Παρέμβαση-Συνομιλία Πρέσβυ Αλέξανδρου Μαλλιά για τις Ελληνο-Αμερικανικές Σχέσεις

Πατήστε επάνω στην εικόνα για να συνδεθείτε μέσω ΖΟΟΜ

Ο σύνδεσμος εισόδου στην πλατφόρμα ΖΟΟΜ (JoinZoomMeeting ) είναι:  

https://zoom.us/j/2463957163?pwd=SmY2Vk5XblRwSVRuRjZvajI3eHRTQT09

 

Έπειτα πατήστε το κουμπί «OpenZoomMeetings»

Εναλλακτικά μπορείτε να μπείτε και με χρήση της ιστοσελίδας www.zoom.us και προσδιορίζοντας ότι θέλετε να παρακολουθήσετε

το Meeting ID: 246 395 7163  και με Passcode: 12345

Μέσω ΖΟΟΜ υπάρχει περιορισμός στην παρακολούθηση μόνο 100 ατόμων. 

Οι υπεράριθμοι μπορούν να χρησιμοποιούν το You Tube Live Streaming σύνδεσμο:

 

https://youtu.be/nxS_KrQKqIs


Όσοι παρακολουθήσουν την ομιλία δικαιούνται πιστοποιητικό παρακολούθησης από τη Γραμματεία ΕΛΙΣΜΕ

Παρακαλούμε πολύ να εισέρχεστε στο ΖΟΟΜ με χρήση του αληθινού σας ονόματος και όχι ψευδωνύμου.

Αμερικανική Ήπειρος

Ουρουγουάη, η χώρα όπου 6.000 κάτοικοι μιλούν άπταιστα ελληνικά και γιορτάζουν την 25η Μαρτίου

on Sunday, 07 February 2021. Posted in Αμερικανική Ήπειρος

Του Γιάννη Μπαλτζώη, Προεδρου ΕΛΙΣΜΕ

Ουρουγουάη, η χώρα όπου 6.000 κάτοικοι μιλούν άπταιστα ελληνικά και γιορτάζουν την 25η Μαρτίου

 

Σε μια μικρή χώρα, 3.500.000 εκατομμυρίων κατοίκων, τουλάχιστον


6.000 άνθρωποι μιλούν άπταιστα τη μητρική τους γλώσσα, αλλά και την ελληνική. Μάλιστα, αρκετοί από αυτούς, γνωρίζουν και Αρχαία Ελληνικά.

 

Δρόμοι και πλατείες έχουν ελληνικά ονόματα και αγάλματα αρχαίων φιλοσόφων κοσμούν τα δημόσια κτίρια της χώρας.

«Ελβετία της Αμερικής»

Η Ουρουγουάη, έχει χαρακτηριστεί ως η «Ελβετία της Αμερικής». Αν και δεν  είναι ένας σοβαρός οικονομικός παράγοντας σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει ξεπεράσει πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής. Χαρακτηρίζεται από ένα ασφαλές τραπεζικό σύστημα και από μεγάλη εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και το Κράτος. Τα ποσοστά φτώχειας και διαφθοράς είναι αρκετά χαμηλά, ενώ η κοινωνική και οικονομική ισότητα μεταξύ των δύο φύλων είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η Ουρουγουάη ακολουθεί μια πολιτική ουδετερότητας απέναντι στη Βραζιλία και την Αργεντινή, και επικεντρώνεται σε εσωτερικά θέματα πολιτικής. Παράλληλα, έχει προχωρήσει σε κινήσεις ώστε να διαθέσει ένα λιμάνι της στην Παραγουάη και τη Βολιβία, δύο χώρες που δεν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ τους.

Montevideo UruguayΗ πρωτεύουσα της Ουρουγουάης, Μοντεβιδέο. Wikimedia Commons

Οι Ουρουγουανοί δηλώνουν Ελληνολάτρες

Η Ουρουγουάη διαθέτει επίσης ένα από τα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα. Η είσοδος στα Πανεπιστήμια είναι δωρεάν, το επίπεδο των μαθημάτων είναι αρκετά υψηλό. Δεν είναι λίγοι οι φοιτητές από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής που σπουδάζουν στην Ουρουγουάη. Το παράδοξο είναι το γεγονός ότι έχει κατοίκους που λατρεύουν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Η χώρα τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, δέχτηκε πολλούς έλληνες μετανάστες. Στο λιμάνι έφτασαν πλοία με Έλληνες ναυτικούς και μετανάστες που δοκίμασαν την τύχη τους σε αυτή την άγνωστη χώρα. Σήμερα στην Ουρουγουάη, υπάρχουν περισσότεροι από 3.500 χιλιάδες Έλληνες μετανάστες δεύτερης ή τρίτης γενιάς, αλλά και ένας μεγάλος αριθμός αυτοχθόνων που μιλούν την ελληνική γλώσσα.

 
Calle colorida en Montevideo23 δρόμοι στην πρωτεύουσα της χώρας έχουν ελληνικό όνομα. Wikimedia Commons 

Οι ελληνομαθείς χρησιμοποιούν για τον εαυτό τους τη λέξη «ελληνολάτρες». Σύμφωνα με έρευνα της «Eurostat», το μεγαλύτερο ποσοστό των Ουρουγουανών απάντησε ότι ταυτίζεται πολιτιστικά με την Ευρώπη, κα ιη πρώτη χώρα που να τους έρχεται στο μυαλό ήταν η Ελλάδα.

Τον Μάρτιο του 1978, ο καπετάνιος Παναγιώτης Ν. Τσάκος, ίδρυσε το «Ίδρυμα Τσάκου», με σκοπό τη διάδοση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Το 2002 μετονομάστηκε σε ίδρυμα «Μαρία Τσάκου», ενώ μέχρι σήμερα περισσότεροι από 4.000 μαθητές έχουν διδαχτεί δωρεάν την ελληνική γλώσσα. Βασικός στόχος του ιδρύματος είναι η γνώση της αρχαίας ελληνικής ποίησης και ιστοριογραφίας, μέσα από τα ομηρικά έπη και τον «Επιτάφιο» του Περικλή.

Η Μαργκαρίτα Λαριέρα, διευθύντρια του Ιδρύματος το 2006, ανέφερε ότι πολλοί Ουρουγουανοί στα σπίτια τους ακούν ελληνική μουσική, ενώ έχουν βιντεοκασέτες με διάσημες ελληνικές σειρές περασμένων δεκαετιών, όπως οι «Απαράδεκτοι» και οι «Τρεις Χάριτες». Η Λαριέρα δήλωσε μεταξύ άλλων πως «μάθαμε να λατρεύουμε την Ελλάδα και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Είχαμε την τύχη να νιώσουμε την ουσία του. Πιστεύω αυτό που είπε ο Νίτσε ότι ο κόσμος μπορεί να είναι όσο θέλει σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε σε αυτόν ένα κομμάτι ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα».

