Παρέμβαση-Συνομιλία Πρέσβυ Αλέξανδρου Μαλλιά για τις Ελληνο-Αμερικανικές Σχέσεις

Πατήστε επάνω στην εικόνα για να συνδεθείτε μέσω ΖΟΟΜ

Ο σύνδεσμος εισόδου στην πλατφόρμα ΖΟΟΜ (JoinZoomMeeting ) είναι:  

https://zoom.us/j/2463957163?pwd=SmY2Vk5XblRwSVRuRjZvajI3eHRTQT09

 

Έπειτα πατήστε το κουμπί «OpenZoomMeetings»

Εναλλακτικά μπορείτε να μπείτε και με χρήση της ιστοσελίδας www.zoom.us και προσδιορίζοντας ότι θέλετε να παρακολουθήσετε

το Meeting ID: 246 395 7163  και με Passcode: 12345

Μέσω ΖΟΟΜ υπάρχει περιορισμός στην παρακολούθηση μόνο 100 ατόμων. 

Οι υπεράριθμοι μπορούν να χρησιμοποιούν το You Tube Live Streaming σύνδεσμο:

 

https://youtu.be/nxS_KrQKqIs


Όσοι παρακολουθήσουν την ομιλία δικαιούνται πιστοποιητικό παρακολούθησης από τη Γραμματεία ΕΛΙΣΜΕ

Παρακαλούμε πολύ να εισέρχεστε στο ΖΟΟΜ με χρήση του αληθινού σας ονόματος και όχι ψευδωνύμου.

Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

ΤΟΥΡΚΙΑ: Ο ΠΑΝΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΣΤΗΣ

on Saturday, 27 March 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Π.Ι.Καραφωτιάς τ. Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου ΟΗΕ για Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, συγγραφέας

         ΤΟΥΡΚΙΑ: Ο ΠΑΝΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΣΤΗΣ

         Είναι γνωστή η ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια της σύγχρονης - χρονικά - αλλά ουσιαστικά όχι εκσυγχρονισμένης και εκδημοκρατισμένης Τουρκίας, που (το «βαθύ κράτος») φιλοδοξεί να «αναστήσει» την προγονή της, να μεταλλαχθεί σε «αυτοκρατορία» σε εποχή που τέτοιες οντότητες αποτελούν θλιβερό παρελθόν και είναι ανύπαρκτες και απεχθείς. Γιαυτό, όμως, η μεγάλη πρόκληση για την πολεμόχαρη, την κατά φαντασίαν «Υπερδύναμη» Τουρκία, πρόκληση που πηγάζει αφενός από θρησκευτικό και πολιτικό φονταμενταλισμό, αλλά αφετέρου από ανασφάλεια, φοβίες και καιροσκοπισμό. Και η πρόκληση αυτή μεταλλάσσεται διαχρονικά σε επικίνδυνη πανουργία, αρχαίο «σπορ» της Τουρκίας, με πρώτο κύριο μοχλό το «διαίρει και βασίλευε», που το έχει αναγάγει σε “υπερόπλο” το οποίο ζήλωσαν και άλλοι, καθώς και σε εκβιασμούς και προβοκάτσιες. 

       Είναι φυσικό, σε ένα σύστημα στυγνού ανταγωνισμού, όπου το συλλογικό ή εθνικό συμφέρον ερμηνεύεται και υλοποιείται ποικιλοτρόπως από τα υπερισχύοντα ατομικά, ομαδικά ή συντεχνιακά συμφέροντα, ο «αντίπαλος», ο «εχθρός», ο ανταγωνιστής να είναι απαραίτητος (si ne qua non) για την επιβίωση του συστήματος (των Αρχόντων των Δαχτυλιδιών).  Και η Τουρκία, που είναι γνώστης του συστήματος, καραδοκεί, προκαλεί, απειλεί, προβοκάρει, εκβιάζει και ακάθεκτη υπονομεύει κάθε προσπάθεια εδραίωσης της διεθνούς ειρήνης, του Διεθνούς Δικαίου, του Χάρτη του ΟΗΕ και της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αλλά ακόμη και τους Χάρτες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, ώστε να εκμεταλλεύεται ανώμαλες καταστάσεις για να επενδύει σε αυτές εξασφαλίζοντας τα όποια ανήθικα και παράνομα συμφέροντα.

      Τον πιο δε σημαντικό ρόλο που παίζει με πανουργία είναι αυτός του «ισορροπιστή», του περιβόητου balancer, ρόλο που έχουν διαδραματίσει διάφορες χώρες σε περιόδους πολεμικών κρίσεων. Ιστορική παραμένει η αλαζονική φράση του Ερρίκου του VΙΙΙ: “Cui adhaero praaest” («εκείνον που θα υποστηρίξω θα κερδίσει»). Ο περίφημος Πολύβιος ήταν ο πρώτος, που, αναφερόμενος στην ισορροπία ισχύος (balance of power), είπε πριν δυο χιλιάδες χρόνια:  «…Ούτε πρέπει μια τέτοια ισχύς (υπερδύναμη) να ριχθεί στα χέρια ενός μόνον ώστε να αποδυναμώσει τα γειτονικά κράτη να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους εναντίον της».

       Και αυτόν το πανούργο ρόλο της Τουρκίας τον διαπίστωσε η διεθνής κοινότητα στο Β’ΠΠ («ο επιτήδειος ουδέτερος»), αλλά και πολύ αργότερα στην Κυπριακή Δημοκρατία, ανεξάρτητο κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ, όπου, παρά τις δεκάδες αποφάσεις του Οργανισμού, διατηρεί στρατιωτικές κατοχικές δυνάμεις για 46 χρόνια. Στη συνέχεια στη Μέση Ανατολή, με τις παράνομες στρατιωτικές επεμβάσεις της στη Συρία και Λιβύη και την παρασκηνιακή υποστήριξή της στους Τζιχαντιστές, στα Βαλκάνια, και ακόμη στην πρόσφατη σύγκρουση Αζερμπαϊζάν και Αρμενίας! Ξέχωρα, βέβαια, τη γενοκτονική της πολιτική σε βάρος των Αρμενίων και Κούρδων και η άρνησή της ν’ αποκτήσουν πατρίδα που δικαιούνται.

           Δηλαδή, έχει υποκαταστήσει (από την ανάποδη) τον ΟΗΕ, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και τους υπονομεύει επενδύοντας και στην αδιαφορία ορισμένων, αλλά και στα ύποπτα συμφέροντα άλλων, και έχει μεταλλαχθεί στους εξωσωματικούς σωλήνες της διεθνούς διαπλοκής «εξουσιαστών»-κερδοσκόπων, σε παγκόσμιο Υπερ-Ισορροπιστή που καταλήγει σε Ανισορροπιστή! Και φτάσαμε στο σημερινό τραγέλαφο το σημερινό ολοκληρωτικό τουρκικό «κονκλάβιο» να απειλεί και να εκβιάζει τους πάντες! Πέραν δε των ευθυνών τρίτων, είναι τρομερά απογοητευτικό το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Τουρκικός λαός, εντός και εκτός Τουρκίας, ακόμη δεν έχει αντιδράσει, εκτός εξαιρέσεων, στον καταστροφικό ολοκληρωτισμό που έχει επιβάλλει εφιαλτικά ο Οθωμανός Χίτλερ. Δυστυχώς δε, τα παλαιότερα «διαλείμματα» ελληνο-τουρκικής φιλίας (Επιτροπή -Βραβείο- ΙΠΕΚΤΣΙ κ.λπ.), υπονομεύθηκαν και  αυτά στο βωμό ανήθικων και παράνομων σκοπιμοτήτων της γειτονικής χώρας. Και η διεθνής δημοκρατική και φιλειρηνική κοινότητα αναρωτιέται πότε-επιτέλους-θα εδραιωθεί η ειρήνη και η ασφάλεια στην περιοχή;

             Πάντως, γενικά, η εικόνα είναι πολύ θολή. Είναι, βέβαια, ρεαλιστικά «φυσικό» να διαπράττει τα παραπάνω εγκλήματα, ακόμη και γενοκτονίες (παραδοσιακή τακτική της Τουρκίας) υπό το αδιάφορο βλέμμα της παγκόσμιας κοινής γνώμης-εκτός εξαιρέσεων- γιατί, όταν η οικονομία ορισμένων ισχυρών χωρών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την παραγωγή και εμπορία οπλικών συστημάτων, πρώτων υλών κ.λπ., συν τα φοβερά προνόμια εμπλεκομένων κυκλωμάτων, η Τουρκία, ως παραδοσιακό «δόλωμα» και ως πανούργος προβοκάτορας κ.λπ., αναδεικνύεται ως μεγάλος «ευεργέτης» τους!  Δεν είναι, συνεπώς, εύλογο παραδοσιακά φίλο-τουρκικά κράτη (όρα Γερμανία κ.ά. κατ’ επίφαση δημοκρατικά με συνεργούς Κουίσλιν) όχι μόνον να δείχνουν υπερβολική ανοχή, αλλά παρασκηνιακά να συνωμοτούν μαζί της γράφοντας στα παλιά τους υποδήματα διεθνείς Οργανισμούς, δημοκρατικές αξίες και ιδανικά; Μήπως, όμως,  θάπρεπε να είναι κατανοητό σε έναν κόσμο υλιστικής παραφροσύνης, σε έναν φρικτό Οργουελιακό κόσμο που ζούμε, και όπου Υπερδυνάμεις, σε τεχνητά πλαίσια νέας Γιάλτας, δρουν ως νέοι Προκρούστες με την Τουρκία να μεριμνά να παγιδεύει και να τους προσφέρει θύματα; 

            Και μόνον όταν η Τουρκία αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί εσαεί να εμπαίζει τη διεθνή κοινότητα, ιδιαίτερα Συμμαχίες, και κινδυνεύει να υποστεί κυρώσεις κ.λπ., τότε, δίκην χαμαιλέοντα, αλλάζει μάσκα και από εκείνη της αλαζονείας, της αταλάντευτης, ασυμβίβαστης, θρασείας και προκλητικής διαπραγμάτευσης, φοράει αυτή του γλοιώδους θεατρινισμού και συμβιβασμού, αλλά, με πρώτη πάλι ευκαιρία, θα «ξαναχτυπήσει»! Το αιώνιο, διαβολικό DNA του φονταμενταλισμού!

       Συνεπώς, αν, πρώτιστα οι ισχυρές Δυνάμεις, αλλά και οι υπόλοιπες, ισχυρίζονται ότι βιώνουν γνήσιο πολιτισμό και γνήσια δημοκρατία και σέβονται την υπογραφή τους στους Χάρτες ΟΗΕ, ΕΕ και ΝΑΤΟ, το Διεθνές Δίκαιο και την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, καθώς και Διεθνείς Συμβάσεις όπως αυτή για το Δίκαιο της Θάλασσας κ.λπ., οφείλουν ν’ αντιδράσουν άμεσα και αποτελεσματικά σώζοντας το κύρος και την αξιοπρέπειά τους. Διαφορετικά, θα είναι μπούμερανγκ για τις ίδιες, και θα είναι και υπόλογες στην Ιστορία  για τις νέες τραγωδίες- ανθρωποθυσίες που θα επακολουθήσουν υπό τη νέα φρικτή παρανθρώπινη σημαία “Homo Homini Lupus”! Η ανθρωπότητα, η πολιτισμένη και δημοκρατική, δεν χρειάζεται Ισορροπιστές, πολύ δε περισσότερο Ανισορροπιστές! Αρκετή φρίκη, δυστυχία και καταστροφές έχει βιώσει! Ο ΟΗΕ αρκεί για Ισορροπιστής εφόσον ενισχυθεί αποτελεσματικά!

Π.Ι.Καραφωτιάς

τ. Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου ΟΗΕ για Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, συγγραφέας

 

 

Βόμβα στα Σκόπια : Δεν έχουμε αρχαία ή μεσαιωνική ιστορία – Μας δημιούργησε η γεωπολιτική

on Thursday, 18 March 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Ντένκ Μαλέσκι, πρώτος Υπουργός Εξωτερικών ΒΜ, από το ΒΗΜΑ

Βόμβα στα Σκόπια : Δεν έχουμε αρχαία ή μεσαιωνική ιστορία – Μας δημιούργησε η γεωπολιτική

 

Η Βόρεια Μακεδονία δεν έχει μεσαιωνική και αρχαία κληρονομιά και το «μακεδονικό» έθνος το δημιούργησε η γεωπολιτική, τονίζει ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας, Ντένκο Μαλέσκι σε άρθρο του στην ιστοσελίδα των Σκοπίων plusinfo.mk, το οποίο αναμετέδωσε το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων BGNES.

«Μόνο δύο χώρες…»

Σύμφωνα με τον Ντένκο Μαλέσκι, «υπάρχουν μόνο δύο χώρες στα Βαλκάνια χωρίς μεσαιωνική ιστορική κληρονομιά: είναι οι σύγχρονες χώρες Σλοβενία και Βόρεια Μακεδονία».

Ο κ. Μαλέσκι επισημαίνει ότι για τη διαμάχη Βόρειας Μακεδονίας – Βουλγαρίας δεν θα χρειαζόταν η συμμετοχή ξένων διαμεσολαβητών, εάν απουσίαζε ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων.

Ο πρώην ΥΠΕΞ της Βόρειας Μακεδονίας αναφέρει ότι δεν υπάρχουν προδότες στον πολιτικό διάλογο σε μια φιλελεύθερη – δημοκρατική κοινωνία.

Μπορούν να υπάρχουν πατριώτες και στις δύο πλευρές της συζήτησης και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αποκαλεί τον αντίπαλό του προδότη ή πεμπτοφαλαγγίτη μόνο επειδή έχει διαφορετικά πιστεύω.

«Υπάρχουν μόνο διαφορετικές απόψεις, διαφορετικές ιστορικές αφηγήσεις, οι οποίες πρέπει να εκφράζονται ελεύθερα. Εάν αυτό δεν συμβεί, τότε η χώρα βρίσκεται σε στασιμότητα ή πηγαίνει προς τα πίσω, επειδή στερείται του κύριου εργαλείου της για πρόοδο και κριτική σκέψη» γράφει.

