Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

2016-02-01. The EU and the Migrants in the Balkan

on Monday, 01 February 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ευαγγελος Βενέτης, Δρ, Συνεργάτης μας

2016-02-01. The EU and the Migrants in the Balkan

The EU needs to act swiftly in order to come up with a sustainable policy and plan to address the unexpected in frequency and quantity phenomenon of illegal migration. If the EU fails to act swiftly then regions such as the Balkans will feel the repercussions of this inability.
In recent weeks many European states have been alarmed by the increasing influx of illegal immigrants to their lands. Some of them in the Balkans and central Europe have decided to boost their security measures and traffic control.
The movement of Hungary to erect a fence along its borders with Serbia and Croatia has prompted a domino effect in the relations with its neighbors. Subsequently other countries have also tightened their security and check- points until a  unified EU policy could be shaped.
Indeed the need for an EU policy on migration is necessary in every sense, especially on humanitarian and security grounds. Given the large quota of the immigrants coming into Europe is growing swiftly and hundreds of thousands are on their way to Europe, it is necessary for the EU to act realistically and reasonable in order to balance between social cohesion, security and respect of human rights both of the immigrants and the EU citizens. The time is no more than 3-4 months and is provided by the weather conditions which in winter are expected to act as a deterrent for more immigrants to move into Europe. By spring new waves of immigrants will reach the European shores and by then Europe must be well prepared to address this humanitarian crisis. If it does not, then the future is not so promising and there are various scenarios already in this regard.
One of these scenarios which come up for the first time in this paper is the prospect of closing the EU borders in central Europe and having the migrants trapped in the Balkans. If the EU fails to reach a consensus about how the existing immigrant quota can be distributed amongst the member states and the issue of borders control and external EU borders patrol, then it is likely
That a large number of immigrants are trapped in the Balkans.
The EU and the Migrants in the Balkans migration routes resemble small rivers carrying water. When somebody tries to block these rivers in their way to the sea by erecting a dam, then the water is spread near the dam flooding the area outside the dam. In the case of migration flooding the Balkan Peninsula with the large population of Muslim migrants may have geopolitical repercussions.
Given that the current Muslim population of the Balkans is more than 10% of the total population and the fact that this percentage resides in specific regions-states as majority or minority, then one can expect what will happen if tens of thousands of Muslim refugees are blocked in a country where local Muslims reside.
Despite the fact that Balkan Muslim could see the immigrant Muslims as foreigners in their land, it will be easier for them to provide them with shelter and tolerant spirit because they are co-religionists. Actually such a development could absorb the majority of Muslim immigrants in countries with local Muslim population rather than in Balkan countries where there are no Muslims. In this case regions such as in Bosnia-Herzegovina, FYROM, Albania and Kosovo could see the rapid increase of their Muslim population within a relatively short period of time.
The creation of immigration hospitality centers in the Balkans could actually be the first step to absorb the immigrants in these societies and re-direct the destination of the immigrants from central and NW Europe to the Balkans. Such a re-direction could be facilitated through the existing charity networks and the emerging ISIS ones. Having in mind the aforementioned details about the influential social role of the charity networks, it is easy to imagine that a portion of these networks could be employed by ISIS for recruiting its forces in the region and elsewhere including the Black Sea and the Caucasus, as it has already been doing in recent years.
Today more than ever, the EU needs to act swiftly in order to come up with a sustainable policy and plan to address the unexpected in frequency and quantity phenomenon of illegal migration. Obviously neither the does EU have the remedy for all these issues, nor can it cure some of them in the short term. Thus it is necessary to have an EU plan in the next two months, i.e. by December - January, so that it can be able to start implementing as soon as possible before spring. If the EU fails to act swiftly then regions such as the Balkans might feel the repercussions of this inability

2015-12-11. ΔΙΑΛΥΣΗ του ελληνικού εθνικού κράτους

on Friday, 11 December 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Του Σάββα Καλεντερίδη

2015-12-11. ΔΙΑΛΥΣΗ του ελληνικού εθνικού κράτους

Μέσα στη γενική ακυβερνησία παραδώσαμε και τον έλεγχο των συνόρων

Μια που ο πρωθυπουργός το έριξε στις παροιμίες, να του θυμίσουμε μια ανατολίτικη παροιμία, η οποία δεν έχει να κάνει με σκυλιά αλλά με ένα πολύ συμπαθές πτηνό. Σύμφωνα με την παροιμία αυτή, όταν κάποιος τα έχει χάσει και δεν ξέρει τι του γίνεται και πού πηγαίνει, αποκαλείται «şaşkın ördek», που σημαίνει παραζαλισμένη πάπια! Το γιατί θυμηθήκαμε την παροιμία αυτή θα το αντιληφθεί ο αναγνώστης διατρέχοντας το άρθρο.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι σε εξέλιξη αστυνομική επιχείρηση για τη διάνοιξη της σιδηροδρομικής γραμμής στην Ειδομένη του Κιλκίς, η οποία παραμένει κλειστή εδώ και εβδομάδες, με δεκάδες εκατομμύρια ζημιά για τον ήδη ζημιογόνο ΟΣΕ-ΤΡΑΙΝΟΣΕ και για δεκάδες ελληνικές και πολυεθνικές επιχειρήσεις. Μάλιστα ορισμένες πολυεθνικές φέρεται -και εξ αυτού του λόγου- ότι ετοιμάζονται να φύγουν από την Ελλάδα. Η Αστυνομία συνέλαβε τους λαθρομετανάστες και τους μεταφέρει στην Αθήνα, χωρίς κανείς να ξέρει με ποια προοπτική.

Το βασανιστικό ερώτημα που προβάλλει και απασχολεί τους πολίτες, οι οποίοι ανησυχούν για την πορεία της πατρίδας μας, είναι το εξής: Αφού τελικά η κυβέρνηση θα χρησιμοποιούσε τις αστυνομικές δυνάμεις για να απομακρύνει με τη βία τους λαθρομετανάστες από τον σταθμό της Ειδομένης, γιατί δεν τον έπραξε τόσες εβδομάδες, που παραμένει κλειστή η σιδηροδρομική γραμμή, με τεράστια ζημιά για τη χώρα, και το έπραξε στου Δεκέμβρη τις 9, που γιορτάζουν και οι... Αννες;

Την ίδια μέρα και ενώ έχει μεσολαβήσει η αυτοκτονία της Ελλάδας στην Ε.Ε., όπου με την πολιτική των ανοιχτών συνόρων στο Μεταναστευτικό η Ελλάδα, από ρυθμιστικός παράγοντας της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, έγινε ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, μετατρέποντας ταυτόχρονα την Τουρκία σε ρυθμιστικό παράγοντα του Μεταναστευτικού, πληροφορούμεθα το εξής: Οι υπουργοί Εξωτερικών Γερμανίας και Γαλλίας ζητούν από την Κομισιόν διεύρυνση των κανόνων της Σένγκεν «ώστε η Frontex να μπορεί γρήγορα να κληθεί και να επέμβει στη βάση μίας αξιολόγησης απειλής που θα γίνεται από τα αρμόδια όργανα της Frontex, σε περίπτωση σοβαρών ελλείψεων στον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων».

Στην ίδια επιστολή οι δύο υπουργοί ζητούν «σε εξαιρετικές περιπτώσεις η Frontex να μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλίες για την κινητοποίηση ομάδων άμεσης δράσης με δική της ευθύνη», ενώ ως τώρα, για να γίνει κάτι τέτοιο, ήταν προϋπόθεση να το ζητήσει το κράτος-μέλος που εντόπιζε την απειλή στα σύνορά του και τα άλλα κράτη-μέλη συμφωνούσαν.

Με άλλα λόγια η Ευρώπη, έκπληκτη από την καταστροφική πολιτική της χώρας μας στο Μεταναστευτικό, την έλλειψη συνείδησης ότι τα σύνορα πρέπει να προστατεύονται και να φυλάγονται και γενικώς το καθεστώς ακυβερνησίας που υπάρχει στην Ελλάδα, όπως αποδεικνύεται περίτρανα με την περίπτωση της Ειδομένης, είναι έτοιμη όχι να συνδράμει στην προστασία των ελληνικών συνόρων, κάτι που θα πρέπει να είναι εθνική μας επιδίωξη, υπό την προϋπόθεση ότι την ευθύνη θα έχει ΠΑΝΤΑ εθνικός διοικητής, αλλά ετοιμάζεται να παραμερίσει την Ελλάδα και να επιχειρεί στα σύνορά μας, σαν να μην υπάρχει ελληνικό κράτος!

Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Ελλάδα έχει χάσει τις τράπεζές της, που αποτελούν το νευρικό σύστημα μιας χώρας, τις οποίες πλήρωσαν ακριβά οι προηγούμενες κυβερνήσεις με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, για να παραμείνουν σε ελληνικά χέρια, και τις οποίες ξεπούλησε η κυβέρνηση σε άγνωστα ξένα funds, για να ακολουθήσει πλέον πιο εύκολα το ξεπούλημα της δημόσιας και της εθνικής περιουσίας σε ξένους, με καταστροφικές συνέπειες για την επιβίωση του έθνους και της πατρίδας.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, παράλληλα, λες και υπάρχει ένα μαγικό χέρι που τα συντονίζει, ο κ. Φίλης, ένας αμόρφωτος και κατά γενική ομολογία αποτυχημένος στο επάγγελμά του υπουργός Παιδείας, αφού το μόνο που έκανε στη ζωή του ήταν να εργάζεται σε μια κομματική εφημερίδα που πουλούσε 700 φύλλα, και ο κ. Λιάκος, ένας καθηγητής, που διορίστηκε παράνομα στο πανεπιστήμιο, με μηδενικές διεθνείς δημοσιεύσεις και μόνο... εύσημο την εθνοαποδομητική του δράση, ξεθεμελιώνουν ό,τι έχει απομείνει από την εθνική μας παιδεία, κάτι που θα έχει καταστροφικές συνέπειες στο ελληνικό έθνος τις επόμενες δεκαετίες.

Για όλα αυτά θυμηθήκαμε την παροιμία για την κυβέρνηση, που μοιάζει «σαν παραζαλισμένη πάπια».

Αναδημοσίευση από freepen.gr

2015-11-20. Και οι ευθύνες του Ισλάμ;

on Friday, 20 November 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, Αναδημοσίευση από την Καθημερινή 20/11/15

2015-11-20. Και οι ευθύνες του Ισλάμ;

Η μόνη θρησκεία που μπορείς να κατακρίνεις, να λοιδορήσεις ή και να χλευάσεις στην πολυπολιτισμική Ευρώπη είναι ο χριστιανισμός. Μπορείς να λες με όλη σου την άνεση πως ο χριστιανισμός δεν συμβιβάζεται με τις αξίες της σύγχρονης δημοκρατίας. Δεν κινδυνεύεις να σου προσάψουν μισαλλοδοξία, να σε κατηγορήσουν για αρτηριοσκληρωτικό συντηρητισμό. Το αντίθετο μάλιστα. Θα πάρεις δίπλωμα φιλελευθερισμού, περγαμηνές ανοχής, και τα αγήματα των προοδευτικών θα σου απονείμουν τις δέουσες τιμές. Αν όμως τολμήσεις και κατακρίνεις, ή έστω αμφιβάλλεις, για τη δυνατότητα του Ισλάμ να συνυπάρξει με τις αξίες που ο δυτικός πολιτισμός κατέκτησε ύστερα από αιώνες Ιστορίας, αμέσως θα σε κατατάξουν στο χοιροστάσιο του μισαλλόδοξου φυλετισμού, κάπου στο τελευταίο υπόγειο της κόλασης. Κοινώς, θα σου απαγορεύσουν να μιλάς.

Σκέψεις αναπόφευκτες όταν διαπιστώνεις, χωρίς να εκπλήττεσαι, πως η προοδευτική κοινή γνώμη, μετά τη σφαγή στο Παρίσι, αντί να αναρωτιέται με ποια όπλα θα αντιμετωπισθεί ο «Μαύρος Θάνατος», ενδιαφέρεται περισσότερο να αποδείξει ότι το Ισλάμ δεν ταυτίζεται με την τρομοκρατία. Και βέβαια δεν ταυτίζεται. Μήπως όμως σχετίζεται; Το είπε προχθές ο ιμάμης του Αμστερνταμ, Γιασίν Ελφορκανί: «Οι τρομοκράτες νομιμοποιούν θεολογικά τις πράξεις τους. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να λέμε: αυτό δεν έχει σχέση με το Ισλάμ». Αυτός τουλάχιστον δικαιούται διά να ομιλεί. Σε αντίθεση με τον πρόεδρο Ολάντ, που δεν δικαιούται να μιλάει για πόλεμο και οφείλει να σταματήσει να στέλνει Ραφάλ διότι προκαλεί τα ευγενή αισθήματα του «Ισλαμικού Κράτους». Ετσι λένε και γράφουν τα προοδευτικά παραμύθια, όπου στο τέλος όλα τελειώνουν με μια τεράστια αγκαλιά. Μόνον που, αν είσαι νεκρός, δεν μπορείς ούτε να αγκαλιάσεις ούτε να αγκαλιαστείς.

