Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

TA ‘’EΥΑΓΓΕΛΙΚΑ’’

on Thursday, 02 January 2014. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Του Ευαγγέλου Γριβάκου, Αντγου ε.α., Νομικού

TA ‘’EΥΑΓΓΕΛΙΚΑ’’

Στο λυκαυγές του 20ου αιώνα – αρχές Νοεμβρίου του 1901 -  η Αθήνα  συγκλονίστηκε από πολυήμερες και αιματηρές ταραχές οι οποίες έμειναν στην Ιστορία με την ονομασία «Ευαγγελικά» (ή «Ευαγγελιακά») και  ξέσπασαν όταν η  εφημερίδα «Ακρόπολις» άρχισε  να δημοσιεύει περικοπές των  Ιερών Ευαγγελίων μεταφρασμένες στην δημοτική γλώσσα από τον Αλέξανδρο Πάλλη.

Διαβάστε όλο το κείμενο ΕΔΩ!

O ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

on Tuesday, 17 December 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ευάγγελος Γριβάκος, Αντιστράτηγος ε.α-νομικός, με την ευκαιρία συμπληρώσεως 72 ετών από τον θάνατο του.

O  ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

Οι απαρχές και το πέρας μιας λαμπρής στρατιωτικής σταδιοδρομίας. Ο Ιωάννης Μεταξάς γεννήθηκε το 1871 στην Ιθάκη και εξήλθε από την Σχολή Ευελπίδων το 1890, ως Ανθυπολοχαγός του Μηχανικού. Ελαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, μετείχε και των δύο βαλκανικών πολέμων στο επιτελείο του Αρχιστρατήγου Διαδόχου Κωνσταντίνου και, υπό την ιδιότητά του αυτή, υπέγραψε  μαζί με τον Βίκτωρα Δούσμανη, το Πρωτόκολλο Παραδόσεως της Θεσσαλονίκης από τον Ταξίν Πασά, την 26η Οκτωβρίου 1912.

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το άρθρο.

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΟΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Tuesday, 26 November 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Αντιναύαρχος Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΙΟΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού για την επαναφορά του ανδριάντα του Θεμιστοκλή στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Επισημαίνεται ότι το προφορικό σχετικό αίτημά μου προς τον Α/ΓΕΝ Αντιναύαρχο Ε. Αποστολάκη Π.Ν. και η αιτιολόγηση αυτού, έγινε ευθέως κατανοητή και αποδεκτή, οι δε ενέργειες μεταφοράς του ανδριάντος υπήρξαν άμεσες. Ευχαριστώ επίσης τον Διοικητή της Σ.Ν.Δ. Υποναύαρχο Ι. Μαϊστρο Π.Ν., για την ανάλογη κατανόηση και προθυμία του.
Για την ιστορία, ο ανδριάντας του Θεμιστοκλή φιλοτεχνήθηκε από τον καλλιτέχνη Κο Χ. Λαζαράκη και τοποθετήθηκε επισήμως στην Σ.Ν.Δ., τον Μάρτιο του 2006, προκειμένου να καλύψει, σε συμβολικό επίπεδο, ένα ιστορικό κενό τουλάχιστον 2500 ετών, δεδομένου ότι οι υπόλοιποι ανδριάντες και προτομές της Σ.Ν.Δ., καλύπτουν την περίοδο από το 1821 και εντεύθεν.  Σκοπός της επιλογής του Θεμιστοκλή, ιδρυτού της στρατηγικής της θαλασσίας ισχύος, νικητού της ναυμαχίας της Σαλαμίνος, υπευθύνου για την μετατροπή των Αθηνών σε ναυτική υπερδύναμη και προσωπικότητος διεθνούς εμβέλειας, ήταν και είναι η καθημερινή επαφή και γαλούχηση των αυριανών ηγητόρων του Π.Ν. με κατάλληλο πρότυπο. Θεωρείται βέβαιο ότι εάν η Ιστορία άλλων κρατών περιείχε ανάλογη προσωπικότητα, οι αντίστοιχες Σ.Ν.Δ. θα τον τιμούσαν πολλαπλώς και θα εκμεταλλεύοντο την διεθνή του λάμψη για διπλωματικούς λόγους καθώς και για λόγους προβολής.
Ατυχώς περί τα τέλη του 2008 και για λόγους ανεξήγητους έως σήμερα, διεκόπη η καθημερινή οπτική επαφή των Ναυτικών Δοκίμων με τον Θεμιστοκλή, διότι ο ανδριάντας μεταφέρθηκε στην γειτονική υπηρεσία της Ναυτικής Διοικήσεως Αιγαίου (ΝΔΑ). Ουδέποτε εδόθη ικανοποιητική ορθολογική ερμηνεία (επίσημη ή ανεπίσημη) δικαιολογούσα την εν λόγω ενέργεια. Αναφέρω χαρακτηριστικά ότι σε σχετική επερώτηση στην Βουλή των Ελλήνων (25 – ΦΕΒ – 2009), ο τότε ΥΕΘΑ (προφανώς με εισήγηση της τότε φυσικής ηγεσίας του Π.Ν.) απαντούσε ότι η μετακίνηση του ανδριάντα αποσκοπούσε στο να είναι ορατός από τα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορικά πλοία της ακτής Ξαβερίου (δικαιολογία ψευδής, διότι ο ανδριάντας στην νέα του θέση έστρεφε τα νώτα του προς την κατεύθυνση αυτή) και επίσης στο να είναι ορατός από τους Ναυτικούς Δοκίμους κατά την επιβίβαση και αποβίβασή τους σε εκπαιδευτικούς πλόες (δικαιολογία αφελής, διότι στην Σ.Ν.Δ. τον αντίκρυζαν καθημερινά, ενώ οι πλόες πραγματοποιούντο λίγες φορές ετησίως).
Ευτυχώς μετά από την εύστοχη παρέμβαση της σημερινής ηγεσίας του Π.Ν.,  ο Θεμιστοκλής επέστρεψε στην οικία του και έλαβε την αρμόζουσα θέση ανάμεσα στους ζωντανούς συνεχιστές των ναυτικών μας παραδόσεων. Ελπίζω η μεταθανάτια περιπέτεια του μεγάλου Έλληνος προγόνου μας να τελειώνει εδώ και να μην πέσει ξανά θύμα ατυχών επιλογών ή «ρωμαίϊκων», μικρόψυχων μεθοδεύσεων. Εύχομαι τέλος η Σ.Ν.Δ. να αποτελέσει, στο εξής,  το επίκεντρο του επετειακού εορτασμού της διεθνούς σημασίας και ενδιαφέροντος ναυμαχίας της Σαλαμίνος, με ανάλογη προβολή και διπλωματική εκμετάλλευση.

Από την Λωζάννη στο παρόν

on Saturday, 02 November 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Δρ Μελέτης Μελετόπουλος, Πηγή το περιοδικό 'Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ'

Από την Λωζάννη στο παρόν

Το 1923 είχε μόλις τελειώσει μία δεκαετής ελληνοτουρκική τιτανομαχία, που μετέβαλε την αχανή Οθωμανική Αυτοκρατορία σε ένα μεσαίου μεγέθους κράτος της Μέσης Ανατολής και την μικροσκοπική Ελλάδα σε μία επίσης μεσαίου μεγέθους χώρα των Βαλκανίων. Είχε προηγηθεί το 1921 η διέλευση του Σαγγάριου από τον Ελληνικό στρατό, καί τότε φάνηκε ότι ήταν πολύ κοντά η ολοκληρωτική εξάλειψη του τουρκικού ποράγοντος από την παγκοσμία ιστορία και η άρση του 1453. Ακολούθησε το δραματικό 1922, όταν χάθηκε το μικρασιατικό σκέλος του Ελληνισμού, με εκατομμύρια θύματα και πρόσφυγες. Τελικά, η ισορροπία επιτεύχθηκε στις ασιατικές όχθες του Αιγαίου, όπου σταμάτησαν οι κεμαλικές ορδές μπροστά στην θάλασσα.

Διαβάστε ΕΔΩ! όλο το κείμενο.

26 Οκτωβρίου 1912. Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

on Monday, 28 October 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Επιμέλεια, Ευριπίδης Μπίλλης, Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

26 Οκτωβρίου 1912.  Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

26 Οκτωβρίου 1912.  Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

Α. Φωτογραφίες
Β. Το χρονικό της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τον Ελληνικό στρατό σύμφωνα με τον Βρετανό ανταποκριτή των TIMES Κρόφορντ Πράις (26 Οκτωβρίου 1912)    (Υπό Κρόφορντ Πράις, ειδικού απεσταλμένου εφημερίδος «Times»)
Γ. ΧΡΟΝΙΚΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Δ. Το πρωτόκολλο της παράδοσης

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο!

Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 1940 ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ

on Friday, 25 October 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Δημήτρης Μπάκας, Αντγος ε.α.

Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 1940 ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ

 « Μόνο ένα λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλον κανένα,
  μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του εικοσιένα»
                   Κωστής Παλαμάς 1940

Ζούσε τις μεγάλες εκείνες μέρες ο εθνικός ποιητής, ο βάρδος της φυλής μας και όταν τον ρώτησαν, πως θα μπορούσαν να αντισταθούν σε δυο αυτοκρατορίες είπε τον  παραπάνω σοφό λόγο. Και ΕΚΕΙΝΟΙ ήπιαν από το άκρατο κρασί της ομόνοιας. Μέθυσαν, ενθουσιάσθηκαν εκστατικά και φώναξαν με μια στεντόρεια φωνή το αθάνατο ΟΧΙ.
Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο.

 

Η ασύγκριτη ομορφιά της ελληνικής γλώσσας

on Tuesday, 22 October 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Επιμέλεια Π. Γιαννακόπουλος, Ταξίαρχος ε.α.

Η ασύγκριτη ομορφιά της ελληνικής γλώσσας

Η ασύγκριτη ομορφιά της ελληνικής γλώσσας και το  μεγαλείον που ακτινοβολεί ανά τους αιώνες στους λαούς της οικουμένης

«Ει θεοί διαλέγονται, την των Ελλήνων γλώττη χρώνται»
 (Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός)

Διαβάστε ΕΔΩ! την σεναριακή προαποτύπωση

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ: Η ΑΝΔΡΑΓΩΓΙΑ

on Friday, 04 October 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Δημήτρης Μπάκας, Αντγος Ε.Α.

Η   ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ:   Η  ΑΝΔΡΑΓΩΓΙΑ

Κύριο χαρακτηριστικό της εποχής μας η απέραντη πολυπλοκότητα. Η κοινωνία μας έχει «μαζικό» χαραχτήρα. Η δημοκρατία από τη φύση της είναι πολύπλοκο πολίτευμα με σύνθετες σχέσεις και απαιτήσεις. Οι πηγές πληροφοριών άπειρες. Η διάδοσή τους ακαριαία. Η προσέγγιση της αλήθειας είναι σχεδόν αδύνατη. Και οι  ειδικοί ακόμη, δεν  μπορούν να περιγράψουν με σαφήνεια και ακρίβεια το όλο μιας κατάστασης. Νομίζουμε ότι αντιλαμβανόμαστε τα θέματα, αλλά αυτό συνήθως είναι μια πλάνη. Το άτομο, ονομαστικά ελεύθερο, πρακτικά είναι δέσμιο των ανεξάντλητων επιλογών. Αισθάνεται  απομονωμένο , παρά το ότι ζει σε μεγάλους ανθρώπινους σχηματισμούς. Η αίσθηση του χρόνου έχει αλλάξει, τα θέλουμε όλα «εδώ και τώρα». Η ωρίμαση άγνωστη.  Η αβεβαιότητα είναι, ουσιαστικά η μόνη βεβαιότητα ! Πλήρης σύγχυση και ανημποριά. Οι «σωτήρες» που αναζητούμε, τη μια στιγμή, μετατρέπονται γρήγορα σε  επάρατους  «δαίμονες».

Διαβάστε ΕΔΩ! ολόκληρο το κείμενο.

Η μονοπολιτισμικότητα της Αρχαίας Ελλάδος και του Βυζαντίου

on Tuesday, 01 October 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Ενδιαφέρον άρθρο της Κυρίας ΑΡΒΕΛΕΡ

Η μονοπολιτισμικότητα της Αρχαίας Ελλάδος και του Βυζαντίου

Το Βυζάντιο, είπε, ήταν μεν πολυεθνικό, αλλά μονοπολιτισμικό, είχε μόνο τον ελληνικό πολιτισμό. Έτσι η διαπρεπής βυζαντινολόγος μάς έδωσε και το μυστικό της επιβιώσεως ενός κράτους επί 1100 χρόνια. Τα μονοπολιτισμικά κράτη έχουν μέλλον, τα πολυπολιτισμικά διαλύονται είτε ειρηνικά είτε με τη βία των όπλων. Θυμηθείτε την περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας, παρατηρήστε τα διαλυτικά φαινόμενα στα Σκόπια (μουσουλμάνοι Αλβανοί κατά Χριστιανών Σλάβων), ακόμη και στο Βέλγιο (οι Ολλανδόφωνοι Φλαμανδοί θέλουν να αποσχισθούν από τους γαλλόφωνους Βαλλόνους).

Μπορεί μία κοινωνία σήμερα να αντέξει ένα συγκεκριμένο -όχι απεριόριστο- αριθμό μεταναστών από άλλες χώρες, αλλά πρέπει να τους ενσωματώνει σε ένα και μοναδικό πολιτιστικό πρότυπο. Ο μονοπολιτισμός σώζει τις κοινωνίες, διατηρεί τις ισορροπίες και απομακρύνει τη διάσπαση και την γκετοποίηση.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν διδασκόμαστε από την Ιστορία. Αντί να θαυμάζουμε το μονοπολιτισμικό Βυζάντιο (Ρωμανία) έχουμε διδαχθεί από ξενόφερτες προπαγάνδες και από θορυβώδεις μειοψηφίες να υμνούμε την πολυπολιτισμικότητα. Κάποιοι θέλουν να μεταφέρουν άκριτα στη χώρα μας πρότυπα κοινωνιών που δεν έχουν καμμία σχέση με την ιστορία μας, την ψυχοσύνθεσή μας, τις κοινωνικές ανάγκες μας.

Το πολυπολιτισμικό πρότυπο δοκιμάσθηκε στις ΗΠΑ που είναι εξ ολοκλήρου χώρα μεταναστών. Στην Ευρώπη οι σοβαρές χώρες καταπολεμούν την πολυπολιτισμικότητα και μιλούν για ένα και μοναδικό πολιτιστικό πρότυπο που οφείλουν όλοι να ακολουθούν. Απόρροια της πολυπολιτισμικής ψυχώσεως στην ελλάδα είναι και η αδράνεια των ελληνικών αρχών κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια έναντι του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης. Όποιος μιλούσε δημοσίως κατά του αλόγιστου και ανεξέλεγκτου αριθμού λαθρομεταναστών κινδύνευε να δεχθεί τα γνωστά κοσμητικά επίθετα που χρησιμοποιούν οι δήθεν προοδευτικοί. Ευτυχώς τα πράγματα αλλάζουν και σ' αυτό συντελεί και η
συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορεί για άλλα θέματα να έχουμε παράπονα από την Ε.Ε., όμως στο θέμα των λαθρομεταναστών μάς βοηθεί εμπράκτως. Η αστυνομική δύναμη ΦΡΟΝΤΕΞ της Ε.Ε. περιπολεί με πλοία και ελικόπτερα στα θαλάσσια σύνορά μας προς την Τουρκία και όπως μαθαίνουμε από τη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 12-6-2010 ήδη μειώθηκε κατά 70% η λαθραία είσοδος ασιατών μεταναστών, τους οποίους έστελναν οι Τούρκοι δουλέμποροι.

Αν δεν υπήρχε η ΦΡΟΝΤΕΞ και η πολιτική βούληση της Ευρ. Ενώσεως, θα πελαγοδρομούσαμε ακόμη σε ιδεολογικές συζητήσεις περί «ανοικτών συνόρων» και πολυπολιτισμικών παραδείσων. Σε όλη την Ευρώπη καταρρέει η ιδεολογία της πολυπολιτισμικότητας. Οι λαοί τονώνουν την εθνική συνείδηση και θέτουν όρια στον αριθμό των μεταναστών που μπορούν να αντέξουν. Όταν σε μία χώρα οι κυβερνώντες δεν λαμβάνουν μέτρα υπέρ της μονοπολιτισμικής κοινωνίας τότε διογκώνεται η Ακροδεξιά. Το είδαμε στις Ολλανδικές εκλογές του Ιουνίου.

