Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

7/1/2017. Η ανατομία του δημόσιου χρέους

on Saturday, 07 January 2017. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει ο Γιώργος Στρατόπουλος, Δρ. Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

7/1/2017. Η ανατομία του δημόσιου χρέους


Πώς θα ελαττωθεί το ελληνικό χρέος όταν τα συνθήματα για μονομερείς διαγραφές αποδεικνύονται... αυταπάτες και η ονοµαστική του μείωση έχει αποκλεισθεί από την Ευρώπη; Ακολουθεί αναλυτικός οδηγός για το τι συνέβη - ειδικά τα τελευταία χρόνια - αλλά και τι μπορεί να συμβεί στο εξής.

Γράφει ο Γιώργος Στρατόπουλος 23 Μαϊου 2016,
Στην παρουσίαση που ακολουθεί επιχειρείται μια αναδρομή στην εξέλιξη και τη δυναμική του χρέους στα χρόνια του ευρώ. Απαντώνται ψύχραιμα και ειλικρινά, ερωτήματα όπως:
•    Γιατί η διόγκωση του χρέους δεν εμφανίστηκε ως πρόβλημα πριν από το 2008;
•    Γιατί το χρέος διογκώθηκε, ενώ η χώρα εφάρμοζε σκληρή λιτότητα;
•    Γιατί το χρέος παρέμεινε υψηλό παρά το σημαντικό κούρεμα του 2012;
•    Πόσο ευθύνεται η δημοσιονομική σπατάλη στην έλευση της κρίσης;
Η κατανόηση των λαθών μας είναι η προϋπόθεση για να μην τα επαναλάβουμε.

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα: http://www.protagon.gr/

ΕΔΩ! η συνέχεια της εξαιρετικής μελέτης.

8/10/2016. Εκατό χιλιάδες άνθρωποι

on Saturday, 08 October 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Αρίστος Δοξιάδης* . Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

8/10/2016. Εκατό χιλιάδες άνθρωποι

* Ο Αρίστος Δοξιάδης είναι εταίρος στην εταιρεία Επιχειρηματικών Συμμετοχών Openfund.

Εκατό χιλιάδες άνθρωποι, το 2% του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας, είναι αρκετοί για να αλλάξουν τη τροχιά της οικονομίας και της κοινωνίας. Είναι αυτοί που μπορούν να δημιουργήσουν νέες και πιο παραγωγικές επιχειρήσεις, να βελτιώσουν αυτές που υπάρχουν, να αλλάξουν το κλίμα στα πανεπιστήμια, να φέρουν καλές κοινωνικές υπηρεσίες πιο κοντά στους φτωχούς. Εκατό χιλιάδες μπορούν να ξαναβάλουν ένδεκα εκατομμύρια πολίτες στον χάρτη του ανεπτυγμένου κόσμου.
Δεν είναι νεοφιλελεύθερη ούτε ελιτίστικη η άποψη αυτή. Δεν πρόκειται για κεφαλαιοκράτες, ούτε αποκλειστικά για γόνους μεγαλοαστών. Μπορεί να είναι αγρότες, βιοτέχνες, σχεδιαστές, δάσκαλοι. Είναι όμως ηγέτες στην οικονομία της γνώσης, σε ομάδες παραγωγών, σε υπηρεσίες υγείας, είναι όσοι μπορούν να οργανώσουν την «ενδογενή ανάπτυξη» που επιδιώκει κι ένα τμήμα της Αριστεράς.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Endeavor, χρειάζονται δέκα χιλιάδες νέες επιχειρήσεις στα επόμενα χρόνια που θα δοκιμάσουν και θα πετύχουν σε κλάδους υψηλής παραγωγικότητας, μαζί με τις τρεις χιλιάδες δυναμικές εταιρείες που ήδη υπάρχουν, για να βρουν καλές δουλειές οι περισσότεροι νέοι, και να περιοριστεί σε χαμηλά επίπεδα η ανεργία. Μαζί με αυτούς που θα δοκιμάσουν και θα αποτύχουν στους ίδιους κλάδους, χρειαζόμαστε συνολικά περίπου πενήντα χιλιάδες επίδοξους και φιλόδοξους νέους επιχειρηματίες που θα ξεκινήσουν και θα επιμείνουν μέσα στις δυσκολίες. Δίπλα τους, άλλους τόσους επιστήμονες, μηχανικούς και στελέχη που θα ρισκάρουν καριέρες, αλλά και δημόσιους λειτουργούς που θα κινήσουν, σε μερικά κομβικά σημεία, το δυσκίνητο κράτος.
Πώς θα κινητοποιηθούν; Οι άνθρωποι μετέχουν στην οικονομική ζωή με ολόκληρη την προσωπικότητά τους. Με τη λογική, αλλά και με το θυμικό, τις αξίες και την κοσμοθεωρία τους. Για να κρίνει αν αξίζει να προσλάβει άλλους πέντε υπαλλήλους, ο μικρο-εργοδότης θα λογαριάσει έσοδα και έξοδα, αλλά στο τέλος θα ζυγίσει την ελπίδα και τον φόβο, την προοπτική του νέου και την ηρεμία της αδράνειας. Ο υπάλληλος θα προσφέρει περισσότερα ή λιγότερα στην εταιρεία όχι μόνον επειδή λογαριάζει να πάρει μεγαλύτερη ή μικρότερη αμοιβή, αλλά και επειδή θέλει ή δεν θέλει να ανήκει σε αυτό το περιβάλλον, επειδή χαίρεται ή βαριέται τους συναδέλφους του, σέβεται ή περιφρονεί τους πελάτες. Οταν επικρατεί μεγάλη αβεβαιότητα, η στενά οικονομική λογική παίζει ακόμα μικρότερο ρόλο στις αποφάσεις. Η διαίσθηση, η ψυχική αντοχή και η κούραση, η όρεξη για περιπέτεια και η ανασφάλεια μας οδηγούν.
Γι’ αυτό στα σπουδαία κείμενα της οικονομικής ιστορίας, που καταπιάνονται με εποχές μεγάλων αλλαγών, διαβάζουμε για το ήθος, την κοσμοθεωρία, τις ελπίδες και τους φόβους των κοινωνικών ομάδων, και όχι μόνο για τα μεγέθη, την τεχνολογία και τους ρυθμιστικούς νόμους. Το πνεύμα της εποχής είναι μέρος της αφήγησης όσο και τα υλικά δεδομένα. Ο καλός ιστορικός το εντοπίζει και το περιγράφει. Οπως εντοπίζει και περιγράφει τις ομάδες που σχηματίστηκαν, απέκτησαν αίσθηση του κοινού συμφέροντος και έδρασαν συντονισμένα.
Σήμερα λείπει ακόμα από την κοινωνία μας το πνεύμα της εποχής, που θα επιτρέψει σε εκατό χιλιάδες ανθρώπους να δράσουν ώστε να αλλάξουν τη χώρα. Τα μνημόνια, όσο και όπως εφαρμόστηκαν, τους έλυσαν τα χέρια σε μερικά πεδία, αλλά τους φόρτωσαν πολλά βαρίδια: λιγότερη γραφειοκρατία και νομοθετικοί περιορισμοί, αλλά πολύ περισσότεροι φόροι και μεγαλύτεροι κίνδυνοι από την επιχειρηματική αποτυχία. Καμία σχεδόν μέριμνα για χρηματοδότηση, εστιασμένη σε παραγωγικές επιχειρήσεις ή σε αποτελεσματικές κοινωνικές υπηρεσίες. Μεταρρυθμίσεις χωρίς ιεράρχηση, σε μια αόριστη κατεύθυνση απελευθέρωσης, αλλά που δεν υπηρετούν ένα σχέδιο για συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων. Οι ομάδες-στόχος θα έπρεπε να ήταν: οι μικροεπιχειρηματίες που θέλουν να αναλάβουν ρίσκο για να μεγαλώσουν την εταιρεία τους και τα εκπαιδευμένα στελέχη, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που συμβάλλουν πραγματικά στους σκοπούς του οργανισμού και θέλουν να αμείβονται με αναγνώριση ή/και χρήμα γι’ αυτό. Χωρίς αβάσταχτο «φόρο στην καριέρα» και χωρίς συντεχνιακές τρικλοποδιές.
Η ελπίδα και ο φόβος πηγάζουν και από άλλα βιώματα, πέρα από την οικονομία. Από τον λόγο των πολιτικών, τη συμπεριφορά της Δικαιοσύνης, την αίσθηση ότι επικρατούν οι σώφρονες ή οι έξαλλοι στη δημόσια ζωή. Η τωρινή κυβέρνηση έχει κάνει μεγάλη ζημιά σε αυτό το πεδίο. Το περυσινό δημοψήφισμα έδιωξε από τη χώρα πολλούς που, ενώ είχαν δουλειές και σκέφτονταν να τις επεκτείνουν, είπαν «δεν μπορώ να ζω σε μια χώρα που μπορεί να ξεκόψει από την Ευρώπη μέσα σε μία νύχτα». Ο ενδεχόμενος κυκεώνας της απλής αναλογικής, η διαρκής επίθεση σε ό,τι αξίζει μέσα στα πανεπιστήμια, ο πρωθυπουργός που ακόμη δηλώνει περήφανος για τις καταλήψεις, το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» για τον αριθμό των καναλιών, η απροκάλυπτη χρήση των διωκτικών αρχών για πολιτικούς σκοπούς: όλα υπονομεύουν την αίσθηση της κανονικότητας, την ασφάλεια του κράτους δικαίου και το δικαίωμα στην επιλογή και στην προκοπή.
Ακόμα υπάρχουν οι άνθρωποι που μπορούν να τραβήξουν όλη την κοινωνία έξω από το τέλμα. Θα το κάνουν όταν οι πολιτικοί πάψουν να τους υπονομεύουν και να τους απειλούν και όταν οι υπόλοιποι αναγνωρίσουμε ότι τους χρειαζόμαστε.

Αναδημοσίευση από ΑΠΕ-ΜΠΕ (http://bit.ly/2dsgKhN)

http://bit.ly/2cPvw39

8/7/2016. Brexit εναντίον Grexit

on Friday, 08 July 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

του Lubos Pastor, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς

8/7/2016. Brexit εναντίον Grexit

Πριν από λίγες ημέρες, η Βρετανία ψήφισε να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι περισσότεροι σχολιαστές αναμένουν από την βρετανική κυβέρνηση να σεβαστεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Αφού ο πρωθυπουργός David Cameron αποχωρήσει το φθινόπωρο, η νέα κυβέρνηση αναμένεται να ξεκινήσει τη διαδικασία της εξόδου με την ενεργοποίηση του άρθρου 50 της συνθήκης της Λισαβόνας.
 
Ωστόσο το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν είναι νομικά δεσμευτικό. Κατ’ αρχήν, η νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να καθυστερήσει το άρθρο 50 επ αόριστον. Στην πραγματικότητα, πριν από ένα χρόνο άλλη μία ευρωπαϊκή κυβέρνηση, η ελληνική, επέλεξε να αγνοήσει το αποτέλεσμα ενός άλλου σεισμικού δημοψηφίσματος. Τι συνέβη στην Ελλάδα;
 
Το ελληνικό δημοψήφισμα
Την άνοιξη του 2015, η Ελλάδα διαπραγματεύτηκε με τους πιστωτές της για μια πιθανή διάσωση χωρίς την οποία η Ελλάδα πιθανώς θα οδηγούνταν έξω από την ευρωζώνη. Στις 25 Ιουνίου, οι πιστωτές παρουσίασαν ένα τελεσίγραφο στον Έλληνα πρωθυπουργό Τσίπρα, προσφέροντας κεφάλαια διάσωσης με αντάλλαγμα μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Ο Τσίπρας απέρριψε την πρόταση και ανακοίνωσε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τη διάσωση στις 5 Ιουλίου. Κατά τη διάρκεια της σύντομης περιόδου πριν την ημέρα της ψηφοφορίας, ο Τσίπρας υποστήριξε το "όχι”. Ήταν επιτυχής -στο δημοψήφισμα, το 61% των Ελλήνων ψηφοφόρων απέρριψε την πρόταση διάσωσης. Ωστόσο λίγες ημέρες αργότερα, στις 13 Ιουλίου, ο Τσίπρας δέχθηκε ένα νέο πακέτο διάσωσης του οποίου οι όροι ήταν ακόμη πιο σκληροί από τους όρους που είχε απορρίψει πριν από δύο εβδομάδες περίπου.
 
Αυτές οι εξελίξεις φαίνεται δύσκολο να γίνουν κατανοητές από την αρχή. Γιατί ο Τσίπρας ανακοίνωσε δημοψήφισμα και στη συνέχεια, αφού το κέρδισε, απέρριψε το αποτέλεσμά του; Γιατί κατέληξε να αποδεχθεί πιο αυστηρούς όρους διάσωσης; Οι περισσότεροι σχολιαστές επικαλούνται κάποιον συνδυασμό παραλογισμού και πολιτικής στάσης. Σύμφωνα με τον Phulippon (2015), "οι εκλογές του 2015 ωστόσο και οι διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν, δεν είχαν τίποτα να κάνουν με την οικονομία. Ήταν καθαρά πολιτικό θέατρο και από τις δύο πλευρές.
 
Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είναι σωστό. Αλλά ο κύριος στόχος αυτού του άρθρου είναι να προτείνει μια απλή οικονομική εξήγηση αυτών των εξελίξεων.
 
Μια ορθολογική ιστορία
Σε αυτή την εξήγηση, και οι δύο πλευρές των διαπραγματεύσεων -η ελληνική κυβέρνηση και οι πιστωτές- είναι απολύτως λογικές, αλλά καμία από τις δύο δεν ξέρει ποιο θα είναι το κόστος του Grexit για την Ευρώπη. Οι πληροφορίες σχετικά με το κόστος του Grexit είναι συμμετρικές, σε ό,τι αφορά πως και οι δύο πλευρές είναι εξίσου καλά πληροφορημένες, αλλά αυτό είναι ατελές, διότι καμία πλευρά δεν γνωρίζει ακριβώς πόσο θα πληγεί η Ευρώπη εάν η Ελλάδα αποχωρήσει από την ευρωζώνη. Αυτή η υπόθεση φαίνεται λογική από τη στιγμή που δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο μιας χώρας να εγκαταλείπει την ευρωζώνη.
 
Το άγνωστο κόστος του Grexit καθορίζει την διαπραγματευτική δύναμη στις διαπραγματεύσεις για την διάσωση. Και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι εάν το κόστος του Grexit για την Ευρώπη είναι είναι υψηλό, τότε η διαπραγματευτική ισχύς των Ελλήνων είναι εξίσου υψηλή. Αλλά εάν το κόστος του Grexit είναι χαμηλό, το ίδιο είναι και η διαπραγματευτική ισχύ των Ελλήνων.
 
Μια πιθανή πηγή πρόσθετων λεπτομερειών για το κόστος του Grexit, είναι οι χρηματοπιστωτικές αγορές. ΟΙ τιμές της αγοράς συγκεντρώνουν πληροφορίες από πολλούς καλλιεργημένους συμμετέχοντες. Ως εκ τούτου, οι αγορές είναι πιθανό να ξέρουν περισσότερα για το κόστος του Grexit από οποιαδήποτε άλλη πλευρά στις διαπραγματεύσεις διάσωσης. Αλλά για να μάθουμε τι σκέφτονται οι αγορές, πρέπει πρώτα να τις ρωτήσουμε.
 
Το πείραμα του δημοψηφίσματος
Επομένως, τι συνέβη; Η φορτωμένη με λιτότητα πρόταση που προτάθηκε από τους πιστωτές στις 25 Ιουνίου, ήταν μη αποδεκτή για τον Τσίπρα λόγω πολιτικών αιτιών. Εάν δεχόταν την συμφωνία, πιθανότατα θα έχανε τις επόμενες εκλογές διότι είχε ταχθεί στην πλατφόρμα κατά της λιτότητας.
 
Για να βελτιώσει το αποτέλεσμα, ο Τσίπρας αποφάσισε να διεξάγει ένα πείραμα. Ζητώντας δημοψήφισμα για τη διάσωση, αυξάνεται η πιθανότητα για Grexit. Για να αυξήσει περαιτέρω την πιθανότητα του Grexit, εκστρατεύει υπέρ του "όχι”. Σκοπός του πειράματος είναι να εκμαιεύσει πληροφορίες για το πραγματικό κόστος του Grexit παρατηρώντας την αντίδραση των αγορών. Από τη στιγμή που οι αγορές ξέρουν περισσότερα για το κόστος του Grexit από οποιαδήποτε άλλη πλευρά, η ανταπόκριση της αγοράς στην αύξηση της πιθανότητας του Grexit θα πρέπει να παρέχει μια επιπλέον ένδειξη για το κόστος αυτό. Ο Τσίπρας ελπίζει ότι οι αγορές θα πέσουν σαν πέτρα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το κόστος είναι υψηλό.
 
Αυτό συνέβη στην Ελλάδα πριν από τέσσερα χρόνια σε παρόμοιες περιστάσεις. Στις 27 Οκτωβρίου 2011, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί ανακοίνωσαν μια συμφωνία διάσωσης που μείωνε το χρέος της Ελλάδας στη μέση. Αλλά στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεξάγει δημοψήφισμα για την διάσωση. Μετά από την ανακοίνωσή του, οι ευρωπαϊκές μετοχές υποχώρησαν περί το 5%, προφανώς ως απάντηση στην αυξημένη πιθανότητα Grexit. Το δημοψήφισμα το 2011 δεν έλαβε χώρα ποτέ, διότι άλλοι πολιτικοί σταμάτησαν γρήγορα την πρωτοβουλία Παπανδρέου (που κατέληξε σε ανάκαμψη των τιμών των μετοχών). Αλλά το γεγονός πως οι μετοχές υποχώρησαν κατακόρυφα μετά από την αρχική ανακοίνωση, πρέπει να αντικατοπτρίζει την αντίληψη της αγοράς για το υψηλό κόστος του Grexit το 2011.
 
Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Τσίπρας ήλπιζε για ένα παρόμοιο αποτέλεσμα. Εάν οι αγορές είχαν καταρρεύσει ως αντίδραση στο δημοψήφισμά του, η διαπραγματευτική του ισχύ θα είχε ενισχυθεί, και θα μπορούσε ίσως να είναι σε θέση να διαπραγματευτεί μια καλύτερη συμφωνία για την Ελλάδα.
 
Ένα αποτυχημένο στοίχημα
Δυστυχώς για τον Τσίπρα, αυτό δεν συνέβη. Το ευρώ μετά βίας κουνήθηκε και η αντίδραση των χρηματιστηρίων ήταν πιο ήπια από ό,τι το 2011. Μετά το αρνητικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια υποχώρησαν μόλις 1,2%. Η μετριοπαθής απάντηση της αγοράς σήμαινε ότι το κόστος του Grexit είχε μειωθεί μεταξύ του 2011 και του 2015, ίσως λόγω της εισαγωγής νέων προγραμμάτων στην ευρωζώνη όπως το ΟΜΤ της ΕΚΤ και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Η υποτονική αντίδραση της αγοράς αποδυνάμωσε το χέρι του Τσίπρα. Όταν επέστρεψε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μια νέα, σκληρότερη πρόταση τον περίμενε διότι οι πιστωτές είχαν αντιληφθεί από την αντίδραση της αγοράς ότι η διαπραγματευτική δύναμη του Τσίπρα έχει αποδυναμωθεί.
 
Η παραπάνω ιστορία μπορεί να εξηγήσει από κοινού γιατί ο Τσίπρας προκήρυξε το δημοψήφισμα, γιατί τάχθηκε υπέρ του ¨όχι”, γιατί αγνόησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος παρότι ήταν στην πλευρά που νίκησε και γιατί κατέληξε με μια χειρότερη συμφωνία από αυτή που απέρριψε στο δημοψήφισμα. Ασφαλώς, μπορεί να ειπωθούν άλλες ιστορίες για αυτά τα γεγονότα, και δεν ισχυρίζομαι ότι η δική μου είναι η καλύτερη. Το λεκτικό μου μοντέλο είναι φειδωλό αλλά ασφαλώς όχι ακριβώς αλήθεια. Η αλήθεια είναι πάντα πιο περίπλοκη από οποιοδήποτε οικονομικό μοντέλο.
 