Οι Ουρουγανοί έχουν γνώση και για τον σύγχρονο ελληνικό κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών. Σε κάθε βιβλιοπωλείο της χώρας, ακόμη και στο πιο μικρό, πάντα υπάρχουν τα άπαντα του Νίκου Καββαδία, του Καβάφη και του Ρίτσου.

Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία στην Ουρουγουάη.  Wikimedia Commons 

Δρόμοι με ελληνικά ονόματα και αγάλματα αρχαίων Ελλήνων 

 

Ένα δημόσιο σχολείο της χώρας ονομάζεται «Grecia», δηλαδή Ελλάδα Αν και όλοι οι μαθητές είναι παιδιά Ουρουγουανών, ειδικά σε αυτό το σχολείο, κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου γιορτάζουν τις εθνικές εορτές των Ελλήνων, πραγματοποιώντας σχολικές εκδηλώσεις, τραγουδώντας και απαγγέλοντας ποιήματα. Οι μαθητές του «Grecia» έχουν μάθει και τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας και καθώς τους φαίνεται μικρός σε σχέση με τον αντίστοιχο της Ουρουγουάης, έχουν αποστηθίσει παραπάνω στροφές του «Ύμνου της Ελευθερίας» του Δ. Σολομού.

uruguay 874363 960 720Νεοκλασικό στην Ουρουγουάη που δανείζεται στοιχείο από αρχαιοελληνικό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Pixabay

Στο Μοντεβιδέο, επίσης, υπάρχουν 23 δρόμοι που έχουν πάρει τα ονόματά τους από αρχαίους φιλόσοφους, ενώ ο κεντρικότερος δρόμος ονομάζεται κι αυτός «Grecia». Δύο πλατείες της πρωτεύουσας έχουν ονομαστεί πλατεία της Αθήνας και πλατεία της Ελλάδας. Την Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο, που έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με τον αρχαιοελληνικό δωρικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, κοσμεί έξω από την είσοδο του κτιρίου, το άγαλμα  του Σωκράτη. Ένα νεοκλασικό κτίριο στην πρόσοψή του γράφει «Αθηναίος». Ταυτόχρονα, σε ένα πάρκο που επίσης ονομάζεται Αθήνα και βρίσκεται παραλιακά της πρωτεύουσας υπάρχει μια προτομή του Ομήρου.

Socrates en Biblioteca NacionalΤο άγαλμα του Σωκράτη έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο.  Wikimedia Commons 

Η συνδρομή της Ελληνικής Κοινότητας στην Ουρουγουάη

Το 2016, η Ελληνική Κοινότητα Ουρουγουάης, γιόρτασε έναν αιώνα από την ίδρυσή της. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1916 και αποτέλεσε την πρώτη επίσημα αναγνωρισμένη δομή των Ελλήνων στη Νότια Αμερική. Ο πρόεδρος της Κοινότητας, Δημήτρης Λίνας δήλωσε πως «ο ελληνισμός βρήκε ένα μέρος φιλόξενο, τους δέχθηκε τους Έλληνες πολύ καλά και τους έδωσε σιγουριά για το μέλλον τους».

Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες, ο Χειμαριώτης Δημητρίου υπήρξε ο πρώτος Έλληνας που εγκαταστάθηκε στην Ουρουγουάη το 1687. Άλλαξε το όνομά του αρχικά σε Μητρόπουλος και στη συνέχεια έμεινε γνωστό με το όνομα Mitre. Τέσσερα χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, ο Αντώνης Βαρκάς, με καταγωγή από τα Δωδεκάνησα συμμετείχε στην εκστρατεία 33 Ουρουγουανών που είχαν σκοπό να απελευθερώσουν τη χώρα από την κατοχή της Βραζιλίας. Στα μέσα του 19ου αιώνα, πολλοί Έλληνες βοήθησαν την Ουρουγουάη στον αγώνα της για την Ανεξαρτησία της χώρας.

 
Onassis 1932Ο Αριστοτέλης Ωνάσης. Wikimeda Commons 

Οι πρώτοι Έλληνες που μετανάστευσαν στη μικρή λατινοαμερικανική χώρα  βρήκαν εργασία στα λιμάνια της Ουρουγουάης, στα σφαγεία του Μοντεβιδέο αλλά και σε εργοστάσια κατασκευής πέτρας. Αργότερα, άνοιξαν τις δικές τους επιχειρήσεις. Δεν έλειψαν όμως και μεγάλες προσωπικότητες της Ελλάδας που επισκέφτηκαν ή επένδυσαν στην Ουρουγουάη. Για μικρό χρονικό διάστημα, έζησε στη χώρα ο θρυλικός «Ηρακλής», ο Παναγής Κουταλιανός. Τη δεκαετία του 1920, ο Αριστοτέλης Ωνάσης και ο επίσης Σμυρνιός Νικόλας Κονιαλίδης, που εγκαταστάθηκαν στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, διεύρυναν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες και στη γειτονική Ουρουγουάη. Μάλιστα, ο αδερφός του Κονιαλίδη, Κωνσταντίνος, δημιούργησε στο Μοντεβιδέο τη μεγαλύτερη προπολεμική επιχείρηση της της Ουρουγουάης. Ο Κ. Κονιαλίδης υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ευεργέτες της ελληνικής κοινότητας, ενώ απόγονοί του συνεχίζουν να συνδράμουν ενεργά στην κοινότητα και στις προσπάθειες διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος.

Μάριος Ανέστης Καϊτάζης: Iδρυτική διακήρυξη της Prosur

on Wednesday, 03 April 2019. Posted in Αμερικανική Ήπειρος

Οι Πρόεδροι της Αργεντινής, της Βραζιλίας, της Κολομβίας, της Χιλής, του Εκουαδόρ, της Παραγουάης, της Γουιάνας και του Περού συναντήθηκαν στο Santiago, πρωτεύουσα της Χιλής.
Υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη της Prosur, ενός περιφερειακού forum ανοιχτό σε οποιοδήποτε κράτος, που θα λειτουργεί «χωρίς ιδεολογία ή γραφειοκρατία» με σκοπό τη συνεργασία για την επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων.
Χιλή και Κολομβία ηγήθηκαν της πρωτοβουλίας για την ίδρυση της Prosur, η οποία αποτελεί μια δεξιά εκδοχή της παλαιότερης Unasur.
Η Unasur ιδρύθηκε το 2008 με πρωτοβουλία του Προέδρου Hugo Chavez, προκατόχου του Maduro και του Προέδρου της Βραζιλίας Luiz Inacio Lula da Silva με τη φιλοδοξία να λειτουργήσει συνεκτικά για τα κράτη της Λατινικής Αμερικής και να περιορίσει την επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η άνοδος, όμως, κεντρο-δεξιών/δεξιών κυβερνήσεων (Βραζιλία, Χιλή, Αργεντινή, Παραγουάη, Κολομβία) δημιούργησε διαιρέσεις που παρέλυσαν την ένωση, που απέτυχε παταγωδώς να αναλάβει πρωτοβουλίες και να αντιμετωπίσει την κρίση στη Βενεζουέλα.
«Πρόκειται για ένα forum με ισχυρή και ξεκάθαρη δέσμευση στη δημοκρατία, την ελευθερία και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» δήλωσε ο Πρόεδρος της Χιλής, Sebastian Pinera κατά την τελετή υπογραφής.
Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας, Nicolas Maduro, δεν ήταν μεταξύ των προσκεκλημένων ηγετών. Προσκλήθηκε, ωστόσο, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης, Juan Guaido, ο οποίος επέλεξε να μην εκπροσωπηθεί στη σύνοδο.
Η απόφαση να μην προσκληθεί ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας επικρίθηκε έντονα από ορισμένους. Ο Πρόεδρος της Βολιβίας Evo Morales, στενός φίλος του Maduro, όπως ο Πρόεδρος της Ουρουγουάης, Tabare Vasquez κι ο Πρόεδρος του Σουρινάμ Desiré Delano Bouterse δεν παρευρέθηκαν παρ’ ότι προσκλήθηκαν.

