρινά και διογκώνει τα προβλήματα. Δυστυχώς, όπως αποδείχθηκε και με την οικονομία, αυτή είναι η μόνη πολιτική που έχει τούτη η κυβέρνηση.

Αναδημοσίευση Καθημερινή Κυριακής, 20/3/2016

2016-03-27. Τί σημαίνει για την Ελλάδα η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το μεταναστευτικό;

on Sunday, 27 March 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος

2016-03-27. Τί σημαίνει για την Ελλάδα η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το μεταναστευτικό;

Μετά από σειρά διαβουλεύσεων οριστικοποιήθηκε τελικά στις 19 Μαρτίου η Συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού-προσφυγικού προβλήματος, η οποία στα κύρια σημεία της προβλέπει τα εξής:
1. Όλοι οι παράνομοι μετανάστες που θα περνούν από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά μετά τις 20 Μαρτίου 2016 θα επιστρέφονται στην Τουρκία.
2. Για κάθε Σύριο που θα επιστρέφεται στην Τουρκία από τα ελληνικά νησιά, ένας άλλος Σύριος θα εγκαθίσταται στην ΕΕ.
3. Η Τουρκία θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αποτρέψει το άνοιγμα νέων θαλάσσιων και χερσαίων διαδρόμων για την παράνομη μετανάστευση προς την ΕΕ.
4. Εφ’ όσον οι παράνομες είσοδοι από την Τουρκία προς την ΕΕ τερματιστούν ή μειωθούν σημαντικά, θα ενεργοποιηθεί το Εθελοντικό Σχέδιο Ανθρωπιστικής Εισόδου (επανεγκατάσταση), στο οποίο οι χώρες της ΕΕ θα μετάσχουν σε εθελοντική βάση.
5. Θα επιτυχανθεί η διαδικασία κατάργησης βίζας για Τούρκους πολίτες από την ΕΕ με ορίζοντα υλοποίησης το τέλος Ιουνίου 2016. Η Τουρκία από τη μεριά της θα εκπληρώσει μια σειρά από προαπαιτούμενα.
6. Η ΕΕ, σε στενή συνεργασία με την Τουρκία, θα επιταχύνει την εκταμίευση των αρχικά συμφωνηθέντων τριών δισεκατομμυρίων ευρώ που έχουν διατεθεί για το Ταμείο Προσφύγων στην Τουρκία. Όταν θα επίκειται η πλήρης χρήση των πόρων αυτών, η ΕΕ θα ενεργοποιήσει νέα χρηματοδότηση, η οποία θα φτάσει μέχρι το ποσό των τριών (επιπρόσθετων) δισεκατομμυρίων ευρώ έως το τέλος του 2018.
7. Η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ θα επανενεργοποιηθεί, με το Κεφάλαιο 33 να ανοίγει κατά τη διάρκεια της Ολλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο της ΕΕ και τις προπαρασκευαστικές εργασίες για το άνοιγμα άλλων κεφαλαίων να συνεχίζονται με επιταχυνόμενο ρυθμό.
8. Η ΕΕ και η Τουρκία θα συνεργαστούν για τη βελτίωση των «ανθρωπιστικών συνθηκών» εντός της Συρίας.

Απότιμηση της Συμφωνίας. Κάνοντας μια πρώτη αποτίμηση της παραπάνω συμφωνίας, θα πρέπει να επισημάνουμε τα εξής:

1. Παραμένει ασαφής η τύχη των περίπου 50.000 μεταναστών και προσφύγων που ήλθαν στην Ελλάδα πριν τις 20 Μαρτίου. Σχετικώς υπήρξε μόνο κάποια γενικόλογη αναφορά για μερικές χιλιάδες μετεγκαταστάσεις στον Απρίλιο και τον Μάιο, αλλά η έως τώρα τήρηση ανάλογων συμφωνιών μας υποχρεώνει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί έως απαισιόδοξοι.

2. Ήδη έχουν διατυπωθεί ενστάσεις για τη νομική υπόσταση της συμφωνίας, αφού οι μαζικές επιστροφές προσφύγων αντίκεινται στην εξατομικευμένη μεταχείριση που ορίζει το σχετικό δίκαιο, και για να γίνει αυτό θα πρέπει η Τουρκία να χαρακτηριστεί (κυρίως από την Ελλάδα) ως «ασφαλής τρίτη χώρα»...

3. Η μετεγκατάσταση προσφύγων σε άλλες χώρες της ΕΕ τίθεται σε εθελοντική βάση και μετά τα δραματικά γεγονότα στις Βρυξέλλες είναι πραγματικά απορίας άξιο ποιά κυβέρνηση στην Ευρώπη θα δεχτεί να αναλάβει τέτοια πρωτοβουλία...

4. Η Τουρκία αποκόμισε σημαντικά οφέλη από την πίεση που άσκησε μέσω των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη: Κατ’ αρχάς φαίνεται να έχει εξασφαλίσει το ποσό των τριών δις ευρώ, ενώ σε δεύτερη φάση μάλλον έχει να λαμβάνει άλλα τρία δις ευρώ έως το 2018. Ένα άλλο όφελος πιθανώς να είναι κατάργηση της βίζας των Τούρκων πολιτών για είσοδό τους στην ΕΕ, αλλά για να γίνει αυτό η Τουρκία θα πρέπει να υλοποιήσει ορισμένα προαπαιτούμενα, με κυριότερο την επιβολή προξενικών θεωρήσεων σε υπηκόους χωρών όπως είναι το Αφγανιστάν, το Μαρόκο, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, κ.λπ. Επίσης θα πρέπει να εκδώσει διαβατήρια με ευρωπαϊκές προδιαγραφές ασφαλείας, γεγονός το οποίο αποκλείεται να γίνει έως τον Ιούνιο του 2016.
 Όσον αφορά την επανενεργοποίηση της «ενταξιακής διαδικασίας» της Τουρκίας στην ΕΕ, αυτή θα πρέπει να θεωρείται καθαρά διακοσμητικού χαρακτήρα, αφού επί της ουσίας καμία ευρωπαϊκή χώρα (και κυρίως η Γαλλία και η Γερμανία) δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί ως εταίρο μια χώρα με το πληθυσμιακό μέγεθος και τις ηγεμονικές φιλοδοξίες της Τουρκίας. Αυτό άλλωστε είναι κάτι που το ξέρει και η ίδια η Τουρκία η οποία επίσης δεν το επιθυμεί...
Ένα άλλο σημείο το οποίο πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως, είναι αυτό που προβλέπεται στο τελευταίο εδάφιο της συμφωνίας, το οποίο μιλά για συνεργασία ΕΕ και Τουρκίας προκειμένου να βελτιωθούν οι «ανθρωπιστικές συνθήκες» εντός της Συρίας. Ίσως εδώ κρύβεται ένα από τα πλέον σημαντικά σημεία της συμφωνίας, αφού ας μην ξεχνάμε ότι βασική επιδίωξη της Τουρκίας είναι η συμμετοχή της στις εξελίξεις στη Συρία, ειδικά μετά την άσχημη τροπή που πήραν για αυτή εξ αιτίας της στρατιωτικής επέμβασης της Ρωσίας (δημιουργία κουρδικού ημικρατικού μορφώματος στη Β.Συρία).

5. Για την Ελλάδα το μόνο ίσως όφελος το οποίο προκύπτει από την παραπάνω συμφωνία είναι αυτό που μπορεί κανείς να επικαλείται σταθερά τα τελευταία χρόνια: ότι απέφυγε το χειρότερο. Δηλαδή το να βρεθεί απέναντι σε μια αληθινά χαοτική κατάσταση, εφ’ όσον δεν προέκυπτε κάποια συμφωνία. Ακόμη και έτσι όμως η νέα κατάσταση ίσως αποδειχτεί ότι απέχει ελάχιστα από το χειρότερο, αφού από Βορράν τα σύνορα της Ελλάδας είναι ήδη σφραγισμένα, ενώ η υλοποίηση της νέας συμφωνίας εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την Τουρκία. Η Ελλάδα από την πλευρά της αναλαμβάνει την υποχρέωση να διαχειριστεί τις μεταναστευτικές ροές για λογαριασμό της Ευρώπης (!) και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει μέσα σε ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα να επιτελέσει έναν οργανωτικό άθλο, αξιοποιώντας αποτελεσματικά την υπεσχεμένη ευρωπαϊκή οικονομική βοήθεια... Και όλα αυτά – ας μην ξεχνάμε – συμβαίνουν σε μια χώρα η οποία ήδη αντιμετωπίζει μια εσωτερική ανθρωπιστική κρίση λόγω μνημονίων...
Στα παραπάνω θα πρέπει επίσης κανείς να επισημάνει μια σειρά ρυθμίσεων οι οποίες υπονομεύουν την ελληνική κυριαρχία: Ο ορισμός ως συντονιστή επί ελληνικού εδάφους του Ολλανδού Μ. Φερβέι, η παρουσία Τούρκων αστυνομικών ως παρατηρητών στα ελληνικά νησιά (των οποίων οι ακριβείς αρμοδιότητες αναμένεται να προσδιορισθούν), η ενισχυμένη παρουσία της FRONTEX και η έλευση ξένων υπαλλήλων οι οποίοι θα λαμβάνουν αποφάσεις για επιστροφές μεταναστών καθιστούν τα ελληνικά νησιά ένα είδος διεθνοποιημένου εδάφους. Αν σε όλα αυτά συμπεριλάβει κανείς και την παρουσία νατοϊκών ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο, τη διασπορά χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων σε όλη τη χώρα, και την αναπόφευκτη ζημιά στον τουρισμό, μπορεί να έχει μια αίσθηση των πολύπλευρων συνεπειών που (έως τώρα…) έχει η μεταναστευτική κρίση στην Ελλάδα.

Συμπέρασμα
Από τα παραπάνω έπεται ότι η συμφωνία της 19ης Μαρτίου αποτελεί μια επισφαλή και δυσεφάρμοστη «ρύθμιση», από την οποία η Τουρκία αμείφθηκε «γενναιόδωρα» έχοντας ουσιαστικά εκβιάσει την Ευρώπη, ενώ η Ελλάδα, έχοντας ολιγωρήσει σε ολόκληρο το 2015, ανέλαβε βαριές υποχρεώσεις χωρίς να έχει κανένα βαθμό ελευθερίας.
Παράλληλα η κρατική κυριαρχία της υφίσταται μια ακόμη έκπτωση, η οποία έρχεται να προστεθεί σε αυτή που προκάλεσε η χρεοκοπία και τα μνημόνια. Αυτά όμως τελικά συμβαίνουν σε μια χώρα όπου το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να εκπονήσει και να εφαρμόσει κανέναν σχεδιασμό ή όταν – ακόμη χειρότερα - επιμένει να ζει στον φανταστικό κόσμο των ιδεοληψιών του, όπως η σημερινή κυβέρνηση...
Τις συνέπειες βέβαια όπως πάντα θα τις υποστεί ο ελληνικός λαός, αλλά σε αυτή την περίπτωση και οι ίδιοι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, οι οποίοι έχουν βαλτώσει κυριολεκτικά και μεταφορικά σε μια χώρα που δύσκολα πλέον επιβιώνει και η ίδια... 

21/8/2016. Turkey, the Refugee Crisis and Brexit: Concerns and Opportunities for Greece

on Sunday, 21 August 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Επιμέλεια Ιωάννης Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

21/8/2016. Turkey, the Refugee Crisis and Brexit: Concerns and Opportunities for Greece

by Ambassador Arye Mekel
BESA Center Perspectives Paper No. 359
August 12 , 2016

EXECUTIVE  SUMMARY:
The unending  refugee  crisis,  the  failed  Turkish coup  and subsequent  purge,  and  Brexit are all  causing  great  apprehension in  Athens. But  these  challenges might present  new  opportunities.
Turkish tensions with the West highlight Greece’s status as the most responsible element  in  the  eastern  Mediterranean,  which  could  bolster  Greece’s relations  with  both  the  EU  and  the  US. And  European  distraction  over Brexit  and  its  own  refugee  problem  is  emboldening Greece  to  take  steps that run counter to both the EU and the IMF.

Continue Reading!

