Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

2014-12-10. ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

on Wednesday, 10 December 2014. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2014-12-10. ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

Πριν από λίγες ημέρες εορτάσαμε τη μνήμη της προστάτιδος του Πυροβολικού μας Μεγαλομάρτυρος Αγίας Βαρβάρας και συγχρόνως τιμήσαμε ευλαβικά τους ηρωικούς νεκρούς Πυροβολητές των ενδόξων αγώνων του έθνους μας. Ο βίος της Αγίας Βαρβάρας και ο μαρτυρικός Της θάνατος από το ξίφος του πατρός Της είναι γνωστά σε όλους μας.  Γνωστός επίσης και ο συμβολισμός του θεικού τιμωρού κεραυνού  που κατακαίει τον παιδοκτόνο με τα αποτελεσματικά και θανητηφόρα πυρά των πυροβόλων που κατακεραυνώνουν τον κάθε επιβουλέα.

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

2014-12-10. ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ

on Wednesday, 10 December 2014. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2014-12-10. ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ

Ίμια, δεκαεννέα χρόνια πέρασαν από εκείνο το βράδυ της 30ης Ιανουαρίου 1996 που  πήγαμε ανήσυχοι να κοιμηθούμε αλλά συνάμα και περήφανοι για τη σθεναρή στάση που η χώρα μας κρατούσε στο ζήτημα των βραχονησίδων στα Ίμια. Πρωί 31 Ιανουαρίου 1996: ξυπνήσαμε (όσοι από εμάς είχαν την πολυτέλεια να κοιμηθούν) αμήχανοι, πικραμένοι, εκνευρισμένοι για την άσχημη τροπή που πήραν τα γεγονότα εκείνο το βράδυ καθώς για πρώτη φορά από το 1974 τουρκικό πόδι είχε πατήσει σε ελληνικό έδαφος. Και το χειρότερο, από το πρωινό προσκλητήριο έλειπαν 3 συνάδελφοι μας, θύματα του καθήκοντος: Καραθανάσης, Βλαχάκος-Γιαλωψός. Απλά, σεμνά, αθόρυβα, σιωπηλά όπως αρμόζει στους ανώνυμους ήρωες και στους συντελεστές της ελληνικής ένδοξης ιστορίας απογειώθηκαν σε οριακές καιρικές συνθήκες για μια αποστολή υψηλού ρίσκου και δεν ξαναγύρισαν ποτέ.

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

2014-12-14. ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ: Το Πολύτιμο Αλλά Απαξιωμένο Αγαθό.

on Sunday, 14 December 2014. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γραφει ο Δημήτριος Μπάκας, Αντιστράτηγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2014-12-14. ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ: Το Πολύτιμο Αλλά  Απαξιωμένο Αγαθό.

ΠΡΟΟΙΜΙΟ:
     Πλήρης σύγχυση και απαξίωση επικρατεί στη σημερινή μαζική  κοινωνία μας για την υπέροχη έννοια του καθήκοντος. Απόλυτα φυσιολογικό, καθόσον το καθήκον έρχεται, συνήθως, σε σύγκρουση με το εξίσου σημαντικό αγαθό, την ατομική ελευθερία.
    Το σέβεσθαι το  άτομο και την ελεύθερη βούλησή του θεωρούνται  υπέρτατες αξίες των καιρών μας. Χωρίς, όμως την αξία του εκτελείν το καθήκον καταρρέει η κοινωνική τάξη, γιατί καταλύονται βασικές αξίες του κοινωνικού ιστού και προκαλείται χάος και αγωνία.
   Υπάρχει άραγε δυνατότητα προσέγγισης αυτών των συγκρουόμενων αγαθών!

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια του πολύ επίκαιρου άρθρου του στρατηγού Δημήτρη Μπάκα.

2014-12-16. Οι Πομάκοι: Οι Ακρίτες της Ελληνικής Θράκης

on Tuesday, 16 December 2014. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γραφει ο Χρήστος Γιανταμίδης, Αντιπλοίαρχος ε.α. ΠΝ

2014-12-16. Οι Πομάκοι: Οι Ακρίτες της Ελληνικής Θράκης

Τελευταία πολλά γράφονται και ακούγονται σε ανησυχητικό βαθμό για τις μειονότητες της Ελληνικής Θράκης και ειδικότερα για τις προσπάθειες της Άγκυρας, μέσω του προξενείου της στην Κομοτηνή, εκμεταλλευόμενη και την αδράνεια των Ελληνικών Αρχών, να τουρκοποιήσει την μειονότητα των Πομάκων και όχι μόνο, που αριθμούν περί τους 35000 κατοίκους.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά τους.