Το κόστος του Brexit
Τώρα ας πάμε από το Grexit στο Brexit. Μπορούμε να μάθουμε τίποτα για το κόστος του Brexit από την αντίδραση της αγοράς στην απόφαση για Brexit;
 
Η αντίδραση ήταν ισχυρή και άμεση. Η στερλίνα έχασε περί το 10% έναντι του δολαρίου και οι μετοχές υποχώρησαν κατακόρυφα. Αλλά μια εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα, όπως και ο χρόνος στον οποίο γράφεται αυτό το άρθρο- οι μετοχές έχουν ανακάμψει κάπως. Στην πραγματικότητα, ο FTSE 100 δείκτης των μεγαλύτερων βρετανικών επιχειρήσεων είναι ήδη 3% υψηλότερα από το προ δημοψηφίσματος επίπεδο. ΟΙ ευρωπαϊκές μετοχές είναι ακόμη χαμηλότερα 4%. Μπορούμε ως εκ τούτου να καταλήξουμε ότι το Brexit είναι ένα non-event για την Βρετανία αλλά ένα πλήγμα για την υπόλοιπη Ευρώπη;

Όχι ακριβώς. Πρώτα από όλα, πολλές από τις εταιρείες του FTSE 100 είναι πολυεθνικές, έτοιμες να επωφεληθούν από την φθηνότερη στερλίνα. Ο πιο εγχωρίως προσανατολισμένος FTSE 250, ο οποίος περιλαμβάνει τις 101 από τις 350 μεγαλύτερες εταιρείες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου, διαμορφώνεται ακόμη χαμηλότερα, περισσότερο από 5% (αφού κατέγραφε απώλειες 13% νωρίτερα στην εβδομάδα). Δεύτερο, και πιο σημαντικό, κοιτώντας τις ποσοστιαίες αλλαγές στα επίπεδα του δείκτη, φαίνεται ότι αγνοείται η πτώση 10% της στερλίνας. Σε όρους δολαρίου, οι βρετανικές μετοχές έχουν υποχωρήσει σημαντικά, περισσότερο από τις ευρωπαϊκές μετοχές.

Η αντίδραση της αγοράς υποδηλώνει πως το κόστος του Brexit είναι σημαντικό τόσο για την Βρετανία όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Παρόλα αυτά, υποδηλώνει ακόμη ότι η κυβέρνηση θα σεβαστεί το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Εάν οι αγορές καταρρεύσουν, που σημαίνει ένα γιγαντιαίο κόστος του Brexit, θα μπορούσε να είναι στα χαρτιά ένα δεύτερο δημοψήφισμα για το Brexit. Αλλά η πτώση που έχει παρατηρηθεί δεν ισοδυναμεί με κατάρρευση, καθιστώντας την επανάληψη του δημοψηφίσματος απίθανη.

Ευρύτερες επιπτώσεις
Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι πολιτικές αποφάσεις ασκούν σημαντική επίδραση στις τιμές των περιουσιακών στοιχείων. Χρειαζόμαστε νέα οικονομική θεωρία για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτές τις επιδράσεις. Δουλεύοντας με συναδέλφους συγγραφείς, έχω ήδη σημειώσει μεγάλη πρόοδο. Στην δουλειά μας, οι πολιτικές ειδήσεις κινούν τις τιμές των assets και η πολιτική αβεβαιότητα υπαγορεύει ένα ασφάλιστρο κινδύνου του οποίου το μέγεθος είναι μεγαλύτερο σε ασθενέστερες οικονομικές συνθήκες. Σχεδιάζουμε να κάνουμε περισσότερη δουλειά σε αυτό τον τομέα.

Αναδημοσίευση από Capital.gr
*Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο VoxEU.org, ένα policy portal που ιδρύθηκε από το Center for Economic Policy Research (CEPR)

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://www.voxeu.org/article/brexit-versus-grexit-why-you-might-call-referendum-and-then-reject-its-outcome

8/7/2016. ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

on Friday, 08 July 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει η Βασιλική Κουντουρόγιαννη, Δημοσιογράφος, μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

8/7/2016. ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Η εκρηκτική άνοδος του αργύρου μόνο ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει. Ότι η κρίση βαθαίνει σε τέτοιο σημείο όπου κράτη όπως η Ιταλία που βρίσκεται στην 8η θέση της παγκόσμιας κατάταξης με την μεγαλύτερη οικονομία σε ένα πλανήτη· καθότι τα εναπομείναντα ορυκτά μέταλλα προσελκύουν το έντονο ενδιαφέρον όχι μόνο των ισχυρότερων παικτών· θα βρεθούν μπροστά σε ένα πολεμικό πεδίο αποκάλυψης. Εξού και Αρμαγεδδών = που σημαίνει «Όρος της Μεγιδδώ» ή «Όρος Σύναξης Στρατευμάτων».

Οι λιγοστοί ισχυροί - ανθεκτικοί παίκτες δεν πανικοβλήθηκαν αλλά αγόρασαν ασήμι αντί για χρυσό, εφόσον “προφητικά” είχαν προβλέψει πως η υποτίμηση της ουγγιάς αρχικά στα τέλη Μαρτίου θα ήταν μόλις στα 17.81$ και σήμερα φτάνει στα εξωπραγματικά επίπεδα των 20.30$. Μια αύξηση της τάξης του 30 % μέσα στο έτος!  Και γιατί επενδύουν σε μέταλλα; Μα γιατί το χρηματοπιστωτικό τραπεζικό σύστημα καταρρέει και μαζί του οι μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές Τράπεζες.  Όπως η Deutsche Bank που προσπαθεί μέσω του Διευθύνοντα Συμβούλου της να διαψεύσει τις φήμες πως ολισθαίνει με σταθερή πορεία προς την πτώχευση, έχοντας πλέον στο “ενεργητικό” της ζημιές ύψους 6 δις για το 2015. Όπως και η  Lehman Brothers στην Αμερική το 2008. Τι το ιδιαίτερο έχουν τα μέταλλα; Μα φυσικά γιατί τα ευγενή  μέταλλα (χρυσός, άργυρος, πλατίνα και παλλάδιο) έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία τα καθιστούν ως τα πλέον ασφαλή επενδυτικά προϊόντα, τόσο σήμερα όσο και ανά τους αιώνες. Και ποια είναι αυτά;
Είναι πραγματικό χρήμα που σημαίνει: Ένα οικονομικό αγαθό κοινώς αποδεκτό ως μέσο με το οποίο κάποιος μπορεί να αγοράζει και να πουλά άλλα αγαθά και υπηρεσίες (μέσο πληρωμής). Λειτουργούν δε ως μέτρο της αξίας των όποιων αγαθών -  υπηρεσιών (ποσοτικοποίηση της αγοραστικής δύναμης) αλλά και ως διατηρήσιμο αποθεματικό πλούτου, που μπορεί δηλαδή να αποθηκευθεί και να ανακτηθεί αργότερα έχοντας την αναμενόμενη αξία του.
Είναι άφθαρτα, καθώς τα χαρτονομίσματα καίγονται, βρέχονται και παραχαράκτες τα αντιγράφουν ενώ τα πολύτιμα μέταλλα δεν καταστρέφονται από μια φωτιά και δεν μπορεί κάποιος να παραχαράξει 1 κιλό χρυσό που ακόμη κι αν τον διαλύσει, ακόμη κι αν τον παραμορφώσει...  θα έχει πάλι 1 κιλό χρυσό.
Είναι φορητά. Δηλαδή μια πολύ συμπυκνωμένη μορφή πλούτου, με πολύ μεγάλη αξία σε σχέση με τον όγκο και το βάρος τους. Για παράδειγμα μία πλάκα χρυσού ενός κιλού έχει μικρότερο όγκο από μία δεσμίδα με 100 χαρτονομίσματα των 500 EUR σήμερα, παρά το ότι έχει περίπου την ίδια αξία με αυτά.
Οι μεγάλοι επενδυτές και όλα τα κράτη επενδύουν σε πολύτιμα μέταλλα συστηματικά κι αυτό γιατί οι κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο εμπιστεύονται τα πολύτιμα μέταλλα, ως αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο που διατηρεί την αξία του, για όλους τους παραπάνω λόγους. Είναι μία πάγια τακτική, που ακολουθείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ειδικοί στη διαχείριση του οικογενειακού πλούτου, συνιστούν τη μακροπρόθεσμη τοποθέτηση χρημάτων στα πολύτιμα μέταλλα σε ποσοστό 10 – 25% επί του συνολικού πλούτου και σε μεγαλύτερα ποσοστά σε περιόδους μεγάλης κρίσης.
Οι επενδύσεις σε πολύτιμα μέταλλα παρέχουν ανεξαρτησία και ασφάλεια. Η αξία των πολυτίμων μετάλλων είναι κατ' αρχήν ανεξάρτητη της φερεγγυότητας των κρατών, της σταθερότητας των επίσημων εθνικών νομισμάτων, του χρηματοπιστωτικού συστήματος και πάσης φύσεως αρχής ή οργανισμού ή έννοιας συνδεδεμένης με αυτά. Εν κατακλείδι τα πολύτιμα μέταλλα, όπως και τα άλλα υλικά αγαθά έχουν εγγενή αξία. Στην εγγενή αξία των πραγμάτων βασίζεται και ο αντιπραγματισμός.

Λόγω της εγγενούς αυτής αξίας τους και της άφθαρτης φύσης τους μόνο ο χρυσός και ο άργυρος χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται ακόμα μέχρι σήμερα-στην εποχή του ψηφιακού χρήματος- ως μέσα πληρωμής. Τι δηλώνει αυτό πρακτικά; Έστω πως ένα κράτος ανακοινώνει στάση πληρωμών ή υποτιμά το νόμισμά του ή μια τράπεζα καταρρέει. Τα πολύτιμα μέταλλα που έχει συγκεντρώσει κάποιος στην κατοχή του δεν επηρεάζονται άμεσα από ένα τέτοιας φύσεως γεγονός, ανεξάρτητα από το μέγεθος και τη σοβαρότητα του. Μία πλάκα χρυσού του ενός κιλού, δεν θα πάψει να είναι μία πλάκα χρυσού του ενός κιλού. Ακόμα και στην περίπτωση των χρυσών ή αργυρών νομισμάτων, τα οποία φέρουν ως επί το πλείστον ονομαστική αξία, άσχετα με την αξία αυτή και το αντίκρισμα της τη δεδομένη χρονική περίοδο, το νόμισμα δεν θα πάψει ποτέ να αποτελείται από το μέταλλο που κατασκευάστηκε και να έχει αξία εν τέλει αντίστοιχη της τρέχουσας αξίας του μετάλλου αυτού. Το ίδιο το κράτος επίσης ή μια τράπεζα μπορεί να ξεχρεώσει με εγγενή μέταλλα σε περιόδους κρίσεως.
Είναι η πιο συντηρητική μέθοδος επένδυσης. Είναι προτιμότερο να ανταλλάξετε τα χρήματά σας με μπάρες ή νομίσματα από πολύτιμα μέταλλα γιατί παρά τις όποιες βραχυπρόθεσμες μεταβολές στην αξία τους, που οφείλονται σε οικονομικό-πολιτικούς λόγους, τα πολύτιμα μέταλλα διατηρούν πάντα την εγγενή αξία τους. Επιπλέον, η επένδυση σε πολύτιμα μέταλλα (φυσικής παράδοσης) θεωρείται μία από τις πλέον συντηρητικές επενδύσεις και αυτό γιατί δεν υπάρχει απολύτως καμία μόχλευση, πχ. χρηματιστηριακή φούσκα.

Έτσι μέσα στο μάτι του κυκλώνα που φέρει την επωνυμία “Brexit” με την βρετανική λίρα να κατρακυλά , η επίσης αποδυνάμωση του δολαρίου, ωθούν τη FED να αυξήσει ίσως τα επιτόκια, με μεγάλο νικητή το ασήμι που υπέρ νικά το χρυσό. Η αναλογία χρυσού-ασημιού κάποια στιγμή έπεσε στο 67,95 – 1.  Το χαμηλότερο ποσοστιαίο δείγμα από τον Αύγουστο του 2014. Ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες που ανακόπτουν την εν' μέρει ανοδική πορεία των  χρηματοπιστωτικών αγορών; Τα αποθεματικά ευγενή μέταλλα στο φλοιό της γης. Η αναλογία στην εξόρυξη είναι 11 (ασήμι) προς 1 (χρυσός). Αλλά οι λόγοι που κάνουν πιο “πολύτιμο” τον άργυρο, είναι η πολλαπλή χρήση του σε διαφορετικές βιομηχανικές εφαρμογές και φυσικά τα αποθέματα από ασήμι που εξαφανίζονται.

Το ευεργετικό αυτό επενδυτικό καταφύγιο θα είναι ο στρατηγικής σημασίας “παίχτης” στη διογκούμενη κρίση των τραπεζικών κολοσσών της Ε.Ε που προσπαθούν να μη πτωχεύσουν. Παρακάτω αναφέρονται οι Ευρωπαϊκές Τράπεζες που έχουν χάσει το 1/5 της αγοραστικής τους αξίας.
Barclays
Royal Bank of Scotland
Lloyds Ομάδα Banking
Πιστωτική Suisse
BNP Paribas
Societe Generale
UniCredit
Intesa SanPaolo
Banca Monte dei Paschi di Siena
Banco Santander
CaixaBank



Μήλον της Έριδος ο πρωθυπουργός της Ιταλίας  Ματεό Ρέντσι που καλείτε την αμέσως επόμενη μέρα μετά την αποχώρηση της Βρετανίας να σώσει τις τράπεζες της χώρας του ζητώντας βοήθεια από τους εταίρους. Τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια και τα κόκκινα δάνεια της Monte dei Paschi di Siena που πρέπει να μειωθούν στο 30% είναι ο καθρέφτης του ευρύτερου τραπεζικού συστήματος. Η Ε.Ε. Θα πρέπει, όπως έπραξε και με την Ελλάδα, το ίδιο να πράξει και με την Ιταλία. Αλλιώς αν αφήσει η Ε.Ε. να καταρρεύσουν ταυτόχρονα οι τραπεζικοί κολοσσοί UniCredit, τη Monte dei Paschi di Siena, τότε παραβιάζει τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι αυτή εκπροσωπεί.

Η Ε.Ε. μπορεί να απεγκλωβίσει την Ιταλία και τους πολίτες της με δύο τρόπους.
Με τη μείωση του Ιταλικού χρέους.
Να δοθεί κρατική ενίσχυση που θα ενισχύσει τη ρευστότητα και τις επενδύσεις.

Άραγε τι θα συμβεί αν φύγει η Ιταλία από την Ε.Ε;  Καθότι δε συμφέρει κανέναν μια ακόμη έξοδος.
Ο Michael Hewson, επικεφαλής  - αναλυτής της αγοράς σε CMC Markets στο Ηνωμένο Βασίλειο, δήλωσε: “Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία για τις κρατικές ενισχύσεις, η ΕΕ πρέπει να καταβάλει κάθε προσπάθεια για να βοηθήσει τις τράπεζες. Με τη διαδικασία bail-in που δεν περιλαμβάνει τη χρήση χρημάτων των φορολογουμένων”.
Που σημαίνει; Ασήμι VS χρυσός.

Γιατί το Brexit δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό πρόβλημα. Αμερικάνοι επενδυτές όπως του ομίλου επενδύσεων RUSSELL ο οποίος διαπραγματεύεται 3000 μετοχικά κεφάλαια στις ΗΠΑ, η GOOGLE, η MICROSOFT (MSMT) και η παγκόσμια τράπεζα JP MORGAN CHASE (JPM), έχουν υποστεί ζημιά συνολικού ύψους 1.300 δισεκατομμύρια δολάρια!
  
Οι ευγενείς παγκόσμιοι επενδυτές έχουν ζημιές στο ενεργητικό τους αυτή τη στιγμή τρισεκατομμυρίων και ζητούν ασφάλεια. Θα την βρουν μόνο αν... εξασφαλίσουν ευγενή μέταλλα...

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΟΥΝΤΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗ

9/7/2016. Η ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΟΦΤΗ

on Saturday, 09 July 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει ο Ευάγγελος Γριβάκος, Αντιστράτηγος ε.α – Νομικός, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