21/8/2016. ΕΘΝΙΚΗ ΑΤΟΛΜΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

on Sunday, 21 August 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

21/8/2016. ΕΘΝΙΚΗ ΑΤΟΛΜΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ


Οι Έλληνες πολίτες ζουν την καθημερινή τους ζοφερή πραγματικότητα και ταυτόχρονα διαισθάνονται ότι περιβάλλονται από ένα ανησυχητικό γκρίζο και ασταθές εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό που με ευθύνη του πολιτικού συστήματος (και ιδιαίτερα των κυβερνώντων) δεν έχουν συνειδητοποιήσει, είναι η ευκολία με την οποία το γκρίζο χρώμα μπορεί να μετατραπεί σε μολυβί ως προεόρτιο καταιγίδας.

ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Η Ευρώπη μαστίζεται από έλλειψη ενιαίας στρατηγικής, από οικονομικά και ενεργειακά προβλήματα, το «Brexit», την σχετική έλλειψη συνοχής και αλληλεγγύης, τις φυγόκεντρες τάσεις και την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων και κυρίως το μεταναστευτικό πρόβλημα σε συνδυασμό με το Ισλάμ, την τρομοκρατία και την υπογεννητικότητα. Η Ευρωπαϊκή αστάθεια επιτείνεται με την συνεχιζόμενη κρίση στην Ουκρανία και την ένταση στις σχέσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας.
Στην Μ. Ανατολή οι σφοδρές συγκρούσεις (με επίκεντρο την Συρία)  για την διαμόρφωση του αυριανού χάρτη της περιοχής συνεχίζονται με ευθύνη Μεγάλων Δυνάμεων, καθώς και περιφερειακών και τοπικών δυνάμεων οι οποίες χαρακτηρίζονται από ποικιλία εθνών, φυλών, θρησκειών και θρησκευτικών Δογμάτων. Η κατάσταση αυτή προκαλεί μαζικά κύματα μουσουλμάνων μεταναστών οι οποίοι προστίθενται στα ήδη υφιστάμενα διογκωμένα μεγάλα ρεύματα (κυρίως μουσουλμάνων και πάλι) εκατομμυρίων μεταναστών από άλλες περιοχές της Ασίας και της Αφρικής με κύρια κατεύθυνση την Ευρώπη.
Η Τουρκία μετά το πρόσφατο πραξικόπημα και παρά την φαινομενική παντοδυναμία του Ερντογάν, έρχεται σε σταδιακή ρήξη με την Δύση, ενώ ολοένα ισλαμοποιείται.Οι μετά το πραξικόπημα πρωτοφανείς διώξεις και συλλήψεις, η καταπάτηση θεμελιωδών δημοκρατικών αρχών (τύπος, δικαιοσύνη, εξάλειψη κοσμικού κράτους κ.λπ.), ο ευτελισμός των Ενόπλων τους Δυνάμεων και το πάντοτε ανοικτό μεγάλο κουρδικό ζήτημα (σε συνδυασμό με τις κουρδικές εξελίξεις στο Ιράκ και την Συρία), μετατρέπουν την Τουρκία σε ασταθή και απρόβλεπτη χώρα.
Εκτός από τις αλυτρωτικές φιλοδοξίες Αλβανίας και Σκοπίων έναντι της Ελλάδος, τα Δυτικά Βαλκάνια χαρακτηρίζονται από εκτεταμένη διαφθορά που εγγίζει έως και τις πολιτικές ηγεσίες, με αποτέλεσμα να ανθεί ολόκληρο το φάσμα των ποινικών αδικημάτων (λαθρεμπόριο, πορνεία, ναρκωτικά, όπλα κ.λπ.), ενώ παράλληλα  υπάρχουν κέντρα εκκολάψεως, συντηρήσεως και στρατολογήσεως του ακραίου Ισλάμ. 
Οι ανωτέρω διεθνείς εξελίξεις με τις δυσοίωνες προοπτικές τους, βρίσκουν την Ελλάδα αδύναμη και απροετοίμαστη σε όλους σχεδόν τους τομείς. Οι απειλές και προκλήσεις για τα Εθνικά Ζωτικά Συμφέροντα είναι πολλές αλλά μακράν την πρώτη σε προτεραιότητα αποτελεί ο συνδυασμός «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ» αφού αυτός απειλεί Εθνικά Συμφέροντα Επιβιώσεως.
Αυτή την στιγμή η χώρα μας με κλειστά τα βόρεια σύνορά της, φιλοξενεί περισσότερους από 65.000 μετανάστες, μουσουλμάνους σχεδόν στο σύνολό τους (ως γνωστό οι ήδη υφιστάμενοι αλλοδαποί μουσουλμάνοι στην χώρα μας είναι κατά πολύ περισσότεροι), ενώ η διαδικασία αναλογικής κατανομής τους στην ΕΕ αποτελεί απλώς θεωρητική ανεφάρμοστη ευχή.
Η βιωσιμότητα της πρόσφατης συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας κρίνεται ως ισχνή και επισφαλής δεδομένου ότι ο Ερντογάν προβαίνει σε ανατολίτικο εκβιασμό της ΕΕ (οικονομική ενίσχυση, απελευθέρωση visa Τούρκων πολιτών και ενταξιακές διαπραγματεύσεις), τα δε ευρωπαϊκά κράτη με τα σύνορά τους πλέον κλειστά και εξασφαλισμένα απειλούν εκ του ασφαλούς την Τουρκία για τις επιπτώσεις των μη Δημοκρατικών της επιλογών και πρακτικών. Ο μόνος χαμένος σε περίπτωση λύσεως της συμφωνίας θα είναι η χώρα μας η οποία θα βρεθεί ξαφνικά με εκατοντάδες χιλιάδες εγκλωβισμένους μουσουλμάνους μετανάστες, δίχως ουσιαστική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Μία τέτοια εξέλιξη δεν θα απειλούσε μόνο τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές δομές του κράτους αλλά θα έθετε δίχως υπερβολή βόμβαστα θεμέλια της υπάρξεώς μας ως έθνους για πολλούς λόγους των οποίων η ανάλυση απαιτεί ειδικό άρθρο.

ΑΝΑΓΚΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Ενώπιον των ανωτέρω εξελίξεων, η Κυβέρνηση όφειλε να έχει σημάνει εθνικό συναγερμό, να έχει συγκαλέσει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, να έχει προκαλέσει ειδικές συνεδριάσεις στην Βουλή προς λήψη μέτρων και να ενημερώνει σχετικά την κοινή γνώμη. Η Κυβέρνηση όφειλε κυρίως να ασκεί συστηματική και αποτελεσματική διπλωματία προς κάθε κατεύθυνση (π.χ. ΕΕ, ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, όμορες χώρες κ.λπ.) με πολύ συγκεκριμένες προτάσεις (αντί να περιμένει παθητικά το ευρωπαϊκό PLAN B) οι οποίες θα αναγκάσουν τους διεθνείς οργανισμούς και κυρίως τους ευρωπαίους εταίρους να λάβουν θέση αντί να υπεκφεύγουν παρέχονταςαπλώς ισχνή οικονομική βοήθεια στην «ανθρωπιστική» και «προοδευτική» Ελλάδα η οποίασε βάρος των Ελλήνων πολιτών (γεννημένων και αγέννητων), θα αναλάβει να φιλοξενεί ότι καταφθάνειστο εξής εξ ανατολών (και συχνά εκ νότου).
Οι εθνικές μας θέσεις, προτάσεις και αντιδράσεις οφείλουν  να είναι ριζοσπαστικές, ρεαλιστικές, μη ιδεοληπτικές και ανάλογες της μείζονος απειλής την οποία αντιμετωπίζει η χώρα. Μέχρι στιγμής οι μόνες αντιληπτές αντιδράσεις της κυβερνήσεως είναι η φραστική εκδήλωση της ανησυχίας της και οι εκκλήσεις προς την ΕΕ για εξεύρεση PLAN B σε περίπτωση καταρρεύσεως της συμφωνίας.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ & ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δεδομένου ότι:

  • Τα ευρωπαϊκά κράτη σε σχέση με την Ελλάδα, έχουν ήδη προβεί σε λήψη πολύ αυστηρότερων μέτρων (δίχως να υστερούν ημών σε δημοκρατικές και ανθρωπιστικές αντιλήψεις), τα οποία δρουν ως αντικίνητρο στην μετανάστευση, παρά το γεγονός ότι κινδυνεύουν λιγότερο από αυτήν.
  • Ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη ισχυρίζονται ότι η Ελλάς αδυνατεί να φυλάξει τα θαλάσσια σύνορά της, θέτοντας σε κίνδυνο την Ευρώπη.
  • Τα ευρωπαϊκά όργανα και αρμόδιοι φορείς δεν αρνούνται (τουλάχιστον φραστικά) ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά.
  • Τα ποσοστά των πραγματικών προσφύγων εκτιμώνται ως πολύ χαμηλά σε σχέση με το σύνολο των παρανόμως εισερχομένων μεταναστών (μεταξύ των οποίων ουδείς διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν και ακραίοι Ισλαμιστές).
  • Οι συμπολίτες μας των νήσων του Α. Αιγαίου δοκιμάζονται από τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της διαρκούς και δίχως τέλος αποβιβάσεως και παραμονής χιλιάδων μουσουλμάνων παρανόμων μεταναστών στα νησιά τους.
  • Σε ολόκληρη την Ελλάδα η παρουσία  δεκάδων χιλιάδων παρανόμων μεταναστών, τους οποίους διαφαίνεται ότι θα φιλοξενεί η χώρα μας επί μακρόν, εάν όχι για πάντα, προκαλεί σειρά σημαντικών ανωμαλιών σε τομείς όπως η οικονομία, η ασφάλεια και ο πολιτισμός.
  • Η ευρωπαϊκή εμπειρία διδάσκει ότι οι Μουσουλμάνοι μετανάστες όχι μόνο δεν αφομοιώνονται και δεν εντάσσονται στις πολιτισμικές και κοινωνικές δομές των κοσμικών δυτικών χωρών που τους φιλοξενούν (παρά τα υφιστάμενα σχετικά προγράμματα) αλλά αρκετοί εξ αυτών (ακόμη και γεννηθέντες στην Ευρώπη) στρατολογούνται από το ακραίο Ισλάμ και συμμετέχουν σε ισλαμικούς πολέμους «τζιχάντ», καθώς και  σε τρομοκρατικές δράσεις, ενώ οι εναπομένοντες «μετριοπαθείς» μουσουλμάνοι ουδέποτε τους καταδίδουν (αρκετοί μάλιστα επικροτούν το «έργο» των ακραίων) και αποτελούν την εν δυνάμει δεξαμενή στρατολογήσεως ισλαμοφασιστών.
  • Η Ελλάς ως Δυτικό κοσμικό δημοκρατικό κράτος, δεν πρέπει να επιτρέψει (στα πλαίσια δήθεν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανεξιθρησκείας) οιαδήποτε πράξη και συμπεριφορά θέτει σε αμφισβήτηση θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος (π.χ. ελευθερία σκέψεως και λόγου, ισότητα φύλων κ.λπ.) ή απειλεί την Δημοκρατία και το κοσμικό κράτος ή αντιτίθεται στην αντίληψη των Ελλήνων, περί πολιτισμού, χρηστών ηθών και εθίμων.
  • Ο ρυθμός γεννήσεων των μουσουλμάνων μεταναστών είναι πολύ υψηλότερος του αντιστοίχου των Ελλήνων πολιτών, θέτοντας σε κίνδυνο την πληθυσμιακή αναλογία του ελληνικού έθνους στο εγγύς μέλλον.
  • Η Τουρκία (και έτερα μουσουλμανικά κράτη, καθώς και ακραίες ισλαμικές οργανώσεις) χειραγωγούν (ή δύνανται να το πράξουν μαζικά στο μέλλον) τους «μετριοπαθείς» μουσουλμάνους μετανάστες, μέσω της θρησκείας (αντιδυτικά κηρύγματα μίσους στους τόπους λατρείας, εξώθηση σε αντεθνικές πράξεις, στρατολόγηση στο τρομοκρατικό ακραίο Ισλάμ κ.λπ.), κρίνεται ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί και κατοχυρωθεί άμεσα σειρά προληπτικών και κατασταλτικών αντικινήτρων ως προς την παράνομη μετανάστευση.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται να εξετασθεί η σκοπιμότητα αναλήψεως των ακολούθων μέτρων:

  • Αναθεώρηση μέσω νομοθετικού πλαισίου των κριτηρίων χορηγήσεως ασύλου,  των συνθηκών άρσεως αυτού, καθώς και δημιουργία μηχανισμού διαρκούς ελέγχου δημιουργίας των συνθηκών αυτών.
  • Απλούστευσητων προϋποθέσεων και διαδικασιών απελάσεως μεταναστών, μειώσεως των εμποδίων προς απέλαση και αυστηροποίηση διαδικασιών επανενώσεως οικογενειών μεταναστών.
  • Αναθεώρηση του νόμου περί αποκτήσεως ελληνικής ιθαγένειας (υιοθέτηση των αυστηρότερων νόμων που ήδη υφίστανται σε κράτη της ΕΕ).
  • Υιοθέτηση ή αυστηροποίησησειράς νόμων και μέτρων (π.χ. πρόστιμα, ποινικά αδικήματα, απελάσεις), σχετικών με την ένδυση (π.χ. μπούργκα, κελεμπίες), την συμπεριφορά (π.χ. παρενοχλήσεις γυναικών, λύση γάμων με ανήλικες), τον προσηλυτισμό, τα κηρύγματα μίσους και τις απειλές και προκλήσεις σε χώρους λατρείας, δημόσιους χώρους κ.λπ..
  • Το σχετικό εθνικό νομικό πλαίσιο συνολικά, θα πρέπει να διαμορφωθεί κατά τρόπο ο οποίος θα διασφαλίζει όχι την ισορροπία ή τον συμψηφισμό πολιτικών, κοινωνικών και πολιτισμικών αντιλήψεων των Ελλήνων πολιτών και των πάσης φύσεως μεταναστών (μη δημιουργία πολιτισμικών θυλάκων) αλλά την προσαρμογή των τελευταίων στις αντιλήψεις και συμπεριφορές της φιλοξενούσης χώρας, επ’ απειλή απελάσεως.
  • Δεδομένου ότι δεν υφίσταται, βάσει Συνθηκών, μόνιμη μουσουλμανική ελληνική μειονότητα, πέραν αυτής στην Θράκη (για την οποία υπάρχουν περί τα 300 τζαμιά), να μην κτισθούν νέα τζαμιά ανά την υπόλοιπη επικράτεια. Αντ’ αυτού να υπάρξει προσωρινή παραχώρηση αδείας λειτουργίας συγκεκριμένων χώρων λατρείας και υπό αυστηρούς όρους επιτηρήσεως. Σε κάθε περίπτωσηθα πρέπει να κατοχυρωθεί νομικώς η απαγόρευση κτισίματος μιναρέδων (θίγουν και αλλοιώνουν την πολιτισμική και ιστορική ευαισθησία, αισθητική και αντίληψη  της ελληνικής κοινωνίας και ενέχουν πολιτικό περιεχόμενο για το Ισλάμ). Στο ίδιο πνεύμα είναι δυνατή η εξεύρεση καταλλήλων χώρων για την ίδρυση ορισμένων μουσουλμανικών νεκροταφείων.
  • Αύξηση μέτρων ασφαλείας των πολιτών με σειρά οργανωτικών και διοικητικών μέτρων εντός και εκτός της χώρας (π.χ. στενή συνεργασία με αρμόδιες Δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας, παρακολούθηση επικινδύνων για τα Εθνικά Συμφέροντα δραστηριοτήτων όπως αυτών στο διαδίκτυο, παρακολούθηση του Λόγου που αναπτύσσεται στους χώρους λατρείας και στα θρησκευτικά σχολεία των μουσουλμάνων, πρόληψη και εξάρθρωση κέντρων ισλαμικής ριζοσπαστικοποιήσεως, παρακολούθηση και προσαγωγή υπόπτων, απροειδοποίητοι έλεγχοι  κ.λπ.).
  • Εξέταση περιπτώσεων και τρόπου συνδρομής των Ενόπλων Δυνάμεων στα Σώματα Ασφαλείας, σε ειδικές καταστάσεις (π.χ. μαζικά κτυπήματα κατά πληθυσμού όπως τα πρόσφατα σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες), με ανάλογη οργάνωση και εκπαίδευση ειδικών τμημάτων των ΕΔ και δημιουργία αναλόγου νομοθετικού πλαισίου.
  • Πλήρης έλεγχος, καταγραφήκαι εικόνα εισερχομένων και εξερχομένων της χώρας μεταναστών.
  • Να συνεχίσουν πλοία του ΝΑΤΟ να επιτηρούν συνδρομητικά την περιοχή του Α. Αιγαίου και να καταγράφουν την καθημερινή πραγματικότητα.
  • Να κληθούν τα κράτη της ΕΕ (μέσω των ευρωπαϊκών οργάνων), όπως αναλάβουν την αποτρεπτική φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων του Α. Αιγαίου, (μέσω κοινής ευρωπαϊκής ακτοφυλακής), καθ’ ολόκληρο το μήκος τους (και των Δωδεκανήσων συμπεριλαμβανομένων), για να δείξουν έμπρακτα στην Τουρκία ότι η Ευρώπη δεν εκβιάζεται. Η πράξη αυτή, πέραν της αυτοπροστασίας της ΕΕ, θα αποτελέσει το ελάχιστο δείγμα αλληλεγγύης προς την Ελλάδα της οποίας είναι κλειστά (με ευρωπαϊκή ευθύνη) τα βόρεια σύνορα.
  • Στην ανωτέρω αποτρεπτική φύλαξη του Α. Αιγαίου το ελληνικό Λιμενικό Σώμα θα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Τα μη συμμετέχοντα ευρωπαϊκά κράτη στην φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων του Α. Αιγαίου με μέσα και προσωπικό, να καταβάλουν ανάλογα χρηματικά ποσά προς την Ελλάδα για αποκλειστική ενίσχυση των δυνατοτήτων του Λιμενικού Σώματος.
  • Η αυστηροποίηση των ελέγχων στα σύνορα της χώρας πρέπει να προβλέπει και την ύπαρξη κατάλληλων χώρων αναγκαστικού προσωρινού «περιορισμού» με σκοπό την ταυτοποίηση, διαχωρισμό και υγειονομικό έλεγχο και την εν συνεχεία αντιμετώπιση κατά περίπτωση των παρανόμως εισερχομένων.
  • Η Ελλάς να διαθέσει μία ή δύο κατάλληλες μη κατοικημένες νήσους (από πλευράς θέσεως, εκτάσεως, μορφολογίας εδάφους κ.λπ.), κατά προτίμηση από αυτές που διεκδικεί μονομερώς η Τουρκία (για ευνοήτους λόγους), προκειμένου να μεταφέρεται εκεί το σύνολο των παρανόμως εισερχομένων μεταναστών. Με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, παρουσία, επιτήρηση, διαχείριση και φύλαξη ασφαλείας επί της νήσου (ή νήσων), θα πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες (ποσοτικά και ποιοτικά) εγκαταστάσεις και υποδομές υποδοχής, παραμονής και ελέγχου μεταναστών, προκειμένου να διενεργούνται επ’ αυτής (αυτών), όλες οι απαραίτητες διεργασίες καταγραφής, κατανομής σε κράτη ή και επιστροφής των μεταναστών.
  • Να νομιμοποιηθεί από τους Διεθνείς Οργανισμούς η απηνής δίωξη και εξουδετέρωση των διακινητών μεταναστών, ενώ τα κράτη τα οποία τους ανέχονται εντός της επικράτειάς τους και δεν πράττουν τα δέοντα εναντίον τους, να υφίστανται κυρώσεις.
  • Να αναληφθεί ευρωπαϊκή συστηματική εκστρατεία ενημερώσεως των εν δυνάμει φιλοδοξούντων όπως εισέλθουν παρανόμως μεταναστών (εξ ανατολών ή εκ νότου), στους τόπους που ευρίσκονται, για τις συνθήκες και διαδικασίες τις οποίες θα συναντήσουν μετά την παράνομη είσοδό τους επί ευρωπαϊκού εδάφους.
  • Να συμφωνηθεί από τα ευρωπαϊκά κράτη ο τρόπος επιλογής και κατανομής προσφύγων σε αυτά, καθώς και οι επιπτώσεις για τα κράτη τα οποία δεν αποδέχονται πρόσφυγες.
  • Να εκπονηθούν μεσομακροπρόθεσμα ευρωπαϊκά προγράμματα βοηθείας και επενδύσεων σε επιλεγμένες χώρες προελεύσεως των μεταναστών προκειμένου οι πληθυσμοί αυτοί να παραμένουν στις πατρίδες τους. Αυστηρή προϋπόθεση για την παροχή ευρωπαϊκών κονδυλίων προς τις χώρες προελεύσεως και διελεύσεως των μεταναστών να είναι η αποδοχή συμφωνιών επαναπροωθήσεως και η ουσιαστική εφαρμογή τους.
  • Να ενταθούν οι προσπάθειες επιτεύξεως συμφωνίας μεταξύ των εμπλεκομένων μερών προς εξάλειψη των εστιών συγκρούσεων και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή (π.χ. Συρία, Λιβύη κ.λπ.).
  • Η Ελλάς να πρωτοστατεί σε κινήσεις προωθήσεως της ειρήνης και παροχής υποστηρίξεως σε «προβληματικά» κράτη, ενώ συγχρόνως να τονίζει και συντηρεί σε κάθε επίπεδο τις πολιτιστικές σχέσεις της με τον αραβικό κόσμο, σε μία προσπάθεια προβολής της ελληνικής «ήπιας ισχύος» και των φιλικών της προθέσεων.

Ενδεχομένως για κάποιους συμπολίτες μας, τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα να κρίνονται ως σκληρά και για άλλους ως μη διπλωματικώς δόκιμα, λόγω των ομαλών σχέσεων τις οποίες διατηρεί η χώρα μας με μουσουλμανικά κράτη. Προς τους εν λόγω συμπολίτες εκφράζονται οι ακόλουθες σκέψεις:

  • Το φαινόμενο της μαζικής μεταναστεύσεως εκατομμυρίων Ασιατών και Αφρικανών αναμένεται ότι θα συνεχισθεί (ανεξαρτήτως του εμφυλίου στην Συρία), λόγω υπεργεννητικότητοςστις Ηπείρους αυτές, της κλιματικής αλλαγής, καθώς και διαφοράς βιοτικού επιπέδουως προς την Δύση. Η χώρα μας αποτελεί την δυτική προμετωπίδα και ευρίσκεται ιδιαίτερα εκτεθειμένη γεωγραφικά στο μεταναστευτικό φαινόμενο. Το κυνικό δίλημμα που αναδύεται και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις είναι το κατά πόσο οι ελληνικές κυβερνήσεις προτίθενται να διαφυλάξουν την ασφάλεια και την ευημερία των Ελλήνων πολιτών και κατά μείζονα λόγο την ίδια την επιβίωση του ελληνικού έθνους ή εάν στα πλαίσια διεθνιστικών ιδεοληψιών προτίθενται να αντικαταστήσουν τον ελληνικό πληθυσμό (δεδομένης και της οξείας υπογεννητικότητος), με νέο «ελληνικό» πληθυσμό ασιατικής και αφρικανικής προελεύσεως, διαπνεόμενο κατά πλειοψηφία από αντίθετες πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές αντιλήψεις.Σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες πολίτες εκλέγουν την ηγεσία τους προκειμένου να επιδιώκει την εκπλήρωση των Ελληνικών Εθνικών Συμφερόντων και όχι για να θεραπεύει, σε βάρος των Ελλήνων πολιτών, τις πλανητικές στρεβλώσεις και αδικίες.
  • Εκ των μουσουλμανικών κρατών με τα οποία διατηρεί σχέσεις η χώρα μας, άλλα τηρούν στην επικράτειά τους τον ισλαμικό νόμο δίχως να τα απασχολούν οι δυτικές ευαισθησίες και η αμοιβαιότητα (π.χ. Σ. Αραβία, Ιράν κ.λπ.),ενώ άλλα (π.χ. Αίγυπτος, Συρία, Ιορδανία κ.λπ.) επιτρέπουν ως ένα βαθμό την διαφορετική έκφραση λατρείας και συμπεριφοράς σε μειονότητες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη και σ’ αυτά τα κράτη οι μη μουσουλμανικές μειονότητες συρρικνώνονται και επιπλέον η μουσουλμανική πλειοψηφία ουδέποτε κινδύνευσε από μαζικά τυφλά κτυπήματα άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων. Τέλος τα Πατριαρχεία και οι χριστιανικές εκκλησίες εντός αραβικών χωρών δεν ιδρύθηκαν χθες αλλά πριν ακόμη και από την εμφάνιση του Ισλάμ. Κατά συνέπεια μία ειλικρινής απάντηση προς τα σεβαστά κατά τα άλλα αραβικά κράτη θα ήταν ότι τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα αποτελούν απαραίτητα συστατικά αυτοάμυνας προς εθνική επιβίωση και ότι μία επανεξέτασή τους θα καταστεί δυνατή όταν παύση το φαινόμενο πίσω από σχεδόν κάθε τρομοκρατική επίθεση στην Δύση, με εκατόμβες αθώων θυμάτων,  να υπάρχει ένας ή περισσότεροι Μουσουλμάνοι, ανεξαρτήτως κινήτρων (θρησκευτικών, πολιτικών, πολιτισμικών, κοινωνικών, ψυχολογικών, οικονομικών, συναισθηματικών, αντεκδικητικών, υπαρξιακών κ.λπ.).
  • Τέλος τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα δεν αντιτίθενται σε διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις τις οποίες έχει αποδεχθεί η χώρα μας αλλά θέτουν αυστηρότερους όρους (οι οποίοι ήδη εφαρμόζονται σε άλλα κράτη) και επιζητούν την διεθνή συνεργασία, επ’ ωφελεία της Ελλάδος και της ΕΕ, καλώντας τους εμπλεκομένους να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

