Οι Σχέσεις Ελλάδος - Αλβανίας

Νέο βιβλίο του ΕΛΙΣΜΕ

ΜΟΛΙΣ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

 
 

Διημερίδα ΚΕΔΙΣΑ με θέμα "Ελληνοτουρκική κρίση και προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού""

 
 

Έκδοση, Βελτιωμένη και Επικαιροποιημένη

Η 3η έκδοση του βιβλίου "Τα Βαλκάνια στη Σκιά του Χθες"

του Γεώργιου Δουδούμη, μέλους του ΔΣ του ΕΛΙΣΜΕ

Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

on Thursday, 21 February 2013. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Δημήτριου Τσολακίδη Ταξίαρχου ε.α. (Σώματος Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων και Στρατολογίας)

ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Δημογραφία είναι η καταγραφή του Λαού, η στατιστική του πληθυσμού. Τον όρο αυτό μεταχειρίστηκε πρώτος στην Γαλλία ο Achille Guillard, ο οποίος κατά το 1855 έγραψε έργο με τίτλο «Στοιχεία ανθρώπινης στατιστικής ή συγκριτική δημογραφία» κι από τότε καθιερώθηκε ο όρος αυτός διεθνώς.

Ελλάδα: Η παράνομη μετανάστευση σε αριθμούς

on Tuesday, 14 April 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

 

 Η Ελλάδα, ο διαχρονικός παράδεισος της φύσης και του πνεύματος,   από την δεκαετία του 1980 και μετά άρχισε να αποτελεί προνομιακό   στόχο εποικισμού στην αρχή από τον Βορρά (Αλβανία, Βουλγαρία,   Ρουμανία κ.α.) και στην συνέχεια από την Ανατολή, με βάση ένα   μακροπρόθεσμο σχεδιασμό των παντουρκιστών* που δεν έπαψαν να   ονειρεύονται ανασύσταση της νέο – οθωμανικής αυτοκρατορίας, από την   εποχή ακόμα της σταδιακής κατάρρευσης της με την δημιουργία του   κινήματος των νεότουρκων (1908) και την πλήρη διάλυση της το 1922.

  Η πρώτη επίσημη έκφραση του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού των   νεότουρκων αποδίδεται στην δήλωση του Προέδρου της Τουρκικής   Δημοκρατίας Τουρκούτ Οζάλ (1927-1993) «Δεν χρειάζεται να κάνουμε   πόλεμο με τους Έλληνες, αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια   από  την εδώ μεριά και να τελειώνουμε μ’ αυτούς». Ο μακροπρόθεσμος   σχεδιασμός των παντουρκιστών συνεχίζεται μεθοδικά επί ολόκληρες   δεκαετίες έχοντας ήδη πετύχει σημαντικά αποτελέσματα.

  Στην Ελλάδα, κατά την απογραφή του Μαρτίου 2001 είχαν   καταγραφεί 796.713 αλλοδαποί – οι περισσότεροι από τους μισούς (52%   περίπου) ήλθαν από την γειτονική Αλβανία. Μεταξύ τους, Έλληνες της   διασποράς από την Βόρεια Ήπειρο με κοινή γλώσσα και θρησκεία, οι   οποίοι αφομοιώθηκαν εύκολα και ομαλά από την τοπική κοινωνία. Το   υπόλοιπο ποσοστό των καταγεγραμμένων το έτος 2001 αφίξεων   προέρχονταν από άλλες Βαλκανικές χώρες (Βουλγαρία, Ρουμανία,   Σερβία, Σκόπια) και την Ανατολή με τις πρώτες οργανωμένες τουρκικές «δομές» στα Μικρασιατικά παράλια.   

Από το έτος 2001 έως και το 2019 κατέφθασαν στην Ελλάδα 2.750.697καταγεγραμμένοι παράνομοι μετανάστες, όπως προκύπτει από τον αναλυτικό πίνακα που ακολουθεί, στο συντριπτικό τους ποσοστό από την Ανατολή (Πακιστάν, Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές, Συρία, Περσία, Ιράκ κ.α.) αλλά και από κάθε γωνιά του κόσμου:

Πίνακας 1 – ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΘΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ από το έτος 2001 έως και ΤΟ ΕΤΟΣ 2019 

ΕΤΟΣ ΑΦΙΞΕΩΣ

ΣΥΝΟΛΟ ΑΦΙΞΕΩΝ

Αφίξεις μέσω ΤΟΥΡΚΙΑΣ

2001

219.598

17.319

2002

58.230

13.461

2003

51.031

4.314

2004

44.987

4.215

2005

66.351

4.653

2006

95.239

22.497

2007

112.364

33.570

2008

146.337

44.610

2009

126.145

36.472

2010

132.524

53.292

2011

99.368

55.718

2012

76.878

34.043

2013

43.002

12.233

2014

77.163

45.903

2015

911.471

890.628

2016

204.820

180.645

2017

68.112

36.198

2018

93.367

61.786

2019

123.710

76.034

ΣΥΝΟΛΑ

2.750.697

1.627.591

Πίνακας: Λ. Κουμάκης – Πηγή: Ελληνική Αστυνομία . Για τα έτη 2001-2006 οι εκ Τουρκίας αφίξεις εκτιμώνται από τον συντάκτη του πίνακα με βάση την χώρα προέλευσης 

Μπορούμε συνεπώς με ασφάλεια να θεωρήσουμε πως οι πάσης φύσεως και κατηγορίας καταγεγραμμένοι παράνομοι μετανάστες που μπήκαν συνολικά στην Ελλάδα, από το 1950 έως και το 2019 ανέρχονται σε 3,5 περίπου εκατομμύρια ανθρώπους.

Είναι όμως τελείως άγνωστος ο αριθμός των μη καταγεγραμμένωνπαράνομων μεταναστών που κατέφθασαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες στην Ελλάδα και είτε παρέμειναν και βρίσκονται ακόμα στην χώρα μας, είτε έφυγαν για άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το έτος 2015 με τις άφρονες πολιτικές των «ελεύθερων δομών φιλοξενίας» της κυρίας Τασίας και των λοιπών «μάγων του ανθρωπισμού», κατέφθασαν στην Ελλάδα 911.470 καταγεγραμμένοι παράνομοι μετανάστες με επί πλέον μισό περίπου εκατομμύριο ανθρώπων που δεν κατεγράφη καθόλου – ένα σημαντικό μέρος του οποίου έφυγε χωρίς να καταγραφεί, με ένα απροσδιόριστο υπόλοιπο να παραμένει ακόμα στην Ελλάδα παράνομα.

Η παραπάνω κυρία, σαν υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής είχε δηλώσει (14 Απριλίου 2015, ΜΕGΑ) «Υπολογίζουμε να φτάσουν το πολύ τις 100.000 μέσα στο 2015». 