Σκέψεις αναπόφευκτες όταν ακούς και ξανακούς πως οι τρομοκράτες μπορεί να είναι τρομοκράτες του «Ισλαμικού Κράτους», όμως για την τερατογένεση ευθύνεται το γεγονός ότι γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στη Γαλλία αλλά αισθάνονται αποκλεισμένοι. Και αναρωτιέμαι ο αφελής. Δεν υπάρχουν παιδιά που δεν είναι μουσουλμάνοι, μπορεί να είναι παιδιά καθολικών, εβραϊκών ή και άθεων οικογενειών, είναι όμως εξίσου φτωχά και εξίσου αποκλεισμένα, γιατί δεν μπορούν να σπουδάσουν ή να βρουν δουλειά; Και γιατί αυτά δεν παίρνουν ένα καλάσνικοφ για να θερίσουν τους συνομηλίκους τους που πήγαν να ακούσουν ροκ; Ισως γιατί δεν τους λέει ο ιμάμης της συνοικίας τους πως η ροκ είναι η μουσική των απίστων, και δεν υπάρχει θέση για τους άπιστους στον κόσμο που έπλασε ο Αλλάχ.

Ας το πάρουμε απόφαση. Το μοντέλο της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, ακόμη κι αν δεν πέθανε, πνέει τα λοίσθια. Η μετακίνηση των πληθυσμών καταστρέφει τις ισορροπίες στις οποίες στηριζόταν. Η διάχυση της ισλαμικής τρομοκρατίας μεγαλώνει το χάσμα και την καχυποψία. Ας μη βαυκαλιζόμαστε. Η Ιστορία δεν προχωράει ούτε με καλές προθέσεις ούτε με ευγενείς ιδέες. Δυστυχώς.

Η Ευρώπη οφείλει να οπλισθεί πολιτισμικά, εκτός από όλα τα άλλα. Να εγκαταλείψει τις ηλίθιες ενοχές της και να αναδείξει τη σταθερότητα και την υπεροχή των αξιών της. Και η Ελλάδα θα πρέπει να ξυπνήσει από την «προοδευτική» –τρομάρα μου– νάρκη.


on Sunday, 15 November 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ


Με την τρομοκρατική ισλαμική φρίκη στο Παρίσι ακόμη νωπή, κρίνεται σκόπιμη μία σύντομη αποτίμηση της παρουσίας του Ισλάμ στην Ευρώπη, καθ’ όσον αυτή εξελίσσεται και διογκώνεται, με επιπτώσεις δυσοίωνες και μάλλον καθοριστικού χαρακτήρα για το μέλλον.
Το ακραίο Ισλάμ δεν μετέρχεται «εξαναγκαζόμενο» βιαίων τρομοκρατικών μεθόδων «αμυνόμενο» κατά της Δύσεως, όπως διατείνονται ορισμένοι «ανθρωπιστές»  συμπολίτες μας. Αφθονούν τα καθημερινά παραδείγματα αντιστοίχων τρομοκρατικών ενεργειών το ίδιο βίαιων και μεταξύ αντιμαχομένων μουσουλμανικών θρησκευτικών δογμάτων (π.χ. βόμβες σε τζαμιά Σουνιτών ή Σιιτών, μαζικές δολοφονίες αμάχων διαφορετικών φυλών και δογμάτων κ.λπ.). Είναι ο θεοκρατικός φανατικός Δογματισμός αυτός που επιβάλλει την βία ως «θεάρεστο έργο» στην οικογενειακή (π.χ. λιθοβολισμός θυγατέρας ή συζύγου για λόγους τιμής, βασανιστήρια σε κορίτσια που επιθυμούν να μορφωθούν, κλειτοριδεκτομή γυναικών κ.λπ.), κοινωνική (π.χ. δημόσιοι ακρωτηριασμοί και βασανισμοί πολιτών, βίαιη στρατολόγηση ανηλίκων κ.λπ.), πολιτισμική (εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες μειονοτήτων, καταστροφή πολιτισμικών μνημείων) και διακρατική συμπεριφορά (δημιουργία παγκοσμίου Χαλιφάτου με κάθε κόστος).
Πολλοί ισχυρίζονται ότι η βία εντοπίζεται στο μικρό ποσοστό του ακραίου Ισλάμ, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των «μετριοπαθών» μουσουλμάνων είναι δυνατόν να συνυπάρχει με τους Δυτικούς, σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία. Η πολυετής εμπειρία παρουσίας «μετριοπαθών» μουσουλμάνων στις Δυτικές κοινωνίες παρουσιάζει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
1.Η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων στην Ευρώπη, έχει «γκετοποιήσει» την ζωή της, δεν υιοθετεί τις αξίες της χώρας που τους φιλοξενεί και δεν ενσωματώνεται στην κοινωνία.
2.Πέραν των εκατοντάδων χιλιάδων εισερχομένων ετησίως στην Ευρώπη, οι μουσουλμάνοι της Ευρώπης γεννούν με ρυθμό πολλαπλάσιο από αυτόν των γηγενών Ευρωπαίων.
3.Μετά την ευρωπαϊκή ευφορία των δεκαετιών 1980 και 1990 περί του οράματος της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, σήμερα οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες ομολογούν ότι το πείραμα απέτυχε.
4.Με την πάροδο του χρόνου και καθώς η μουσουλμανική κοινότητα διευρύνεται, αρχίζει να διεκδικεί επιθετικά ότι τους επιτάσσει η θρησκεία τους στα σχολεία, στο φαγητό και κυρίως στον τρόπο συμπεριφοράς των Δυτικών έναντι των θρησκευτικών τους «ευαισθησιών» (π.χ. σκίτσα Μωάμεθ). Στο πλαίσιο του δογματισμού της, η κοινότητα δημιουργεί άτυπη μουσουλμανική αστυνομία προκειμένου να διασφαλίζει την μη ενσωμάτωση των μελών της στις Δυτικές συνήθειες (ενδυμασία, φαγητό, μουσική, ελεύθερη σκέψη και έκφρασηκ.λπ). Οι αντιδράσεις τους εκδηλώνονται  συχνά με βία και αίμα.
5.Όταν το πληθυσμιακό ποσοστό τους το επιτρέπει, εκμεταλλεύονται τις δυτικές δημοκρατικές διαδικασίες και διεκδικούν αυτοδιοίκηση ή αυτονόμηση προκειμένου να εφαρμόζεται ο ισλαμικός νόμος. Σε άλλες χώρες του κόσμου όπου το ισλαμικό στοιχείο είναι περισσότερο έντονο, δημιουργούνται ένοπλες παραστρατιωτικές ομάδες με επιθετική βίαιη τρομοκρατική δράση.
6.Ευρωπαίοι «μετριοπαθείς» μουσουλμάνοι δεύτερης και τρίτης γενεάς εντάσσονται με ευκολία στο ακραίο Ισλάμ, με ότι αυτό συνεπάγεται.
7.Μετά από κάθε «θεάρεστη» πράξη του ακραίου Ισλάμ, δεν έχει παρατηρηθεί μαζική αντίδραση των «μετριοπαθών» μουσουλμάνων και πολύ περισσότερο παράδοση από αυτούς, έστω και ενός ακραίου μουσουλμάνου στις αρχές. Αντιθέτως παρατηρείται χλιαρή (επιβαλλόμενη για λόγους διπλωματίας) φραστική αποδοκιμασία από τους εκπροσώπους των μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη, ενώ στον υπόλοιπο κόσμο οι «μετριοπαθείς» μουσουλμάνοι πανηγυρίζουν δημόσια για τα «κατορθώματα» αυτών που θεωρούν ως «μάρτυρες - πρότυπα».   
Η χώρα μας ειδικότερα αντιμετωπίζει οξύτατο δημογραφικό πρόβλημα οι επιπτώσεις του οποίου θα υποδιπλασιάσουν τον ελληνικό πληθυσμό στα μέσα του 21ου αιώνος. Επιπλέον η γεωγραφική θέση της χώρας την θέτει στο επίκεντρο της ροής των μεταναστευτικών μουσουλμανικών ρευμάτων από την Ασία και την Αφρική. Εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνων λαθρομεταναστών κατοικούν ήδη στην χώρα μας και ο αριθμός τους αυξάνεται ραγδαία. Τέλος η Τουρκία (και άλλα ξένα κέντρα) διεκδικούν την προστασία και καθοδήγηση των μουσουλμάνων της χώρας μας, με ότι αυτό σημαίνει για την εσωτερική μας ασφάλεια. Εάν τα ευρωπαϊκά κράτη κλείσουν τα σύνορά τους, ο εγκλωβισμός εκατομμυρίων μεταναστών στην Ελλάδα θα επιφέρει δομικές καθοριστικές ανατροπές στην χώρα.
Τα ανωτέρω συνιστούν απειλή όχι μόνο κατά των Εθνικών Ζωτικών μας Συμφερόντων αλλά και κατά των Εθνικών Συμφερόντων Επιβιώσεως των Ελλήνων. Η ελληνική ηγεσία θα πρέπει ταχέως να αναθεωρήσει τις «διεθνιστικές» της ευαισθησίες και να συνειδητοποιήσει ότι έχει εκλεγεί από Έλληνες πολίτες προκειμένου να προασπίζει τα Ελληνικά Εθνικά Συμφέροντα.  Αυτή είναι η μοναδική της αποστολή ενώ τα υπόλοιπα αποτελούν έργο ΜΚΟ και Διεθνών Οργανισμών. Η ελληνική πολιτική θα πρέπει να βασισθεί στους ακόλουθους άξονες:
1.Να πείσει την ΕΕ για ουσιαστική συνδρομή και συμμετοχή στην αποτροπή και αναχαίτιση του λαθρομεταναστευτικού φαινομένου  στα ελληνικά/ευρωπαϊκά σύνορα, με ταυτόχρονες ευρωπαϊκές ενέργειες (όχι κατευναστικού χαρακτήρα) έναντι της Τουρκίας.
2.Στα πλαίσια των συμμαχιών, να συμβάλει με κάθε τρόπο στην λήξη του πολέμου στην Συρία.
3.Να εφαρμοσθούν επακριβώς τα κριτήρια που προβλέπονται στις Διεθνείς Συνθήκες περί προσδιορισμού των προσφύγων και διαχωρισμού αυτών από τους υπολοίπους λαθρομετανάστες (ενδεχομένως κυβερνητικά όργανα να έσφιξαν στοργικά στην αγκαλιά τους κάποιους από τους μακελλάρηδες των Παρισίων, που πέρασαν από την Λέρο ως «Σύροι πρόσφυγες»).
4.Να θεσπισθούν συγκεκριμένα ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια εισόδου μεταναστών στην χώρα.
5.Να ληφθεί σειρά αυστηρών μέτρων και προϋποθέσεων παραμονής αλλοδαπών μεταναστών (και ιδιαίτερα μουσουλμάνων) τα οποία να διασφαλίζουν την απαιτούμενη αποτροπή, καθώς και την ένταξή τους στην κοινωνία. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπεινα αναθεωρηθεί ο νόμος περί ιθαγένειας και να μετατραπεί από τον πλέον ελαστικό της Ευρώπης που είναι τώρα στον πλέον αυστηρό. Επιπλέον η υιοθέτηση των αξιών, προτύπων και τρόπου ζωής της φιλοξενούσης χώρας θα πρέπει να αποτελεί απαίτηση εφαρμοστέα υποχρεωτικά.
6.Να διενεργηθεί αναθεώρηση της οργανωτικής, ποσοτικής και ποιοτικής δομής της δημόσιας ασφάλειας στο εσωτερικό της χώρας, βάσει των νέων δεδομένων καθώς και της δυναμικής αυτών, με ανάλογη τροποποίηση του σχετικού νομικού πλαισίου, σύμφωνα και με την πρακτική άλλων ευρωπαϊκών κρατών.
7.Σε συνεργασία με την Εκκλησία της Ελλάδος, να αναληφθούν άμεσα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση του δημογραφικού ζητήματος των Ελλήνων πολιτών.
8.Να υπάρξει διαχρονική, συστηματική και συνεπής επένδυση στην παιδεία και τον πολιτισμό προκειμένου να διατηρηθεί η εθνική μας ταυτότητα και η εθνική μας παιδεία εκτός από την παροχή τεκμηριωμένη γνώσεως να γαλουχεί ενσυνείδητους Έλληνες πολίτες.
Η Δύση ως παγκόσμια όαση Δημοκρατίας, ελευθερίας σκέψεως και εκφράσεως, ισότητος πολιτών και φύλων, ίσων ευκαιριών και ευημερίας, μορφώσεως, πολιτισμού και τέχνης θα πρέπει να αυτοπροστατευθεί από την εκ των έσω άλωσή της. Το όλο θέμα δεν είναι θρησκευτικό ή ξενοφοβικό. Πρόκειται για την διαφύλαξη του κοσμικού κράτους και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, αξίες οι οποίες κατακτήθηκαν με μεγάλεςθυσίες μέσω των αιώνων. Οι ανθρωπιστικές, δημοκρατικές και ανεξίθρησκες επιφυλάξεις και ευαισθησίες πολιτικών  μας δεν θα έχουν αντίκρυσμα εάν καταλυθεί η κοιτίδα τους. Το διακύβευμα δεν είναι η θρησκεία του Ισλάμ αλλά οι πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές επιπτώσεις του θεοκρατικού δογματικού φανατισμού του, οι οποίες βρίσκονται στον αντίποδα των Δυτικών κοσμικών και ανθρωποκεντρικών αξιών.
Η γηράσκουσα Ευρώπη η οποία δεικνύει σημάδια κοπώσεως και εκφυλισμού, δεν πρέπει να πέσει θύμα του αξιακού της συστήματος, όταν η δράση των επιδόξων καταλυτών στο εσωτερικό της, δεν διαπνέεται από αντίστοιχες αναστολές. Οι μετανάστες της Ευρώπης που επιθυμούν να μεταφέρουν (και αργότερα να επιβάλουν) τον Ισλαμικό τρόπο ζωής στην «άπιστη» και «αμαρτωλή» Δύση θα πρέπει να εκδιώκονται προς οιονδήποτε μουσουλμανικό χώρο της υφηλίου, προκειμένου να διάγουν ανεμπόδιστα τον επιθυμητό γι αυτούς βίο. Η Ευρώπη οφείλει να θέτει αυστηρούς όρους και κανόνες ενσωματώσεως των μεταναστών με άμεση απέλαση των μη συμμορφουμένων. Το τυφλό μαζικό κτύπημα στο Παρίσι θα πρέπει αντί να προβληματίζει τους στοχαστικούς και αναβλητικούς Ευρωπαίους ηγέτες, να τους χαλυβδώσει προκειμένου η Δύση να επικρατήσει στον κηρυγμένο πόλεμο δύο αντιπάλων κοσμοθεωριών.
Η έλλειψη μακροπρόθεσμης διακομματικής Εθνικής Στρατηγικής, με υπαιτιότητα όλων των κομμάτων εξουσίας, έχει καταδικάσει την Ελλάδα να έπεται των γεγονότων σε κάθε τομέα, μεταξύ των οποίων και στο εθνικό θέμα του τρίπτυχου «Δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ»(είναι χαρακτηριστικό ότι σε πρόσφατη συνδιοργάνωση ημερίδος της Ακαδημίας Αθηνών με το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, με κεντρικό θέμα την εσωτερική ασφάλεια της χώρας,στις 30 Οκτωβρίου 2015, πέραν του αναπληρωτού Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Εσωτερικών, ουδείς άλλος πολιτικός εκ των δεκάδων προσκληθέντων προσήλθε).
Είναι καιρός η κοινή γνώμηνα εγκαταλείψει τον παθητικό της λήθαργο, να τεθεί σε εγρήγορση πριν είναι αργά, να αναλογισθεί το μέλλον των παιδιών της και να πιέσει ανάλογα την Κυβέρνηση ώστε αυτή να αφιππεύση από το επικίνδυνο για την χώρα διεθνιστικό ρομαντικό της άρμα και να πράξει με ρεαλισμό τα δέοντα. Για όσους το λησμονούν, το έθνος συμπεριλαμβάνει τους απογόνους μας και οι ζώντες έχουν ιερό καθήκον να διασφαλίζουν το μέλλον τους και όχι να το υποθηκεύουν. Η Δημοκρατία και το αστικό κοινοβουλευτικό της σύστημα πρέπει να αυτοπροστατευθούν, με δρακόντεια μέτρα, άλλως με δική τους ευθύνη, το πολύ σημαντικό αυτό ζήτημα θα αφεθεί αποκλειστικά στα χέρια μη δημοκρατικών ακροδεξιών ιδεολογιών οι οποίες  θα αποτελειώσουν ότι ελεύθερο και Δημοκρατικό απομείνει στην Ευρώπη.