«Δεν θα φτάσουμε πουθενά»

«Εάν δεν το συνειδητοποιήσουμε πολύ γρήγορα, επαναλαμβάνοντας αυτήν τη διεθνή διαμάχη, όπως είχαμε για τρεις δεκαετίες με την Ελλάδα, μ’ ένα κράτος μέλος της ΕΕ (σ.σ. εννοεί τη Βουλγαρία), δεν θα φτάσουμε πουθενά» σημειώνει ο κ. Μαλέσκι.

«Πρέπει να μάθουμε να μην βάζουμε τουλάχιστον ετικέτες, να ακούμε ο ένας τον άλλον και να ανακαλούμε ξανά τον Κίρο Γκλιγκόροφ: Η Βόρεια Μακεδονία είναι ένας περίπλοκος σχηματισμός» προσθέτει.

Επισημαίνει ότι είμαστε όλοι ενοχλημένοι από τη διαφορετική άποψη και ζητούμε σωτηρία από τους «μακεδόνες» ιστορικούς, πιστεύοντας ότι υπάρχει ένας συγκεκριμένος μονόλιθος για τον ορισμό των Σλαβομακεδόνων στην παγκόσμια ιστορική αφήγηση, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

Οι τρεις αφηγήσεις

«Μερικοί από τους ιστορικούς μας βρίσκουν τις απαρχές του “μακεδονικού” μας έθνους μεταξύ των αρχαίων Μακεδόνων, άλλοι, στον Μεσαίωνα, και άλλοι στα μέσα του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα» υπογραμμίζει.

Και για κατανοητούς λόγους, όπως αναφέρει, οι πρώτοι, δεν θα δεχτούν ποτέ τη συμφωνία των Πρεσπών με την Ελλάδα.

Οι δεύτεροι δεν θα εγκαταλείψουν ποτέ τον Σαμουήλ και το βασίλειό του και θα αντιταχθούν στη συμφωνία καλής γειτονίας και φιλίας με τη Βουλγαρία.

Οι τρίτοι, που βρίσκονται πιο κοντά στην αλήθεια, είναι λίγοι.

«Θέλω να πω ότι αν γνωρίζουμε πως μεταξύ των ιστορικών, καθώς και στην κοινωνία στο σύνολό της, υπάρχει το ίδιο αντιδημοκρατικό πνεύμα και ο συνάδελφός του μπορεί να οριστεί ως προδότης, καθίσταται σαφές πόσο χρειαζόμαστε το φιλελεύθερο πνεύμα ανοχής μεταξύ των αφηγήσεων», λέει ο Μαλέσκι.

Επίθεση στον Πενταρόφσκι

«Ο νυν πρόεδρος Στέβο Πενταρόφσκι είπε ότι η χώρα μας δεν είναι σε θέση να λύσει οποιοδήποτε σημαντικό πρόβλημα χωρίς τη συμμετοχή ξένων. Αυτό, φυσικά, είναι μεγάλη ντροπή για τους ηγέτες του κόμματος, αλλά και για τον ίδιο προσωπικά. Αυτό είναι ντροπή για εμάς και τους πολίτες. Αλλά αυτό επιβεβαιώνει μόνο ότι υπάρχει έλλειψη δημοκρατικής σκέψης στην πολιτική της Βόρειας Μακεδονίας, όπως υπάρχει, μεταξύ άλλων, ανάμεσα στους δημοσιογράφους και τους ιστορικούς. Είναι οι ξένοι η λύση;» αναρωτιέται.


Επίθεση στον πρόεδρο της Βόρειας Μακεδονίας Στέβο Πενταρόφσκι (φωτογραφία mia.mk) εξαπολύει ο Ντένκο Μαλέσκι

Και απαντά πως όσον αφορά στη συμμετοχή ξένων διαμεσολαβητών στη διαμάχη Βόρειας Μακεδονίας – Βουλγαρίας, ο ίδιος πιστεύει πως αυτό δεν θα συμβεί έως ότου τεθούν σε κίνδυνο τα συμφέροντα των μεγάλων χωρών, δηλαδή του ΝΑΤΟ.

Ο Μαλέσκι προειδοποιεί ότι, σε αυτήν την περίπτωση, οι χώρες θα συμβουλευτούν τους ιστορικούς τους, οι οποίοι θα τους ενημερώσουν όχι για τη δική μας ή τη βουλγάρικη, αλλά για τη δυτική πολιτική και ιστορική λογοτεχνία, η οποία είναι πιο κοντά στα ιστορικά γεγονότα.

Σε μια τέτοια συνομιλία, θα ακούσουμε μερικά από τα πράγματα που επιθυμούμε, άλλα, όχι.

Η πανβουλγαρική ιδέα

Το σλαβομακεδονικό έθνος και η γλώσσα υπάρχουν και όχι μόνο δεν πρέπει να το αρνούνται, αλλά αντίθετα όλοι πρέπει να το αντιμετωπίζουν με σεβασμό.

Ως σύμμαχοι στον μεγάλο αντιφασιστικό αγώνα κατά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τους υπόλοιπους γιουγκοσλαβικούς λαούς, έχουμε διαρκείς και άθραυστους δεσμούς.

Αλλά και στα Βαλκάνια υπάρχουν μόνο δύο χώρες που δεν έχουν μεσαιωνική ιστορική κληρονομιά, αλλά είναι σύγχρονες, σημερινές χώρες: η Σλοβενία και η Βόρεια Μακεδονία.

Να ερμηνεύσουμε επίσης την πανβουλγαρική ιδέα και τον τρόπο με τον οποίο η γεωπολιτική επιτάχυνε τη δημιουργία του «μακεδονικού» έθνους στα μέσα του 19ου και ειδικά στις δεκαετίες του 1930 και του 1940, σημειώνει ο κ. Μαλέσκι.

Και προσθέτει πως, για τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, πρώτα να μας εξηγήσουν ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη ο πολιτισμός και ο χριστιανισμός εξαπλώνονται από τις πολυσύχναστες πόλεις της Βενετίας, του Ντουμπρόβνικ ή της Θεσσαλονίκης, καθώς και από οικονομικά και πολιτιστικά κέντρα στο εσωτερικό.

Κυριαρχεί ο εθνικισμός

Ετσι, τόσο οι Σλαβομακεδόνες όσο και οι Βούλγαροι θα καταλάβουν ότι οι ιεροί αδελφοί ήταν στην πραγματικότητα κυρίως βυζαντινοί αξιωματούχοι, όχι Σλαβομακεδόνες ή Βούλγαροι.

Ισως τότε να καταλάβουμε από πού προέρχεται η ομοιότητα μεταξύ του ελληνικού αλφαβήτου και του κυριλλικού αλφαβήτου μας και θα σταματήσουμε να υποστηρίζουμε εάν εμείς ή οι Βούλγαροι είμαστε το λίκνο του σλαβικού πολιτισμού.

Αλλά κανένα από αυτά δεν θα συμβεί, γιατί στον κόσμο των κρατών, όλοι εξηγούν τα πράγματα για τον εαυτό τους, αυτός είναι ένας βασικός κανόνας της διεθνούς πολιτικής, όπως δείχνει η εμπειρία με τα εμβόλια σήμερα, αναφέρει ο κ. Μαλέσκι, καταλήγοντας με τη διαπίστωση ότι ο εθνικισμός εξακολουθεί να κυριαρχεί στα Βαλκάνια.

Πηγή: BGNES, echedoros-a.gr

Ποιος είναι ο Ντένκο Μαλέσκι

Ο Ντένκο Μαλέσκι είναι βορειομακεδόνας πολιτικός, πολιτικός αναλυτής, ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της τότε πΓΔΜ. Από το 1997 είναι επικεφαλής μεταπτυχιακών σπουδών στο διεθνές δίκαιο και τη διεθνή πολιτική, στη Νομική Σχολή των Σκοπίων. Από το 1991 έως το 1993 ήταν υπουργός Εξωτερικών της πΓΔΜ και από το 1993 έως το 1997 μόνιμος εκπρόσωπος της χώρας του στον ΟΗΕ.

Το Βήμα

 

Το εξωτερικό εμπόριο της Βουλγαρίας στο 2020

on Monday, 15 March 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Γεωργίου Δουδούμη, μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Το εξωτερικό εμπόριο της Βουλγαρίας στο 2020

(1 ευρώ = 1,95583 λέβα)

 

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού  Στατιστικού Ινστιτούτου της Βουλγαρίας, στο έτος 2020 η αξία των βουλγαρικών εξαγωγών παρουσίασε σε ετήσια βάση μείωση 6,4% φθάνοντας στα 54,7 δισ. λέβα (2019: 58,5 δισ. λέβα), ενώ παράλληλα η αξία των εισαγωγών εμφάνισε μείωση 8,9% φθάνοντας στα 60,1 δισ. λέβα (2019: 66 δισ. λέβα) με συνέπεια να μειωθεί το εμπορικό  έλλειμμα της Βουλγαρίας  κατά 28,3%  (από  -7,5  δισ. λέβα  σε -5,4 δισ. λέβα).

 

Όσον αφορά τους προορισμούς των βουλγαρικών εξαγωγών, τις μεγαλύτερες απόλυτες μειώσεις εξαγωγών στο 2020 σε σχέση με το 2019εμφανίζουν οι εξαγωγές στην Τουρκία (722,1 εκ. λέβα, -17%, από 4,2 δισ. σε 3,5 δισ. λέβα),  στην  Ιταλία (515,8 εκ. λέβα, -12,1%, από 4,3 δισ. σε 3,8 δισ. λέβα), στην Ισπανία (280,9 εκ. λέβα, -17,7%, από 1,6 δισ. σε 1,3 δισ. λέβα, στην Ελλάδα (280,1 εκ. λέβα, -7,1%, από 3,9 δισ. σε 3,6 δισ. λέβα), στη Ρωσία (203,1 εκ. λέβα, -19,8%, από 1 δισ. σε 0,8 δισ. λέβα)  κ.ά. Αύξηση σημείωσαν οι βουλγαρικές εξαγωγές κυρίως στο Βέλγιο (220,6 εκ. λέβα, 13,3%, από 1,7 δισ. σε 1,9 δισ. λέβα), στην Κίνα (190,2 εκ. λέβα, 11,8%, από 1,6 δισ. σε 1,8 δισ. λέβα) και στη Γερμανία (150,4 εκ. λέβα, 1,7%, από 8,6 δισ. σε 8,8 δισ. λέβα).

 

Όσον αφορά την αξία των βουλγαρικών εισαγωγών στο έτος 2020, τις μεγαλύτερες απόλυτες μειώσεις εμφανίζουν κατά σειρά ως χώρες προέλευσης η Ρωσία (2,8 δισ. λέβα, -42,6%, από 6,5 δισ. σε 3,7 δισ. λέβα, λόγω κυρίως μειωμένων εισαγωγών φυσικού αερίου εξ αιτίας υποκατάστασής του από υγροποιημένο φυσικό αέριο προέλευσης ΗΠΑ), η Ισπανία, (1,3 δισ. λέβα, -53,9%, από 2,4 δισ. σε 1,1 δισ. λέβα, λόγω κορωναϊού), η Αίγυπτος (800 εκ. λέβα, -54,8%, από 1,5 δισ. σε 0,7 δισ. λέβα), η Γερμανία (658 εκ. λέβα, -8,3%, από 7,9 δισ. σε 7,3 δισ. λέβα) και η Ιταλία (657 εκ. λέβα, -13,4%, από 4,9 δισ. σε 4,3 δισ. λέβα). Σημαντική αύξηση παρουσίασε η αξία των εισαγωγών από την Γεωργία (38,8%, από 660 εκ. λέβα σε 916 εκ. λέβα, ενώ συμβολικές αυξήσεις παρουσίασαν οι εισαγωγές από την Κίνα και την Ιαπωνία.

 

Πρώτος προορισμός των βουλγαρικών εξαγωγών στο έτος 2020 παρέμεινε η Γερμανία (8,8 δισ. λέβα) με δεύτερη τη Ρουμανία (5 δισ. λέβα) και τρίτη την Ιταλία (3,8 δισ. λέβα). Η Ελλάς βρισκόταν στην τέταρτη θέση (3,6 δισ. λέβα).

 

Πρώτη προμηθεύτρια χώρα της Βουλγαρίας παρέμεινε η Γερμανία (7,3 δισ. λέβα) με δεύτερη τη Ρουμανία (4,4 δισ. λέβα) και τρίτη την Τουρκία (4,3 δισ. λέβα). Η Ελλάς βρισκόταν στην έβδομη θέση (3 δισ. λέβα).

Εκτουρκισμός : Πώς το μακρύ χέρι της Άγκυρας «σφιχταγκαλιάζει» την Αλβανία – Η αμηχανία της Ελλάδας

on Sunday, 07 March 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Αλέκου Παπαδόπουλου, πρώην υπουργού

Εκτουρκισμός : Πώς το μακρύ χέρι της Άγκυρας  «σφιχταγκαλιάζει» την Αλβανία – Η αμηχανία της Ελλάδας

Η βαθιά και διαρκής διείσδυση της Αγκυρας στην πολιτική, στην οικονομία και στην κοινωνία της γειτονικής χώρας, ο ρόλος του Εντι Ράμα, η συμφωνία του 1923 και η οθωμανοποίηση του αλβανικού Ισλάμ – Γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να μένει απλός παρατηρητής για τα συμβαίνοντα στα βόρεια σύνορά της

A

  •  

 

Γράφει ο Αλέκος Παπαδόπουλος, πρώην υπουργός

Βαθιά και διαρκής είναι η διείσδυση της Τουρκίας στην πολιτική, στην οικονομία και ειδικά στην κοινωνία της Αλβανίας κατά την τελευταία οκταετία της διακυβέρνησης της χώρας από τον κ. Εντι Ράμα.