9/7/2016.  Η ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΟΦΤΗ

    Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), με την υπ΄αριθ. 2001/85 Οδηγία, καθόρισε για τα κράτη-μέλη της το πλαίσιο ενός μηχανισμού προβλεπόμενου από το αναθεωρημένο «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης», με σκοπό την διόρθωση των  αποκλίσεων που τυχόν θα  προκύπτουν από την εκτέλεση  του προϋπολογισμού τους. Η  Οδηγία εισήχθη στην Ελλάδα με τον ν.4270/2014 και ενσωματώθηκε  στην εθνική νομοθεσία.
   Σύμφωνα με το κείμενο της Οδηγίας, όταν ο μηχανισμός ενεργοποιηθεί από την ΕΕ, επιβάλλει στα κράτη ένα «Σχέδιο Διορθωτικών Ενεργειών», κατά κανόνα περικοπής κρατικών δαπανών, που κατατίθεται προς ψήφιση στη Βουλή και περιλαμβάνει επικαιροποίησητου «Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής(ΜΠΔΣ)» και της κατάρτισης  «Συμπληρωματικού Προϋπολογισμού».O εν λόγω μηχανισμός τίθεται σε λειτουργία εκ των υστέρων, (δηλαδή αφού παρουσιασθούν οι μειωτικές αποκλίσεις στον κρατικό προϋπολογισμό συγκεκριμένου κράτους της ΕΕ) και προβλέπει ότι, οι παρεμβάσεις που θα γίνουν μέσω αυτού στις  περικοπές των δαπανών ή/και τις αυξήσεις εσόδων προς εξάλειψη των    αποκλίσεων, θα πρέπει να είναι εξειδικευμένες και πάντοτε με τήρηση της αντίστοιχης εθνικής νομοθεσίας. Στην ουσία, πρόκειται περί ενός ωφέλιμου για το κράτος επί του οποίου επιβάλλεται κόφτη, υπό την έννοια ότι το  προστατεύει από περαιτέρω οικονομικούς - ίσως και ηθικούς-εκτροχιασμούς, ικανούς να το  οδηγήσουν σε «μνημονιακούς γκρεμούς».
    Τα όργανα της ελληνικής  κυβερνητικής ενημέρωσης, ματαίως αποπειράθηκαν πρόσφατα να πείσουν τον Ελληνικό Λαό ότι ο ανωτέρω  ήπιος κόφτης ταυτίζεται  με  εκείνο τον σκληρό και ανελέητο που η ελληνική πλευρά αποδέχθηκε κατά το Eurogroup της 9ης Μαḯου2016, ως μέρος των ενεργειών που έπρεπε να υλοποιηθούν για την ολοκλήρωση της ήδη περατωθείσας πρώτης αξιολόγησης. Διότι, αν πράγματι ίσχυε μια τέτοια ταύτιση, τότε δεν θα χρειάζονταν ξεχωριστή  νομοθέτηση του επιβληθέντος στην Ελλάδα κόφτη, καθόσον, απλούστατα, θα ίσχυε και γι΄αυτόν ο ν. 4274/2014.
   Ο κόφτης της 9ης Μαḯου έχει κάποια  γνωρίσματα, ιδιαίτερα αυστηρά για την εφαρμογή του στην Χώρα μας. Είναι, καταρχήν, στοχευμένος, υπό την έννοια ότι  οι δανειστές μας, πεπεισμένοι ότι το πρόσφατο  πακέτο των  μέτρων ύψους 5,4 δις (3% του ΑΕΠ) που επέβαλαν στην κυβέρνηση να ψηφίσει σε βάρος του Ελληνικού Λαού δεν είναι ικανό να καλύψει τις συνολικές οικονομικές  απαιτήσεις τους μέχρι το τέλος του 2018 που λήγει το τρίτο Μνημόνιο, έθεσαν αυτόν σε εφαρμογή ως «θεσμό» για να καλύψουν  ένα πρόσθετο και εκ των προτέρων καθορισμένο από τους ίδιους δημοσιονομικό κενό, αντιστοιχούν στο 2% του ΑΕΠ (3,5 δις ευρώ), με «εργαλεία» τα συγκαλυμμένα μέτρα περικοπής  μισθών και συντάξεων, την αύξηση των  αμέσων και εμμέσων  φόρων και την  μείωση των επιχορηγήσεων σε ΟΤΑ, ασφαλιστικούς οργανισμούς κλπ, καταργουμένων των τυπικών διατάξεων που προβλέπουν τις διαδικασίες εφαρμογής όλων των ανωτέρω κατηγοριών περικοπών. Πέραν τούτων ο κόφτης ενέχει και το στοιχείο της διαρκούς ισχύος, αφού δεν αφορά μόνο την κάλυψη του προαναφερθέντος δημοσιονομικού κενού των 3,5 δισ. ευρώ, αλλά επεκτείνεται διαχρονικά σε διορθώσεις αποκλίσεων για την επίτευξη των μεσοπρόθεσμων στόχων του ΜΠΔΣ, δηλαδή και επέκεινα του 2018, αν, φυσικά, απαιτηθεί.
Αναφορικά με την διαδικασία λειτουργίας του κόφτη, οι διατάξεις προβλέπουν ότι, με βάση τα στοιχεία που  θα δίνει η ΕΛΣΤΑΤ την 30η εκάστου μηνός Απριλίου για το προηγούμενο  έτος, ο Έλληνας υπουργός των Οικονομικών θα συντάσσει Έκθεση, κοινοποιούμενη στη Βουλή  και δημοσιευόμενη σε ΦΕΚ,  στην οποία θα αναφέρει τις τυχόν  αποκλίσεις που καταγράφηκαν σχετικά με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Στη συνέχεια, μέχρι την 31η Μαḯου, θα πρέπει να έχει εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) με το οποίο θα καθορίζονται τα μέτρα που  θα (είναι απαραίτητο να) λάβει η κυβέρνηση προκειμένου να καλυφθούν  τα  εν λόγω δημοσιονομικά κενά. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το  ΠΔ, τότε, αυτομάτως και χωρίς καμία παρέμβαση από την Βουλή (!!!), θα ενεργοποιούνται τα μέτρα που έχουν προσυμφωνηθεί και θα περικόπτονται ισόποσες κρατικές δαπάνες (κόφτης), με άμεση επέμβαση  στους προσχεδιασμένους κωδικούς εσόδων. Από τις περικοπές εξαιρούνται συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών για την υγεία, τα κοινωνικά και προνοιακά επιδόματα, τα προγράμματα δημοσίων επενδύσεων, τις  δημόσιες συμβάσεις κλπ. Αριθμητικά, αν η απόκλιση είναι 0,26% έως 0,75% του ΑΕΠ, τότε ενεργοποιούνται μέτρα της τάξεως των 900 εκατομμυρίων ευρώ και αν είναι από 0,76% έως 1%  του ΑΕΠ, της τάξεως του 1,8 δις ευρώ. Όταν η απόκλιση  είναι από 1,26% έως 1,75% του ΑΕΠ, τα μέτρα είναι 2,7 δις. ευρώ, ενώ όταν είναι από 1,76%  έως 2,25% του ΑΕΠ, τότε τα μέτρα θα φθάσουν τα 3,6 δισ. ευρώ. Πάντως, η κυβέρνηση έχει την δυνατότητα, προτού δημιουργηθούν και καταγραφούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα εκάστου έτους, να παρεμβαίνει έγκαιρα προς αποφυγή σχηματισμού τους με προληπτικά μέτρα, όπως το προσχέδιο του κρατικού  προϋπολογισμού το φθινόπωρο κλπ. Οίκοθεν νοείται ότι τα μέτρα αυτά θα επιβαρύνουν τον ‘Ελληνα φορολογούμενο.  Όλα αυτά  σημαίνουν  ότι, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις,  όσο θα ισχύουν τα Μνημόνια θα ισχύει αυτεπάγγελτα και  ο κόφτης, με τους ‘Ελληνες να  διάγουν συνεχώς υπό την  «δαμόκλειο σπάθη» η οποία, ανά πάσα στιγμή, θα απειλεί τα εισοδήματά τους με περαιτέρω συρρίκνωση, στην περίπτωση αποτυχίας εξασφάλισης πρωτογενούς  πλεονάσματοςπροκαθορισμένου ύψους.
   Η υποχρεωτική νομοθέτηση του κόφτη προκλήθηκε από τους εταίρους-δανειστές μας και το ΔΝΤ εξαιτίας της  ανευθυνότητας και διεθνούς αναξιοπιστίας που έχουν επιδείξει οι εκάστοτε κυβερνήσεις της κρίσης και ιδιαίτερα  η σημερινή, στη διαχείριση των δημοσιονομικών θεμάτων. Τα πράγματα, εν τούτοις, θα μπορούσαν να είναι  διαφορετικά, αν το μείγμα δημοσιονομικής προσαρμογής  της  κυβέρνησης ήταν διαφορετικό και,  αντί της αύξησης των φόρων και των εισφορών, κατάρτιζε μια δημοσιονομική πολιτική  βασισμένη  πρωτίστως στην ρεαλιστική  συγκράτηση των δαπανών – ώστε οι πόροι να κατευθύνονται εκεί που θα ήταν περισσότερο  αποτελεσματικοί – και στην πραγματοποίηση  των διαρθρωτικών αλλαγών που θα καθιστούσαν  την Οικονομία μας ανταγωνιστικότερη. Και εάν  μέσα σε αυτό το ευνοϊκό κλίμα ερχόταν συμπληρωματικά ένας άλλος κόφτης, πολύ πιο ήπιος και παρόμοιος του περιγραφόμενου στον ν. 4274/2014, τότε η Χώρα μας θα είχε βάσιμες ελπίδες εξόδου από την κρίση και επανόδου στις διεθνείς αγορές, με συμφέροντες όρους δανεισμού. Τώρα, όμως, τα οποιαδήποτε μέτρα που προσπαθεί να επιβάλλει η κυβέρνηση χάνονται στην περιδίνηση της ύφεσης και φοροδιαφυγής, οπισθοδρομούν την ανάπτυξη, πολλαπλασιάζουν τα αντικίνητρα για επενδύσεις και απωθούν τους νέους  στο εξωτερικό προς εξεύρεση εργασίας. Υπό αυτές, δε, τις συνθήκες θα πρέπει να θεωρείται βέβαιον ότι η ενεργοποίηση του κόφτη σύντομα θα καταστεί αναγκαία και υποχρεωτική. Πρόσθετα, έγκριτοι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι εφαρμογή  του κόφτη θα ενεργοποιήσει μέτρα τα οποία θα προκαλέσουν επιστροφή στην ύφεση και περιορισμούς στους ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ, παράλληλα, θα παρουσιασθούν κίνδυνοι ακύρωσης οικονομικών ενεργειών, όπως  αγορές καταναλωτικών προϊόντων και εφαρμογή επενδυτικών σχεδίων. Η ίδια η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, προ της 9ης Μαḯου 2015, είχε δηλώσει προς τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης ότι: « Με βάση τις επιδόσεις του παρελθόντος, τέτοια adhocμέτρα (σημ. συντ. δηλ. ο κόφτης) δεν είναι πολύ αξιόπιστα διότι ενισχύουν την αβεβαιότητα και δεν υποστηρίζουν υποκειμενικές ισορροπίες».
    Με την υπογραφή των Μνημονίων και ιδιαίτερα του τελευταίου, την θεσμοθέτηση του αυτόματου κόφτη και την  δημιουργία τουυπερταμείου αποκρατικοποιήσεων, η Χώρας μας, έχοντας  απωλέσει την αποκλειστική ικανότητα αυτοδιάθεσης και αυτοπεριορισμού, μπορεί να μην  έχει καταστεί, ακόμη, κράτος-προτεκτοράτο με την έννοια του Διεθνούς Δικαίου, πλην, όμως, θεσμικά  έπαυσε πλέον  να θεωρείται ισότιμο μέλος της Ε.Ε. και ουσιαστικά  έχει περιπέσει σε ένα ειδικό καθεστώς κηδεμονίας και  περιορισμένης κυριαρχίας, το οποίο, ασφαλώς, διαφέρει κατά πολύ από τις απαιτήσεις για αυτοπεριορισμό και περιορισμένη εκχώρηση της κυριαρχίας που νόμιμα έχει η Ε.Ε. από τα κράτη-μέλη της προς διασφάλιση των κοινών συμφερόντων τους. Η Ελλάδα του σήμερα δεν είναι τίποτε περισσότερο από μία κρατική οντότητα με περιορισμένη ικανότητα προς δικαιοπραξία, αντίστοιχη με την προβλεπόμενη από τον Αστικό Κώδικα για τα φυσικά πρόσωπα που έχουν τεθεί υπό μερική δικαστική συμπαράσταση.
   Εν τούτοις, το ρητορικό ερώτημα που αναφύεται είναι, μέχρι  πότε μπορεί να επιβιώσει ένα κράτος όπως η Ελλάς,  στο οποίο η αναποτελεσματικότητα και η διαφθορά έχουν οδηγήσει τους πολίτες του σε οικονομικό μαρασμό και ηθική, κοινωνική και πολιτισμική παρακμή. Δεδομένης της σημερινής νοσηρής κατάστασης, η απάντηση είναι η εξής απλή και μοναδική: Μέχρις ότου ο Έλληνας, τινάσσοντας τα άδεια θυλάκια των ενδυμάτων του, αναφωνήσει όπως ο  Μένιππος προς τον Χάρωνα : «Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος». Όμως τότε δεν θα αρκεστεί σε αυτό, αλλά θα κάνει την Επανάστασή του κατά των οιωνδήποτε υπαιτίων της εγκληματικής διαχείρισης της Χώρας. Μια Επανάσταση διαφορετική από τις μέχρι σήμερα γνωστές, που θα αφήσει, για μια ακόμη φορά, έκπληκτο τον κόσμο ολόκληρο, «σπάζοντας τα τζάμια της Πολιτείας» (όπως συνήθιζαν να λέγουν  οι παλαιότεροι  μαρξιστές), με ό,τι αυτό θα μπορούσε  να σημαίνει.    

BESA-By Dr. George N. Tzogopoulos: Light at the End of the Tunnel for Greece?

on Monday, 17 September 2018. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

BESA Center Perspectives Paper No. 950, September 16, 2018

EXECUTIVE SUMMARY: Maladministration, overspending, cronyism, and statism over a period of decades made Greece the weakest link in the Eurozone when the world financial crisis hit Europe in 2009. To avoid a chaotic default and an exit from the European system, Greece had no alternative but to accept bailouts offered by the EU and the IMF in exchange for austerity measures and structural reforms. The third and final one expired on August 20, 2018. The day after finds Greece with relatively stable public finances but unable to immediately regain market confidence. Above all, the tendency of politicians to put their political interest above the national one remains even as the society is suffocating from social problems and is pessimistic about the future.


Nine years ago, during a pre-election period in Greece in September 2009, two powerful political parties – then-incumbent conservative New Democracy and center-left PASOK – presented their agendas to citizens. The former told the truth about the country’s economic status and the need to take measures (though it only decided to do so after years of government inertia and being behind in all opinion polls). The latter preferred to ignore reality and promised the Greeks a lot of money. They won the election.

The euphoria did not last long. PASOK was not able to refinance the country’s debt by accessing international markets. By contrast, it had to immediately reduce the budget and current account deficits, as well as ask for a financial lifeline from the EU and the IMF in May 2010. It was thus in desperate need of political consensus despite its stance while in opposition. New Democracy – now the main opposition – did not back difficult measures in Parliament, hoping to benefit from the damage to PASOK and return to power. This tactic was successful: the party won the national election of June 2012.

The cynical disagreements between New Democracy and PASOK according to their ephemeral political needs highlight flaws in Greek politics that persist even in critical periods.

The responsibility of the two main parties is twofold. First, they undermined the future of young Greeks for decades by creating a huge, unsustainable debt, preserving a bubble, tolerating corruption, and relying on clientism, nepotism, and statism. And second, they failed to cooperate and accelerate an exit from the crisis when it erupted. As a result, while other problematic states of the Eurozone – Cyprus, Ireland, and Portugal – managed to return to normalcy after receiving initial financial assistance from the EU and the IMF, Greece was in need of a second bailout in February 2012 and a third in August 2015.

Greek citizens also bear some responsibility. They tend to prefer easy solutions and approve of political favoritism, and they are allergic to the truth. In 2014, two years after the second bailout package, the national economy was recovering. Greece – under a coalition government of New Democracy and PASOK, which had forgotten their past rivalry and became political allies – created a budget surplus for the first time. However, the populist leftist party, Syriza, had begun in June 2012 to emerge as the new pole in Greek politics. Once again, there was no consensus in the name of a greater national good. The name of the parties had changed, but the problem remained unsolved.

Syriza cultivated illusions in Greek society instead of assisting the “Grecovery” and contributing to the completion of the second bailout. It promised to cancel the debt, renegotiate the bailout, and find funds in countries like Russia and Venezuela. It presented itself as a fresh political force with the potential to bring about change.

In December 2014 Syriza provoked an early election, and in January 2015 it defeated New Democracy. It took Syriza and its minor coalition partner, the Independent Greeks, all of six months to hit reality and vote for a third bailout in August 2015. As the Grexit risk was looming and several of Syriza’s MPs preferred a return to the drachma, New Democracy voted to keep the country in the common currency. One month later, Syriza – now more mature politically and without anti-EU MPs – won a snap election and re-formed a government with the Independent Greeks.

The Syriza-Independent Greeks government acted against their ideology and refuted critics by completing all of the four required reviews of the third bailout by June 2018. It did so without counting on political support from New Democracy. The conservative party preferred to employ the usual tactics of all main opposition parties to safeguard its own return to power in the next national election.

In a highly polarized political atmosphere, the Greek government recently announced the exit from the bailout. Generally speaking, the progress achieved since 2010 has been impressive. In spite of the dramatic setback of the first six months of 2015, Greece is now maintaining a budget surplus and has managed to decrease its current account deficit. Some important privatizations have taken place. Significant reforms are making the Greek pension system sustainable, tackling tax evasion, introducing transparency into public contracts, and boosting e-governance.

Moreover, the issue of the Greek debt has been settled. In 2012, the private debt of Greece was restructured and private bondholders were forced to accept losses exceeding 50%. As far as the public debt is concerned, a June 2018 Eurozone decision announced practical steps to improve its profile. If additional measures are required, they will be discussed at the Eurozone level in 2032, when Greece’s grace period will end.

Some skeptics argue that the Eurozone did not safeguard the sustainability of the Greek public debt. From an economic perspective, they are right. However, the Eurozone ministers could not ignore the political aspect. The Lisbon Treaty does not allow a normal debt haircut. Further to this, national parliaments and public opinion in Eurozone member states might not easily accept a settlement forgiving a significant part of Greece’s public debt as it has been accrued since 2010.

What matters more is that the Eurozone not abandon Greece but stand by its side. Against this backdrop, the country is leaving the bailout with a sizeable cash buffer of €24.1 billion to facilitate its smooth return to the markets in the next two years. Of course, the exit from the bailout does not signal an end to the adventure. Although Greece is not expected to receive additional loans from the EU and the IMF, it has to continuously implement reforms and sustain bailout objectives in order to pay back all its creditors over the medium and long term. The Greek government has already committed to maintain a primary surplus of 3.5% of GDP until 2022 and possibly 2.2% of GDP from 2023 until 2060.

The main problem is that Greek governments – irrespective of their political orientation – rely heavily on cuts and taxes to achieve surpluses. They do not always support healthy public or private investment but prefer to spend funds to serve political goals. Under these circumstances, unemployment is on the rise. The public sector has largely frozen hiring and when it recruits, non-transparent criteria are frequently applied. For its part, the private sector is suffocating due to high taxation and limited access to cheap credit. As a consequence, young people are looking for jobs abroad, depriving Greece of hope and dynamism and worsening the problem of an aging population.

For years, if not decades, to come, Greece will be under “enhanced surveillance” by the European Commission to remain on track. The stabilization of public finances has not yet been accompanied by a sustainable growth rate to help the economy breathe. Perspectives are not bright either. Greek politicians are unable to build on consensus and jointly support a growth plan by undertaking a national ownership of reforms. The ongoing political debate between Syriza, which is replacing PASOK in domestic politics, and New Democracy is being conducted almost exclusively around pension cuts, which have already been voted for. For political reasons, Syriza opposes a post-bailout credit line guaranteeing lower interest rates and seeks to spend funds from the budget surplus to boost its social profile in view of the forthcoming election. For its part, New Democracy is promising better days without Syriza in power but provides no details on how it will meet agreed fiscal targets.

The inability of Greek politicians to inspire the society and leave a legacy of unity and vision remains a central problem more than eight years after the first bailout. Even when the economy is improving, politics does not allow for real optimism. The Greek crisis is primarily political, not economic.

View PDF

Dr. George N. Tzogopoulos

 

Dr George N. Tzogopoulos is a BESA Research Associate, Lecturer at the Democritus University of Thrace, and Visiting Lecturer at the European Institute of Nice. 

Dr. George N. Tzogopoulos (Ph.D. Loughborough University) specializes in media and international relations as well as Chinese affairs.

 

BROOKINGS,Theodore Pelagidis: Is the latest Greek debt deal sustainable or another kick of the can?

on Friday, 29 June 2018. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

The Eurogroup recently granted Greece relief through an extension of loans that were part of the second program of the European Financial Stability Facility and extended Greece’s most pressing loan maturities by 10 years (see Figure 1). The country was also given a 15 billion euro tranche from the 86 billion euro third program to be used as a “cash buffer” once the third Greek aid program is successfully concluded. This is intended to calm markets so Greece can borrow at much lower rates.

Theodore Pelagidis  Nonresident Senior Fellow - Global Economy and Development


 The International Monetary Fund will not participate in the program with a new loan, but undertake enhanced surveillance until 2022 to ensure continuity in the reform process. In this context, the Eurogroup published an extended annex including 13 technical documents that detailed obligations akin to conditionalities. Those believing that this is not a new, fourth program for 2018-2022 should read the documents.

Greece will also get 4.5 billion euros from European Central Bank profits on Greek loans as part of the Agreement on Net Financial Assets and the Securities Market Program. Installments will come in equal, biannual amounts starting in 2018 until 2022. Finally, a decision was made to abolish the stepped-up interest rate margin related to the debt buy-back tranche of the second Greek program as of 2018.

Figure 1: Greek debt due to mature

Greek debt due to mature (chart) Note: The EFSF loans in deep blue colors are extended for 10 more years.

Both creditors and the Syriza government optimistically declared Greece is now expected to stand on its feet as the cash buffer of 15 billion euros plus another 9 billion euros already built up previously are expected to ensure the return of Greece to the debt markets. Adding a dramatic flourish, Greek Prime Minister Alexis Tsipras even donned a necktie to celebrate the end of austerity.

Any debt lightening is welcome for such an overburdened country, but the critical question is whether this debt arrangement is sufficient to help Greece return to the markets at a sustainable rate.

While the cash buffer of 24 billion euros can cover Greece’s payback obligations for the next couple of years, it would be far better to keep that buffer intact as a guarantee for the market. However, interest rates on the 10-year bonds still remain above or around the sky-high price of 4 percent, signaling that markets are, at least for the time being, not fully convinced that the country can service its debt in the medium-term. Compounding that, the forecast for real GDP in the long term is expected to average only 1 percent. This is the reason that 5.5 billion euros out of 15 billion will be used directly for repaying the IMF (3.3 billion euros) and the European Central Banks (2.2 billion euros).

Another persistent and major concern is that Greece is obliged to maintain a primary surplus of 3.5 percent of GDP until 2022, followed by a 2.2 percent primary surplus target for the ensuing period until 2060. This is definitely amounts to a pro-cyclical, contractionary fiscal policy, given Greece’s perpetual struggle to attain sustainable economic growth in the medium term.

Figure 2: Greece budget primary balance
Greece budget primary balance (chart)

Last but not least, as can be seen in Figure 3, in the context of the third bailout program, only 46.9 billion euros have been disbursed up to now.

Figure 3: Financial assistance to Greece
financial assistance to Greece 2010-2018 infographic

With the final tranche of 15 billion euros, one can easily see that Greece has used only 62 billion euros out of 84 billion. This is critical, as the terms for the money were very cheap (a 0.9 percent interest rate), and by using it entirely, Greece could have either bought back some more expensive loans maturing soon or they even could have used it to invest in the real economy.

Another important caveat is that the European Stability Mechanism will have the right at any time to redefine how the 15 billion euros may be used. In other words, the tranche may remain in the pocket account after assessing whether such funds are needed as a cushion. Indeed, the use of the 15 billion euro buffer will be possible only after ensuring that Greece’s financial needs are covered by the country’s own public coffers!

Really, if one compares the current markets’ 4 percent interest rates (in the case of 10-year bonds) with the terms of European Stability Mechanism’s bailout money (0.9 percent), one can easily understand why the Eurogroup’s latest decision may not have justified the donning of a necktie. 

 

IMF: Greece: Much Progress, but Action Needed to Address Crisis Legacies, Boost Inclusive Growth July 31, 2018

on Sunday, 05 August 2018. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

 Greece has successfully eliminated its extraordinarily high fiscal and current account deficits, and restored growth. It must now take action to address crisis legacies and boost inclusive growth, says the IMF in its annual health check of the country’s economy.