14 – Νοεμβρίου – 2015
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν.
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

2015-10-10. Δασικές Πυρκαγιές, Θεωρίες Συνωμοσίας και Πολιτική Βούληση

on Sunday, 11 October 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-10-10. Δασικές Πυρκαγιές, Θεωρίες Συνωμοσίας και Πολιτική Βούληση

Σήμερα, με τη περίοδο της δασοπροστασίας να έχει λήξει, μπορούμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια ψύχραιμη αποτίμηση αυτού του προβλήματος. Δεν έλειψαν φυσικά και φέτος οι καταστροφικές δασικές πυρκαγιές οι οποίες αποδόθηκαν, για άλλη μια φορά, στους προαιώνιους και ορκισμένους απανταχού της Γης και του Σύμπαντος εχθρούς της Ελλάδος, που συνεχίζουν να συνωμοτούν εναντίον μας και να κατακαίνε την πανέμορφη ελληνική φύση σε μια προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας. Η ίδια συνωμοσία συνεχίζεται ασταμάτητα κάθε καλοκαίρι με τους χουντικούς πράκτορες να παραδίδουν την εμπρηστική δάδα στους ανθρώπους της ΜΙΤ (τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών) και αυτοί με τη σειρά τους στους Ισραηλινούς της Μοσάντ (ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών). Στο καταστροφικό έργο συμμετέχουν ενεργά αναρχικές ομάδες, ορκισμένοι σλαβομακεδόνες και όργανα των ιμπεριαλιστών Αμερικάνων που επιθυμούσαν την ανατροπή των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Καραμανλή. Τη σκυτάλη (δάδα) τώρα φαίνεται να  παραλαμβάνουν οι άνθρωποι των Βρυξελλών και οι ντόπιοι υποστηρικτές τους σε μια απέλπιδα προσπάθεια ανατροπής της (πρώτης το καλοκαίρι, δεύτερης σήμερα) ελληνικής αριστερής κυβέρνησης. Τραγικό το επαναλαμβανόμενο μαρτύριο της χώρας και κωμικό συνάμα εάν δεν υπήρχαν οι νεκροί και τραυματίες της επαναλαμβανόμενης πύρινης λαίλαπας και οι τεράστιες υλικές και συχνά μη αναστρέψιμες οικολογικές ζημιές. Χωρίς να αμφισβητώ την πιθανότητα εμπλοκής, σε ορισμένες περιπτώσεις, οργανωμένων ξένων συμφερόντων (υπάρχει και δήλωση πρώην Τούρκου πρωθυπουργού) εκτιμώ ως αβάσιμες και σκόπιμες τις προσπάθειες ενοχοποιήσεως «σκοτεινών δυνάμεων» που αποσκοπούν στην πολιτική εκμετάλλευση αλλά και στη συγκάλυψη της παντελούς έλλειψης συνολικής κρατικής αντιπυρικής πολιτικής.
Είναι γεγονός ότι κάθε καλοκαιρινή περίοδο και ειδικά σε διαστήματα ενδυνάμωσης των ανέμων, δεκάδες εστίες πυρκαγιών εκδηλώνονται σε όλη την επικράτεια. Η ψυχρή επιστήμη της στατιστικής εύκολα μπορεί να μας αποκαλύψει τη σε βάθος χρόνου σύνδεση καιρικών συνθηκών με εκδηλώσεις πυρκαγιών και δη των πλέον καταστρεπτικών. Φυσικά η συνομωσιολογική πτέρυγα θα αντιτείνει ότι οι εμπρησμοί σκόπιμα σημειώνονται τις ημέρες υψηλής επικινδυνότητος ώστε να επιφέρουν καταστρεπτικά αποτελέσματα σε περιουσίες αλλά και να προκαλέσουν αίσθημα ανασφάλειας. Θα καταφύγουμε και πάλι στα στατιστικά στοιχεία για να προσδιορίσουμε τον ανά έτος αριθμό των πυρκαγιών που αποδίδονται αποδεδειγμένα ή πιθανολογούμενα σε εμπρησμούς. Τα στοιχεία αυτά ας τα συγκρινόμενα με ανάλογες στατιστικές γειτονικών κρατών της Μεσογείου. Χωρίς να έχω πρόσβαση στις επίσημες και πλήρεις στατιστικές της Πυροσβεστικής Υπηρεσίες εκτιμώ ότι οι αριθμοί δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη σατανικού σχεδίου καταστροφής της χώρας. Αντίθετα, συχνά έχω παρατηρήσει στα «ψιλά γράμματα» των εφημερίδων τις τελεσίδικες καταδίκες δημοτικών αρχόντων για εξ’ αμελείας πρόκληση πυρκαγιών από τη λειτουργία δημοτικών χώρων συγκέντρωσης απορριμμάτων (παρανόμων ως επί το πλείστον). Επίσης συχνό και το φαινόμενο πρόκλησης πυρκαγιών από ένα πεπαλαιωμένο και μη καλά συντηρούμενο ηλεκτρικό δίκτυο αλλά και από τις κοστοβόρες ντιζελοκίνητες αμαξοστοιχίες του ΟΣΕ.  Ακόμη όμως πιο τραγικές είναι οι περιπτώσεις ανευθυνότητος των συμπολιτών μας με κάθε είδους επικίνδυνες εργασίες στην ύπαιθρο κατά τη διάρκεια θυελλωδών ανέμων και χωρίς τη λήψη ουδενός μέτρου ασφαλείας. Τα κροκοδείλια δάκρυα των δημοτικών αρχόντων μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και οι καταγγελίες τους για σχέδιο εμπρησμών του όμορφου και αποπυρηνικοποιημένου (παλαιά μόδα) δήμου τους απλά προσπαθούν να συγκαλύψουν την παντελή τους αδιαφορία για αντιπυρική προστασία και για τη μη εφαρμογή των νόμων που προβλέπουν πρόστιμα στις δεκάδες βραδυφλεγείς εμπρηστικές βόμβες των μη αποψιλωμένων εκτάσεων των αγανακτισμένων δημοτών-ψηφοφόρων. Συγκινητικές και οι εκκλήσεις των πολιτικών που αναζητούν τη δημοσιότητα στις καμένες εκτάσεις όπου με την ογκώδη ανεπάρκεια τους επιζητούν να αναλάβουν συντονιστικό ρόλο στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. Το πλέον όμως συγκινητικό είναι η εξαγγελία μέτρων ανακούφισης των πληγέντων από τους ίδιους ανεύθυνους πολιτικούς που επί δεκαετίες εμποδίζουν την κατάρτιση και λειτουργία ενός κτηματολογίου που θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό τους εμπρησμούς για καταπάτηση δασικών εκτάσεων από οικοπεδοφάγους και για δημιουργία βοσκοτόπων («να σε κάψω Γιάννη να σε αλείψω λάδι» που λέει και ο λαός μας).
Ψύχραιμη όμως πάντα η αντιπολίτευση καταγγέλλει την κρατική ανεπάρκεια, ανετοιμότητα και την έλλειψη στοιχειωδών μέτρων προστασίας ξεχνώντας ότι προ μηνών (ή ετών) ασκούσε κυβερνητικά καθήκοντα και επιδείκνυε την ίδια ανικανότητα. Αμφότεροι όμως, πρέπει να αναγνωρίσουμε, ότι δίδουν τα εύσημα στους ανθρώπους των κρατικών υπηρεσιών που με αυτοθυσία και αυταπάρνηση δίνουν την άνιση μάχη με τις φλόγες για να σώσουν τις ζωές και τις περιουσίες των συμπολιτών μας. Βέβαια με τα εύσημα μόνο δεν πετάνε τα πυροσβεστικά μέσα, ούτε κινούνται και συντηρούνται τα οχήματα ούτε καλύπτονται οι στοιχειώδεις βιοτικές ανάγκες των λειτουργών τους. Όποτε μάλιστα ένα ατύχημα ή κακοτοπιά συμβεί, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος αναζητά τον υπεύθυνο των σωμάτων ασφαλείας, πυροσβεστικής, ενόπλων δυνάμεων που δεν ανταποκρίθηκε στην αποστολή του παραμερίζοντας τις δεκάδες παραλείψεις των υπολοίπων εκλεγμένων.
Ας σοβαρευθούμε επιτέλους και να αφήσουμε τους ειδικούς να εκτελέσουν το δύσκολο έργο της πρόληψης πρωτίστως και δευτερευόντως της κατάσβεσης των πυρκαγιών. Νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει, καίτοι ορισμένες παρεμβάσεις είναι χρήσιμες, αλλά υστερούμε στην υλοποίηση. Δηλώσεις περί σκοτεινών σχεδίων αποσταθεροποίησης δεν βοηθούν στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών και μάλλον δημιουργούν στην κοινωνία ένα αρνητικό κλίμα ανασφάλειας. Αν υπάρχουν ενδείξεις, αποστολή της πολιτείας είναι να διερευνήσει με τα όργανα της (ΕΛΑΣ, ΕΥΠ, Πυροσβεστικό Σώμα κλπ) προς κάθε κατεύθυνση και να οδηγήσει τους υπευθύνους στη δικαιοσύνη παρέχοντας τα αναγκαία στοιχεία. Όλα τα υπόλοιπα είναι προφάσεις «εν αμαρτίες» για τις προαναφερθείσες χρόνιες δυσλειτουργίες, και υποδηλώνουν την αδυναμία χειρισμού κρίσεων εκ μέρους των κυβερνώντων και κυρίως την απροθυμία ανάληψης πολιτικού κόστους για την εφαρμογή παγκοσμίως γνωστών λύσεων και πρακτικών οι οποίες περιορίζουν μεν αλλά δεν μηδενίζουν το οξύτατο αυτό πρόβλημα.