Το ότι μέσα στο 2015 έφθασαν 10 με 15 φορές περισσότεροι παράνομοι μετανάστες, αποδεικνύει την ανικανότητα, την αλλήθωρη ιδεοληψία και την ασχετοσύνη όχι μόνο της κυρίας αυτής, αλλά σύσσωμης της ομάδας των εμπνευστών των «ελεύθερων δομών φιλοξενίας», λες και η Ελλάδα διαθέτει την έκταση της Αμερικής ή της Αυστραλίας και έχει την πολυτέλεια παρόμοιων πολιτικών. 

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α : Την δεκαετία του 1950 το ποσοστό των μουσουλμανικών πληθυσμών που ζούσαν στην Ελλάδα δεν ξεπερνούσε το 1%του συνολικού πληθυσμού της χώρας. 

Το 2020 υπολογίζεται ότι ο αριθμός των μουσουλμάνων οι οποίοι κατέφθασαν και παραμένουν στην Ελλάδα, νομιμοποιημένοι ή όχι, αντιπροσωπεύουν το 12 – 16% του συνολικού πληθυσμού της χώρας μας – στην Τουρκία των 80 εκ. κατοίκων που ωρύεται ότι φιλοξενεί τους περισσότερους μετανάστες στον κόσμο, το ποσοστό των παράνομων μεταναστών (σχεδόν όλοι καταγεγραμμένοι και μουσουλμάνοι διαφόρων αιρέσεων) αντιπροσωπεύει μόλις το 4% έως 5%του συνολικού πληθυσμού!

Οι παράνομοι μετανάστες που καταφθάνουν επί δεκαετίες στην Ελλάδα, αποτελούν ένα μείγμα από φιλήσυχους οικογενειάρχες που ήρθαν στην φιλόξενη Ελλάδα για να αποφύγουν τον πόλεμο που χτύπησε την πόρτα τους, οικονομικούς μετανάστες που απλά ψάχνουν μια καλύτερη ζωή από εκείνη της πατρίδας τους,  στρατολογημένους από την Τουρκία νέους, επιφορτισμένους να δημιουργήσουν «πυρήνες» τόσο μέσα στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη προς μελλοντική αξιοποίηση, διωκόμενους για πολιτικά αδικήματα στις χώρες τους, διωκόμενους για ποινικά αδικήματα στις χώρες τους καθώς επίσης και διάφορα εγκληματικά στοιχεία κάθε κατηγορίας.

Όλος αυτός ο μουσουλμανικός πληθυσμός που συρρέει συστηματικά από την Τουρκία, προέρχεται από πολλές και διαφορετικές χώρες (κατά προτεραιότητα από Πακιστάν και Αφγανιστάν), έχει διαφορετικές νοοτροπίες, διαφορετικές συνήθειες, ήθη και έθιμα, ανήκει σε διαφορετικές αιρέσεις της μουσουλμανικής θρησκείας και μιλάει πολλές και διαφορετικές γλώσσες. Φυσικά και απαιτεί φαγητό, αξιοπρεπή διαμονή, ιατροφαρμακευτική φροντίδα, οικονομική βοήθεια και τόπους λατρείας των διαφορετικών αιρέσεων της θρησκείας τους!

Η οικονομική υποστήριξη που παρέχεται στην Ελλάδα από το εξωτερικό (ΟΗΕ, Ε. Ένωση) δεν θα είναι για πάντα, έτσι το μελλοντικό βάρος που επωμίζεται η Ελλάδα είναι τεράστιο και απροσδιόριστο.

Η έλλειψη δομών και η αντικειμενική αδυναμία της Ελλάδος να απορροφήσει ομαλά ένα σημαντικό, έστω, μέρος των ανθρώπων αυτών, οδηγεί αναπόφευκτα -αργά ή γρήγορα- στην συγκέντρωση τους σε υποβαθμισμένες και φτωχές αστικές περιοχές (γκέτο),  στην ανεργία, στην εγκληματικότητα, στην κάθε μορφής παραβατικότητα και στο λαθρεμπόριο των ναρκωτικών. Ήδη μεγάλες περιοχές της Αθήνας του 2020 θυμίζουν έντονα Ισλαμαμπάτ, Καμπούλ ή Μογκαντίσου όπου η ασφαλής κυκλοφορία, ιδίως τις βραδινές ώρες, αποτελεί ζητούμενο. Τι θα πρέπει λοιπόν να γίνει; 

Όσα θα πρέπει, κατά την ταπεινή γνώμη του υπογράφοντος να γίνουν, έχουν σαν αποκλειστικό στόχο την αποτελεσματική προστασία του Ελληνικού εθνικού συμφέροντος και την παράδοση της Ελλάδος στις επόμενες γενιές όπως την παρέλαβαν οι σημερινές γενιές από τις προηγούμενες: αυθεντική, αλώβητη και ισχυρή.

1)   Η Ελλάδα έχει -πρώτα από όλα- υποχρέωση να επιμορφώσει πειστικά όλους τους παράνομους μετανάστες στις δικές τους γλώσσες, πως ήρθαν παράνομα και παραμένουν στην Ελλάδα με την δική τους θέληση, πως είναι υποχρεωμένοι να σέβονται και να αποδέχονται τα πολιτικά, κοινωνικά και θρησκευτικά έθιμα της χώρας που τους φιλοξενεί, πως οι ίδιοι είναι υποχρεωμένοι να σέβονται την θρησκεία, τα ήθη και έθιμα των Ελλήνων και όχι οι Έλληνες τα δικά τους. Πως προκειμένου να γίνουν μέλη της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να μάθουν την ελληνική γλώσσα. Πως θα πρέπει να ανακαλύψουν τον διαχρονικό Ελληνικό πολιτισμό που μελετάει ολόκληρος ο μορφωμένος πλανήτης εδώ και πολλούς αιώνες. Αν όλα αυτά δεν τους είναι αρεστά, μπορούν να επιστρέψουν άμεσα στις πατρίδες τους και μάλιστα με χρηματική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2)   Να κλείσει ερμητικά τα χερσαία και τα θαλάσσια σύνορα της, όπως ακριβώς έχουν κάνει όλες σχεδόν οι Ευρωπαϊκές χώρες υπολογίζοντας το δικό τους εθνικό συμφέρον. Η Ελλάδα πρέπει να πάψει επιτέλους να αποτελεί τόπο εποικισμού οποιουδήποτε το επιδιώξει, χωρίς κανένα απολύτως κανόνα, χωρίς καμιά απολύτως υποχρέωση.

3)   Να δημιουργήσει ένα απομονωμένο, καινούργιο κέντρο καταγραφής, ταυτοποίησης, ιατρικής εξέτασης και άμεσης εξέτασης των αιτήσεων ασύλου τις οποίες άρχισε να δέχεται και πάλι η Ελλάδα μετά από ένα αισχρό εκβιασμό της Σουηδής Επιτρόπου Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον. Το νέο κέντρο θα μπορούσε να είναι η Γυάρος (το 2011 αποχαρακτηρίστηκε από «ιστορικός τόπος») που ήδη διαθέτει στοιχειώδεις δομές φιλοξενίας τουλάχιστον 10.000 ανθρώπων. 