Greece has come to the end of its program engagement with the IMF. What has Greece accomplished during that time?As the Fund publishes its annual report on the state of the Greek economy, IMF Country Focus sat down with Peter Dohlman, the country’s mission chief, to discuss the report’s overall findings, key recommendations that could help lift the country’s growth prospects and living standards, and the Fund’s future relationship with Greece.

Before I answer your question, let me express my sincere condolences for the recent wildfire tragedy that has hit the Attica region of Greece.

Turning to your question, Greece can point to many successes. It has eliminated its extraordinarily high fiscal deficits (from a deficit of 15 percent of GDP in 2009 to a surplus of just over one percent in 2017) and brought its external transactions, its current account, into near balance. Doing this required some difficult decisions including pension and tax reforms, and improvements in public administration, such as a more independent revenue administration.

At the same time, Greece has put in place better social safety nets, such as the Social Solidarity Income. Greece has also made its labor markets more flexible and wages more competitive.

In product and service markets, many sectors were liberalized in line with the recommendations of the Organisation of Economic Cooperation and Development, the investment licensing framework became more business-friendly, and competition barriers were removed for several closed professions.

Most recently, Greece has put in place an important legal toolkit to help resolve nonperforming loans, which is essential to make banks healthy again. These efforts, along with better external conditions and other factors, have restored growth, and we expect economic growth and job creation to accelerate over the medium term. The government has also re-accessed capital markets, though so far, largely for liability management operations.

The IMF’s Stand-By Arrangement, approved in principle, was never activated. Does this mean Greece did not implement sufficient reforms?

The arrangement to support the authorities’ economic adjustment program was approved in principle, and was to become effective once the Fund received specific and credible assurances from Greece’s European partners to ensure debt sustainability, and provided that Greece’s economic program remained on track.

Although sufficient assurances on debt relief did not emerge in time, the agreement nonetheless helped provide confidence to creditors to disburse to Greece and close the second review of the European Stability Mechanism program in July 2017.

It also provided a good framework for us to closely coordinate with Greece and the european institutions on policies, and strengthened traction.

Following its hard-won recovery, is the country now out of the woods?

While much has been achieved, Greece faces very significant crisis legacies. Prominent examples are the extraordinarily high levels of public debt, nonperforming loans, unemployment, and high poverty rates.

Greece needs to address these legacies while also achieving sustainable higher growth and remaining competitive in the euro area. In our staff report, we call for rebalancing fiscal policy to better support growth and to strengthen social safety nets, strengthening more aggressively bank balance sheets to restore lending, and taking further steps to boost productivity and enhance governance.  Greece will need to continue to protect social and investment spending working within the high surplus targets agreed between Greece and european institutions.

How will the Fund stay involved?

As with all members of the Fund, we will continue to conduct our annual health check of the economy, that is, the Article IV Consultation, which entails comprehensive discussions with the Greek authorities about the full gamut of economic policies. The Fund also engages in Post-Program Monitoring of countries that finish their program engagement with high remaining repayments to us, and so our interactions with the authorities will be more frequent than the annual Article IV cycle.

In this context, we will report to our Executive Board twice a year, through the Article IV consultations process and Post-Program Monitoring, followed by publication of our findings. In undertaking these activities, we will work together with the European institutions.

A substantial share of our interaction with Greece in recent years has taken the form of technical assistance, and we anticipate continuing this engagement, at the authorities’ request, in targeted areas such as revenue administration and public financial management.

Greece’s debt is still very high. Is the debt relief from Greece’s European partners sufficient?

The debt relief recently agreed with European partners, combined with a large cash buffer, and the fact that most of Greece’s public debt is low interest official sector debt, greatly strengthens Greece’s prospects to sustain market access over the medium term.

However, as the official sector debt matures and is replaced by more expensive market debt, Greece’s ability to service its debt will gradually become more challenging. Greece will need to simultaneously achieve high GDP growth and run large primary fiscal surpluses for many years to keep public debt on a downward trajectory.

The commitment of European partners to provide additional relief if needed, following a review in 2032, provides for an important safety net in this regard.

There has been much discussion about the sharp pension cuts, which the government has applied as part of the loan program. Why are these necessary?

The pre-legislated measures that will come into force in 2019 represent another key step towards inclusive growth. They will not change the level of overall government fiscal balance, but will help to improve the balance between pension spending, targeted social support (including to low-income households and the unemployed), and investments.

Pension reform is critical for ensuring that the system can meet its obligations to pensioners over the long run, and will also improve the fairness of the system, both across the current generation of retirees and between current and future retirees. Some pensioners with long contribution histories stand to benefit from this reform.

At the peak in 2015, pensions absorbed 38 percent of the general government budget expenditure, requiring state transfers to the pension system of 9.5 percent of GDP. Greece’s social support system was at that time heavily centered on pensions that were extremely generous compared either to salaries or to what retirees had contributed to the system while they were working. The heavy spending on pensions, including on pensions for the relatively affluent, left little room for direct support for the population most at risk of poverty, including the low-income households and the unemployed.

Why is the IMF concerned about the authorities’ plans to return to the old system of collective bargaining?

One of the more important achievements in Greece over the past eight years is a more flexible labor market, and a more competitive wage structure following the 2011 collective bargaining reforms. The authorities always saw these changes as temporary and now plan to reverse them, meaning that the government will once again be mandated to extend the collective labor agreements negotiated between representatives of employers and employees in a particular sector or occupation, to all the workers in that sector or occupation.

This will reduce labor flexibility and risk disconnecting wages from productivity at the firm level, which does not bode well for bringing down unemployment and enhancing Greece’s competitiveness in the euro area. It will also limit the flexibility of firms to restructure, which remains needed in light of the bank, tax, and social security debt overhang.

Can Greece’s banks now be considered healthy?

Greek banks were hit hard by the crisis. Following private sector involvement in the context of the 2012 sovereign debt restructuring, Greek bank assets lost value. This loss in asset value was exacerbated by bank borrowers that simply were unable to service their loans and strategic defaulters that took advantage of debtor protection amid an ineffective judicial system to stop servicing loans that they were actually capable of repaying. Combined with the sharp deposit outflows in the first half of 2015, this has sharply limited banks’ ability to provide new lending.

On a positive note, there has been a gradual improvement across key dimensions, including overall liquidity, asset quality, and governance. However, banks’ portfolios continue to shrink, with negative consequences for lending, and substantial further work is required to restore full confidence in the financial system and revive banks’ intermediary role.

Importantly, the authorities have now strengthened financial sector legislative and regulatory frameworks to facilitate resolution of nonperforming loans. These tools should be put to work and remaining restrictions on capital flows should be lifted in a prudent manner following the agreed roadmap.

Greece’s reform program is ongoing, so what benefits can Greece expect once these reforms are implemented?

Greece needs higher, more inclusive, and sustained growth. Since Greece faces a very difficult demographic transition—an aging and shrinking population that will translate into a smaller workforce—it must do even more to enhance labor force participation and productivity, and attract investment.

We expect the full benefits of existing reforms to materialize gradually, but sustained reform efforts, including beyond those in the pipeline, will be needed for Greece to attract more investment, create more quality jobs, and afford better social protection.

Steadfast implementation of reforms will gradually improve the prosperity and welfare of the Greek population, making the Greek economy more resilient to shocks, and closing the gap with euro area partners.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αλεξάνδρα Τόμπρα: ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ Ιανουαριου-Φεβρουαρίου 2018

on Tuesday, 13 March 2018. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Επιμέλεια: Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ


1/2 - Η Γερμανία παραμένει ακόμη και σήμερα προορισμός όπου δικτάτορες και μαφιόζοι μπορούν εύκολα να μεταφέρουν και να «ξεπλύνουν» τα χρήματά τους, σύμφωνα με έκθεση του δικτύου μη κυβερνητικών οργανώσεων Tax Justice Network. Μετά την κρίση του 2009, οι κυβερνήσεις του G20 άρχισαν να πιέζουν για να περιοριστεί η δράση των λεγόμενων «φορολογικών παραδείσων», ωστόσο η πρόοδος που έχει επιτευχθεί είναι πολύ μικρή.


2/2 - Όπως προκύπτει από την έκτη έρευνα εισοδήματος και δαπανών νοικοκυριών της ΓΣΕΒΕΕ (Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδας), ένα στα δύο νοικοκυριά έχει κύρια πηγή εισοδήματος τη σύνταξη.

3/2 - Οριακή βελτίωση του οικονομικού κλίματος αλλά και μικρή επιδείνωση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης καταγράφεται στην μηνιαία «Ερευνα Οικονομικής Συγκυρίας» που εκπονεί το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ).

Συγκεκριμένα, ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος κινείται σε οριακά υψηλότερα επίπεδα τον πρώτο μήνα του νέου έτους σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2017, στις 101,9 (από 101,3) μονάδες.

4/2 - Ξένα επενδυτικά κεφάλαια που θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και τα 3 δισ. ευρώ σε βάθος χρόνου έχασε η ελληνική οικονομία, στον βωμό της είσπραξης ενός ετήσιου φόρου της τάξεως των 20-25 εκατ. ευρώ. Ο λόγος για τον επταπλασιασμό του φόρου που επιβλήθηκε αιφνιδιαστικά στα μέσα του 2016 στις εταιρείες επενδύσεων ακινήτων (ΑΕΕΑΠ). Οπως έχει αποδειχθεί, σύμφωνα με πληροφορίες της Καθημερινής, σε πλείστες αντίστοιχες περιπτώσεις αύξησης της φορολογίας, η οικονομική ζημία από την περιστολή των δυνητικών επενδύσεων είναι πολλαπλάσια.

5/2 - Τα 100 δισ. δολάρια αγγίζει η αθροιστική αξία του ελληνικών συμφερόντων στόλου, σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε ο οίκος αποτίμησης αξιών στη ναυτιλία VesselsValue. Ειδικότερα, ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος αποτιμάται στα 99,589 δισ. δολάρια, με το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αξίας να προέρχεται από τα δεξαμενόπλοια (36 δισ. δολ.), ενώ έπονται τα ποντοπόρα μεταφοράς ξηρού φορτίου χύδην (35,75 δισ.) και τα πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου ή LNG (13,5 δισ.). Πρέπει βέβαια να σημειωθεί πως ο στόλος αυτός βαρύνεται και με δανεισμό που αντλήθηκε για την εξαγορά ή ναυπήγησή του και ο οποίος εκτιμάται από παράγοντες της αγοράς πως υπερβαίνει το 50% της συνολικής του αξίας.

Δεύτερος σε αξία στόλος διεθνώς κατατάσσεται ο ιαπωνικός με αποτίμηση της VesselsValue στα 89,122 δισ. δολάρια και έπεται ο κινεζικός με 83,544 δισ. Οι αξίες τόσο του ελληνικού όσο και των άλλων στόλων αποτυπώνουν στοιχεία στα τέλη του 2017 και εμφανίζονται αυξημένες σημαντικά σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

6/2 - Μπορεί οι ΗΠΑ να παραμένουν το κέντρο των επενδυτικών κεφαλαίων που χρηματοδοτούν νεοφυείς εταιρείες τεχνολογίας, αλλά η από κάθε άποψη ανερχόμενη Κίνα, και κυρίως η πρωτεύουσά της Πεκίνο, είναι έτοιμη να τις ανταγωνιστεί και σε αυτό το επίπεδο. Σε αυτήν την εκτίμηση καταλήγει ρεπορτάζ της γαλλικής οικονομικής εφημερίδας LesEchos, επικαλούμενο στοιχεία της εταιρείας συμβούλων KPMG.

7/2 - Φτωχή ήταν η περυσινή σοδειά στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά τις εξαγορές και τις συγχωνεύσεις επιχειρήσεων (Ε&Σ). Σύμφωνα με την PwC, πέρυσι υπήρξαν 36 συναλλαγές εξαγορών και συγχωνεύσεων, συνολικού ύψους 1,6 δισ. ευρώ, ενώ παράλληλα συντελέστηκαν τρεις αποκρατικοποιήσεις αξίας 1,7 δισ. ευρώ, δύο αυξήσεις κεφαλαίων συνολικού ύψους 0,25 δισ. ευρώ και εννέα εκδόσεις εταιρικών ομολόγων αξίας 1,9 δισ. ευρώ.
8/2 - Στις 227.925 δολάρια διαμορφώθηκε το 2014 ο κατά κεφαλήν πλούτος στην Ελλάδα, σύμφωνα με έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας υπό τον τίτλο «ΤheChangingWealth of Nations 2018». Το παραπάνω ποσό δεν προκύπτει, φυσικά, από τα στοιχεία του διαθέσιμου εισοδήματος, αλλά λαμβάνει υπόψη μια σειρά παραμέτρων, από το παραχθέν κεφάλαιο έως ακόμη και τα βοσκοτόπια. Στην πραγματικότητα, δείχνει ότι η ανάπτυξη είναι στην ουσία η διαχείριση ενός ευρύτατου χαρτοφυλακίου περιουσιακών στοιχείων και δη του παραχθέντος, του ανθρώπινου και του φυσικού κεφαλαίου, των φυσικών πόρων δηλαδή.

9/2 - Η υψηλή φορολογία αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη, καθώς το 58% των κερδών της τελευταίας τριετίας έχει αναλωθεί σε φόρους. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει η ανάλυση της GrantThornton για την ελληνική επιχειρηματικότητα, που παρουσιάστηκε χθες από τους κ. Μανόλη Μιχαλιό και Νίκο Ιωάννου, στο πλαίσιο της τελετής βράβευσης των Growth Awards στο Μέγαρο Μουσικής, που διοργάνωσαν η Eurobank και η GrantThornton. Αναλύοντας τα αποτελέσματα 8.000 επιχειρήσεων από 92 κλάδους της οικονομίας από το 2010-2016, η έρευνα καταλήγει ότι το 56% των εταιρειών πληρώνει φόρους, αλλά η υψηλή φορολόγηση πλήττει το πιο δυναμικό κομμάτι της επιχειρηματικότητας, αφού ένα ποσοστό μόλις 10% των εταιρειών καταβάλλει το 84% των συνολικών φόρων.

10/2 - Το 2019, οι ΗΠΑ θα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο, προέβλεψε χθες η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (ΙΕΑ), προσθέτοντας ότι η αλματώδης αύξηση της παραγωγής στις ΗΠΑ θα αντισταθμίσει τη μείωση της παραγωγής από τον ΟΠΕΚ και θα πιέσει τις τιμές του πετρελαίου. Στη διάρκεια του 2018, η αμερικανική παραγωγή πετρελαίου, η οποία έχει ήδη αυξηθεί κατά 1,3 εκατ. βαρέλια την ημέρα σε σύγκριση με το 2017, θα υπερβεί αυτήν της Σαουδικής Αραβίας και έως τα τέλη του 2018 είναι πιθανό να είναι υψηλότερη και από την παραγωγή της Ρωσίας, ανέφερε χθες η ΙΕΑ στη μηνιαία έκθεσή της.

10/2 - Τα 6 με 8 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια ενδέχεται να ξεπερνούν τα αποθέματα φυσικού αερίου στο κοίτασμα «Καλυψώ» του τεμαχίου 6 της κυπριακής ΑΟΖ, όπως αποκάλυψε σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Reuters, o Διευθύνων Σύμβουλος της ιταλικής εταιρείας ΕΝΙ.

11/2 - Πολλά διευθυντικά στελέχη εταιρειών που εδρεύουν στη Βρετανία, στη Γαλλία, στη Γερμανία και στην Ισπανία εκτιμούν, σύμφωνα με έρευνα, ότι θα υπάρξει ήπιο Brexit, δηλαδή δεν θα σημειωθούν αλλαγές στις σχέσεις που διέπουν τη Βρετανία με την Ε.Ε. Εντούτοις, η συμβουλευτική FTI, που έκανε την έρευνα, προειδοποιεί για λανθασμένη ανάγνωση της πολιτικής πραγματικότητας από όσους τάσσονται υπέρ αυτής της άποψης. Σύμφωνα με τον Χανς Χακ, μέλος της ομάδας εργασίας της FTI, η βεβαιότητα σε ό,τι αφορά τις διαπραγματεύσεις για το Brexit παραμένει περιορισμένη. Ο ίδιος, επίσης, επισήμανε, σύμφωνα με τους FinancialTimes, ότι υπάρχει έντονη αβεβαιότητα, διότι οι επιχειρήσεις δεν θα ενημερωθούν για τις αλλαγές που θα προκύψουν κατά τις εμπορικές διαπραγματεύσεις σχετικά σύντομα.


12/2 - Η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει σύντομα ελλείψεις στην προσφορά φυσικού αερίου αλλά και σημαντικές αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας, αν προσπαθήσει να βασιστεί στις εισαγωγές από τις ΗΠΑ, για να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση, αντί να αγοράσει περισσότερη ενέργεια από τη Ρωσία. Στην προειδοποίηση αυτή προέβη χθες ο Αλεξάντερ Μεντβέντεφ, επικεφαλής της Gazprom, σε συνέντευξή του στο Reuters. Eθιξε, έτσι, το πολιτικά ακανθώδες θέμα της ενεργειακής κάλυψης της Ευρώπης, το οποίο άπτεται των γεωπολιτικών εντάσεων μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον.

13/2 - Τρεις στους τέσσερις οφειλέτες του Δημοσίου χρωστούν στο ελληνικό Δημόσιο έως 2.000 ευρώ. Το αποκαλυπτικό αυτό στοιχείο περιλαμβάνεται σε παρουσίαση του διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων Γ. Πιτσιλή, από την οποία προκύπτει η οικονομική ανέχεια 3.000.000 φορολογουμένων. Είναι ενδεικτικό ότι περίπου ένα εκατομμύριο οφειλέτες του Δημοσίου χρωστούν από 500 έως 2.000 ευρώ στην εφορία, ποσά όμως που δεν μπορούν να εισπραχθούν καθώς οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί δεν έχουν ούτε 10 ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι το Δημόσιο μπορεί να προχωρήσει σε κατάσχεση για οφειλές πάνω από 500 ευρώ

13/2 - Την καλύτερη επίδοση από το ξεκίνημα της κρίσης στο μέτωπο της μείωσης των μη εξυπηρετούμενων πιστωτικών ανοιγμάτων (NPEs) είχαν οι τράπεζες κατά το τέταρτο τρίμηνο του 2017, ξεπερνώντας αισθητά τον στόχο που είχε τεθεί από τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό (SSM).

Σύμφωνα με εκτιμήσεις τραπεζικών στελεχών, το απόθεμα των NPEs στο τέλος Δεκεμβρίου 2017 περιορίστηκε στα 95 δισ. ευρώ, έναντι στόχου 95,9 δισ. ευρώ που περιλάμβαναν οι επιχειρησιακοί σχεδιασμοί που έχουν συμφωνηθεί με τον SSM. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο του 2016 τα NPEs έφταναν τα 150 δισ. ευρώ. Στελέχη τραπεζών σημειώνουν με ικανοποίηση ότι τα πράγματα, στο κρίσιμο αυτό μέτωπο, μπαίνουν σε μια σειρά και εκφράζουν την αισιοδοξία τους ότι τη φετινή χρονιά μπορεί η μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων να αποτελέσει ευχάριστη έκπληξη, υπό την προϋπόθεση ότι το 2018 θα είναι μια θετική χρονιά για την οικονομία. Αναφέρουν ότι τη διαφορά θα κάνει τόσο η πλήρης ενεργοποίηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών –από την επόμενη εβδομάδα θα αυξηθεί κατά πολύ ο όγκος των πλειστηριασμών– όσο και οι πωλήσεις χαρτοφυλακίων κόκκινων δανείων, που θα ξεπεράσουν τα 5 δισ. ευρώ. Το μεγάλο όφελος για τις τράπεζες από τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς δεν έρχεται από τις ρευστοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων αλλά από το γεγονός ότι οδηγεί πολλούς, που μέχρι τώρα αρνούνταν συνεννόηση με την τράπεζα, να αναζητούν με δική τους πρωτοβουλία ρυθμίσεις.

14/2 - Σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα διατηρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις, παρά το γεγονός ότι εντός του 2017 πληρώθηκαν οφειλές ύψους 1,6 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους συνολικά (εκκρεμείς επιστροφές φόρων και υποχρεώσεις προς προμηθευτές) διαμορφώθηκαν το 2017 σε 3,32 δισ. ευρώ, μειωμένα μόλις 500 εκατ. ευρώ σε σχέση με τις οφειλές του Δεκεμβρίου του 2014.