Οι λόγοι που οδήγησαν τον αλβανό πρωθυπουργό να εντάξει τη χώρα του στο νεο-οθωμανικό άρμα της Αγκυρας αποτελεί αίνιγμα, αν θέλει να αναζητήσει κάποιος με κριτήρια πολιτικού ορθολογισμού και επιβίωσης μιας χώρας με περίπου 1,9 εκατ. κατοίκους σήμερα. Είναι δε και παράδοξο, διότι από την αρχή η Αλβανία, μετά την πτώση του κομμουνισμού, είχε σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ως μια σύγχρονη δυτική δημοκρατία.

Και εάν οι προσωπικές και πολιτικές σκοπιμότητες του κ. Ράμα δεν είναι με την πρώτη ματιά ανιχνεύσιμες, τα αποτελέσματα όμως είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού. Δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή να θεωρηθεί σήμερα ότι η Αλβανία τείνει να γίνει η 82η νομαρχία της νεο-οθωμανικής Τουρκίας, της οποίας η επιρροή στα εσωτερικά της αλβανικής κοινωνίας τείνει να γίνει εφάμιλλη με εκείνη που είχε επί οθωμανικής εποχής για 400 χρόνια, όπως δυσάρεστα διαπιστώνουν δημοσίως διάφοροι διανοούμενοι της χώρας, καθώς και έμπειροι αλβανοί πολιτικοί. 

Η μυστική συμφωνία

Η μυστική συμφωνία που είχε υπογραφεί το 1923 μεταξύ της κυβερνήσεως της Αλβανίας και της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας, η οποία για πρώτη φορά ήρθε στο φως της δημοσιότητας το 1992 με το βιβλίο «Οικουμενικός Ελληνισμός και Αλβανικός Εθνικισμός» του γράφοντος, δεν φιλοδοξούσε να είχε την επιτυχία που σημειώνεται σήμερα, ύστερα από 98 χρόνια.

Η συμφωνία αυτή έρχεται ιδιαίτερα με επίκαιρη ηχώ καθώς η διεύρυνση των σχέσεων Τουρκίας – Αλβανίας έχει σαφή αντίκτυπο στις ελληνο-αλβανικές σχέσεις, η πορεία των οποίων συμμετρικά επιδεινώνεται ή τείνει ουσιαστικά σε σχεδόν διακοπή.

Αποτελεί πολιτική ελαφρότητα η αντιμετώπιση της πρόσφατης επίσκεψης του πρωθυπουργού της Αλβανίας Εντι Ράμα και η φαραωνική υποδοχή του από τον κ. Ερντογάν, ως ζήτημα τρέχουσας μόνο οικονομικής πολιτικής και σχέσεων, όπως διαπίστωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών. Δεν είναι προφανώς οικονομικού περιεχομένου τα σχετικά που υπογράφηκαν στην Αγκυρα και το γεγονός ότι δεν υφίσταται διαφάνεια και δημοσίευσή τους τα καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνα.

Οι στόχοι και η πολιτική επιρροή

Πτυχές της ουσιαστικής νεο-οθωμανοποίησης της Αλβανίας:

– Ο στόχος της Τουρκίας είναι ευκρινής: Η οθωμανοποίηση του αλβανικού Ισλάμ σε όλη την επικράτεια της Αλβανίας αλλά και των υπόλοιπων αλβανόφωνων περιοχών της Βαλκανικής. Δίκτυο ιμάμηδων και τεμενών λειτουργούν υπό την άμεση επίβλεψη και οικονομική συνδρομή της Διεύθυνσης Θρησκευτικών παρά τω Προέδρω της Τουρκίας. Χιλιάδες οικογένειες αλβανών μουσουλμάνων δέχονται βοηθήματα που τις μετατρέπουν σε ομήρους και κατ’ επέκταση μετακινούμενο εκλογικό σώμα μέσω του οποίου ασκείται πολιτική επιρροή.

– Μετά την πτώση του κομμουνισμού και το άνοιγμα της Αλβανίας υπήρξε αρχικά η προσπάθεια διείσδυσης του αραβικού Ισλάμ, αλλά σχεδόν απέτυχε. Με τη διείσδυση της Τουρκίας καθιστούν τους Αλβανούς και κυρίως τους μουσουλμάνους και πάλι υπερήφανους και νοσταλγούς της κοινωνικής θέσης που κατείχαν επί οθωμανικού σουλτανάτου.

– Δεν είναι μόνο η κατασκευή του μεγάλου τεμένους στα Τίρανα αλλά και στην Πρίστινα. Με άμεσες κρατικές χορηγίες της Τουρκίας, μέσω της ιδιαίτερα δραστήριας υπηρεσίας διοχέτευσης της κρατικής βοήθειας ΤΙΚΑ, ανοικοδομούνται παλιά τεμένη στενά συνδεδεμένα με την ιστορία κατοχής του χώρου της Βαλκανικής από τους οθωμανούς Τούρκους. Μαζί και παράλληλα ξαναγράφεται η ιστορία με τρόπο που αντιστρέφει την έως σήμερα ισχύουσα αλβανική εκδοχή της. Εξάλλου οι τουρκικές κρατικές υπηρεσίες είχαν αναμειχθεί απροκάλυπτα και με όλα τα μέσα στην εκλογή του επικεφαλής της μουσουλμανικής κοινότητας. Το ότι με αμερικανική ανάμειξη αποφεύχθηκε η εκλογή του επιθυμητού της Αγκυρας δεν σημαίνει ότι απενεργοποιήθηκε η μεθόδευση για επανάληψη της προσπάθειας, δεδομένου ότι η πλειοψηφία των ιμάμηδων έχει τουρκική παιδεία.

– Δίκτυο μη κυβερνητικών οργανώσεων σε Τίρανα, Πρίστινα, Τέτοβο κ.α. διοχετεύουν προπαγάνδα και εκδίδουν βιβλία τα οποία αποτελούν μια εντελώς νέα για την Αλβανία και την περιοχή ιστορική οπτική. Πρόκειται για τη νεο-οθωμανική αντίληψη όπου η περίοδος της παλαιάς τουρκικής κατοχής έχει πάψει να αποτελεί τραγική εξέλιξη για τους λαούς της, ο εξισλαμισμός παρουσιάζεται ως οικειοθελής επιλογή των ανθρώπων και κυρίως ότι στα ύστερα χρόνια και στους Βαλκανικούς Πολέμους ασκήθηκε γενοκτονία από τους χριστιανούς εις βάρος των μουσουλμάνων.

– Τα νήματα για τον σκοπό αυτόν καθώς και οι πηγές χρηματοδότησης των ποικίλων συλλόγων, ερευνητών, κέντρων ιστορίας κ.ά. σε Αλβανία, Κόσοβο και σε πόλεις της Τουρκίας, που καταπιάνονται με την προβολή του θέματος, μας οδηγούν στις υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών και στις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας. 

Διείσδυση σε κρίσιμους τομείς

Ειδικότερα:

– Στον οικονομικό τομέα υφίσταται κανονική παράδοση των κερδοφόρων τομέων της εγχώριας οικονομίας σε τουρκικές επιχειρήσεις και δη του περιβάλλοντος Ερντογάν. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς βάσιμα ότι δεν γίνεται απλά ξέπλυμα χρήματος, αλλά ότι η διαδικασία οθωμανοποίησης της Αλβανίας και λοιπών αλβανικής καταγωγής πληθυσμών στη Βαλκανική είναι αυτοτροφοδοτούμενη. Πρόκειται για πόρους που εξασφαλίζονται από την αύξηση εισαγωγών της Αλβανίας από την Τουρκία λόγω κρατικής εύνοιας, παράδοσης σημαντικών έργων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες υδραυλικές πηγές, του τομέα ασφαλίσεων, του τραπεζικού τομέα, παραγωγής και κυρίως εμπορίας υδρογονανθράκων κ.ά.

– Η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα στην Αλβανία είναι η BKT (Banka Kombetare Tregtare – Εθνική Εμπορική Τράπεζα), εξ ολοκλήρου τουρκική. Μέσω αυτής ελέγχει σημαντική μερίδα του τομέα ασφαλιστικών εταιρειών, όπου κυριαρχεί καθεστώς αδιαφάνειας για την κατανομή των μετοχών.

– Ιδιαίτερη παράμετρος αποτελεί η εντατικοποίηση της τουρκικής παρουσίας και εξάπλωσης στον Νότο. Εχει τον απόλυτο έλεγχο σε δύο υδροηλεκτρικά εργοστάσια στην περιοχή των Αγίων Σαράντα και στο φράγμα του Φίερι επί του Αώου. Επίσης αναπτύσσει δραστηριότητες που αφορούν την πολιτιστική κληρονομιά στο Αργυρόκαστρο, την ίδρυση Γενικού Προξενείου στην Αυλώνα κ.λπ.

– Στον τομέα των πετρελαίων έχει τον έλεγχο στο μοναδικό μεγάλο διυλιστήριο στο Μπαλς, καθώς και στον τομέα χονδρικής εισαγωγής και εμπορίας καυσίμων.

– Στον στρατιωτικό τομέα μέχρι πρότινος είχαν ναυτική βάση στο Πασά Λιμάνι στην Αυλώνα, που υποθετικά τώρα θα την υιοθετήσουν το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ. Είχε εκδηλώσει επίσης ενδιαφέρον για στρατιωτικό αεροδρόμιο στο Κουτσόβε, το οποίο ατονεί προς το παρόν λόγω νατοϊκής ανάμειξης και πάλι.

– Εκτός από το μεγάλο τζαμί χτίζουν και συντηρούν μέσω της ερντογανικής υπηρεσίας ΤΙΚΑ ιστορικά τεμένη σε Βεράτι, Ελμπασάν, Κορυτσά, Αργυρόκαστρο, Σκόδρα κ.α.

– Σχολεία: Το κρατικό εκπαιδευτικό ίδρυμα του Ερντογάν MAARIF αγόρασε έτοιμο το New York College στα Τίρανα. Το επεκτείνει όχι μόνο σε πανεπιστημιακού επιπέδου σπουδές, αλλά και προς τα κάτω: νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια. Αναλόγως σε Ελμπασάν και Σκόδρα προς το παρόν.

– Μεντρεσέδες (λύκεια με οικοτροφεία και μάλιστα και για κορίτσια) σε Τίρανα, Σκόδρα, Καβάγια, Ελμπασάν και Κορυτσά. Εκατοντάδες νέοι, λόγω προσφοράς στη δωρεάν φιλοξενία, ακόμη και από χριστιανικές οικογένειες της υπαίθρου, τα επιλέγουν. Το Πανεπιστήμιο Hena e Plote (Γεμάτη Σελήνη) τυπικά ανήκει στην αλβανική μουσουλμανική κοινότητα, ουσιαστικά όμως είναι υπό τουρκική διαχείριση.

– Στον τομέα υγείας, εκτός από το μεγάλο νοσοκομείο που χτίζει τώρα η Τουρκία στο Φίερι, είναι ιδιοκτήτρια του δικτύου ιδιωτικών κλινικών American Hospital, όπου το «αμερικανικό» είναι παραπλανητικό. Μέσω αυτού οι ασθενείς διοχετεύονται έναντι υψηλών νοσηλίων σε νοσοκομεία της Κωνσταντινούπολης και Σμύρνης. Στον όμιλο ανήκει επίσης και το τηλεοπτικό κανάλι Abc Νews.

– Η Τουρκία έχει επίσης τον απόλυτο έλεγχο στο μεγάλο χαλυβουργείο στο Ελμπασάν μέσω της συνδεδεμένης με το τουρκικό καθεστώς εταιρείας KURUM, η οποία ελέγχει επίσης και τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια στους Αγίους Σαράντα.

– Η μοναδική εταιρεία αερομεταφορών της Αλβανίας Air Albania δεν είναι παρά παράρτημα της Turkish Airlines λόγω της δωρεάς μεταχειρισμένων αεροπλάνων των τουρκικών στις αλβανικές αερογραμμές, της εκπαιδευτικής συνεργασίας τους και των οικονομικών διευκολύνσεων εν γένει. 

– Το επίσημο κρατικό πρακτορείο Anadolu Agency έχει καθημερινή αλβανική εκδοχή πληροφόρησης και προπαγάνδας, καθώς και το τηλεοπτικό δίκτυο του καθεστώτος TRT.

– Η δημόσια διοίκηση σε κρίσιμους τομείς στελεχώνεται με αποφοίτους τουρκικών πανεπιστημίων. Οι επιστήμονες που αποφοιτούν από τη Δύση, και της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, δεν επιστρέφουν στην Αλβανία, διότι οι δυνατότητες επαγγελματικής τους εξέλιξης και η διαφορά νοοτροπίας είναι τεράστιες. Το αντίθετο συμβαίνει με όσους έχουν αποφοιτήσει από πανεπιστήμια της Τουρκίας και της «βόρειας» κατεχόμενης Κύπρου.

– Το βασικό όμως είναι η διείσδυση στις Ενοπλες Δυνάμεις και στις υπηρεσίες ασφαλείας σε όλο τους το φάσμα. Οι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του Στρατού και της Αστυνομίας καθώς και του κρίσιμου τομέα της Αντιτρομοκρατικής είναι απόφοιτοι τουρκικών σχολών.

– Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα στον αμυντικό τομέα δεν προβλέπει απλά έξοδα προμήθειας υλικού, που είναι το πιο οφθαλμοφανές. Το βασικό είναι τα έξοδα κατάρτισης και διαρκούς μετεκπαίδευσης του στελεχικού δυναμικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν είναι υπερβολικό και ούτε σχήμα λόγου ότι η Τουρκία δεν έχει ανάγκη για δικές της στρατιωτικές βάσεις και υποδομές, καθώς με τον τρόπο αυτόν της υιοθεσίας του συνόλου των αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων έχει δημιουργήσει παράρτημα των στρατευμάτων της στην Αδριατική.