2015-09-29. Χωματερή ή ακρίτες

on Monday, 28 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, πρώην υπουργός, .

2015-09-29. Χωματερή ή ακρίτες

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής 2015/09/28

Η Ελλάδα έχει μια μεγάλη ευκαιρία με το μεταναστευτικό. Να επιβεβαιώσει τη θέση της ως πύλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προωθώντας τα εθνικά της συμφέροντα. Όταν διεκδικούμε με αγωγούς και οδικούς άξονες τη θέση του διαμετακομιστικού κέντρου σε μεταφορές και ενέργεια, οφείλουμε, πολύ περισσότερο, να το σχεδιάσουμε για τις αναπόφευκτες πλέον μετακινήσεις πληθυσμών.

Οι μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη θα συνεχισθούν για πολλά χρόνια και θα αποτελέσουν τη δεύτερη, μετά το κοινό νόμισμα, μεγάλη δοκιμασία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Τα ανοιχτά σύνορα
και η ελεύθερη διακίνηση των πολιτών της είναι πυλώνες της Ένωσης. Οι ροές μεταναστών και οι απειλές τζιχαντιστών θα αυξήσουν τον σκεπτικισμό, ιδιαίτερα σε χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά.

Η ευκαιρία της Ελλάδας είναι να φυλάξει τα σύνορα. Οχι να τα κλείσει ούτε να τα περιορίσει. Να χρησιμοποιήσει το πρόβλημα που αφορά όλη την Ευρώπη ώστε να αξιοποιήσει τη διφυή της υπόσταση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Μέσα από το ζήτημα που απασχολεί όλη την Ευρώπη είναι η ευκαιρία μας να προωθήσουμε εθνικά συμφέροντα κι όχι να παρακαλάμε ή να απειλούμε άσφαιρα για το μνημόνιο και το χρέος. Μια «εθνική ομάδα» χρειάζεται να επεξεργασθεί, αξιοποιώντας και τη θέση του Έλληνα επιτρόπου της Ένωσης, ένα τρίπτυχο πολιτικών.

Να προτείνει, να συμφωνήσει και να εφαρμόσει ευρωπαϊκές πολιτικές συνεργασίας με την Τουρκία και τις άλλες χώρες πρώτης υποδοχής. Για την ταυτοποίηση και αρχική μέριμνα των προσφύγων. Με τυποποιημένα, ενιαία ευρωπαϊκά κριτήρια. Με κάρτα, ταυτότητα, διαβατήριο πρόσφυγα.

Να εκπροσωπήσει την Ένωση στις συμφωνίες περιορισμού της εκμετάλλευσης διακίνησης από τους δουλεμπόρους και τα κυκλώματα που αναπτύσσονται σε όλες τις χώρες υποδοχής, της ίδιας της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Η παράνομη διακίνηση και εκμετάλλευση χρειάζεται να περιγραφούν νομικά, να κολασθούν ποινικά και να κατασταλούν αποτελεσματικά.

Να οργανώσει τις υποδομές και την επιμελητεία (logistics) για την αξιοπρεπή κι ανθρώπινη μεταχείριση και μεταφορά των προσφύγων εντός της Ενωσης και κατά τον χρόνο παραμονής τους στη χώρα. Ενα
πολύ απλό παράδειγμα. Στα πλοία που μεταφέρονται, στις πόλεις που ξεβράζονται δεν υπάρχει ενημερωτικό υλικό, χάρτες, τηλέφωνα πρώτης ανάγκης ούτε εφαρμογές για κινητά -το κινητό είναι η πυξίδα του πρόσφυγα- ώστε οι άνθρωποι να νιώσουν άνθρωποι και όχι αγέλη φοβισμένων ζωντανών.

Η προσπάθεια οφείλει να είναι εθνική, ο σχεδιασμός μακροπρόθεσμος, τα γεωπολιτικά, οικονομικά και στρατηγικά οφέλη εμφανή. Το Αιγαίο γίνεται όντως θάλασσα συνεργασίας, τα σύνορα ευρωπαϊκά, οι δραστηριότητες εφαρμογής του σχεδίου αναπτύσσουν με ευρωπαϊκούς πόρους υποδομές και υγιή επιχειρηματικότητα στα νησιά και στην ενδοχώρα. Στη χώρα μας οι απόψεις που διατυπώθηκαν για το ζήτημα κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην επίτευξη του εθνικού στόχου. Η μεν στέκεται στην απαράδεκτη αλλά εντελώς συνήθη μπαγαποντιά των επιτήδειων, που παίρνουν τρία ευρώ για να φορτίσουν τα κινητά των μεταναστών στα νησιά («τα νησιά πλουτίζουν»), οι δε έωλα υποστηρίζουν πως τα «ανοιχτά σύνορα», η αλλαγή δηλαδή πολιτικής τον Ιανουάριο 2015 έφερε το τσουνάμι στην Ελλάδα.

Αυτή η αντιπαράθεση δεν ήταν μόνο στείρα και ατελέσφορη. Γίνεται επικίνδυνη, γιατί έως ότου ξεκαθαρίσει η Ε.Ε. τις πολιτικές της -κάτι που δεν προβλέπεται να γίνει σύντομα-, η χώρα θα πλημμυρίσει από κουρασμένους, ταλαιπωρημένους ανθρώπους. Που δεν θα μπορούν να πάνε ούτε μπροστά -στην Ευρώπη- ούτε πίσω -στις χώρες τους. Οι πλατείες και να τους χωρούν δεν θα τους αντέχουν. Η διοίκηση και τα δίκτυα μέριμνας δεν επαρκούν να τους υποστηρίξουν. Θα γίνουμε χωματερή ανθρώπινη, αβάσταχτη και αδιέξοδη.

Δεν έχουμε λοιπόν την πολυτέλεια να συνεχίζεται αυτή η εκατέρωθεν άχρηστη πολυλογία. Ευτυχώς στη νέα κυβέρνηση σε αυτή τη θέση τοποθετήθηκε άξιος άνθρωπος, που έχει δώσει αγώνες πεδίου, που γνωρίζει από ανθρωπιστικές κρίσεις και διαθέτει τον κοινό νου της συνεννόησης. Έχουμε λοιπόν, έστω και καθυστερημένα, την ευκαιρία να προσφέρουμε λύση στους Ευρωπαίους εταίρους και για το δικό τους

Να γίνουμε αυτό που είμαστε: ακρίτες της Ευρώπης.

Και να θυμηθούμε, από τις παραδόσεις και τα έπη μας, πως ο Ακρίτας που πέτυχε ήταν Διγενής, παιδί της συνεννόησης και υπερασπιστής μιας αυτοκρατορίας με υπερεθνικό πολιτισμό και γι’ αυτό με σύνορα.

2015-09-21. Ηττήθηκε η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στο μεταναστευτικό

on Monday, 21 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Δρ Μελέτης Η. Μελετόπουλος, Διευθυντής της Νέας Πολιτικής, Συνεργάτης μας.

2015-09-21.  Ηττήθηκε η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στο μεταναστευτικό

Μπροστά στο πρωτοφανές, ιστορικών διαστάσεων κύμα μετακίνησης πληθυσμών προς τα δυτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση «κόπηκε» στις εξετάσεις. Στα εύκολα λειτουργεί αποτελεσματικά, στα δύσκολα όμως υπερίσχυσαν οι μικρο-εθνικές λογικές, η περιχαράκωση, η επαρχιωτική λογική.
Φράχτες υψώνονται, εθνικοί στρατοί ενεργοποιούνται, ο καθένας μεριμνά για τον εαυτό του, όλοι αδιαφορούν για όλους και η Συνθήκη Σένγκεν αποτελεί ήδη μνημείο της ευρωπαϊκής ιστορίας. Μεθοριακές χώρες, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, αφήνονται να μεταβληθούν σε αποθήκες ανθρώπων, με προφανή κίνδυνο αποσταθεροποίησης. Η επί δεκαετίες καλλιεργούμενη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη εξατμίσθηκε. Ο δε ανθρωπισμός έδειξε τα όριά του. Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Αλλά δεν είναι μόνον η απαράδεκτη στάση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και η κατάρρευση κάθε απόπειρας συλλογικής αντιμετώπισης του μεγαλύτερου προβλήματος που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή ήπειρος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι και η εξίσου απαράδεκτη αδράνεια και αδιαφορία μπροστά στην πηγή του προβλήματος.
Οι δυστυχείς που σωρεύονται στα νησιά του Αιγαίου, μετά στον Πειραιά και κατόπιν επιχειρούν να προωθηθούν δυτικά, δεν εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους για τουρισμό ή έστω για μία καλύτερη τύχη. Αλλά για να αποφύγουν τον αποκεφαλισμό, τον λιθοβολισμό, την σταύρωση, την υποδούλωση από τους τζιχαντιστές και την επιστροφή στον Μεσαίωνα, και να γλυτώσουν τα παιδιά τους από την δουλεία και τον πόλεμο.
Η μόνη πραγματική λύση του προβλήματος είναι η Δύση (ΗΠΑ και ΕΕ), που διαθέτει πραγματική δύναμη πυρός και οικονομικούς πόρους, πρώτον να παρέμβει άμεσα για να σταματήσει την αιματοχυσία, να αποκαταστήσει την εθνική ακεραιότητα και κάποιον στοιχειώδη μηχανισμό διακυβέρνησης στην Συρία και στο Ιράκ. Και, δεύτερον, να χρηματοδοτήσει σε πρώτη φάση την επιβίωση και σε δεύτερη φάση την ανάπτυξη των λαών σε αυτές τις χώρες.
Αυτό ασφαλώς προϋποθέτει μία εξωστρεφή στροφή της αμερικανικής πολιτικής, που «έχει καεί με τον χυλό και φυσάει και το γιαούρτι», και την ενεργοποίηση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Επίσης σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει να υπάρξει στενή συνεργασία ολόκληρου του δυτικού κόσμου με την Ρωσσία.
Δεν πρόκειται για φιλανθρωπία ούτε για αποικιοκρατία, αλλά για την διάσωση της παγκόσμιας ειρήνης και ασφαλώς την επιβίωση της ίδιας της Ευρώπης.