Μάριος Ανέστης Καϊτάζης
Παραπομπές:
Cambero, F. (2019) “South America Presidents Announce Creation of New Regional Bloc” Reuters, 22 Μαρτίου. Διαθέσιμο στο: https://www.reuters.com/article/us-chile-summit/south-american-presidents-announce-creation-of-new-regional-bloc-idUSKCN1R32BJ (Ανακτήθηκε 26/3/2019)
Telesur (2019) “Bolivia, Uruguay, Suriname Abstain from Prosur Concord” Telesur, 22 Μαρτίου. Διαθέσιμο στο: https://www.telesurenglish.net/news/Bolivia-Uruguay-Suriname-Abstain-from-Prosur-Concord-20190322-0018.html (Ανακτήθηκε 26/3/2019)  

Γιώργος Λυκοκάπης*: Ο capitano Μπολσονάρου γοητεύει την λατινοαμερικανική Δεξιά

on Saturday, 13 October 2018. Posted in Αμερικανική Ήπειρος

Γιώργος ΛυκοκάπηςΜπορούμε να χαρακτηρίσουμε τις προεδρικές εκλογές στην Βραζιλία, ως τις κρισιμότερες στην νεότερη ιστορία της Λατινικής Αμερικής. Ο ακροδεξιός υποψήφιος Ζαϊρ Μπολσονάρου, κατήγαγε μία μεγάλη νίκη στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, εξασφαλίζοντας το 47% των ψήφων. Δεύτερος ο υποψήφιος του Εργατικού Κόμματος (ΡΤ) Φερνάντου Αντάτζι, που έλαβε μόλις το 27%.

Ο άνθρωπος που αναμένεται να εκλεγεί πρόεδρος είναι ένας απροκάλυπτος θαυμαστής των στρατιωτικών δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής. Το μοναδικό παράπονο που έχει από την δικτατορία της Βραζιλίας είναι πως «σκότωσε λίγους»! Ο κεντροαριστερός υποψήφιος κάλεσε σε παλαϊκή κινητοποίηση, δηλώνοντας πως «κινδυνεύει η δημοκρατία» στην Βραζιλία.

 Μπολσονάρου, ο capitano που γοητεύει την λατινοαμερικανική Δεξιά, Γιώργος Λυκοκάπης

Ο Μπολσονάρου, πρώην λοχαγός των ενόπλων δυνάμεων, είναι διαβόητος για τις ρατσιστικές και ομοφοβικές του απόψεις. Είχε δηλώσει χαρακτηριστικά πως «προτιμάει τον γιο του νεκρό, παρά ομοφυλόφιλο»! Υποστηρίζει σκληρά μέτρα για την πάταξη του εγκλήματος, την οπλοκατοχή και την θανατική ποινή. Ο διεθνής τύπος τον παρομοιάζει με τον Ντόναλντ Τραμπ, αν και περισσότερο θυμίζει τον πρόεδρο των Φιλιππίνων Ροντρίγκο Ντουτέρτε.

Ο αμφιλεγόμενος πρόεδρος της ασιατικής χώρας έχει ξεκινήσει έναν αιματηρό πόλεμο κατά του οργανωμένου εγκλήματος. Αυτός περιλαμβάνει «εξωδικαστικές εκτελέσεις» εμπόρων ναρκωτικών και διεφθαρμένων κρατικών αξιωματούχων από τον στρατό και μέλη φιλοκυβερνητικών, παραστρατιωτικών ομάδων. Ως πρόεδρος ο Μπολσονάρου πιθανώς θα κινηθεί στην κατεύθυνση του Ντουτέρτε, συγκροτώντας τα δικά του «τάγματα θανάτου».

“Τουφεκίστε” τους αριστερούς!

Ο μεγάλος φόβος είναι πως δεν θα τα στρέψει μόνο κατά των εγκληματιών αλλά και κατά της αριστερής αντιπολίτευσης. Η στρατιωτική δικτατορία, που ο ίδιος θαυμάζει και υπηρέτησε στο παρελθόν, είχε ειδικευτεί σε βασανισμούς και εξαφανίσεις αριστερών αντιφρονούντων. Ο ίδιος έχει δώσει αρνητικά δείγματα γραφής, όταν κάλεσε δημοσίως τους οπαδούς του να «τουφεκίσουν» τα μέλη του PT!

Έχασε για μερικές χιλιάδες ψήφους την εκλογή από τον πρώτο γύρο, γεγονός που το απέδωσε σε “προβλήματα” με την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Σύμφωνα με τον Ζαϊρ Μπολσονάρου «ο σοσιαλισμός δεν έχει θέση στην Βραζιλία». Ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να χαρακτηριστεί υπερβολικός, αν όχι εκτός πραγματικότητας. Δεν απειλεί «σοσιαλιστικός κίνδυνος» την Βραζιλία, ούτε καν την υπόλοιπη Λατινική Αμερική.

Ο τσαβισμός δεν αποτελεί πλέον ιδεολογικό σημείο αναφοράς, αλλά περισσότερο παράδειγμα προς αποφυγή. Η κοινοβουλευτική παλινόρθωση της δεξιάς είναι γεγονός σε πολλές χώρες της λατινοαμερικανικής ηπείρου. Το 2015 επέστρεψε η δεξιά στην Αργεντινή και λίγο μετά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τον περασμένο Οκτώβρη ο «λατίνος Μπερλουσκόνι» Σεμπάστιαν Πινιέρα εκλέχτηκε πρόεδρος στην Χιλή.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η πολυετής κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος στην Βραζιλία ως σοσιαλιστική. Ο πρώην αριστερός πρόεδρος Λούλα, ήταν ο αγαπημένος αριστερός ηγέτης των ξένων επενδυτών και των δυτικών κυβερνήσεων. Είναι αλήθεια πως μείωσε τους δείκτες της φτώχειας με κοινωνικά προγράμματα και κρατικά επιδόματα. Όμως αυτή η πολιτική έμοιαζε περισσότερο με μία λατινοαμερικανική εκδοχή της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, παρά με τον τσαβισμό.