– Τεράστιος μηχανισμός προπαγάνδας και διοχέτευσης αντιλήψεων του δόγματος της νεο-οθωμανικής Τουρκίας συντηρείται στην αλβανική γλώσσα στην Αλβανία και στις υπόλοιπες περιοχές της Βαλκανικής. Ειδικά εάν εστιάσει κανείς στη δημόσια συζήτηση περί των ζητημάτων των θαλασσίων ζωνών και οριοθετήσεων, διαπιστώνει εύκολα ότι στην Αλβανία έχει υιοθετηθεί πλήρως η τουρκική οπτική γωνία και ας είναι αντίθετη με τις αρχές του διεθνούς δικαίου και τη Σύμβαση UNCLOS, στην οποία η Αλβανία είναι μέλος. 

– Με αφορμή τις διώξεις στελεχών του δικτύου της FETO του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, η ΜΙΤ έχει φυσική παρουσία σε Αλβανία, Κόσοβο και Σκόπια. Οργανώνει επιχειρήσεις σύλληψης και απέλασης σαν να πρόκειται για τουρκική επικράτεια.

– Εξίσου στρατηγικούς στόχους έχει και η συμφωνία στον τομέα της παιδείας. Πρόκειται ακριβώς για την εμπέδωση της αίσθησης ότι η Τουρκία ήρθε για να μείνει στα παράλια της Αδριατικής. Από το 1996 ήδη στα Τίρανα και σε άλλες πόλεις λειτουργούν τουρκικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Επίσης τόσο στην Αλβανία όσο και στα Σκόπια και Κόσοβο, μέσω του τουρκικού κρατικού εκπαιδευτικού φορέα MAARIF, ο Ερντογάν συγκροτεί δικό του εκπαιδευτικό σύστημα. Με βάση την προαναφερόμενη συμφωνία υπάρχει πρόνοια ώστε η τουρκική γλώσσα, η ιστορία και τα στοιχεία πολιτισμού να συμπεριληφθούν ακόμη και στην υποχρεωτική παιδεία και στα λύκεια του αλβανικού δημόσιου συστήματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η αμηχανία της Ελλάδας

Βεβαίως υπάρχουν και άλλες πολλές ακόμα, άγνωστες αλλά και επιλήψιμες, πτυχές εξάρτησης της Αλβανίας από την Τουρκία. Η Ελλάδα δικαίως έχει εστιάσει στο Αιγαίο και στον εξ Ανατολών κίνδυνο. Ωστόσο δεν μπορεί να μένει απλός παρατηρητής για τα συμβαίνοντα στα βόρεια σύνορά της, συνδιαλεγόμενη χωρίς ουσία με τον κ. Ράμα. Δείχνει μάλιστα αμήχανη, σαν να μη διαθέτει μέσα αντιστάθμισης των εξελίξεων, αιφνιδιασμένη και μουδιασμένη να αντιδράσει.

Είναι εθελοτυφλία και αβάσιμος εφησυχασμός η προσφυγή της Ελλάδας μόνο στα εργαλεία που προσφέρει η δυναμική που δημιουργεί η ευρωπαϊκή ένταξη και προοπτική της περιοχής. Χρήσιμα μεν, ανεπαρκή δε. Χρειάζεται αντιμετώπιση σε διμερές επίπεδο και κυρίως αυτοπεποίθηση. Η αναδιοργάνωση της ελληνικής Ομογένειας στο εσωτερικό της Αλβανίας, η ουσιαστική προσέγγιση και ενεργοποίηση της διανόησης και της ιθύνουσας τάξης της Αλβανίας, που ανησυχεί για τον βαθύ και μακροπρόθεσμο εκτουρκισμό της κοινωνίας, πρέπει να αποτελέσουν άξονες πολιτικής. Περισσότερο απ’ όλα όμως μπορεί να αξιοποιηθεί με τρόπους διακριτικούς και προς όφελος της ίδιας της Αλβανίας η σπουδαία κοινότητα των αλβανών πολιτών που ζουν στην Ελλάδα και περισσότερο των νέων που γαλουχήθηκαν ήδη με ιδανικά ελευθερίας και αξιοπρέπειας στο ελληνικό γίγνεσθαι.

Αντί των δείπνων φιλοφρόνησης προς τον κ. Ράμα, που είναι ο βασικός υπεύθυνος για την παράδοση της Αλβανίας στην Τουρκία, που μεταφέρει στο εσωτερικό της το πλέον λανθασμένο μήνυμα, χρειάζεται να του διαβιβαστεί ένα άλλο καθαρό μήνυμα ότι η Ελλάδα γνωρίζει και προσέχει… Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να ερμηνεύεται ως αντάλλαγμα προς την Ελλάδα η δήλωση του αλβανού πρωθυπουργού για το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση στο Ιόνιο των χωρικών υδάτων της. Δυστυχώς ο κ. Ράμα είναι κατ’ εξοχήν υπεύθυνος για τη βαλτοποίηση του πεδίου των ελληνο-αλβανικών σχέσεων.

                                                                                    24 Φεβρουαρίου 2021

 

 

Ο κ. Αλέκος Παπαδόπουλος είναι πρώην υπουργός.

 

Πως κατέστρεψαν τους αρμενικούς S-300 οι Αζέροι – Το μπορούν οι Τούρκοι με τους ελληνικούς;

on Saturday, 06 March 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Ευθύμιου Τσιλιόπουλου από το SLPress

Πως κατέστρεψαν τους αρμενικούς S-300 οι Αζέροι – Το μπορούν οι Τούρκοι με τους ελληνικούς;

 

 

Τσιλιόπουλος Ευθύμιος

Οι δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν χρησιμοποίησαν μια πρωτότυπη μέθοδο για την καταστροφή των αρμενικών συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας S-300 κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ πέρυσι. Συνδύασαν μονοκινητήρια ελικοφόρα αεροπλάνα σοβιετικής κατασκευής με ισραηλινά drones “αυτοκτονίας”.

Η τακτική των Αζέρων βασίστηκε στη χρήση τεχνολογίας drone στην επίμαχη ορεινή περιοχή, η οποία τους επέτρεψε να νικήσει στον πόλεμο των 44 ημερών. Οι Αρμένιοι υπέστησαν δυσαναπλήρωτες καταστροφές ρωσικής κατασκευής οπλισμού. Μεταξύ αυτών έξι συστοιχίες S-300, σύμφωνα με το Αζερμπαϊτζάν, δύο σύμφωνα με τους Αρμένιους.

Ανώτερος αξιωματούχος του Αζερμπαϊτζάν είπε στα MΜΕ ότι στην αρχή δυσκολεύτηκαν να εντοπίσουν τα S-300, τα οποία ήταν κρυμμένα. Η λύση ήταν απλή: Οι Αζέροι χρησιμοποίησαν αεροσκάφη-δολώματα για να εντοπίσουν τα ρωσικά συστήματα. Τροποποίησαν παλιά σοβιετικά μονοκινητήρια διπλάνα γενικών καθηκόντων Antonov An-2, τα οποία δεν κοστίζουν περισσότερα από 100.000 δολάρια και ήταν άμεσα διαθέσιμα.

Antonov An-2

Παλιά διπλάνα σαν δόλωμα

«Το Αζερμπαϊτζάν δεν χρειάστηκε καν να αλλάξει το πραγματικό σχήμα των Αντόνοφ, απλώς έπρεπε να εμφανιστούν ως στρατιωτικά drones στο ραντάρ», ανέφερε Αζέρος αξιωματικός. Έτσι, μηχανικοί μετέτρεψαν τα αυτά τα αεροπλάνα σε μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, αντικαθιστώντας τον πιλότο με ένα κιτ που επιτρέπει τηλεχειρισμό. «Τα Αντόνοφ θα εμφανίζονταν στο ραντάρ ως κανονικά στρατιωτικά αεροσκάφη και θα ενεργοποιούσαν τα συστήματα S-300. Και έπειτα τα ισραηλινά Harop, που ονομάστηκαν drones kamikaze, θα χτυπούσαν τα ρωσικά συστήματα».

Μια δορυφορική εικόνα που δημοσιεύθηκε από τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης τον περασμένο Οκτώβριο έδειξε ότι το Αζερμπαϊτζάν μετέφερε 50 διπλάνα An-2 στο αεροδρόμιο Yevlakh, κοντά στην πόλη Γκάνα του Αζερμπαϊτζάν. Ο Σουσάν Στεπανιάν, εκπρόσωπος του Αρμενικού Στρατού, ανέφερε την 1η Οκτωβρίου ότι κατέρριψαν ένα An-2, από το οποίο κανένας πιλότος δεν πήδηξε έξω, προκαλώντας υποψίες ότι χρησιμοποιείται ως «μη επανδρωμένη εναέρια «πλατφόρμα, συλλογής πληροφοριών σχετικά με την αεροπορική άμυνα της Αρμενίας».

[Βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα το αρμενικό Υπουργείο Άμυνας δείχνουν τη στιγμή που ένα An-2 χτυπήθηκε από αρμενικό πύραυλο S-300 την 1η Οκτωβρίου 2020].

«Ο ρωσικός στρατός, όπως και οι Αρμένιοι, δεν θα ενεργοποιούσε τα συστήματά του, εκτός εάν έβλεπε απειλή στο ραντάρ. Το Αζερμπαϊτζάν, δεν χρειάστηκε να αλλάξει το πραγματικό σχήμα των Αντόνοφ, απλώς έπρεπε να εμφανιστούν ως στρατιωτικά αεροσκάφη στο ραντάρ», εξήγησε ο Τζαν Κασάπογλου, διευθυντής αμυντικής έρευνας στην τουρκική δεξαμενή σκέψης EDAM. Βλέποντας το στίγμα αεροσκάφους στο ραντάρ οι αρμενικές δυνάμεις ενεργοποιούσαν τα ραντάρ των συστοιχιών πάνω στη ραδιοσυχνότητα των οποίων “κλείδωναν” τα ισραηλινά drones-αυτοκτονίας Harop.

Δεν ήταν διασυνδεδεμένα

Παρόλο που η αρμενική αντιαεροπορική άμυνα αποτελείται από διάφορα συστήματα, όλα ρωσικής κατασκευής, αυτά δεν ήταν διασυνδεδεμένα μεταξύ τους, ώστε να αποτελούν ένα ενιαίο πλέγμα. Δεν υπήρχε δηλαδή η διασύνδεση όλων των συστημάτων, τα οποία θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ολιστικά τις επιθέσεις των Αζέρων, οι οποίες δεν έλαβαν ποτέ τον χαρακτήρα κορεσμού.

Απ’ ότι δείχνουν οι απώλειες που τελικά καταγράφηκαν, πέραν των προσπαθειών και των δύο πλευρών να διογκώσουν τις εχθρικές απώλειες και να μειώσουν τις δικές τους, μόνο δύο αρμενικοί εκτοξευτές S-300 επλήγησαν. Η Αρμενία, όμως, απώλεσε 13 αντιαεροπορικά συστήματα OSA (μικρότερου βεληνεκούς), τα οποία προφανώς είχαν αναπτυχθεί εντός του Ναγκόρνο Καραμπάχ και δρούσαν σαν μεμονωμένα στοιχεία αντιαεροπορικής άμυνας. Αυτά καταστράφηκαν από διάφορα αζέρικα μέσα, ακόμη και από πυρά πυροβολικού. Η πενιχρά υποδομή δρόμων χαρακτήρισε όλες τις επιχειρήσεις στην περιοχή όπου η έλλειψη δικτύου και η τραχιά φύση του εδάφους αφήνουν ελάχιστες διόδους προέλασης ή υποχώρησης.

Σε ένα περίεργο συμβάν αρμενικοί S-300 κατέρριψαν δύο αζέρικους πυραύλους, πιθανότατα ρωσικής κατασκευής Tochka-U, οι οποίοι είχαν τροχιά προς την κατεύθυνση ενός πυρηνικού σταθμού που βρίσκεται κοντά στην πόλη Αμποβιάν της Αρμενίας. Η καταστροφή των πυραύλων έγινε σε απόσταση περίπου 50 χλμ από τον πυρηνικό σταθμό, ή μερικά δευτερόλεπτα πριν αυτοί τον πλήξουν.

Οι Αρμένιοι δεν ήταν προετοιμασμένοι να διεξάγουν πόλεμο πέραν του Ναγκόρνο Καραμπάχ και δεν ήταν διατεθειμένοι να εμπλέξουν τις δικές τους δυνάμεις στην προστασία του αρμενικού θυλάκου. Η καταστροφή των αρμενικών S-300, αν και ήγειρε συζητήσεις για την αποτελεσματικότητα του συστήματος, πρέπει να ειδωθεί με τους όρους που συνέβη. Γι’ αυτό και είναι άτοπες οι θριαμβολογίες των Αζέρων, αλλά και των Τούρκων που προσπάθησαν να απαξιώσουν τους ελληνικούς S-300.

Πως μπορούν να “τυφλωθούν” οι S-300

Ο Ιγκορ Σουτιάγκιν, Ρώσος στρατιωτικός εμπειρογνώμονας στο Royal United Services Institute στο Λονδίνο, δήλωσε ότι για το Ισραήλ η εκπαίδευση ενάντια στους S-300 στην Κρήτη ήταν «ακριβώς αυτό που χρειάζεται» για να μελετήσει τη συχνότητα, το μοτίβο και την προσέγγιση του ραντάρ του συστήματος. «Αν γνωρίζετε όλες αυτές τις λεπτομέρειες, τότε είστε σε απόλυτη θέση να αναπαραγάγετε αυτό το ίδιο σήμα, που σημαίνει ότι έχετε την ευκαιρία να το μιμηθείτε, να κάνετε ένα είδος ηχητικής μπλόφας». Ο Σουτιάγκιν πρόσθεσε ότι «μπορείς να το μπλοκάρεις βίαια. Μπορείτε να πάρετε το σήμα και να το επιστρέψετε και μετά να στείλετε ένα άλλο ping που μιμείται το ίδιο σήμα. Έτσι, αντί για έναν στόχο, ο χειριστής του ραντάρ βλέπει τρία, πέντε ή 10 και δεν ξέρει πού να ρίξει».