2015-09-20. Έτοιμη να εκραγεί η δημογραφική βόμβα

on Sunday, 20 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει η ΡΟΥΛΑ ΣΑΛΟΥΡΟΥ , δημοσιογράφος

2015-09-20. Έτοιμη να εκραγεί η δημογραφική βόμβα

Αναδημοσίευση από την καθημερινή της Κυριακής 20/9/2015. Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς

Σε ένα «πυρηνικό μανιτάρι», όπου στην ισχνή του βάση που στενεύει με ταχύτατους ρυθμούς βρίσκονται οι νέοι σε ηλικία Έλληνες και στην επικίνδυνα αυξανόμενη κορυφή του οι ηλικιωμένοι, μετατρέπεται η πληθυσμιακή πυραμίδα της χώρας μας.
Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση μη αναστρέψιμη, επισημαίνοντας ότι η δημογραφική βόμβα στην Ελλάδα είναι έτοιμη να εκραγεί, απειλώντας το μέλλον των συντάξεων αλλά και των μεταρρυθμίσεων του ασφαλιστικού.
Το 2030, ένας στους τρεις Έλληνες θα είναι άνω των 60 ετών, ενώ το 2050 η αναλογία θα επιδεινωθεί επικίνδυνα. Η χώρα μας κατατάσσεται μεταξύ των 6 ταχύτερα γηρασκουσών χωρών, μαζί με Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία, καθώς έως το 2050 το 40,8% του πληθυσμού της θα είναι άνω των 60 ετών. Μάλιστα, συνεπεία του καταστρεπτικού αντικτύπου της οικονομικής κρίσης στις μεγαλύτερες γενιές, η Ελλάδα χαρακτηρίζεται μία από τις χειρότερες χώρες να ζουν οι ηλικιωμένοι, και κατατάσσεται στην 79η θέση μεταξύ 96 χωρών, πίσω από τη Βενεζουέλα και τη Νότιο Αφρική.

Τα στοιχεία της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης HelpAge International με έδρα τη Νέα Υόρκη για την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων στην Ελλάδα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Η χώρα μας γηράσκει επικίνδυνα και παράλληλα μετατρέπεται σε μία από τις χειρότερες χώρες για να ζουν οι άνθρωποι από τα 60 και μετά.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η κατάταξη αυτή έρχεται παρά την υψηλή βαθμολογία (κατατάσσεται στην 28η θέση) στον τομέα της εισοδηματικής ασφάλειας των μεγαλύτερης ηλικίας πολιτών και την υψηλή θέση (22η) όσον αφορά τον τομέα υγείας. Αναλυτικά, η πολύ χαμηλή θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια κατάταξη οφείλεται, σύμφωνα με τα στοιχεία της HelpAge που παρουσιάζει η «Κ», σε επιμέρους δείκτες όπως είναι το αίσθημα ασφάλειας και κυρίως το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης για τους πολίτες μεγάλης ηλικίας.
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα βρίσκεται στην 87η θέση στον τομέα των δυνατοτήτων, καθώς απασχολείται μόνο το 35,6% όσων έχουν ηλικία μεταξύ 55 και 64 ετών, ενώ μόνο το 31,3% των άνω των 60 διαθέτει δευτεροβάθμια ή υψηλότερη εκπαίδευση. Ακόμη χαμηλότερα, στην 91η θέση κατατάσσεται η χώρα μας στον τομέα του κοινωνικού περιβάλλοντος, με σχεδόν έναν στους δύο (48%) πολίτες άνω των 50 ετών να αισθάνονται ασφαλείς να περπατήσουν μόνοι τους στην πόλη τους. Μόλις 53% της ίδιας ηλικιακής ομάδας είναι ικανοποιημένοι από τις αστικές συγκοινωνίες, ενώ μόλις το 39% δηλώνει ικανοποιημένο από την ελευθερία επιλογών στη ζωή του.
Αλλά και η κατάταξη σε υψηλές σχετικά θέσεις, όπως είναι στους τομείς υγείας και της εισοδηματικής ασφάλειας, εντός των επόμενων ετών εκτιμάται ότι θα επιδεινωθεί εξαιτίας των συνεπειών της οικονομικής κρίσης. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων, Βύρωνας Κοτζαμάνης, η κρίση του δημόσιου συστήματος υγείας και η μείωση των εισοδημάτων ευρύτατου τμήματος του ελληνικού πληθυσμού θα έχουν πιθανότατα δραματικές επιπτώσεις στην υγεία και τη μακροζωία του.

Το προσδόκιμο
Σύμφωνα πάντως με τα στοιχεία της HelpAge, το προσδόκιμο ζωής για όσους είναι 60 ετών ανέρχεται στα 24 έτη και το προσδόκιμο ζωής με καλή υγεία φθάνει στα 17,4 έτη, που είναι οριακά χαμηλότερο από τα αντίστοιχα μέσα ευρωπαϊκά επίπεδα. Όσο για το μέσο εισόδημα για τους άνω των 60 ετών, είναι υψηλότερο από το μέσο εισόδημα του υπόλοιπου πληθυσμού (106%), όμως οι επιμέρους δείκτες δεν είναι καθησυχαστικοί. Το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι χαμηλά, στα 26.215 δολάρια, ενώ και το ποσοστό όσων παίρνουν σύνταξη άνω των 65 ετών είναι στο 77,4%, χαμηλότερα από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Ποσοστά τα οποία και στις δύο περιπτώσεις κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το τι επίκειται το αμέσως προσεχές διάστημα...
Πιο πολλοί θάνατοι από τις γεννήσεις
Ραγδαίες αναμένονται οι αλλαγές στη σύνθεση του ελληνικού πληθυσμού, καθώς ακόμη και στο κοντινό 2025, σε μόλις δέκα χρόνια από σήμερα, οι θάνατοι θα υπερτερούν των γεννήσεων, οι άνω των 65 ετών Έλληνες θα έχουν υπερβεί το 22% ενώ τα πρώτα σημάδια επιδείνωσης της υγείας των πολιτών εξαιτίας της οικονομικής κρίσης θα είναι ορατά.
Σύμφωνα με τον κ. Κοτζαμάνη, στο κοντινό 2025, οι αλλαγές θα είναι σφοδρές:   
- Ο πληθυσμός της Ελλάδας θα υπολείπεται κατά περίπου 300-400 χιλιάδες αυτού του 2015.
- Τα φυσικά (γεννήσεις - θάνατοι) ως και τα μεταναστευτικά ισοζύγια (είσοδοι - έξοδοι) την επόμενη δεκαετία θα είναι αρνητικά.
-  Η δημογραφική γήρανση θα συνεχιστεί καθώς το ποσοστό των άνω των 65 ετών το 2025 θα υπερβεί πιθανότατα το 22% του συνολικού πληθυσμού και οι άνω των 85 ετών θα αποτελούν σχεδόν το 15% της ομάδας των 65+ (υπενθυμίζεται πως στις αρχές της δεκαετίας του 1950 οι 65+ αποτελούσαν μόλις το 6,7% του συνολικού πληθυσμού, οι δε 85+ μόλις το 0,4% αντίστοιχα) ενώ η μέση ηλικία θα ξεπεράσει τα 45 έτη.
- Το προσδόκιμο ζωής στη γέννηση (ο μέσος όρος ζωή) δεν θα μειωθεί σημαντικά, ενώ η πιθανότητα να αυξηθούν τα χρόνια ζωής πριν από τον θάνατο σε κακή κατάσταση υγείας είναι ισχυρή.
- Η γονιμότητα των γενεών που γεννήθηκαν τη δεκαετία 1975-1990 θα περιοριστεί πιθανότατα σε 1,4 παιδιά ανά γυναίκα.
Στον δρόμο της σύνταξης ένας στους τέσσερις Έλληνες
Το πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού στην Ελλάδα είναι σύμφωνα και με τη μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής «The 2015 Ageing Report» μία από τις βασικές προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η χώρα μας έως το 2060. Από 11 εκατ. το 2013, ο πληθυσμός της Ελλάδας εκτιμάται ότι θα μειωθεί έως το 2060 κατά 2,4 εκατ. άτομα, φτάνοντας τα 8,6 εκατ. άτομα. Αντίθετα, στη Γαλλία προβλέπεται αύξηση του πληθυσμού στα 75,7 εκατ. το 2060, από 65,7 εκατ. το 2013.

Οπως επισημαίνει σε έκθεσή της η Alpha Bank, η προσδοκώμενη μείωση του πληθυσμού στην Ελλάδα οφείλεται στο χαμηλό ποσοστό γονιμότητας, που αναμένεται να διαμορφωθεί στο 1,58 το 2060, όταν ο μέσος όρος της Ευρωζώνης θα είναι 1,72, που δεν αντισταθμίζεται από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά τη γέννηση και από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής των ατόμων που είναι στα 65 έτη. Οσον αφορά την ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού, το 2060 αναμένεται αύξηση της ηλικιακής ομάδας 65+ στο 33% του συνόλου του πληθυσμού, από 20,3% το 2013, ενώ το ποσοστό ηλικιακής ομάδας 0-14 θα μειωθεί στο 12,9% το 2060, από 14,6% το 2013.

Οι φόροι
Στο μεταξύ, αντιμέτωπα με υψηλότερους φόρους και ακόμη μικρότερες συντάξεις αναμένεται να είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν το 2000 στην Ελλάδα, καθώς όταν φθάσουν στην ηλικία των 50, θα ζουν σε μια χώρα υπερηλίκων, των οποίων θα πρέπει να πληρώνουν τις συντάξεις και τις κοινωνικές δαπάνες.
Η μελέτη για τη γήρανση του πληθυσμού και τα συνταξιοδοτικά συστήματα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης για το 2015 περιγράφει μια εφιαλτική εικόνα, καθώς το ποσοστό των ατόμων άνω των 65 ετών ως προς τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό που βρίσκεται μεταξύ 15 και 64 ετών αυξάνεται σταδιακά από το 31% το 2013 στο 42% το 2030 και στο εφιαλτικό  61% το 2060. Με δεδομένο μάλιστα ότι και το ποσοστό των εργαζομένων στις παραγωγικές ηλικίες των 15-64 ετών επίσης μειώνεται σταδιακά στα 4,6 εκατ. από 7,2 εκατ. το 2013, είναι σαφές ότι δημιουργούνται σοβαρές αδυναμίες στο συνταξιοδοτικό και ασφαλιστικό μας σύστημα σε βάθος χρόνου.
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ), που υλοποιεί δράσεις για την παράταση του επαγγελματικού βίου στο πλαίσιο της προώθησης της ενεργούς γήρανσης, επισημαίνει ότι κατά την περίοδο 2015-2035, όταν η λεγόμενη «γενιά των baby-boomers» θα βγει στη σύνταξη, το ασφαλιστικό σύστημα θα δεχθεί μια πρωτόγνωρη πίεση, και μάλιστα ανεξάρτητη από την κρίση. Σε συνθήκες δε οικονομικής κρίσης και αυξανόμενης ανεργίας, η κατάσταση γίνεται πιο ασφυκτική. Αναλυτικά, εκτιμάται ότι μέσα στα επόμενα 5 χρόνια, στα όρια συνταξιοδότησης θα είναι ένας στους τέσσερις Έλληνες.

Στην τελευταία επίσημη αναλογιστική μελέτη που έστειλε η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το δημογραφικό περιγράφεται ως η θρυαλλίδα που αναμένεται να τινάξει το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στον αέρα. Σύμφωνα με αυτήν, το 2060, έξι στα δέκα άτομα του ενεργού πληθυσμού θα είναι άνω των 65 ετών ενώ ένας στους τέσσερις Έλληνες ηλικίας από 65 έως 74 ετών θα  εργάζεται. Το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης θα είναι 71,9 ενώ το άθροισμα της κύριας και επικουρικής σύνταξης θα έχει μειωθεί δραματικά. Το ποσοστό αναπλήρωσης για το σύνολο των συνταξιοδοτικών δαπανών, από 80% σήμερα θα πέσει στο 56,8%. Η σημαντική μείωση μάλιστα ξεκινά από το 2020, όταν το ποσοστό αναπλήρωσης θα έχει ήδη μειωθεί στο 64,6%.
Όλα αυτά βέβαια χωρίς να έχουν ληφθεί υπόψη οι αλλαγές που ψηφίστηκαν με το 3ο μνημόνιο, αλλά και αυτές που θα συμφωνηθούν εντός του τρέχοντος έτους, στο πλαίσιο της νέας ασφαλιστικής μεταρρύθμισης.
Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο της μελέτης αφορά την εξάρτηση των ηλικιωμένων από τον συνεχώς μειούμενο ενεργό πληθυσμό. Το 2060, 6 στα 10 άτομα που συμπεριλαμβάνονται στον ενεργό πληθυσμό θα είναι άνω των 65 ετών, από 3 στους 10 σήμερα. Ακόμη μεγαλύτερη αναμένεται η συμμετοχή των ηλικιωμένων μεταξύ 55-64 ετών (78% το 2060 από 42,4% το 2013).
Η επικίνδυνη γήρανση του πληθυσμού θα έχει ως αποτέλεσμα να παραμένουν στην αγορά εργασίας ολοένα και μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα. Ετσι, ενώ το 2013 μόλις 4,9% του εργατικού δυναμικού ήταν ηλικίας από 65 έως 74 ετών, το 2030 το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 14,3% και το 2060 εκτινάσσεται στο 24,4%. Το 2026, η μέση ηλικία του εργατικού δυναμικού της χώρας θα είναι 44 ετών, από 39 σήμερα. Η μέση πραγματική ηλικία συνταξιοδότησης για τους άνδρες θα αυξηθεί από 61 ετών το 2013 σε 64,9 το 2020, 65,9 το 2030 και 67,5 το 2060 και για τις γυναίκες, από 61,2 το 2013, σε 64,8 το 2020, 65,5 το 2030 και θα φθάσει τα 67,1 το 2060.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, προκαλώντας τεράστιο πρόβλημα βιωσιμότητας στα ασφαλιστικά συστήματα της Ε.Ε.