Τέλος για το αριστερό “success story”

Ο Λούλα παραμένει δημοφιλής στις τάξεις των λαϊκών στρωμάτων. Εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν από την φτώχεια στην Βραζιλία χάρη στα κοινωνικά του προγράμματα. Όμως οι φτωχοί αγάπησαν τον Λούλα, όχι το κόμμα του. Η διάδοχος του Λούλα στην προεδρία, η Ντίλμα Ρούσεφ, δεν κατάφερε να εκλεγεί στην Γερουσία. Όσον αφορά τον Φερνάντου Αντάτζι, είναι φανερό πως δεν εμπνέει τις λαϊκές μάζες.

Το αριστερό “success story” του ΡΤ έφτασε στα όρια του με την οικονομική κρίση που χτύπησε την Βραζιλία το 2014. Σε συνδυασμό με τα δεκάδες οικονομικά σκάνδαλα στελεχών του, δημιουργήθηκε στην χώρα ένα κλίμα πρωτοφανούς πόλωσης. Εμπλεκόμενος βρέθηκε και ο Λούλα, αν και υπάρχουν βάσιμες υποψίες πως είναι θύμα πολιτικής δίωξης προκειμένου να αποτραπεί η υποψηφιότητά του χαρισματικού πολιτικού.

 

Πολιτικής δίωξης, ενορχηστρωμένης από την οικονομική ολιγαρχία και το πολιτικό κατεστημένο της Βραζιλίας. Ποτέ της δεν είδε με καλό μάτι την άνοδο του “ξυπόλητου συνδικαλιστή” στην προεδρία της χώρας. Αυτό το κατεστημένο έχει πλέον έναν “ήρωα”, τον Ζαϊρ Μπολσονάρου. Ο ακροδεξιός υποψήφιος έγινε αρκετά δημοφιλής μετά την φονική επίθεση που δέχτηκε με μαχαίρι, κατά την διάρκεια προεκλογικής του συγκέντρωσης.

Η επίθεση δεν είχε πολιτικά κίνητρα, ήταν ενέργεια ενός παράφρονα. Όμως αξιοποιήθηκε από το επιτελείο του Μπολσονάρου και τον κατέστησε “μάρτυρα”. Ένα επιτελείο που περιλαμβάνει τον απόστρατο ακροδεξιό στρατηγό Χάμιλτον Μοουράου. Ο Μοουράου προκαλεί σάλο κατά καιρούς με τα ρατσιστικά του σχόλια περί “νωθρότητας και ατιμίας” του ιθαγενούς και έγχρωμου πληθυσμού της Βραζιλίας. Το παράδοξο είναι πως ο ίδιος ο Μοουράου προέρχεται από φυλή ιθαγενών!

“Περονισμός” από τα δεξιά

Πολλοί αναλυτές μιλούν για “φασισμό των τροπικών”. Εάν θυμηθούμε την περίπτωση του Χουάν Περόν στην Αργεντινή, ο “φασισμός αλά λατίνα” δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Η περίπτωση του Ζαϊρ Μπολσονάρου έχει κάποιες ομοιότητες με τον Χουάν Περόν, τον “πατέρα” του λατινοαμερικανικού λαϊκισμού. Ο Περόν προέρχονταν από τις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων και ήταν θαυμαστής του Μπενίτο Μουσολίνι. Υπάρχει όμως μία ουσιαστική διαφορά.

Ο Περόν με τον οικονομικό του κορπορατισμό εξέφρασε τα συμφέροντα των “descamisados”, δηλαδή της εργατικής τάξης και των μη προνομιούχων στρωμάτων. Στον αντίποδα ο Μπολονσάρου είναι θιασώτης του ακραίου οικονομικού νεοφιλελευθερισμού, που δημιούργησε στρατιές φτωχών στην Λατινική Αμερική. Το οικονομικό αυτό μοντέλο προκρίνει η οικονομική ελίτ, η οποία πολέμησε στο παρελθόν τον Περόν στην Αργεντινή. Είναι ο λόγος που ο Μπολσονάρου σάρωσε, στην κυριολεξία, στους πλουσιότερους δήμους της χώρας.

Είναι όμως λάθος να αποδώσουμε την νίκη του Μπολσονάρου μόνο στην στήριξη των επιχειρηματικών ελίτ. Το “αντισυστημικό” προφίλ του απόστρατου λοχαγού γοητεύει τμήμα των λαϊκών στρωμάτων. Η οικονομική κρίση και τα πολιτικά σκάνδαλα έχουν απονομιμοποιήσει την δημοκρατία στις τάξεις πολλών Βραζιλιάνων.

Όλο και περισσότερο ακούγεται πως η Βραζιλία έχει ανάγκη από ένα “σιδερένιο χέρι”. Για τα μεσαία στρώματα το PT νοιάζεται μόνο για τους “φτωχούς τεμπέληδες”, τους οποίους εξαγοράζει με επιδόματα. Η λύση είναι τα μέτρα λιτότητας που υποστηρίζει ο Μπολσονάρου, σε συνδυασμό με ένα ισχυρό αστυνομικό κράτος για να καταστείλει μία ενδεχόμενη εξέγερση των “πληβείων”.

Υπάρχει ένας παγκόσμιος προβληματισμός για το μέλλον της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Είναι αλήθεια πως τα στρατιωτικά πραξικοπήματα ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Όμως η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης από την παγκόσμια οικονομική κρίση δημιουργεί “πολιτικές τερατογενέσεις”, ακόμα και χώρες πρότυπο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Είναι ο βασικός λόγος που δεν πρέπει να αγνοήσουμε το μήνυμα από την νίκη του Ζαϊρ Μπολσονάρου και να το περιορίσουμε μόνο στην Λατινική Αμερική.

Source: https://slpress.gr/diethni/o-capitano-mpolsonaroy-goiteyei-tin-latinoamerikaniki-dexia/ 

Δόγμα Μπάιντεν στην Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ

on Thursday, 08 April 2021. Posted in Αμερικανική Ήπειρος

Του Βασίλη Κοψαχείλη, Διεθνολόγος – Γεωστρατηγικός Αναλυτής

Δόγμα Μπάιντεν στην Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ

 

FacebookTwitterE-mailΕκτύπωσηΠερισσότερα...

Τριάντα χρόνια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να δοκιμάζουν πολιτικές, αποβλέποντας κυρίως σε τέσσερις στόχους: (α) να διατηρήσουν ηγεμονικό ρόλο στις παγκόσμιες πολιτικές και εμπορικές υποθέσεις με παράλληλη οικονομία υλικών και ανθρώπινων πόρων[1], (β) να κρατήσουν αγορές και πολιτικό τοπίο σε σταθερότητα[2], (γ) την Ρωσία ελεγχόμενη[3] και (δ) την Κίνα συνεργάσιμη[4].