Την ανάγκη να επενδύσουν οι κυβερνήσεις σε «ανθρώπινο κεφάλαιο» και στην εκπαίδευση, ώστε να δημιουργήσουν 300 εκατ. θέσεις εργασίας που θα χρειαστεί στο μέλλον ο παγκόσμιος πληθυσμός, τόνισε χθες ο επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας ΓιμΓιονγκ Κιμ. Παράλληλα προειδοποίησε για την αλλαγή στη φύση των επαγγελμάτων που θα επέλθει λόγω της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Απηχώντας προειδοποιήσεις οικονομολόγων και διεθνών οργανισμών για την επερχόμενη απώλεια θέσεων εργασίας και την αντικατάστασή τους από την τεχνητή νοημοσύνη, ο κ. Γιμ υπογράμμισε την ανάγκη να εκπαιδευθούν κατάλληλα οι νεότερες γενιές, κυρίως στις χώρες χαμηλού εισοδήματος.

15/2 - Μια οκταετία μετά το ξέσπασμα της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη, ο ευρωπαϊκός τραπεζικός κλάδος δεν έχει καταφέρει να απαλλαγεί από μεγάλο όγκο κόκκινων δανείων – 944 δισ. ευρώ. Tα κόκκινα δάνεια καθιστούν πλέον αδύνατη τη χορήγηση νέων πιστώσεων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Τα περισσότερα επισφαλή δάνεια συσσωρεύτηκαν σε κράτη-μέλη που δέχθηκαν το ισχυρότερο πλήγμα από την κρίση χρέους της Ευρωζώνης, όπως η Ιταλία, η Ελλάδα, η Ισπανία και η Κύπρος. Επειδή οι οικονομίες τους βυθίστηκαν σε ύφεση και οδηγήθηκαν σε υψηλή ανεργία, τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις αδυνατούσαν να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους, ενώ επιδεινώθηκε και το φαινόμενο των «στρατηγικών κακοπληρωτών».

15/2 - Παγιώνεται στο 30% του συνόλου της μισθωτής απασχόλησης το ποσοστό όσων εργάζονται με ευέλικτες μορφές εργασίας και μισθό κάτω από 400 ευρώ τον μήνα. Σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά στοιχεία του ΕΦΚΑ, που προέρχονται από τις Αναλυτικές Περιοδικές Δηλώσεις (ΑΠΔ) των εργοδοτών προς το Ταμείο, κατά τον περασμένο Μάιο, 3 στους 10 εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα ήταν μερικώς απασχολούμενοι και αμείβονταν κατά μέσο όρο με μόλις 389,65 ευρώ μεικτά. Από τους συνολικά 2.055.456 εργαζομένους που δηλώθηκαν, με συνθήκες μερικής απασχόλησης εργάζονται 636.424 ή το 30,96% των απασχολουμένων.

16/2 - Σε αρνητικό πληθωρισμό, έστω και οριακά, εισήλθε ύστερα από 13 μήνες μηδενικής ή θετικής μεταβολής του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή η ελληνική οικονομία. Στις περισσότερες κατηγορίες προϊόντων και υπηρεσιών παρατηρείται υποχώρηση των τιμών σε ετήσια βάση και εξαίρεση αποτελούν τα είδη εκείνα τα οποία επιβαρύνθηκαν από το 2017 με πρόσθετους έμμεσους φόρους και τέλη, αν και σταδιακά και αυτή η επίδραση εξασθενεί. Ενδεχόμενη συνέχιση του αρνητικού πληθωρισμού το επόμενο διάστημα, πάντως, κάθε άλλο παρά καλό σημάδι αποτελεί για την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από την κρίση. Αν μη τι άλλο το δίπολο «χρέος - αρνητικός πληθωρισμός» οδηγεί εκ νέου σε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης.

16/2 - Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch αναβάθμισε το αξιόχρεο της Ελλάδας από Β- σε Β με θετική προοπτική.

Ο Fitch πιστεύει ότι η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους της Ελλάδας θα βελτιωθεί, βασιζόμενη στη διατηρήσιμη αύξηση του ΑΕΠ, τους μειωμένους πολιτικούς κινδύνους, το ιστορικό πρωτογενών πλεονασμάτων της γενικής κυβέρνησης και τα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα που νομοθετήθηκαν, για να εφαρμοσθούν έως το 2020.

16/2 - Δύο δεσμευτικές προσφορές για την απόκτηση του 66% (31% συμμετοχή του ΤΑΙΠΕΔ και 35% συμμετοχή των ΕΛΠΕ) του μετοχικού κεφαλαίου του Διαχειριστή Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου Α. Ε. (ΔΕΣΦΑ) παρέλαβε την Παρασκευή το ΤΑΙΠΕΔ, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση.



17/2 - Επί χρόνια, οι επικεφαλής της γερμανικής επιχειρηματικής κοινότητας καλούν την κυβέρνηση να επενδύσει περισσότερα χρήματα στον εκσυγχρονισμό των ψηφιακών υποδομών της χώρας, προειδοποιώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος η χώρα να μείνει πολύ πίσω σε αυτόν τον τομέα. Η διάδοση των αυτόνομων αυτοκινήτων και των οικιακών συσκευών που είναι συνδεδεμένες στο Διαδίκτυο απαιτεί την ύπαρξη γρήγορου δικτύου. Ωστόσο, το 2017 η μέση ταχύτητα του Διαδικτύου στη Γερμανία ήταν η 25η πιο αργή στην Ευρώπη, σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας Akamai. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της DeutscheWelle, οι Γερμανοί επιχειρηματίες ανησυχούν πως η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών θα αφήσει κρίσιμους τομείς της γερμανικής οικονομίας ανέτοιμους για τις τεχνολογικές προκλήσεις του μέλλοντος.

20/2 - Έλλειμμα μειωμένο κατά 418 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2016 εμφάνισε το 2017 το Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών της χώρας. Η μείωση του ελλείμματος στα 1,5 δισ. ευρώ οφείλεται σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, στη βελτίωση κυρίως του ισοζυγίου υπηρεσιών και δευτερευόντως των ισοζυγίων πρωτογενών και δευτερογενών εισοδημάτων, η οποία υπεραντιστάθμισε την αύξηση του ελλείμματος του ισοζυγίου αγαθών.

21/2 - Παρέμβαση σε ένα ακανθώδες θέμα που διχάζει τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης επιχειρεί με άρθρο του ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Μορίς Ομπστφελντ. Εκθέτει μια καινοτόμο ιδέα για την από κοινού ανάληψη του κινδύνου πτώχευσης ενός κράτους-μέλους, μια δημοσιονομική ένωση την οποία θεωρεί αναγκαία ασφαλιστική δικλίδα για την περίπτωση νέων κρίσεων. Προτείνει τη θέσπιση ειδικού ταμείου, στο οποίο θα συνδράμουν ετησίως όλα τα κράτη-μέλη, και σε αντάλλαγμα της εισφοράς τους θα έχουν την αρωγή του ταμείου αυτού αν και εφόσον αντιμετωπίσουν οικονομική ή χρηματοπιστωτική κρίση.

21/2 - Στα 14,595 δισ. ευρώ ανήλθαν το 2017 οι εισπράξεις από τον τουρισμό σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος έναντι 13,206 δισ. το 2016 και 14,125 δισ. το 2015. Η διαφορά του 1,38 δισ. επιπλέον από τις ταξιδιωτικές εισπράξεις που εισέρρευσαν στην οικονομία πέρυσι ισοδυναμεί με αύξηση της τάξεως του 10,51%. Η άνοδος αυτή μαζί με τη ναυτιλία (9,153 δισ. από 7,8 δισ. το 2016) βοήθησαν καθοριστικά στην αύξηση του πλεονάσματος του ισοζυγίου υπηρεσιών, σύμφωνα με την ΤτΕ.

21/2 - Μικρή επιβράδυνση στον ρυθμό ανάπτυξης της Ευρωζώνης τον Φεβρουάριο δείχνουν τα πρώτα στοιχεία από την έρευνα υπευθύνων παραγγελιών (PMI), κυρίως εξαιτίας της αύξησης των τιμών και της ενίσχυσης του ευρώ. Η είδηση προκάλεσε την αποκλιμάκωση της απόδοσης των κρατικών ομολόγων της Γερμανίας και άλλων χωρών της Ευρωζώνης, διότι οι επενδυτές εκτίμησαν πως η μικρή επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης θα περιορίσει ελαφρώς την πίεση προς την ΕΚΤ ώστε να διακόψει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων.

21/2 - Κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, μισθών, συντάξεων και ακινήτων σε 1.000.000 φορολογουμένους με χρέη στην εφορία και απλούστερες διαδικασίες για τις κατασχέσεις θυρίδων προβλέπει το επιχειρησιακό σχέδιο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) για το 2018. Παράλληλα, κατά το τρέχον έτος θα διενεργηθούν περισσότεροι από 200.000 έλεγχοι σε όλο το φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας.

24/2 - Υπό την προϋπόθεση συνέχισης των μεταρρυθμίσεων θα εφαρμοστούν τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, ξεκαθάρισε χθες σε ομιλία του στο Τόκιο ο διευθύνων σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρέγκλινγκ, φωτίζοντας το σκηνικό των σχετικών διαπραγματεύσεων που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, σε τεχνικό επίπεδο.

24/2 - Το ποσό του 1,3 δισ. δολαρίων έχασε η εταιρεία Snapchat, μητρική της Snap, όταν η ΚάιλιΤζένερ, μέλος της οικογένειας Καρντάσιαν-Τζένερ, έγραψε ένα tweet ότι δεν ανοίγει πλέον την εφαρμογή. Η Τζένερ δεν διευκρίνισε κατά πόσον ευθύνεται το ότι έγινε προσφάτως μητέρα ή αν απλώς δεν της αρέσει ο καινούργιος σχεδιασμός της εφαρμογής. Είναι, όμως, γεγονός ότι με τη δήλωσή της αυτή έπεισε τα 24,5 εκατ. των θαυμαστών της που την ακολουθούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να εγκαταλείψουν τη Snap. Ακολούθησε μεγάλη πτώση της μετοχής της και της χρηματιστηριακής της αξίας, η οποία ενδεχομένως να μην οφείλεται μόνον στην ΚάιλιΤζένερ.

25/2 - Το ποιος θα είναι ο νέος επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) θα είναι ένα από τα κυρίαρχα θέματα στην ατζέντα των κρατών-μελών της Ευρωζώνης όσο πλησιάζει η λήξη της θητείας του Μάριο Ντράγκι, τον Οκτώβριο του 2019. Πλέον αρχίζει να ακούγεται ολοένα και πιο δυνατά το όνομα του ΓενςΒάιντμαν, επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, ως πιθανού διαδόχου του ιταλικής καταγωγής Ευρωπαίου κεντρικού τραπεζίτη. Ξέρουμε ήδη τον νέο αντιπρόεδρο της ΕΚΤ. Είναι ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών Λουίς ντε Γκίντος. Επειτα από αυτή την εξέλιξη, πολλοί πιστεύουν ότι ανοίγει ο δρόμος για να αναλάβει Γερμανός την προεδρία της ΕΚΤ. Δηλαδή υπάρχει περίπτωση να έχουμε νότιο αντιπρόεδρο και βόρειο πρόεδρο. Το Βερολίνο, μάλιστα, για να ενισχύσει τη θέση του επισημαίνει με κάθε ευκαιρία ότι ουδέποτε Γερμανός ανέλαβε τα ηνία της ΕΚΤ.

26/2 - Ο δείκτης έντασης των δραστηριοτήτων Ερευνας& Ανάπτυξης (Ε&Α) στην Ελλάδα ξεπέρασε για πρώτη φορά το 1% του ΑΕΠ. Τα στοιχεία που συνέλεξε για το 2016 το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) σχετικά με ερευνητικές δραστηριότητες στην Ελλάδα και τα οποία απέστειλε στη Eurostat δείχνουν μια μεγάλη αύξηση των δαπανών τόσο ως απόλυτο μέγεθος όσο και ως ποσοστό του ΑΕΠ («ένταση» E&A).

26/2 - Τα έσοδα από τα παρελθόντα οικονομικά έτη, και συγκεκριμένα κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και ρυθμίσεις οφειλών σε δόσεις, καθώς και τα έσοδα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων «στήριξαν» τον προϋπολογισμό κατά τον πρώτο μήνα του έτους, δημιουργώντας πρωτογενές πλεόνασμα 1,85 δισ. ευρώ.

Αντίθετα, προβληματισμό δημιουργούν τα χαμηλότερα, ακόμη και από τον στόχο, έσοδα από τους έμμεσους φόρους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, για τον Ιανουάριο του 2018 το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 4,753 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 860 εκατ. ευρώ ή 22,1% έναντι του στόχου.


22/2 - Την έντονη ανησυχία των κεντρικών τραπεζιτών της Ευρωζώνης για την εξασθένηση του δολαρίου, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε υποχώρηση του πληθωρισμού στην ΟΝΕ, αποκαλύπτουν τα πρακτικά από τη συνεδρίαση της ΕΚΤ του Ιανουαρίου. Επιπλέον, φαίνεται πως ορισμένα μέλη του διοικητικού συμβουλίου πίεσαν για αλλαγή του μηνύματος που στέλνει η τράπεζα στους επενδυτές, ωστόσο η πλειοψηφία των μελών κατέληξε στο συμπέρασμα πως είναι «πρόωρη» η απάλειψη της δέσμευσης για αύξηση των αγορών ομολόγων σε περίπτωση που υπάρξει επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών.

22/2 - Σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, παρά τα σημάδια ανάκαμψης της οικονομίας, παραμένει ο δανεισμός των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες, μάλιστα, αντιστοιχούν περίπου στο 99% των ελληνικών εταιρειών. Το 2016, τα νέα δάνεια προς ΜμΕ ήταν μόλις 1,06 δισ. ευρώ από 12,5 δισ. ευρώ προ κρίσης, ενώ την ίδια στιγμή τα επιτόκια δανεισμού είναι από τα υψηλότερα στην Ευρωζώνη. Η εικόνα είναι αναμενόμενη, με δεδομένη την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αυτό, ωστόσο, που διαπιστώνει ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι ότι στην Ελλάδα, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει διεθνώς, βρίσκονται σε κατάσταση αδράνειας και εναλλακτικοί τρόποι χρηματοδότησης των επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα μέσω των κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών (venturecapital).


23/2 - Βαριά και μη ανταγωνιστική χαρακτηρίζει τη φορολογία στην Ελλάδα ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών χωρίς μάλιστα να εξασφαλίζει έσοδα άνω του μέσου όρου των ευρωπαϊκών χωρών, που κατά κανόνα διατηρούν χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για τις επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με τον ΣΕΒ, η πραγματική φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων έχει αυξηθεί σημαντικά, με τον φόρο εισοδήματος να έχει επανέλθει στα επίπεδα του 2006, ενώ πλέον επιβάλλεται (σε σχέση με το 2006) και φόρος στα εισοδήματα από διανεμόμενα μερίσματα.


27/2 - Τη δημιουργία μιας «κακής τράπεζας» (badbank) που θα αναλάβει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών, επανέφερε χθες ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, κατά την ομιλία του στη γενική συνέλευση των μετόχων της τράπεζας.

27/2 - Η περαιτέρω ενίσχυση των εξαγωγών προς τους παραδοσιακούς εμπορικούς εταίρους και η αύξηση του μεριδίου τους την ίδια στιγμή προς τρίτες χώρες και νέες αγορές, είναι τα δύο βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον εξαγωγικό κλάδο της Ελλάδας για το 2017. Τα βιομηχανικά προϊόντα συνέχισαν να αποτελούν και το 2017 τον κυριότερο εξαγωγικό κλάδο της χώρας με μερίδιο 42,6%, ενώ η άνοδος των τιμών του πετρελαίου είχε ως συνέπεια αφενός να ενισχυθεί το μερίδιο (ως προς την αξία) των εξαγωγών καυσίμων σε 31,5% και ταυτόχρονα να αυξηθούν οι εξαγωγές προς την Τουρκία κατά 44,4% σε σύγκριση με το 2016.

28/2 - O οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's αναβάθμισε σήμερα το μακροπρόθεσμο αξιόχρεο των καταθέσεων της Τράπεζας Πειραιώς και της Εθνικής Τράπεζας σε Caa2 από Caa3 και επιβεβαίωσε το αντίστοιχο αξιόχρεο της Alpha Bank, της Eurobank και της Attica Bank στο Caa3.

O Moody's αναβάθμισε, επίσης, τις μακροπρόθεσμες αξιολογήσεις κινδύνου αντισυμβαλλόμενου (CRA) της Πειραιώς και της Εθνικής σε B3 (cr) από Caa2 (cr) και τις αντίστοιχες αξιολογήσεις για την Alpha Bank και την Attica Bank σε Caa1 (cr) από Caa2 (cr), ενώ επιβεβαίωσε τη CRA της Eurobank στο Caa2(cr).

Αλεξάνδρα ΤΟΜΠΡΑ: Η Επιφυλλίδα της Αλεξάνδρας 11/2017

on Sunday, 10 December 2017. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Αλεξάνδρα Τόμπρα, Δημοσιογράφος, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

Αλεξάνδρα ΤΟΜΠΡΑ: Η Επιφυλλίδα της Αλεξάνδρας 11/2017
Ένα από τα σοβαρότερα κληροδοτήματα της κρίσης που βιώνει η χώρα μας είναι η υψηλή, σχεδόν εξωπραγματική ανεργία. Ένας τους τέσσερις Έλληνες βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας, ενώ μόλις ένας στους δύο νέους εργάζεται σήμερα. Αλλά οι ιθύνοντες φροντίζουν, όπως μας πληροφορούν, να μειωθεί το ποσοστό των ανθρώπων που στερούνται ενός θεμελιώδους δικαιώματος.

Η αλήθεια είναι ότι ο δείκτης της ανεργίας να υποχωρεί πέριξ του 21% σήμερα, από σχεδόν 28% το 2013, αλλά η μείωση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην μετανάστευση στο εξωτερικό ή την παραίτηση μεγάλου μέρους των ανέργων από τους επίσημους δείκτες. Η μείωση αυτή δεν οφείλεται στην πραγματική μείωση των ανέργων και στο πραγματικό άνοιγμα νέων θέσεων εργασίας.

Και το χείριστο όλων αυτών είναι ότι δεν διαφαίνεται φως ούτε στο άμεσο αλλά ούτε και στο απώτερο μέλλον, όσο και να ανακάμψει η ελληνική οικονομία. Και αυτό διότι τα πραγματικά και δομικά προβλήματα του εργατικού δυναμικού που διαθέτει είναι όχι μόνο δυσεπίλυτα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις απλά άλυτα.

Ο μεγάλος οικονομολόγος John Maynard Keynes (Κέυνς), πριν από περίπου έναν αιώνα είχε αναφέρει τον όρο «τεχνολογική ανεργία», η οποία προέρχεται από τη δυσκίνητη προσαρμογή των δεξιοτήτων των εργαζομένων στην πρόοδο της τεχνολογίας.

Και πράγματι, αν αναλογιστεί κανείς τα τεχνολογικά επιτεύγματα του τελευταίου αιώνα, καθώς και τις προοπτικές που έχει ανοίξει ο αυτοματισμός στην παραγωγική διαδικασία, δεν είναι δύσκολο να προβλέψει ότι το εργασιακό μέλλον ενός νηπίου σήμερα θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εξειδίκευσή του σε τομείς τεχνολογικής αιχμής.

Σύμφωνα με σχετική έρευνα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (Berkeley - Laura Tyson), οι «έξυπνες μηχανές» μεταμορφώνουν τον τρόπο που παράγουμε, δουλεύουμε, μαθαίνουμε και ζούμε σε όλο τον κόσμο. Σχεδόν κάθε πτυχή των οικονομιών μας θα μεταβληθεί ριζικά.

Μεγάλες εταιρείες logistics και μεμονωμένοι επαγγελματίες χρησιμοποιούν τις νέες τεχνολογίες για να βελτιστοποιήσουν τον προγραμματισμό τους. Εταιρείες όπως η BMW και η Tesla έχουν ήδη ενσωματώσει χαρακτηριστικά «αυτόματης οδήγησης» στα αυτοκίνητά τους, τα οποία παράγονται με τη βοήθεια εξελιγμένων ρομπότ. Το Associated Press χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να γράψει ειδήσεις. Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ανταλλακτικών - τόσο για μηχανές όσο και για ανθρώπους. Η AT & T, σε συνεργασία με την Udacity, προσφέρει online "nanodegrees" στην ανάλυση δεδομένων.