Κατεβάστε ΕΔΩ! το πρωτότυπ.

2015-09-15. Η παραλυτική επίδραση του συναισθηματισμού

on Tuesday, 15 September 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Σ. Λάμπρου, Πολιτικός Επιστήμων

2015-09-15. Η παραλυτική επίδραση του συναισθηματισμού

Στόχος του άρθρου είναι να καταδειχθεί η κυρίαρχη θέση του συναισθήματος στον δημόσιο διάλογο αναφορικά με το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Αν και το ζήτημα της παρουσίας αλλοδαπών κυριαρχείται  τις τελευταίες εβδομάδες, από την ροή προσφύγων, εν τούτοις η συντριπτική πλειονότητα των αλλοδαπών, οι οποίοι εισήλθαν, παράνομα, στην πατρίδα μας δεν προέρχεται από εμπόλεμες ζώνες.
Το  συναίσθημα αποτελεί  αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, γίνεται ύπουλη εργαλειοποίηση του για να μειωθούν οι αντιστάσεις των συμπατριωτών μας στην βίαιη μετάλλαξη της ελλαδικής κοινωνίας. Να υποκατασταθεί,  πλήρως, η σκέψη από το συναίσθημα και το ορμέμφυτο, ωσάν ο άνθρωπος να μην διαφέρει από το ζώο. Η  ουσία του ζητήματος, παράνομη είσοδος αλλοδαπών, αγνοείται. Η υποκατάσταση της ουσίας του θέματος από σπαραξικάρδιες προσεγγίσεις παραλύουν την κρίση, αποκλείουν τη δυνατότητα σκέψης και συγκροτημένης  επιχειρηματολογίας.
Το ζήτημα της λαθρομεταναστεύσεως μεταλλάσσεται σε κάτι άλλο. Το συναίσθημα, η εικόνα, ο αυθορμητισμός λαμβάνουν προτεραιότητα απέναντι στα γεγονότα, στα στατιστικά στοιχεία, τα συγκροτημένα επιχειρήματα. Αυτό έρχεται σε απόλυτη σύμπνοια με τη σημερινή εποχή τηλεοπτικής αποχαύνωσης, εις την οποία ο συμπατριώτης μας δεν αρέσκεται να παρακολουθεί συζητήσεις με επιχειρήματα, αλλά προτιμά έντονα συναισθηματικά περιστατικά όπου βάση δίνεται όχι στο επιχείρημα, αλλά στο στιγμιαίο και εντυπωσιακό κάθε φορά. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις κατανόησης από τον ίδιο…
Το ζήτημα συναισθηματοποιείται, άρα ακυρώνεται ό όποιος πολιτικός διάλογος. Γίνεται χρήση της συμπόνιας και του οίκτου προς επιβολή πολυπολιτισμικών ιδεοληψιών.  Ο πόλεμος είναι ολοκληρωτικός γιατί δεν περιλαμβάνει επιχειρήματα, αλλά εμπλέκει ανθρώπινα συναισθήματα στην υπηρεσία επιβολής της συγκεκριμένης άποψης.
Η υπεράσπιση της λαθρομεταναστεύσεως γίνεται στο όνομα του ανθρωπισμού. Άρα εκπίπτει η ανθρώπινη ιδιότητα από αυτούς, οι οποίοι διαφωνούν. Βρίσκονται εκτός ανθρωπότητας, και άρα κάθε επίθεση εναντίον τους είναι επιβεβλημένη.
Το γενικότερο πλαίσιο της ελλαδικής  κοινωνίας ενθαρρύνει μια τέτοια προσέγγιση.  Παρατηρείται μια μαλθακότητα, χαλάρωση της πειθαρχίας με ταυτόχρονη έμφαση στη διασκέδαση και στη φιλοσοφία του να «περνάμε καλά» πέρα από κάθε δεσμό, υποχρεώσεις, καθήκοντα και ιδανικά. Τα πιο πάνω είναι, ευκρινώς, ορατά στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο, όπου καταβάλλεται προσπάθεια να μην υπάρχει πίεση στα «παιδιά» με παράλληλη απουσία κάθε είδους πειθαρχίας. Στο στρατό όπου η θητεία, απονομιμοποιημένη και απαξιωμένη ως έννοια, οφείλει να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη και ανεπαίσθητη. Στην οικογένεια,  με την απελευθέρωση από τα  «ασφυκτικά δεσμά» και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται ο γάμος. Στη δικαιοσύνη, όπου η επιβολή αυστηρών ποινών για παραβάσεις του νόμου μετριάζονται από την ανθρώπινη μεταχείριση του ενόχου όσο σοβαρό και να είναι το διαπραχθέν έγκλημα.
Πανταχού παρούσα μια διαρκής, ψευδοεπαναστατική απαίτηση για απελευθέρωση από εξουσία θρησκείας, δασκάλου, γονέα, αξιολόγησης, ιεραρχίας. Όλα για την πρόοδο και την άνεση …  Εντός αυτού του πλαισίου δημιουργείται μια κοινωνία μαλθακή, μια κοινωνία από πλαστελίνη εις την οποία το συναίσθημα κυριαρχεί, όχι οι υποχρεώσεις και το καθήκον απέναντι στην  κοινωνία, στην οικογένεια, στην πατρίδα. Ανεκτικότητα, καλή καρδιά, εύκολη συγχώρεση, αμέτρητη επιείκεια και πολύ συναίσθημα…
Αναγκαία η διάκριση. Πιο συγκεκριμένα, η υποχρέωση διάσωσης  των αλλοδαπών, οι οποίοι φτάνουν δια θαλάσσης στην Ελλάδα, καθώς και παροχής τροφής και ιατροφαρμακευτικής περιθάλψεως είναι δεδομένη. Οποιοδήποτε περιστατικό κακομεταχειρίσεως πρέπει να ελέγχεται και να τιμωρείται αν η καταγγελία αποδεικνύεται αληθής. Αυτό επιβάλλει το πνεύμα του πολιτισμού του οποίου είμαστε  κληρονόμοι, η χριστιανική μας πίστη και τα βιώματα του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Οι πράξεις διασώσεως τιμούν το όνομα της χώρας και αποτελούν πηγή περηφάνιας, έστω και ασυναίσθητα, για όλους τους Έλληνες. Κάπου εκεί, όμως, πρέπει να μπει μια τελεία.
Άλλο η διάσωση συνανθρώπων μας  και άλλο η συναισθηματική χρήση αυτών των εικόνων για την παραμονή και μετέπειτα νομιμοποίηση τους. Ως κοινωνία είμαστε ανίκανοι να κάνουμε την απλή διάκριση μεταξύ διάσωσης και παραμονής. Η συμπεριφορά μας χαρακτηρίζεται από μια υπερβολή, έναν ανόητο συναισθηματισμό κενό περιεχομένου. Ανίκανοι να επιδείξουμε ωριμότητα, συμπεριφερόμαστε σαν νευρόσπαστα, ενεργούμενα των συναισθημάτων μας και μόνον.
Σπαραξικάρδιες ιστορίες, όπως η πρόθεση διασωστών να βαφτίσουν παιδιά αλλοδαπών που έσωσαν από τη θάλασσα, προσφέρουν μια συναισθηματική εκτόνωση των συμπατριωτών μας, αποδεικνύοντας ότι είναι άνθρωποι, προσωποποίηση του ελληνικού φιλότιμου και άλλα συναφή… Μέσα σε μια ζοφερή ατμόσφαιρα χρεωκοπίας, διασυρμού της χώρας, περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας, βρίσκουμε παρηγοριά στην ανθρωπιά και στο φιλότιμο μας. Την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενοι διαφημίζουμε την ανικανότητα και την αδυναμία να φυλάξουμε τα σύνορα μας σαν αρετή που  άλλοι λαοί δεν έχουν.
Η ανθρωπιά μας πρέπει να σταματάει στη διάσωση. Ο,τιδήποτε πέρα από αυτό, το οποίο, άμεσα ή έμμεσα, ενισχύει την παρουσία των  αλλοδαπών στην πατρίδα μας ή γεννά ελπίδες σε αυτούς,  πρέπει να αποφεύγεται. Ο,τιδήποτε και να γίνει έπειτα, όσο χρονικό διάστημα και να παραμείνουν στην Ελλάδα, θα πρέπει να τους γίνει σαφές ότι από τη στιγμή κατά την οποία ήρθαν στην Ελλάδα παράνομα δεν θα λάβουν, ποτέ, την ελληνική υπηκοότητα και, ποτέ, δεν θα αποτελέσουν μέρος αυτής της κοινωνίας. Η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας από τους αλλοδαπούς και η διακήρυξη αυτή προς το εξωτερικό αποτελεί πράξη στοιχειώδους εθνικού αυτοσεβασμού και προϋπόθεση για μια υπεύθυνη μεταναστευτική πολιτική.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Εστία, 12-13 Σεπτεμβρίου 2015.

30/9/2016. Η προσφυγική κρίση ως μέσο πολιτικής επιβολής

on Friday, 30 September 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Χρήστος Ζιώγας, Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων, Συνεργάτης του ΕΛΙΣΜΕ

30/9/2016.  Η προσφυγική κρίση ως μέσο πολιτικής επιβολής

Από την μητέρα μου έλκω την καταγωγή μου από την Λέσβο. Επισκεπτόμουν το νησί τους θερινούς μήνες και είχα την τιμή να υπηρετήσω την στρατιωτική μου θητεία παραμένοντας εκεί για περισσότερους από 10 μήνες, γεγονός που συνέτεινε να την αισθάνομαι, έτι περαιτέρω, ως ιδιαίτερη πατρίδα μου. Παραθερίζοντας στην Μυτιλήνη τον προηγούμενο Αύγουστο με πληροφόρησαν αλλά και διαπίστωσα ιδίοις όμμασι την αναιμική τουριστική κίνηση. Οι εικόνες του περσινού καλοκαιριού με τους χιλιάδες των προσφύγων που κατέκλυζαν την Λέσβο, απόρροια του εμφυλίου πολέμου στην Συρία και της απροκάλυπτης επιδίωξης της Τουρκίας να τους χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικά μέσο έναντι της Ελλάδος και της ΕΕ, επηρέασαν δυσμενώς την εφετινή τουριστική κίνηση.
Καθ’ όλο το προηγούμενο διάστημα και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Λέσβος βρέθηκε στο επίκεντρο των εγχώριων και διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Συνέπεια αυτού του γεγονότος ήταν η διεθνής «κοινή γνώμη» να εμφανίζεται  σοκαρισμένη από την εν λόγω ανθρωπιστική τραγωδία, αλλά και να αποδίδει τα εύσημα για τον τρόπο που διαχειρίστηκε η λεσβιακή κοινωνία την συγκεκριμένη κατάσταση. Η ηθική επιβράβευση δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχες τουριστικές, εγχώριες και διεθνείς, ροές τόσο προς την Λέσβο, όσο και προς τα υπόλοιπα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που αντιμετώπισαν, σε μικρότερο βέβαια βαθμό, ανάλογα προβλήματα.
Δυστυχώς ο συριακός εμφύλιος πόλεμος διανύει το έκτο έτος από την έναρξή του και τα αντικρουόμενα συμφέροντα των κρατών που εμπλέκονται, αμεσότερα ή εμμεσότερα, παρεμποδίζουν τον τερματισμό του. Κατά την αρχική εξέλιξη της σύγκρουσης και για όσο διάστημα οι σύριοι εκτοπισμένοι και πρόσφυγες παρέμεναν σε όμορες χώρες, τα ανθρωπιστικά ελατήρια των ευρωπαϊκών κοινωνιών παρέμεναν αδρανή. Συν τω χρόνω  όταν οι προσφυγικές ροές άρχισαν να απειλούν την ευημερία και την τάξη των δυτικών κοινωνιών, πολλοί εξ αυτών επιζήτησαν την παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα, δηλαδή των ισχυρότερων κρατών.
Αναμφισβήτητα οι χώρες έχουν ιερό καθήκον να προστατεύσουν τους πρόσφυγες, ταυτόχρονα όμως οι πρόσφυγες έχουν ανάλογη υποχρέωση να σεβαστούν τις κοινωνίες στις οποίες φιλοξενούνται. Ορισμένοι εξ ημών, φαίνεται ότι επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την τραγωδία των προσφύγων για να επιβάλλουν στις φιλοξενούσες κοινωνίες τις περιθωριακές και μειοψηφικές αντιλήψεις τους. Αναμφίβολα τα παιδιά των προσφύγων πρέπει να συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, για όσο διάστημα βρίσκονται στην χώρα μας υπό συνθήκες που θα εξυπηρετούν τις ιδιαίτερες ανάγκες τους. Παράλληλα, όμως, δεν θα πρέπει να αναιρούν, άθελά τους, την μαθησιακή κανονικότητα των υπολοίπων.
Η «παγκόσμια κοινωνία», την οποία επιπόλαια επικαλούνται ορισμένοι απλώς δεν υφίσταται ως υπαρκτή πολιτική οντότητα. Οι ηθικοπλαστικές επιζητήσεις μερικών κύκλων, επ’ αφορμή της προσφυγικής κρίσης, δεν φαίνεται να βρίσκουν ευήκοα ώτα στην Ελλάδα και όχι μόνο. Η διαρκής επίκριση προς την ελληνική κοινωνία ότι διακατέχεται από ξενοφοβικά ως και ρατσιστικά αισθήματα έγκειται στην απροθυμία της να επινεύσει στις αντιλήψεις όλων όσοι επιθυμούν να αμφισβητήσουν τα βασικά χαρακτηριστικά της ιδιοσυστασίας της και της συλλογικής της βούλησης να εξακολουθεί να αυτοπροσδιορίζεται ως ελληνική. Σχετικά με την εκ του μακρόθεν κριτική προς τις τοπικές κοινωνίες που διαχειρίζονται το προσφυγικό ζήτημα, θα υπομνήσω την φράση του βρεταννού συγγραφέα John Galsworthy πως: Ο ιδεαλισμός αυξάνεται ευθέως ανάλογα με την απόσταση που έχει κανείς από το πρόβλημα.