Η δεύτερη προεδρία Ομπάμα προσπάθησε να πετύχει τους παραπάνω στόχους με την προώθηση των εμπορικών συμφωνιών Trans-Pacific Partnership (TPP) και Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP), με την απομόνωση του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας και με τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν (JCPOA), με την επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία μετά τα γεγονότα στην Ουκρανία το 2014 και τέλος, με το μπλοκάρισμα των ισχυρών γεω-επιχειρηματικών δρώντων της Κίνας, Huawei και ZTE, στο κρίσιμο παιχνίδι για τεχνολογική κυριαρχία. Η προώθηση των εμπορικών συμφωνιών έμεινε περίπου στα χαρτιά και ακυρώθηκε από την επόμενη προεδρία Τράμπ. Η προεδρία Τράμπ αντέστρεψε την στάση των ΗΠΑ απέναντι στη Β. Κορέα και το Ιράν (ανοίγοντας την πόρτα στην πρώτη και κλείνοντας την πόρτα στη δεύτερη), η καλή χημεία Τράμπ-Πούτιν βοήθησε τη συνεννόηση μεταξύ των δυο παλαιών αντιπάλων την περίοδο 2016-2020 (και βοήθησε τα μέγιστα τον Πούτιν να ελέγξει κεντρικά τόσο τις ροές κεφαλαίων των ρώσων ολιγαρχών προς το εξωτερικό, όσο και την τόνωση της εγχώριας παραγωγής με τον περιορισμό των εισαγωγών), ενώ οι σχέσεις με την Κίνα επιδεινώθηκαν περεταίρω λόγω των χειρισμών σε ζητήματα ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων και της απροθυμίας του Πεκίνου να συνεργαστεί στην πανδημία του COVID-19 [5].

ΙΔΙΟΙ ΣΤΟΧΟΙ, ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Η νέα προεδρία Μπάιντεν, που ξεκίνησε πριν λίγες εβδομάδες, κληρονόμησε έναν κόσμο τόσο σύνθετο και εύθραυστο που δεν νομίζω ότι συναντάμε άλλο ιστορικό ανάλογο τα τελευταία διακόσια χρόνια. Το ερώτημα όλων είναι τι πολιτική θα ακολουθήσει η Ουάσιγκτον απέναντι στις σημερινές προκλήσεις και πάντα με γνώμονα το πως θα διασφαλίσει τις τέσσερις βασικές στοχεύσεις των ΗΠΑ που προαναφέρθηκαν, στα χρόνια μέχρι και τη λήξη της προεδρίας το 2024.

Παρακολουθώντας τις προηγούμενες πολιτικές των ΗΠΑ βλέπουμε μια πορεία που περνά από την Αμερικανική (US-led) ηγεμονία (Δόγμα Μπους), πάει στην Αμερικανική (US-led) ηγεσία (Δόγμα Ομπάμα), στα χρόνια της προεδρίας Τράμπ γίνεται συγκυριαρχία με τη Ρωσία και την Κίνα και μόλις τον τελευταίο χρόνο οι συνθήκες να οδηγούν πάλι σε πόλωση, που δεν αφήνει τις ΗΠΑ αδιάφορες και που επιβάλλουν τον επαναπροσδιορισμό της υπερδύναμης απέναντι στα νέα δεδομένα. Από τις πρώτες κιόλας ενέργειες και δηλώσεις της, η προεδρία Μπάιντεν έδωσε το στίγμα της. Στις βασικές πολιτικές (Abraham Accords, Quadrilateral [Quad] Cooperation) [6] δεν αναμένονται σημαντικές αποκλείσεις από την προηγούμενη προεδρία.

 Σε επίπεδο προσώπων, στο State Department τοποθετήθηκε επικεφαλήςο έμπειρος Antony Blinken και δίπλα του σε ειδικό ρόλο για την Κλιματική Αλλαγή διορίστηκε ο επίσης έμπειρος John Kerry. Στο Υπουργείο Άμυνας διορίστηκε ένας τεχνοκράτης του χώρου, ο στρατηγός Lloyd Austin. Οι παραπάνω τοποθετήσεις μόνο τυχαίες δεν είναι. Στο τιμόνι της εξωτερικής πολιτικής τοποθετήθηκε ένας έμπειρος διπλωμάτης με καλή αντίληψη της κατάστασης των ΗΠΑ και του κόσμου, οπαδού της πολυμερούς συνεργασίας, της έξυπνης ισχύος και των φιλελεύθερων αξιών και με εξαιρετικές σχέσεις με τον Γαλλικό παράγοντα στην Ευρώπη. Στο ζήτημα της περιβαλλοντικής ασφάλειας και της κλιματικής αλλαγής τοποθετήθηκε ένας έμπειρος πολιτικός με καλή γνώση των ισορροπιών που απαιτούνται για να περάσει την  "Πράσινη Ατζέντα" ως στρατηγική επιλογή των ΗΠΑ μεταξύ ανταγωνιστών στο παγόσμιο σύστημα [7]. Στο Υπουργείο 'Αμυνας επιλέχθηκε ένα μη-πολιτικό πρόσωπο, με άριστη γνώση του χώρου και που άν χρειαστεί, η παρέμβασή του θα είναι τεχνοκρατική, αφήνοντας το πολιτικό σκέλος στον Λευκό Οίκο. Στην παραπάνω ομάδα καλό είναι να προσθέσουμε και τη νέα υπουργό εμπορίου των ΗΠΑ, Gina Raimondo [8], πρώην κυβερνήτη του Rhode Island, που κέρδισε την αποδοχή του κόσμου λόγω της αποτελεσματικής διαχείρισης της πανδημίας στην Πολιτεία της. Η σύνθεση της παραπάνω ομάδας οδηγεί σε κάποια πρώτα συμπεράσματα για την πολιτική που θα ακολουθήσει η προεδρία Μπάιντεν στην εξωτερική πολιτική και το διεθνές εμπόριο.

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Η νέα αμερικανική πολιτική θα λέγαμε πως στοχεύει στη συνεργασία. Για την ακρίβεια, μιλάμε για το βαθμό συνεργασίας ανάλογα με την συμμόρφωση εταίρων και αντιπάλων σε αρχές και προϋποθέσεις (ρήτρες) που θέτει η Ουάσιγκτον. Άρα, στην ακολουθία Ηγεμονία – Ηγεσία – Συγκυριαρχία, σήμερα οδεύουμε προς τη Συνεργασία. Οι στόχοι παραμένουν ίδιοι. Η μέθοδος επίτευξης των στόχων είναι που μεταβάλλεται.

Οι προϋποθέσεις (ρήτρες) που θέτει η Ουάσιγκτον σχετίζονται με την διευρυμένη έννοια της Ασφάλειας. Η παραδοσιακή προσέγγιση θέλει την έννοια της ασφάλειας σχεδόν ταυτισμένη με τη στρατιωτική ισχύ, το δημογραφικό και τους εύρωστους δημοσιονομικούς δείκτες. Σήμερα η έννοια της Ασφάλειας είναι πολύ πιο διευρυμένη και επικεντρώνεται σε αυτό που η επιστήμη ονομάζει «Ανθρώπινη Ασφάλεια». Με τον νέο όρο και χωρίς να παρακάμπτεται η σημασία των παραδοσιακών παραγόντων, η έννοια της ασφάλειας συμπληρώνεται από την ασφάλεια του περιβάλλοντος και των συνθηκών (πολιτικών, οικονομικών, βιοτικών και κοινωνικών) υπό τις οποίες ζουν, λειτουργούν, επικοινωνούν και δημιουργούν οι άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο[9].