16– Αυγούστου – 2016
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

22/4/2016. Μεταναστευτικό & Εθνική Συνοχή & Ασφάλεια

on Friday, 22 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

22/4/2016. Μεταναστευτικό & Εθνική Συνοχή & Ασφάλεια

Η άκριτη εφαρμογή των ανοικτών συνόρων για πρόσφυγες και λαθρομετανάστες, τη στιγμή που η γείτων Τουρκία χρησιμοποιεί το «Μεταναστευτικό» για εκβιαστική διπλωματία και για επίτευξη γεωπολιτικών στόχων, διαμορφώνει άκρως ανησυχητική κατάσταση για τη χώρα μας.
Όλοι ανεξαρτήτως οι καταυλισμοί (οργανωμένοι βλ. hot spots ή μη βλ. Ειδομένη), εξελίσσονται σε πραγματικές βόμβες, οι οποίες μπορούν να εκραγούν απρόβλεπτα, με πρωτοβουλία ανεξέλεγκτων στοιχείων που εμφανίζονται ως «αλληλέγγυοι» και «φιλάνθρωπες» ΜΚΟ.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

22/4/2016. Ο ρόλος της Ελλάδος στην 'Λαθρο-μετανάστευση'

on Friday, 22 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

22/4/2016. Ο ρόλος της Ελλάδος στην 'Λαθρο-μετανάστευση'

Η Ελλάδα σε γενικές γραμμές θεωρείται ως σημαντική για την περαιτέρω εξάπλωση του Ισλαμιστικού ρεύματος προς την Ευρώπη ως χώρος «τράνζιτ» αλλά και λογιστικής υποστήριξης. Το 2008 στην Ιταλία Σουδανός δουλέμπορος συνελήφθη από τις εκεί Αρχές κατηγορούμενος ως συνεργός σε τρομοκρατική ομάδα, ενώ ο ίδιος είχε ζήσει και στην Ελλάδα όπου παράλληλα με το «τράφικινγκ» λαθρομεταναστών διατηρούσε επαφές με πληθώρα Ισλαμιστικών κύκλων. Η κοινότητα των Σουδανών στην Αθήνα είχε γίνει αντικείμενο προηγούμενης αστυνομικής έρευνας όταν συνελήφθησαν ανώτερα μέλη της να διακινούν ποσότητες ναρκωτικών στα ίδια τα γραφεία της ένωση τους.

Η συνέχεια ΕΔΩ!

25/4/2016. Ερευνα της Κάπα Research για τους Πρόσφυγες

on Monday, 25 April 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

25/4/2016. Ερευνα της Κάπα Research για τους Πρόσφυγες

Ενδιαφέροντα στοιχεία για τους πρόσφυγες που βρίσκονται σε Κέντρα Φιλοξενίας της Αττικής και στο λιμάνι του Πειραιά καταγράφει η έρευνα που πραγματοποίησε η Κάπα Research για την Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ).

Διαβάστε ΕΔΩ! την έρευνα.

30/9/2016. Η προσφυγική κρίση ως μέσο πολιτικής επιβολής

on Friday, 30 September 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Χρήστος Ζιώγας, Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων, Συνεργάτης του ΕΛΙΣΜΕ

30/9/2016.  Η προσφυγική κρίση ως μέσο πολιτικής επιβολής

Από την μητέρα μου έλκω την καταγωγή μου από την Λέσβο. Επισκεπτόμουν το νησί τους θερινούς μήνες και είχα την τιμή να υπηρετήσω την στρατιωτική μου θητεία παραμένοντας εκεί για περισσότερους από 10 μήνες, γεγονός που συνέτεινε να την αισθάνομαι, έτι περαιτέρω, ως ιδιαίτερη πατρίδα μου. Παραθερίζοντας στην Μυτιλήνη τον προηγούμενο Αύγουστο με πληροφόρησαν αλλά και διαπίστωσα ιδίοις όμμασι την αναιμική τουριστική κίνηση. Οι εικόνες του περσινού καλοκαιριού με τους χιλιάδες των προσφύγων που κατέκλυζαν την Λέσβο, απόρροια του εμφυλίου πολέμου στην Συρία και της απροκάλυπτης επιδίωξης της Τουρκίας να τους χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικά μέσο έναντι της Ελλάδος και της ΕΕ, επηρέασαν δυσμενώς την εφετινή τουριστική κίνηση.
Καθ’ όλο το προηγούμενο διάστημα και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Λέσβος βρέθηκε στο επίκεντρο των εγχώριων και διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Συνέπεια αυτού του γεγονότος ήταν η διεθνής «κοινή γνώμη» να εμφανίζεται  σοκαρισμένη από την εν λόγω ανθρωπιστική τραγωδία, αλλά και να αποδίδει τα εύσημα για τον τρόπο που διαχειρίστηκε η λεσβιακή κοινωνία την συγκεκριμένη κατάσταση. Η ηθική επιβράβευση δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχες τουριστικές, εγχώριες και διεθνείς, ροές τόσο προς την Λέσβο, όσο και προς τα υπόλοιπα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που αντιμετώπισαν, σε μικρότερο βέβαια βαθμό, ανάλογα προβλήματα.
Δυστυχώς ο συριακός εμφύλιος πόλεμος διανύει το έκτο έτος από την έναρξή του και τα αντικρουόμενα συμφέροντα των κρατών που εμπλέκονται, αμεσότερα ή εμμεσότερα, παρεμποδίζουν τον τερματισμό του. Κατά την αρχική εξέλιξη της σύγκρουσης και για όσο διάστημα οι σύριοι εκτοπισμένοι και πρόσφυγες παρέμεναν σε όμορες χώρες, τα ανθρωπιστικά ελατήρια των ευρωπαϊκών κοινωνιών παρέμεναν αδρανή. Συν τω χρόνω  όταν οι προσφυγικές ροές άρχισαν να απειλούν την ευημερία και την τάξη των δυτικών κοινωνιών, πολλοί εξ αυτών επιζήτησαν την παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα, δηλαδή των ισχυρότερων κρατών.
Αναμφισβήτητα οι χώρες έχουν ιερό καθήκον να προστατεύσουν τους πρόσφυγες, ταυτόχρονα όμως οι πρόσφυγες έχουν ανάλογη υποχρέωση να σεβαστούν τις κοινωνίες στις οποίες φιλοξενούνται. Ορισμένοι εξ ημών, φαίνεται ότι επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την τραγωδία των προσφύγων για να επιβάλλουν στις φιλοξενούσες κοινωνίες τις περιθωριακές και μειοψηφικές αντιλήψεις τους. Αναμφίβολα τα παιδιά των προσφύγων πρέπει να συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, για όσο διάστημα βρίσκονται στην χώρα μας υπό συνθήκες που θα εξυπηρετούν τις ιδιαίτερες ανάγκες τους. Παράλληλα, όμως, δεν θα πρέπει να αναιρούν, άθελά τους, την μαθησιακή κανονικότητα των υπολοίπων.
Η «παγκόσμια κοινωνία», την οποία επιπόλαια επικαλούνται ορισμένοι απλώς δεν υφίσταται ως υπαρκτή πολιτική οντότητα. Οι ηθικοπλαστικές επιζητήσεις μερικών κύκλων, επ’ αφορμή της προσφυγικής κρίσης, δεν φαίνεται να βρίσκουν ευήκοα ώτα στην Ελλάδα και όχι μόνο. Η διαρκής επίκριση προς την ελληνική κοινωνία ότι διακατέχεται από ξενοφοβικά ως και ρατσιστικά αισθήματα έγκειται στην απροθυμία της να επινεύσει στις αντιλήψεις όλων όσοι επιθυμούν να αμφισβητήσουν τα βασικά χαρακτηριστικά της ιδιοσυστασίας της και της συλλογικής της βούλησης να εξακολουθεί να αυτοπροσδιορίζεται ως ελληνική. Σχετικά με την εκ του μακρόθεν κριτική προς τις τοπικές κοινωνίες που διαχειρίζονται το προσφυγικό ζήτημα, θα υπομνήσω την φράση του βρεταννού συγγραφέα John Galsworthy πως: Ο ιδεαλισμός αυξάνεται ευθέως ανάλογα με την απόσταση που έχει κανείς από το πρόβλημα.

Δημοσιεύτηκε και στη Νεα Πολιτική!

4/1/2017. Εφησυχασμός ή προετοιμασία για αντιμετώπιση νέων ανθρώπινων ροών

on Wednesday, 04 January 2017. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Πολυάριθμες οι φωνές που υποστηρίζουν ότι το μεταναστευτικό – προσφυγικό πρόβλημα, στη δημογραφικώς καταρρέουσα χώρα μας, διαπλέκεται έντονα με εσωτερικές και εξωτερικές απειλές ασφάλειας και αποτελεί το μείζον πρόβλημα υποσκελίζοντας ακόμη και τη βαθύτατη οικονομική και αξιακή κρίση.

Το πρόβλημα ξεπερνάει τα εθνικά σύνορα, πηγάζει από βαθύτατες ανισότητες ανάπτυξης και διαβίωσης, συνδέεται με διεθνείς υποχρεώσεις και συνθήκες και αγγίζει τις βαθύτερες χορδές του ανθρωπισμού μας προκαλώντας ταυτόχρονα φόβους για τη διατήρηση της εθνικής, πολιτισμικής ταυτότητας και του τρόπου ζωής Ελλήνων και Ευρωπαίων. Όλοι εμείς, παγιδευμένοι τις τελευταίες δεκαετίες σε ένα μύθο ειρηνικής και δημιουργικής συνύπαρξης διαφόρων λαών παραγνωρίσαμε τις προϋποθέσεις επιτυχίες αυτής της φιλόδοξης προσπάθειας. Προϋποθέσεις που αναφέρονται σε μια γραμμικά αυξητική ανάπτυξη, σε ένα ελεγχόμενο αριθμό αφίξεων και στην ικανότητα και διάθεση (εκατέρωθεν) της ομαλής αφομοίωσης ή τουλάχιστον ένταξης των νεοεισερχομένων στις κοινωνίες των χωρών μας. Σήμερα, αυξάνονται ραγδαία τα σημάδια της εξάντλησης των ορίων αυτής της προσπάθειας και κυβερνήσεις και λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τραγικά διλήμματα. Οι ανησυχίες καθημερινά αυξάνονται και οι διαθέσιμες επιλογές έρχονται –λιγότερο ή περισσότερο- σε αντίθεση με βασικές αρχές και αξίες των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών. Η διαδικασία λήψεως αποφάσεων και αναζήτησης των βέλτιστων λύσεων φορτίζεται από γεγονότα βίας που προβάλλονται από τα ΜΜΕ και τυγχάνουν πανευρωπαϊκά της πολιτικής εκμετάλλευσης λαϊκίστικων κομμάτων.

Η χώρα μας τοποθετημένη στα σύνορα της Ευρώπης, λόγω και των γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων, αναπόφευκτα δέχεται το μέγιστο βάρος των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών. Αν μάλιστα προσθέσουμε τις αντικειμενικές γεωγραφικές περιστάσεις, την ανυπαρξία εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής, την χαμηλής αποδοτικότητας λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, την εκ μέρους της Τουρκίας πλήρη χειραγώγηση των ροών και την ενίοτε υποκριτική στάση των φίλων και εταίρων μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι ενώπιον μιας δύσκολα αντιμετωπίσιμης καταστάσεως. Οι παραπάνω δυσκολίες θα έπρεπε να είχαν οδηγήσει σε μια πανεθνική προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος σε διακομματικά όρια και σύμφωνα με τις τεκμηριωμένες προτάσεις και την επίβλεψη ενός ειδικευμένου και αξιόπιστου κρατικού μηχανισμού με διεθνή συνεργασία.