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

2014-12-30. “Αποχαιρετισμός στα όπλα” του Μεγάλου Πολέμου: μια ιστορική αναδρομή με αφορμή τα 100 χρόνια από την έκρηξή του,1914-2014».

on Tuesday, 30 December 2014. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ιωάννης Νικ. Σταμούλος, Δρ. Φιλοσοφικής Σχολής Α.Π.Θ. Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2014-12-30. “Αποχαιρετισμός στα όπλα” του Μεγάλου Πολέμου: μια ιστορική αναδρομή με αφορμή τα 100 χρόνια από την έκρηξή του,1914-2014».

Στις 14 Απριλίου του 1900, ο Γάλλος Πρόεδρος EmileLoubet, στην ομιλία που εκφώνησε εγκαινιάζοντας τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού, έκανε λόγο για δικαιοσύνη και αγαθότητα μέσα σ’ ένα κλίμα επιδοκιμασίας. Κάθε χώρα που συμμετείχε επέδειξε τα επιτεύγματά της, τα οποία αποκάλυπταν την ειρήνη, την πρόοδο, και την ευημερία, που απολάμβανε η «γηραιά ήπειρος». Οι άνθρωποι συνέρρεαν στις πόλεις, για να αναζητήσουν εργασία, να απολαύσουν τα αγαθά, και να θαυμάσουν τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, τα οποία αναβάθμισαν το βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο των Ευρωπαίων: τα ιππήλατα μέσα μεταφοράς αντικαταστάθηκαν από τα ηλεκτροκίνητα τραμ, τα σιδηροδρομικά δίκτυα εξαπλώνονταν σ’ όλη την ήπειρο, και τα ατμόπλοια διέσχιζαν τους ωκεανούς, δίνοντας νέα ώθηση στο εμπόριο και στον τουρισμό. Η πρόοδος συμβάδιζε με την ειρήνη: την Ευρώπη του 1900 χαρακτήριζαν η ευημερία και η σταθερότητα.

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια του ενδιαφέροντος άρθρου!

 

2015-01-07. Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Ν. Δήμου, ΕΛΙΑΜΕΠ, Μ. Ρεπούση και ΣΙΑ.

on Wednesday, 07 January 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Του καθηγητή ΒΑΣΙΛΗ ΦΙΛΙΑ

2015-01-07. Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Ν. Δήμου, ΕΛΙΑΜΕΠ, Μ. Ρεπούση και ΣΙΑ.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα απέδειξε ότι εκτός από τις «παράπλευρες απώλειες» –όρος εισαχθείς από τη μεγάλη υπερατλαντική δημοκρατία– υπάρχουν και «παράπλευρες καριέρες» πολλών κατηγοριών. Λόγω σχετικής επικαιρότητας θα ασχοληθούμε με εκείνη των παραποιητών της ελληνικής ιστορίας και των κατ’ επάγγελμα συκοφαντών του λαού μας.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-01-19. Η ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ: Ως ικανή και αναγκαία συνθήκη ανάδυσης των αρετών μας.

on Monday, 19 January 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γραφει ο Δημήτριος Μπάκας, Αντιστράτηγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-01-19. Η  ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ:  Ως ικανή και αναγκαία συνθήκη ανάδυσης των αρετών μας.

                                                                           
ΠΡΟΟΙΜΙΟ.
      Ο άνθρωπος, ως έλλογο ον, σκέπτεται, αισθάνεται και ενεργεί  καθοδηγούμενος από την ορμή της αυτοσυντήρησης και της αυτοεπιβεβαίωσης, που συνιστούν τις δυο βασικές όψεις του εαυτού του και απαιτούν την ταυτόχρονη ικανοποίησή τους  αναφύοντας ποικίλες ανάγκες, επιθυμίες και ενδιαφέροντα.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-01-19. Η θυσία του Ηγέτη για την Πατρίδα του

on Monday, 19 January 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γραφει ο Χρήστος Γιανταμίδης, Αντιπλοίαρχος ε.α. ΠΝ, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-01-19. Η θυσία του Ηγέτη για την Πατρίδα του