Ο Ταλ Ινμπάρ, αναλυτής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Σπουδών του Ινστιτούτου Φίσερ στο Τελ Αβίβ, δήλωσε ότι τα S-300 σε περιοχές όπου το Ισραήλ επιχειρεί ή μπορεί να θέλει να επιχειρήσει θα αμφισβητούσε τον προηγμένο αμερικανικής προέλευσης εξοπλισμό του, αλλά όχι σε ανυπέρβλητο βαθμό. «Σε γενικές γραμμές, οποιοδήποτε σύστημα μπορεί να ηττηθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Μερικά είναι πιο δύσκολα και μερικά είναι ευκολότερα. Ο βασικός κανόνας είναι ότι εάν οι φίλοι σας έχουν ένα σύστημα που σας ενδιαφέρει, μπορείτε να μάθετε όλα τα πράγματα γι’ αυτό».

Γιατί η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική.

Η χώρα μας διατηρεί στην Κρήτη δύο πυροβολαρχίες S-300 PMU-1 με 12 εκτοξευτές και 96 βλήματα 48Ν6Ε1 που έχουν μέγιστη ακτίνα 150 χλμ. Θεωρητικά τα ελληνικά συστήματα S-300 είναι επιχειρησιακά, ασχέτως αν έχουν γίνει μόνο μια ή δύο δοκιμαστικές βολές. Το ότι είναι επιχειρησιακά έχει κατά καιρούς (μετά το 2015) διαρρεύσει από ισραηλινές πηγές, οι οποίες έχουν αναφέρει ότι η ισραηλινή αεροπορία τα χρησιμοποιεί για να μπορεί να βρει αντίμετρα και τακτικές να αντιμετωπίσει παρόμοια συστήματα, με τα οποία είναι εφοδιασμένοι οι αντίπαλοί του.

Όσον αφορά αν έχει γίνει και δεύτερη βολή και μάλιστα το Νοέμβριο 2020, αυτό είναι κάτι που ισχυρίζεται η Άγκυρα επιμόνως για να φέρει το θέμα αποδοχής των δικών της S-400 στο προσκήνιο. Κάποια εγχώρια Μίντια είχαν προβλέψει ότι θα γινόταν χρήση σε δοκιμές και άλλων συστημάτων στο Πεδίο Βολής Κρήτης. Οι δοκιμές δεν φαίνεται να συμπεριέλαβαν τελικά τους S-300, αν και κάποια ελληνικά Μίντια αναπαρήγαγαν αβίαστα τους τουρκικούς ισχυρισμούς.

Παρόλα αυτά, η παρουσία των S-300 στην Κρήτη και η σημασία τους δεν πρέπει να υποβαθμίζεται. Τα ελληνικά συστήματα είναι ενταγμένα σε ένα πυκνό πλέγμα, στο οποίο τα ρωσικής κατασκευής TOR-M1 αποτελούν τη μεσαία αντιαεροπορική ομπρέλα προστασίας, ενώ άλλα συστήματα εξασφαλίζουν αντιαεροπορική προστασία χαμηλού βεληνεκούς. Επιπλέον αντιαεροπορική προστασία είναι και η ικανότητα των F-16 Block 52+ να προστατεύσουν την Κρήτη από εναέριες απειλές. Ταυτόχρονα οι εχθρικοί στόχοι θα έχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις και θα ξεκινούν πάντα εξ ανατολών, ακόμη και αν με εναέριο ανεφοδιασμό επιτεθούν τελικά από άλλη κατεύθυνση.

Τα ενταγμένα στο ΝΑΤΟ ρανταρ

Μπορεί τα ρωσικά συστήματα να μην είναι πλήρως αλληλένδετα με τα δυτικής σχεδίασης οπλικά συστήματα, εν τούτοις η άμεση λήψη πληροφοριών σχετικά με το αν οι στόχοι είναι εχθρικοί, δηλαδή ένα πρακτικό σύστημα IFF, είναι κάτι εφικτό και απ’ ότι φαίνεται υπάρχει. Και βεβαίως τεχνάσματα, όπως αυτό που εφάρμοσαν οι Αζέροι στο Ναγκόρνο Καραμπάχ δεν περνάνε στην ελληνική περίπτωση.

Ανά πάσα στιγμή τα μεγάλης εμβέλειας ραντάρ των Μοιρών Σταθμού Ελέγχου και Προειδοποίησης μπορούν να “δουν” σε μεγάλες αποστάσεις και να διατάξουν το “άνοιγμα” των ραντάρ επί μέρους μονάδων και συστοιχιών. Τα ραντάρ των μοιρών αυτών θεωρούνται και “μάτια” του ΝΑΤΟ και έχουν εν μέρει εκσυγχρονιστεί με χρήματα της Συμμαχίας. Κάποιο τουρκικό πλήγμα εναντίον τους θα ήταν ουσιαστικά και πλήγμα στα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης του ΝΑΤΟ, άρα είναι μάλλον δύσκολο να επιχειρηθεί.

Το ότι οι S-300 δεν θα είναι έρμαια στις ορέξεις των Τούρκων που σχεδιάζουν επιχειρήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο δεν πρέπει να μας εφησυχάζει. Η Ελλάδα έχει ζωτική ανάγκη να αναβαθμίσει την αεράμυνά της. Αυτό απαιτεί την προμήθεια ή αναβάθμιση αντιαεροπορικών συστημάτων, τα οποία θα καλύψουν βεληνεκή μέχρι τουλάχιστον τα 25 χλμ.

Slpress.gr

Ο «Μεταλλαγμένος» Ερντογάν και οι Γενοκτονίες!!

on Thursday, 04 February 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Ιωάννη Μπαλτζώη, Προέδρου ΕΛΙΣΜΕ, Αντγος (ε.α.), Μ.Sc. στην Γεωπολιτική

 

Ο  «Μεταλλαγμένος» Ερντογάν και οι Γενοκτονίες!!

 

 

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης

          Η 27η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το  2005, ως Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος. Με το συγκεκριμένο ψήφισμα καλούνται τα κράτη - μέλη να επεξεργαστούν προγράμματα εκπαίδευσης που θα μεταδώσουν στις μελλοντικές γενιές τα διδάγματα του Ολοκαυτώματος ώστε να βοηθήσουν στην πρόληψη πράξεων γενοκτονίας. Η 27η Ιανουαρίου επιλέχθηκε επειδή κατά την ημέρα αυτή το 1945,  τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το Άουσβιτς-Μπιρκενάου, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης του ναζιστικού καθεστώτος.  Με  το Προεδρικό Διάταγμα 31/2005 καθιερώθηκε και στην Ελλάδα η 27η Ιανουαρίου ως «Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος».  Στο Ισραήλ η ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος, το «Γιομ Ασοά»,  τιμάται την 27η μέρα του Εβραϊκού μήνα Νισάν που συνήθως είναι τον Απρίλιο.

 

Το Ολοκαύτωμα και οι Γενοκτονίες

          Έτσι λοιπόν ο  «μεταλλαγμένος» πρόεδρος Ερντογάν, που δηλώνει σήμερα ειρηνιστής και φανατικός οπαδός της επίλυσης όλων των προβλημάτων, μέσω της διπλωματικής οδού και σύμφωνα πάντα με το Διεθνές Δίκαιο (δεν είναι αστείο, το λέει ο κ. Ερντογάν σήμερα), θεώρησε ότι θα πρέπει αυτή την φορά να συμμετάσχει στην επέτειο αυτή, για τα θύματα του Ολοκαυτώματος με μήνυμα γενικό.   Δηλαδή, « όσο λιγότερο ανώδυνο και όσο περισσότερο κυνικό, αφού  αναφέρθηκε με γενικόλογα στο Ολοκαύτωμα, χωρίς να χρησιμοποιήσει  ούτε μια φορά τη λέξη «Εβραίος, καθόσον η  αντίληψη του Ερντογάν  για το Ολοκαύτωμα είναι κυνική, επιλεκτική και μεροληπτική», επισημαίνει σε άρθρο του της 28/1/21, στην ιστοσελίδα της Ισραηλινής εφημερίδος  Haaretz, ο αρθρογράφος-  αναλυτής  Eldad  Ben  Aharon.

Αυτός ο εννοιολογικός ρεβιζιονισμός του Ολοκαυτώματος που το αποξενώνει από τους Εβραίους- θύματά του, αποτυπώνεται και στον  τουρκικό ιστότοπο «WeRemember», όπου το Ολοκαύτωμα ορίζεται ως «η συστηματική, κρατική δίωξη  και δολοφονία περίπου 11 εκατομμυρίων ανθρώπων από το ναζιστικό καθεστώς στη Γερμανία και τους συνεργάτες του κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ»!!! Το μήνυμα του Ερντογάν,  σύμφωνα με  τον Ισραηλινό αναλυτή, αποτελεί μέρος των προσπαθειών του Ερντογάν να αναγνωριστεί ως  de facto  ηγέτης του ισλαμικού κόσμου. Έτσι  χρειάζεται ένα γενικό αφήγημα περί  εχθρότητας της Ευρώπης έναντι των μουσουλμάνων και τον ορισμό του Τούρκου προέδρου  ως τον  σωτήρα των βασανισμένων μουσουλμάνων. Είναι σαφές λοιπόν ότι το αφήγημα αυτό τροφοδοτεί τη συνεχιζόμενη εκστρατεία του να θέσει ως προτεραιότητα την καταπολέμηση της «ισλαμοφοβίας», που κατά την άποψή του υπάρχει  στη Δύση, καθώς  και την επιθετική διπλωματική του γλώσσα ιδιαιτέρως κατά της ΕΕ. Μάλιστα, αναφέρθηκε και σε διαδικτυακά εγκλήματα μίσους εναντίον μουσουλμάνων. Έτσι αναπόσπαστο κομμάτι της επίθεσης του Ερντογάν κατά της  Ευρώπης  αποτελεί   η εξίσωση της σύγχρονης «ισλαμοφοβίας»  με το Ολοκαύτωμα, ως ίδια μορφή ήπιου ρεβιζιονισμού, αν όχι υπεράσπισής του.   Μάλιστα, ο Ερντογάν  έχει δηλώσει ότι οι Μουσουλμάνοι στην Ευρώπη υπόκεινται σε «εκστρατεία λιντσαρίσματος παρόμοια με εκείνη κατά των Εβραίων πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο». Στην ομιλία του αναφέρθηκε στις γενοκτονίες της Βοσνίας, της Ρουάντας και της Καμπότζης παράλληλα με το Ολοκαύτωμα, σημειώνοντας ότι «όλες αυτές οι γενοκτονίες υπενθυμίζουν στη διεθνή κοινότητα την ευθύνη της». Αυτό αποτελεί  υπενθύμιση στην αποτυχία της Δύσης να αποτρέψει αυτές τις φρικαλεότητες, μερικές από τις οποίες ήταν προϊόντα ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας και ιμπεριαλισμού.

 

Επιλεκτική Αμνησία

Το πιο εντυπωσιακό ήταν αυτό που επέλεξε και αναμένετο να παραλείψει: Την  γενοκτονία των Αρμενίων  φυσικά. Την  εθνοκάθαρση και τη μαζική δολοφονία από την  Οθωμανική Αυτοκρατορία περίπου 1,5 εκ. Αρμενίων  την δεκαετία του 1910, αναγνωρισμένη από πολλά  κοινοβούλια παγκοσμίως,  όπως και την μαζική σφαγή του Ασσυριακού / Χαλδαϊκού / Συριακού πληθυσμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.   Ξέχασε φυσικά  να αναφερθεί  και στην  γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, την ίδια περίοδο. Εμείς που δεν πρέπει να ξεχνάμε, αναφερόμαστε στις  σφαγές και εκτοπισμούς των  ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η εκτόπιση, η εξάντληση από έκθεση σε κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, οι πορείες θανάτου στην έρημο και συχνότατα οι εν ψυχρώ δολοφονίες ή εκτελέσεις. Ο αριθμός των θυμάτων έχει πολύπλευρα αναδειχτεί και αναγνωριστεί σε πάνω από 300.000, ενώ το Κεντρικό Συμβούλιο Ποντίων στη Μαύρη Βίβλο του κάνει αναφορά σε 353.000 θύματα. Για αυτές δεν ανέφερε κουβέντα. Κατά ειρωνικό τρόπο, επικαλέστηκε τη Σύμβαση Γενοκτονίας των Ηνωμένων Εθνών του 1948, που εκπονήθηκε από τον Ραφαέλ Λέμκιν.  Ο όρος γενοκτονία αποτελεί ένα νέο όρο, που δημιουργήθηκε μετά το τέλος του Β’ παγκοσμίου Πολέμου από τον πολωνοεβραίο Ραφαήλ Λέμκιν,   καθηγητή  του Πανεπιστημίου του Γέιλ για να περιγράψει το έγκλημα της μαζικής εξόντωσης των Εβραίων από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του  πολέμου. Το αρχικό κίνητρο του Λέμκιν ήταν η οργή για  σφαγή περίπου 3.000 Ασσυρίων Χριστιανών από το Ιρακινό κράτος τον Αύγουστο του 1933, σε συνδυασμό με τις μνήμες των σφαγών Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων από τους Τούρκους μεταξύ 1914 και 1924, που  ώθησαν τον Λέμκιν να κάνει μια εκστρατεία για την ανάπτυξη διεθνούς δικαίου που θα βοηθούσε στην πρόληψη των γενοκτονιών.