Δημοσιεύτηκε και στη Νεα Πολιτική!


on Tuesday, 11 August 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ


Ανεξάρτητα των ατομικών επιλογών εκάστου εξ ημών, οι εικόνες των εξαθλιωμένων μεταναστών (ασχέτως προελεύσεως και ονομασίας) προκαλούν αισθήματα συμπόνιας. Δραματικές συνήθως οι εικόνες των υπερφορτωμένων, κατά ευφημισμό πλεούμενων, που διασχίζουν τη Μεσόγειο και ενίοτε οδηγούν στον υγρό τάφο τους απελπισμένους επιβαίνοντες. Τα αισθήματα όμως αυτά συνήθως υποχωρούν όταν στην καθημερινότητα μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις ανησυχητικές συνέπειες του μεταναστευτικού προβλήματος. Αναπόφευκτα, η έντονη ανησυχία της συνέχισης της εθνικής, φυλετικής και κοινωνικής μας ύπαρξης, με τη μορφή που γνωρίζουμε, έρχεται σε σύγκρουση με τον ανθρωπισμό, τις θρησκευτικές μας δοξασίες και τις ιδεολογίες μας. Η τραγικότητα της εσωτερικής σύγκρουσης του καθενός μας επιτείνεται από την αδυναμία της πολιτείας αλλά και του υποκριτικού δυτικού κόσμου να διαχειριστεί την ανθρωπιστική κρίση.
Μοιραζόμενος και εγώ τα ίδια συναισθήματα, ανησυχίες και προσωπικές αμφιταλαντεύσεις, εκπλήσσομαι αρνητικά από δηλώσεις διαμαρτυρίας μεταναστών που προβάλουν τα ελληνικά ΜΜΕ. Εξυπακούεται ότι οποιαδήποτε περίπτωση απάνθρωπης μεταχείρισης πρέπει να ερευνάται και να ελέγχεται ο παραβάτης εάν και εφόσον η καταγγελία ευσταθεί. Αυτό προτάσσει η ελληνική νομοθεσία, οι διεθνείς συμβάσεις που αποδεχόμαστε και οι πανανθρώπινες αξίες που ανέπτυξε ο κλασικός  ελληνισμός πριν από την εμφάνιση και διδασκαλία του Θεανθρώπου. Απαράδεκτες όμως οι δηλώσεις μεταναστών που γενικώς και αδιακρίτως κατακρίνουν την ελληνική πολιτεία και κοινωνία για αδράνεια και αδιαφορία. Αφγανός μετανάστης προσφάτως δήλωνε αναιδώς στις τηλεοπτικές κάμερες ότι εδώ η κατάσταση είναι χειρότερη από την κατάσταση στη χώρα του χωρίς να λάβει τη δέουσα απάντηση ότι η ελληνική πολιτεία με την κοινοτική συνδρομή προνοεί για την εθελουσία και άνευ εξόδων επιδοτούμενη επιστροφή του στην πατρική του γη. Αντίστοιχα παράπονα εκφράζουν και οι διαμένοντες- σε άσχημες πράγματι συνθήκες συνήθως- μετανάστες που στοιβάζονται στα ελληνικά νησιά. Ουδέποτε όμως πληροφορήθηκα για εργασίες στις οποίες οι ίδιοι (υπό την καθοδήγηση των αρχών ή των φορέων υποδοχής) να προχωρούν για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης τους. Εκτιμώ ότι η διαχείριση και βελτίωση των συνθηκών της καθημερινότητας τους αποτελεί και δική τους υποχρέωση και όχι μόνο της ελληνικής και σε βαθιά οικονομική κρίση ευρισκόμενης πολιτείας. Μπορεί η ιατρική φροντίδα και η παροχή υλικών καθαριότητος να αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας αλλά η καθαριότητα των χώρων υποδοχής και διαμονής αποτελεί αποκλειστικά φροντίδα των μεταναστών (όσων τουλάχιστον χαίρουν άκρας υγείας). Οι υποχρεώσεις αυτές των μεταναστών καίτοι αυτονόητες, πρέπει να γίνουν άμεσα κατανοητές και υλοποιήσιμες με την αρωγή και επιβολή του κράτους και των κοινωνικών φορέων και οργανώσεων.
Θα τολμήσω μάλιστα να γίνω και πιο επικριτικός προς όλους αυτούς που δεν σέβονται τη μειωμένη -λόγω αντικειμενικών συνθηκών (αλλά και παθογενειών) - φροντίδα και προστασία της ελληνικής πολιτείας. Η επιλογή της εξόδου από τη χώρα τους υπήρξε δική τους σεβαστή επιλογή είτε για την προστασία της ατομικής και οικογενειακής ζωής τους είτε για την εξασφάλιση καλυτέρων συνθηκών διαβίωσης. Ειδικά για τη δεύτερη κατηγορία, των παρανόμων μεταναστών, να αναφέρω ότι ουδεμία εγγύηση δεν δόθηκε ποτέ εκ μέρους μας ότι δυνάμεθα να παρέχουμε αδιαλείπτως και σε τεράστιους αριθμούς αυτές τις αναμενόμενες καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και αντικειμενικά αυτό δεν είναι δυνατόν. Όσο για τους δικαιούμενους διεθνούς προστασίας πρόσφυγες των εμπολέμων περιοχών και με σεβασμό στην αγωνία τους, έχω να παρατηρήσω ότι η επιλογή του δρόμου της εξόδου και όχι της παραμονής και του αγώνα, τελικά ενισχύει όλες τις μορφές αντίδρασης (εξτρεμιστές, εγκληματικές οργανώσεις, διεφθαρμένα καθεστώτα) που είναι συνυπεύθυνες για την εφιαλτική κατάσταση των χωρών προέλευσης αυτών των ψυχών. Είναι παράδοξο και συνάμα τραγικό εκατοντάδες ευρωπαίοι υπήκοοι (το πλείστον με καταγωγή από τις φλεγόμενες περιοχές) να μετακινούνται στα πεδία των συγκρούσεων για να πολεμήσουν και να πεθάνουν υπέρ των θρησκευτικών δοξασιών τους ενώ αντίστοιχα χιλιάδες γηγενείς κάτοικοι να εγκαταλείπουν τις εστίες τους αποφεύγοντας τον αγώνα και επιζητώντας να έρθουν στην Ευρώπη για ένα καλύτερο μέλλον.
Κλείνοντας να επαναλάβω ότι το θέμα είναι πολυσύνθετο και τραγικό και δεν επιδέχεται εύκολες λύσεις, γενικεύσεις, πολιτικές σκοπιμότητες, ανεύθυνες ιδεοληψίες, μονομερείς ενέργειες και δυναμικές εξάρσεις αλλά ούτε και εφησυχασμό. Ας μη ξεχνάμε ότι η μετανάστευση διαχρονικά αποτέλεσε κινητήριο μοχλό αλλαγών στην παγκόσμια ιστορία, δημιουργώντας νέες οντότητες και πολιτισμούς, διαλύοντας στιβαρές αυτοκρατορίες, αιματοκυλίζοντας ηπείρους, ανανεώνοντας παρηκμασμένες  κοινωνίες και όλα αυτά μέσω συγκρούσεων και ανατροπών, περισσότερο ή λιγότερο βίαιων, ορατών ή μη. Σε κάθε όμως σύγκρουση ή ανατροπή, υπάρχουν χαμένοι και κερδισμένοι.

2015-06-25. Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

on Thursday, 25 June 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-06-25. Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

Από 3ετίας και πλέον ο γράφων είχε αναφερθεί από τις σελίδες του περιοδικού «Επίκαιρα» (τ. 151) στη φύση και τα είδη των «Ασύμμετρων Απειλών», μεταξύ των οποίων είχε συμπεριλάβει τις Μαζικές Μετακινήσεις (ομοεθνών) ομάδων πληθυσμών από φτωχές ή υποανάπτυκτες (κυρίως ασιατικές ή αφρικανικές) κατά κανόνα χώρες, σε συγκεκριμένους (ευρωπαϊκούς) προορισμούς με σχετική ανεκτικότητα, αδράνεια διαδικασιών – μηχανισμών, ή ανοχή και απραξία σε τέτοια φαινόμενα Μετακινήσεων Πληθυσμών, αλλά και την Αθρόα ή Ομαδική σταδιακή συν τω χρόνω Λαθρομετανάστευση και Μαζική Παράνομη Μετεγκατάσταση, Κατάληψη και Παραμονή, σε άλλες περιοχές ή χώρους πρόσφορους γι’ αυτό.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-06-17. Μεταναστευτικό Πρόβλημα σε Ελλάδα και Ευρώπη

on Wednesday, 17 June 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-06-17. Μεταναστευτικό Πρόβλημα σε Ελλάδα και Ευρώπη