4)   Η άμεση και σύμφωνα με την ισχύουσα Ευρωπαϊκή νομοθεσία, διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου σημαίνει κατά πάσα βεβαιότηταπως αυτοί που πραγματικά δικαιούνται άσυλο είναι μόλις το 5 έως 15% των παράνομων μεταναστών που βρίσκονται ή έρχονται στην Ελλάδα και συνεπώς όλοι οι υπόλοιποι πρέπει οπωσδήποτε να επιστραφούν είτε στην Τουρκία, είτε στις χώρες τους.

5)   Η πιστή εφαρμογή μια τέτοιας πολιτικής θα αποτελέσει το καλύτερο δυνατό αποτρεπτικό κίνητρο σε όσους ενδεχομένως σκεφτούν στο μέλλον να καταφθάσουν παράνομα στην Ελλάδα, όπως έκαναν μερικά εκατομμύρια άνθρωποι πριν από αυτούς, εκμεταλλευόμενοι την πολιτική κάποιων δήθεν «ανθρωπιστών». 

Στην Ελλάδα, εφ΄ όσον δεν υπάρξουν πολύ δραστικά μέτρα αποτροπής του διαρκούς εποικισμού, αναμένεται το αργότερο μέχρι το έτος 2050, οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί να ξεπεράσουν το 30% του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδος, έναντι μόλις 1% που ήταν το 1950, αλλοιώνοντας μέσα σε ένα μόνο αιώνα, ραγδαία και καταλυτικά, την κοινωνική συνοχή της Ελληνικής κοινωνίας. 

Θα το επιτρέψουμε ή θα τιμωρήσουμε με την ψήφο μας πολύ σκληρά όσους αποπειραθούν να αφήσουν και πάλι απροστάτευτη την Ελλάδα;

* Παντουρκισμός και τουρκική πολιτική απέναντι στον ελληνισμό περιγράφονται στο διαχρονικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» που είναι διαθέσιμο εντελώς δωρεάν τόσο στην 5η Ελληνική έκδοση (2020) όσο και στην 3η Αγγλική έκδοση (2019) από την Βιβλιοθήκη του InternationalHellenicAssociation. Η δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση του 2020 περιλαμβάνει επικαιροποιημένη βιβλιογραφία εκατοντάδων πηγών σε Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Τουρκικά βιβλία.

https://professors-phds.com

πηγή   https://analyst.gr/2020/04/12/ellada-i-paranomi-metanasteysi-se-arithmous/

Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε στην Κομισιόν να δώσει δικαίωμα αίτησης ασύλου στις αφίξεις Μαρτίου

on Monday, 06 April 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Πηγή: thepressproject.gr

 

Στην αποκάλυψη της δέσμευσης της κυβέρνησης να επιτρέψει επιτέλους στους ανθρώπους που πέρασαν τα σύνορα από την 1η Μαρτίου και έπειτα να καταθέσουν αίτηση χορήγησης ασύλου -την οποία είχε αναστείλει με πράξη νομοθετικού περιεχομένου για έναν μήνα- ανακοίνωσε η ίδια η αρμόδια επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον, παρουσία των υπουργών Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότη Μηταράκη, και του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, παρότι μέχρι στιγμής η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει σε σχετική ανακοίνωση.

Σε τηλεδιάσκεψη για την κατάσταση στα ελληνικά σύνορα συμμετείχαν την Πέμπτη ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και Νότης Μηταράκης αντίστοιχα, παρουσία της επίτροπου Εσωτερικών Υποθέσεων Ίλβα Γιόχανσον, του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προώθηση του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής, Μαργαρίτη Σχοινά και της υφυπουργού Ευρωπαϊκών και Εξωτερικών Υποθέσεων της προεδρεύουσας Κροατίας Τερέτζια Γκρας εκ μέρους του Συμβουλίου. Συμμετείχαν επίσης ο εκτελεστικός διευθυντής της Frontex Φαμπρίς Λεζερί και ο επικεφαλής του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA) Μάικλ Φλάχερτι.

Κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης, όπου αναλύθηκε η «άμεση» ανταπόκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην κρίση των ελληνοτουρκικών συνόρων, η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων αναφέρθηκε σε «ανακοίνωση» της ελληνικής κυβέρνησης για την τύχη των ανθρώπων που πέρασαν τα ελληνικά σύνορα μέσα στον Μάρτιο, οι οποίοι με κυβερνητική απόφαση δεν είχαν δικαίωμα να αιτηθούν ασύλου όλο τον προηγούμενο μήνα.

«Λοιπόν, αυτό με το οποίο θα ήθελα να κλείσω, το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό αυτό το διάστημα, είναι επίσης ότι πρέπει οι άνθρωποι να έχουν το δικαίωμα να αιτηθούν ασύλου. Καλωσορίζω θερμά την ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης που μου είπε γι’ αυτό μόλις τώρα, ότι οι νέες αφίξεις που ήρθαν εντός του Μαρτίου θα έχουν το δικαίωμα να αιτηθούν ασύλου. Είναι πολύ, πολύ σημαντικό. Αυτές τις εποχές, είναι σημαντικό να στεκόμαστε στις αξίες μας και τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως είπα και στην αρχή της ομιλίας μου» ανέφερε συγκεκριμένα η Γιόχανσον.

Σχετική αναφορά κάνει και το δημοσίευμα του Αθηναϊκού Πρακτορείου, αναφέροντας πως «Τόσο η κ. Γιόχανσον όσο και άλλοι ομιλητές καλωσόρισαν την ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης σύμφωνα με την οποία οι νέες αφίξεις του Μαρτίου θα έχουν το δικαίωμα αίτησης ασύλου».

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί πως καμία τέτοια επίσημη ενημέρωση δεν έχει γίνει από την ελληνική κυβέρνηση, ενώ μόλις την Τρίτη, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης δήλωσε πως «για τεχνικούς λόγους αυτοί που φτάνουν από σήμερα δεν θα μπορέσουν για κάποιο διάστημα να υποβάλουν αίτημα ασύλου, γιατί τα γραφεία ασύλου είναι κλειστά λόγω κορωνοϊού».

Την ίδια ώρα, δημοσιογραφικές πληροφορίες περιγράφουν τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης με ένα νέο νομοσχέδιο για τη διαδικασία ασύλου, με διατάξεις προβληματικές, τόσο ως προς τη σκοπιμότητα, όσο και προς την αποτελεσματικότητα και τη νομιμότητά τους, όπως αναφέρει αποκλειστικό δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών. Σύμφωνα με αυτό, η κυβέρνηση σχεδιάζει την απόρριψη των αιτήσεων ασύλου που προέρχονται από ανθρώπους που έχουν ζήσει σε τρίτη χώρα για περισσότερο από δύο μήνες χωρίς να έχουν υποστεί δίωξη, την κατάργηση της προσωπικής συνέντευξης λόγω έλλειψης διερμηνείας σε μη επίσημη γλώσσα της χώρας καταγωγής, τη συρρίκνωση της νομικής βοήθειας στο δεύτερο βαθμό εξέτασης, καθώς και την παράταση της κράτησης. Διαβάστε περισσότερα στο δημοσίευμα της εφημερίδας.