           Γιατί τώρα;
            Είναι γεγονός ότι ο Ερντογάν βρίσκεται σε δύσκολη θέση, τόσο εσωτερικά, όσο και εξωτερικά. Η κατάσταση στην οικονομία, σε συνδυασμό με την πανδημία  είναι εξαιρετικά κακή, σε βαθμό που  επηρεάζονται όλοι οι οικονομικοί δείκτες, στην τουρκική κοινωνία και να αυξάνεται πλέον η δυσφορία του λαού κατά του Ερντογάν και της πολιτική του. Σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική θα λέγαμε ότι η «πολιτική των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες» που ευαγγελλιζόταν το δόγμα Νταβούτογλου, που είχε ενστερνισθεί ο Ερντογάν, στην ουσία μεταλλάχθηκε  σε «πολιτική μηδενικών φίλων και πολλαπλών προβλημάτων με όλους». Αποτέλεσμα της πειρατικής, επεκτατικής και αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, η αντίδραση και η δημιουργία στρατηγικών συμμαχιών των κρατών της Αν. Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, όπως η Γαλλία, Αίγυπτος, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Ιορδανία, Εμιράτα, Μπαχρέιν και Σαουδική Αραβία, με προέκταση μέχρι την Ινδία. Σε αυτό τον συνασπισμό εκτιμάται ότι θα προσχωρήσει κάποια στιγμή και το Κατάρ, ο πιο σημαντικός οικονομικός εταίρος, το ΑΤΜ  της Τουρκίας, για λόγους γεωπολιτικών – ενεργειακών εξελίξεων, που δεν θα αναφερθούμε στο παρόν. Έτσι η  προσπάθεια αποκατάστασης των κακών σχέσεων με τις Βρυξέλλες και την Ιερουσαλήμ απορρέει από την εύλογη πλέον  ανησυχία της Άγκυρας για την πιθανή στάση της κυβέρνησης Μπάιντεν   έναντι της Τουρκίας, που όπως φαίνεται  ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν είναι πλέον ο Τραμπ, αλλά ο αποφασισμένος Τζο Μπάιντεν, που όπως δήλωσε πρόσφατα (Δεκέμβριος 2020) στους συντάκτες των New York Times, ότι η Τουρκία θα υποστεί κυρώσεις για την αγορά των Α/Α πυραύλων Σ-400. Αν βάλουμε και τους δύο παράγοντες, τις Ελληνο-τουρκικές διερευνητικές (παγκόσμια πρωτοτυπία να διερευνάς επί δύο δεκαετίες, το απόλυτα γνωστό), όπως και την αναμενόμενη πενταμερή, όπου η  αναγνωρισμένη  κρατική οντότητα (Κυπριακή Δημοκρατία),  εξομοιώνεται με  κοινότητα και να συμμετέχει  και ο βιαστής –εισβολέας στις συνομιλίες για την λύση της παράνομης εισβολής-κατοχής που προκάλεσε, τότε αποκαλύπτεται  η περιστασιακή και σκόπιμη δήθεν  μεταμόρφωση του λύκου (Ερντογάν) που γίνεται αρνάκι.

 

 

Το εξωτερικό εμπόριο της Τουρκίας στο 2020

on Thursday, 04 February 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Γεωργίου Δουδούμη, μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Το εξωτερικό εμπόριο της Τουρκίας στο 2020

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της στατιστικής Υπηρεσίας της Τουρκίας, στο έτος 2020 η αξία των τουρκικών εξαγωγών παρουσίασε σε ετήσια βάση μείωση 6,3% φθάνοντας στα 169,5 δισ. $ (2019: 180,8 δισ. $), ενώ παράλληλα η αξία των εισαγωγών εμφάνισε αύξηση 4,3% φθάνοντας στα 219,4 δισ. $ (2019: 210,3 δισ. $) με συνέπεια να αυξηθεί το εμπορικό  έλλειμμα της Τουρκίας  κατά 69,1%  (από  -29,5  δισ. $  σε -49,9 δισ. $).

 

Μεταξύ των πρώτων είκοσι χωρών προορισμού των τουρκικών εξαγωγών, σε αξία, τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση εξαγωγών στο 2020 σε σχέση με το 2019εμφανίζουν οι εξαγωγές στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα (-22,1%, από 3,6 δισ. σε 2,8 δισ. $),  στο  Ιράν  (-18%, από 2,7 δισ. σε 2,2 δισ. $),  στην  Ισπανία (-17,8%, από 8,1 δισ. σε 6,7 δισ. $), στην  Ιταλία (-17,2%, από 9,8 δισ. σε 8,1 δισ. $), στο Μαρόκο (-12,6%, από 2,3 δισ. σε 2,1 δισ. $, στην Αίγυπτο (-10,7, από 3,5 δισ. σε 3,1 δισ. $), στο Ιράκ (-10,6, από 10,2 δισ. σε 9,1 δισ. $), στις Κάτω Χώρες (-9,9%, από 5,8 δισ. σε 5,2 δισ. $) και στη Γαλλία (-9,5%, από 7,9 δισ. σε 7,2 δισ. $). Μεταξύ των πρώτων είκοσι χωρών προορισμού των τουρκικών εξαγωγών οι 14 παρουσιάζουν μείωση, ενώ για 6 προέκυψε αύξηση αξίας εξαγωγών: στις ΗΠΑ (13,5%), στη Ρωσία (8,3%), στο Βέλγιο (6,4%) κ.ά.

 

Όσον αφορά την αξία των τουρκικών εισαγωγών στο έτος 2020, τις μεγαλύτερες ποσοστιαίες αυξήσεις μεταξύ των πρώτων είκοσι προμηθευτριών χωρών της Τουρκίας εμφανίζουν κατά σειρά ως χώρες προέλευσης το Ιράκ, (206,2%, από 2,7 δισ. $ σε 8,2 δισ. $, αφορά αργό πετρέλαιο), η Ελβετία (130,2%, από 3,4 δισ. σε 7,8 δισ. $) και τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα (27,7%, από 4,4 δισ. σε 5,6 δισ. $). Μεταξύ των πρώτων 20 προμηθευτριών χωρών της Τουρκίας, οι  εισαγωγές της  από τις 8  έχουν  αρνητικό  πρόσημο,   ενώ  τη   μεγαλύτερη  μείωση, -27,7% (από 6,6 δισ. $ σε 4,8 δισ. $), εμφανίζει  η αξία  των εισαγωγών  από την Ινδία και ακολουθούν η Ρωσία με -22,7% (από 23,1 δισ. σε 17,9 δισ. $, αφορά κυρίως φυσικό αέριο) κ.ά.

 

Πρώτος προορισμός των εξαγωγών στο έτος 2020 παρέμεινε η Γερμανία (16 δισ. $) με δεύτερο το Ην. Βασίλειο (11,2 δισ. $), τρίτες τις ΗΠΑ (10,2 δισ. $) και τέταρτο το Ιράκ (9,1 δισ. $), ενώ πρώτη χώρα προέλευσης των τουρκικών εισαγωγών παρέμεινε η Κίνα (23  δισ. $) με δεύτερη τη Γερμανία (21,7 δισ. $), τρίτη τη Ρωσία (17,9 δισ. $) και τέταρτη τις ΗΠΑ (11,5 δισ. $).

 

Στο έτος 2020 η αξία των τουρκικών εισαγωγών από την Ελλάδα ήταν 1,3 δισ. $ και η αξία των εξαγωγών προς την Ελλάδα 1,8 δισ. $..

 

Το Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος» στη Μέση Ανατολή

on Friday, 15 January 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Γιάννη Μπαλτζώη, Προεδρου ΕΛΙΣΜΕ

 Το Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος» στη Μέση Ανατολή

 

 

Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης*

          Η επιχείρηση γοητείας της Τουρκίας συνεχίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, σε ηγέτες  και σε κράτη που μέχρι πριν λίγο καιρό η ρητορική της ήταν προσβλητική, ανεπίτρεπτη  και γενικά, απαράδεκτη και πέραν από κάθε έννοια δικαίου, διπλωματίας και ευπρεπούς συμπεριφοράς. Αλλά βέβαια αυτά είναι ψιλά γράμματα, για την Ερντογανική Τουρκία, που θεωρεί ότι μπορεί να αλλάζει στάση και ρητορική και τα κράτη που υπέστησαν την τουρκική διπλωματική, επιθετική, αναθεωρητική επίθεση, θα είχαν μνήμη χρυσόψαρου,  θα ξεχνούσαν εύκολα το παρελθόν και θα προσέτρεχαν αμέσως στα ανατολίτικα κελεύσματα και λεκτικές γαλαντομίες της Τουρκίας.

Η επίθεση γοητείας στο Ισραήλ.

          Έτσι αρχικά βλέπουμε, τις  προσπάθειες του Ερντογάν για βελτίωση των σχέσεων με το Ισραήλ, που έχει  στόχο τη μεσολάβησή του,  στην καλυτέρευση των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας, ΗΠΑ, Γαλλίας, Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου, που θα τον σώσει τελικά από τα μεγάλα σημερινά προβλήματά του. Ιδιαίτερα στο Ισραήλ, την χώρα που έχει δεχθεί την ισχυρότερη «επίθεση γοητείας» από την Τουρκία, υπάρχει ισχυρός προβληματισμός και άρνηση ταυτόχρονα για τις πραγματικές προθέσεις του Ερντογάν.  Ο δημοσιογράφος ITSHAK LEVANON  , σε άρθρο του στις 7-1-21 στην  εφημερίδα  MAARIV σημειώνει ότι «είχε συναντήσει τον Ερντογάν  15 χρόνια πριν (στο οικονομικό φόρουμ του Νταβός) και είχε νιώσει την βαθιά έχθρα του Τούρκου Προέδρου προς το Ισραήλ,  η οποία συνεχίζει να ενισχύεται. Ισχυρίζεται ότι αν ο Ερντογάν επιθυμεί να βελτιώσει τις σχέσεις του με το Ισραήλ θα πρέπει να το κάνει χωρίς όρους. Ο Ofuk Olotash, ο νέος πρέσβης που έχει επιλέξει να στείλει στο Ισραήλ, έχει τις ίδιες απόψεις για το Ισραήλ και το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να μη συμφωνήσει με τον διορισμό του».

          Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί τα κάνει όλα αυτά ο Ερντογάν σήμερα και ποιο είναι το σχέδιο ή η νέα του πολιτική που διαφαίνεται από την αλλαγή της στάσης του. Σύμφωνα με Ισραηλινούς αναλυτές που προσπαθούν να ερμηνεύσουν την επίθεση γοητείας του Ερντογάν προς το Ισραήλ, όπως ο ASSAF GIBOR της ενημερωτικής ιστοσελίδας MAKOR RISHON, εκτιμούν ότι  «Ο Πρόεδρος της Τουρκίας φιλοδοξεί να χρίσει τον εαυτό του σουλτάνο, για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αυξήσει την επιρροή του στο Ισραήλ. Μέσω παροχής βοήθειας στους Άραβες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και μέσω προσπάθειας θαλάσσιας εδραίωσης στην Λιβύη, ο Ερντογάν προσπαθεί να επιτύχει τον στόχο του».  Ο  Ερντογάν ακολουθεί μια επιθετική πολιτική σε μια προσπάθεια να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο. Ονειρεύεται να επαναφέρει την Τουρκία στις μεγάλες δόξες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και να  γίνει πραγματικά σουλτάνος.

 

Σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος».

Ο τρόπος για την επίτευξη του σκοπού, είναι η εφαρμογή του σχεδίου «Τουρκική Hμισέληνος» - δηλαδή ο  στρατηγικός τουρκικός έλεγχος των κρατών της περιοχής, δια της επιρροής, ή του στρατιωτικού καταναγκασμού. Η «Τουρκική Ημισέληνος» ξεκινά  από τη βόρεια Συρία, περνά από τη βόρεια Κύπρο και φτάνει μέχρι το Ισραήλ.  Η Τουρκία  ενίσχυσε, όπως ισχυρίζεται  την προστασία της στις ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν στην Συρία και υπάρχουν ακόμη στην στις περιοχές ΒΔ και Β της Συρίας, με τις τρεις επιχειρήσεις-εισβολές στην Συρία,  την "Ασπίδα του Ευφράτη" του 2016, τον "Κλάδο Ελαίας" του 2018 και την «Πηγή  Ειρήνης» του 2019 και δημιούργησε μια ζώνη ασφαλείας μεταξύ Συρίας και Τουρκίας, στα Βόρεια και ΒΔ σύνορά με την Συρία,  υπό τον έλεγχό στην πραγματικότητα,  αυτών των τζιχαντιστικών οργανώσεων.                Ταυτόχρονα, η Τουρκία δραστηριοποιείται εντατικά στον Λίβανο και στοχεύει να εκμεταλλευτεί την παρακμάζουσα οικονομία του για να αυξήσει την επιρροή της στη χώρα των κέδρων. Κατά ειρωνικό τρόπο όμως, η Χεζμπολάχ του Λιβάνου  και το Ισραήλ, δεδηλωμένοι εχθροί,  έχουν κοινό συμφέρον να αποτρέψουν την εμπλοκή της Τουρκίας στην περιοχή. Η Χεζμπολάχ φιλοδοξεί να συνεχίσει το ιρανικό μονοπώλιο ελέγχου επί του Λιβάνου και το Ισραήλ δεν επιθυμεί «εγκατάσταση» της Τουρκίας στο Λίβανο  και  μια περιττή μελλοντική ναυτική αντιπαράθεση με τους Τούρκους.
                 Η τουρκική ημισέληνος, συνεχίζει στη «δημοκρατία της Βόρειας  Κύπρου», ή όπως την αποκαλούν οι Τούρκοι – «Τουρκική Κύπρο». Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Ερντογάν  επισκέφθηκε τη βόρεια Κύπρο και δήλωσε ότι η μόνη λύση είναι η διαίρεση σε δύο κράτη. Έτσι, πέρα από «τη γεωγραφία και την ιστορική δικαιοσύνη» - σύμφωνα με τους Τούρκους,  βάσει των οποίων «η Κύπρος ήταν υπό τον έλεγχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» -  ο Ερντογάν  θέτει  ως προτεραιότητά του τις AOZ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και εδώ μπαίνει στην εξίσωση και το Ισραήλ που αποτελεί μέρος της «τουρκικής ημισελήνου». Η Τουρκία  επενδύει πολλά χρήματα και πόρους στους Άραβες της Ανατολικής Ιερουσαλήμ προκειμένου να αυξήσει την επιρροή της στο τέμενος του Αλ Ακτσά και στους Παλαιστίνιους.  Στην ανατολική Ιερουσαλήμ, δραστηριοποιούνται MKO που χρηματοδοτούνται από την Τουρκία, με υπονομευτικές δράσεις,  παλιά κτίρια έχουν ανακαινιστεί από την Τουρκία και τοπικά καταστήματα και εστιατόρια έχουν τοποθετήσει μπροστά από αυτά την τουρκική σημαία και το πορτραίτο του Ερντογάν!!  Η τουρκική εμπλοκή στην ουσία  προωθεί τα συμφέροντα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, καθόσον ο Ερντογάν είναι ο ίδιος Αδελφός Μουσουλμάνος, μια αδελφότητα που  έρχεται σε  αντίθεση με τα πλείστα αραβικά κράτη, που την έχουν κηρύξει παράνομη. Το δε  Ισραήλ διεξάγει μάχη στην προσπάθεια του  να  σταματήσει την εμπλοκή και επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή και ιδιαίτερα στην Ιερουσαλήμ.