Η ανάλυση της νέας διοίκησης των ΗΠΑ για τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν λέει ότι η απλοϊκή προσέγγιση των αμερικανών για έναν «επίπεδο κόσμο» της οικονομίας της αγοράς, οδήγησε σε δραματικές εκπτώσεις ως προς την ποιότητα της Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να βρίσκεται ο κόσμος μας σήμερα μπροστά σε νέα διλήμματα ασφάλειας. Η οικονομία της αγοράς δεν συνδυάστηκε με την πρόοδο των Δημοκρατικών θεσμών και πολλά αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα κέρδισαν χρόνο [10] πρόσβαση και μερίδια στην παγκόσμια αγορά, σε βαθμό που σήμερα μπορούν να καθορίζουν την ζωή και την καθημερινότητα όλων μας. Για παράδειγμα, ο έλεγχος επί της παραγωγής στρατηγικών πρώτων υλών στην παγκόσμια βιομηχανία, ο έλεγχος επί των βασικών ειδών διατροφής, ο έλεγχος της επικοινωνίας και η ποιότητα της πληροφορίας, ο σεβασμός ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων ή η προστασία του περιβάλλοντος, αποτελούν βασικές συνιστώσες της Ανθρώπινης Ασφάλειας στον σύγχρονο κόσμο.

Έτσι, το Δόγμα Μπάιντεν θέλει πλέον η άσκηση εξωτερικής πολιτικής και η διεξαγωγή του παγκόσμιου εμπορίου να περνούν μέσααπό το πρίσμα της Ανθρώπινης Ασφάλειας. Θα λέγαμε ότι αυτή η αντίληψη αποτελεί καινοτομία στην πολιτική των ΗΠΑ, αφού η τελευταία φορά που συναντάμε κάτι ανάλογο ανάγεται στην εποχή του επίσης Δημοκρατικού προέδρου Woodrow Wilson (1856 – 1924). Η καινοτομία στην νέα αντίληψη των ΗΠΑ έγκειται στο γεγονός ότι εμμέσως αλλά καθοριστικά θέτουν τα συμφέροντα των γεω-επιχειρηματικών ή άλλων εταιρικών δρώντων (που υπάρχουν και κερδίζουν χάρη προνομιακών πολιτικών και εμπορικών συνθηκών) απέναντι στα συμφέροντα των μη-συμμορφούμενων πολιτικών τους ηγεσιών με τα νέα στάνταρ που επιβάλλει η ατζέντα της Ανθρώπινης Ασφάλειας. Με αυτό τον τρόπο πάνε την έννοια της Εταιρικής Ευθύνης (Corporate Responsibility) σε άλλο επίπεδο, ανοίγονταν διάπλατα την πόρτα της διεθνούς πολιτικής στις εταιρίες (και βάζοντας από την πίσω πόρτα τις εταιρείες ως ορολογικά αντίβαρα στις ενδεχομένως ανορθολογικές ή ανεξέλεγκτες μορφές δράσης – βλέπε ΜΚΟ – της Κοινωνίας των Πολιτών).

Με την νέα πολιτική των ΗΠΑ, η ποσοτικοποίηση και παραμετροποίηση του βαθμού ανθρώπινης ασφάλειας θα καθορίσει τις διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις των ΗΠΑ με τα υπόλοιπα κράτη του πλανήτη. Ανάλογα λοιπόν θα καθοριστούν οι σχέσεις της υπερδύναμης με τους στρατηγικούς της ανταγωνιστές και με αναγκαστικές συμμαχίες, χωρίς να αποκλείονται εκπλήξεις με κράτη όπως για παράδειγμα η Τουρκία[11], το Αζερμπαϊτζάν [12] η Αίγυπτος [13] η Σαουδική Αραβία [14] ή ακόμη και η Γερμανία [15].

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ

Το δίδυμο Antony Blinken – John Kerry έπιασε αμέσως δουλειά [16]. Η συνάντηση των Αμερικανών με τους Κινέζους στην Αλάσκα ήταν πολύ χρήσιμη, διότι εκεί έγιναν φανερές οι προθέσεις των δυο πλευρών [17].  Αμέσως μετά, στις 29 Μαρτίου, ο Blinken πραγματοποίησε επίσκεψη (virtual travel) [18] στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη για να ανακοινώσει επίσημα την υποψηφιότητα των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Human Rights Council) για την περίοδο 2022-2024 [19] Την ίδια στιγμή δόθηκε επικοινωνιακά έμφαση στην πρόθεση των ΗΠΑ να διεκδικήσουν την προεδρία του Παγκόσμιου Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών, σε μια κούρσα με ενδεχόμενους συνυποψήφιους τον νυν Κινέζο πρόεδρο του Οργανισμού και μια νέα υποψηφιότητα από τη Ρωσία[20] (βλέπε ανταγωνισμό για τα δίκτυα 5G). Υπό την καθοδήγηση Kerry, στις 22 Απριλίου ο πρόεδρος Μπάιντεν θα υποδεχθεί ξένους ηγέτες στην Ουάσιγκτον στη Συνδιάσκεψη για το Κλίμα [21] Καμία από αυτές τις πρωτοβουλίες δεν γίνεται τυχαία, και όλες έχουν ως σημείο αναφοράς τον ΟΗΕ, προνομιακό πεδίο για την πολυμερή εξωτερική πολιτική του Δόγματος Μπάιντεν [22].

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΜΑΙΝΤΕΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Πίσω από τα μεγάλα λόγια και τις υψηλές αξίες, κρύβονται πρωτίστως μεγάλα συμφέροντα. Εκτιμώ ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα αναδείξει τη σπουδαία υπηρεσία της Ελλάδας προς τις ΗΠΑ στα δύσκολα χρόνια της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008-2010. Η Ελλάδα σήκωσε μεγάλο φορτίο από αυτό που της φόρτωσαν οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι εταίροι της. Εκτιμώ επίσης, ότι για λόγους πολιτικής υστεροφημίας και συμφέροντος, το γεγονός αυτό το αντιλαμβάνονται στην Ουάσιγκτον, ενώ στην Ευρώπη, το αντιλαμβάνεται καλά το Παρίσι.