Όποιοι ειλικρινά δεν θέλουν να αφήσουν τη λύση των προβλημάτων σε ακραία πολιτικά κινήματα θα πρέπει να ωθήσουν τα κόμματα εξουσίας, κεντροδεξιά και κεντροαριστερά , να λάβουν καίρια μέτρα κατά των πολυπολιτισμικών μύθων. Ο ρατσισμός δεν κερδίζει έδαφος όταν προστατεύουμε τις εθνικές και θρησκευτικές αξίες της πλειοψηφίας του λαού μας. Αντιθέτως κερδίζει έδαφος όταν αγνοούμε τα δικαιώματα των πολλών στο όνομα ενός κίβδηλου ανθρωπισμού που αφήνει την Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι και οδηγεί σε αύξηση της εγκληματικότητας και σε διάλυση του κοινωνικού ιστού. Ως Ορθόδοξος Χριστιανός αντιτίθεμαι στα δύο άκρα. Και στον φυλετισμό-ρατσισμό, αλλά και στους πολυπολιτισμικούς και εθνομηδενιστικούς μύθους. Η ελληνική κοινωνία οφείλει να σταματήσει την κίνηση του εκκρεμούς από το ένα στο άλλο άκρο και να χαράξει τη μέση οδό της Αριστοτελικής λογικής. Ούτε μπορούμε να γίνουμε φρούριο με κλειστές πόρτες ούτε να μετατραπούμε σε παράδεισο του κάθε λαθρομετανάστη και δουλεμπόρου.

Η μονοπολιτισμικότητα της Αρχαίας Ελλάδος και του Βυζαντίου διέσωσαν τη συνέχεια του Ελληνισμού.
Έχουμε χρέος απέναντι στους νέους μας να συνεχίσουμε αυτή την πορεία, αυτόν τον πολιτισμό. Η ελληνορθόδοξη ταυτότητα μας διδάσκει κατανόηση και ανεκτικότητα προς τους άλλους πολιτισμούς. Όχι όμως εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων και της ιστορικής μας αυτοσυνειδησίας. Ας διδάξουμε λοιπόν στα παιδιά μας την ελληνορθόδοξη παράδοση και την Ιστορία του Έθνους μας και ας αξιοποιήσουμε την ευρωπαϊκή βοήθεια για τον περιορισμό της λαθρομεταναστεύσεως.

Το έπος της 28ης Οκτωβρίου 1940

on Sunday, 22 September 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Υποναύαρχος ε.α. Π.Ν. Σωτήριος Γεωργιάδης

Το έπος της 28ης Οκτωβρίου 1940
Με την ευκαιρία της επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, παρατίθεται η αξιόλογη ιστορική αναδρομή του Υποναυάρχου ε.α. Σωτηρίου Γεωργιάδη Π.Ν. για την εν λόγω περίοδο, η οποία εμπεριέχει σημαντικά στοιχεία, μέσω των οποίων αναδεικνύεται η ουσιώδης Ελληνική συμβολή στην Συμμαχική Νίκη, η οποία στις μέρες μας έχει παραμεληθεί και αποσιωπηθεί.
Διαβάστε ΕΔΩ! την ιστορική αναδρομή.

Ιστορική Επιστολή 25 Αυγούστου 1922

on Friday, 07 June 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

ΔΙΑΘΕΣΗ ΑΠΟ ΓΡ. ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ, ΝΑΥΑΡΧΟ Π. Ν. ε.α. ΕΠΙΤΙΜΟ ΑΡΧΗΓΟ ΣΤΟΛΟΥ

Ιστορική Επιστολή 25 Αυγούστου 1922

Ο Σμύρνης Χρυσόστομος προς Ελευθέριο Βενιζέλο

 

Αγαπητέ φίλε και αδελφέ κ. Ελευθέριε Βενιζέλε …

 

Ολόκληρη η ιστορική επιστολή ΕΔΩ!

Ισλαμ

on Thursday, 06 June 2013. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Υποστράτηγος ε.α. Σπυρίδων Κουρκούμπας

Ισλαμ

 ΕΙΣΑΓΩΓΗ

     [ Ισλάμ (το) [άκλ.] 1. ΘΡΗΣΚ. η μονοθεϊστική θρησκεία που δίδαξε ο Μωάμεθ, η οποία αναγνωρίζει ως θεό τον Αλλάχ με ιερό βιβλίο το Κοράνιο ΣΥΝ. Μουσουλμανισμός 2. ο πολιτισμός των εθνών που ασπάστηκαν τη θρησκεία του Μωάμεθ 3. ο μουσουλμανικός κόσμος: η αντιπαράθεση του με τη Δύση.    (Λεξικό Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη Καθηγητή της Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών) ].

      Η λέξη Ισλάμ προϋπήρχε στον Αραβικό κόσμο της Μέκκας , προ της επικρατήσεως της θρησκείας του Μωάμεθ, και σήμαινε τη συμφωνία ,τη συνθήκη, το λόγο τιμής για το κλείσιμο μιας υποθέσεως. Ο Μωάμεθ έδωσε με το κήρυγμά του νέο περιεχόμενο και δύναμη στον παλιό όρο και χρησιμοποίησε αυτόν για να δηλώσει την υπαρξιακή υπακοή των πιστών στον Αλλάχ (Θεό).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ!

Η τέχνη  στην  Ελληνική  Επανάσταση  του  1821

on Friday, 27 March 2020. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

ΜΑΡΙΑ ΟΥΖΟΥΝΟΓΛΟΥ

 
"Το  κρυφό  σχολειό". Ν. Γύζης
Η  Ελληνική Επανάσταση κατά της  Οθωμανικής  αυτοκρατορίας  κηρύσσεται  στις  25 Μαρτίου 1821 από τον Παλαιών Πατρών  Γερμανό σε  ιδιαίτερα δυσχερείς  συνθήκες, κυρίως έπειτα  από  τις  πολύ  σκληρές  αποφάσεις    της  Ιερής  Συμμαχίας  μετά  το  Συνέδριο  της  Βιέννης  το 1815.   Πολιτικά,  καμιά  μεγάλη  δύναμη δεν ήθελε  την εξέγερση των Ελλήνων  γιατί θα  ενίσχυε  τις  κοινωνικές εξεγέρσεις   στην  Ευρώπη που εκείνη την  εποχή  ήταν σε έξαρση.  Μετά,  η  κάθε  χώρα  είχε  συμφέροντα  στην ύπαρξη της  Οθωμανικής  Αυτοκρατορίας,  παρόμοια συμφέροντα  με  τα  σημερινά, γεωγραφικά και οικονομικά.  Ο  πνευματικός  κόσμος της Ευρώπης  όμως είχε  διαποτίσει   τους  λαούς με τον  αρχαιοελληνικό  πολιτισμό  που  διδάσκονταν   στα  Πανεπιστήμια  και  επέφερε  μια  γενική  και  ισχυρή  διάθεση   συστράτευση  με  τους  εξεγερμένους Έλληνες.  Στρατολογήθηκαν οικειοθελώς  πολλοί  φοιτητές  και  παλιοί  στρατιώτες.  Έλληνες του  εξωτερικού και  φιλέλληνες με  εράνους  έστελναν   χρήματα,  τρόφιμα και όπλα.  Πέρα από αυτό, και  οι άνθρωποι της τέχνης (κυρίως  μέσα  από την ζωγραφική  και  την ποίηση) ενίσχυαν  το  φιλελληνικό   πνεύμα. Από  καιρό,  πολλοί  φιλέλληνες  που θαύμαζαν  την  κλασική  αρχαιότητα επισκέπτονταν  την  τουρκοκρατούμενη  Ελλάδα.   Αρχαιόφιλοι αλλά  και   αρχαιοκάπηλοι,  συγγραφείς και καλλιτέχνες  ποθούσαν   να θαυμάσουν  τα αρχαία μνημεία, να πατήσουν την γη των αρχαίων Ελλήνων σοφών.   Ζωγράφιζαν  ερείπια   με  διάχυτη τη δόξα της αρχαίας Ελλάδας. Ο αριθμός   των  έργων αυτού του αιώνα εντυπωσιάζει! Το γνωστότερο μοτίβο ήταν η Ακρόπολη.  Ως  τότε,  το  αρχαίο  πνεύμα   επισκίαζε    την  πραγματικότητα  των  σύγχρονων  Ελλήνων.  Αδυνατούσαν να εκτιμήσουν οτιδήποτε στην Ελλάδα που δεν αφορά την αρχαιότητα. 
 
"Οι  Τούρκοι, θεωρούντες  εαυτούς  κύριους  της  χώρας, υποβάλλουν τους  Έλληνας εις  απόλυτον  τυραννίαν…  Η  αμάθεια  και   η  έλλειψη  κάθε  ενδιαφέροντος  επροξένησαν  εις  τας  αρχαιότητας  περισσότερας  βλάβας  παρά  η  επίδρασις  του  χρόνου. Δια να  μην  κοπιάσουν  δια  τη  μεταφορά  υλικού  από  τα  λατομεία, καταστρέφουν  λαμπρά  μνημεία  της  αρχαιότητος  και  μεταχειρίζονται  κομμάτια  των  δια  την  κατασκευήν  αθλίων σπιτιών.  Είδα  τα  ερείπια  ενός  ναού  με  υπέροχον  αρχιτεκτονικήν, όγκου  γρανίτου, μάρμαρα πολύτιμα, ανάγλυφα  και  κοσμήματα  λεπτότατα, να  χρησιμοποιούνται δια  να  κατασκευαστή  ένα  πρόχωμα και  να  διοχετευθή  αλλού  το  νερό του  αυλακιού  ενός  μύλου…  Ένα  άγαλμα, που  δεν  ήτο  δυνατόν  να  μετατοπισθή, κατεστράφη  από  τους  φανατικούς  οπαδούς  του  Κορανίου, που  προγράφει κάθε  ανθρώπινον  ομοίωμα. Τέλος, εις  ένα  εργαστήριο είδα  έναν  κατασκευαστή  τάφων  να  καταγίνεται  να  εξαλείψη από  αρχαία  μάρμαρα  τας  επιγραφάς δια  να  τα  χρησιμοποιήση ως  τύμβον  κάποιου απόγονου  του  Μωάμεθ.."  γράφει  στα  "Γράμματα  περί  Μορέως" το  1797  ο  γάλλος  ζωγράφος, αρχιτέκτονας και  χαράκτης  Antoine  Laurent  Castellan (1772- 1838).
Έργο του  Edward Dodwell
 
Ο Edward Dodwell  είναι από τους   ελάχιστους που κατέγραψε ζωγραφικά   την τότε καθημερινότητα.   Με  τον  καιρό  όμως,  άρχισε  να  τους  ξενίζει  η  δυστυχία  των  υπόδουλων  Ελλήνων  σε  σχέση  με  την  παλιά  τους  δόξα  και  ένιωσαν  υποχρέωση  τους  να  τους  βοηθήσουν. Καταλάβαιναν   ότι οι τέχνες και η φιλοσοφία  της Ελλάδας  ήταν  η  βάση του Ευρωπαϊκού  τους  πολιτισμού.  Εξάλλου  στην  Ευρώπη  είχε  προηγηθεί και ο  Διαφωτισμός.
 
Έργο του Edward Dodwell

 
 