Εξετάζοντας τις γεωπολιτικές εξελίξεις στο σύμπλοκο Βαλκάνια, Βόρειος Αφρική, Ανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή και Καύκασος και αναλύοντας τουρκική εθνική στρατηγική διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν και άλλα σχέδια «Τουρκικής Ημισελήνου». Κέντρο η Τουρκία και σύνδεση με  τα φιλικά  κράτη που έχει άμεση και συμμαχική σχέση, με  τουρκικές στρατιωτικές  βάσεις ή  τουρκική στρατιωτική παρουσία έστω και με μορφή συμβούλων, που δεν εξετάζονται στο παρόν. Έχουμε: Νότια Ημισέληνος με Κατάρ - Σομαλία -  Λιβύη- Αλβανία.

ΒΔ Ημισέληνος: Βουλγαρία (η νότια περιοχή)-Σκόπια (Βόρεια Μακεδονία)- Κόσσοβο με κατάληξη Αλβανία.

Ανατολική Ημισέληνος:  Κατάρ- Κουρδικό Ιράκ- Αζερμπαιτζάν-Ναγκόρνο Καραμπάχ.
           

Διαπιστώσεις.

Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία  με την αναθεωρητική και επιθετική της πολιτική και την ακόρεστη επιθυμία της να ελέγξει τα πλουσιοπάροχα ενεργειακά κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου, τις θαλάσσιες  ενεργειακές διαδρομές,  σκοπό έχει να καταστεί κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη, που να υποστηρίζει την πολιτική  της  και  να έχει τον κυρίαρχο  λόγο σε κάθε γεωπολιτική εξέλιξη. Κράτη στόχοι για την επίτευξη του σκοπού των κυρίως η Ελλάδα και η Κύπρος, καθώς και τα υπόλοιπα κράτη του περιβάλλοντός της. Έτσι η Τουρκία,  με οδηγό την καινοφανή και απολύτως εξωφρενική και παράνομη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», το παράνομο «τουρκολυβικό μνημόνιο», τις παραβιάσεις της υφαλοκρηπίδας Ελλάδος και ΑΟΖ της Κύπρου , την εμπλοκή της  στην Λιβύη, οδήγησε σε αύξηση της έντασης με τον Ελληνισμό, την Αίγυπτο, αλλά και την Γαλλία. Η φιλοδοξία της Τουρκίας είναι να χρησιμοποιήσει τον θαλάσσιο χώρο της διχασμένης Λιβύης,  προκειμένου να επιτύχει ναυτικό έλεγχο  στη Μέση Ανατολή,  θα είχε σαν αποτέλεσμα να ελέγχει ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο, με άμεσες επιπτώσεις στο διεθνές εμπόριο και ιδιαίτερα  στα κράτη της περιοχής, όπως Ελλάδα, Αίγυπτος, Ισραήλ. Ιδιαίτερα θα  μπορούσε να προκαλέσει στο Ισραήλ τεράστια οικονομική ζημιά , καθόσον  διεξάγει το 90% του διεθνούς εμπορίου του, μέσω της Μεσογείου. Έτσι σε συνδυασμό, με την διείσδυση ΜΚΟ, που ελέγχονται από την Τουρκία  στην ανατολική Ιερουσαλήμ, την στενή σχέση με την Παλαιστινιακή Αρχή και την προστασία στην Χαμάς και σε καταζητούμενους παλαιστινίους ,  κάνει το Ισραήλ να είναι πολύ  επιφυλακτικό, στην επίθεση φιλίας της Τουρκίας προς το Ισραήλ. Εξάλλου η διαμορφούμενη συμμαχία των κρατών που δέχθηκαν αήθη και προσβλητική επίθεση της Τουρκίας, δηλαδή Γαλλία, Αίγυπτος, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, Εμιράτα, Μπαχρέιν και Σαουδική Αραβία και των οποίων τα συγκλίνοντα συμφέροντά τους έρχονται σε πλήρη αντιπαράθεση με τις τουρκικές γεωστρατηγικές επιδιώξεις, αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, που σαφέστατα συνέβαλλε στην προσχηματική αυτή μετάλλαξη της Τουρκίας, δήθεν προς το καλύτερο.  Το Ισραήλ το έχει αντιληφθεί. Η Ελλάδα όμως; Και τι σημαίνουν οι διερευνητικές επαφές, όταν η άλλη πλευρά προσέρχεται με μόνο βήμα  καλής θέλησης, ότι έχει αποσύρει τον παράνομο πλουν του ερευνητικού σκάφους Ουρούτς Ρέις. Είναι όμως αρκετό αυτό; Και τα υπόλοιπα θέματα που θέτουν οι Τούρκοι; Ίδωμεν. 

 

*Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι αντιστράτηγος ε.α. με μεταπτυχιακό M.Sc. του ΕΚΠΑ στην Γεωπολιτική, πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ). 

Γενί Σαφάκ : Τουρκία, η καταιγίδα που θα χτυπήσει όλον τον κόσμο

on Tuesday, 05 January 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Ιμπραήμ Καραγκιούλ, αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Yeni Safak»

Γενί Σαφάκ : Τουρκία, η καταιγίδα που θα χτυπήσει όλον τον κόσμο

Αρθρο-πρόκληση για όλη την παγκόσμια κοινότητα συνιστά το «ιδεολογικό μανιφέστο» του αρχισυντάκτη της εφημερίδας Γενί Σαφάκ, ο οποίος παρουσιάζει με ξεκάθαρο και αποκαλυπτικό τρόπο το… αυτοκρατορικό μέλλον της Τουρκίας.

 

 

Αρθρο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «ιδεολογικό μανιφέστο» για την Τουρκία του 2021 δημοσίευσε χθες Δευτέρα ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ, ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Yeni Safak», η οποία θεωρείται ναυαρχίδα της προπαγάνδας της ισλαμικής κυβέρνησης Ερντογάν.

«Μια καταιγίδα θα χτυπήσει…»

Στο άρθρο με τίτλο «Μια καταιγίδα θα χτυπήσει μετά την πανδημία. Η Τουρκία θα συγκλονίσει περαιτέρω τον κόσμο το 2021!», ο Καραγκιούλ αναπτύσσει όλους εκείνους του παράγοντες που θεωρεί ότι έχουν συμβάλει στην μετατροπή της Τουρκίας σε υπερδύναμη, ικανή να καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μορφή του νέου διεθνούς συστήματος, ως ενδιάμεση περιοχή μεταξύ Δύσης και Ασίας.

Ακολουθεί μετάφραση του άρθρου:

«Ανεξάρτητα από αυτό που λέει o καθένας, ανεξάρτητα από τα ψέματα που περιστρέφονται μέσα στη χώρα, ανεξάρτητα από τα μυριάδες κακά που εξαπλώνονται, η Τουρκία θα συνεχίσει να αυξάνει την ισχύ της το 2021. Στην πραγματικότητα, η άνοδός της θα επιταχυνθεί περαιτέρω.


Φωτογραφία Reuters

Δεν μπορείτε να το αντιληφθείτε κοιτάζοντας μόνο τους φακούς των γεγονότων στην Τουρκία. Μπορείτε να το δείτε λαμβάνοντας υπόψη τις παγκόσμιες εξελίξεις, ακολουθώντας τις συζητήσεις που επικεντρώνονται στην Τουρκία σε όλο τον κόσμο. Ολοι όσοι είναι σε θέση να προστατεύσουν ελαφρώς το μυαλό τους από τα κύματα της δηλητηρίασης του κακού θα το καταλάβουν αυτό.

Η Τουρκία εκπλήσσει τον κόσμο. Ποτέ δεν προέβλεπαν κανένα από αυτά!

Η Τουρκία ανακηρύχθηκε ως μια από τις πιο δυναμικές και ισχυρές δυνάμεις της τεράστιας περιοχής που εκτείνεται στον Καύκασο και τη Βόρεια Αφρική, την Κεντρική Αφρική και τον Περσικό Κόλπο, την Κεντρική Ασία, τα Βαλκάνια και τις ακτές του Ινδικού Ωκεανού και του Εύξεινου Πόντου.

Εχει αποδειχθεί ως κυρίαρχος που εξασθένισε και μείωσε την παρουσία εκείνων που κυριαρχούσαν σε αυτές τις περιοχές για αιώνες. Πάλεψε για να ανταγωνιστεί και να επιτύχει νίκες με τις μεγαλύτερες δυνάμεις στον κύριο άξονα της γης.

Αυτή ήταν μια ενέργεια που δεν θα μπορούσε ποτέ να προβλεφθεί σε κανένα από τα σχέδια που στοχεύουν στην παγκόσμια τάξη, δύναμη ή τάσεις του 21ου αιώνα. Η Τουρκία θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τη Δύση, αλλά θα ακολουθήσει επίσης οικονομικά και πολιτικά ισορροπημένη πολιτική με την Ανατολή. Πρόκειται να είναι μια θυγατρική δύναμη που θα υποστηρίζει ταυτόχρονα το δυτικό σύμφωνο και μια χώρα που ασχολείται με τα σχέδια εξουσίας της.

Γιατί αυτό οδήγησε τη Δύση σε φρενίτιδα;

Ο κόσμος πρόκειται να χωριστεί σε δύο διαφορετικά στρατόπεδα: Ανατολή και Δύση. Από το τρίτο τέταρτο του 21ου αιώνα, θα υπάρχουν έκτακτες συγκρούσεις για εξουσία μεταξύ αυτών των δύο μετώπων και αυτή η σύγκρουση θα καθορίσει το μέλλον του κόσμου.

Η Τουρκία ήταν η χώρα που δεν είδαν ποτέ να έρχεται. Εκανε σοφά άλματα. Ανέπτυξε έναν πολιτικό λόγο που θα προκαλούσε συστηματικό μετασχηματισμό, θα την καθιστούσε την πιο αποτελεσματική δύναμη στην περιοχή και θα προκαλούσε ισχυρό αντίκτυπο στο νέο διεθνές σύστημα. Αυτός είναι ο λόγος που κρύβεται ο πανικός των ΗΠΑ και της ΕΕ και πανικός στις δυτικές πρωτεύουσες, όπως το γαλλικό παράδειγμα.


Φωτογραφία Reuters

Η Τουρκία προσπαθεί να στείλει ένα μήνυμα στις μάζες που έχουν κολλήσει μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης, σε έθνη και χώρες που είναι καταδικασμένες μόνο σε αυτές τις δύο επιλογές. Λέει ότι η περιοχή που εκτείνεται στις ακτές του Ατλαντικού και του Ειρηνικού δεν χρειάζεται να είναι το στάδιο σύγκρουσης για αυτά τα δύο μέτωπα, ότι μπορούν να οικοδομήσουν τη δική τους δύναμη, δείχνοντας παράλληλα ότι αυτό είναι δυνατό.

Η Τουρκία είτε συμμετέχει στη διπλωματία είτε στο μέτωπο με τις υπερδυνάμεις του κόσμου. Η πραγματική έκπληξη ξεκινά το 2021

Η Τουρκία διακινδυνεύει όλες αυτές τις απειλές και αγωνίζεται, δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα για να ξεπεράσει αυτές τις απειλές. Είτε κάθεται σε τραπέζια διαπραγματεύσεων με τις υπερδυνάμεις του κόσμου είτε αντιμετωπίζει τα μέτωπα.

Ταυτόχρονα, ανοίγει κοινούς τομείς τόσο για τις περιφερειακές χώρες όσο και για τους παγκόσμιους παράγοντες και υποβάλλει ισχυρές προτάσεις για τη δημιουργία ενός δίκαιου κόσμου. Η Τουρκία το πέτυχε στα τέλη του 2020 και κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση ως ανερχόμενη χώρα.

Ωστόσο, από τώρα και στο εξής θα παρατηρήσουμε πραγματικά συγκλονιστικές εξελίξεις. Θα δούμε πώς μια μεγάλη δύναμη διεκδικεί την ιστορία της, διεκδικεί το παρόν, τον ρόλο της που αλλάζει το παιχνίδι, την κληρονομιά της που χτίζει την περιοχή. Ο κόσμος θα παρακολουθήσει μια πολύ πιο κυρίαρχη εκδοχή της Τουρκίας που παρακολουθούσε μέχρι το 2020.

Δεν είναι τυχαίες αλλά σχολαστικά υπολογισμένες ενέργειες

Αυτό συμβαίνει επειδή κάθε ενέργεια που λαμβάνει η Τουρκία, κάθε προσπάθειά της, κάθε άγγιγμα, κάθε θέση και στάση δεν είναι αυθαίρετη, συγκυριακή ή αποσκοπεί να δώσει απάντηση σε οποιοδήποτε κράτος. Είναι καλά μελετημένη, προσεκτικά υπολογισμένη, προγραμματισμένη για μακροπρόθεσμους στόχους και βασίζεται σε μια εξαιρετική ερμηνεία των περιφερειακών και παγκόσμιων τάσεων.