Κατά την τοποθέτησή της, η Γιόχανσον αναφέρθηκε και στην οικονομική βοήθεια των 700 εκατομμυρίων ευρώ, σημειώνοντας ότι υπάρχουν αμέσως διαθέσιμα 350 εκατ. ευρώ για δυνατότητα υποδοχής στην ενδοχώρα, ενοικίαση στέγης, επίδομα, για 31 καταυλισμούς για την οικογενειακή προστασία, υπηρεσίες στην περιοχή Καρά Τεπέ στη Λέσβο, για πρόγραμμα ευάλωτων στέγης σε ξενοδοχεία.

Αναλυτικά, αναφορικά με τα 350 εκατ. ευρώ που είναι άμεσα διαθέσιμα, ανέφερε:

  • Περί τα 190 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των δομών υποδοχής στην ενδοχώρα και συγκεκριμένα ενοικιαζόμενα καταλύματα 25.000 κλίνων και βοήθεια σε μετρητά για 90.000 μετανάστες, μέσω του UNHCR.
  • Περί τα 100 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των δομών υποδοχής στην ενδοχώρα και συγκεκριμένα 31 κέντρων προσφύγων όπου η διαχείριση και οι υπηρεσίες παρέχονται από τον ΔΟΜ.
  • Περί τα 25 εκατ. ευρώ για υποστήριξη σε βασικές δραστηριότητες προστασίας για οικογένειες και παιδιά, παροχή υπηρεσιών στην περιοχή Καρά Τεπέ στη Λέσβο υπό την αιγίδα του UNHCR.
  • Περί τα 35 εκατ. ευρώ για την προσωρινή στέγαση σε ξενοδοχεία για τη μεταφορά των ευάλωτων ανθρώπων από τα κέντρα προσφύγων.

Ακόμη, για τα επιπλέον 350 εκατ. ευρώ:

  • Τα 220 εκατ. ευρώ για την κατασκευή πέντε νέων ΚΥΤ πολλαπλών χρήσεων στα ελληνικά νησιά κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους, για να προσφέρουν πολύ πιο επαρκείς υπηρεσίες με βάση τα πρότυπα διαμονής.
  • Τα 10 εκατ. ευρώ για τις εκούσιες επιστροφές και τη βοήθεια επανένταξης.
  • Τα 50 εκατ. ευρώ για την εξυπηρέτηση των νέων κέντρων προσφύγων και ειδών έκτακτης ανάγκης, τρόφιμα, μεταφορές, πρόσθετο προσωπικό ιατρικών ομάδων καθώς και αυξημένη υποστήριξη στην ελληνική υπηρεσία ασύλου.
  • Τα 50 εκατ. ευρώ για την κάλυψη του κόστους εγκατάστασης και λειτουργίας των συνοριοφυλάκων και των αστυνομικών στα εξωτερικά σύνορα της Ελλάδας και της Βουλγαρίας (ISF Border & VISA).
  • Τα 10 εκατ. ευρώ για την ευρωπαϊκή συνοριακή και ακτοφυλακή Frontex
  • Τα 10 εκατομμύρια ευρώ στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο EASO για την ανάπτυξη εμπειρογνωμόνων στην Ελλάδα.

Επίσης, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αναφέρθηκε στις ελλείψεις που υπάρχουν στους προσφυγικούς καταυλισμούς και στον κίνδυνο να υπάρξει τεράστια ανθρωπιστική κρίση αν υπάρξει προσβολή από τον κορονοϊό, τόσο για τους πρόσφυγες που ζουν εκτός ΕΕ, αλλά και στα ελληνικά νησιά σε απαράδεκτες συνθήκες.

Μίλησε ακόμη για την μετεγκατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων, διευκρινίζοντας ότι 8 κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να υποδεχθούν 1600 άτομα και η πρώτη μετεγκατάσταση θα γίνει αυτή ή την επόμενη εβδομάδα, απαντώντας στα ερωτήματα ευρωβουλευτών για το χρονοδιάγραμμα της μετεγκατάστασης των ασυνόδευτων ανηλίκων.

Σημειώνεται ακόμη ότι η Επίτροπος τάχθηκε υπέρ του να αξιολογείται η δουλειά που παρέχουν οι μετανάστες, γιατροί ή εθελοντές σε όλη την Ευρώπη οι οποίοι κινητοποιήθηκαν για να βοηθήσουν τα κράτη που τους φιλοξενούν και πρόσθεσε ότι θα κάνει διαβούλευση με συνδικάτα, εργοδότες για τη δυνατότητα συμβολής των μεταναστών που είναι ευάλωτοι στην αγορά εργασίας, για το πώς θα συμβάλουν στην ανάκαμψη της οικονομίας.

Άμεση μεταφορά των ευάλωτων μεταναστών και προσφύγων από τους καταυλισμούς

Αξίζει να σημειωθεί πως η Ευρωπαία Επίτροπος Γιόχανσον, παραχώρησε σχετικά με την κατάσταση του προσφυγικού στην Ελλάδα συνέντευξη στη γερμανική Deutsche Welle, καλώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση να κάνει τα πάντα για να αποτρέψει ένα ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού στους προσφυγικούς καταυλισμούς.

Κατά τη συνέντευξή της, η Γιόχανσον υποστήριξε ότι η Κομισιόν συνεργάζεται με τις ελληνικές αρχές για ένα σχέδιο άμεσης αντίδρασης, ώστε «άμεσα να μεταφερθούν τα πιο ευάλωτα άτομα από τους καταυλισμούς σε ξενοδοχεία ή διαμερίσματα, και να μην επηρρεαστούν σε περίπτωση που ο κορονοϊός εμφανιστεί εντός των δομών», ενώ αναφέρθηκε και στην παροχή ιατρικού εξοπλισμού, ιατρικού προσωπικού και άλλων μέσων που θα διατεθούν άμεσα στις ελληνικές αρχές και στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης και την UNHCR.

Σε ερώτηση για το εάν η Ελλάδα είναι υπεύθυνη για την κατάσταση, η Γιόχανσον απάντησε:

«Φυσικά, η ελληνική κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την κατάσταση στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούν να δράσουν μόνοι. Εμείς πρέπει να δείξουμε αλληλεγγύη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέχει πολλά χρήματα και υλικές ενισχύσεις στους ανθρώπους στο πεδίο που βοηθούν, εργάζονται νύχτα και μέρα για να τους βοηθήσουν. Εμείς πρέπει ακόμα να δεσμεύσουμε ΜΚΟ και τον ΟΗΕ να τους βοηθήσουν. Οι ελληνικές αρχές και η ελληνική κυβέρνηση είναι υπεύθυνοι, αλλά εμείς όλοι είμαστε υπεύθυνοι να δείξουμε πρακτική αλληλεγγύη απέναντι στην Ελλάδα και τους μετανάστες σε αυτούς τους υπεράριθμους καταυλισμούς τώρα αμέσως».