 
Έργο του Edward Dodwell
  
Τόμας Φίλιπς  Λόρδος Βύρων
Τα διάχυτα συναισθήματα υπέρ της Ελλάδας πριν το 1820 κλιμακώθηκαν χάρη στην προσωπικότητα και το έργο του Άγγλου ποιητή λόρδου Βύρωνα όπου περιόδευσε στην Ελλάδα από το 1809 ως το 1811. Επιστρέφοντας στην Αγγλία με το χειρόγραφο των στίχων του «Child Harold» επιβάλλει την σύγχρονη πραγματικότητα στην φαντασία και την συνείδηση της Ευρώπης.  Σε αυτό αναφέρεται στο ταξίδι του στην μυθική Ήπειρο.  Πληροφορεί  πως: «Πέντε χιλιάδες Σουλιώτες, ανάμεσα από τα βράχια και το κάστρο πάνω στο Σούλι, αντιστάθηκαν σε 30.000 Αλβανούς για 18 ολόκληρα χρόνια. Το φρούριο τελικά πάρθηκε από δωροδοκία» καταλήγοντας πως  «Σε αυτόν τον αγώνα κατορθώθηκαν ηρωικές πράξεις αντάξιες των καλύτερων  ημερών  της  Ελλάδας». Στο ποίημα  του  ύμνησε την φύση της Ηπείρου με τα βουνά και τους ποταμούς της, όπως και την αδούλωτη ψυχή και την παλικαριά των Ελλήνων. Ξεκινά το ποίημα του από την διαμονή του στους Δελφούς λέγοντας:
«Μούσα! Που στην Ελλάδα θαρρούσαν πως είσαι από ουράνια γενιά,
Μούσα, πλασμένη η μυθολογούμενη κατά του ραψωδού την πεθυμιά…
Και στέκω με λύπη στον Δελφικό από πολύ καιρό ερημικό βωμό,
Όπου εξόν από μιαν υπότονη πηγή το παν είναι βουβό.»
 Ακόμη  λίγοι στίχοι  του  από  την Γ΄ Ραψωδία του Δον Ζουάν που έγραψε στις ακτές του Σουλίου:
«Πάνω στους βράχους του Σουλίου και επά στης Πάργας την ακτή
Ζούν ακόμα απόγονοι, από μια τέτοια μεγάλη φυλή,
που μόνο μανάδες Δώριδες  έχουν γεννήσει
και  ίσως εκεί κάποιος σπόρος έχει βλαστήσει
που πάει ίσια στο αίμα των απογόνων του Ηρακλή».
Και στον Ύμνο για την Ελλάδα γράφει: « Αρχαία πατρίδα των ελευθέρων ψυχών, φωτισμένη Ελλάδα, τιμή της ανθρωπότητας το ξαναγέννημα σου! Με θερμές ζητωκραυγές αποδέχονται η γη και ο ουρανός, με καινούρια δόξα τα παιδιά σου λάμπουν όπως οι γενναίοι πρόγονοι τους και από συμπάθεια πάλι για εσένα κάθε ευγενική και ζεστή καρδιά..»
Η Ελλάδα του Βύρωνα ήταν ζωντανή.
Η αρχαία ιστορία εξάπτει την φαντασία, ενώ οι σφαγές  της  Χίου  και  η  καταστροφή  των  Ψαρών  όπως  και  η δραματική  πολιορκία  του  Μεσολογγίου  αλλά  και η προσφυγιά προκαλούν την συμπόνια.  Αυτός  ο πόλεμος, κατά  την έκφραση  της  εποχής,  ήταν  ένας  πόλεμος  του  σταυρού  ενάντια  της  ημισελήνου. Ένας  θρησκευτικός  πόλεμος  που  άγγιζε  την  καρδιά  της  χριστιανικής  Ευρώπης. Αυτό  ενισχύθηκε  ακόμη    με  τον  απαγχονισμό  του  Πατριάρχη  Γρηγορίου ‘Ε  και  όλης  της  Ιεράς  Συνόδου.
Μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 1821, η Ελληνική Επανάσταση έχει επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα. Μόλις μαθεύτηκε στην Ευρώπη, πολλοί ήθελαν να συμμετάσχουν στον Ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα.  Από  όλες  τις  κοινωνικές  τάξεις.  Από ρομαντικοί ως και τυχοδιώκτες. Μέσα  σε  αυτούς  που  έρχονταν  στον  ξεσηκωμένο  Ελληνισμό  ήταν  και  πράκτορες  ξένων  δυνάμεων.
Ο φιλελληνισμός ήταν πάνω από όλα  ένα ευρύ λαϊκό κίνημα που συγκινούσε το ίδιο όλες τις τάξεις της Ευρωπαϊκής κοινωνίας. Ανάμεσα τους και άνθρωποι του πνεύματος έγραψαν υποστηρικτικά για την Ελλάδα όπως ο ρομαντικός Γάλλος  ποιητής  Αλφόνσος  Λαμαρτίνος ( 1790   -1869) , ο Βίκτωρ Ουγκώ κ.α.   
Ο Τζοακίνο Ροσσίνι συνθέτει μια όπερα με θέμα την πολιορκία της Κορίνθου που παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο Παρίσι στις 9 Οκτωβρίου του 1826 στα γαλλικά.  Οι Γάλλοι υμνούν την ναυμαχία του Ναβαρίνου! O  συνθέτης Κωνσταντίνος Νικολόπουλος, μαθητής του Francois Joseph Fetis   και  φίλος και συνεργάτης του Αδαμάντιου Κοραή,συνέθετε κομμάτια στρατευμένα στην  προετοιμασία της Ελληνικής Επανάστασης. Αργότερα ο Μάντζαρος θα μελοποιήσει  τον θούριο του Ρήγα Βελενστινλή αλλά και τον "Ύμνον εις την ελευθερίαν" του Διονύσιου Σολωμού. Την Ελληνική Επανάσταση θα την τραγουδήσουν αργότερα ως όπερα με τα έργα του Παύλου Καρρέρ που ήταν κυρίως οι όπερες "Μάρκος Μπότσαρης", "Δέσπω η ηρωίς του Σουλίου¨και "Κυρά Φροσύνη και ο Αλή Πασάς"..
Ο  Λουδοβίκος Ά,  πατέρας του   Όθωνα   που  αργότερα  θα  γινόταν  ο  βασιλιάς  της  Ελλάδας,  με  το  ξεκίνημα  της  Επανάστασης  στέλνει στην Ελλάδα τον Βαυαρό ζωγράφο Πίτερ φον Ες (Peter  Von Hess)  να  απεικονίσει   τον αγώνα.   Ήταν  κάτι  σαν πολεμικός ανταποκριτής. Η  θεματογραφία  του  Ελληνικού  αγώνα    γενικά  στους  Eυρωπαίους καλλιτέχνες ήταν  συνδυασμός θρησκευτικού και ηρωικού στοιχείου, κλασικού και ανατολίτικου.  Το θέμα έγινε  πολύ οικείο στην Ευρώπη που με  αυτό  εξέφραζαν και  την  διαμαρτυρία τους στις δικές τους κυβερνήσεις. Στο Σαλόνι του 1824 στο Παρίσι παρουσιάστηκε   «Η σφαγή της Χίου» από τον Ντελακρουά  που θεωρείται ο κατ΄εξοχήν  φιλέλληνας ζωγράφος. Στο έργο του  παρουσίαζε την πραγματικότητα  του πολέμου,  χωρίς  τίποτα το επιτηδευμένο.
Η  εξέλιξη  της  Ελληνικής  Επανάστασης  μεταδίδονταν άμεσα  από  ανταποκριτές  της  Σμύρνης  και  της  Κωνσταντινούπολης  μέσω  ελληνικών  πλοίων  που ταξίδευαν  από την  Οθωμανική  Αυτοκρατορία στην Ευρώπη και  στην  συνέχεια  από τους   Έλληνες  φοιτητές  που  σπούδαζαν  εκεί. Τα νέα  προωθούνταν  στις  εφημερίδες.
Προϋπάρχουσας  της  Γαλλικής  και  της Αμερικανικής  Επανάστασης  και   το  ρεύμα  του  ρομαντισμού,  το  κλίμα    ευνοούσε  την  Ελληνική  Επανάσταση. Ισχυρές  κοινότητες  Ελλήνων  σε  όλη  την  Ευρώπη  είχαν  καταφύγει  εκεί, μόνιμα  ή  προσωρινά,  και  διατηρούσαν   δεσμούς  με την καταγωγή  τους. Ο   Αδαμάντιος  Κοραής  στο Παρίσι, ο  μητροπολίτης  Ουγγροβλαχίας  Ιγνάτιος  που βρισκόταν  στην  Πίζ. Ο σπουδαίος  γιατρός  που  κούραρε  και  τον  Αλέξανδρο  Υψηλάντη, ο  Πέτρος Ηπίτης  ο  οποίος  είχε  σπουδάσει στην  Βιέννη και  στο  Βουκουρέστι   και   με  τις  περιοδείες  του  σε πολλές  ευρωπαϊκές  χώρες και  τις  γνωριμίες  του,  προωθούσε  το  Ελληνικό ζήτημα. Και  πολλοί  άλλοι.
Μας  κάνει  εντύπωση  ο ρόλος  του  πανίσχυρου  Ελβετού  τραπεζίτη  Eynard  (που  είχε  σχέσεις  με  όλους  τους  ηγέτες  στην  Ευρώπη) ως  συντονιστή   της  φιλελληνικής  προσπάθειας.  Αυτός  έδωσε  υπέρογκα  ποσά  από την τσέπη του στον  αγώνα  για  να  τροφοδοτήσει  τους πολιορκημένους Έλληνες  στο  Μεσολόγγι και να  εξαγοράσει  τους  Έλληνες  αιχμαλώτους,   όπως  και πολλά   άλλα.
Στην  Γερμανία  ο  Winckelmann, πατέρας  της  κλασικής  αρχαιολογίας,  στο  σύγγραμμα  του  «Σκέψεις  για  τη  μίμηση   των  Ελληνικών  έργων  στη  ζωγραφική  και  τη  γλυπτική»  εξήρε το  Ελληνικό  καλλιτεχνικό  ιδεώδες.   Προέτρεπε όλους  τους  καλλιτέχνες  να  διδαχθούν  και  να  μιμηθούν την  αρχαία  Ελληνική  τέχνη σαν την  ανώτερη  μορφή  τέχνης.  Σημαντικότατο υποστηρικτικό  ρόλο  έπαιξε  και  ο  Γκαίτε  που ως  ποιητής, μυθιστοριογράφος,  θεωρητικός  της  τέχνης και  επιστήμονας,     ανέδειξε το  ποιοτικό έργο  των  Ελλήνων  μέσα   στους  αιώνες. Στην  Λειψία  όπου  σπούδασε  νομικά  και εικαστικά είχε  έρθει  σε  επαφή  με  το  δυναμικό  Ελληνικό  στοιχείο της  πόλης. Πολλά  έργα  του  τα αφιέρωσε  στην  Ελληνική  αρχαιότητα. Από  τις  ρήσεις  του σχετικά  με  την Ελλάδα  ήταν  «’Άκουσα  στον  Άγιο  Πέτρο  της  Ρώμης  το  Ευαγγέλιο  σε  όλες  τις  γλώσσες. Η  Ελληνική  αντήχησε  άστρο  λαμπερό  μέσα  στην νύχτα»  και  το  «Ότι  είναι  ο νους  και  η  καρδιά  για  τον  άνθρωπο,  είναι  και  η  Ελλάδα  για  την  οικουμένη» όπως  και το  «Από  όλους  τους  λαούς, οι  Έλληνες  ονειρεύτηκαν  το  όνειρο  της  ζωής  με τον  πιο  όμορφο  τρόπο».
Στην  Γαλλία,  το  φιλελληνικό  κίνημα  ξεκίνησε  από  το  ιστορικό μυθιστόρημα του   αββά  Barthelemy  το  1788  «Το  ταξίδι  του  νεαρού  Ανάρχαρση  στην  Ελλάδα τον 4ο αιώνα  π.Χ.».  Αυτός   είχε  επισκεφτεί  την Ελλάδα και μιλούσε  για  τα  δεινά  των  ομόθρησκων  Ελλήνων  από τους  Οθωμανούς  και  την   "τεράστια  ευθύνη των  Ευρωπαίων για  αυτό".  Ακολούθησαν και  άλλοι λογοτέχνες  περιηγητές.  Ο ρομαντικός  Γάλλος  ποιητής  Αλφόνσος  Λαμαρτίνος  (Lamartine)  μίλησε  για  το  θέμα, ειδικά  με  τα  έργα  του  «Επίκληση  για  τους  Έλληνες» και  «Το  τελευταίο  Άσμα»  το 1820.
Ο  Βίκτωρ  Ουγκώ, που  ήταν  ένας  από  τους  εκπροσώπους  του  Γαλλικού  ρομαντισμού  έγραψε  ποιήματα  εμπνευσμένος  από  την  Ελληνική  Επανάσταση. Όπως  «Το  Ελληνόπουλο» που γράφτηκε  το  1828   σε  μετάφραση  Παλαμά και ξεκινά έτσι: «Τούρκοι  διάβηκαν. Χαλασμός, θάνατος  πέρα  ως  πέρα. Η Χίο, το ολόμορφο  νησί, μαύρη  απομένει  ξέρα…».  Και  η  ερώτηση  του  ξένου προς  το  μοναδικό  μαραζωμένο  παιδί που βρήκε  μόνο  του  μετά  την  καταστροφή:  «Σαν  τι  μπορούσε  να  σου  διώξει  τάχα  το  μαράζι;» Ο Ουγκώ βάζει  το  παιδί  να  αποκρίνεται: "Διαβάτη  μου,  κράζει  το  Ελληνόπουλο με το  γαλάζιο  μάτι, βόλια, μπαρούτη  θέλω, να!".  Και έτσι  τελειώνει  το ποίημα. Ο Ουγκώ με αυτό τον τρόπο  προτρέπει  τους  Γάλλους  να βοηθήσουν αυτό  το  παιδί!  Να  αναφέρουμε  και το  ποίημα  του  «Ενθουσιασμός»   όπου  καλεί όλους  τους  Γάλλους  να  υποστηρίξουν  με  την  ζωή  τους  τον  αγώνα  για  την  ελευθερία  της  Ελλάδας!  Το  παρακάτω  ποίημα  του  ανήκει  στην  συλλογή  του  «Ύμνοι  προς  τους  ήρωες  της  Ελληνικής  Επανάστασης  του  1821».
«Εις  την  Ελλάδα! Εις  την  Ελλάδα!
Λεβέντες  γειά σας! Πέρα  για  πέρα,
Ανάγκη  είναι  με  γρήγοράδα  να  αναχωρήσω  πριν  φύγει  η μέρα…
Τα  χρόνια  φθάνουν  των  μαρτυρίων, το  αίμα  φθάνει  οπώχουν  χύσει.
Φθάνει  η  Ελλάδα  η  δοξασμένη, σήμερα  ακόμα  σκλάβα  να  μένει…
Πότε  θα  φύγω; .. Πώς; Το  βραδάκι; Αύριο  ίσως  αργά  θα  φθάσω.
Άλογα.. όπλα.. και  ένα  καραβάκι 
Να  περιμένει  στη Μασσαλία , το  καραβάκι στην  παραλία.
Ή  φτερά  μάλλον  για  να  προφθάσω…
Εμπρός, ω  φίλοι! Τι καρτεράτε;
Εις  το  καράβι  μέσα  εμπάτε, ανδρείοι  Γάλλοι ξακουσμένοι…»
 
Ανάλογα, και  πολύ  πιο  νωρίς, το 1816, ο  Γάλλος  Alfred  de  Vigny  στο  ποίημα  του  «Ελένη»   γράφει  για  την  «Αθάνατη  Ελλάδα, την  Βασίλισσα  των  Τεχνών».  Ο  Claude  Faurier θα  εκδώσει  τα  «Ελληνικά  Δημοτικά  Τραγούδια» σε  2  τόμους (1824 και 1825). Εκδόθηκαν  τάχιστα και  στην  Ρωσία, στην  Αγγλία και  στην Γερμανία  και  έγιναν  ανάρπαστα συγκινώντας  όλο  τον κόσμο  της  Ευρώπης.  
Με  όλα  αυτά, ανταποκρίθηκαν  Γάλλοι  και  Ιταλοί ως  εθελοντές υπό την  ηγεσία  του  Baleste οι  οποίοι έφθασαν  στην  Ελλάδα  αρχές  Ιουνίου  του  1821. Μέσα σε  όλους  αυτούς  συγκαταλέγεται  και  ο  Γάλλος  αξιωματικός  του  ναυτικού Jourdain de la  Graviere, ο  οποίος  στην  συνέχεια  δημοσίευσε  και  απομνημονεύματα  για  την Ελληνική  Επανάσταση.  Άλλη  μια  πολύ  δυνατή  φιγούρα ήταν  και  ο  Γάλλος   συνταγματάρχης  Φαβιέρος (έτσι  ήταν  γνωστός  στους  Έλληνες). Στην  Ελλάδα  ήρθε  το  1825  και  οργάνωσε  σώμα  τακτικού  στρατού από  φιλέλληνες.
Η  Αγγλία  βοήθησε  και  αυτή  στον  αγώνα  μέσα  από  την  φιλελληνική  επιτροπή  του  Λονδίνου στην  οποία  άνηκε  και ο  Μπάιρον (Βύρων).  Ο  Άγγλος  ποιητής  Percy  Bysshe  Shelley  (βασικός  εκπρόσωπος  του  ρομαντισμού  στην  Αγγλία)  είχε  γράψει  προλογίζοντας  το  λυρικό του  δράμα «Ελλάς» το  1821: «Είμαστε  όλοι  μας  Έλληνες. Οι  νόμοι  μας, η  λογοτεχνία, η θρησκεία  μας, οι τέχνες  μας έχουν  τις  ρίζες  τους  στην  Ελλάδα» (Percy  Bysshe  Shelley «Ελλάς» 1821, Σύλλογος  προς  διάδοσιν  ωφέλιμων  βιβλίων, Αθήνα  1990, σελ. )
   Ένας  από  τους Άγγλους φιλέλληνες ήταν  και  ο Frank  Abney  Hasting. Αξιωματικός  του  ναυτικού  και αργότερα κυβερνήτης  της  «Καρτερία» που   ήταν  και  η  πρώτη  ατμοκίνητη  κορβέτα  του  Ελληνικού  Πολεμικού  μας  Ναυτικού.
Υπάρχουν  όμως  και  εχθρικές  χώρες  ως  προς  την  Ελληνική  Επανάσταση  όπως  ήταν   ξεκάθαρα  η  Αυστρία. Η  Αγγλία  ήταν  αρκετά  συντηρητική με  συμφέροντα  στους  Οθωμανούς.
Με  την  Ρωσία  η  Ελλάδα   είχε  παραδοσιακά  φιλικές  σχέσεις  και  κοινό   ορθόδοξο  φρόνημα  που ενθάρρυνε  τον  απεγκλωβισμό  της  Ρωσίας  από  τα  στενά  του  Βοσπόρου  που  κατείχαν οι  Οθωμανοί.   Θυμόμαστε  τον  μεγάλο  αγωνιστή  για  την  ελευθερία  της  πατρίδας  μας, δεινού  διπλωμάτη  Ιωάννη  Καποδίστρια,  αλλά  και  την  ενεργητική  συμμετοχή  των  Ελλήνων  στο  Ρώσικο   Πολεμικό της   Ναυτικό.  Τον  ατρόμητο  Λάμπρο  Κατσώνη  (1752 – 1805)   που  από  μικρός  έφυγε  στην  Ρωσία  και  έφτασε  μέχρι  Χιλίαρχος  στον  στόλο  της  Μεγάλης  Αικατερίνης.   Ιππότης  του  Ρωσικού  Τάγματος  και  ήρωας  του  απελευθερωτικού  κινήματος  του  1787  που  έλαβε  μέρος  στα  Ορλωφικά στα  1770.  Επίσης,  η   Φιλική  Εταιρία  είχε  έδρα  της   την  Οδησσό  της  Ρωσίας   που  εκεί  άνθιζε  η  Ελληνική  κοινότητα.  Από  την  Ρωσία  μας  ήρθε  και  ο  πρίγκιπας  Αλέξανδρος  Υψηλάντης  που  ήταν  στρατιωτικός, λόγιος   αλλά  και  ο  αρχηγός  της  Φιλικής Εταιρίας.    Ο  μεγαλύτερος  ποιητής  της  Ρωσίας ο  Pushkin (Πούσκιν)  με  τα  ποιήματα του    έκανε  γνωστό  στους  Ρώσους  τον  Ελληνικό  αγώνα  όπως  το  ποίημα  του  «Πίστη  Γραικιά  μην  την  θρηνείς! Έχει   σαν  ήρωας  πέσει».  Περισσότερο  ενδιαφέρον  έχει  το  ποίημα  του  μετά  την  ανεξαρτησία  της  Ελλάδας  «Εμπρός  Ελλάδα, σήκω!».
Στην  Ιταλία   που είχε  και  αυτή  Αυστριακή  κατοχή  σε  πολλά  κρατίδια  της,  είχαν  και  αυτά  επαναστατήσει  την  ίδια  περίοδο  με  τους  Έλληνες. Η  ιδέα  για  την  ελευθερία  ήταν  ο  συνδετικός  κρίκος nbsp; των  δυο  λαών. Επιπλέον, εκεί  είχαν  δημιουργηθεί και  αρκετές  Ελληνικές  παροικίες μετά  την  Άλωση  της  Κωνσταντινούπολης. Η  βοήθεια  των  Ιταλών πολλαπλή  και  πολύ  δυναμική.  Τους  είχαν  επηρεάσει  οι  προσωπικότητες  του  Μάρκου  Μπότσαρη  και  του  Κωνσταντίνου  Κανάρη. 
                                                        Έργα  με τον Μάρκο Μπότσαρη
 
Ο θάνατος  του  Μάρκου Μπότσαρη

Μπότσαρης
Μπότσαρης (απο τον Θεόφιλο)

A. de Feoli, Ο θάνατος του παλικαριού (μάλλον του Μάρκου Μπότσαρη)

 
Έργο του Eugene Ferdinand Victor Delacroix (1798-1863)-Botzaris Surprises the Turkish Camp and Falls Fatally Wounded

Filippo Marsigli - Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη

Franciszek Tomasz Tepa - Ο Μπότσαρης στη μάχη του Καρπενησίου
τη νύχτα της 8ης Αυγούστου 1823, (1852)
Franz Seraph Hanfstaengl - Ο θάνατος του Μπότσαρη 1846

Frederick Weekes - Ο θάνατος του ήρωα (Μάρκου Μπότσαρη)

Georg Emanuel Opitz - Ο θάνατος του Μπότσαρη

Jean-Charles Langlois - Ο θάνατος του Μπότσαρη

 
Peter Von Hess - Η δολοφονία του Μπότσαρη
Ο Μπότσαρης αποχαιρετά την οικογένεια του

 
Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη

Ludovico Lipparini - Lord Byron Ο λόρδος Βύρωνας στον τάφο του Μάρκου Μπότσαρη
                      
                                                  Έργα  με τον  Κωνσταντίνο  Κανάρη
 
Κανάρης
Κανάρης. Λιθογραφία.  του K.  Krazeisen

Καπετάνιος Κανάρης απο τον FriedelAdam (1832)
Dupre -  Κανάρης 

Κανάρης 
Georg Emanuel Opiz (1775-1841)-Σκηνή απο τον
πόλεμο της
Ανεξαρτησίας με τον Κωνσταντίνο Κανάρη


Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας απο τον Κανάρη του Νικηφόρου Λύτρα
 
                                                             ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ  ΚΑΙ  ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Υπάρχει  ένας  μεγάλος αριθμός έργων, από  πολύ  σημαντικούς  Ευρωπαίους  ζωγράφους  που  κατά  την  διάρκεια  της  Επανάστασης  κατέγραψαν  τους αγώνες  για την ελευθερία και  ανεξαρτησία των  Ελλήνων. Εκτός από τα  μεγάλα  ονόματα  της  Επανάστασης που αποθανατίζονται, αναδεικνύεται  ο  αγώνας  και  των  ανώνυμων  αγωνιστών  της  που  σε  πολλά   έργα   τους, τους  ονοματίζουν στους  τίτλους  τους ως «παλικάρια».
   