Το πρόβλημα δεν προέκυψε αιφνιδιαστικά, η χώρα μας δέχθηκε παραπλήσια κύματα παρανόμως εισερχόμενων στα βόρεια σύνορα της στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Συνεχής διείσδυση από τον Έβρο υπήρξε και όλη τη δεκαετία του 2000 με τον αριθμό των παρανόμως εισερχομένων να γιγαντώνεται και να δημιουργούνται οι πρώτες «εκτός ελέγχου περιοχές» εντός της επικράτειας μας. Η απατηλή οικονομική μας ανάπτυξη επέτρεπε την επιβίωση όλων αυτών των ανθρώπων, υπό συνθήκες σχετικά αποδεκτές και στα πλαίσια μιας γενικότερης ανομίας, κρατικής αδιαφορίας, γενικής εκμετάλλευσης και παραοικονομίας. Η έλευση της κρίσεως του 2009 που την ακολούθησε η εκτίναξη των ανθρωπίνων ροών (ειδικά το 2015 ένεκα και των άστοχων κυβερνητικών χειρισμών) έδειξε την ανικανότητα μας να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Βυθισμένοι σε ιδεοληψίες, φιλοσοφικές αναζητήσεις και υπολογισμούς πολιτικού κόστους, φανήκαμε ανίκανοι να διαφυλάξουμε στοιχειωδώς τα σύνορα μας και τις γενικότερες υποχρεώσεις που ως κράτος, καλώς ή κακώς, είχαμε αναλάβει. Η εύθραυστη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, ίσως και το «σωτήριο» κλείσιμο των βορείων συνόρων μας, οδήγησαν σε σημαντικό περιορισμό των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών.

Ενδεχομένως δε, σημαντικός αριθμός των παρανόμων εισελθόντων στη χώρα μας, τα προηγούμενα χρόνια, να διέφυγε προς τις χώρες της Ευρώπης μαζί με τα αρχικά κύματα των προσφύγων που εκμεταλλεύθηκαν τα «ανοικτά» σύνορα. Οι εικόνες των ανθρώπων που αποβιβάζονταν το καλοκαίρι του 2015 στις παραλίες των νησιών μας ξεχάστηκε (όπως και τα άψυχα πτώματα που ξέβραζε η θάλασσα) και ο ελληνικός εφησυχασμός επανήλθε σε όλο του το μεγαλείο. Αντίστοιχα υποκριτική εξακολούθησε να είναι και η συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αρνείται να αναγνωρίσει τις ευθύνες της για τη διαφύλαξη των «κοινών» συνόρων της σε αυτές τις αντικειμενικά δύσκολες για τα κράτη-μέλη περιστάσεις.

Στη χώρα μας όμως, το τελευταίο εξάμηνο, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και ο κρατικός μηχανισμός έπρεπε να προετοιμάζονται για την αντιμετώπιση μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας και επανεκτόξευσης του αριθμού των αφίξεων. Ένας ενιαίος κρατικός εξειδικευμένος φορέας έπρεπε να έχει επιμελώς αναλύσει όλα τα στοιχεία και συμπεράσματα των προσφάτων ροών και να έχει καταλήξει σε πληθώρα προτάσεων με εκτιμήσεις συνεπειών και κόστους. Οι προτάσεις αυτές πρέπει να καλύπτουν αντιμετώπιση μεμονωμένων αφίξεων μέχρι και  περιπτώσεις πολυπληθών χερσαίων και θαλασσίων «εισβολών». Εξυπακούεται ότι το βάρος πρέπει να δοθεί σε μέτρα αποθάρρυνσης των ανθρώπων αυτών να κινηθούν προς τα σύνορα μας, κυρίως μέσω διεθνών συμφωνιών. Παρά όμως την ύπαρξη ανάλογων συμφωνιών είναι αναγκαία και η ύπαρξη αποτρεπτικής φήμης που μόνο ένας αξιόπιστος κρατικός μηχανισμός εξασφαλίζει. Η βεβαιότητα άμεσης σύλληψης, σε περίπτωση παράνομης εισόδου και μετάβασης σε ελεγχόμενους χώρους μέχρι την εγγυημένη καταγραφή και κατηγοριοποίηση εκάστου και ανάλογη προώθηση, σίγουρα θα αποθαρρύνει αριθμό από τους οικονομικούς μετανάστες.

Τα μέτρα αντίδρασης που θα επεξεργάζεται ο κρατικός αυτός φορέας πρέπει να κυμαίνονται από λύσεις διακριτικού χειρισμού μέχρι και δυναμικές αντιδράσεις παρεμπόδισης και  βίαιης επαναπροώθησης, με ότι αυτό συνεπάγεται σε ακραίες περιπτώσεις. Κάθε ενδεχόμενο πρέπει να μελετάται και οι πιθανοί τρόποι αντιδράσεως να αξιολογούνται ως προς την αποτελεσματικότητα, τις εσωτερικές και διεθνείς αντιδράσεις, τη γενικότερη νομιμοποίηση και το κόστος τους. Ακόμη και αντιδράσεις που σήμερα φαίνονται ακραίες και μη συμβατές με τις ανθρωπιστικές μας αντιλήψεις πρέπει να έχουν μελετηθεί και προετοιμαστεί για εφαρμογή για περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης και υπό τους πλέον λεπτούς χειρισμούς.

Η γενικότερη όμως πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος πρέπει να είναι συνεκτικά δομημένη στα επίπεδα πρόληψης, αντιμετώπισης, προβολής, νομιμοποίησης και διπλωματικής υποστήριξης. Η συνέπεια, συνέχεια και αυστηρότητα εφαρμογής μέτρων περιορισμού, ελέγχων, επαναπροωθήσεων, αναχαίτισης παρανόμων εισόδων, δεν πρέπει να έρχεται σε αντίθεση με την ανθρωπιστική συμπεριφορά. Το προσωπικό που θα κληθεί να εφαρμόσει τα μέτρα, σε όλα τα επίπεδα, πρέπει να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο, προετοιμασμένο, νομικά κατοχυρωμένο και να διαθέτει όσο το δυνατόν περισσότερα και καταλληλότερα μέσα. Επιπλέον πρέπει να αντιληφθούμε ότι το κόστος της γενικότερης προετοιμασίας και ειδικότερα της λειτουργίας διαφόρων βαθμίδων διαμονής είναι μεγάλο πιθανόν όμως με την έγκαιρη υλοποίηση του και τη μερική εξωτερική χρηματοδότηση να επιφέρει ορισμένα αντισταθμιστικά ωφελήματα. Κόστος όμως –όχι αμελητέο- θα υπάρξει και υπό την μορφή δυναμικών αντιδράσεων των εγκλείστων, ειδικά αυτών που πρόκειται να επαναπροωθηθούν.

Μέγιστη σημασία έχει η σύμπραξη με άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Η εφαρμογή των παραπάνω διαδικασιών ενδεχομένως να προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις από ΜΚΟ αλλά και από οργανώσεις πολιτών (στο εσωτερικό και εξωτερικό) που θα πρέπει να τύχουν του κατάλληλου προμελετημένου χειρισμού και απάντησης. Βέβαια η ύπαρξη όλων αυτών των προτάσεων, σχεδίων και μέτρων από μόνη της δεν επαρκεί καθώς απαιτεί την πολιτική βούληση μέσω από μια ευρεία κομματική συγκατάθεση και αποδοχή με συναντίληψη ότι το πρόβλημα είναι εθνικό και δεν επιδέχεται κομματικής εκμετάλλευσης.

Φυσικά και ευχόμαστε οι ροές να παραμείνουν μηδενικές έως και ελεγχόμενες και ουδέποτε να κληθούμε να αναλάβουμε περισσότερο δραστικά μέτρα. Το κράτος όμως με τη συνδρομή του πολιτικού κόσμου πρέπει να προετοιμάζεται για παν ενδεχόμενο. Η προσφυγική-μεταναστευτική κρίση δεν είναι ένα παροδικό γεγονός που συνδέεται μόνο με τα γεγονότα της Συρίας. Η μετακίνηση αυτών των απελπισμένων ανθρώπων θα συνεχιστεί και πιθανόν να ενταθεί τα επόμενα χρόνια και μάλλον θα σημαδέψει το πρώτο μισό του τρέχοντος αιώνος προκαλώντας αναταράξεις και αστάθεια. Ούτε η προετοιμασία αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου ούτε και η λήψη μέτρων καταμαρτυρούν «ρατσιστικές» αντιδράσεις και απόψεις αλλά αποτελούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις της διαφύλαξης της εθνικής μας φυσιογνωμίας και του τρόπου ζωής μας. Οτιδήποτε άλλο, παρούσης και της δημογραφικής μας υστέρησης και των συνθηκών στην περιοχή μας, αποτελεί εθνική αυτοκτονία. Πράγματι ο Θεάνθρωπος υπήρξε και αυτός πρόσφυγας και για τη σωτηρία Του κατέφυγε στην Αίγυπτο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και εμείς πρέπει αύριο να γίνουμε πρόσφυγες σε άλλα μέρη για να αποκτήσουν νέα πατρίδα κάποιοι άλλοι κατατρεγμένοι όσο δικαιολογημένοι και αν αυτοί είναι.

Όπως προαναφέραμε, το πρόβλημα των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών είναι πολυσύνθετο, διαχρονικό και τα αποτρεπτικά και κατασταλτικά μέτρα δεν αποτελούν εγγυημένη λύση παρά μόνο εξασφαλίζουν χρόνο για τη δρομολόγηση μιας συντονισμένης διεθνούς προσπάθειας καταπολέμησης των ανισοτήτων που δημιουργούν αυτές τις κινήσεις. Η προσπάθεια αυτή πρέπει να εστιαστεί στην ανασυγκρότηση των τριτοκοσμικών κρατών και κοινωνιών, στον περιορισμό των ροών σε ελεγχόμενα επίπεδα (πρακτικώς αδύνατη η εκμηδένιση τους) και στην αμοιβαία εποικοδομητική ενσωμάτωση των ήδη υπαρχόντων μεταναστών. Σίγουρα η προσπάθεια αυτή θα απαιτήσει σημαντικότατο κόστος, υλικό και ανθρώπινο, αλλά σε κάθε περίπτωση μάλλον αυτό θα είναι μικρότερο από το κόστος οικοδόμησης «φρακτών» ή «φρουρίων» και μακροχρόνια θα αποδειχθεί πιο αποτελεσματική και συμφέρουσα λύση.

6/1/2017. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΦΙΛ ΔΡΑΣΤΩΝ.

on Friday, 06 January 2017. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει η Δέσποινα Σβουρδάκου, Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, Παντείου Πανεπιστημίου, Καθηγήτρια Σχολών ΕΛΑΣ

6/1/2017. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΦΙΛ ΔΡΑΣΤΩΝ.

Η Εμφανής εγκληματικότητα, κομμάτι της αφανούς, που είναι και η πραγματική υπόσταση της, βρίσκεται σε έξαρση, αφού ομάδες οργανώνονται και πράττουν ενέργειες έξω από τις νόμιμες, με σκοπό τον παράνομο πλουτισμό, την αποδιοργάνωση των λειτουργιών της κοινωνίας και τη δημιουργία του φόβου και του τρόμου στην καθημερινότητα των Ελλήνων.

Η αύξηση της παράνομης εισροής αλλοδαπών ειδικά μετά το 1990 από τις όμορες χώρες, αλλά και από άλλα κράτη, η αύξηση της διακίνησης ναρκωτικών, η σωματεμπορία γυναικών και ανηλίκων, το trafficking ανθρώπων με την μορφή σύγχρονου δουλεμπορίου* (Illegal immigration and commercial sex - The new slave Trade) η παράνομη διακίνηση όπλων, οι ένοπλες ληστείες, οι ανθρωποκτονίες από πρόθεση, και οι αρπαγές, «έχουν σημάνει συναγερμό» στους κόλπους της Ελληνικής Αστυνομίας.

Η ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και η ανασφάλεια που βιώνουν οι πολίτες, κάνει επιτακτική την ανάγκη να ερευνηθούν σε βάθος τα «πως» και τα «γιατί».