Περί το 1080 π.X. οι Δωριείς από την Μεσσηνία, Άργος και Κόρινθο, έφτασαν μέχρι τα Μέγαρα με σκοπό στην συνέχεια να κατακτήσουν την Αθήνα.
Πριν  ξεκινήσουν για την κατάληψη της Αθήνας, ζήτησαν τον χρησμό από το μαντείο των Δελφών.  Η Πυθία τους είπε ότι θα κέρδιζαν τον πόλεμο, υπό την προϋπόθεση να μην σκοτώσουν τον Βασιλιά της Αθήνας, τον Κόδρο.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-02-02. Αλέξανδρος και Αχιλλέας στη ζυγαριά της ιστορίας: μια σύγκριση της προσωπικότητας και της δράσης των δύο αντρών

on Monday, 02 February 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ιωάννης Νικ. Σταμούλος, Δρ. Φιλοσοφικής Σχολής Α.Π.Θ. Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-02-02.  Αλέξανδρος και Αχιλλέας στη ζυγαριά της ιστορίας: μια σύγκριση της προσωπικότητας και της δράσης των δύο αντρών

Ο Αλέξανδρος, γιος του Μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου του Β΄ και της Ηπειρώτισσας πριγκίπισσας Ολυμπιάδας, «γεννήθηκε τη μέρα που κάηκε ο ναός της Αρτέμιδας στην Έφεσο». Οι μάγοι αυτής της μικρασιατική πόλης θεώρησαν το γεγονός οιωνό μιας μεγαλύτερης καταστροφής στην Ασία. Αντίθετα, στο βασίλειο του Φιλίππου οι μάντεις συνέδεσαν τη γέννηση του Αλεξάνδρου με δύο νίκες του Μακεδόνα βασιλιά, και τον ενθουσίασαν προβλέποντας ότι ο γιος του θα αποδειχθείανίκητος. Τις θωπείες του βασιλικού περιβάλλοντος βίωσε και ο Αλέξανδρος από έναν παιδαγωγό του, το Λυσίμαχο. Ο Λυσίμαχος ήταν αγαπητός μόνο επειδή αποκαλούσε τονΑλέξανδρο Αχιλλέα, από το όνομα του ομηρικού ήρωα.  Ο Αλέξανδρος ήταν απ’ τη φύση του φιλομαθής καί φιλαναγνώστης. Η μεγάλη του αγάπη ήταν η Ιλιάδα. Ένα αντίγραφο του έπους, με σχόλια και παρατηρήσεις του Αριστοτέλη, τον συντρόφευε σ’ όλες τις εκστρατείες του. Την Ιλιάδα την αγαπούσε ως πολεμικῆς ἀρετῆς ἔργοναλλά η παιδεία του δεν περιοριζόταν μόνο σ’ αυτήν.  Ιδιαίτερα θαύμαζε τον Αχιλλέα.Συγκρίνοντας τους δύο άντρες, θα εντοπίσω όχι μόνο τα στοιχεία που τους συνδέουν αλλά κι αυτά που τους διαφοροποιούν, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε να διακρίνουμε στον καθένα τους μια εντελώς διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων. 

ΕΔΩ! η συνέχεια. 

2015-02-13. Ημέρα των τριών Ιεραρχών

on Friday, 13 February 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γραφει ο Χρήστος Γιανταμίδης, Αντιπλοίαρχος ε.α. ΠΝ, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-02-13. Ημέρα των τριών Ιεραρχών

Την Παρασκευή  30 Ιανουαρίου παρακολούθησα με τα εγγόνια μου την Θεία Λειτουργία των τριών Ιεραρχών.
Εισερχόμενος εις τον Ναό, καταρχάς χάρηκα, γιατί πρώτη φορά είδα γεμάτη την εκκλησία  με παιδιά, σπάνιο γεγονός σε άλλες εορτές/Κυριακές.  Αλλά αυτήν την φορά τίμησαν τους προστάτες της παιδείας, τους τρείς Ιεράρχες, και με την συνοδεία των δασκάλων/καθηγητών τους.

ΕΔΩ! η συνέχεια!

2015-02-16.Καλλιόπη Λύκα η θρυλική Μάνα του Στρατιώτη

on Monday, 16 February 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Επιμέλεια Αντιναυάρχου ε.α. Δρα Στυλιανού Πολίτη, Μέλους ΕΛΙΣΜΕ

2015-02-16.Καλλιόπη Λύκα η θρυλική Μάνα του Στρατιώτη

Είναι λίγο μεγάλο, αλλά ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ.