Έργα  με  ανώνυμα  Παλικάρια  
August Wilhelm Ammon -
Έλληνας έφιππος ανάμεσα στα αρχαία
Apelle Apelli - Έλληνας στρατιώτης


BERARD, J - Battle Σκηνή μάχης

carl  wilhelm  von  heideck - Παλικάρια μπροστά στον ναό της Κορίνθου

Christian Johann Georg Perlberg - Παλικάρια παλεύουν για την ελευθερία

Dominique Papety - Ενα παλικάρι
Denis Dighton - Field Officer. The Duke of York's
Greek Light Infantry, 1813


 
Eugene Delacroix - Deux Guerriers Grecs Dansant

Eugène Delacroix - Έλληνας πολεμιστής 1820
Eugene Delacroix - Δυο Σουλιώτες στρατιώτες(1826)


Franz Ludwig Catel - Σπουδή
Έλληνα στρατιώτη 1820-’25
Jean-Claude Bonnefond -Τραυματισμένος Έλληνας
αξιωματικός μπροστά στα τείχη κατειλημμένης πόλης


Juvénal Le Jeune Dolard -Έλληνες στρατιώτες
Leopold Carl Muller -Έλληνες με καριοφύλια


Louis Emile Pinel De Grandchamp
 Έλληνας στρατιώτης
Ludovic (Louis Hippolyte) Mouchot
 Έλληνας στρατιώτης
 
Paul Joanovitch (1859-1957)-Έλληνας φρουρός
 
Richard Parkes Bonnington - Αρματωλός
Peytier   Έλληνας  κλέφτης 
                           Theodore Leblanc - Camp Des Grecs Palikares Devant Lepante 1827
 
 "Ορεσίβιος" του Καρλ Χαγκ
William Derby (1786-1847)-
Ένας Εύζωνας, c.1808-38
Η Ευρωπαϊκή  ζωγραφική εκείνη την περίοδο   σηματοδοτείται από 2 κύρια  στοιχεία: Την  κοινωνική  κυρίως  επανάσταση και το ρομαντικό κίνημα. Στην δεκαετία του 1820  οι  ρομαντικοί ζωγράφιζαν  με ενθουσιασμό   τους  αγώνες των λαών για ελευθερία και ανεξαρτησία.  Δημιουργείται  το φιλελληνικό κίνημα  για  την  Ελλάδα.  Οι Ευρωπαίοι   έβλεπαν  στις τέχνες και τη φιλοσοφία  της Ελλάδας,  την  βάση του Ευρωπαϊκού  πολιτισμού. Τον 18ο  αιώνα πολυτελείς  εικονογραφημένες εκδόσεις αποκαλύπτουν  μνημεία της αρχαίας Ελληνικής τέχνης.
Ο  Ρομαντισμός  στην  τέχνη  δεν  είναι  ένα  αισθητικό  φαινόμενο  ενός  τρόπου  και  χρόνου  αλλά μια  κατάσταση  της  ανθρώπινης  συνείδησης.   Στην  τέχνη  εκδηλώθηκε  σαν  μια  αντίθεση  στους  αρχαίους  κλασικούς  κανόνες  και  απόρριψη  του  υλισμού. Οι  κοινωνικές  συγκρούσεις  και  οι  νέες  ιδέες  του  Διαφωτισμού  είχαν  αλλάξει  την  μορφή,  την  τεχνοτροπία    και  την  θεματολογία  της  τέχνης, και από  την  περίοδο  του  Ναπολέοντα  και  μετά,  επικράτησε  η  αναπαράσταση   ιστορικών  θεμάτων,  όπως  η  Ελληνική  Επανάσταση  του  1821.  Η  τέχνη πια  ξεφεύγει  από  το  αριστοκρατικό  πλαίσιο  και  ανοίγεται  στον  κόσμο  και  την   ζωή.   Προάγγελος  ήταν  ο  φιλόσοφος  Ζαν  Ζακ  Ρουσσώ  όπου  έλεγε ότι  οι  κρίσεις  μας  πρέπει  να  θεμελιώνονται  περισσότερο  στις  αξιώσεις  του  συναισθήματος  και  λιγότερο  στη  λογική. Τρείς  ζωγράφοι θεωρούνται  οι  πρίγκιπες  του  ρομαντισμού: Ο Γκόγια, ο Βελάσκεθ  και  ο  φιλέλληνας  Ντελακρουά. 
Delacroix-Η  σφαγή της Χίου
Ο  Γάλλος  Ντελακρουά  (Ferdinard Victor Eugene Delacroix  26/3/1798- 13/8/1863)  ήταν  ένας  μεγάλος  πρεσβευτής  της  Ελληνικής  Επανάστασης, παρόλο  που  δεν  είχε  επισκεφτεί  ποτέ  την  Ελλάδα. Η  επαφή  του  με  τα  τεκταινόμενα  στην  Ελλάδα  ήταν  μέσα  από την  φιλία  του  με  τον  λόρδο  Βύρωνα.   Ζωγράφιζε  Ελληνικά  θέματα  και  μετά  την  απελευθέρωση. Το  κορυφαίο  έργο  του  «Η  σφαγή  της  Χίου» το  1824,  βασίστηκε  στα  «Απομνημονεύματα» του  συνταγματάρχη  Voutier το  1823.  Η  σφαγή  της  Χίου  έγινε  στις  11 Μαρτίου του  1822. Οι  7000 άντρες του  Οθωμανικού  στρατού  που  αποβιβάστηκε  στο  νησί  έκαψαν  όλα  τα  σπίτια,   σκότωσαν  όλα  τα  παιδιά  κάτω  από 3  ετών, όλους  τους  άντρες  από  12  ετών  και  πάνω  και  όλες  τις  γυναίκες  από  40  ετών  και  πάνω με  εξαίρεση  όσους  θα  ασπάζονταν  βιαίως  το  Ισλάμ.  Συνολικά,  πάνω  από   40.000 Έλληνες  σφαγιάστηκαν και  αιχμαλωτίστηκαν!  Με  το  έργο  του  αυτό  ο  Ντελακρουά  αναστάτωσε  όλο  το  Παρίσι, ξύπνησε  συνειδήσεις    και  προσέφερε  μεγάλη  βοήθεια  στον  αγώνα  των  Ελλήνων,  σε  μια  εποχή  που   δεν  υπήρχε  ακόμη  αναπτυγμένη  η δημοσιογραφία.
                                    Delacroix  -Η μάχη του Γκιαούρη και του Πασά
 
 Delacroix - Επεισόδιο με Έλληνα πολεμιστή

Delacroix - Τούρκος παραδίνεται σε Έλληνα ιππέα 
Delacroix- Φιγούρα Έλληνα  στρατιώτη 

Delacroix- Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγιού
Η  πολιορκία  του  Μεσολογγίου  ενέπνευσε  πολλούς  ζωγράφους, όπως  τον  Βέλγο  J. D. Odevaere με  το  έργο  του  «Οι  τελευταίοι  υπερασπιστές  του  Μεσολογγίου»,  τoν  Louis  Joseph  Toussaint  Rossignon  με  το  «Η  τελευταία  μετάληψη  των  Μεσολογγιτών», τον  Ary  Scheffer  «Η αριστερά  φρουρά  του  Μεσολογγίου», τον  Jean M. Mercier "Μεσολογγίτες  πρόσφυγες",  τον  Francois Emile de Lansac "Σκηνή από το  Μεσολόγγι", τον Giuseppe Pietro Mazzola    Ιμπραήμ  επιτίθεται  στο  Μεσολόγγι", τον  Louis Benjamin Devouges "Ο όρκος  των  Μεσολλογγιτών",  «Η  έξοδος  του  Μεσολογγίου»  του  Έλληνα  Θεόδωρου  Βρυζάκη..
 Έργα με θέμα  τα γεγονότα  στο  Μεσολόγγι
 
Βρυζάκης - Η έξοδος του Μεσολογγίου
Jean M. Mercier  Μεσολογγίτες  πρόσφυγες

Francois Emile de  Lansac-Σκηνή απο το Μεσολόγγι 1827

Σουλιώτισσες γυναίκες  1827

Giuseppe  Pietro  Mazzola- Ο Ιμπραήμ επιτίθεται στο Μεσολόγγι
Haralambos Pahis - Μεσολόγγι 
Ary Scheffer - Η αριστερά της φρουράς του Μεσολογγίου


Joseph Denis Odevaere, 1826
- Η τελευταία άμυνα του ΜεσολογγίουApril 22, 1826
 
Louis Benjamin Marie Devouges -Ο όρκος των Μεσογολλιτών 1828

Louis Josef Toussain Rossignion -Η τελευταία μετάληψη των Μεσολογγιτών
 
Αugusto  Grossi- H φυγή απο την Πάργα
 
Ο  Ιταλός  ποιητής  Giovanni  Berchet   εξέδωσε  ένα  ποίημα  του  το 1821  με  τίτλο  «I  Profughi  di  Parga” όπου  ανάμεσα  σε  άλλα  γεγονότα  της  ελληνικής  επανάστασης  αναφέρει  και  την  πώληση  της  Πάργας  από  τους  Άγγλους  στον  Πασά.  Η  Πάργα ήταν σημαντικότατο  λιμάνι  από  όπου  εφοδιάζονταν  οι  Σουλιώτες  με  τρόφιμα  και  όπλα. Εκεί  κατέφυγαν   οι εναπομείναντες αγωνιστές  μετά  την  πτώση  του  Σουλίου  και  από  εκεί  ο  Άγγλος  διοικητής  των  Επτανήσων  Thomas Maitland τους  εκδίωξε, μαζί  με  τους  4000  Παργιανούς στις  28 Απριλίου  του  1819    πουλώντας  την  Πάργα  πολύ  ακριβά (150.000 λίρες)  στον  Αλί  Πασά   με  σκοπό  να  μειώσει και  την εκεί  επιρροή  των  Ρώσων. Όλοι  κατέληξαν  πρόσφυγες  στα  Επτάνησα.  Οι  Άγγλοι  δεν  τους  άφησαν  να  πάρουν  τίποτε  άλλο  μαζί  τους, εκτός από τα ιερά κειμήλια και  ένα  πολύ παλιό λάβαρο. Το 1930 αυτά  επέστρεψαν  με  τιμές στην  Πάργα με  μοίρα του  Ελληνικού  στόλου και  επικεφαλή το καταδρομικό  "Έλλη".   
Antonio Bonamore χαλκογραφία Η φυγή των  Παργινών  απο την πατρίδα τους

Pistor Hermann -Φυγάδες
Όταν  εκπατρίστηκαν,   ένας  ξένος  περιηγητής  που ήταν αυτόπτης  μάρτυρας   ανέφερε  πως "Το  θέαμα  αυτού  του  πολιτισμένου  λαού, που  γονάτιζε  για  να  ασπαστεί  για  τελευταία  φορά  τα  χώματα  του ποτίζοντας  τα  με  τα  δάκρυα  του, ήταν  σπαρακτικό. Άλλοι  έπαιρναν μια  χούφτα  χώμα  για  παρηγορία  στην  εξορία και  για  κληρονομιά  στα  παιδιά  τους, θυμητάρι  των  συμφορών  και  ελπίδα  γυρισμού με  χρόνια  και  καιρούς  για  την πατρίδα, άλλοι έπαιρναν  τη  στάχτη  από  τα  κόκκαλα των  γονιών  τους  και πολλοί τα  ίδια  τα  κόκκαλα  γιατί  δεν  προλάβαιναν  να  τα  κάψουν".   Στην  Πάργα  οι  Οθωμανοί   εγκαταστήσαν  Τουρκαλβανούς. Η κίνηση  των  Άγγλων  να  πουλήσουν  στους  Οθωμανούς  την  Πάργα,  προκάλεσε   παγκόσμια  κατακραυγή! Το  ποίημα   του  Berchet,  ενέπνευσε  τον  ζωγράφο   Francesco  Hayez  και  φιλοτέχνησε  το  έργο   «Οι  πρόσφυγες  της  Πάργας».  Το  ιταλικό  κοινό  το  αγκάλιασε  με  θέρμη! Σημαντικό  είναι  και  το ανάλογο  έργο  του  ζωγράφου  Διονύσιου  Τσόκου με  τίτλο  «Η  φυγή  της  Πάργας», όπως  και  το  έργο   του  Alphonse Apollodore  Gallet  "Το  δράμα  της  Πάργας"(1827)  που  παρουσιάστηκε  στο  Σαλόνι του  Παρισιού την ίδια  χρονιά. Στο έργο, διακρίνεται στο βάθος  αριστερά η  φρεγάτα "Γλασκώβη". Τα βλέμματα των  Ελλήνων  ταραγμένα, άγρια πρόσωπα. Απελπισμένοι άνθρωποι. Ας προσέξουμε δεξιά κάτω την σωριασμένη  γυναίκα που έχει καταρρεύσει  έχοντας μαζί  της  τα  οστά  των  προγόνων της.  
Alphonse Apollodore  Gallet  - Το δράμα των Παργανιωτών 1827
Σημαντικά και  τα  έργα  των  Augusto Grossi  φυγή  από  την  Πάργα", Gherubino Cornieti "Οι  πρόσφυγες της  Πάργας", Edouard Charles Dons "Πρόσφυγες", Pistor Hermann "Φυγάδες", Lorenzo  Gravagnin    εκπατρισμός  των  Παργινών", Theodore Gericault το 1823    επιβίβαση  των  Παργινών",  η  χαλκογραφία  του  Antonio  Bonamore  φυγή  των  Παργινών  από την πατρίδα  τους", η χαλκογραφία  του  George Foggo    τραγωδία  της  Πάργας" και πόσων  άλλων. 
Charles Lock Eastlake - Έλληνες πρόσφυγες (1833)

Cherubino Cornienti -I Profughi di Parga

Edouard Charles Dons -Πρόσφυγες
 
Η φυγή απο την Πάργα- Διονύσιος Τσόκος
 
Francesco Hayez - Πρόσφυγες απο την Πάργα

Η φυγή απο την Πάργα
  Εντυπωσιακό  είναι  το  πόσοι  ζωγράφισαν  τον  θάνατο  του οπλαρχηγού  Μάρκου   Μπότσαρη  χρόνια  μετά! Ο  Μπότσαρης  ήταν  ένας  από  τους  Σουλιώτες  αυτού  του  ξεριζωμού, όπως  και  ο  Κίτσος  Τζαβέλας.
Η  Πάργα  θα  αποτελέσει  πηγή  έμπνευσης  και  για  τον  ποιητή μας  Ανδρέα  Κάλβο που  έγραψε  το  1824  την  "Ωδή έβδομη  είς  Πάργαν". Σε  κάποιους στίχους του  λέει: "Καλός, γλυκός  ο  αέρας όπου  πρώταν  επίναμεν, και  η θρέπτειρα γη από τον  ιδρώτα  μας  πεποτισμένη".  Και ο Διονύσιος Σολωμός θα γράψει στο έργο του "Λάμπρος" για την προδοσία του  Άγγλου  προστάτη "που γνέφει στον  Αλή να έρθει με πολύ χρυσάφι". Ξένοι  λογοτέχνες, συγγραφείς και  ποιητές που έγραψαν σχετικά  με πολύ πάθος καταγγέλλοντας  τους   Άγγλους  είναι ο Γάλλος  συγγραφέας  Amaury Duval το 1820, ο Γάλλος  πολιτικός και  συγγραφέας Abel Francois Villenmain με τα φλογερά  άρθρα του στον τύπο, ο Γάλλος πολιτικός, στρατιωτικός, θεατρικός συγγραφέας Jean Pons Guillaume Viennet  με το  ποίημα του "Πάργα", ο κορυφαίος  Ιταλός  ποιητής  και θεατρικός  συγγραφέας  Vincenzo Monti που το  σονέτο του για την Πάργα κυκλοφόρησε σε πολλές χώρες.
 