Πηγή: thepressproject.gr

 

Οι (άγνωστες) αποικίες των Γερμανών στο Αζερμπαϊτζάν

on Monday, 05 October 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Από Euronews

Οι (άγνωστες) αποικίες των Γερμανών στο Αζερμπαϊτζάν

  

Από Euronews  •  ανανεώθηκε πριν: 27/04/2015

Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

To Χέλεντορφ ήταν η πρώτη γερμανική αποικία στο Αζερμπαϊτζάν και η πρώτη Αζέρικη πόλη που δημιουργήθηκε από αλλοδαπούς, το μακρινό 1819. Αργότερα μετονομάστηκε σε Κχανλάρ, αλλά τώρα είναι γνωστό ως Γκόιγκολ και φέρει την ανεξίτηλη σφραγίδα 122 χρόνων γερμανικής πολιτιστικής επιρροής.

Οι Γερμανοί άποικοι έφτασαν για πρώτη φορά στο Αζερμπαϊτζάν το 1818. Διακόσιες οικογένειες ήρθαν στην υπάρχουσα πόλη του Ελισάβετπολ, που τώρα ονομάζεται Γκαντζά. Το Χέλεντορφ ιδρύθηκε ένα χρόνο αργότερα από περίπου 120 οικογένειες. Το 1918 πάνω από 6.000 Γερμανοί είχαν μεταφερθεί για διάφορους λόγους στην περιοχή του Καυκάσου, σε οκτώ συνολικά αποικίες που δημιουργήθηκαν εκεί.

«Οι Γερμανοί που έφτασαν εδώ στις αρχές του 19ου αιώνα ήρθαν από την Βυρτεμβέργη, εξαιτίας της φτώχειας στην χώρα τους και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης, του πολέμου και της έλλειψης θέσεων εργασίας. Την ίδια περίοδο η ρωσική κυβέρνηση ήθελε να αυξήσει τον αριθμό των χριστιανών στην περιοχή», εξηγεί η Σερζίν Χουμπάτοβα, επικεφαλής του Γραφείου Πολιτισμού και Τουρισμού της περιοχής.

Πλέον δεν υπάρχουν Γερμανοί στο Γκοϊγκολ. Ο τελευταίος ονομαζόταν Βίκτορ Κλάιν και έφυγε από την ζωή το 2007 σε ηλικία 72 ετών.

Ο φίλος του, Φικρέτ Ισμαίλοφ, μας ξενάγησε στο σπίτι του, το οποίο είχε χτιστεί από τον πατέρα του Βίκτορ. Στην κάμερα του euronews δόθηκε ειδική άδεια να περιηγηθεί στο τελευταίο αυτό γερμανικό σπίτι στην πόλη, το οποίο σύντομα θα μετατραπεί σε μουσείο.

Η είσοδος σε αυτό το σπίτι είναι ένα ταξίδι στον χρόνο. Ο Βίκτορ Κλάιν ήταν τεχνικός ραδιοφώνου. Πέρα από τα Γερμανικά, μπορούσε να μιλήσει Αζέρικα και Ρώσικα. Ο ίδιος είχε αφομοιώσει πολλές διαφορετικές κουλτούρες και ουσιαστικά αποτελούσε ένα αμάλγαμά τους.

«Εγώ και ο Βίκτορ συναντηθήκαμε για πρώτη φορά το 1951, σε μία κατασκήνωση. Από το 1951 μέχρι και τον θάνατό του ήμασταν φίλοι, επισκεπτόμασταν ο ένας τον άλλον, ήμασταν πολύ κοντά», θυμάται.

Το 1941, μετά την επίθεση των Ναζί κατά της Σοβιετικής Ένωσης, η Μόσχα εξέδωσε διάταγμα με το οποίο εξορίστηκαν οι Γερμανοί από τον Καύκασο. Όμως η οικογένεια του Βίκτορ παρέμεινε, αλλά ήταν μια εξαίρεση.

Σε μόλις μία εβδομάδα περίπου 200.000 Γερμανοί απελάθηκαν από τον Καύκασο προς την Κεντρική Ασία και την Σιβηρία. Πάνω από 22.000 έπρεπε να εγκαταλείψουν το Αζερμπαϊτζάν και να εξοριστούν. Ήταν ένα πλήγμα για μια κοινότητα που είχε διαδραματίσει τόσο σημαντικό ρόλο στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή της περιοχής.

Ο Φικρέτ εξηγεί: «Ο πατέρας του Βίκτορ ήταν ένας ανώτερος Πολωνός γιατρός, ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Εκείνη την εποχή υπήρξε μια απόφαση ότι τα μεικτά ζευγάρια δεν θα απελαθούν. Για αυτόν τον λόγο, τους άφησαν να μείνουν».

Ο Βίκτορ όπως και πολλοί άλλοι Γερμανοί της πόλης λάτρευαν να παράγουν σπιτικό κρασί. Αυτό το πάθος ήταν αρκετά διαδεδομένο στο Γκοϊγκολ. Ακόμα και σήμερα ένας επισκέπτης έχει την ευκαιρία να γευθεί τοπικά παραγόμενο κρασί.

Ο οίνος είναι μέρος της κληρονομιάς των Γερμανών Αποίκων. Το 1860 δημιούργησαν το πρώτο οινοποιείο του Αζερμπαϊτζάν, φυσικά στο Γκοϊγκολ. Η εταιρεία που δημιουργήθηκε από τα αδέρφια Φόρερ και Χούμελ παρήγαγε περίπου το 60% του οίνου της περιοχής ως το τέλος του 19ου αιώνα. Σήμερα παραμένει ένα από τα πιο παραγωγικά οινοποιεία της χώρας. Το εργοστάσιο συνέχισε να λειτουργεί κατά τη σοβιετική περίοδο, παρήγαγε κονιάκ και οινοπνευματώδη ποτά που πωλούνταν στη ρωσική αγορά και στην Ευρώπη.

Οι Γερμανοί άφησαν επίσης το στίγμα τους σε σχέση με την αρχιτεκτονική και την πολεοδομία.

Η πρώτη Λουθηρανική εκκλησία του Αζερμπαϊτζάν χτίστηκε στο Γκοϊγκολ το 1857. Σήμερα είναι μουσείο. Περπατώντας γύρω από το κέντρο της πόλης, ο επισκέπτης συναντά πάνω από 300 γερμανικά σπίτια κατά μήκος των, κατά βάση πέντε, κύριων δρόμων. Όλοι αυτοί οι δρόμοι είναι ευθείες, σε αντίθεση με την παλιότερη αρχιτεκτονική που υπήρχε.