Ο άξονας Ουάσιγκτον-Παρισιού που οικοδομήθηκε από την προηγούμενη προεδρία Τραμπ θασυνεχίσει ακέραιος και κατά την διάρκεια της προεδρίας Μπάιντεν. Όσο ο δεσμός Ουάσιγκτον-Παρισιού θα είναι στενός, τόσο ο έτερος σημαντικόςδρών της Ευρώπης, η Γερμανία, θα κρατά αμφιλεγόμενη στάση σε σχέση με τη Ρωσία και την Τουρκία. Άρα, τα συμφέροντα της Ελλάδας θα συνεχίσουν να υφίστανται υπό την πίεση της διεθνοπολιτικής μέγγενης. Ωστόσο το θετικό κλίμα για την χώρα μας στην Ουάσιγκτον και το γεγονός της προσήλωσής μας σε αρχές και αξίες που συμμερίζεται κατ΄αρχήν η σημερινή αμερικανική προεδρία, λειτουργούν σε ένα βαθμό ευεργετικά για τα ελληνικά συμφέροντα και αφήνουν περιθώριο ελιγμών στην ελληνική διπλωματία. Όμως καμία συμπάθεια δεν είναι ικανή να σπάσει ισχυρά συμφέροντα, αν και εφόσον κάποια πλευρά δεν προβεί σε κάποιο μοιραίο λάθος, κάνοντας ευθέως αναφορά στις Αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Έτσι, οι μόνες επιλογές που έχει η Αθήνα ώστε να κεφαλαιοποιήσει τα μέγιστα από το Δόγμα Μπάιντεν είναι, είτε να διαμορφώσει συνθήκες ισχυρών κοινών συμφερόντων με την Ουάσιγκτον, είτε να οδηγήσει τα πράγματα προς κάποιο μοιραίο λάθος από τους αντιπάλους της. Η πρώτη επιλογή είναι η πλέον ορθολογική, αυτό όμως για να συμβεί συνεπάγεται σχέδιο και ικανότητα από την Ελληνική πολιτική και διπλωματία. Αν η πρώτη επιλογή έχει απαιτήσεις που φαίνονται να μην υπάρχουν για την ώρα, η δεύτερη επιλογή είναι υψηλού ρίσκου και για να πάρουμε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα χρειάζεται πολύ υψηλή στρατηγική και μηχανισμός υψηλής ποιότητας να την διεκπεραιώσει, κάτι που φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας για τα σημερινά μας δεδομένα. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα είναι το να μην αναγκαστούμε από τις περιστάσεις και βεβιασμένα να καταφύγουμε είτε στην πρώτη, είτε στη δεύτερη επιλογή, χωρίς αυτό να σημαίνει πως προκρίνεται η αδράνεια με τα συμφέροντα της χώρας στη διεθνοπολιτική μέγγενη.

 

[1] Mercy A. Kuo, “US Foreign Policy and Great Power Politics”, https://thediplomat.com/2021/02/us-foreign-policy-and-great-power-politics/ (February 2, 2021)

[2] Michael Mazarr, Miranda Priebe, Andrew Rabin, Astrid Stuth Cevallos (2016), Understanding the Current International Order, California: RAND Corporation

[3] Πλέον πρόσφατη εξέλιξη η ανανέωση της συμφωνίας για τα στρατηγικά όπλα με τη Ρωσία (New START Treaty) για μια πενταετία, ως τις 5 Φεβρουαρίου του 2026. US Department of State, “On the Extension of the New START Treaty with the Russian Federation”, https://www.state.gov/on-the-extension-of-the-new-start-treaty-with-the-russian-federation/ (February 3, 2021). Επίσης σε ότι αφορά πρόσφατα προβλήματα στις Αμερικανορωσικές σχέσεις βλέπε: US Department of State, “Secretary Antony J. Blinken with Andrea Mitchell of MSNBC Andrea Mitchell Reports”, https://www.state.gov/secretary-antony-j-blinken-with-andrea-mitchell-of-msnbc-andrea-mitchell-reports/ (1/2/2021) και US Department of State, “Secretary Blinken’s Call with Russian Foreign Minister Lavrov”, https://www.state.gov/secretary-blinkens-call-with-russian-foreign-minister-lavrov/ (4/2/2021)

[4] Michael Mazarr et al. 2016

[5] Η λίστα των προβλημάτων στις Σινο-Αμερικανικές σχέσεις είναι στην πραγματικότητα μεγάλη. Για μια επίκαιρη επισκόπηση βλέπε: US Department of State, “Hong Kong Autonomy Act Update”, https://www.state.gov/hong-kong-autonomy-act-update/ (March 16, 2021), Hyunjoo Jin, Douglas Busvine, David Kirton, “Global chip shortage threatens production of laptops, smartphones and more”, Reuters, December 17, 2020, και STRATFOR, “The Geopolitics of Rare Earth Elements”, https://worldview.stratfor.com/article/geopolitics-rare-earth-elements (April 8, 2019)

[6] US Department of State, “Secretary Blinken’s Call with Quad Ministers”, https://www.state.gov/secretary-blinkens-call-with-quad-ministers/ (February 18, 2021)

[7] Χαρακτηριστικό της προσεκτικής στάσης Kerry αποτελεί το γεγονός ότι προσεγγίζει τα θέματα της αρμοδιότητάς του με καλή πίστη και ειλικρίνεια, δεν προκαλεί και δεν προσπαθεί να υπερτονίσει τις ευθύνες των άλλων υποβαθμίζοντας ταυτόχρονα τις ευθύνες των ΗΠΑ. Το γεγονός αποτυπώθηκε πρόσφατα στην ομιλία του στις αρχές Μαρτίου στο Energy Futures Initiative στη Γερμανία. Είπε χαρακτηριστικά ότι στις εκπομπές διοξειδίου πρώτη έρχεται η Κίνα με ποσοστό 30%, ακολουθούν οι ΗΠΑ με 15%, και την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν τα κράτη της ΕΕ, η Ινδία και η Ρωσία. John Kerry, “Remarks at the 7th Berlin Energy Transition Dialogue”,  https://www.state.gov/remarks-at-the-7th-berlin-energy-transition-dialogue/ (March 3, 2021) και Reuters, “Kerry: U.S. hopeful it can work with China to tackle climate change”, https://www.reuters.com/article/us-emirates-climate/kerry-u-s-hopeful-it-can-work-with-china-to-tackle-climate-change-idUSKBN2BQ0H7 (April 3, 2021)

[8] Θα αδικούσαμε την Ιστορία αν ισχυριζόμασταν ότι οι μεγάλες πολιτικές αποτελούν προϊόν προσωπικών επιλογών, ωστόσο συχνά οι προσωπικές εμπειρίες των πολιτικών καθορίζουν σε κάποιο βαθμό και τη στάση τους απέναντι στα γεγονότα και την άσκηση της Πολιτικής. Αξίζει να αναφερθεί, λοιπόν, ότι σε νεαρή ηλικία η Gina Raimondo (Ιταλικής καταγωγής) βίωσε έντονα την ανεργία του πατέρα της στα 56 του χρόνια, όταν η εταιρεία για την οποία εργαζόταν έκλεισε την παραγωγή της στις ΗΠΑ και μεταφέρθηκε στην Κίνα. Έτσι, η Raimondo αγωνίστηκε να σπουδάσει με υποτροφίες, με σημαντικότερη την υποτροφία Rhodes (βλέπε Cecil Rhodes) για το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, μια υποτροφία που καλλιεργεί ηγέτες με συγκεκριμένη φιλοσοφία και όραμα.