Ο  Βαυαρός  ζωγράφος Πίτερ φον Ες  (Peter  Von Hess  1792 - 1871)   ζωγραφίζει την  επανάσταση,  σαν  πολεμικός  ανταποκριτής.  Ζωγράφισε  39  σκηνές. Με το  έργο  του  χάραξε  στην  μνήμη  μας  τις  μορφές  των  ηρώων του  1821. Ο  Πίτερ  φον Ες  είχε  σπουδάσει  στην  Ακαδημία  του  Μονάχου  και  αργότερα  έγινε  εκεί  καθηγητής  διδάσκοντας  και  Έλληνες  ζωγράφους  όπως  τον  Βρυζάκη. Έγινε  πολύ  γνωστός  από  τα  ιστορικά  γεγονότα  που  ζωγράφιζε. Εκτός  από  την  Ελληνική  Επανάσταση, είχε  ζωγραφίσει  σκηνές  από  την  εισβολή  του  Μ. Ναπολέοντα  στην  Ρωσία  κατά  παραγγελία  του  τσάρου  Αλέξανδρου Β΄, τον  καταυλισμό  του  Αυστριακού  λαού  κτλ. Την δεύτερη  φορά που  επισκέφτηκε  την  Ελλάδα,  ζωγράφισε την  κεντρική  αίθουσα  του  ανακτόρου  του  βασιλιά, το  οποίο  κάηκε  στην  πυρκαγιά  του 1909.
Κάποια  απο τα έργα του: 
Peter Von Hess 
Peter Von Hess 
 
Peter Von Hess Ο Αντώνης Οικονόμου
στην  Ύδρα
Peter Von Hess Ο μητροπολίτης Γερμανός
ευλογεί τη σημαία της ελευθερίας
 
Peter Von Hess Ο Τομπάζης πυρπολεί
το πρώτο τούρκικο Τρίκροτο
Peter Von Hess Η Μπουμπουλίνα




Peter Von Hess
Η απελευθέρωση της Ελλάδας
Peter Von Hess Ο απαγχονισμός του 
Πατριάρχη Γρηγορίου Έ

 
Peter Von Hess  Ο Νικηταράς
κουβαλά πληγωμένο στους ώμους του
Peter Von Hess 




 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
Karl  Krazeisen- Τζαβέλας
Ο Karl  Krazeisen  (1794 – 1878)  ήταν Γερμανός  αξιωματικός  του  στρατού, φιλέλληνας  που  πολέμησε  στην  Ελληνική  Επανάσταση  για  ένα  χρόνο (1826-1827) στην  πολιορκία  της  Αθήνας  και  της  Ακρόπολης. Ζωγράφισε  19  πορτρέτα  των  μεγάλων  ηρώων  του  αγώνα  όπως  είναι  του  Θεόδωρου  Κολοκοτρώνη, του  Γεώργιου  Καραϊσκάκη, του  Κωνσταντίνου  Κανάρη, του  Ανδρέα  Μιαούλη, του  Ιωάννη  Μακρυγιάννη και   άλλων. Αυτά  τα  φιλοτέχνησε παραβρισκόμενος   είτε  στα  στρατόπεδα  (Πόρος, Αίγινα, Ναύπλιο, Σαλαμίνα)  είτε  στην  Γ  Εθνοσυνέλευση  και  απέδωσε  πιστά τα  χαρακτηριστικά  τους.  Ήταν  αυτοδίδακτος   ζωγράφος. Φιλοτέχνησε  και  αρκετά  τοπία, όπως  το  Ναύπλιο  και  την  Ακρόπολη και  αρκετά  πορτρέτα  ακόμα  σε χαρτί  με  μολύβι.  Καθώς  και  το  πρώτο  Ελληνικό  ατμόπλοιο  «Καρτερία»  στον  κατάπλου  του  οποίου  ήταν  παρών  στον  Πόρο.  Το  σύνολο  των  έργων  του  είναι  91 πίνακες.  Τα  70  από  αυτά  είναι  σχέδια  με  μολύβι. Επιστρέφοντας  στην  Γερμανία λιθογραφεί  τα  σχέδια  του  και  τα  κυκλοφόρησε (από το 1827 ως  το  1831)  σε  7  λευκώματα με  τίτλο  «Προσωπογραφίες  των  διασημότερων  Ελλήνων  και  Φιλελλήνων, μαζί  με  μερικές  απόψεις  και  ενδυμασίες  σχεδιασμένες  εκ  του  φυσικού  και  δημοσιευμένες  από  τον   Κάρλ  Κράτσαιζεν». Έγιναν  ανάρπαστα!
Κάποια  απο τα έργα του:
Karl  Krazeisen -  Ο Charles_Favier
Karl  Krazeisen - Frank Abney Hastings

Karl  Krazeisen- Γ. Καραϊσκάκης

Karl  Krazeisen- Γ. Μαυρομιχάλης

Karl  Krazeisen- Γ. Κολοκοτρώνης

Karl  Krazeisen- Κ. Κανάρης

Karl  Krazeisen- Μακρυγιάννης 

Karl  Krazeisen- Μιαούλης 

Karl  Krazeisen- Νικηταράς 
 
Ένας  Γάλλος τεχνοκριτικός την ίδια περίπου εποχή γράφει: «Βαρέθηκα τους αρχαίους Έλληνες. Εκείνοι που με ενδιαφέρουν είναι οι σύγχρονοι Έλληνες. Ο Έκτωρας, Ο Αχιλλέας, ο Αγαμέμνονας με κουράζουν με την υπερ τελειότητα τους. Γιώργος, Οδυσσέας, Κολοκοτρώνης,  να τα ονόματα που σήμερα μιλούν στην καρδιά μου. Αρκετά θρήνησα τα αιώνια πάθη της αιώνιας Τροίας. Ψαρά, τα τελευταία σου δεινοπαθήματα  αναστατώνουν την ψυχή μου. Τι σημασία έχουν για εμένα οι στρατιώτες του βασιλέα Πριάμου; Αυτοί που με ενθουσιάζουν είναι οι κλέφτες και οι αρματολοί. Σε αφήνω λοιπόν αρχαία Ελλάδα που για εσένα χύθηκε τόσο αίμα και που στοίχησες στους ποιητές μας τόσο μελάνι και στους ζωγράφους μας τόσα χρώματα.  Χαίρε λοιπόν εσύ Ελλάδα νέα και υπερήφανη». 
 
Τα  έργα  του  Karl  Krazeisen  αλλά  και   του  Διονύσιου  Τσόκου  συντροφεύουν  όμορφες  μνήμες  από  τα  πρώτα  σχολικά  μου  χρόνια.   Ήταν  αναρτημένα  στην  σειρά  στον  τοίχο  του   μακρύ  διαδρόμου  που  οδηγούσε  στις  αίθουσες  και  η  μάνα  μου,  που  με  πήγαινε  εκεί  ως  "πρωτάκι",    μου  έλεγε   ότι  για  να  βρω  την  πόρτα      της  δικής  μου  αίθουσας, που  ήταν  όλες  ίδιες,  θα  ακολουθούσα    τα  πορτρέτα  όλων  των  ηρώων  απέναντι   στον  τοίχο  και  θα   σταματούσα  στην  ζωγραφιά  της  Μπουμπουλίνας  και  του Κανάρη.  Εκεί  ήταν  η  πόρτα  της  δικής  μου  αίθουσας.
  
Ο  Διονύσιος  Τσόκος  (1814 ή  1820 – 1862) θεωρείται, και  δικαίως, ως  ο  πρώτος  εθνικός  ζωγράφος  της  ελεύθερης  πια  Ελλάδας. Τα  πρώτα  μαθήματα  τα  πήρε  από  τον  συντοπίτη  του  Νικόλαο  Καντούνη και  έπειτα  σπούδασε στην Ακαδημία  Καλών  Τεχνών  της  Βενετίας  με  καθηγητή  του  τον  φιλέλληνα  Ludovico  Lipparini  που  ζωγράφισε  πολλά  έργα  για  την  Επανάσταση των  Ελλήνων και  έτσι  στήριξε περισσότερο  την  αγάπη  του  Τσόκου  για  αυτά  τα  θέματα. Στην  Ελλάδα  ήρθε  το  1847 και  το  1856 γίνεται  καθηγητής  στο  Αρσάκειο. Θα  ζωγραφίσει  σειρά  από  έργα  με  την  Ελληνική  Επανάσταση και  όλα  με  μεγάλη  επιτυχία! Τα  πορτρέτα  των  αγωνιστών  συγκινούν  βαθειά, όπως  και  τα  έργα  του  «Η  φυγή  από  την  Πάργα», «Ο  όρκος  των  Φιλικών», «Η  δολοφονία  του  Καποδίστρια» που  βάζει  και  τον  εαυτό του  στο  άκρο  δεξιά κτλ.  Η  δουλειά  του έχει  ακαδημαϊκά στοιχεία και  κάποιες  επιρροές  από την  Επτανησιακή  Σχολή.  Τα  έργα  του  έχουν  μικρό  μέγεθος  και  συγκινούν    προβάλλοντας   τον  ηρωισμό  των  προσώπων  χωρίς  να  εξιδανικεύει  εμφανώς.
Κάποια  απο τα έργα του:
Διονύσιος  Τσόκος  Η δολοφονία του Καποδίστρια

Διονύσιος  Τσόκος- Φυγή απο την Πάργα

Διονύσιος  Τσόκος- Ανδρούτσος
Διονύσιος  Τσόκος- Καποδίστριας

Διονύσιος  Τσόκος  Όρκος του Κολοκοτρώνη στην Φιλική 

Διονύσιος  Τσόκος  Η φυγή απο την Πάργα
 
Διονύσιος  Τσόκος  Βάφτιση στην Ζάκυνθο
Ludovico  Lipparini   ( Μπολόνια 17/2/1800 – Βενετία 1856) Σπούδασε  στην  Ακαδημία  Καλών  Τεχνών  της  Βενετίας. Ο  καθηγητής του  T. Matteini  τον  καθοδήγησε  στην μελέτη της  Ελληνικής  τεχνικής και  σχεδίασης  αλλά  και  στην μάθηση  πορτρέτων  με  γνώμονα  έργα  κυρίως  του  Ρέμπραντ και  του  Βελάσκεθ. Ο Francesco Hayez  ήταν  συμμαθητής του. Το  1821- 1822 στη Ρώμη μελέτησε   τις  αρχαιότητες των  ρωμαίων  κυρίως  και  είδε  πόσο  ήταν  επηρεασμένα   από  την   αρχαία  Ελληνική  τέχνη και  την  φιλοσοφία  της  που  επηρέασε  όλη   την  ανθρωπότητα!  Θαύμαζε  πολύ το  Ελληνικό  πνεύμα. Έκανε  και  άλλα σχετικά   ταξίδια   και  πολύ  όμορφα  έργα όπως το  «Ο  όρκος  των Οράτιων». Επηρεασμένος  από  τον  Hayez και  το   έργο  του  «Οι πρόσφυγες  της  Πάργας», από  το  φιλελληνικό  κλίμα και  από  το βιβλίο  του  Francois  Pouqueville για  την   «Ιστορία  της  Αναγέννησης  της  Ελλάδας» ζωγραφίζει  ανάλογα  θέματα.  Μερικά  από  τα  έργα  του  είναι  «Ο  Παλαιών  Πατρών  Γερμανός  υψώνει την  σημαία  της  Ανεξαρτησίας  του  Ελληνικού  αγώνα», «Ο θάνατος  του  Μ. Μπότσαρη» τα οποία  προβλήθηκαν  σε  μεγάλες  εκθέσεις στην  Βενετία. Αγαπημένο  του  θέμα ο  Έλληνας  αγωνιστής  με  παλικαρίσια  θέληση ως  σύμβολο  του  αγώνα  για  την  ελευθερία.   Από το  1847  έγινε  πρόεδρος  της  Ακαδημίας  Καλών  Τεχνών  της  Βενετίας.
Κάποια  απο τα έργα του:
Antonio Liparrini  Ο  θάνατος  του  Μάρκου  Μπότσαρη 
 
Ludovico Lipparini -Έλληνας Κουρσάρος, 1839

Ludovico Lipparini - Ο λόρδος Βύρωνας στον τάφο του Μάρκου Μπότσαρη

Antonio Liparrini  Ο  θάνατος  του  Τζαβέλα
  
Francesco Hayez - Farewell of a Greek
warrior and his beloved
 Όσον  αφορά  τον  Francesco Hayez (10/2/1791- 21/12/1882) , είχε και  αυτός  αγανακτήσει  από  την  πώληση  της  Πάργας  από  τους  ‘Άγγλους  στους  Τούρκους, όπως  και  όλοι  οι   Ευρωπαίοι.   Ζωγράφισε το «Οι πρόσφυγες  της  Πάργας»  εμπνευσμένο  από  το ομώνυμο   ποίημα  του  Giovanni  Bechet  και  ίσως  απο το  βιβλίο   του  ποιητή   Ugo  Foscolo  με  τίτλο  «Αι  ατυχίαι  και  η  παραχώρησης  της  Πάργας» (1819). Στα  πρόσωπα  αναδύεται  η  μεταξύ  τους αδελφοσύνη   και  στα  βλέμματα  αποτυπώνεται  η  τραγωδία  τους.  Ζωγραφίζει   τον  εαυτό  του  σαν  ο παπάς  της  σκηνής, μάλλον  για να  δείξει  την  ταύτιση  του με  αυτό  το  πρόσωπο σαν θρησκευτικό    σύμβολο. Ο  Hayez  στο  βιβλίο του  Le  mie  memorie” (σελ. 168 εκδ. Vicenza 1995) γράφει  πως  η  Ιταλία   «έβλεπε  τον  ίδιο  της  τον  εαυτό  σε  εκείνη  την  κοντινή  ιστορία  της  Πάργας» και  πως  ο  ποιητής  Bechet «στον  άνθρωπο  της  Πάργας  είχε  υμνήσει  τον  πόνο  των  ιταλών  εξόριστων».  Αργότερα, το  1845, ο  μαθητής  του  ο  Carlo Berligioso  ξαναζωγραφίζει το  ίδιο  θέμα  με  τον  ίδιο  τίτλο και  τον  ίδιο  τρόπο. Με  μια  παραλλαγή  μόνο: τα  ρούχα  των  Ελλήνων,  είναι  σε  πιο  ανατολίτικο  στυλ.   Και  ξανά,  ο  Cherubino  Cornienti  το  1843  θα  ζωγραφίσει  το  ίδιο  θέμα. Η  δική  του  παραλλαγή  είναι  πως  πια  η  βάρκα  έχει  ολιγάριθμους  μέσα  της. Μόνο  μια  γυναίκα ζωντανή  με  τα  παιδιά  της  και  δυο  άντρες  στο  κουπί.
Κάποια  απο τα έργα του:
Francesco Hayez  -Πρόσφυγες απο την Πάργα-1831

Francesco  Hayez  -Φυγή απο την Χίο
 
Antoine-Laurent Άποψη ανεμόμυλων, πιθανόν
σε κάποιο νησί του Αιγαίου 
  Ο  Antoine  Laurent  Castellan  είχε  επισκεφτεί  την  Πελοπόννησο,  Ύδρα, Κύθηρα, Ζάκυνθο, Κέα, Ψαρά, Εύβοια, Λέσβος , Ελλήσποντο, Κωνσταντινούπολη   για  να  συμμετάσχει ως  σχεδιαστής  σε  ένα  άνοιγμα  της  Γαλλίας  προς  την  Οθωμανική  αυτοκρατορία. Δημοσίευσε  σειρές  με  επιστολές από  αυτούς  τους  τόπους με  έργα  του  πάνω  που  είχε  χαράξει ο  ίδιος.    Ο λόρδος  Βύρων  τον επαίνεσε ιδιαίτερα για το  έργο  του  "Οι  Μοίρες, οι συνήθειες  και  τα  κουστούμια  των  Οθωμανών". Επίσης, ο Castellan  είχε  εφεύρει  έναν  διαφορετικό  τρόπο να  εργάζεται: Ζωγράφιζε και με  κερί. (δείτε  έργα  του  στον  σύνδεσμο  του  εξαιρετικού Ιδρύματος  Αικατερίνης  Λασκαρίδη στο  el.traveloues.gr/collection.php?view20 ). 
 