ΕΔΩ! η συνέχεια.

9/6/2016. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

on Thursday, 09 June 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Κώστας Ζάγκαλης φυσικομαθηματικός συνταξιούχος, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

      Αρχικά οι αλλοδαποί μας ήταν κυρίως οικονομικοί μετανάστες. Τελευταία μάς έρχονται μετανάστες πολέμου. Ούτε την πρώτη κατηγορία αλλοδαπών χειριστήκαμε σωστά, ούτε την δεύτερη. Αφήνουμε τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους. Το πρόβλημα των οικονομικών μεταναστών το αφήσαμε να το λύσουν οι ίδιοι οι μετανάστες και οι επιτήδειοι εκμεταλλευτές της αδυναμίας τους. Τους μετανάστες πολέμου επίσης αντιμετωπίζουμε χωρίς πρόγραμμα μέλλοντος.
      Η ζωή δείχνει, ότι αλλοδαπούς μετανάστες/πρόσφυγες θα έχουμε πάντα. Η πιο λογική αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι να συνδέσουμε την εισροή αυτών των μυριάδων με κάποιο όφελος. Να τους κατευθύνουμε (από  την πρώτη μέρα της άφιξής τους) σε παραγωγικές δουλειές. Να δουλεύουν. Να βγάζουν λεφτά. Να βγάζουν το ψωμί τους πρώτα-πρώτα. Αλλά και να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας. Δεν είμαι οικονομολόγος, ούτε πολιτικός. Δεν μπορώ, όμως να μην βλέπω, ότι ενώ έχουμε ένα εκατομμύριο  αλλοδαπούς εργάτες, η Ελλάδα βούλιαξε οικονομικά. Στην Γερμανία οι  αλλοδαποί σήκωσαν την χώρα. Στην Γερμανία υπήρξε σχεδιασμός.
      Αν και οι δύο κατηγορίες αλλοδαπών έχουν διαφορές, οι μεταχείρισή τους από εμάς πρέπει να υποτάσσεται σε κάποιους κοινούς κανόνες. Πρώτον, να τους υποδεχόμαστε με ανθρωπιά και συμπόνια. Αυτό, ευτυχώς, γίνεται από μόνο του χάρη στον πολιτισμό μας (εμείς,  δόξα τω θεώ, δεν είμαστε «Ευρωπαίοι»). Μετά, να συνεχίζουμε να τους βοηθούμε, αλλά να κατανοήσουν και αυτοί την δύσκολη οικονομική κατάστασή μας και να συμφωνήσουν να πειθαρχήσουν σε ένα πρόγραμμα ένταξής τους στο εργασιακό δυναμικό της χώρας μας. Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει προηγούμενα εμείς οι ίδιοι να διαθέτουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα. Ας κοιτάξουμε, τι πρέπει να προβλέπει αυτό το πρόγραμμα για τους οικονομικούς μετανάστες:
1.Οι αλλοδαποί οικονομικοί μετανάστες να θεωρούνται περαστικοί στην χώρα μας. Να ζούνε εδώ με άδεια παραμονής ορισμένου χρόνου. Όλοι οι νόμιμοι μετανάστες να είναι καταγεγραμμένοι και να παίρνουν διακριτική ταυτότητα, η οποία να ελέγχεται περιοδικά από τις αρχές. Εξ’ ίσου καταγεγραμμένος πρέπει να είναι ο εργοδότης τους. Κανένας έλληνας να μην δίνει δουλειά σε μετανάστη, που δεν έχει αυτήν την ταυτότητα.
2.Να μην φέρνουν εδώ μέλη της οικογενείας τους. Να έρχεται μόνον αυτός που θα δουλέψει. Αφού λήξει η προθεσμία του, να φεύγει.
3.Οι οικονομικοί μετανάστες να παίρνουν λιγότερα λεφτά από τους έλληνες για ίση εργασία.
4.Η Ελλάδα να δεσμεύεται ότι θα τους εξασφαλίσει στοιχειώδη στέγη και στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Οι τελευταίες παροχές θα δίδονται εν μέρει από τους εργοδότες τους, εν μέρει από την πολιτεία, ανάλογα με την απασχόληση του ατόμου. Σε αυτούς που πληρούν όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις, η Ελλάδα να παρέχει νόμιμη παραμονή για πέντε χρόνια. Να υπάρχει δυνατότητα ελεγχόμενης παράτασης αυτού του χρόνου. Όμως να μην επιτρέπεται η μόνιμη εγκατάσταση τους στην Ελλάδα.
5.Να εργάζονται όλοι στην παραγωγή, όχι σε παρασιτικές εργασίες, όχι στο παραεμπόριο. Οι οικονομικοί μετανάστες δεν πρέπει να επιβαρύνουν οικονομικά το κράτος μας και την κοινωνία μας. Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τους λαθρομετανάστες είναι να μην τους δίνει κανείς δουλειά. Τότε θα φύγουν μόνοι τους (μάλλον δεν θα έλθουν καν αν ξέρουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει νόμος).
Με τα παραπάνω μέτρα θα ομαλοποιηθεί η κατάσταση: δεν θα υπάρξει πρόβλημα λαθρομεταναστών, πρόβλημα παιδιών, οικονομική επιβάρυνση για εμάς, θα υπάρξει έλεγχος των ανθρώπων που μπαίνουν στην χώρα.
Για τους πολεμικούς μετανάστες το πρώτο-πρώτο που χρειάζεται είναι να σταματήσει ο πόλεμος. Αλλιώς το πρόβλημά τους δεν λύνεται. Δυστυχώς η  Ευρώπη σκέφτεται μόνο τον εαυτούλη της. Το μόνο για το οποίο  ενεργοποιείται, είναι πώς να κλείσει τα σύνορά της. Σε όλη την Ευρώπη μόνο δύο πολιτικοί άνδρες μίλησαν ότι πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος.
Και οι δύο είναι έλληνες: Παναγιώτης Κουρουμπλής, Προκόπης Παυλόπουλος!
Πώς να σταματήσει ο πόλεμος? Δεν υπάρχει προηγούμενο να σταματάνε οι λαοί τον πόλεμο. Κάποια κινήματα ειρήνης είναι πολύ αδύνατα. Η κατάσταση είναι φρικτή. Μια ολόκληρη χώρα (η Συρία) πεθαίνει. Μια άλλη χώρα (Ελλάδα) βουλιάζει. Χρειάζονται έκτακτα και δυναμικά μέτρα κατά του πολέμου στην Συρία. Προτείνω το εξής: τα ελληνικά κόμματα να συμφωνήσουν να κατεβάσουν (ενωμένους) τους οπαδούς τους σε μια μεγάλη πανεθνική συγκέντρωση στο Σύνταγμα με σύνθημα «Να Σταματήσει ο Πόλεμος στην Συρία». Είναι απολύτως εφικτό να κατέβουν τρία εκατομμύρια άνθρωποι.
Αυτό θα είναι ένα παγκόσμιο γεγονός. Θα το γράψουν όλες οι εφημερίδες και θα το μεταδώσουν όλοι οι σταθμοί του κόσμου. Σε λίγες μέρες/εβδομάδες μια τέτοια συγκέντρωση θα γίνει στην Ρώμη, στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο … Θα πάρουν θάρρος οι απλοί άνθρωποι και θα πιστέψουν στην δύναμή τους. Διότι, οι «μεγάλοι» συνεδριάζουν και συνεδριάζουν και ο πόλεμος συνεχίζεται. Στην Παλαιστίνη έχουν γίνει  αμέτρητες εκεχειρίες μέχρι τώρα και όλες παραβιάστηκαν. Η καθολική  εξέγερση των λαών θα αναγκάσει τις κυβερνήσεις να προσχωρήσουν στο  κίνημα. Φανταστείτε την Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να συνεδριάζει και να  ξανά-συνεδριάζει για το Προσφυγικό, να απαιτήσει την παύση του πολέμου  στην Συρία. Φανταστείτε το ΝΑΤΟ, αντί να στέλνει πολεμικά πλοία για να σταματήσει τις ροές των αμάχων, να στείλει ικανό ειρηνευτικό στράτευμα στην Συρία, το οποίο θα  εμποδίσει τις μάχες μεταξύ των εμπόλεμων πλευρών (θα μπει στην μέση μεταξύ τους). Φανταστείτε τον ΟΗΕ να κινητοποιήσει και διαφωτίσει τους απλούς μαχητές της Συρίας και των άλλων εμπλεκόμενων χωρών, να πετάξουν τα όπλα και να πάνε στα σπίτια τους ...

Οι προτεινόμενες ενέργειες είναι ασυνήθιστες, μοιάζουν παραμυθένιες. Όμως άλλη λύση δεν υπάρχει. Στην στρατηγική του πολέμου πρέπει να βγει ακόμη ένας Παίκτης: οι Απλοί Άνθρωποι, μαζικά και ενωμένοι …

Κατά τα άλλα, όλα τα παραπάνω τα σχετικά με τους οικονομικούς μετανάστες πρέπει να ισχύσουν και για τους πολεμικούς πρόσφυγες. Δεν μπορούμε να θρέφουμε 54000 ανθρώπους σε καταυλισμούς (που κάθε μέρα θα γίνονται περισσότεροι). Όσοι είναι ικανοί για δουλειά, πρέπει να δουλέψουν αμέσως.

Ο Ελληνικός Πολιτισμός χρειάζεται και σήμερα. Η Ευρώπη αποδεικνύεται μικρόψυχη. Ας διαισθανθούμε το ιστορικό καθήκον μας (ας θυμηθούμε το παρελθόν μας) και ας πρωτοστατήσουμε.
Αθήνα, 3/6/2016. Κώστας Ζάγκαλης φυσικομαθηματικός συνταξιούχος
210-5059943, This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it..

Αλβανικό οργανωμένο έγκλημα εν Ελλάδι

on Wednesday, 03 July 2013. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

του Ιωάννη Μιχαλέτου

Αλβανικό οργανωμένο έγκλημα εν Ελλάδι

Το παρακάτω κείμενο παρουσιάζει με επιγραμματικό τρόπο την εξάπλωση τη σημερινή εποχή του Αλβανικού οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα και κυρίως τους κινδύνους που εγκυμονούνται εξ'αυτού σε ότι αφορά θέματα εσωτερικής ασφάλειας.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ!

Αναστασία Μπουρσανίδου*: Διχασμός στη διεθνή κοινότητα για την διαχείριση του ζητήματος της μετανάστευσης.

on Tuesday, 18 December 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Στις 10-11 Δεκεμβρίου στο Μαρακές του Μαρόκο έλαβε μέρος η Διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την αποδοχή του Παγκόσμιου Συμφώνου για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική μετανάστευση.

Η Διάσκεψη του προηγούμενου μήνα αποτελεί το δεύτερο στάδιο, μετά την Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών στην Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2016, για την ολοκλήρωση της συμφωνίας σχετικά με το ζήτημα διεθνούς διαχείρισης του φαινομένου της μετανάστευσης.


Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών από την ίδρυση του έπειτα από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργαζόταν με σκοπό την διατήρηση της ειρήνης και της συλλογικής ασφάλειας στο διεθνές σύστημα μέσω της οικουμενικής συνεργασίας. Οι μνήμες του πολέμου είχαν ως αποτέλεσμα την συμφωνία μεταξύ των κρατών για ουσιώδη και αποτελεσματική διεθνή συνεργασία.

Οι προσπάθειες για την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και τον κατευνασμό των συγκρούσεων υπήρξαν πολλές. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι προσπάθειες δεν υπήρξαν πάντοτε αποδοτικές και έχει ασκηθεί μεγάλη κριτική από διεθνείς αναλυτές όσον αφορά  την αποτελεσματικότητα του Οργανισμού καθώς επίσης και την δομή του, αναφορικά με το δικαίωμα των 5 μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του για Βέτο. Σήμερα μεγάλος αριθμός από οργανισμούς για την ειρήνη καταλογίζει στον ΟΗΕ την ευθύνη για την αποτυχία αντιμετώπισης του πολέμου στη Συρία και της προσφυγικής κρίσης.