Αυτές οι θαυμάσιες νέες τεχνολογίες υπόσχονται υψηλότερη παραγωγικότητα, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και μεγαλύτερη ασφάλεια, ευελιξία και ευκολία. Αλλά προκαλούν επίσης φόβους για τις επιπτώσεις τους στις θέσεις εργασίας, στις δεξιότητες και στους μισθούς. Αυτοί οι φόβοι διατυπώνονται σε μια πρόσφατη μελέτη του Carl Frey του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και του Michael Osborne του McKinsey Global Institute (MGI), που διαπιστώνει ότι μεγάλα ποσοστά απασχόλησης τόσο στις αναπτυσσόμενες όσο και στις ανεπτυγμένες χώρες θα μπορούσαν τεχνικά να «αυτοματοποιηθούν».

Βέβαια, δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί και το γεγονός η τεχνολογική αλλαγή είναι πιθανό να αυξήσει την παραγωγικότητα και την αύξηση του εισοδήματος, αυξάνοντας τη ζήτηση εργασίας. Αν προσθέσουμε στα παραπάνω και τις χαμηλότερες τιμές και την αύξηση της ποιότητας, η ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες θα αυξηθεί επίσης.

Όμως για να γίνει αυτό θα πρέπει οι μελλοντικοί εργαζόμενοι να προσαρμοστούν σε αυτές τις αλλαγές. Σε διαφορετική περίπτωση θα επιβεβαιωθεί το σενάριο του MGI, το οποίο με βάση ένα μέτριο σενάριο για την ταχύτητα και το εύρος της αυτοματοποίησης, περίπου το 15% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού, ή 400 εκατομμύρια εργαζόμενοι, θα μπορούσε να εκτοπιστεί από σήμερα έως το 2030. Ένας ταχύτερος ρυθμός αυτοματισμού θα προκαλούσε μεγαλύτερη μετατόπιση.

Έτσι η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει ως δεδομένο ότι για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, θα πρέπει να αφήσει πίσω της το μοντέλο της εκπαίδευσης που δημιουργούν εργαζόμενους χωρίς αντικείμενο ή προοπτική εξειδίκευσης. Με δεδομένο ότι θα πρέπει να περιοριστεί το οδυνηρό κόστος μετάβασης των εργαζόμενων και των επιχειρήσεων, η απάντηση πρέπει να είναι η δραματική επέκταση και ο επανασχεδιασμός των προγραμμάτων κατάρτισης του εργατικού δυναμικού.

Η διά βίου μάθηση πρέπει να γίνει πραγματικότητα. Οι θέσεις εργασίας θα αλλάξουν καθώς οι μηχανές θα αναλαμβάνουν ορισμένα καθήκοντα και οι ανθρώπινες δραστηριότητες θα απαιτούν διαφορετικές δεξιότητες.

Γι’ αυτό το λόγο, πρόσφατα, ο συνιδρυτής της Microsoft, ο Μπιλ Γκέιτς, ανέφερε πως αν καθόταν και πάλι στα έδρανα θα έκανε σπουδές πάνω στην τεχνητή νοημοσύνη, την ενέργεια ή τις βιοεπιστήμες, αναφέροντας πως και οι τρεις τομείς είναι πολλά υποσχόμενοι…

Αναστάσιος Μπασαράς*: Η Επισκόπηση της Διηνεκούς Ελληνικής Οικονομικής Κρίσης & η Γυμνή Αλήθεια!

on Sunday, 09 June 2019. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Δεν είμαι Οικονομολόγος! Είμαι ένα Σκεπτόμενο Ατομο με Κοινή Λογική. Αυτή η παρουσίαση* είναι αποτέλεσμα σκληρής Δουλειάς.

Δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι παρέχει 100% Ανάλυση της Ελληνικής Κρίσης.

Ωστόσο, εγγυώμαι ότι έκανα ό,τι είναι δυνατό να παρουσιάσω την Ελληνική Οικονομική κρίση, χωρίς να αλλάξω τα: Συμβάντα και γραφόμενα και λεγόμενα εξαιρετικά αξιόπιστων και έγκυρων Πηγών!

Φτώχια. Απόγνωση. Αβεβαιότητα.
Αυτό είναι που οι περισσότεροι Έλληνες πρέπει να αντιμετωπίζουν καθημερινά λόγω της οικονομικής κρίσης. Αλλά πώς έφτασαν ως αυτό το σημείο; Είναι εύκολο να κατηγορήσεις τον ελληνικό λαό για όλα. Κι αν νομίζεις ότι αυτοί... είναι οι λόγοι, βλέπεις μόνο την κορυφή του παγόβουνου. Η αλήθεια είναι πολύ πιο περίπλοκη από αυτό.

Υπάρχουν, προφανώς, πολλαπλοί παράγοντες για την παρακμή της ελληνικής οικονομικής κατάστασης. Αλλά για διευκόλυνση, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το χρέος ως σημείο αναφοράς, δεδομένου ότι είναι ένας σημαντικός δείκτης της σταθερότητας μιας χώρας. Το ελληνικό δημόσιο χρέος έχει δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο. Το υψηλό δημόσιο χρέος καθιστά την οικονομική κατάσταση μιας χώρας εύθραυστη για ξένους και τοπικούς επενδυτές που δεν θέλουν να διακινδυνεύσουν τα χρήματά τους, επιβραδύνοντας, έτσι, την οικονομία.

Υπήρξαν δύο σημαντικές αυξήσεις του χρέους που επηρέασαν αρνητικά την πορεία της οικονομικής βελτίωσης και ανάπτυξης στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Κατά τη διάρκεια της Χούντας, γνωστής και ως Δικτατορία των Συνταγματαρχών, το χρέος παρέμεινε σχετικά χαμηλό. Ήταν το σημερινό ισοδύναμο των 277 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο ήταν σύμφωνο με αυτό των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Άρα, η Χούντα δεν φόρτωσε χρέος στους ώμους του ελληνικού λαού.

Η επόμενη περίοδος χαρακτηρίστηκε από την αντιπαλότητα μεταξύ του ΠΑΣΟΚ και του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Οι πολιτικές και των δύο κομμάτων ήταν διεφθαρμένες και βασισμένες στην πελατoκρατία, καθώς έκαναν ψεύτικες υποσχέσεις στον ελληνικό λαό μόνο για να πάρουν ψήφους.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την κρατικοποίηση πολλών βιομηχανιών και εταιρειών, ακόμη και εκείνων που πνίγονταν με χρέη, προκειμένου να ευνοήσουν βραχυπρόθεσμα τους ανθρώπους. Ο αριθμός των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα διπλασιάστηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και ξεπέρασε τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων εργασίας.

Με άλλα λόγια, δεν ήταν το κράτος μόνο υποχρεωμένο να πληρώνει τα χρέη και τη διατήρηση των δυσλειτουργικών επιχειρήσεων, αλλά και χιλιάδες εργαζομένους που δεν είχαν καμία δουλειά να κάνουν. Η κακή διαχείριση των πόρων δεν περιορίστηκε εκεί, αλλά κάπως έτσι ήταν τα πράγματα. Έτσι οδηγήθηκε η Ελλάδα στην έξαρση του χρέους κατά τη δεκαετία του '80.

Το 2001 η Ελλάδα εισέρχεται στην Ευρωζώνη. Στην αρχή, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας παρέμεινε σχετικά σταθερό γύρω στο 100% του ΑΕΠ. Το 2008, όμως, η τάση αυτή άρχισε να αλλάζει. Και αντεστράφη πλήρως μετά το 2009. Ενώ το χρέος εξακολουθούσε να αυξάνεται, το ΑΕΠ μειωνόταν, δημιουργώντας ένα διπλό πρόβλημα: ένα μεγαλύτερο χρέος επιβάραινε μια ασθενέστερη οικονομία.

Λοιπόν, πώς μπορούμε να το εξηγήσουμε αυτό;

Με την εμφάνιση του ευρώ, όλες οι ευρωπαϊκές οικονομίες έχασαν τον έλεγχο του νομίσματός τους, αλλά αυτό επηρέασε κυρίως τις νοτιοευρωπαϊκές χώρες. Έχουν γίνει λιγότερο ανταγωνιστικές. Οι εισαγωγές έχουν αυξηθεί, ενώ οι εξαγωγές έχουν μειωθεί. Το ευρώ για αυτούς δεν έφερε τίποτα παρά παγωμένους μισθούς, ενώ οι τιμές διπλασιάστηκαν και τριπλασιάστηκαν. Δημιούργησε εθνική, οικονομική στασιμότητα και προσωπική εξαθλίωση. Το ευρώ υποτίθεται ότι υιοθετήθηκε για να ενθαρρύνει την πολιτική ενότητα στην Ευρώπη. Αντιθέτως, προκαλεί μεγάλη διχόνοια σε καιρούς που πρέπει να είμαστε ενωμένοι και είναι καταδικασμένο να αποτύχει.

Προκειμένου μια ευρωπαϊκή χώρα να εισέλθει στην Ευρωζώνη, πρέπει να επιδείξει βελτίωση των δημοσίων οικονομικών της, όπως υπαγορεύει η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Δεδομένου ότι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας δεν πήγαινε καλά, ο καιροσκόπος γίγαντας της Wall Street, Goldman Sachs, επωφελήθηκε από την κατάσταση προτείνοντας στους Έλληνες πολιτικούς μια περίπλοκη οικονομική συμφωνία, με αποτέλεσμα ένα μικρό ποσοστό του χρέους να εξαφανιστεί ως εκ θαύματος. Έτσι, η υπόλοιπη Ευρώπη και κυρίως ο ελληνικός λαός εξαπατήθηκαν. Προσωπικά πιστεύω ότι οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ήταν τόσο αφελείς και καλοπροαίρετοι να αγνοήσουν ένα τέτοιο σχέδιο. Μου φαίνεται λογικό ότι όχι μόνο το γνώριζαν από την αρχή (ή έπρεπε να το γνωρίζουν), αλλά και ότι συμμετείχαν σε αυτό, εφ' όσον είχαν οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα να το πράξουν.

Αλλά η Goldman Sachs δεν προσφέρει τις ...τίμιες υπηρεσίες δωρεάν.

Φυσικά, οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 30 ετών δεν θα έπρεπε να έχουν δημιουργήσει τόσο μεγάλο χρέος και οι τράπεζες θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα από το να αναλάβουν τον κίνδυνο να επενδύσουν σε ομόλογα μιας χώρας που έχει ήδη τόσα χρέη.

Ωστόσο, οι τράπεζες ανέλαβαν τον κίνδυνο επειδή οι τόκοι των ελληνικών ομολόγων ήταν υψηλότεροι και ακόμα κι όταν απέτυχαν, εξακολουθούσαν να επιδιώκουν το κέρδος.

Έκαναν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μην καταγράψουν απώλειες ακόμη και μετά από μια τέτοια κακή επένδυση. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα δεν επετράπη να χρεοκοπήσει ή να ακυρώσει ένα χρέος που είναι αδύνατο να εξοφληθεί.

Προκειμένου να αποφευχθεί η πτώχευση, δόθηκε στην Ελλάδα οικονομική "βοήθεια", γνωστή ως Μνημόνια.

Στην πραγματικότητα, όμως, τα χρήματα "διάσωσης", που ξεπέρασαν το ποσό των 320δ€, δεν κατέληξαν πραγματικά στη χώρα. Η Ελλάδα φαίνεται ότι λαμβάνει δισεκατομμύρια, αλλά πάνω από το 90% αυτών των χρημάτων πηγαίνει πίσω στις τράπεζες. Δεν δημιουργήθηκαν νέες θέσεις εργασίας, δεν υπήρχε κατανάλωση και επομένως δεν υπήρχαν νέα φορολογικά έσοδα. Ό,τι απέμεινε στους Έλληνες είναι ο τόκος που πρέπει να πληρώσουν για αυτή τη "βοήθεια". 'Οχι μόνο αυτό, αλλά οι πιστωτές, επίσης, υποχρέωσαν την Ελλάδα να εφαρμόσει αυστηρά μέτρα λιτότητας που εμβαθύνουν ακόμα περισσότερο την ύφεση.

Η αύξηση των φόρων και η έντονη μείωση των δημοσίων δαπανών είχαν πολύ αρνητικά αποτελέσματα για την οικονομία. Για παράδειγμα, πολλές ελληνικές επιχειρήσεις έκλεισαν, άλλες μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό για να αποφύγουν τη λιτότητα, ενώ όσες παραμένουν στην Ελλάδα ζορίζονται και το μέλλον τους είναι αβέβαιο. Επιπλέον, χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους, πολλές οικογένειες βρίσκονται στα πρόθυρα της φτώχειας και οι νέοι φεύγουν από την Ελλάδα για ένα καλύτερο μέλλον που η πατρίδα τους δεν είναι σε θέση να προσφέρει. Ακόμη και αν αυτά τα ακραία μέτρα μειώσουν το συνολικό χρέος, ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ αυξάνεται επειδή το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν συρρικνώνεται αξιοσημείωτα.

 

Οικονομικά Στοιχεία
Ας δούμε μερικά επιλεκτικά Οικονομικά Στοιχεία πώς κινήθηκαν τα τελευταία χρόνια:
Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν: ΑΕΠ 2010: 226δ€, 2017: 180δ€, Αμοιβές: -28%,
Ακαθάριστο Λειτουργικό Πλεόνοσμα: -22%, Φόροι: +8%, Επιχορηγήσεις: +33%
Ακαθάριστος Σχηματισμός Κεφαλαίου: ΑΣΚ -Συγκρίσεις: Ελλάς: 20δ€, Iσραήλ: 64, Ρορτογαλία:32, Tουρκία:240. Εμφανής η εκτόξευση της Τουρκίας!!! Η μεταβολή τος ΑΣΚ 2017: 2009 -53%. Το τμήμα του ΑΕΠ που επενδύεται, και δεν καταναλίσκεται είναι το ΑΣΚ!
Απασχόληση: Είναι εμφανής η πτώση στους 3 κλάδους: Φυτική/Ζωική Παραγωγή, Κλωστοϋφαντουργία, Κατασκευές και το θέριεμα στους 3 κλάδους του Δημοσίου: Αμυνα, Εκπαίδευση, Υγεία. Το λιανικό εμπόριο, επίσης, έχει μεγάλη μερίδα.
Εισαγωγές-Εξαγωγές Αγαθών& Υπηρεσιών: 2008-2009: Είναι εμφανές το αρνητικό θέριεμα του ισοζυγίου εξαγωγών-εισαγωγών( -28 δ€, -23 δ€ αντίστοιχα) ενώ το 2017:-1,5 δ€
Κατά Κεφαλή Μεγέθη: ΑΕΠ & Εθνικό Εισόδημα 2007:2018: Το Κατά Κεφαλήν κάτω -42%. Ωστόσο, 42η στον κόσμο!
Κύρια Μεγέθη Γενικής Κυβέρνησης: Το ισοζύγιο έσοδα- δαπάνες θέριεψε 'αρνητικά' στα έτη της κρίσης 2008-12.
Τελική Κατανάλωση: Η Ατομική (Στέγαση, Υγεία, Αναψυχή και Πολιτισμός, Εκπαίδευση, Κοινωνική/ προστασία) το 2010 σε σχέση με το 2017 άνω 62%. Η Συλλογική (γενικές δημόσιες υπηρεσίες, άμυνα δημόσια τάξη και ασφάλεια, οικονομικές υποθέσεις, προστασία τον περιβάλλοντος, στέγαση και υποδομή κοινής ωφέλειας, γενική διοίκηση) το 2010 σε σχέση με το 2017 άνω 80%. Οι Εναέριες Μεταφορές και οι Ταχυδρομικές Υπηρεσίες αύξήθηκαν σημαντικά!
Είναι εμφανής η πτώση των Επενδύσεων, ιδιαίτερα το 2015 και 2016. Είναι οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι Κύπριοι οι μεγάλοι επενδυτές μας. Στην αμυντική βιομηχανία η Τουρκία 7 φορές περισσότερες εισαγωγές και 8 φορές περισσότερες εξαγωγές από την Ελλάδα. Το ποσοστό του εργατικού δυναμικού, που απασχολείται στην άμυνα της χώρας, σταθερά πολύ υψηλό 3%, 16η στον κόσμο η Ελλάδα.

Ας δούμε, τώρα, μερικά στοιχεία σχετικά με το Δημόσιο Χρέος, όπως:

 


 


Το 2001, η Ελλάδα ενώνει την Ευρωζώνη. Ωστόσο, παραποιεί τα οικονομικά της με ένα έλλειμμα προϋπολογισμού >3% & επίπεδο χρέους >100% ΑΕΠ. Στις Προτάσεις Γιαννίτση επί του Ασφαλιστικού: Λυσσώδεις αντιδράσεις συνδικαλιστών/συντεχνιών, κομμάτων. Απόρριψη: αυτό συνεπάγεται ένα κόστος, έως το 2009, της τάξης του ~100δ€. Δημοσιοποιείται ότι η Goldman Sachs, βοήθησε την Ελλάδα να αποκρύψει ένα μέρος χρέους της, το 2001, μέσω πολύπλοκων συναλλαγών swap-credit.

Στις 4 Οκτ 2009, Ο Παπανδρέου κέρδισε τις εθνικές εκλογές. Δηλώνει ότι το έλλειμμα Ελλάδας θα υπερβεί το12% ΑΕΠ. Ο αριθμός αργότερα αναθεωρήθηκε στο 15.4%. Το κόστος δανεισμού αυξάνει. Τα Ομόλογα υποβαθμίζονται ως σκουπίδια στις αρχές του 2010.

Στις 8 Δεκ 2009: Η Fitch υποβαθμίζει την πιστοληπτική Ικανότητα σε "BBB +". Η Υποβάθμιση έρχεται μετά τη δήλωση του υπουργού οικονομίας Παπακωνσταντίνου, ότι το έλλειμμα της Ελλάδας θα ανέβει στο 12,5% του ΑΕΠ 2009, πολύ πάνω από αναμενόμενο.

Στις 3 Μαρ 2010 εκρίνεται σκληρό πακέτο λιτότητας: Περικοπές: μισθών, συντάξεων, αυξήσεις: τσιγάρα, αλκοόλ καύσιμα. Βίαιες διαμαρτυρίες Αθήνα. Τα Μνημόνια της οικονομικής διάσωσης ξεκινούν στις 2/5/2010, όταν τα μέλη ΔΝΤ και ΕΖ συμφωνούν για ένα Πακέτο δανεισμού 110 δ€. Ενας μακρύς, δύσκολος, επίπονος Γολγοθάς της Ελλάδας αρχίζει.

Στις 20 Αυγ 2018: Η Ελλάδα βγαίνει από πρόγραμμα διάσωσης: Συνολικά, Οφείλει (ΕΕ&ΔΝΤ) ~290 δ€, 180% του ΑΕΠ. Η Αθήνα δεσμεύεται για πλεόνασμα προϋπολογισμού έως 2060. Αποδέχεται συνεχή εποπτεία ΕΕ και επιβάλλει πρόσθετα μέτρα. Η ΕΕ χαιρετίζει τη διάσωση, δείχνοντας επιστροφή στην ανάπτυξη. Αντίστοιχα, η Ανεργία στο 20%, παραμένει η υψηλότερη στην ΕΕ. Το ΔΝΤ, υποστηρίζει ότι η ελληνική οικονομία, πιθανόν να χρειαστεί περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους.