Οι μεταναστεύσεις, διαχρονικά και ανεξαρτήτως των αιτίων που τις προκαλούν,  αποτελούν κινητήριο μοχλό αλλαγών στην παγκόσμια ιστορία μέσω συγκρούσεων και ανατροπών, περισσότερο ή λιγότερο βίαιων, ορατών ή μη. Μόνιμη και ριζική επίλυση του μεταναστευτικού προβλήματος είναι ανέφικτη. Κατά συνέπεια, το οξύτατο και πολύπλοκο πρόβλημα της μετανάστευσης που αντιμετωπίζει σήμερα και η ελληνική κοινωνία, δεν είναι ούτε πρωτόγνωρο ούτε και μοναδικό.
Στην Ελλάδα, το θέμα της μετανάστευσης είναι στενά συνδεδεμένο με το δημογραφικό πρόβλημα που επηρεάζεται από πολιτικές αποφάσεις, οικονομικές εξελίξεις, κοινωνικές αντιλήψεις και πολιτισμικές αξίες. Συνοπτικά αναφέρουμε ότι το μεταναστευτικό, το δημογραφικό και οι διαδικασίες απόκτησης ιθαγένειας είναι τρία αλληλένδετα θέματα που επηρεάζουν και καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την μελλοντική πορεία του ελληνισμού. Η εξέταση και κατανόηση των αιτίων και χαρακτηριστικών της σημερινής μεταναστευτικής «εισβολής» αποτελεί και το βασικό πυλώνα σχεδιασμού της αντιμετώπισης της.
Το κράτος οφείλει να χαράξει μια μακροχρόνια στρατηγική αντιμετώπισης του συνολικού προβλήματος λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα που δημιουργεί η φθίνουσα δημογραφική μας κατάσταση, η οικονομική δυσανεξία, οι απειλές ασφάλειας (εσωτερικής-εξωτερικής) και οι διεθνείς υποχρεώσεις μας. Επί της ουσίας, η απόφαση θα κινείται μεταξύ δύο πόλων: της διατήρησης της ιστορικής φυσιογνωμίας του ελληνικού έθνους και των παραδόσεων μας ή της αποδοχής μιας πολυεθνικής κοινωνίας βασιζόμενης σε πολυπολιτισμικές αντιλήψεις. Οποιαδήποτε απόφαση οφείλει να εξασφαλίζει αφενός μεν την αξιοπρεπή αντιμετώπιση των μεταναστών και αφετέρου την ασφάλεια, οικονομική, κοινωνική ευημερία, υγειονομική προστασία, πολιτισμική συνέχεια και εθνική ταυτότητα των γηγενών. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι οποιαδήποτε επιλογή μας ενέχει σημαντικό οικονομικό κόστος είτε αφορά  την παροχή ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης σε ευρωπαϊκά εδάφη, είτε τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης στις χώρες τους είτε ακόμη την περιορισμένης αποτελεσματικότητος (αλλά αναγκαία) φρούρηση των συνόρων.
Μερικά ενδεικτικά μέτρα αναφέρονται παρακάτω με την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος να αποτελεί τη μέγιστη προτεραιότητα πολιτείας και κοινωνίας. Η λελογισμένη και υπό προϋποθέσεις χορήγηση της ιθαγένειας με αυστηρά, αντικειμενικά και εξατομικευμένα κριτήρια κρίνεται σκόπιμη ως μέτρο τόνωσης του πληθυσμού. Η ενσωμάτωση επιλεγμένων ατόμων στην ελληνική κοινωνία αποτελεί και το κριτήριο επιτυχίας της προσπάθειας και όχι οι ύποπτες και ανυπόστατες πολιτικές δημιουργίας πολυεθνικών κοινωνιών. Αποδεκτή και η κατόπιν αυστηρής επιλογής χορήγηση άδειας παραμονής και εργασίας (διακρατικές συμφωνίες) σε απολύτως προκαθορισμένο αριθμό ειδικευμένων ατόμων οι οποίοι θα απασχολούνται σε συγκεκριμένους χώρους.
Η θέσπιση κοινών κανόνων στο επίπεδο της ΕΕ και η αναλογική (πληθυσμός, έκταση, οικονομικές δυνατότητες, πολιτιστικοί  παράμετροι) κατανομή των υποχρεώσεων είναι αναγκαία και επιβάλλει την αλλαγή ορισμένων ευρωπαϊκών Συνθηκών.
Αναφορικά με τον τεράστιο αριθμό των ανθρώπων που διασχίζουν καθημερινά τα σύνορα μας βέλτιστη λύση είναι η δημιουργία συνθηκών αξιοπρεπούς και ασφαλούς διαβίωσης στις χώρες καταγωγής τους. Ο στόχος αυτός προϋποθέτει τη μακροχρόνια οικονομική υποστήριξη των χωρών και τη δημιουργία των θεσμών εκείνων που θα καταστήσουν αποτελεσματική τη διακυβέρνηση τους. Το δέλεαρ της οικονομικής ενίσχυσης (ή και περιορισμών) πιθανόν να οδηγήσει ορισμένες εξ αυτών να προχωρήσουν σε μέτρα ελέγχου των συνόρων και σε σύναψη συμφωνιών επαναεισδοχής. Αντίστοιχη προσπάθεια πρέπει να υπάρξει προς τις χώρες διέλευσης ώστε να αντιμετωπιστούν τα κυκλώματα διακίνησης και να τεθούν εμπόδια στην περαιτέρω προώθηση τους. 
Διακρατικές συνεργασίες και μέτρα φύλαξης δεν θα αποτρέψουν την είσοδο αυτών των ανθρώπων στο έδαφος μας.  Αναγκαιότητα ο άμεσος εντοπισμός και συγκέντρωση τους σε κέντρα υποδοχής επί των συνόρων. Πρώτιστο καθήκον η παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ο υγειονομικός έλεγχος, η καταγραφή, ο κατάλληλος διαχωρισμός και η προσωρινή φιλοξενία τους υπό συνθήκες αξιοπρέπειας σε ελεγχόμενους χώρους. Οι πρόσφυγες και αιτούμενοι ασύλου θα τυγχάνουν της προβλεπόμενης αντιμετώπισης σε διαφορετικούς χώρους όσο το δυνατόν ταχύτερα.
Το μείζον πρόβλημα εντοπίζεται στους χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες (λαθρομετανάστες) που ελλείψει χώρων διαμονής αφήνονται ανεξέλεγκτοι να περιφέρονται αβοήθητοι σε αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης. Η μοναδική λύση είναι η πανευρωπαϊκή αναλογική τους παραμονή σε εκατοντάδες  διάσπαρτους ελεγχόμενους χώρους (πιθανόν και σε τρίτες χώρες) με επιδίωξη την επιμόρφωση  και επιλεκτική ενασχόληση μέχρι να  καταστεί δυνατή η επαναπροώθηση τους. Δυνατή η χορήγηση άδειας προσωρινής διαμονής με τη διαμεσολάβηση «εγγυητή». Η διαμονή όλων αυτών των χιλιάδων ανθρώπων σε ελεγχόμενους αξιοπρεπείς χώρους προϋποθέτει τεράστιο κόστος κατασκευής και λειτουργίας των κατάλληλων υποδομών. Πιθανόν δε να θέτει και νομικά και ηθικά προβλήματα καταπίεσης και περιορισμού των δικαιωμάτων των «εγκλείστων». Το θέμα του κόστους της διαμονής θεωρώ ότι είναι διαχειρίσιμο με την προϋπόθεση της αναλογικής συνεισφοράς όλων των αναπτυγμένων χωρών. Επιπρόσθετα, η διαμονή και κατάλληλος χειρισμός τους δύναται να αποτελέσει μηχανισμό οικονομικής ανάπτυξης μέσω αύξησης της απασχόλησης στο τομέα παροχής υπηρεσιών με δεδομένη και τη σωστή αξιοποίηση των κονδυλίων.
Σε τελευταία ανάλυση, κάθε επιλογή ενέχει κόστος, θέτει διλλήματα και δημιουργεί παρενέργειες. Κάθε αρμόδιος πολιτειακός, πολιτικός, κοινωνικός φορέας αλλά και Έλληνας πρέπει να αποδεχθεί τις ευθύνες, υποχρεώσεις και συνέπειες που του αναλογούν. Οποιαδήποτε λύση πρέπει να τύχει της ευρύτερης αποδοχής του ελληνικού λαού, να μην αντιβαίνει το διεθνές δίκαιο και να αποτελεί προϊόν διεθνούς συνεργασίας και συνδρομής ώστε να ενέχει τα εχέγγυα της επιτυχίας. Η ολιγωρία λήψεως αποφάσεων δεν αποτελεί λύση και πολλαπλασιάζει το κόστος μελλοντικής αντιμετώπισης του προβλήματος και τις ενδεχόμενες αρνητικές παρενέργειες προς κάθε κατεύθυνση.

2015-05-19. Ουσιαστική παρέμβαση Μουσουλμάνου θεολόγου στην Αθήνα

on Tuesday, 19 May 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος, πολιτικός αναλυτής, συνεργάτης μας

2015-05-19.  Ουσιαστική παρέμβαση Μουσουλμάνου θεολόγου στην Αθήνα


Τζαμί στο Μοσχάτο.

Ο Μουσουλμάνος και Σουνίτης το δόγμα, θεολόγος, Αχμάντ Ελντίν του Τζαμιού Αλ Ραχμάν στην Αθήνα, σε πρόσφατη εκδήλωσή του, έκανε ουσιαστικές και καίριες παρεμβάσεις σχετικά με το θέμα ( ή μη-θέμα) της ανεγέρσεως του Τζαμιού στο Βοτανικό.

Πέρα από όλες τις άλλες προσεγγίσεις που έχουν γίνει λίγο ή πολύ γνωστές, δύο ακόμα ενδιαφέροντα στοιχεία αναλύθηκαν.

Οι «αστείες» προβλέψεις του ίδιου του νομοσχεδίου που μάλλον γράφτηκε στο πόδι από καθ’ύλην αναρμόδιους που αναφέρουν ότι στο Βοτανικό μπορούν να συν-προσεύχονται Σουνίτες-Σιίτες-Σουφιστές και λοιποί μαζί (!).

Ανάξιο σχολιασμού περαιτέρω, βεβαίως προκύπτει το ερώτημα γιατί θα πρέπει να φορολογείται ο Έλληνας πολίτης και οι επιχειρήσεις για να χρηματοδοτούν την ανοησία του κάθε «αρμόδιου».

Επιπροσθέτως ο Ελντίν έθιξε το θέμα της παρουσίας της τρομοκρατικής οργάνωσης «Μουσουλμανική Αδελφότητα» σε σχέση με το όλο ζήτημα του Βοτανικού αλλά και ευρύτερα.

Είναι απορίας άξιο πως η Ελληνική Πολιτεία επιδιώκει συμμαχία με το Ισραήλ, αγαστές σχέσεις με την Αίγυπτο και προσδοκά επενδύσεις από τη Σαουδική Αραβία και το Κόλπο, τη στιγμή που «νταντεύει» με προκλητικό τρόπο τους Μ.Α. και τους συν αυτούς παρατρεχάμενους.

Υπάρχει τόσο μεγάλη διείσδυση των πράσινων κεφαλαίων του Κατάρ στη χώρα ταυτόχρονη και σε αγαστή συνεργασία με τη Τουρκική (ΜΙΤ);

Υπάρχουν τόσοι αφελείς που πιστεύουν ότι η παρούσα ανοχή-συνεργασία μέρους του Αμερικανικού κατεστημένου (ΥΠΕΞ) προς την Μ.Α. θα συνεχιστεί επί μακρόν;

Είναι δυνατόν να θεωρείται ως βασικός σκοπός της εξωτερικής πολιτικής η Α.Ο.Ζ. και την ίδια στιγμή να τορπιλίζονται οι σχέσεις με το Κάιρο;

Γνωρίζει η Ελληνική πολιτεία ότι η ΜΑ θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση από τις χώρες που προαναφέρθηκαν (όπως και από τη Κίνα, Ινδία, Ρωσία και πολλά άλλα κράτη) και ως εκ τούτου είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να καταδιώξουν νομικά και με άλλα μέσα τους Έλληνες υπηκόους που σχετίζονται μαζί της;

Έχουν ενημερωθεί-προστατευτεί- προειδοποιηθεί οι συγκεκριμένοι από την υπεύθυνη πολιτεία;

Γνωρίζει κανένας με «εκτελεστική πολιτική εξουσία» στην Ελληνική Πολιτεία -είτε ο ίδιος είτε μέσω των συνεργατών του- τι ακριβώς γίνεται την παρούσα περίοδο στη Μέση Ανατολή και ποια θα είναι η κατάληξη των Μ.Α.;

Εν κατακλείδι το ζήτημα του Τζαμιού στο Βοτανικό δείχνει μια πλειάδα ζητημάτων τα οποία είναι θεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά και άπτονται και των διεθνών σχέσεων και της ασφάλειας της χώρας.

Στις παρακάτω παραπομπές παρουσιάζονται οι ομιλίες του Αχμάντ Ελντίν, με το οποίο ο παρών ιστοχώρος είχε διαφωνήσει σφόδρα στο παρελθόν, αλλά στις συγκεκριμένες τοποθετήσεις υπάρχει απόλυτη συμφωνία.




http://ahmadeldin.org/2014/09/09/tzami-ths-a8hnas Προσέξετε από το σημείο 1:01:00





2015-05-17. Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

on Sunday, 17 May 2015. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-05-17.  Λαθρομετανάστευση = Ασύμμετρη Απειλή

Από 3ετίας και πλέον ο γράφων είχε αναφερθεί από τις σελίδες του περιοδικού «Επίκαιρα» (τ. 151) στη φύση και τα είδη των «Ασύμμετρων Απειλών», μεταξύ των οποίων είχε συμπεριλάβει τις Μαζικές Μετακινήσεις (ομοεθνών) ομάδων πληθυσμών από φτωχές ή υποανάπτυκτες (κυρίως ασιατικές ή αφρικανικές) κατά κανόνα χώρες, σε συγκεκριμένους (ευρωπαϊκούς) προορισμούς με σχετική ανεκτικότητα, αδράνεια διαδικασιών – μηχανισμών, ή ανοχή και απραξία σε τέτοια φαινόμενα Μετακινήσεων Πληθυσμών, αλλά και την Αθρόα ή Ομαδική σταδιακή συν τω χρόνω Λαθρομετανάστευση και Μαζική Παράνομη Μετεγκατάσταση, Κατάληψη και Παραμονή, σε άλλες περιοχές ή χώρους πρόσφορους γι’ αυτό.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

<<  1 2 [34  >>