Το  βιβλίο  του  Antoine-Laurent 
"Οι  Μοίρες, οι συνήθειες  και  τα  κουστούμια  των  Οθωμανών"
  
 Ο  Adam Friedel von  Friedelsburg  (1780-;) ήταν  Δανός  φιλέλληνας και τυχοδιώκτης.  Στην  Αγγλία  λιθογράφησε και εκτύπωσε πορτρέτα σημαντικών προσώπων της  Ελληνικής Επανάστασης. Συνολικά 24 πορτρέτα  των  μεγάλων  αγωνιστών της  Επανάστασης  που  τους  γνώρισε από κοντά όπως  τον  Κολοκοτρώνη, τον  Μπότσαρη, Νικηταρά κτλ.  και με την επιτυχία του  αυτή, μέσα  από τις  πολλές  επανεκδόσεις,  προώθησε  το  Ελληνικό θέμα στην  Ευρώπη. Το έργο του ξεσήκωσε συνειδήσεις.  Μετά από πολλά γεγονότα, το 1849  τον βρίσκουμε  στην  Αθήνα όπου του  απονέμεται  το  Αριστείο του  Αγώνος  και ο  Αργυρός  Σταυρός  του  Τάγματος  του  Σωτήρως. Έπειτα, συνεχίζει τα ταξίδια  του,  αλλά  επανέρχεται στην Αθήνα.

Λιθογραφία της Μαντούς Μαυρογένους
από τον 
Adam Friedel von  Friedelsburg

Παπαφλέσσας-  Friedel von  Friedelsburgάντας
 
Παναγιώτης  Ζωγράφος,  Η μάχη  της  Ακρόπολης
Ο  Παναγιώτης Ζωγράφος  γεννήθηκε  το  1800 στη  Βορδώνια   Λακωνίας.  Ήταν  ένας  από  τους  αγωνιστές  του ’21.  Αυτοδίδακτος ζωγράφος που  είχε  ασχοληθεί  με  την  αγιογραφία  της  μεταβυζαντινής  λαϊκής  παράδοσης. Ο  στρατηγός  Ιωάννης  Μακρυγιάννης  τον  κάλεσε  το  1836  μαζί  με τους  2  γιούς  του  για  να  αναπαραστήσει  σε  εικόνα  αυτά  που  ζούσαν  και  τα  ήξεραν  τόσο  καλά. Ο  Μακρυγιάννης κατέγραψε όλους  τους  αγώνες    στα  «Απομνημονεύματα» του και  επειδή  ο  περισσότερος  κόσμος  ήταν  αγράμματος  κατάλαβε  την  ανάγκη  της  εικόνας. Ο  ίδιος  έμαθε  γράμματα   σε  πολύ  μεγάλη  ηλικία  μόνο  για  να  καταγράψει  τα  γεγονότα  και  να  σώσει  τη  μνήμη μας  σαν  έθνος.  Αρχικά  είχε  αναθέσει  τα  ζωγραφικά  έργα  σε  έναν  φράγκο (δηλ ευρωπαίο)  ζωγράφο  αλλά  τελικά  προτίμησε  τον  Ζωγράφο,  γιατί  ήταν  και  αυτός   ο  ίδιος  αγωνιστής  και  ήξερε   και  γιατί  ήθελε  τα  γεγονότα  να  αποδοθούν  περιγραφικά  με  τον  «υπέρλογο χώρο»  της  μεταβυζαντινής λαϊκής   παράδοσης.  Ο  Ζωγράφος  ήταν  αυτό  που  χρειαζόταν  ο  Μακρυγιάννης.  Ο Μακρυγιάννης  περιέγραφε, ο Ζωγράφος  ζωγράφιζε.  Από την συνεργασία  τους  προέκυψαν  25  έργα  σε  ξύλο με  αυγοτέμπερα (υλικά  της  αγιογραφίας).  Τα  24  από  αυτά  τα  αντέγραψαν  4  φορές  και  τα  δώρισαν  στον  βασιλιά  Όθωνα, στον  Τσάρο  της  Ρωσίας, τον  βασιλιά  της  Γαλλίας  και  βασιλιά  της  Αγγλίας  μέσω  των  πρεσβευτών  τους. Ήταν  μια  προσπάθεια του  Μακρυγιάννη  να  επηρεάσει  θετικά  τους  ξένους  ηγέτες  προς  τα  Ελληνικά  συμφέροντα. Τα  έργα  του  Ζωγράφου  έχουν  οπτική  από  ψηλά  προς  τα  κάτω. Μοιάζει  σαν  να βλέπεις  τις  μάχες  πετώντας  με  αεροπλάνο.  Ο  Ζωγράφος   θεωρείται, και  δικαίως, ως  ο  πρόδρομος  του  ζωγράφου  Θεόφιλου.

Η μάχη της Σφακτηρίας  και  η  ναυμαχία του Ναβαρίνου 
1825-Παναγιώτης  Ζωγραφος

Παναγιώτης  Ζωγράφος   Ναυμαχία

Παναγιώτης  Ζωγράφος  Η πολιορκία  των  Αθηνών 1827
  
Βρυζάκης -Έλληνας Πολεμιστής
Ο  Θεόδωρος  Βρυζάκης (19 Οκτωβρίου 1814 – 6 Δεκεμβρίου 1878) είναι  ο  πρώτος  Έλληνας  που  σπούδασε την  ζωγραφική στην  περίφημη  Σχολή  του  Μονάχου. Γεννήθηκε  στη  Θήβα  σε  άγριες  καταστάσεις. Είδε  τον  πατέρα  του  να  τον απαγχονίζουν οι  Τούρκοι   τον  Μάιο  του  1821. Ήταν  7 χρονών. Όταν  έγινε  18 χρονών, ένας  Γερμανός  φιλόλογος  τον  παρότρυνε  και  μετανάστευσε  στο  Μόναχο  της  Βαυαρίας. Μιαν  άλλη  εκδοχή  είναι  πως  τον  έστειλε  ο  Όθωνας  ως  γιό  θύματος  του  αγώνα.  Δεν  γύρισε ποτέ  πίσω.  Τα θέματα  του  όμως  είναι  σχεδόν αποκλειστικά από την  Ελληνική Επανάσταση. Θεωρούνται  πληθωρικά, με πομπώδες ύφος που δεν  ενοχλεί  όμως  καθόλου, καθαρά  χαρακτηριστικά  των  ρομαντικών  ζωγράφων  της  εποχής του, τα  οποία  θα  έχουν  πολύ  μεγάλη  ζήτηση  ως  πιστές  αναπαραστάσεις  της  Ελληνικής  Επανάστασης. Το  1844 θα  φοιτήσει στην  Ακαδημία του  Μονάχου έχοντας  την  υποτροφία  της  Ελληνικής  παροικίας του  Μονάχου. Οι δάσκαλοι του  ήταν  φιλέλληνες  ρομαντικοί με  κορυφαίο  τον   Peter  Von Hess. Το  1855 θα  συμμετάσχει  στην  Διεθνή  Έκθεση  του  Παρισιού με  το  έργο  του  «Η  έξοδος  του  Μεσολογγίου». Αργότερα θα  το  παρουσιάσει σε  μεγάλη έκθεση  στη  Λειψία, μαζί με τα πολύ  δυνατά του έργα «Ο όρκος  της  Αγίας  Λαύρας», «Ο Λόρδος  Βύρωνας  στο  Μεσολόγγι» κτλ.  Στην  διαθήκη του κληροδότησε   όλα  τα έργα του  εργαστηρίου  του στο  Πανεπιστήμιο των Αθηνών.    
Βρυζάκης - Η άφιξη  του  Λόρδου  Βύρωνα  στο Μεσολόγγι  1861

Βρυζάκης

Βρυζάκης   Καραούλι
 
Βρυζακης - Η Ελλάς Ευγνωμονούσα

Βρυζάκης   Πορτρέτο  του  Αναγνωστόπουλου

Βρυζάκης  Πολεμικό συμβούλιο
Θεόδωρος Βρυζάκης  Μάχη

 
Βρυζάκης, Στρατόπεδο Καραϊσκάκη
 
Θεόδωρος Βρυζάκης  Ο θρύλος της Αγίας Λαύρας
 Ένα άλλο πολύ δημοφιλές θέμα για  τους  ζωγράφους ήταν η μονομαχία του Γκιαούρ και του Πασά. Στον ανάλογο πίνακα του Κάρλ Βερνέ, ο νικητής Γκιαούρ διατάσει τον τούρκο υπηρέτη  να κόψει το κεφάλι του ηττημένου του αφέντη. Ο  Ντελακρουά θα   ζωγραφίσει το ίδιο  θέμα  σε πολλές  εκδοχές.
Alexandre-Gabriel Decamps - Μάχη  Έλληνα και Τούρκου

Alexandre-Marie Colin - Ο Γκιαούρης

Auguste Étienne François Mayer - Greek revolution battle

Emile Jean Horace Vernet -
Ο  Γκιαούρης νικά τον Πασά
Eugene Delacroix - Γκιαούρης Πασας

 
eugene-ferdinand-victor-delacroix-Μάχη Γκιαούρη Πασα

Henri  Leopold  Levy  -Γκιαούρης και Τούρκος
(Έλληνας παλεύει για την ανεξαρτησία του)
Ο θάνατος του Βύρωνα το 1824 μετέβαλε το φιλελληνικό κίνημα σε σταυροφορία.  Το Μεσολόγγι έγινε το σύμβολο της θυσίας και της ελευθερίας.
Τους κατοίκους του Μεσολογγίου, της Χίου και γενικότερα τους Έλληνες που βασανίζονταν, σφάζονταν ή οδηγούνταν στα δουλοπάζαρα από τους  τούρκους, η Ευρωπαϊκή  κοινή  γνώμη τους έβλεπε ως τους νεομάρτυρες της χριστιανικής πίστης. Τα φιλελληνικά έργα έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στον χριστιανικό χαρακτήρα. Ενώ μια νέα θεματογραφία προέκυψε που την χαρακτήριζε η έμφαση σε ιερατικά μοτίβα.  Στην σφαγή της Χίου του Ρώσου Ξιντάκομπ,  ο ιερέας μάχεται με το σύμβολο του σταυρού στο χέρι του ως ο τελευταίος και υπέρτατος υπερασπιστής της πίστης  και της ελευθερίας.  Τέτοιες σκηνές άναβαν φωτιές στις καρδιές των χριστιανών της Ευρώπης.  Συχνά τα ιστορικά γεγονότα συνυφαίνονται με κάποιο προσωπικό δράμα όπως τον πίνακα του Ary  Scheffer «Νεαρός έλληνας που υπερασπίζεται τον πληγωμένο πατέρα του» και ανδρώνεται μέσα στη μάχη.
 
Ivan  Aivazovsky-1817-1900- Το κάψιμο της τουρκικής
ναυαρχίδας απο τον Κανάρη
Άλλοι  ζωγράφοι  που  εμπνεύστηκαν από την  επανάσταση  του  1821 και θα  τους  δημοσιεύσω την  επόμενη φορά  γιατί είναι  πολλά για την παρουσίαση  εδώ και τα  έργα  τους  που   αξίζουν  είναι  οι: Andrea  Gasparini,  Auguste  Vinchon, Augusto  Grossi, Claude  Francois Pinet, Edward Dodwell, Eugene Peytier, Filippo  Marsigli, Francis Philip Stefanoff, Francois Andre Vincent, Franz Ludwing Catel, French school, Gatteri Giuseppe Lorenzo, Georg Pelberg, Georg Emanuel Opiz, George Philip Peinagle, Gerome, Giuseppe Pietro Mazzola, Henri Leopold Levy, Henri Decaisne,  Hugues Fourau, Jean Baptiste Vanmour, Jean Claude Bonnefond, Johann Georg Cristian Pelberg, Joseph Cartwright, Jules le Coeur, Vincent Nicolas Raverat, A.G. Decamps, Anton Schranz, Karl Wilhelm Freiherr Von Heideck, Cermal Jaroslav, Chudiakov, D. Trouos, Denis Dighton, E. Grollos, Ernst Wilhelm Rietscel, F.P. Stefanoff, Finert D. Noel, French School, Gatteri Jiuseppe Lorenzo, Georg Pelberg, Giovanni Marghinotti, Gottlieb Bodmer, Henri Decaisne, Jean Charles Langlois, Jean Claude Bonnefond, Leonardo  Gavagnin, Louis Dupre, Luigi Marta, Marinelli Vincenzo, Michele Bisi, N. L. F. Gosse, Paja Jovanovic, Pierre Bonirotte, Prosper Baccuet, Stanislas Henri Benoit Darondeau, Theodore Leblanc, Vasily Grigoryevich, Loise Rang Batu, Joseph Mallord  William Terner και  άλλοι ξένοι ζωγράφοι που μου διαφεύγουν. Από τους Έλληνες  ζωγράφους αξία έχουν τα έργα του Αλέξανδρου Ησαϊα και  αργότερα τα σπουδαία έργα  από τον  Νικηφόρο Λύτρα (για την βιογραφία του πατήστε ΕΔΩ ), του Γύζη  (για την βιογραφία του πατήστε ΕΔΩ) , του Θεόδωρο Ράλλη (για την βιογραφία του πατήστε ΕΔΩ), του  Κωνσταντίνου  Βολανάκη (για την βιογραφία του πατήστε  ΕΔΩ ) του  Θεόφιλου (για την βιογραφία του πατήστε   ΕΔΩ)  και άλλων, τα οποία έχουν  σχέση με το ελληνικό θέμα.  Έχει αξία να δούμε τα έργα αυτών  των  Ελλήνων  ζωγράφων  στις ήδη υπάρχουσες  βιογραφίες  ως  την  επόμενη  φορά.
 
22 Μαρτίου 1829 το πρωτόκολλο του Λονδίνου καθορίζει την συνοριακή γραμμή του ελληνικού κράτους. Ο Φον Ες εικονογραφεί τις εξελίξεις. Οι Μεγάλες Δυνάμεις στέλνουν  τον  δεκαεφτάχρονο  Οθωνα  ως ηγεμόνα της Ελλάδας.  6 Φεβρ 1833 ο βασιλιάς Όθων  αποβιβάζεται στο Ναύπλιο με τους 3 αντιβασιλείς.
 