 

Τα Αίτια της Οικονομικής Κρίσης
Πιστεύω ότι τα κυριότερα αίτια της οικονομικής κρίσης για την Ελλάδα, είναι τα παρακάτω, χωρίς ταξινόμηση με βάση την βαρύτητά τους:
-Ζούσε πέρα από τις δυνατότητές της, ακόμη, και πριν την ένταξη στην ΟΝΕ. Με συνεχή πρωτογενή ελλείμματα από 1974.
-Είσοδος χώρας στην ΟΝΕ χωρίς επαρκή προετοιμασία.
-Μεγάλα χρέη & υπερβολικές δαπάνες για εκτέλεση Ολυμπιακών Αγώνων.
-Πτωχό, πελατειακό και κληρονομικό πολιτικό σύστημα. Διεφθαρμένος, κομματικός & πελατειακός συνδικαλισμός. Κακοδιοίκηση όλων των φορέων. Φτωχά-μηχανοργανωμένος, διεφθαρμένος, ευθυνόφοβος, υπερδιογκωμένος & πελατειακός δημόσιος τομέας.
-Κρατικίστικη ανάπτυξη-περιορισμός ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
-Κανένας συστηματικός έλεγχος: δαπανών, φοροδιαφυγής-είσπραξης, διαφθοράς ΔΤ, χρεών ΤΑ. Μεταφορά/ξέπλυμα χρήματος, σκάνδαλα προμηθειών.
-Υψηλές δαπάνες υγείας και εκπαίδευσης.
-Αναρίθμητες απεργίες/στάσεις εργασίας.
-Παρά τα προειδοποιητικά μηνύματα του 2008 και την επάρκεια χρόνου λήψης μέτρων: δισταγμός, αναποφασιστικότητα πολιτικού και οικονομικού συστήματος
-Το φθινόπωρο 2009, η τότε κυβέρνηση ήταν αναποφάσιστη, αναβλητική και διστακτική να πάρει άμεσα μέτρα.
-Πανικόβλητοι, ανέτοιμοι, ‘λίγοι’: κυβερνήτες, πολιτικοί, διοικητές οικονομικών φορέων, τραπεζίτες. Ανίκανοι, ανεύθυνοι, ‘μικροί’ ηγέτες κυβερνώντων & αντιπολίτευσης.
Συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις ‘λεπτά υπάρχουν’, ‘Ζαππείων’ και ‘θα σκίσουμε τα μνημόνια σε μια βραδιά’.
Ο πολιτικός χρειάζεται την ικανότητα να προβλέπει τι θα συμβεί αύριο, την άλλη εβδομάδα, τον άλλο μήνα και του χρόνου Και την ικανότητα να εξηγεί μετά γιατί δεν συνέβη (Ουίνστον Τσώρτσιλ, 1874-1965, Βρετανός πρωθυπουργός, Νόμπελ 1953). Δυστυχώς, οι πολιτικοί μας δεν είχαν ούτε το ένα όυτε το άλλο.
Από την άλλη μεριά, οι μάζες δεν διψούν για αλήθεια. Όποιος μπορεί να τις προμηθεύσει με ψευδαισθήσεις γίνεται εύκολα ο κυρίαρχός τους. Όποιος προσπαθήσει να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις τους γίνεται εύκολα θύμα τους (Gustave Le Bon, 1841-1931, Γάλλος ανθρωπολόγος). Δυστυχώς, τέτοιες είναι και οι μάζες της πατρίδας μας.
-Απειρία ΕΕ και ΔΝΤ χειρισμού κρίσης
-Υπεραπλούστευση οικονομικής κατάστασης και λαϊκισμός ΜΜΕ

 

Γιατί η Ελλάδα δεν εγκατέλειψε την Ευρωζώνη;

Η Ελλάδα να εγκατέλειπε το € και να γύριζε στη Δραχμή. Αν δεν έπαιρνε μέτρα λιτότητας, ασφαλώς, και θα προσλάμβανε νέους εργαζόμενους, και, θα μείωνε το % ποσοστό της ανεργίας και θα ενίσχυε την ανάπτυξη. Να μετέτρεπε το χρέος από € σε δραχμές, να εκτύπωνε νόμισμα σε δραχμές και να μείωνε την δραχμο-€-ισοτιμία. Αυτό θα μείωνε το κόστος των εξαγωγών και θα τις έκανε ελκυστικότερες, και, ασφαλώς, θα αύξανε τα έσοδα από τον τουρισμό. Μέχρι, εδώ πολύ καλά! Ιδανικό για Ελλάδα.

Ωστόσο: Οι Πιστωτές θα είχαν ζημιογόνες απώλειες. Η δραχμή θα έπεφτε. Θα υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση των αποπληρωμών. Οι Τράπεζες θα χρεοκοπούσαν. Το Χρέος, βέβαια, που ανήκει στην Ευρωζώνη θα έπρεπε να το πλήρωναν οι πολίτες της, (γιατί?).

Η Πτώση της Δραχμής θα γεννούσε τον υπερπληθωρισμό. Η Ελλάδα εισάγει 40% τροφιμα + Φάρμακα + 80% Ενέργεια. Οι Εταιρίες, λογικά, δεν εξάγουν σε χώρα που δεν πληρώνει και έτσι δεν προσελκύονται επενδύσεις.

Επιπλέον οι Χώρες που, εφέροντο από συγκεκριμένα κόμματα, ότι θα εδάνειζαν ήταν οι: Ρωσία & Κίνα (δεν το έκαναν ποτέ!).

Μακροπρόθεσμα, η Ελλάδα θα πήγαινε πίσω εκεί που ξεκίνησε. Θα επιβαρύνετο το Χρέος. Τα επιτόκια σε χρεωμένες χώρες της ΕΕ, και είναι, πολλές, θα αυξάνονταν γιατί όλοι θα ανησυχούσαν ό,τι και αυτές θα αποχωρήσουν από το €, πράγμα που θα αποδυνάμωνε το €, και, ασφαλώς, οι Ριχάρδοι θα ευδαιμονούσαν!

Γιατί η Ελλάδα δεν είχε την επιλογή της πτώχευσης; H πτώχευση δεν θα ήταν χειρότερη από κρίση χρέους της Ρωσίας το 1998. Τότε η αθέτηση της Ρωσίας οδήγησε σε ένα παλιρροιακό κύμα αθέτησης. Το ΔΝΤ εμπόδισε πολλές αθετήσεις με κεφάλαια μέχρι να βελτιωθούν οι οικονομίες.

Το ΔΝΤ διαθέτει περίπου ~21,1δ€, από το Χρέος της Ελλάδας, όχι αρκετό για να το προβληματίσει σοβαρά.

Οι διαφορές από το 1998 ήταν η κλίμακα αθετήσεων και ο τόπος (ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές αγορές). Αυτό, βέβαια, θα επηρέαζε την πηγή των πόρων του ΔΝΤ.

Από την άλλη μεριά οι ΗΠΑ δεν θα βοηθούσαν, και, όντας βαθιά στο χρέος, οι ίδιες, δεν θα είχαν καμιά πολιτική διάθεση διάσωσης του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους.

 

Τα Μνημόνια και τα Μεγάλα Ψέματα
Οι Ευρωπαίοι θυσίασαν την Ελλάδα για να σώσουν τις τράπεζές τους!
Oχι μόνο η Ελλάδα δεν «θυσιάστηκε» από την ευρωπαϊκή επέμβαση, την οποία άλλωστε εκλιπάρησε!!! Aντιθέτως η ευρωπαϊκή επέμβαση την διέσωσε από τη μεγάλη καταστροφή!
Kανείς ισχυριζόμενος «θυσία» της Ελλάδας προς χάριν τραπεζών, δεν έχει δώσει μία λογική περιγραφή για εναλλακτική διαδικασία για να διέφευγε κάθε κινδυνο και να συνέχιζε να ζει με τον ίδιο τρόπο, ενώ θα είχαν «τιμωρηθεί» και επωμισθεί τα βάρη της χρεοκοπίας της οι Ευρωπαϊκές τράπεζες.
Το ΑΕΠ της Ελλάδας μειώθηκε 25% εξαιτίας των Μνημονίων!
Από το 2008 που είχαμε ένα ΑΕΠ242 δ€ μέχρι το 17 με 174 δ€, είχαμε μια μείωση της τάξεως του 28%:
- Ο ισχυρισμός πως η αιτία της μείωσης του ΑΕΠ είναι η ‘πολιτική λιτότητας’, λόγω των μνημονίων είναι ψεύδος αντιμνημονιακής προπαγάνδας.
- Αντίθετα, τα Μνημόνια ήταν ο λόγος που η μείωση περιορίστηκε μόνο στο 28% και δεν πήρε καταστροφικές διαστάσεις.
- Η άποψη ότι τα Μνημόνια ευθύνονται για την πτώση του ΑΕΠ μπορούσε να ήταν ορθή και βάσιμη, μόνο, όταν κρινόταν ηθικό και αποδεκτό, και θα εφαρμοζόταν το μέτρο: Η ΕΖ αναγνωρίζοντας εμπρακτα πολιτισμική, ανατομική, βιολογική διαφορά και υποκλινόμενη: να έκρινε αναγκαίο να επιβάλει ετήσιο κεφαλικό φόρο στους πολίτες της προκειμένου να συγκεντρώνουν 40-50Δ€ και να το διέθεταν στους Έλληνες, σαν δωρεά, για να καλύπτουν όσες ανάγκες δεν μπορούσαν να καλύψουν με εργασία τους.
Το PSI κατέστρεψε τα Ταμεία και τις Τράπεζες!
Το PSI ήταν η μεγαλύτερη διαγραφή χρέους που συνέβη ποτέ στην παγκόσμια ιστορία (~ 200 δ€ ).
Το να υποκρινόμαστε ότι Ευρώπη απομύζησε την Ελλάδα, επιβάλλοντάς «λιτότητα» και να παρασιωπούμε τη διαγραφή χρέους 140 Δ€ είναι παρανοϊκό.
Δεν ήταν το PSI που έβλαψε τράπεζες αλλά η ίδια η χρεοκοπία. Τα οφέλη του PSI ήταν ακέραια για την ελληνική οικονομία. Η εξαέρωση των ελληνικών ομολόγων προήλθε από την χρεοκοπία και όχι από PSI.
Είναι παραλογισμός, επίσημα χείλη να θεωρούν ότι το PSI «κατέστρεψε τα ταμεία». Είναι το PSI που διέσωσε τα ταμεία από την καταστροφή. Διότι, για τα 15δ€ που διαγράφηκαν από τα ομόλογα που διακρατούσαν, στα αμέσως επόμενα έτη, τα ταμεία δέχτηκαν πολλαπλάσια επιχορήγηση και αυτό κατέστη δυνατόν αποκλειστικά και μόνο χάρις στο PSI.
Τα Μνημόνια ήταν Υφεσιακά γιατί επέβαλαν την Λιτότητα!
Τον Ιούλιο του 2015, δημοσιεύτηκε μία «ανοιχτή επιστολή» προς την Γερμανίδα καγκελάριο, 5, διεθνώς, γνωστών οικονομολόγων. Στην επιστολή την καλούσαν να βάλει τέρμα στη σκληρή «λιτότητα» στην Ελλάδα, οδηγώντας σε «ύφεση» και σκληρές δοκιμασίες τον λαό της.
Η άποψη που εξέφραζαν, δεν ήταν πρωτάκουστη και πρωτοφανής. Άλλωστε, αυτό ήταν το σύνθημα των κυβερνητικών μεταβολών στις εκλογές το 2012 και το 2015.
Τι σημαίνει όμως «λιτότητα»; Η ερώτηση, όσον αφορά την Ελλάδα δεν απαντήθηκε ποτέ. Εντούτοις, η επανάληψη και επιμονή των αντι-μνημονιακών εμπέδωσε στην κοινή γνώμη ότι η κρίση ήταν προϊόν της πολιτικής «λιτότητας». Επικράτησε: η κρίση δεν ήταν συνέπεια παρασιτισμού /φαυλοκρατίας που έζησε η κοινωνία μας, αλλά, συνέπεια ξένων μεθοδεύσεων/συνωμοσιών τους

 

Τα μαθήματα της Κρίσης
Το προφανές μάθημα: Αυτό συμβαίνει στον καθένα, όταν υποκρίνεται ότι δεν βλέπει το πρόβλημα για πολύ καιρό και αναβάλλει τις μεταρρυθμίσεις
Το βαθύτερο μάθημα: Η Ελλάδα είναι μια ακραία εκδοχή οικονομίας Ν. Ευρώπης. Κοινά συμπτώματα: Σοβαρές στρεβλώσεις οικονομίας, αναποτελεσματική Διακυβέρνηση (διαφθορά, δικαιοσύνη, υψηλό κόστος Επιχειρησιακής Δράσης ...), Διαστρεβλωμένος εταιρικός χαρακτήρας: Γενναιόδωρες κοινωνικές παροχές, αποσύνδεση μεταξύ Αναδιανομής & Ανταγωνιστικότητας.

 

Μπορεί η Ελλάδα να τα καταφέρει;
Υπάρχουν χρόνιες στρεβλώσεις, εμμονές, προβλήματα και σημάδια όπως:
Μια κόπωση ύφεσης, η οικονομική μετάβαση είναι δύσκολη, το κοινωνικό κόστος υψηλό. Υπάρχουν παγιωμένες αδυναμίες διακυβέρνησης (στην κλίμακα της Παγκόσμιας Αγοράς 87η)
Ισχυρή αντίσταση στις μεταρρυθμίσεις από ίδια συμφέροντα και απoνομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος (στην κλίμακα της Παγκόσμιας Αγοράς 59η).
Από την άλλη μεριά, υπάρχουν μερικά ενθαρρυντικά σημάδια, όπως:
Το πρωτογενές έλλειμμα και το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος μειώθηκαν.
Η Ευρώπη & το € θεωρούνται πολιτικό & όχι οικονομικό ... υπαρξιακό ζήτημα
Παρά την ύφεση, το ευρωπαϊκό σχέδιο επίλυσης της κρίσης παραμένει βαθιά ριζωμένο και ως το μόνο εφικτό.
Ο φόβος εφαρμογής σκληρότερων εναλλακτικών λύσεων υπερνικά μέχρι και την κόπωση της ύφεσης.
Όλα τα νέα λαϊκίστικα κόμματα απέτυχαν. Τα μεγάλα κόμματα υποστηρίζουν τις μεταρρυθμίσεις και υπάρχει προοπτική ενός μεγάλου συνασπισμού επόμενες εκλογές.
Επιπλέον, η Ευρώπη έχει καταλάβει ότι το ελληνικό πρόβλημα δεν είναι ένα περιφερειακό ζήτημα ούτε ένα απλό οικονομικό πρόβλημα. Είναι μια μεγάλη δοκιμή για την ΕΕ που πρέπει: να συνδυάζει την πραγματική αλληλεγγύη με αυστηρούς όρους, και, να συμμαχεί με τα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας που προσανατολίζονται στις μεταρρυθμίσεις.
Η κουλτούρα και η παιδεία των Ελλήνων πρέπει να αλλάξει! και, έτσι, στο ερώτημα Ποιοί φταίνε; δεν πρέπει η πιο δημοφιλής απάντηση να είναι 'οι μπάσταρδοι οι ξένοι!' αλλά ΄Εμείς και μόνο Εμείς!’

 

Τί λένε οι Νεοκλασικοί οικονομολόγοι;

ΛΕΝΕ ΟΤΙ:
Υπάρχουν Ιστορικές παραλληλίες μεταξύ παρελθόντος και παρόντος. Υπάρχουν Επαναληπτικοί /Επίμονοι κύκλοι εξωτερικού χρέους/πτώχευσης. Οι Κρατικές αθετήσεις σε ξένους πιστωτές είναι οδυνηρές και μακρόχρονες. Στη ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας υπάρχουν τέσσερις κύκλοι εξωτερικού δανεισμού και πτώχευσης.
Η Σύνθεση ελληνικού ΔΧ (εξωτερικό χρέος vs εσωτερικό) και όχι μόνο Υψος του, διαδραμάτισε κεντρικό και βαρύνοντα ρόλο στην εξήγηση των ιστορικών κύκλων.
Το Χρέος & Πτώχευση είναι ένα πολυετές θέμα της ελληνικής ιστορίας. Η Ιστορία Ελλάδας: αφήγηση χρέους, αθέτησης, εξωτερικής εξάρτησης!

Διακόσια έτη στοιχείων τεκμηριώνουν ότι:
Η χρόνια εξάρτηση από το εξωτερικό κεφάλαιο έχει επανειλημμένα οδηγήσει σε καταστροφή!
Οι παρατεταμένες κρίσεις χρέους επιλύονται μόνο με περικοπές ονομαστικής αξίας.
Η αποφασιστική ελάφρυνση χρέους συνδέεται με υψηλότερη μετέπειτα ανάπτυξη που ήπιες μορφές ελάφρυνσης, όπως επεκτάσεις ωριμότητας, δεν παρέχουν.
Η Ελλάδα πάντα βασιζόταν στον εξωτερικό δανεισμό….. Ξεκίνησε με χρέος > 100% του ΑΕΠ της, πριν αποκτήσει ανεξαρτησία.

Η Επιτυχία παρεμβάσεων ήταν συχνά περιορισμένη! Η δαπανηρή κληρονομιά εξωτερικού χρέους συνεπάγεται απώλεια πολιτικού ελέγχου.
Εν συντομία:
- Επαναλαμβανόμενοι κύκλοι στην ελληνική οικονομική ιστορία.
- Τρία στάδια: Οικονομική Ανθηση, Χρεωκοπία, Οικονομική Στήριξη (Boom, Bust, Bailout)
- Κύριο κόστος: απώλεια κυριαρχίας που οδηγεί σε "καταστροφή"
- Οφέλη; Κανένα.

Κριτική και Αναπάντητα Ερωτήματα

Η Ελλάδα έχει φτιαχτεί να αντιμετωπίζει αποτυχίες, και, έτσι, πάντα ήταν.
Είναι αληθινό αίνιγμα, όταν η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε κρίση.
Η Ελλάδα είναι σαν τον Σίσυφο:

Ωστόσο, η πράξη δείχνει ότι:
Η Ελλάδα είναι αρκετά επιτυχημένη στους πρώτους 40-50 στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ανθρώπινη ανάπτυξη.
Δεν μοιάζει να είναι σε ερείπια, παρά τις πραγματικές πτωχεύσεις στην ιστορία της. Πώς κατάφερε να προοδεύει παρά τις αποτυχίες;
Επιπλέον υπάρχουν:
Στοιχεία θεσμικής καινοτομίας και μεταρρύθμισης.
Eπιτυχημένη κρατική & εθνική οικοδόμηση υπο αντίξοες συνθήκες.
Σημαντικές επιτυχημένες μεταρρυθμίσεις, π.χ. αναδιανομή της γης, διευθέτηση προσφυγικών, ανάκαμψη εμφυλίου πολέμου.
Εξαιρετικά πρώιμα, στην ιστορία της, κοινοβουλευτικά όργανα.
Αδιάρρηκτος κοινοβουλευτικός βίος, με λίγες εξαιρέσεις.
Αξιοσημείωτη οικονομική απογείωση: το "Ελληνικό Θαύμα"
Μέλος της ένωσης πλούσιων & προηγμένων δημοκρατιών της Ευρώπης.

Ποιά είναι η κατάλληλη σύγκριση για την Ελλάδα;
Christopher M. Woodhouse, 1948: Υπήρξαν Έλληνες πολιτικοί αλλά όχι ελληνικό κράτος ... πίσω και κάτω από αυτούς δεν υπήρχε κράτος ... ένα κράτος …η Αγγλία ή η Γαλλία ήταν κράτος.
-Ωστόσο, σημειώνεται: Η επίδραση της αρχαίας Ελλάδας, Η Ελλάδα ως το πιο επιτυχημένο μετα-οθωμανικό κράτος, Πολιτική & οικονομική ανάπτυξη κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες.

Πώς να συνδυάσετε τις επιτυχίες της Ελλάδας με την ιστορία αποτυχίας; Πώς να συμβιβάσετε τους κακούς θεσμούς με καλές επιδόσεις: Μια εναλλακτική λύση (Kalyvas 2015)
-Μεγάλα έργα
-Μεγάλες χρεωκοπίες
-Μεγάλες στηρίξεις
-Μεγάλες ανακάμψεις

Τα Μεγάλα έργα:
1. 1820s: Δημιουργία κράτους
2. 1830-1897: Δημιουργία κράτους&έθνους
3. 1897-1922: Εδαφική επέκταση
4. 1922-40: Θεσμικός εκσυγχρονισμός
5. 1950-1974: Αναπτυξιακό άλμα
6. 1974-2000: Πολιτικός εκσυγχρονισμός
7. 2000-: Οικονομική ολοκλήρωση στην Ευρώπη
Τα Μεγάλα έργα χρειάζονται χρηματοδότηση, αλλά όταν χρηματοδοτούνται εξωτερικά μπορούν να οδηγήσουν σε χρεωκοπίες ...μέσω κακών θεσμών.