«Υπάρχουν πράγματα που μάθαμε από αυτούς και πράγματα που έμαθαν από εμάς. Το 1822 αυτό το είδος της κατασκευής ήταν κάτι εξαιρετικά μεγάλο,» λέει ο Φικρέτ, ο οποίος ήταν αρχιτέκτονας. «Εκείνη την εποχή οι δρόμοι στις πόλεις του Αζερμπαϊτζάν ήταν κυρτοί».

Οι Γερμανοί ήταν μια ενεργή και καλά ενσωματωμένη κοινότητα στο Αζερμπαϊτζάν. Η κληρονομιά τους έχει γίνει μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.

 

ΠΗΓΗ:https://gr.euronews.com/2015/04/27/german-footprints-in-the-caucasus

Προς ένα νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο

on Wednesday, 09 September 2020. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Της Δρος Εβίτας Διονυσίου, Διδάκτωρ Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου/ Ευρωπαϊκού Δικαίου. Είναι Καθηγήτρια Ευρωπαϊκού Δικαίου στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας και Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο.

Προς ένα νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο: το ακανθώδες ζήτημα της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών

 

Δρ. Εβίτα Διονυσίου*

 

Εισαγωγή

 

Το 2015, η Ευρωπαϊκή Ένωση ήρθε αντιμέτωπη με μία πρωτοφανή μεταναστευτική/ προσφυγική κρίση. Οι μαζικές εισροές έφεραν στην επιφάνεια τις αδυναμίες των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με τη διαχείριση των εξωτερικών της συνόρων, τη μετανάστευση και το άσυλο και κατέδειξαν την ανάγκη για μία φιλόδοξη αναμόρφωσή τους.

Υπό αυτή τη λογική, η νέα Επιτροπή -υπό την προεδρία της Ursula von der Leyen- υποσχέθηκε μια ουσιαστική αναθεώρηση των πολιτικών ασύλου και μετανάστευσης[1]. Ειδικότερα, στις 29 Ιανουαρίου 2020, δημοσιοποίησε το νέο πρόγραμμα εργασίας, θέτοντας συγκεκριμένες προτεραιότητες. Στο πλαίσιο της πέμπτης προτεραιότητας («Προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής μας»), η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να υποβάλει πρόταση για ένα νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο (εφεξής «νέο Σύμφωνο»)[2].

Έκτοτε, η δημοσιοποίηση της σχετικής πρότασης έχει αναβληθεί αρκετές φορές, μεταξύ άλλων, λόγω της κρίσης που επέφερε η πανδημία COVID-19: η συμφωνία για το σχέδιο ανάκαμψης για την αντιμετώπιση της κρίσης που επέφερε η πανδημία, σε συνδυασμό με το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο για την περίοδο 2021-2027, κατέστη πρώτη προτεραιότητα, θέτοντας –προσωρινά- σε δεύτερη μοίρα το μεταναστευτικό/ προσφυγικό ζήτημα.

Η Επιτροπή, λοιπόν, βρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής ευκαιρίας να παρουσιάσει ένα φιλόδοξο νέο Σύμφωνο, που θα περιλαμβάνει –μεταξύ άλλων- έναν μηχανισμό που θα διασφαλίζει τη γνήσια αλληλεγγύη και τον πραγματικό επιμερισμό των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ανταποκριθεί στην ιστορική αυτή πρόκληση;

 

Το περιεχόμενο του νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο

 

Επί του παρόντος, οι πληροφορίες για το περιεχόμενο του νέου Συμφώνου παραμένουν συγκεχυμένες. Ωστόσο, στο προαναφερθέν πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής, γίνεται αναφορά σε μία «ολιστική προσέγγιση, στην οποία θα αναγνωρίζεται η άρρηκτη σύνδεση των εσωτερικών με τις εξωτερικές πτυχές της μετανάστευσης»[3]. Εκφράζεται, επίσης, η πρόθεση δημιουργίας ενός πιο ανθεκτικού, ανθρώπινου και αποτελεσματικού συστήματος μετανάστευσης και ασύλου, το οποίο θα ενισχύει την εμπιστοσύνη στο Χώρο Schengen[4].

Πέραν των ανωτέρω, σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο της Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά (αρμόδιο για την προώθηση του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής), το νέο Σύμφωνο θα εδράζεται στους ακόλουθουςτρεις πυλώνες:

  • τη σύναψη συμφωνιών συνεργασίας με τις χώρες προέλευσης και τράνζιτ,
  • την κοινή, ισχυρή διαχείριση των εξωτερικών συνόρων[5],
  • τον επιμερισμό των βαρών μεταξύ των κρατών μελών[6].

Επομένως, έχει ήδη εκφραστεί εκ μέρους του Αντιπροέδρου της Επιτροπής, η πρόθεση να κινηθεί το νέο Σύμφωνο προς την κατεύθυνση του επιμερισμού των βαρών μεταξύ των κρατών μελών.

Ωστόσο, κρίνοντας από ορισμένα έγγραφα που έχουν διαρρεύσει από τα τέλη του 2019, ελλοχεύει ο κίνδυνος να καταλήξει η Επιτροπή στην πρόταση ενός αποδυναμωμένου και λιγότερο φιλόδοξο νέου Συμφώνου, στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών (δεδομένου ότι εξακολουθούν να υφίστανται  σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών επί ορισμένων κρίσιμων ζητημάτων- όπως η αναθεώρηση του Δουβλίνου και ο μηχανισμός αλληλεγγύης, που συνιστούν αλληλένδετα ζητήματα)[7].

 

Το υπάρχον έλλειμμα αλληλεγγύης

 

Σύμφωνα με το άρθρο 80 ΣΛΕΕ, οι πολιτικές σχετικά με τους ελέγχους στα σύνορα, το άσυλο και τη μετανάστευση πρέπει να διέπονται από την αρχή της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών, μεταξύ άλλων και στο οικονομικό επίπεδο. Η νομική υποχρέωση για αλληλεγγύη επαναλαμβάνεται και στο άρθρο 67(2) ΣΛΕΕ, όπου τονίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αναπτύσσει κοινή πολιτική στους τομείς του ασύλου, της μετανάστευσης και του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων, η οποία εδράζεται στην αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών.

Η απρόσκοπτη λειτουργία του Χώρου Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης προϋποθέτει ένα πολύ υψηλό επίπεδο αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν απαντάται στην πράξη, όπως αποδείχθηκε περίτρανα με την μεταναστευτική/ προσφυγική κρίση του 2015-2016.