    Η Καλλιόπη Λύκα που ονομάσθηκε από το Βασιλιά Γεώργιο «Μάνα του Στρατιώτη» υπήρξε το πρότυπο της σύγχρονης Ελληνίδας. Σύζυγος ήρωα, μητέρα ήρωα, στοργική νοσοκόμα στο πλευρό του τραυματία και λέαινα στη μάχη! Σε ολόκληρη τη ζωή της συμμετείχε ενεργά σε όλους τους Εθνικούς Αγώνες και προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες απόλυτα αφοσιωμένη στο Ιερό Καθήκον. Το Ελληνικό Κράτος δυστυχώς όχι μόνο δεν τίμησε όπως θα έπρεπε την προσφορά της αλλά της αρνήθηκε ακόμα και την νοσοκομειακή φροντίδα στο στρατιωτικό νοσοκομείο όταν αυτή τη χρειάσθηκε.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-02-24. Αναρωτιέμαι μερικές φορές...

on Tuesday, 24 February 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Επιμέλεια Αντιπτεράρχου ε.α. Γιώργου Σκαρλάτου, Επιτίμου Υπαρχηγού ΓΕΕΘΑ, Μέλους ΕΛΙΣΜΕ

2015-02-24. Αναρωτιέμαι μερικές φορές...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ
ΕΤΣΙ...
ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ & ΑΝΕΛΕΗΤΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ



Αναρωτιέμαι μερικές φορές:
Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά ,πως η ζωή μου είναι μία;
Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις.
Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές.
Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις ,πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.
Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.
Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.
Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.
Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.
Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.
Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.
Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
πάντα, πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
(από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)

2015-02-24. ΟΙ ΤΡΙΔΥΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ: αξιοπρέπεια, αυτοεκτίμηση, φιλότιμο.

on Thursday, 26 February 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γραφει ο Δημήτριος Μπάκας, Αντιστράτηγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-02-24. ΟΙ ΤΡΙΔΥΜΕΣ ΑΡΕΤΕΣ:  αξιοπρέπεια, αυτοεκτίμηση, φιλότιμο.

ΠΡΟΟΙΜΙΟ.
 Γεμίζουν οι πλατείες πολλών Πόλεων, στην Χώρα μας και αλλαχού, με κάθε ηλικίας και εθνικότητας πολίτες  με μια φωνή έκκλησης για «αξιοπρέπεια». Συγκινητικό, αν μη τι άλλο, το θέαμα! Ένα πηγαίο συναίσθημα και ένα αίτημα… «λογικό» ενός Λαού που τόσα έχει δώσει στην Οικουμένη, αλλά πάντα νιώθει ...αδικημένος! 
 Πως  να ξεδιαλύνει κανείς  που βρίσκεται το δίκαιο και που το άδικο αρχίζει!
 Έχει, άραγε, νόημα στην εποχή μας η λέξη αξιοπρέπεια! Μπορεί από μόνη της ως αίτημα να αποφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα! Ας τα δούμε  σύντομα, αλλά μεθοδικά.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2015-03-16. ΣΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗ

on Tuesday, 17 March 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

2015-03-16. ΣΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗ

Το άγνωστο παιδί της διπλανής πόρτας που μας έγινε ξαφνικά τόσο οικείο, έφυγε τραγικά και για πάντα από κοντά μας. Σε εμάς απλά έμεναν κάποια ερωτηματικά, σκέψεις ίσως και ενοχές που «ευελπιστούμε» όμως ότι σύντομα θα ξεθωριάσουν καθώς η προσοχή μας αποσπάται από την αιμορραγία του ελληνικού δημοσίου (αιμορραγεί όπως και ο άτυχος νέος) και τις διαπραγματεύσεις με τους σκληρούς δανειστές μας  που καρκινοβατούν.
Μέσα σε αυτήν την τραγική πραγματικότητα δεν υπάρχει και πολύ χώρος για να θρηνούμε ένα συμπαθητικό και αδύνατο χαρακτήρα που δεν άντεξε τις πιέσεις της καθημερινότητας. 
Συνεχίζουμε ακάθεκτοι και γεμάτοι υπερηφάνεια τον αγώνα μας για μια σύγχρονη καταναλωτική, αντιπαραγωγική, οπισθοδρομική, αντιεκπαιδευτική και κυρίως αντιαξική Ελλάδα. Μια Ελλάδα απαίδευτη που στέλνει τα παιδιά της στην ανεργία, στο εξωτερικό ακόμη και στο θάνατο. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι απρόσωπη, είμαστε όλοι εμείς που σφυρίζουμε αδιάφορα και κλείνουμε ορμητικά τα μάτια μας, τα αυτιά μας και τις πόρτες μας όταν η υπόθεση (νομίζουμε) δεν μας αφορά (δηλαδή δεν μας δημιουργεί ενόχληση ή κόστος).
Η Ελλάδα είμαστε όλοι εμείς, οι γνήσιοι, περήφανοι, αδούλωτοι και καθαρόαιμοι «Ελληναράδες» που νουθετούμε τους νεότερους με το αρνητικό μας παράδειγμα, με τη συνεχή καταπάτηση του νόμου και με την τοποθέτηση του εγωιστικού μας «εγώ» έναντι του βαθύτατα ανθρωπιστικού, χριστιανικού και ελληνιστικού «εμείς».
Ο Βαγγέλης τελικά δεν έφυγε από κοντά μας επειδή ήταν αδύνατος, έφυγε από κοντά μας επειδή όλοι εμείς είμαστε αδύνατοι και δεν μπορέσαμε (ή και δεν θελήσαμε) να ξεβολευτούμε και να τον βοηθήσουμε. Τώρα για τον Βαγγέλη είναι αργά. Αύριο θα είναι η σειρά κάποιου άλλου. Έτσι είναι η ζωή, ίσως ο Δαρβίνος είχε δίκιο, δεν επιβιώνουν οι αδύνατοι. Εμείς όμως συνεχίζουμε περήφανοι μπροστά τον αγώνα μας. Αρκεί να μην είναι το δικό μας παιδί το επόμενο θύμα. Καλό σου ταξίδι Βαγγέλη.
Συγγνώμη, εμείς είμαστε οι αδύνατοι και η κοινωνία μας.

2015-04-09. Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ, ΩΣ ΑΡΕΤΗ.

on Thursday, 09 April 2015. Posted in Παιδεία - Ιστορία - Πολιτισμός - Αθλητισμός - Περιβάλλον

Γραφει ο Δημήτριος Μπάκας, Αντιστράτηγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2015-04-09. Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ, ΩΣ ΑΡΕΤΗ.

ΠΡΟΟΙΜΙΟ.
Η τηλεόραση, η οποία  ανά πάσα στιγμή επιβεβαιώνει τη λογική του νικητή και του χαμένου, του ισχυρού και του αδυνάτου, του «πετυχημένου»,  του επώνυμου  ασκεί μια διαβρωτική επιρροή σε εμάς, αλλά κυρίως στη νεολαία μας. Ζούμε σε ένα πολιτισμό αλυσοδεμένο σε προγράμματα και εκπληρώσεις. Στόχος η απόκτηση των πάντων. Ασχολούμαστε περισσότερο με τα κάθε είδους αποκτήματα[κατά βάση υλικά αγαθά] και χάνουμε σταδιακά την ανθρωπινότητά μας. Διαθέτουμε  ολοένα και λιγότερο χρόνο για ουσιαστική ζωή. Γοητευόμαστε σε σημείο ψύχωσης με τις διασημότητες, τα είδωλα, τους «χαρισματικούς»!  Απομακρυνόμαστε εγωιστικά από διπλανό μας και ξεχάσαμε την αξία της συμμετοχικότητας στο γενικό καλό. Οι αξίες της συνεργασίας και της συνεισφοράς έχουν αντικατασταθεί με τον ανταγωνισμό και την αντιζηλία.
 Κυριαρχεί η πίστη, ότι μπορεί να μας σώσει μόνον η δύναμη των μηχανισμών, των σχεδίων και της τεχνολογίας, οπότε αναδύεται μια εκτεταμένη κοινωνική παθητικότητα και απελπισία μέσα από διαρκείς διαμάχες. Ο άνθρωπος ως απλό εγαλείο.
 Μια κουλτούρα που μας οδηγεί στον ατομικισμό, τον εγωισμό και απανθρωπισμό.
ΕΔΩ! η συνέχεια.

<<  1 2 3 [45 6 7 8  >>