Οι προσπάθειες διεθνούς συνεργασίας επί του παρόντος βρίσκονται σε αδιέξοδο καθώς η διεθνής συγκυρία έχει διαφοροποιήσει σε μεγάλο βαθμό τα εθνικά συμφέροντα των παραγόντων του διεθνούς συστήματος. Οι κύριες τάσεις προσέγγισης του προσφυγικού ζητήματος είναι δύο.  Η πρώτη αντανακλάται στην επιθυμία για ενίσχυση της πολυμερούς συνεργασίας με στόχο την καλύτερη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης και την εξασφάλιση χιλιάδων ζωών και η δεύτερη κατευθύνεται από τον φόβο για την υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας, το εθνικιστικό συναίσθημα και την ξενοφοβία.

Οι μέχρι στιγμής προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς και στις ηγεσίες αρκετών κρατών-μελών αναδείχθηκαν εθνοκεντρικές πολιτικές με στόχο την προστασία του εθνικού συμφέροντος και την προστασία των κοινωνιών, στις οποίες εισχώρησε μεγάλος αριθμός προσφύγων. Παρόλο που τα νούμερα των αφίξεων έχουν ελαττωθεί σε σχέση με το 2015, τα συνολικά αποτελέσματα φανερώνουν την αναποτελεσματικότητα των προσπαθειών και μεταφράζονται στην επιδείνωση της οικονομικής αδυναμίας των κρατών-μελών, στην αδυναμία απορρόφησης των προσφύγων από τις τοπικές κοινωνίες, την εξαθλίωση των προσφύγων και την απώλεια χιλιάδων ζωών κατά την διάρκεια των προσπαθειών μετακίνησης.

Η ανάγκη για μια καλύτερη και ενισχυμένη διακρατική συνεργασία είναι ανάγκη μείζονος σημασίας. Στην βάση αυτή τοποθετείται η  Διακήρυξης της Νέας Υόρκης που προέκυψε από την Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε το 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες και επικυρώθηκε και από τα 193 μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Το κείμενο αναφέρεται στην ανάπτυξη της διεθνούς συνεργασίας συνθέτοντας με τον τρόπο αυτό ένα παγκόσμιο σύμφωνο με στόχο την εξασφάλιση των βιώσιμων μετακινήσεων και την ασφαλή μετανάστευση. Κύριοι του άξονες είναι η χορήγηση ανθρωπιστικής και οικονομικής βοήθειας στα κράτη που έχουν πληγεί σε μεγαλύτερο βαθμό από τις προσφυγικές αφίξεις εντός των συνόρων τους, ο ασφαλής επαναπατρισμός των προσφύγων, η ομαλή ενσωμάτωση στις τοπικές κοινωνίες και η προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων, των γυναικών και των παιδιών. Βασικό στοιχείο για τον συλλογισμό του συνταχθέντος κειμένου είναι ότι η μετανάστευση μπορεί να λάβει θετικές διαστάσεις και κάθε πρόσφυγας δύναται να συμβάλλει στο κοινωνικό σύνολο υπό τις κατάλληλες συνθήκες.

Η  αμφισβήτηση παρουσιάζεται έναν χρόνο μετά, τον Δεκέμβριο του 2017 με την απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών από την Διακήρυξη της Νέας Υόρκης. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε το Σύμφωνο για την Μετανάστευση και κατήγγειλε την ασυμβατότητα αυτού με την αμερικάνικη μεταναστευτική πολιτική. Ο Λευκός Οίκος αντιμετώπισε το Σύμφωνο ως απειλή κατά της εθνικής κυριαρχίας και υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ φέρουν την αποκλειστική ευχέρεια για την κατάρτιση της μεταναστευτικής πολιτικής τους. Η αποχώρηση των ΗΠΑ δεν ήταν παρά μόνο η αρχή. Το παράδειγμα των αμερικανών ακολούθησε και το Ισραήλ. Ο Πρωθυπουργός του, Μπενιαμίν Νετανάχου εξέφρασε την προσήλωση του στην φύλαξη των συνόρων από τους παράνομους μετανάστες και απέσυρε την συμμετοχή του από το Παγκόσμιο Σύμφωνο. Το ίδιο συνέβη και με την Αυστραλία, της οποίας ο Πρόεδρος Σκοτ Μόρισον ασκεί άκρως αυστηρή μεταναστευτική πολιτική καταδικάζοντας το Σύμφωνο για την έλλειψη διακρίσεως μεταξύ νόμιμων και παράνομων μεταναστών. Η Δομινικανή Δημοκρατία και η Χιλή αποχώρησαν και αυτές από τις διαδικασίες για την επικύρωση του Συμφώνου.

Ο διχασμός αναπτύσσεται και χαρακτηρίζει πλέον το κλίμα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα στην οποία η δυσαρέσκεια και η απογοήτευση συνιστούν τα κυρίαρχα λαϊκά συναισθήματα. Υπό αυτές τις συνθήκες η ρητορική της ακροδεξιάς και ο λαϊκισμός βρήκαν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη τους και την εξασφάλιση της υποστήριξης των εθνικιστικών τους καταβολών, καταδεικνύοντας το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Μετανάστευση ως φόβητρο μέσα από το οποίο ελλοχεύουν ακόμα μεγαλύτεροι κίνδυνοι σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ανεξαρτησίας.

Ο συγκρουσιακός χαρακτήρας  χαρακτηρίζει όχι αποκλειστικά τις διακρατικές σχέσεις αλλά σε μεγάλο βαθμό και το εσωτερικό περιβάλλον των ηγεσιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το πολιτικό σκηνικό στο Βέλγιο, ο πρωθυπουργός του οποίου, Σαρλ Μισέλ, επιθυμώντας την διατήρηση της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας παρευρέθηκε στην Διάσκεψη του Μαρακές και προσέφερε την έγκριση της πατρίδας του στο Σύμφωνο. Πλήρωσε, ωστόσο, το πολιτικό τίμημα της απόφασης του με την απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της κυβέρνησης λόγω της αποχώρησης του εθνικιστικού φλαμανδικού κόμματος, του μεγαλύτερου κόμματος στον κυβερνητικό συνασπισμό του Βελγίου. Στο Μαρακές ο πρωθυπουργός  αναγνώρισε την πολύπλοκη φύση του μοντέλου, το υποστήριξε όμως ως το μοναδικό μέσον για την τελική επίλυση του προβλήματος. Με την κίνηση του αυτή θυσίασε μαζί με την εμπιστοσύνη της Βουλής πιθανότατα και την λαϊκή νομιμοποίηση.

Στην Γαλλία επίσης παρουσιάστηκαν έντονες προστριβές μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων καθώς την δυσαρέσκεια του εξέφρασε το ακροδεξιό κόμμα, υπό την Μαρί Λε Πεν, η οποία ζήτησε την παραίτηση του Εμανουέλ Μακρόν, χαρακτηρίζοντας την αποδοχή του Συμφώνου ως πράξη προδοσίας. Την απόσυρση της υποστήριξης της ανακοίνωσε και η Ιταλία, μια χώρα η οποία από το 2014 έχει δεχτεί περισσότερες από 640.000 αφίξεις αλλοδαπών, με χώρα προέλευσης κυρίως την Λιβύη. Η αυστηρή μεταναστευτική γραμμή του ιταλικού κράτους παρόλ΄αυτά τυγχάνει της υποστήριξης της πλειοψηφίας του λαού και πρόσφατα ενισχύθηκε με την έγκριση νομοσχεδίου για την αυστηρότερη διαδικασία παροχής διεθνούς προστασίας. Η ιταλική κυβέρνηση είναι απρόθυμη να συμμετάσχει σε διαδικασίες που θα επέφεραν την ¨αλλοίωση¨ της εθνολογικής σύστασης της χώρας, σύμφωνα με τα λόγια του Υπουργού Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι.

Το ανατολικό τμήμα της Ευρώπης διαπνέεται και αυτό από εχθρικό για τους μετανάστες κλίμα. Το πολωνικό κράτος έθεσε σε προτεραιότητα την διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας σε θέματα μεταναστευτικής πολιτικής και απομακρύνθηκε από την συμφωνία. Στον αριθμό των κρατών που τερμάτισαν τις δεσμεύσεις τους για πολυμερή συνεργασία επάνω στο μεταναστευτικό τοποθετείται πλέον και η Σλοβακία εκφράζοντας τις επιφυλάξεις της σχετικά με τον ενδεχόμενο φιλοξενίας μεγαλύτερου αριθμού προσφύγων από τον επιθυμητό. Ούτε εκεί μπορεί όμως να παρατηρηθεί ομοφωνία στις αποφάσεις. Οι αντι-μεταναστευτικές θέσεις της κυβέρνησης βρίσκουν αντίθετο τον Υπουργό Εξωτερικών, Μίροσλαβ Λάιτσακ ο οποίος κατήγγειλε την κυβέρνηση για λαϊκισμό και εθνικιστικές επιδιώξεις. Ο  Μίροσλαβ Λάιτσακ είχε διατελέσει την θητεία του σαν Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών κατά το έτος 2017 και επέβλεψε ο ίδιος την διαδικασία σχεδιασμού του Συμφώνου.

Οι κυβερνήσεις της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Τσεχίας και της Βουλγαρίας επέλεξαν να απέχουν τόσο από τη Διάσκεψη όσο και από το Σύμφωνο. Τα αίτια συνοψίζονται σε εθνικιστικές επιδιώξεις και σε μεγάλο αριθμό εντοπίζονται και στις απόψεις των υπολοίπων κρατών που υποχώρησαν από  τις δεσμεύσεις της Διακήρυξης της Νέας Υόρκης. Οι διεθνείς εξελίξεις αναδιαμόρφωσαν την πολιτική ατζέντα τοποθετώντας έτσι την προστασία της αρχής της εθνικής κυριαρχίας στην κορυφή της. Ο πολιτικός λόγος του εθνικισμού πέτυχε αξιοσημείωτη νίκη και επηρέασε τις διεθνείς ισορροπίες με τις ενέργειες του.

Η Διάσκεψη στο Μαρακές εν τέλει ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η Ελλάδα συνέβαλε στην επικύρωση του Παγκοσμίου Συμφώνου για την Ασφαλή Μετανάστευση με την θετική της ψήφο. Το κείμενο υιοθετήθηκε συνολικά από 150 έθνη, τα οποία συμφώνησαν στην βούληση τους για οικουμενική προσέγγιση στην άσκηση της μεταναστευτικής πολιτικής. Δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα με σκοπό την επίδειξη σεβασμού στην αρχή της εθνικής κυριαρχίας και η ουσία των διατάξεων του έγκειται στην παραδοχή της ύπαρξης της μετανάστευσης ως ένα ζήτημα διαχρονικού χαρακτήρα. Η τελική ψηφοφορία επικύρωσης του Συμφώνου αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 19 Δεκεμβρίου στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ οπού θα ξεκινήσει επίσημα η πρώτη προσπάθεια διεθνούς συνεργασίας επάνω στο ζήτημα της μετανάστευσης.

Στο Μαρακές οι απόψεις της γερμανίδας καγκελάριου, Angela Merkel, για την ανάγκη διακρατικής συνεργασίας επικροτήθηκαν στο έπακρο και επιβεβαίωσαν την ύπαρξη των δύο αντίθετων πόλων για την αντιμετώπιση των διεθνών προκλήσεων. Η υποστήριξη της λαϊκής γνώμης για την υπεράσπιση των συνόρων  από περισσότερες αφίξεις αλλοδαπών συνιστά συμπεριφορά προερχόμενη από τον φόβο της απώλειας της ανεξαρτησίας και κατ’επέκτασιν της εθνικής ταυτότητας. Οι κίνδυνοι που εμφανίστηκαν με τις τεράστιες πληθυσμιακές μετακινήσεις φόβισαν ακόμα περισσότερο τους πολίτες και καθώς τα προβλήματα γιγαντώθηκαν, η λαϊκή γνώμη νομιμοποίησε την αυστηρή στάση στο θέμα της μετανάστευσης αποδεχόμενη τις εθνικιστικές καταβολές της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Τα αποτελέσματα της διεθνούς προσπάθειας θα τα κρίνει το πέρασμα του χρόνου. Το σίγουρο είναι ότι για την διαχείριση του ζητήματος απαιτείται συντονισμένη προσπάθεια και μεγάλη υπομονή. Οι συγκρούσεις, ωστόσο, και ο διχασμός στέκονται εμπόδια στην πραγματοποίηση ουσιαστικών βημάτων για την βελτίωση των διακρατικών σχέσεων και για την εξασφάλιση της ευημερίας των πολιτών.