Σημειώνεται ότι ένα από τα βασικά εργαλεία της ενωσιακής πολτικής για το άσυλο, ο Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 604/2013 (Κανονισμός Δουβλίνο III)[8] έχει δεχτεί δριμεία κριτική, με το αιτιολογικό ότι οδηγεί σε ασύμμετρη κατανομή των βαρών μεταξύ των κρατών μελών. Ο εν λόγω Κανονισμός θεσπίζει  κριτήρια και μηχανισμούς για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης διεθνούς προστασίας που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ή από απάτριδα. Η κύρια στόχευση των ρυθμίσεων είναι να αποτραπεί το λεγόμενοrefugees in orbit”[9]. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, ο Κανονισμός ορίζει ότι, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνει την αίτηση ο υπήκοος τρίτου κράτους, αρμόδιο για την εξέτασή της είναι ένα μόνο κράτος μέλος. Ο εν λόγω Κανονισμός έχει επικριθεί ευρέως, με το αιτιολογικό ότι παγιδεύει τους υπηκόους των τρίτων κρατών στις χώρες πρώτης υποδοχής, οδηγώντας σε δυσανάλογη επιβάρυνση των τελευταίων[10].

Εγείρεται, επομένως, το εύλογο αίτημα για αντιμετώπιση αυτής της ασύμμετρης κατανομής των βαρών μεταξύ των κρατών μελών, μέσω της αναθεώρησης των οικείων πολιτικών προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της αλληλεγγύης και της διασφάλισης του δίκαιου επιμερισμού των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών.

Ωστόσο, το εγχείρημα της ενίσχυσης της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής των ευθυνών έχει αποδειχτεί ακανθώδες, καθώς μεταξύ των κρατών μελών υφίστανται σημαντικές αποκλίσεις. Για παράδειγμα, οι χώρες της πρώτης γραμμής –μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα- λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να δεχτούν μετανάστες/ πρόσφυγες.  Γι’ αυτό το λόγο, οι χώρες αυτές θεωρούν κρίσιμο το στοιχείο της έμπρακτης αλληλεγγύης και ζητούν έναν μηχανισμό υποχρεωτικής μετεγκατάστασης των αιτούντων άσυλο σε όλα τα κράτη μέλη. Η Γερμανία –η οποία ανήκει στις χώρες προορισμού- υποστηρίζει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και τη δίκαιη κατανομή των ευθυνών[11], αν και όλα δείχνουν ότι προσανατολίζεται προς την επιλογή της «ευέλικτης αλληλεγγύης». Στην αντίθετη πλευρά, βρίσκονται οι χώρες του Visegrád (Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία) οι οποίες είναι κατηγορηματικά αρνητικές στον επιμερισμό των βαρών. Είναι, επομένως, προφανής η ανάγκη εξεύρεσης μιας συμβιβαστικής λύσης, προκειμένου να μπορέσει να προχωρήσει η πρόταση για το νέο Σύμφωνο.

 

Η προσέγγιση της «υποχρεωτικής ευέλικτης αλληλεγγύης»

 

Στο πλαίσιο ενός συμβιβασμού, για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών, η Επιτροπή ενδέχεται να καταλήξει στην επιλογή της λεγόμενης «υποχρεωτικής ευέλικτης αλληλεγγύης».

Ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής χρησιμοποίησε το μεταφορικό σχήμα των «καλαθιών αλληλεγγύης», προκειμένου να περιγράψει την ως άνω προσέγγιση[12]. Στην περίπτωση της «υποχρεωτικής ευέλικτης αλληλεγγύης», η συνεισφορά θα είναι υποχρεωτική για όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει διαφοροποίηση ως προς τη φύση της συνεισφοράς. Για παράδειγμα, ορισμένα κράτη μέλη μπορεί να συνεισφέρουν με την παροχή οικονομικών πόρων, γεμίζοντας ένα καλάθι. Άλλα κράτη μέλη μπορεί να παρέχουν επιχειρησιακή υποστήριξη (για παράδειγμα, στον έλεγχο των συνόρων ή στις επιχειρήσεις επιστροφής), ή να συνεισφέρουν σε άλλο καλάθι, για παράδειγμα, φιλοξενώντας τους αιτούντες άσυλο. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, όλα τα κράτη μέλη θα είναι υποχρεωμένα να συνεισφέρουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Αν και οι λεπτομέρειες μιας πιθανής τέτοιας προσέγγισης δεν είναι γνωστές, εγείρονται ορισμένα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητά της. Για παράδειγμα, οι χώρες πρώτης υποδοχής –μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα- μπορεί να απορρίψουν μία τέτοια πρόταση, φοβούμενες ότι ο εθελοντικός χαρακτήρας της μετεγκατάστασης δε θα ανταποκριθεί στις ανάγκες τους[13].

Σε κάθε περίπτωση, τίθεται το εξής ερώτημα: πώς ένα σύστημα «καλαθιών» -στο οποίο τα κράτη μέλη θα έχουν την ευχέρεια να επιλέξουν τον τρόπο συνεισφοράς τους- θα μπορέσει να οδηγήσει στην αποτελεσματική διαχείριση τυχόν αυξημένων εισροών στο μέλλον; Υπό αυτή την οπτική, καθίσταται αναγκαίο ένα δίχτυ ασφαλείας (υπό τη μορφή, για παράδειγμα, της δέσμευσης των κρατών μελών να ενισχύουν άμεσα τη συνδρομή τους, σε περίπτωση σημαντικής αύξησης των μεταναστευτικών/ προσφυγικών εισροών)[14].

 

Η ανάγκη για μία φιλόδοξη πρόταση εκ μέρους της Επιτροπής

 

Είναι προφανές ότι η αναμόρφωση των ενωσιακών πολιτικών ασύλου και μετανάστευσης δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, δίχως συμβιβασμούς. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το νέο Σύμφωνο θα πρέπει να διασφαλίζει τη γνήσια αλληλεγγύη και το δίκαιο επιμερισμό των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών.

Προς τούτο, η Επιτροπή θα πρέπει να επιδείξει το αναγκαίο σθένος και να υποβάλει μία πρόταση η οποία θα υποστηρίζει την αρχή της αλληλεγγύης, όπως αυτή κατοχυρώνεται από τις Συνθήκες[15].

Αρχικά, για να καταστεί αποτελεσματικό το νέο Σύμφωνο, θα πρέπει να διασφαλίζεται ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της αλληλεγγύης: τα κράτη μέλη που αρνούνται να συμμορφώνονται με τους μηχανισμούς αλληλεγγύης θα πρέπει να υφίστανται κυρώσεις (οικονομικής ή άλλης μορφής).

Όσον αφορά στην προσέγγιση της «ευέλικτης αλληλεγγύης», ενδεχομένως ένας βαθμός ευελιξίας να καταστεί αναγκαίος, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίσει ότι η συνεισφορά κάθε κράτους μέλους θα είναι ανάλογη των αναγκών και –κυρίως- ότι θα υλοποιείται στην πράξη.