[9] Από τους πρώτους ακαδημαϊκούς που έγραψαν για την έννοια της «Ανθρώπινης Ασφάλειας» ήταν οι Barry Buzan και Ole Waever σε πλήθος κειμένων και αναλύσεων που ο ερευνητής μπορεί να βρει στο διαδίκτυο. Ο όρος έχει υιοθετηθεί και από τα Ηνωμένα Έθνη σε μια προσπάθεια ευρύτερης αντίληψης των σύγχρονων προκλήσεων για την ανθρωπότητα. Για περισσότερα: UN Trust Fund for Human Security (2016), Human Security Handbookhttps://www.un.org/humansecurity/wp-content/uploads/2017/10/h2.pdf

[10] Ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις σε μια Δημοκρατία εμφανίζει μια εγγενή αδυναμία ως προς τα ζητήματα του χρόνου και της διαφάνειας έναντι των αποφάσεων που λαμβάνονται από αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα. Μεσοπρόθεσμα, το γεγονός αυτό αποτελεί αδυναμία των Δημοκρατιών, ωστόσο μακροπρόθεσμα λειτουργεί ευεργετικά διότι ο βαθμός ποιότητας των δημοκρατικών αποφάσεων εξασφαλίζει ανάλογα κοινωνική αποδοχή και άρα σταθερότητα.

[11] Δεν είναι μόνο το ζήτημα της προσέγγισης της Άγκυρας με τη Μόσχα και η αγορά των S-400 που δηλητηριάζει τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία. Η διάσταση των δυο πλευρών ξεκινά από τη διφορούμενη στάση της Τουρκίας απέναντι στον Ισλαμικό εξτρεμισμό, την απροθυμία ουσιαστικής συνεργασίας στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, στα διμερή παιχνίδια της Άγκυρας εναντίον των συμφερόντων άλλων της «συμμάχων», όπως και τα σοβαρά ζητήματα παραβίασης ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων (υπόθεση Kavala, απονομιμοποίηση του HDP και σύλληψη εκλεγμένων βουλευτών του, αποχώρηση από  την Istanbul Convention on Preventing and Combating Violence Against Women and Domestic Violence, κά). US Department of State, “Release Osman Kavala Immediately”, https://www.state.gov/release-osman-kavala-immediately/ (17/3/2021), US Department of State, “Actions in Turkey’s Parliament”, https://www.state.gov/actions-in-turkeys-parliament/ (10/2/2021), US Department of State, “President Erdogan’s Meeting with Hamas Leadership”, https://2017-2021.state.gov/president-erdogans-meeting-with-hamas-leadership/index.html (25/8/2020)

[12] Η σταθερή υποστήριξη των ΗΠΑ προς το Αζερμπαϊτζάν ως αντίβαρου στην ενεργειακή ηγεμονία της Ρωσίας προς την Ευρώπη, καλλιέργησε την πεποίθηση του άτρωτου στο αυταρχικό καθεστώς του Μπακού το οποίο καταγγέλθηκε από την νέα διοίκηση Μπάιντεν για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων (υπόθεση της δικηγόρου Shahla Humbatova).

[13] Η πρόθεση της Αιγύπτου να προμηθευτεί ρωσικά μαχητικά S—35 και οι κακές επιδώσεις της χώρας στα ανθρώπινα δικαιώματα τέθηκαν στο στόχαστρο της Ουάσιγκτον. US Department of State, “Secretary Blinken’s Call with Egyptian Foreign Minister Shoukry”, https://www.state.gov/secretary-blinkens-call-with-egyptian-foreign-minister-shoukry/ (February 23, 2021)

[14] Οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Σαουδική Αραβία τα τελευταία 50 χρόνια είναι εξαιρετικά πολύπλοκες και αμοιβαία καχύποπτες με αποκορύφωμα την εμπλοκή Σαουδαράβων στα τρομοκρατικά χτυπήματα της 9/11. Η πλέον πρόσφατη κατάσταση που δυσχεραίνει τις σχέσεις Ουάσιγκτον-Ριάντ αφορά την εμπλοκή του διαδόχου του Σαουδαραβικού θρόνου στη δολοφονία Khashoggi. Office of the Director of National Intelligence, “Assessing the Saudi Government’s Role in the killing of Jamal Khashoggi”, https://www.dni.gov/files/ODNI/documents/assessments/Assessment-Saudi-Gov-Role-in-JK-Death-20210226v2.pdf (February 11, 2021)

[15] Το ζήτημα του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2 αποτελεί σημαντικό πρόβλημα στις σχέσεις Γερμανίας-ΗΠΑ. US Department of State, “Nord Stream 2 and Potential Sanctionable Activity”, https://www.state.gov/nord-stream-2-and-potential-sanctionable-activity/ (March 18, 2021)

[16] Μία από τις πρώτες κινήσεις ήταν η επιστροφή των ΗΠΑ στη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα. US Department of State, “The United States Officially Rejoins the Paris Agreement”, https://www.state.gov/the-united-states-officially-rejoins-the-paris-agreement/ (February 19, 2021)

[17] US Department of State, “Senior Administration Officials Preview of National Security Advisor Jake Sullivan and Secretary of State Antony J. Blinken’s Trip to Anchorage, Alaska”, https://www.state.gov/senior-administration-officials-preview-of-national-security-advisor-jake-sullivan-and-secretary-of-state-antony-j-blinkens-trip-to-anchorage-alaska/ (16/3/2021)

[18] US Department of State, “Secretary Blinken’s Virtual Travel to the United Nations, New York”, https://www.state.gov/secretary-blinkens-virtual-travel-to-the-united-nations-new-york/ (March 26, 2021)

[19] Η σχετική ψηφοφορία θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβρη του 2021. US Department of State, “Final Adoption of the US Universal Periodic Review”, https://www.state.gov/final-adoption-of-the-u-s-universal-periodic-review/ (March 17, 2021)

[20] US Department of State, “Press Briefing – April 1, 2021”, https://www.state.gov/briefings/department-press-briefing-april-1-2021/ (1/4/2021)

[21] John Kerry, “Remarks at the 7th Berlin Energy Transition Dialogue”,  https://www.state.gov/remarks-at-the-7th-berlin-energy-transition-dialogue/ (March 3, 2021)

[22] US Department of State, “Secretary Blinken’s Call with UN Secretary-General Antonio Guterres”, https://www.state.gov/secretary-blinkens-call-with-un-secretary-general-antonio-guterres/ (11/2/2021)

Βασίλης ΚοψαχείληςΔιεθνολόγος – Γεωστρατηγικός Αναλυτής

 

Εκδηλώσεις για τα 200 Χρόνια από την Επανάσταση του 1821

    

Γερμανός φιλέλληνας