Εν κατακλείδι, αξίζει να σημειωθεί η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα άποψη του συγγραφέα και δημοσιογράφου για την μετανάστευση, Roy Beck, η οποία εκφράζεται μέσα από ένα βίντεο που αναδεικνύει το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις και προσφέρει τροφή για την σκέψη. Σε αυτό, ο δημοσιογράφος παρουσιάζει την επιμονή της αμερικανικής –και όχι μόνο- ηγεσίας στην εξεύρεση λύσεων για το μεταναστευτικό ζήτημα και την καλύτερη διαχείριση του που, ωστόσο, στερούνται ουσίας. Ακόμα και σε περίπτωση που υπήρχε η δυνατότητα να επιτευχθεί η ομαλή και ποιοτική απορρόφηση των μεταναστευτικών πληθυσμών, σε καμία περίπτωση αυτό δεν θα έλυνε κανένα  πρόβλημα, ακόμα και στην περίπτωση που πολλαπλασιαζόταν ο επιτρεπτός αριθμός των νόμιμων μεταναστών και προσφύγων. Στους πολιτικούς κύκλους επικρατεί πιθανότατα σύγχυση καθώς  ως ζήτημα προς επίλυση προσεγγίζεται το μεταναστευτικό όταν  στην πραγματικότητα η ουσία του έγκειται στην εξαθλίωση των κοινωνιών κατώτατου βιοτικού επιπέδου και ο τρόπος ζωής τους είναι άμεσα συνυφασμένος με την φτώχεια και τις συγκρούσεις. Η φύση του πραγματικού προβλήματος υποκρύπτεται και ο μοναδικός τρόπος για την ριζική του επίλυση έγκειται στην ίδια την πηγή του. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να επικεντρώσει την υποστήριξη της στην επίλυση των συγκρούσεων και την κατάλυση των απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης, θέτοντας με τον τρόπο αυτόν τα θεμέλια για την εξέλιξη των κοινωνιών αυτών και την εξάλειψη του στίγματος του ’’Τρίτου Κόσμου’’.

 

Αρθρογραφία:

https://www.unric.org/el/index.php?option=com_content&view=article&id=27422:2017-02-15-15-38-01&catid=6:information&Itemid=71

https://www.protothema.gr/world/article/846027/oie-to-pagosmio-sumfono-gia-ti-metanasteusi-egrithike-episimos-sto-marakes/

http://www.thenews.pl/1/9/Artykul/392943,Poland-will-not-sign-UN-migration-pact-govt-minister

https://www.naftemporiki.gr/story/1422615/sumfono-gia-ti-metanasteusi-se-klima-dixasmou-i-diaskepsi-tou-oie-sto-marakes

https://uawire.org/ukraine-refused-to-sign-un-migration-pact

https://www.huffingtonpost.gr/2015/10/24/diethnes-70_n_8376090.html

https://www.reuters.com/article/us-europe-migrants-bulgaria-un/bulgaria-says-will-not-join-u-n-migration-pact-idUSKBN1O41D4

https://edition.cnn.com/2017/12/03/politics/us-global-compact-migration/index.html

https://refugeesmigrants.un.org/migration-compact

https://www.youtube.com/watch?v=LPjzfGChGlE&t=220s

https://www.bbc.com/news/world-europe-46585237  

Βάσιλας Βασίλειος*: ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ

on Friday, 16 March 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Σε προηγούμενο δημοσίευμά μας στην έγκριτη εφημερίδα «ΝΑΞΙΑΚΟΙ ΚΑΙΡΟΙ», αναφερθήκαμε στις ΔΥΣΜΕΝΕΣΤΑΤΕΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ και τονίσαμε με έμφαση τις εξ αυτών ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ επί της ΕΠΑΝΔΡΩΣΕΩΣ και του ΑΞΙΟΜΑΧΙΟΥ των ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

Στο σημερινό μας δημοσίευμα θα αναφερθούμε στις ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ, όπως είναι:
1.Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ σε άλλες χώρες, νέων προσοντούχων παραγωγικής ηλικίας, ένεκα της μεγάλης ανεργίας, που μαστίζει την Πατρίδα μας.
2.Στις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ, στις οποίες η χώρα μας κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρώπης, οι οποίες αποτελούν τις σύγχρονες ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ, όπως τις αποκαλούμε και όπως φαίνονται στον Πίνακα, τα οποία αναφέρονται στο 2002, βάσει των στοιχείων του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ALAN GUTTMACHER.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ ΑΝΑ 1000 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ
ΕΛΛΑΔΑ 150 ΙΤΑΛΙΑ 19 ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ 13
ΡΩΣΙΑ 140 ΠΟΛΩΝΙΑ 17 ΚΑΝΑΔΑΣ 10
ΡΟΥΜΑΝΙΑ 91 ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 15 ΓΕΡΜΑΝΙΑ 7
HΠΑ 28 ΓΑΛΛΙΑ 15 ΟΛΛΑΝΔΙΑ 6
Κατόπιν τούτου, αν επικρίνουμε μία φορά τις διαχρονικές ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ από τους κατά καιρούς δυνάστες της Πατρίδας μας (Τούρκους, Γερμανούς, Βουλγάρους και Αλβανούς), τι πρέπει να πούμε για τους συντελεστές της ΑΥΤΟΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ, αυτής της σύγχρονης μάστιγας, που θανατώνει πάνω από 300000 κυοφορούμενα έμβρυα ετησίως, όσα ακριβώς απέβαλαν οι Ελληνίδες, λόγω της πείνας, της δυστυχίας και της ανέχειας, αλλά και της έλλειψης ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης κατά την περίοδο της τετραπλής κατοχής (Γερμανικής, Ιταλικής, Βουλγαρικής και Αλβανικής) κατά τον Β’ Π Π.

ΗΘΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Όσον αφορά το ηθικό μέρος των ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ, πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι απόλυτα προσωπικό (ατομικό) τους δικαίωμα η ΑΜΒΛΩΣΗ και ότι αποτελεί μέρος του οικογενειακού τους προγραμματισμού (αυτό μπορεί να ισχύει ως προς τις προφυλάξεις για την αποφυγή της σύλληψης), όμως όπως θα αποδείξουμε αυτό δεν ισχύει για τις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ.

Στο θέμα αυτό έχουμε την επιστημονική άποψη του μαιευτήρα γυναικολόγου αείμνηστου Παπαευαγγέλου, ότι οι διαπράττοντες την ΑΜΒΛΩΣΗ διαπράττουν ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα εκ προθέσεως, διότι από τη στιγμή που το γόνιμο αναπαραγωγικό πρωτογενές κύτταρο (το γυναικείο ωάριο) γονιμοποιηθεί από τον γαμέτη (το ανδρικό σπερματοζωάριο, το άλλο μισό πρωτογενές κύτταρο) μέσα στη γυναικεία μήτρα, ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΖΩΗ, την οποία φιλοξενεί η κυοφορούσα επί 9 μήνες μητέρα του. Κάθε έξωθεν προσπάθεια αφαιρέσεως του εμβρύου παρά τη θέλησή του, το οποίο δεν μπορεί να την εκφράσει, παρα μόνο με σπασμωδικές κινήσεις, όταν το ακουμπά (αγγίζει) το ιατρικό νυστέρι. Αυτό και μόνο το γεγονός καταδεικνύει το μέγεθος του διαπραττόμενου εγκλήματος στο οποίο συνένοχοι είναι τόσο η κυοφορούσα όσο και ο ασυνείδητος και επίορκος γιατρός.

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ
Απευθυνόμενος προς τους εκλεκτούς και αγαπητούς συγχωριανούς μου, τους οποίους σέβομαι και εκτιμώ βαθύτατα και προ πάντων προς τις νέες και τους νέους, που αποτελούν το μέλλον της Φυλής και του Έθνους, παίρνω το θάρρος, ως μεγαλύτερος, να τους απευθύνω τις παρακάτω συμβουλές, στην προσπάθειά μου να τους είμαι περισσότερο χρήσιμος και λιγότερο ευχάριστος, ώστε να λαμβάνουν τις ανάλογες προφυλάξεις, οι οποίες έχουν ως εξής:
1.Μία στις 1000 γυναίκες που κάνουν ΑΜΒΛΩΣΗ, παρουσιάζει αιμορραγία κατά την επέμβαση τις πρώτες24 ώρες, ενώ έχουμε και ελάχιστους θανάτους.
2.Έξι μήνες μετά την επέμβαση διαρκεί η μετατραυματική περίοδος.
3.Ποσοστό 15%,απ΄όσες κάνουν ΑΜΒΛΩΣΗ παθαίνουν τέτοιες παθήσεις στα γεννητικά τους όργανα, ώστε να μην μπορούν να τεκνοποιήσουν στο μέλλον. Έτσι εξηγείται το φαινόμενο ότι έχουμε 350000 ζευγάρια που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά.
4.Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, παρέχοντας την πληροφορία (την οποία πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου) ότι κάθε χρόνο μολύνονται παγκοσμίως 300 εκατομ. Με χλαμύδια ή ηπατίτιδα και 40 εκατομ. με σύφιλη, χωρίς να κάνει αναφορά στο AIDS και συμπληρώνει «βλέπετε η φύση έχει νόμους και τιμωρεί σκληρά όσους την καταδολιεύονται».
Δράττομαι και πάλι της ευκαιρίας να επαναλάβω δια πολλοστή φορά τις ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ μου, κατά τις οποίες η μόνη ελπίδα σωτηρίας , για να αποφύγουμε την ΑΥΤΟΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ, που συντελείται στην Πατρίδα μας, είναι η Μεγάλη και Αγία Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία αποτελεί την μόνη ελπίδα μας, όπως λέει ο Υμνωδός με το να:
1. Διακηρύξει και Διαφωτίσει από του Ιερού Άμβωνος προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα ότι «Η ΑΜΒΛΩΣΗ δεν αποτελεί θέμα αθώου οικογενειακού προγραμματισμού, αλλά ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα Ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως και ότι τα παιδιά είναι Δώρα Θεού και Εικόνα της Αρρήτου Αυτού Δόξης».
2.Δημιουργήσει ΣΤΕΓΕΣ για τις Άγαμες Κυοφορούσες, στις οποίες θα βρίσκουν Ασφαλές και Ήρεμο Περιβάλλον και Ενδιαίτημα, ώστε να γεννούν τα παιδιά των μακριά από το επικριτικό περιβάλλον και την διαπόμπευση της τοπικής κοινωνίας και
3. Περιέλθουν στην αρμοδιότητα των κατά τόπους Εκκλησιαστικών Ενοριών, αντί της Κρατικής Υπηρεσίας που ισχύει σήμερα, οι Υιοθεσίες και οι Αναδοχές.
Για περισσότερες πληροφορίες επί των Δημογραφικών Εξελίξεων οι αναγνώστες θα μπορούν να απευθύνονται στο Διαδίκτυο με τα στοιχεία www.elisme.gr και κλειδάριθμος vas.vas.32.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Η ΆΜΒΛΩΣΗ εθεωρείτο από αρχαιοτάτων χρόνων Εγκληματική Πράξη, όπως διαπιστώνουμε από τον Όρκο του πατέρα της Ιατρικής ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ, απόσπασμα του οποίου παραθέτουμε σε ελεύθερη μετάφραση και έχει ως εξής: «…..και δεν θα δώσω ποτέ σε γυναίκα φάρμακο (τότε δεν υπήρχε η χειρουργική) που να επιφέρει διακοπή της κύησης…..»
Από όσα γνωρίζουμε σκοπός της Ιατρικής Επιστήμης είναι να προστατεύει και να θεραπεύει και όχι να δολοφονεί τους ανθρώπους. Αναρωτιέται κάθε νουνεχής και σώφρων άνθρωπος σε τι διαφέρουν οι ασυνείδητοι και Επίορκοι (Ιατροί), από τους διαπράττοντες ληστεία μετά φόνου εγκληματίες;
2. Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε να πετούν τα εξώγαμα ανεπιθύμητα βρέφη στους δρόμους και να τα κατασπαράσσουν τα θηρία, θέσπισε σχετική νομοθεσία, βάσει της οποίας τα συνέλεγαν ειδικά εντεταλμένα όργανα της Πολιτείας, οι ονομαζόμενοι collectors (συλλέκτες). Τα βρέφη αυτά τα ονόμαζαν ΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ, που σήμαινε «Αίρω εκ της κόπρου», τα περιέθαλπαν σε ειδικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς προς διάσωση και ανατροφή και όταν ενηλικιώνοντο πλαισίωναν τις δημόσιες υπηρεσίες.

*Ταξίαρχος ε. α. (ΤΘ)

<<  1 2 [34  >>