Peter von Hess - Η είσοδος του βασιλιά της  Ελλάδας  Όθωνα στην Αθήνα
 
                                                               ΕΠΙΛΟΓΟΣ
 "Οι  Τούρκοι, θεωρούντες  εαυτούς  κύριους  της  χώρας, υποβάλλουν τους  Έλληνας εις  απόλυτον  τυραννία",  γράφει  στα  "Γράμματα  περί  Μορέως" (1797)  ο  Γάλλος  ζωγράφος, αρχιτέκτονας και  χαράκτης  Antoine  Laurent  Castellan.  Μεγάλο  κακό  κάποια    χώρα   να  κυριαρχεί  πάνω  σε  μια  άλλη  χώρα  και  να  ορίζει  την  ζωή    υπόδουλων    κατά  το  δοκούν.  Για να μην γίνεται αυτό, είναι κορυφαία ανάγκη να  ξεκινήσουμε από τον πυρήνα: Τον άνθρωπο, τον κάθε έναν από εμάς που απαρτίζει την κοινωνία μας, το Έθνος μας, τον κόσμο μας.  Ο  άνθρωπος,  για  να  νοιώθει  άνθρωπος  χρειάζεται  να  είναι  ελεύθερος  να  εκφράζει  τις πρακτικές  του  ανάγκες  στην  βάση    της  εσωτερικής  του  πραγματικότητας  και  να  γίνονται  σεβαστές  μέσα  σε  έναν  συνεχή  διάλογο.  Αυτό  για  να  μπορεί  να  γίνει,  χρειάζεται  να  μάθουμε  από  μωρά  ότι  ο  κάθε  άλλος  άνθρωπος  από  μας  έχει  ομοιότητες  με  μας  στον  χαρακτήρα   αλλά  και  διαφορές.  Αυτές   έχουμε    χρέος  να  κατανοήσουμε  και  να  σεβαστούμε.  Το  μεγάλο  μας  χρέος  στη  ζωή   είναι  να  καταφέρουμε  να  κατανοήσουμε  τον  κάθε  άλλον  άνθρωπο  που  έχουμε  μπροστά  μας  κάθε  φορά,  για  να  μπορέσουμε  να  τον  σεβαστούμε  στην  μεταξύ  μας  σχέση.  Να  γίνουμε  ψυχολόγοι  του  εαυτού  μας  και  του  άλλου. Δεν έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε έτσι  και  αυτό  μας ξενίζει. Οι  διαπροσωπικές  μας  σχέσεις  είναι  το  κύτταρο   της  κοινωνίας.   Σε  αυτό  χρειάζεται  να  εστιαστεί  η  παιδεία  μας,  πολύ  περισσότερο  από  την  επαγγελματική  μας  εκπαίδευση.  Όσο  αυτό  δεν  γίνεται  και  οι  διαπροσωπικές  μας  σχέσεις   θα  συνεχίζουν  να  χτίζονται  στην  αναζήτηση  ενίσχυσης  της  θέσης  του  καθένα  μας  από  τρίτους,  θα  έχουμε  κοινωνίες  οι  οποίες  θα  βασίζονται  στην  δύναμη  της  επιβολής  και  όχι  στην  αγάπη.  Ο  ζυγός  δεν  αφορά    μόνον  τα  έθνη.  Ξεκινά  από  τις  διαπροσωπικές  σχέσεις  και  επεκτείνεται.  Αυτό    δεν  μπορεί  παρά  να  καταλήγει  σε  πολέμους  μεγάλης  αγριότητας,  αν  αναλογιστούμε  μάλιστα  τα  τόσο   τερατώδη  και  αθέατα   όπλα  που  έχουν  συσσωρευτεί.  
 Η  επιστήμη  της  ψυχολογίας  χρειάζεται  να  βγει  από  τα  στεγανά  των  πανεπιστημίων  και  των  γραφείων  των  ειδικών  και  να  μπει  εμφαντικά    στα  σχολεία  και  στα  σπίτια  μας  μέσω  της  τηλεόρασης  κυρίως.  Μια  επιστήμη  που  όμως  δεν  θα  εστιάζει  στην  υποστήριξη  της  επιβολής  του  δυνατότερου  στον  αδύνατο  (γιατί  υπάρχουν  και  τέτοιες  σχολές,  ότι  ψάχνει  κανείς  βρίσκει)  αλλά  στην  κατανόηση  και  τον  σεβασμό,  του  ενός  για  τον  άλλον. Χρειάζεται  να ωριμάσουμε.  Να  ανοίξει  η  συζήτηση.  Να  μάθουμε  να  κατανοούμε,  να  σεβόμαστε  και  να  αγαπάμε  για  να  μπορέσει  ο  ένας  να  γιατρεύει  τις  πληγές  του  άλλου.    Να  νικήσουμε  τον  κακό  μας  εαυτό  που  μας  ωθεί  να  βρούμε  στα  γρήγορα  δύναμη  με  ενισχύσεις  τρίτων και έτσι  ακυρώνουμε  την  διαπροσωπική  σχέση, τον πυρήνα της  ζωής  μας ως  κοινωνία. Ας θυμηθούμε πως ο τόσο  σημαντικός   Έλληνας  Ιωάννης  Καποδίστριας στο ξεκίνημα της Επανάστασης είχε  τις αντιρρήσεις  του   λέγοντας  ότι  δεν έχουμε ακόμα την ανάλογη παιδεία  που χρειάζεται. Το ήξερε αυτό και ας μην είχε αναπτυχθεί ακόμα  η  επιστήμη της  ψυχολογίας. Έγινε  η Επανάσταση (πολύ δύσκολο εγχείρημα!) κατά  των  Οθωμανών αλλά  όχι  κατά  του κακού μας  εαυτού. Αυτό υπάρχει  ακόμα  ως  αίτημα.
Πόσο  μπορούμε να  ελπίζουμε ότι  στην  μετά  τον  ιό κατάσταση  θα  υπάρχουν  ακόμη  αυτά  τα  περιθώρια;   Συνεχώς  προσεύχομαι για  αυτό.  Να  μην  μας  συνεριστεί  ο  Θεός  για  τις  κακίες  μας  και  να  μας  ενισχύσει  στην   προσπάθεια  για  το  καλό!  
   
 

Αναστάσιος Μπασαράς: Η Επανάσταση του 1821 και η Διαχρονική της Σημασία στο παρά ένα της διακοσιετηρίδας

on Thursday, 26 March 2020. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Αγαπητοί Φίλοι και Φίλες, Καλημέρα και Χρόνια Πολλά,


Ετοίμασα την διάλεξη αυτή για να την παρουσιάσω στο ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. στις 26 Μαρτίου του 2020 για να τιμήσουμε την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας.

Ωστόσο, τα μέτρα προστασίας για την πανδημία του κορονοϊού, δεν επέτρεψαν να την παρουσιάσω ζωντανά και μπροστά σε ακροατήριο.



Αλλά ας προχωρήσουμε στην ομιλία, που πέρα από την ζωντάνια της δεν χάνει τίποτα. ΕΔΩ!

Είναι το βίντεο της ομιλίας: https://www.youtube.com/watch?v=KVGrslhS1gw&feature=youtu.be 

Ποιός λαός στον κόσμο, ύστερα από 4 αιώνες σκλαβιάς, κατατρεγμών και καταπιέσεων, θα μπορούσε να κρατήσει άφθαρτα και αμείωτα τα εθνικά του ιδανικά, ταυτότητα, παιδεία και γλώσσα;

Οι Έλληνες, όχι μόνο διατήρησαν τη συνείδηση της εθνικής τους υπόστασης αλλά εσώρευσαν μέσα τους ανυπολόγιστες ηθικές και πνευματικές δυνάμεις.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία στάθηκε αληθινή κιβωτός του Έθνους. Η Ορθοδοξία, κύριος συντελεστής του θαύματος του 1821: Η ακαταγώνιστη δύναμη της πίστης εκδηλώθηκε στις σημαίες-σύμβολα του Αγώνα, στην Παιδεία, στον Κλήρο, στην Ηγεσία του τόπου. Ολες οι σημαίες των Επαναστατών, είχαν χριστιανικά σύμβολα. Στα 400 χρόνια της Σκλαβιάς η παιδεία και η ανατροφή των ανθρώπων, είναι διπλή, παιδεία της κεφαλής και παιδεία του στήθους (της καρδίας). Δίδαξαν 1.500 δάσκαλοι, από τους οποίους οι 1.000 ήταν κληρικοί . Αργότερα τα 250 σχολεία του νεομάρτυρα και εθναπόστολου Κοσμά του Αιτωλού. Το κρυφό Σχολειό δεν είναι θρύλος. Σφάγια στον άγιο Αγώνα 11 πατριάρχες, 100 Μητροπολίτες και 6.000 ρασοφόροι.


Η ψυχή των Ρωμιών πυρώνεται από εθνικο-απελευθερωτικά κηρύγματα και φωτισμένες διδαχές μεγάλων δασκάλων του γένους, που πολλοί τα υπογράφουν και με το αίμα τους: τις εξεγέρσεις του Διονύσιου το Φιλόσοφου Δεσπότη της τότε Τρίκκης. τις φωτισμένες διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του Φεραίου, του Κοραή, του Βούλγαρη και, και των άλλων δασκάλων του γένους…


Διδάσκαλοι του Γένους και Φιλικοί, Στρατιωτικοί και Πολιτικοί Αρχηγοί έδειξαν τη βαθιά τους πίστη καί με την ιδιωτική καί τη δημόσια ζωή τους. Πρώτος ο Ρήγας βροντοφώνησε: ‘’Ελάτε μ’ ένα ζήλο σε τούτο τον καιρό, να κάμωμεν τον όρκο επάνω στο Σταυρό’’. Ο Κοραής διακήρυξε: ‘Μόνο του Ευαγγελίου η δύναμις ημπορεί να σώση την αυτονομίαν του γένους΄. Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στην προκήρυξή του έλεγε: «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος». Ο αγνότερος των αγωνιστών Μακρυγιάννης πολλές φορές είπε τα βαρυσήμαντα λόγια: «Χωρίς αρετή και πόνο εις την πατρίδα και πίστη εις την θρησκεία τους έθνη δεν υπάρχουν».


Ανυπέρβλητο το μεγαλείο των Ιερολοχιτών του Δραγατσανίου - Στο Βουκουρέστι ο φλογερός δάσκαλος του Γένους Γεώργιος Γεννάδιος «ξεσήκωσε τους μαθητές του Λυκείου στα όπλα λέγοντας: Ήλθεν η ώρα να αποδείξητε προς τον κόσμον ότι είστε γνήσια της Πατρίδος τέκνα! Η Ελλάς αφού σας έδωκε την ζωήν, τώρα σας προτείνει την αθανασίαν.

Στη Βόρεια Ελλάδα το απάτητο Σούλι με τον αθάνατο χορό του Ζαλόγγου, συγκλονίζει κάθε ανθρώπινη καρδιά. Το ηρωικό Πέτα στην Άρτα με την καταστροφή υπερχιλίων Τούρκων αφήνει κατάπληκτο τον κόσμο. Αρχές του 1821 - επαναστατούν οι κάτοικοι του Πηλίου. Πολιορκία του Βόλου & του Βελεστίνου. Η Εξέγερση µε πρωτοστάτη τον Εµµανουήλ Παπά - ορµητήριο στο Άγιο Όρος. Η μαρτυρική Νάουσα με την αυτοθυσία των γυναικών της στην Αραπίτσα προκαλεί παγκόσμιο θαυμασμό.

http://www.abc10.gr/http://www.abc10.gr/images/EIKONES/25March1821/25mar-01.png
Το αρχικό σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας ήταν η απελευθέρωση ολόκληρου του υπόδουλου Ελληνισμού. Το όραμα ήταν να ελευθερώσουν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία και όχι για να φτιάξουν ένα ασήμαντο κρατίδιο με σύνορα στον Δομοκό.


Στη Νότια Ελλάδα η αρχή του αγώνα από την Αρεόπολη της Μάνης, Στην Καλαμάτα, στην Πάτρα στο Μοναστήρι της Αγίας Λαύρας και τα ηρωικά Καλάβρυτα με αρχηγό τον τιμημένο Παλαιών Πατρών Γερμανό, που άφησε άναυδη την Οικουμένη. Τριπολιτσά και Βαλτέτσι ο Κολοκοτρώνης, Δερβενάκια ο Πλαπούτας και Νικηταράς ο Τουρκοφάγος! Στο Κρεμμύδι και στο Μανιάκι ο Παπαφλέσσας, στη Βέργα ο Μαυρομιχάλης, στους Μύλους ο Μακρυγιάννης και άλλοι. Στο Ναβαρίνο, οι Μεγάλες Δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία.

Στη Ρούμελη: ο Διάκος στην Αλαμάνα, στο Κεφαλόβρυσο ο Μπότσαρης, ο Καραϊσκάκης στην Αράχοβα, η έξοδος του Μεσολογγίου, θυμίζει ‘δόξαν Θερμοπυλών’. Ο Μάρκος Μπότσαρης κι ο Κίτσος Τζαβέλας διακηρύσσουν: «Είμεθα Έλληνες, πιστοί στον όρκο μας, σταθεροί στην απόφαση μας, και με το Σταυρό μπροστά, και τα όπλα στα χέρια, προτιμάμε να κατεβούμε στους τάφους, χριστιανοί και ελεύθεροι, παρά να ζήσουμε σκλάβοι, χωρίς θρησκεία, χωρίς πατρίδα, χωρίς τιμή»! Πώς τολμούν, λοιπόν, σήμερα κάποιοι, να αμφισβητούν την ελληνικότητά τους; Η αντίσταση στο ξακουστό Χάνι της Γραβιάς του Ανδρούτσου και των παλικαριών του μένει ιστορική. Στη Βρυσούλα στην Εύβοια, στα Βασιλικά της Φθιώτιδας ο Πανουργιάς και ο Δυωβουνιώτης, Στην Ακρόπολη των Αθηνών ο Ανδρούτσος και ο Γκούρας, στο Φάληρο ο Καραϊσκάκης.


Σημαντική η ναυτική δράση του Ψαριανού πυρπολητή Κανάρη, ο Ανδρέας Μιαούλης, η Μπουμπουλίνα γράφουν σελίδες δόξας στις θάλασσές μας. Απαράμιλλη ήταν η θυσία 23.000 γυναικόπαιδων της Χίου, που εσφάγησαν ανελέητα γιατί παρέμειναν πιστοί στη Θρησκεία τους και Πατρίδα τους. Καταστροφή και Ολοκαύτωμα της Κάσου, Αλωση και καταστροφή των Ψαρών Διονύσιος Σολωμός (Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη/ Περπατώντας η Δόξα μονάχη/ Μελετά τα λαμπρά παλικάρια/ Και στην κόμη στεφάνι φορεί/ Γεναμένο από λίγα χορτάρια/Που είχαν μείνει στην έρημη γη). Η Ναυμαχία του Γέροντα ή της Μανδαλιάς: Πιπίνος, Παπανκολής, Ματρόζος. Στην Κρήτη:στο Λούλο Χανίων, με τους Σφακιανούς Χάλη, Παπαδογεωργάκη, Παπανδρέα, Σήφακα και Βαρδουλομανούσο. Στο Ζουρίδι (Σητεία) με τους Δεληγιάννη και Μανουσέλη (Μάχη των Ρουστίκων).


Τρεις εχθρούς, τρεις αυτοκρατορίες είχαν να αντιπαλέψουν οι επαναστατημένοι Έλληνες. Πρώτος εχθρός οι Τούρκοι, η Οθωμανική Αυτοκρατορία με τον Σουλτάνο. Δεύτερος οι Ευρωπαίοι με την Ιερά συμμαχία και την Αυστροουγγαρία του Μέττερνιχ, και τρίτος και φοβερότερος: η σκοτεινή Αυτοκρατορία του κακού μας εαυτού οι εμφύλιοι και η διχόνοια που λίγο έλειψε να τινάξουν τα πάντα στον αέρα. Η Διχόνοια, που βαστάει/ ένα σκήπτρο η δολερή/ καθενός χαμογελάει,/ πάρ’ το, λέγοντας, κι εσύ.

Στον Α’ εμφύλιο πόλεμο (1822-23) αντίπαλοι ήταν οι στρατιωτικοί (Κολοκοτρώνης) και οι πολιτικοί (Μαυροκορδάτος). Ο Β' εμφύλιος (1824-25), συνδέεται και με τα δάνεια της Αγγλίας (Στις 9/2/1824 πρώτο δάνειο, ύψους 800,000 λιρών/299,000. Στις 31/7/1824 το δεύτερος 2,000,000/625,000). Πρόεδρος του εκτελεστικού, ο Γεώργιος Κουντουριώτης, μεγαλοεφοπλιστής και πούρος Αγγλόφιλος. Από την άλλη μεριά ο Κολοκοτρώνης.


Η επιτυχία της Επανάστασης, όπως εξαιρετικά αναλύει ο Δρ καθηγητής Μελέτης Μελετόπουλος σε αξιοσήμαντο πόνημά του, ήταν αποτέλεσμα καθοριστικών παραγόντων που έλειπαν στα προηγούμενα επαναστατικά κινήματα, όπως η πνευματική ωριμότητα του υπόδουλου γένους, η οικονομική του ανάπτυξη, η δημογραφική του εξάπλωση, η παρουσία σημαντικών προσωπικοτήτων, και ιδιαίτερα η συγκροτημένη γεωστρατηγική σκέψη του Κολοκοτρώνη και η διεθνής διπλωματική δράση του Καποδίστρια.

Οι μεγάλες εθνικές προσπάθειες στηρίζονται στον σωστό στρατηγικό σχεδιασμό και την διπλωματική δράση, αλλά, και την κατάλληλη ευνοϊκή διεθνή συγκυρία.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, πολεμώντας στην πρώτη γραμμή του πυρός, με τη γνώση, εμπειρία και ψυχραιμία, εξασφάλισε τον στρατηγικό σχεδιασμό, στην Ελληνική Επανάσταση.
Την διπλωματική δράση χειρίστηκε ο ιδιοφυής Ιωάννης Καποδίστριας, θυσιάζοντας την θέση του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας.


Η συγκυρία έγινε ευνοϊκή για τους επαναστατημένους Έλληνες αργά αλλά σωτήρια. Και εκδηλώθηκε στο Ναβαρίνο.

Ο Φιλελληνισμός έπαιξε σημαντικό ρόλο. Η δράση των φιλελληνικών κομιτάτων σε ολόκληρον τον κόσμο, ο Βίκτωρ Ουγκώ, οι συγκλονιστικοί πίνακες του Ντελακρουά, ο θάνατος του Λόρδου Βύρωνος στο πολιορκημένο Μεσολόγγι. Ηταν ξεκάθαρο ότι ήταν η μάχη ενός μικρού, πανάρχαιου έθνους για την απελευθέρωσή του από την οθωμανική βαρβαρότητα.