Περαιτέρω, αν, εν τέλει, επιλεγεί η προσέγγιση της «ευέλικτης αλληλεγγύης», θα πρέπει να λειτουργεί συνδυαστικά με μία αναδιανομή των αιτούντων άσυλο σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν ολίγοις, όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να δέχονται ένα ποσοστό αιτούντων άσυλο, συμπληρώνοντας τη συνεισφορά τους με άλλα μέσα (οικονομικούς πόρους, επιχειρησιακή υποστήριξη κ.λπ.).

 

 

 

Συμπεράσματα

 

Το μεταναστευτικό/ προσφυγικό ζήτημα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει η τρέχουσα γερμανική προεδρία[16] (μαζί με τη διαχείριση της πανδημίας COVID-19 και την επίτευξη συμφωνίας για τον προϋπολογισμό της Ένωσης). Η ασταθής κατάσταση στα σύνορα και στα νησιά της Ελλάδας καταδεικνύει με τρόπο εμφατικό την ανάγκη για τολμηρές αλλαγές, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι δυνατόν να επιτευχθεί συμφωνία των κρατών μελών για την αναμόρφωση των πολιτικών ασύλου και μετανάστευσης, δίχως συμβιβασμούς; Όχι, δεν είναι. Οι αποκλίνουσες θέσεις μεταξύ των κρατών μελών επί ορισμένων κρίσιμων ζητημάτων καθιστούν αναγκαία την εύρεση συμβιβαστικών λύσεων. Οι όποιοι συμβιβασμοί, όμως, δε θα πρέπει να καταλήξουν στην υπονόμευση του στόχου της γνήσιας αλληλεγγύης και του δίκαιου επιμερισμού των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών.

Εν κατακλείδι, η Επιτροπή βρίσκεται ενώπιον μιας ιστορικής ευκαιρίας να υποβάλει μία πρόταση, η οποία θα οδηγήσει σε περαιτέρω εμβάθυνση στους ευαίσθητους τομείς της μετανάστευσης και του ασύλου, στη βάση μιας γνήσιας αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Η ευκαιρία αυτή δεν πρέπει να χαθεί. Διότι, απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις, όπως αυτή του μεταναστευτικού/ προσφυγικού ζητήματος, η απάντηση είναι: «περισσότερη Ευρώπη».

 

* Η κα. Εβίτα Διονυσίου είναι Διδάκτωρ Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου/ Ευρωπαϊκού Δικαίου. Είναι Καθηγήτρια Ευρωπαϊκού Δικαίου στη Σχολή Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας και Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο.

 



[1] Βλέπεvon der Leyen, U. (2019), Political Guidelines for the next European Commission 2019-2024, Brussels: European Commission, p. 15. Διαθέσιμο στο: https://ec.europa.eu/commission/sites/beta-political/files/political-guidelines-next-commission_en.pdf (προσπελάστηκε στις 31.8.2020).

[2] Βλέπε Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2020), Πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2020: Μία Ένωση που επιδιώκει περισσότερα, Βρυξέλλες, 29.1.2020, COM(2020) 37 final.

[3] Ibid, σ. 9-10.

[4] Ibid, σ. 10.

[5] Σημαντικό ρόλο, εν προκειμένω, αναμένεται να διαδραματίσει η ενισχυμένη Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή.

[6] Βλέπε, μεταξύ άλλων,τη συνέντευξη του Αντιπροέδρου της Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά στο euronews, στις 21 Μαΐου 2020. Διαθέσιμη στο: https://gr.euronews.com/2020/05/20/margaritis-sxoinas-etoimazoume-to-neo-simfono-gia-ti-metanastefsi-kai-to-asilo(προσπελάστηκε στις 31.8.2020).

[7] Βλέπε, για παράδειγμα,Statewatch (2020a), Letter to Commissioners Margaritis Schinas and Ylva Johansson, London; Statewatch (2020b), Non-paper on the Reform of the Common European Asylum System in the Perspective of an EU Migration and Asylum Policy, London; Council of the European Union (2019), Policies and Tools to Enhance Readmission Cooperation, Presidency Discussion Paper, 13190/19, Brussels; Statewatch (2019), Food for Thought: Outline for Reorienting the Common European Asylum System, London.

Από την άλλη μεριά, τα κράτη μέλη δείχνουν να συμφωνούν σε ζητήματα όπως η εντατικοποίηση των επιστροφών και η ενίσχυση της προστασίας των εξωτερικών συνόρων (θέματα που βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα της Επιτροπής).

[8] Ο Κανονισμός (EE) αριθ. 604/2013 (Κανονισμός Δουβλίνο III) αντικατέστησε τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 343/2003 (Κανονισμός Δουβλίνο II).

[9] Με τον refugees in orbit”, περιγράφεται η περίπτωση κατά την οποία ένας οικονομικός μετανάστης, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το άσυλο, υποβάλλει διαδοχικές αιτήσεις ασύλου σε κράτη μέλη, παρατείνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την παραμονή του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

[10] Υπενθυμίζεται, ωστόσο, ότι το σύστημα του Δουβλίνου δε σχεδιάστηκε ως μηχανισμός επιμερισμού των βαρών.

[11] Είναι χαρακτηριστικό ότι η Καγκελάριος της Γερμανίας Angela Merkel έχει κατ’ επανάληψη τονίσει ότι οι χώρες της πρώτης γραμμής –και, ιδίως, η Ελλάδα και η Ιταλία- δεν πρέπει να αφεθούν μόνες τους στη διαχείριση του μεταναστευτικού/ προσφυγικού ζητήματος.

[12] Βλέπε, για παράδειγμα, Euronews (2020), Μ. Σχοινάς: το Δουβλίνο πέθανε και πέθανε οριστικά. Διαθέσιμο στο: https://gr.euronews.com/2020/01/16/schoinas-proteraiotita-neo-symfwno-metanastefsi-asylo (προσπελάστηκε στις 31.8.2020).

[13] Neidhardt, Α.-Η. and O. Sundberg Diez (2020), The Upcoming New Pact on Migration and Asylum: Will it Be Up to the Challenge?, European Policy Centre, Discussion Paper: European Migration and Diversity Programme, 29.4.2020, p. 7.

[14] Ibid.

[15] Η ερμηνεία του άρθρου 80 ΣΛΕΕ έχει υπάρξει αντικείμενο έντονων ακαδημαϊκών συζητήσεων. Βλέπε, για παράδειγμα,Küçük, E. (2016), “The Principle of Solidarity and Fairness in Sharing Responsibility: More than Window Dressing?”, European Law Journal, Volume 22, Issue 4, pp. 448- 469; De Bruycker, P. (2019), “Towards a new European Consensus on Migration and Asylum” in De Bruycker, P., De Somer, M. and J.-L. De Brouwer (eds.), From Tampere 20 to Tampere 2.0: Towards a new European Consensus on Migration, Brussels: European Policy Centre, p.151.

[16] Η γερμανική προεδρία ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2020.

<<  1 2 3 4 [5