Οι Μεγάλες Χρεωκοπίες και Κρίσεις:
1. Η δεκαετία του 1820: ο πόλεμος της Ανεξαρτησίας
2. 1880s-90s: Aδυναμία κυριαρχίας και στρατιωτική ήττα. Διεθνής αναγκαστική διαχείριση
3. 1922: Μικρασιατική καταστροφή. Μαζική εθνοκάθαρση.
4. 1930-1950: Διαδοχικοί εμφύλιοι πόλεμοι
5. 1967-74: Στρατιωτικό αυταρχικό καθεστώς
6. 1989-90: Σημαντική πολιτική και οικονομική κρίση
7. 2009: Η κρίση στην Ελλάδα / την Ευρωζώνη

Ωστόσο, οι χρεωκοπίες οδηγούν σε ξένα δάνεια .. επειδή και η χρηματοδότηση είναι εξωτερική! Μεγάλα διεθνή προγράμματα διάσωσης (οχι μόνο οικονομικά δάνεια)
1. Το 1820: Η παρέμβαση των ΜΔ εξασφάλισε ανεξαρτησία Ελλάδας
2. 1880s-90s: Η ΔΟΕ επανεκκίνησε οικονομία /αναδιοργάνωσε διοίκηση
3. Η δεκαετία του 1920: Η διεθνής βοήθεια συμβάλλει στην επιτυχία επανεγκατάστασης των προσφύγων
4. 1940: Το δόγμα Truman και το Σχέδιο Marshal ασφαλίζουν την Ελλάδα στη Δύση και βοηθούν στην εκτόξευση του "Ελληνικού Θαύματος"
5. 1974: Παραδειγματική μετάβαση στη δημοκρατία υπό τη σκιά της ολοκλήρωσης της ΕΟΚ
6. 1990: Σημαντική πολιτική & οικονομική αποκατάσταση που υποστηρίζεταιμε κονδύλια ΕΕ και διαδικασία ΟΝΕ
7. 2010: Μεγάλη διάσωση και κούρεμα

Ωστόσο, Ωστόσο, Οι στηρίξεις...συνεπάγονται: Απώλεια της κυριαρχίας, Ταπεινώσεις, Στρεβλωτικές επιπτώσεις στους θεσμούς και τα θεσμικά όργανα.

 

Εξοδος από τα Μημόνια: Προοπτική & Μέτρα

Παρά την έξοδο από τα Μνημόνια είναι πολλά, ακόμη, τα προβλήματα τόσο στην πολιτική όσο και στην οικονομία. Προτείνουμε και Σταχυολογούμε μερικά, χωρίς βαρύνουσα σειρά, παρακάτω:
- Το Δημόσιο Χρέος είναι μη εξυπηρετήσιμο (βιώσιμο), και, το ΔΝΤ, εν πλήρει γνώσει, ανησυχεί.
- Τα κόκκινα δάνεια ξεπερνούν τα 200δ€.
- Οι κρατικές δαπάνες, κοντά στο 40% των εσόδων, είναι από τις υψηλότερες στην ΕΕ.
- Η φοροδιαφυγή και φοροείπραξη, παρά τις μεγάλες προσπάθειες της τελευταίας δεκαετίας, σε ποσοστά εισόδων, εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλά και χαμηλά -σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ- αντίστοιχα.
- Η διοικητική και δικαστική γραφειοκρατία, παρά την εποχή της πληροφορικής και της επικοινωνίας, καλά κρατούν και ο κοινός νους δίνει προτεραιότητα σε ανύπαρκτες διαδικασίες.
- Η καταγραφή, αξιοποίηση και εκμετάλλευση της κρατικής περιουσίας (κτηματολόγιο κλπ) προχωρούν με βήμα ημισημειωτόν.
- Ο άκρατος κομματισμός έχει ριζώσει για τα καλά στην παιδεία και νοοτροπία του λαού μας και δεν φαίνονται σημάδια εκλογίκευσης, αντίθετα, χρησιμοποιούνται όλα τα σύγχρονα εργαλεία της πληροφορικής και της τεχνητής νοημοσύνης για την ενίσχυση και την χειραγώγησή του.
- Η βιομηχανία παραγωγής προέδρων, αντιπροέδρων, αντιδημάρχων, συμβούλων, πρέσβεων, στρατηγών, καθηγητών πανεπιστημίου και Διοικητικών Συμβούλων ΔΣ, βουλευτών και υπαλλήλων της Βουλής δεν έχει ταίρι στην ΕΕ. … κλπ

Ε…! και τί μέτρα πρέπει να σχεδιαστούν και υλοποιηθούν. Προτείνουμε και Σταχυολογούμε μερικά, παρακάτω, χωρίς βαρύνουσα σειρά:΄
- Σχεδιασμός, Διαβούλευση, Επικαιροποίηση και Τήρηση Πολιτειακής Εθνικής Στρατηγικής, πέρα από κόμματα και συντεχνιακά συμφέροντα.
- Πολιτική και Κομματική Υπευθυνότητα, Συνεργασία, Δέσμευση και Ομόνοια.
- Μεταρρύθμιση Παιδείας - ιδιαίτερα της ανώτατης και ανώτερης - Κατάργηση του ασύλου. Λειτουργία Ιδιωτικών Πανεπιστημίων &Κολλεγίων. Νοικοκύρεμα και περιορισμός/συγχωνεύσεις των Πανεπιστημίων. Εισαγωγή στα ανώτατα ιδρύματα, μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις, όχι περισσότερον του 1/3 εξεταζομένων.
- Μεταρρύθμιση και Αναδιάρθρωση της νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Νομοθετική εξουσία: 100 Βουλευτές και δύο βουλευτικές περίοδοι για καθένα, το πολύ. Κατάργηση όλων των συμβούλων και αντικάταστασή τους με αξιοκρατικό ‘outsourcing’. Εκτελεστική εξουσία: Περιορισμός υπουργών στους 15 και άλλους τόσους το πολύ αναπληρωτές/υφυπουργούς (κατάργηση όλων των συμβούλων και αντικάταστασή τους με αξιοκρατικό ‘outsourcing’), Αντικατάσταση Γενικών Γραμματέων με εσωτερικά στελέχη των υπουργείων, με φυσιολογική αξιοκρατική εξέλιξη στην καριέρα τους. Ενοπλες Δυνάμεις, Σώματα Ασφαλείας, Διπλωματικό και Δικαστικό Σώμα, Καθηγητές Πανεπιστημίων περιορισμός των ανώτατων βαθμών στο 50%. Επιλογή Προέδρων &Μελών των Διοικητικών Συμβουλίων (ΔΣ) μέσω αξιοκρατικών διαδιακασιών ΑΣΕΠ.
- Επιτάχυνση των ερευνών, της αξιοποίησης και εκμετάλλευσης και συνεκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου της χώρας. Αντιστάθμιση των δανείων του Δημόσιου Χρέους με ανάλογες /αντίστοιχες συνεκμεταλλεύσεις με τους μεγάλους μας πιστωτές.
- Καταγραφή, αξιοποίηση, αποκρατικοποίηση της κρατικής περιουσίας.
- Εξυγίανση και βελτίωση των διεργασιών των προμηθειών και συμβάσεων του δημοσίου. Ιδιαίτερη έμφαση: ανταγωνιστικότητα, αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, διαφάνεια, λογοδοσία, αμεροληψία και νομιμοτητα.
- Εξορθολογισμός Αμυντικών Δαπανών: Προσωπικό ~55%, Επιχειρήσεις/Υποστήριξη ~25% και Εξοπλισμοί / Εκσυγχρονισμός 20%.
- Εξορθολογισμός Δημόσιου Δανεισμού. Αναλογία: ~ 70% Εσωτερικός & ~30% Εξωτερικός δανεισμός.

- Πού να επενδύσουμε; Στον Τουρισμό, στην Ναυτιλία, στις Υπηρεσίες και ιδιαίτερα στα Logistics, στη Σεμιναριακή εκπαίδευση που συνδυάζεται με ψυχαγωγία: Training and Pleasure, σε υποδομές και έργα περιφέρειας και τοπικής αυτοδιοίκησης: ανακυκλώσεις αποβλήτων, περιβάλλον, αποχετεύσεις κλπ. Αυτά χρείαζονται: Απλούστευση του Επιχειρείν και τόνωση του κλίματος της εμπιστοσύνης και ψυχολογίας.

Ευχαριστίες!



Πηγές:

*Αναστάσιος Μπασαράς:
Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών,
Σύμβουλος Δημοσίων Σχέσεων του Συνδέσμου των Αποφοίτων της Σχολής Ικάρων ο ‘Ικαρος’,
Σμήναρχος (Μ) ε.α.,
Ανώτερος Αξιωματούχος (τέως) του ΝΑΤΟ,
Συγγραφέας

 

Αντιόπη Σχοινά: Ελληνικά made in Bulgaria λόγω φόρων

on Monday, 20 November 2017. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

Αντιόπη Σχοινά: Ελληνικά made in Bulgaria λόγω φόρων

Περισσότερα από 5 δισ. ευρώ τζίρο και πάνω από 50.000 θέσεις εργασίας έχει χάσει, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2016, η χώρα μας από τη μαζική μετανάστευση επιχειρήσεων στη γειτονική Βουλγαρία.
Επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες μεταναστεύουν για να αποφύγουν την υπερφορολόγηση και τις τεράστιες ασφαλιστικές εισφορές. Στην προσπάθειά τους να αποφύγουν το λουκέτο, αναζητούν τις καλύτερες λύσεις, που, όπως φαίνεται, είναι μακριά από την Ελλάδα. Και αυτό γιατί στις γειτονικές χώρες οι φορολογικοί συντελεστές δεν ξεπερνούν το 12%, όταν στην Ελλάδα ανέρχονται στο 29%.




Ο αριθμός των ελληνικών επιχειρήσεων με έδρα τη Βουλγαρία, όπου ο εταιρικός φόρος είναι μόλις 10%, αυξήθηκε το 2016 σε 17.000, από 2.000 το 2010, όταν η Ελλάδα μπήκε για πρώτη φορά στο μνημόνιο, σύμφωνα με τα στοιχεία των βουλγαρικών αρχών.

Η τάση είναι συνεχώς αυξητική: Το 2016 περισσότερες από 3.640 επιχειρήσεις μεταφέρθηκαν στη γειτονική χώρα, έναντι 3.262 το 2015. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η πόλη των Σερρών, πολύ κοντά στα σύνορα, που έχει δεχτεί μεγάλο πλήγμα από το φαινόμενο αυτό. Το εμπορικό επιμελητήριο της πόλης έχει μείνει με 10.000 επιχειρήσεις, από τις 17.000 που είχε πριν. Από αυτές, οι 7.000 έχουν κλείσει και οι 1.000 πήγαν στη Βουλγαρία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της πρεσβείας της Ελλάδας στη Σόφια, οι ελληνικές επιχειρήσεις στη Βουλγαρία έχουν ετήσιο τζίρο 5 δισ. ευρώ και απασχολούν περίπου 53.000 εργαζόμενους.

Την ώρα που αυτά συμβαίνουν στον μικρο-μεγάλο κόσμο των επιχειρήσεων, η κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο για τη φοροδιαφυγή, αγνοώντας ηθελημένα ίσως ότι συνεχώς αυξάνονται οι φορολογικοί συντελεστές και διογκώνονται χρόνο με τον χρόνο οι απαιτήσεις του Δημοσίου από τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις επιχειρήσεις.

Το γεγονός ότι η φοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων και των επιχειρήσεων έχει εξαντληθεί φαίνεται από τα στοιχεία του προϋπολογισμού, όπου αποτυπώνεται ότι οι φόροι ύψους 2,5 δισ. ευρώ που εφάρμοσε το 2017 οδηγήθηκαν στις ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Η υφυπουργός Οικονομικών Κ. Παπανάτσιου, μιλώντας σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, αποκάλυψε ότι οκτώ στις δέκα επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων που ιδρύθηκαν σε γειτονικές χώρες είναι καθαρά εικονικές. Είναι εταιρείες-σφραγίδες, όπως είπε, εταιρείες που έχουν μόνο ΑΦΜ. Ούτε καν εταιρείες που μετέφεραν ένα μέρος της δραστηριότητάς τους αλλού και ένα μέρος το κράτησαν στην Ελλάδα. Είναι εταιρείες χωρίς προσωπικό και χωρίς καμία πραγματική δραστηριότητα.

Όπως ανέφερε, την πρακτική αυτή διαφημίζουν και διαδίδουν ένας μεγάλος αριθμός δικηγορικών και φοροτεχνικών γραφείων, ώστε να αποκομίσουν έσοδα από την παροχή των σχετικών υπηρεσιών στους πελάτες τους.

Ωστόσο, πέρα από την υπερφορολόγηση, ένα ακόμη στοιχείο που ωθεί επιχειρήσεις στο εξωτερικό είναι η φορολογική αβεβαιότητα, καθώς μόνο τα τελευταία τέσσερα χρόνια οι 4 βασικοί νόμοι (κώδικας φορολογίας εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ, κώδικας φορολογικών διαδικασιών και ελεγκτικά πρότυπα) τροποποιήθηκαν με 82 νόμους.

Με αυτές τις συνθήκες, οι επιχειρήσεις μεταναστεύουν, με αποτέλεσμα το ελληνικό Δημόσιο να χάνει τεράστια έσοδα.

Σύμφωνα με την υφυπουργό κ. Παπανάτσιου:
•Μια ελληνική επιχείρηση που έχει μεταφέρει την έδρα της στο εξωτερικό αλλά είτε με σχέση μητρικής-θυγατρικής είτε με σχέση κεντρικού υποκαταστήματος έχει κρατήσει τη δραστηριότητα στην Ελλάδα φορολογείται γι’ αυτή τη δραστηριότητα στην Ελλάδα. Δηλαδή φορολογείται με συντελεστή 29% και όχι 10% που ισχύει, για παράδειγμα, στη Βουλγαρία.
•Πρακτικές για πλασματική μεταφορά κόστους της μητρικής ή του κεντρικού προς τη θυγατρική ή το υποκατάστημα μέσω διαφόρων τεχνασμάτων δεν αναγνωρίζονται από τις ελληνικές αρχές και χαρακτηρίζονται εικονικές από τον έλεγχο. Τέτοιες πρακτικές είναι παράνομες, είτε το γνωρίζουν είτε όχι οι επιχειρηματίες στους οποίους προσφέρονται αυτές οι υπηρεσίες.
•Ακόμα και αν μια εταιρεία έχει μεταφέρει την καταστατική της έδρα σε άλλη χώρα, το ελληνικό κράτος μπορεί να τη θεωρήσει φορολογικό κάτοικο Ελλάδος και να απαιτήσει την καταβολή φόρου επί του παγκόσμιου εισοδήματός της. Το κριτήριο είναι αν η άσκηση της πραγματικής διοίκησης της εταιρείας γίνεται στην Ελλάδα.

Πάντως, το κύμα της εικονικής μετακόμισης επιχειρήσεων σε γειτονικές χώρες απασχολεί έντονα την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), που διαπιστώνει ότι τα έσοδα που χάνονται είναι σημαντικά. Για να ανακόψει το κύμα εικονικών ενάρξεων και μεταφοράς έδρας στις γειτονικές χώρες η ΑΑΔΕ έχει ενεργοποιήσει ειδικό ελεγκτικό σχέδιο με διασταυρώσεις, συνεργασία με τις φορολογικές αρχές των γειτονικών χωρών και ανταλλαγή πληροφοριών με τα άλλα κράτη.

Σε αυτό το πλαίσιο, λίγο μετά τα μέσα Οκτωβρίου συμφωνήθηκε η διεύρυνση της συνεργασίας και της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των φορολογικών διοικήσεων Ελλάδας και Βουλγαρίας σε σύσκεψη στη Σόφια, όπου συμμετείχαν ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής και η ομόλογός του της Βουλγαρίας Γκάλια Ντιμιτρόβα.

Ειδικότερα, συζητήθηκε η προοπτική της εφαρμογής της υφιστάμενης Σύμβασης Αποφυγής Διπλής Φορολογίας μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και το θέμα της φοροαποφυγής από ελληνικές επιχειρήσεις οι οποίες μεταφέρουν τη δραστηριότητά τους στη Βουλγαρία.
Συμφωνήθηκαν ακόμη οι από κοινού δράσεις στο πεδίο του ηλεκτρονικού εμπορίου και στην καταπολέμηση της φορολογικής απάτης, ενώ συζητήθηκε και το ενδεχόμενο υπογραφής διμερούς συμφωνίας μεταξύ των δύο φορολογικών διοικήσεων για την ανταλλαγή πληροφοριών.

Επίσης, συζητήθηκε το θέμα της διάδρασης και του ελέγχου της διακίνησης «ευαίσθητων» εμπορευμάτων στην επικράτεια των δύο χωρών, όπως και η μεταφορά των προϊόντων, που υπόκεινται στο τελωνειακό καθεστώς 4200.

Ο κ. Πιτσιλής δήλωσε πως «οι συζητήσεις ήταν εποικοδομητικές και είχαμε την ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για την εφαρμογή της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομοθεσίας αναφορικά με τη συνεργασία των δύο φορολογικών διοικήσεων».
Αναδημοσίευση από: http://freesunday.gr/oikonomia/item/14887-ellhnika-made-in-bulgaria-logw-forwn

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ… A LA CARTE

Written by ΖΑΚΟΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ on Monday, 01 July 2013. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Δημητρίου Α. Ζακοντίνου, Οικονομολόγου - Msc Στρατηγικές και Αμυντικές Σπουδές, Αντιπροέδρου ΕΛΙΣΜΕ

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ… A LA CARTE

Επί σειρά ετών το θέμα αυτό βρίσκεται στην ατζέντα της Ελληνικής επικαιρότητας με τους μεν θιασώτες του δόγματος του μονεταρισμού (Milton Friedmann), διάφορους πολιτικούς, ΣΕΒ κλπ να υπερθεματίζουν υπέρ των αποκρατικοποιήσεων θεωρώντας βέβαιο, ότι εφόσον οι κρατικές επιχειρήσεις περάσουν σε ιδιωτικά χέρια η ανάπτυξη – απογείωση της οικονομίας είναι δεδομένη.

Γιώργος ΣΤΡΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Υπερφορολόγηση της εργασίας, αυτή η μεγάλη πληγή

on Tuesday, 31 October 2017. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

Γιώργος ΣΤΡΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Υπερφορολόγηση της εργασίας, αυτή η μεγάλη πληγή

Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι με τους επαγγελματίες, είναι με τους μισθωτούς: Για να ανεβεί η αμοιβή ενός εργαζομένου από €2.000 σε €2.500, ο εργοδότης πρέπει να ξοδέψει €1.500! Και μπορεί τέτοια αμοιβή να είναι πολυτέλεια όμως αλλιώς δεν κρατάς τους καλύτερους. Εχεις brain drain
Με την ενοποίηση των κανόνων ασφάλισης (νόμος Κατρούγκαλου) αναδείχθηκε ένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας: πόσο αντιπαραγωγική είναι η επιβάρυνση της εργασίας με υψηλές ασφαλιστικές εισφορές. Είναι παλιό πρόβλημα αλλά συζητήθηκε τώρα εντονότερα, επειδή «τα αγαπημένα» επαγγέλματα του συστήματος (δικηγόροι, μηχανικοί και γιατροί) κλήθηκαν να καταβάλουν υπερβάλλουσες εισφορές.
Οι μισθωτοί, αντιθέτως, αποδίδουν υπερβολικές εισφορές εδώ και χρόνια, και αυτό συνιστά μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, που είχαμε την πολυτέλεια να αγνοούμε την εποχή της ευμάρειας, αλλά τώρα πια όχι.
Επιχειρούμε, λοιπόν, απαντήσεις στα ερωτήματα:


• Πόσο μεγάλη επιβάρυνση υφίσταται η εργασία από φόρους & εισφορές;
• Πόσο «αδικημένοι» είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες;
• Ισχύουν ίδιοι κανόνες για όλους στο ασφαλιστικό σύστημα;
• Είναι κοινωνικά δίκαιος και προοδευτικός ο τρόπος που φορολογούμε την εργασία;
• Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιούργησε η μεταρρύθμιση Κατρούγκαλου;
• Υπερφορολογείται η μεσαία τάξη;
• Πώς συνδέεται το brain drain με τη φορολογία;
• Τι συνέβαινε πριν από την κρίση; Πώς και πόσο επιβάρυναν οι μεταρρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων;
• Είναι ελληνική ιδιαιτερότητα η υπερφορολόγηση της εργασίας;

Αναδημοσίευση από PROTAGON

ΕΔΩ! η συνέχεια!

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

on Saturday, 23 February 2013. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Αρθρο Δημητρίου ΖΑΚΟΝΤΙΝΟΥ, Οικονομολόγου-Ανωτάτου Τραπεζικού Στελέχους, Msc Στρατηγικές και Αμυντικές Σπουδές

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Άπειρα δημοσιεύματα, σχόλια στο διαδίκτυο, εκπομπές έγκριτων και δημοφιλών δημοσιογράφων προσπαθούν να μας πείσουν ότι η σημερινή ζοφερή οικονομική κατάσταση της Χώρας μας οφείλεται σε διεθνή συνομωσία, στην οποία πρωτοστατεί η Γερμανική καγκελαρία, διάφοροι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες, καθώς και πολυεθνικές τράπεζες.

<<  1 2 3 4 [56  >>