Ρόλο σημαντικό, αν και έμμεσα, έπαιξαν και το δάνεια: οι τραπεζίτες του Λονδίνου δάνεισαν τις επαναστατικές κυβερνήσεις με στερλίνες και είχαν εκδώσει ομόλογα με υψηλό επιτόκιο. Οι ομολογιούχοι θα ελάμβαναν πίσω το ποσόν με τον προβλεπόμενο τόκο μετά την επιτυχή έκβαση της Επανάστασης. Όμως η έλευση του Ιμπραήμ, το 1825, έθεσε σε κίνδυνο την προοπτική της ίδρυσης νεοελληνικού κράτους. Οι ομολογιούχοι ήσαν πλέον χιλιάδες, και σε περίπτωση αποτυχίας της Επανάστασης η βρεταννική οικονομία αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο «κραχ». Ο πρωθυπουργός Γεώργιο Κάνιγκ της Αγγλίας -άξιος ονοματοδότης της πλατείας Κάνιγκος- το επέλυσε το θέμα με τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου.


Υπάρχει και το φάντασμα του Μωχάμετ Άλη, που και αυτό συνέβαλε με τον τρόπο του, Ο ιδιοφυής και ικανότατος Αλβανός αξιωματικός του οθωμανικού στρατού, κατέλαβε με πραξικόπημα την εξουσία στην οθωμανική Αίγυπτο. Ο Άλη είχε μεγαλώσει στην Καβάλα, όπου ως παιδί είχε θαυμάσει το ελληνικό δαιμόνιο στην οικονομία και στις τέχνες. Σύντομα ο δαιμόνιος πασάς της Αιγύπτου αισθάνθηκε αρκετά ισχυρός, ώστε να διανοηθεί να γίνει Χαλίφης στην θέση του Χαλίφη.

Οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις βέβαια, δεν θα ανέχονταν την ανασυγκρότηση μίας ισχυρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τον Μωχάμετ Άλη που θα άλλαζε άρδην τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Και, ήλθε η συντριβή τους στο Ναβαρίνο.


Ο ερχομός του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, ανθρώπου σπανίου ήθους και ικανοτήτων, έδινε τα εχέγγυα για το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα. Δυστυχώς το χέρι που τον δολοφόνησε ένα Κυριακάτικο πρωϊνό στο Ναύπλιο, δολοφόνησε και τις ελπίδες για πλήρη και ανόθευτη εθνική ανεξαρτησία.

Τι θα γινόταν όμως στο τότε μέλλον; Την απάντηση Τη δίνει ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, που είπε: «Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί, να την φυλάξομεν και όλοι μαζί. Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκιάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί».

Η Επανάσταση του 1821, δεν ήταν ταξική, όπως η Γαλλική, αλλά ήταν ένας καθολικός αγώνας και απέδειξε ότι η πίστη στην ελευθερία, η αγωνιστικότητα και η ισχυρή θέληση ενός λαού, µπορούν να αλλάξουν την ιστορική του µοίρα.

Αν και οι ταγοί -πολιτικοί και πνευματικοί αλλά και στρατιωτικοί- κοντά δύο αιώνες, δεν μίλησαν τη γλώσσα της αλήθειας, και δεν έδωσαν, σ’ αυτό το Λαό, τη δυνατότητα να αντιληφθεί τα αίτια των δεινών και καταστροφών, που βίωσε αυτός ο Τόπος -ιδιαίτερα αυτά της τελευταίας δεκαετίας της μεγάλης οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, η πράξη έχει δείξει, και πρέπει να το τονίζουμε αυτό, ότι:

Η Ελλάδα είναι αρκετά επιτυχημένη στους πρώτους 40-50 στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ανθρώπινη ανάπτυξη. Η καλύτερη μεταξύ των χωρών που προέκυψαν από την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκατορίας. Δεν μοιάζει να είναι σε ερείπια, παρά τις πραγματικές πτωχεύσεις στην ιστορία της. Πώς κατάφερε να προοδεύει παρά τις αποτυχίες;

Επιπλέον υπάρχουν: Στοιχεία θεσμικής καινοτομίας και μεταρρύθμισης. Eπιτυχημένη κρατική & εθνική οικοδόμηση υπό αντίξοες συνθήκες. Σημαντικές επιτυχημένες μεταρρυθμίσεις, π.χ. αναδιανομή της γης, διευθέτηση προσφυγικών, ανάκαμψη από εμφυλίους πολέμους. Εξαιρετικά πρώιμα, στην ιστορία της, κοινοβουλευτικά όργανα. Αδιάρρηκτος κοινοβουλευτικός βίος, με λίγες εξαιρέσεις. Αξιοσημείωτη οικονομική απογείωση: το "Ελληνικό Θαύμα". Μέλος της ένωσης πλούσιων & προηγμένων δημοκρατιών της Ευρώπης.

Η Ελλάδα έχει φτιαχτεί να αντιμετωπίζει αποτυχίες, και, έτσι, πάντα ήταν. Είναι αληθινό αίνιγμα, όταν η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε κρίση. Η Ελλάδα είναι σαν τον Σίσυφο.


Μα τι θέλει η πατρίδα από τον καθένα από μας; Αναρωτιέται ο φίλος, συμμαθητής, εκδότης του περιοδικού του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. ‘Προβληματισμοί! στρατηγός Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος! Θέλει: Να ερμηνεύουμε τη λέξη «καθήκον» σαν μία δική μας - καταδική μας υποχρέωση προς την πατρίδα και όχι να απαιτούμε την υποχρέωση αυτή από τους άλλους. Θέλει να μην ανεχόμαστε την διαφθορά και να μην είμαστε συνεργοί της. Να στηλιτεύουμε το κάθε τι, που είναι εθνικά επιζήμιον. Και τονίζει ότι δεν πρέπει να ξεχνούμε, ότι πειστικός είναι ο διαπραγματευτής εκείνος, που στο ένα χέρι κρατά κλάδον ελαίας και στο άλλο το όπλο.

Πάνω που είχαμε εμφανή σημάδια εξόδου από μια κρίση που τη βαφτίσαμε οικονομική, αλλά στο βάθος ξέραμε πως ήταν ηθική, πνευματική και κοινωνική. Πάνω που δρομολογήσαμε, σαν χώρα και λαός, την πληρωμή τα δανεικών, και, ξεφύγαμε να ξεπουλήσουμε όλα τα ιδανικά, τις αρχές και τις αξίες μας, και, πληρώσαμε πολύ ακριβά την ανεπάρκεια, ανικανότητα, ανευθυνότητα, ιδιοτέλεια, έλλειψη πατριωτισμού, διχόνοια, μη συνεργασία των πολιτικών μας ταγών, της πνευματικής ακαδημαϊκής κοινωνίας και ολόκληρης της διοικητικής μηχανής! Και ντραπήκαμε ότι μια μεγάλη Ελλάδα, υπέκυψε δουλικά για υποχώρηση στην εθνότητα, ταυτότητα και γλώσσα ενός τεχνητού σλαβο-αλβανικού κρατιδίου έναντι ισχνών και νεφελωδών ανταλλαγμάτων.

Πάνω στο σημείο της ανάκαμψης και γιατί όχι της αναγέννησης μας ήλθε- όχι μόνο σε μας αλλά και σε όλο τον κόσμο, η πανδημία του Κορονοϊού. Αν και στην πανδημία, η κυβέρνηση έχει επιδείξει από την πρώτη στιγμή ετοιμότητα, συντονισμό, αποτελεσματικότητα και ψυχραιμία. Τα δύσκολα είναι αναμφίβολα μπροστά μας. Η κυβέρνηση κάνει ό,τι είναι αναγκαίο. Είναι όμως, και, στο δικό μας χέρι να προστατεύσουμε την πατρίδα μας, τις οικογένειες και τις ζωές μας!


Η πανδημία του κορονοϊού προκαλεί την κατάρρευση των αγορών και κακοποιεί την παγκόσμια οικονομία. Θέτει σε δοκιμασία τα συστήματα υγείας. Δοκιμάζει και τα πολιτικά συστήματα. Η ΕΕ, δοκιμάζεται διπλά. Πρώτον, πρέπει να δείξει την πίστη της σε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος. Δεύτερον, πρέπει να προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο μιας ύφεσης που δεν θα γνωρίζει σύνορα.

Με βάση όλα όσα συμβαίνουν στην οικονομία εκτιμάται ότι ο ρυθμός ανάπτυξης του παγκόσμιου ΑΕΠ θα είναι ο χαμηλότερος εδώ και 30 χρόνια. Ουσιαστικά θα υπάρχει μια κατάρρευση στις χρηματαγορές. Μια σειρά από δραστηριότητες και τομείς αναμένονται να επηρεαστούν δραματικά, όπως οι υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης, αντιμετώπισης, παρακολούθησης της νόσου, οι τουριστικές και ταξιδιωτικές υπηρεσίες, η εστίαση και λοιπές υπηρεσίες (συνέδρια, εκθέσεις, διασκέδαση και ψυχαγωγία), το εμπόριο και οι μεταφορές, οι παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες, τα επενδυτικά έργα, η ιδιωτική κατανάλωση, οι τιμές πρώτων υλών, άλλων αγαθών και υπηρεσιών, η αγορά εργασίας και οι χρηματαγορές. Πλήττονται σημαντικά οι εισαγωγές, οι εξαγωγές και ο τουρισμός.

Η εξέλιξη του μεταναστευτικού – προσφυγικού ζητήματος, τα εθνικά μας θέματα με την Τουρκία, καθώς και οι ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις μπορεί να χειροτερεύσουν.

O COVID-19 θα σημειωθεί στην ιστορία για τον τεράστιο αντίκτυπό του στην παγκόσμια οικονομία και στη δημόσια υγεία, τόσο σωματική όσο και ψυχολογική. Σε κάποιο σημείο, η ζωή θα επιστρέψει στο φυσιολογικό, αλλά δεν θα είναι το ίδιο όπως ήταν πριν.
Θετικός οικονομικός αντίκτυπος θα είναι η τηλεργασία , η τηλεσύσκεψη και τηλεκπαίδευση.

Μεγάλες αρχές και αξίες όπως: η υγεία του λαού είναι το ύψιστο αγαθό, ο σεβασμός στον συνάνθρωπο και πρεσβύτερο, η υπομονή και ανεκτικότητα, η υπευθυνότητα και η ειλικρίνεια, η εμπιστοσύνη στο κράτος επανακτούν την βαρύτητα και τιμή τους με την πανδημία του κορονοϊού. Οποιες και αν είναι οι εξελίξεις στην οικονομία «όσα ερείπια και αν υπάρξουν, θέλουμε τους περισσότερους ανθρώπους υγιείς για να τα ξαναχτίσουν», ετόνισε ο πρωθυπουργός της χώρας.

Σήμερα, που πολλαπλασιάζονται οι φόβοι μας για το μέλλον, επιβάλλεται να δούμε και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους! Να προχωρήσουμε ενωμένοι, με σχέδιο και όραμα! Να εγερθούμε, όποιο κι αν είναι το κόστος! Πρέπει να θυμίσουμε στον εαυτό μας και στη νέα γενιά ότι είμαστε παιδιά όλων εκείνων των επώνυμων και ανώνυμων αγωνιστών του ΄21.
Ας το πούμε κι εμείς μαζί με τον γέρο του Μωριά κι ας το πιστέψουμε…«Σε μας μένει να ισιάξουμε και να στολίσουμε τον τόπο με θεμέλια της πολιτείας, την ομόνοιαν, τη θρησκεία και την φρόνιμον ελευθερίαν» και ας το φωνάξουμε για να το ακούσουμε μαζί με τον Αδαμάντιο Κοραή το «Δράξασθε παιδείας…».

Η σημερινή εθνική επέτειος, μας υπενθυμίζει πως η ενότητα και η ομοψυχία υπήρξαν πάντα τα μεγάλα όπλα του Ελληνισμού και από αυτά τα λαμπρά παραδείγματα θα πρέπει να αντλούμε δύναμη και αποφασιστικότητα για τη δικαίωση του δικού μας αγώνα για τερματισμό της κατοχής και επανένωση του νησιού μας.

Η ιστορία μας έχει αποδείξει ότι μόνο με ενότητα και σύνεση, μόνο όταν είμαστε στο «εμείς» και όχι στο «εγώ», όπως τόνισε ο Μακρυγιάννης το ’21, θα μπορέσουμε να οδηγηθούμε σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση για την πατρίδα μας, χωρίς μίση και πάθη που οδηγούν στη διαίρεση και εμποδίζουν την ειρηνική συμβίωση. Μια λύση που θα εγγυάται την πρόοδο του λαού μας χωρίς στρατεύματα κατοχής, χωρίς εγγυητές και συρματοπλέγματα.
Μάθημα εθνικής αναγέννησης μας προσφέρεται σήμερα, εφαλτήριο αντίστασης ενάντια στα εθνικά και ατομικά μας ελαττώματα. Το «χρωστάμε σε όσους πέρασαν, θα ρθούνε, θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί»

Αχ Ελλάδα σε Αγαπώ! Ζήτω η 25η Μαρτίου, ποτέ να μη Λησμονούμε τους Νεκρούς μας!!!
25/3/2020 

Δημήτριος Κατελούζος*: Ηλεκτρικά Αεροσκάφη! Είναι Εφικτό;

on Monday, 06 April 2020. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Στα μέσα του Ιανουαρίου, ακούστηκε η είδηση ότι η Τζέιν Φόντα, 82 ετών πλέον, συνελήφθη από την αστυνομία της Ουάσινγκτον για τρίτη φορά, λόγω υπερβολών στα πλαίσια ακτιβιστικής κίνησης!

Ψάχνοντας την είδηση λίγο περισσότερο, βρήκα ότι πράγματι η Τζέιν Φόντα μετακόμισε στην Ουάσιγκτον όπου και παρέμεινε για ένα διάστημα και δημιούργησε την ομάδα “Fire Drill Friday”.

Την ομάδα αυτή, ομάδα ακτιβισμού κατά της “κλιματικής αλλαγής”, ίδρυσε η Φόντα “εμπνεόμενη από την Γκρέτα Τούνμπεργκ” και για έξη συνεχόμενες Παρασκευές, συγκέντρωνε έναν αριθμό ομοϊδεατών της και διοργάνωνε ομιλίες και πορείες προς το Καπιτώλιο.

Μερικές από τις εκδηλώσεις ξεπέρασαν κάποια όρια και η ηθοποιός κατέληξε ισάριθμες φορές στο τοπικό κρατητήριο.

Θα το θεωρούσα ανούσια σαν είδηση, αλλά εξετάζοντας τις φωτογραφίες των εκδηλώσεων παρατήρησα ότι ορισμένοι από τους διαμαρτυρομένους κρατούσαν κάτι περίεργες για μένα πινακίδες (πλακάτ στα ελληνικά), όπως “STOP THE MAGLEV” και “NO NEW FOSSIL FUELS” ˙ περίεργες, γιατί δεν φαινόταν να έχουν κάποια λογική συνοχή.

Κάποια από αυτές τις πινακίδες μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση μια και το θέμα μου ήταν τελείως άγνωστο.

Η πινακίδα έγραφε: “GREEN NEW DEAL NOW!”. Το μήνυμα κέντρισε την περιέργειά μου ....

 

και έψαξα να μάθω τί είναι αυτό το “GREEN NEW DEAL”.

Ανακάλυψα λοιπόν ότι το “GREEN NEW DEAL” είναι ένα μανιφέστο, ή αν θέλετε, πρόταση σχεδίου νόμου, της βουλευτού των δημοκρατικών στην περιφέρεια της Νέας Υόρκης Alexandria Ocasio-Cortez. Το σχέδιο αυτό, προβλέπει την μετεξέλιξη των ΗΠΑ σε περιοχή απελευθερωμένη από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (κάτι από Αργυρούπολη μου θύμισε αυτό !) μέσα στα επόμενα 10 χρόνια (!!) χωρίς όμως την χρήση πυρηνικής ενέργειας (!!!). Για το σκοπό αυτό προτείνει πολλά μέτρα, ορισμένα των οποίων είναι:
➢ η ενεργειακή αναβάθμιση όλων ανεξαιρέτως των κτιρίων εντός της επικράτειας!
➢ η κατάργηση όλων των οχημάτων που κινούνται με μηχανές εσωτερικής καύσεως!
➢ η αντικατάσταση των αεροσκαφών από τρένα υψηλής ταχύτητας! (πως αυτό ταιριάζει με το “STOP THE MAGLEV” που κρατά ο άλλος κύριος δίπλα, με ξεπερνάει!)
➢ η πλήρης οικονομική εξασφάλιση όλων όσων είναι ανίκανοι ή απρόθυμοι για εργασία! (αυτό το “απρόθυμοι” το διέγραψε εσπευσμένα μετά από το σχετικό “κράξιμο” στα social media!)

PDF 

<<  9 10 11 12 13 [1415  >>