Λαμβάνοντας υπόψη αυτό, όλα όσα έχει κάνει και έχει επιτύχει η Τουρκία μέχρι στιγμής μπορούν να θεωρηθούν ως αρχή, ως τελική προετοιμασία. Από τώρα και στο εξής, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ, με την Ευρώπη, με χώρες που χτίζουν κέντρα, όπως η Ρωσία και η Κίνα, η ορθολογική ανταλλαγή με αυτές θα πραγματοποιηθεί μέσω διαπραγματεύσεων ή αναμέτρησης που βασίζονται στην εξουσία.

Οι σοφοί γεωπολιτικοί υπολογισμοί της Τουρκίας δεν πρέπει να υπονομεύονται. Γνωρίζουμε ότι αυτά είναι τα αποτελέσματα της κληρονομιάς των Σελτζούκων, των Οθωμανών, μιας ιστορίας αιώνων στις σχέσεις με τη Δύση, περιφερειακών κρίσεων αιώνων με ρωσικές αυτοκρατορίες, των πολέμων των σταυροφόρων και της αύξησης της γνώσης που χρονολογείται από τους Αββασίδες.

Θα αρχίσουμε να βλέπουμε τεράστιες, πολύ βαθύτερες και πιο συγκεκριμένες μορφές αυτών των γεωπολιτικών πρωτοβουλιών το 2021. Η «διάνοια της Τουρκίας» θα εμφανιστεί ως η διάνοια των αυτοκρατοριών ενάντια στην παλινδρόμηση της Δύσης και την άνοδο της Ανατολής.

Αυτό είναι το σχέδιο στο οποίο αναφερόμαστε ως «ο άξονας της Τουρκίας». Μια πραγματικότητα πέρα από τα πολιτικά κόμματα και τις ταυτότητες, και οι θέσεις της χώρας θα δηλώσουν τη δική της παρουσία τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Καταιγίδα μετά από πανδημία. Ποιος είναι έτοιμος, ποιος θα παραμείνει σιωπηλός;

Μια έκτακτη καταιγίδα θα χτυπήσει μετά την πανδημία COVID-19, η οποία θα αποκαλύψει ότι η έντονη παρουσία και προετοιμασία της Τουρκίας θα είναι πολύ ικανή να αντιμετωπίσει αυτήν την καταιγίδα από πολλά άλλα κράτη.

Οι χώρες στην Ευρώπη θα σιωπήσουν. Η αποικιακή και αυτοκρατορική ιστορία πολλών χωρών θα τελειώσει. Η Τουρκία θα εμφανιστεί ως μια χώρα που είναι έτοιμη για ένα σημείο έκβασης πέντε αιώνων, μια μεταμόρφωση στην ιστορία, ως ένα καθιερωμένο κράτος.

Που βασίζονται οι ομιλίες του Ερντογάν;

Εδωσα ιδιαίτερη προσοχή στις ομιλίες του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε αυτό το πλαίσιο. Οι δηλώσεις του ενεργοποιούν έναν τόσο βαθύ πολιτικό νου που πηγάζει από τα βάθη της αιώνιας ιστορίας και ξεπερνούν τους αιώνες. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να προσφέρουμε την απαραίτητη υποστήριξη σε αυτήν την πρόσκληση.


Φωτογραφία Reuters

Οι δηλώσεις του Ερντογάν δεν είναι θέμα εσωτερικής πολιτικής. Δεν είναι ένας λόγος που περιορίζεται στον ανταγωνισμό μεταξύ των μερών. Χρησιμοποιεί τη γλώσσα που χρησιμοποιείται από τις μεγάλες δυνάμεις, την πολιτική γλώσσα που περιέχει ολόκληρες εμπειρίες και ιστορικό που αποκτήθηκαν αφού οι Τούρκοι αγκάλιασαν το Ισλάμ και εξαπλώθηκαν στην περιοχή.

Μιλά με την κατανόηση μιας τεράστιας περιοχής, από το Σινικό Τείχος της Κίνας έως την Κεντρική Ευρώπη, από τη Νότια Ασία έως την Κεντρική Αφρική. Μιλά ως εκπρόσωπος των Σελτζούκων, των Οθωμανών και ως Δημοκρατία της Τουρκίας. Μιλά ως τη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα, την Ερυθρά Θάλασσα και την Κασπία Θάλασσα. Μιλά ως το Χαλιφάτο, ως Ρώμη και ως Ευρώπη και Ασία.

Πρέπει να υποστηρίξουμε και να ενισχύσουμε αυτές τις δηλώσεις, να παράγουμε ιδεολογικά κινήματα

Στο παρελθόν θα παρακολουθούσαμε τις συζητήσεις στις ΗΠΑ και την Ευρώπη: τις προσαρμόζαμε στην Τουρκία και προσπαθούσαμε να ακολουθήσουμε τις εξελίξεις του κόσμου. Τώρα, το τραπέζι έχει γυρίσει. Ο κόσμος συζητά την Τουρκία. Θέματα όπως, «Τι είναι στο μυαλό του Ερντογάν» και «Τι θα κάνει η Τουρκία στη συνέχεια» είναι τα πιο καυτά θέματα του κόσμου, από δυτικά μέσα ενημέρωσης και διανοητικούς κύκλους έως ομάδες στην Ασία.

Ενώ οι συζητήσεις για την Τουρκία επικεντρώνονται επί του παρόντος στην πολιτική, κυρίως στη στρατιωτική και την εξωτερική πολιτική, δεν μπορούμε να ενισχύσουμε τις συζητήσεις σχετικά με εκείνους τους τομείς της πολιτιστικής και περιφερειακής-γεωπολιτικής ιδεολογίας;

Πρέπει να επιστρέψουμε σε μεγάλες αξιώσεις, μεγάλες δηλώσεις, ιδανικά.

Εάν οι συγγραφείς και οι στοχαστές μας ακολουθούσαν την Τουρκία και έδιναν δύναμη στους σημερινούς στόχους της, εάν το μετατρέψουν σε ισχυρούς περιφερειακούς και παγκόσμιους διαλόγους, συζητήσεις και κινήματα, θα είχαμε εξαιρετικά αποτελέσματα.

Πρέπει να το κάνουμε αυτό. Είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε. Ανεξάρτητα από τις προσπάθειες ψυχικής φθοράς του μετώπου μέσα, χωρίς να τους ακολουθούμε, πρέπει να επιστρέψουμε σε μεγάλες αξιώσεις, μεγάλες δηλώσεις και μεγάλα ιδανικά.


Φωτογραφία Reuters

Μην ξεχνάτε ότι δεν υπάρχει πλέον αντιπολίτευση. Αντ’ αυτού, ένα «ξένο μέτωπο έχει δημιουργηθεί μέσα». Αλλά ας μην αφήσουμε αυτό να μας καταλάβει, να αποσπάσει την προσοχή ή να μας σταματήσει.

Ακόμα κι αν είμαστε απομονωμένοι, η Τουρκία θα συνεχίσει να εκπλήσσει τον κόσμο το 2021

Ακόμα κι αν είμαστε λανθάνοντες, θα παρακολουθήσουμε τη μεγάλη άνοδο της Τουρκίας το 2021. Αφήστε τους άλλους να συνεχίσουν να σχεδιάζουν να «σταματήσουν την Τουρκία». Εκείνοι που θα βασιστούν σε αυτό θα αποβληθούν από την ιστορία, επειδή αυτό το όριο έχει ξεπεραστεί από καιρό.

Η Τουρκία θα συνεχίσει να εκπλήσσει τον κόσμο. Ετσι, τίποτα δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Αυτό θα χρησιμεύσει μόνο για αυτοτραυματισμό. Προσπαθώ να μεταφέρω σε όλα τα θεσμικά όργανα της χώρας μας, τα μέσα ενημέρωσης, τα μέλη των μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα πανεπιστήμια και τους στοχαστές, την ευθύνη που έχουμε στους ώμους μας να κινητοποιήσουμε για μεγάλες αξιώσεις.

Πιστέψτε στην Τουρκία».

Πηγή: sigmalive.com

 

Το εξωτερικό εμπόριο της Τουρκίας στο α΄ 11μηνο του 2020

on Saturday, 02 January 2021. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Γεωργίου Δουδούμη, μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Το εξωτερικό εμπόριο της Τουρκίας στο α΄ 11μηνο του 2020

 

 Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα σήμερα στατιστικά στοιχεία της στατιστικής Υπηρεσίας της Τουρκίας, στο πρώτο 11μηνο του 2020 η αξία των τουρκικών εξαγωγών παρουσίασε σε ετήσια βάση μείωση 8,3% φθάνοντας στα 151,7 δισ. $, ενώ παράλληλα η αξία των εισαγωγών εμφάνισε αύξηση 3,5% φθάνοντας στα 197 δισ. $ με συνέπεια να αυξηθεί το εμπορικό  έλλειμμα της Τουρκίας  κατά 82,5%  (από -24,8 δισ. $ σε -45,3 δισ. $).

 

Μεταξύ των πρώτων είκοσι χωρών προορισμού των τουρκικών εξαγωγών, σε αξία, τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση εξαγωγών στο α΄ 11μηνο 2020 σε σχέση με το α΄ 11μηνο 2019εμφανίζουν οι εξαγωγές στα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα (-27,8%, από 3,3 δισ. σε 2,4 δισ. $),  στο  Ιράν  (-22,6%, από 2,5 δισ. σε 1,9 δισ. $),  στην  Ιταλία (-19,7%, από 9 δισ. σε 7,2 δισ. $), στην  Ισπανία (-19,6%, από 7,5 δισ. σε 6 δισ. $), στο Μαρόκο (-12,9%, από 2,1 δισ. σε 1,8 δισ. $, στις Κάτω Χώρες (-12,5%), στη Γαλλία (-12,2%), στο Ιράκ (-11,8%) και στην Αίγυπτο (-11,2%). Μεταξύ των πρώτων είκοσι χωρών προορισμού των τουρκικών εξαγωγών οι 15 παρουσιάζουν μείωση, ενώ για 5 προέκυψε αύξηση αξίας εξαγωγών: στις ΗΠΑ (10,9%), στη Ρωσία (7,2%), στο Ισραήλ (4%) κ.ά.

 

Όσον αφορά την αξία των τουρκικών εισαγωγών στο 11μηνοαυτό, τις μεγαλύτερες ποσοστιαίες αυξήσεις μεταξύ των πρώτων είκοσι προμηθευτριών χωρών της Τουρκίας εμφανίζουν κατά σειρά ως χώρες προέλευσης το Ιράκ, (213,1%, από 2,4 δισ. $ σε 7,4 δισ. $, αφορά αργό πετρέλαιο), η Ελβετία (130,2%) και τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα (26,7%). Μεταξύ των πρώτων 20 προμηθευτριών χωρών της Τουρκίας, οι  εισαγωγές της  από τις 7  έχουν  αρνητικό  πρόσημο,   ενώ  τη   μεγαλύτερη  μείωση, -28,3% (από 6,1 δισ. $ σε 4,4 δισ. $), εμφανίζει  η αξία  των εισαγωγών  από την Ινδία και ακολουθούν η Ρωσία με -23,6% (από 20,8 δισ. σε 15,9 δισ., αφορά κυρίως φυσικό αέριο) κ.ά.

 

Πρώτος προορισμός των εξαγωγών στο πρώτο 11μηνο του 2020 παρέμεινε η Γερμανία (14,4 δισ. $) με δεύτερο το Ην. Βασίλειο (10,1 δισ. $), τρίτες τις ΗΠΑ (9,1 δισ. $) και τέταρτο το Ιράκ (8,2 δισ. $), ενώ πρώτη χώρα προέλευσης των τουρκικών εισαγωγών παρέμεινε η Κίνα (20,5  δισ. $) με δεύτερη τη Γερμανία (19,3 δισ. $), τρίτη τη Ρωσία (15,9 δισ. $) και τέταρτη τις ΗΠΑ (10,7 δισ. $).

 

Η Ελλάς στο α΄ 11μηνο του 2020 δεν περιλαμβάνεται ούτε στους πρώτους 20 προορισμούς των τουρκικών εξαγωγών, ούτε μεταξύ των πρώτων 20 χωρών προέλευσης των τουρκικών εισαγωγών.

 

Η αθέατη χρηματοδότηση της Τουρκίας από τη Δύση

on Tuesday, 29 December 2020. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη, από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 8.12.2020

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ , ΗΠΑ , ΤΟΥΡΚΙΑ 8 Δεκεμβρίου 2020

Η αθέατη χρηματοδότηση της Τουρκίας από τη Δύση

Η αθέατη χρηματοδότηση της Τουρκίας από τη Δύση

skal 
 

O Ερντογάν και Τούρκοι αξιωματούχοι φωτογραφίζονται με την διοίκηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη από παλαιότερη συνεργασία τους (2018).

Του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη 

Αθόρυβη, συστηματική πολιτική για την εξασφάλιση πόρων από διεθνείς ή εθνικές αναπτυξιακές τράπεζες εφαρμόζει, με επιτυχία, η Τουρκία. Η ικανότητα αυτή δεν έχει περιοριστεί από την αντιδυτική ρητορική του προέδρου Ερντογάν. Αντιθέτως, γίνεται πιο σημαντική, γιατί εξασφαλίζει πολύτιμους πόρους στην κρίση και μάλιστα από δυτικές χώρες που δημοσίως καταγγέλλει.

Το τουρκικό δημόσιο καθώς και ιδιωτικές επιχειρήσεις εξασφάλισαν τους προηγούμενους μήνες σημαντικά κεφάλαια, χάρη στα οποία απέφυγαν την πλήρη κατάρρευση. Κέρδισαν χρόνο, που προσπαθούν να αξιοποιήσουν διαφοροποιώντας την επίσημη ρητορική, θυμούνται ότι «η Τουρκία ανήκει στη Δύση», αυξάνουν τα επιτόκια ώστε να προσελκύσουν κεφάλαια. Με ύφεση, αποφεύγουν τη χρεοκοπία.

Διαπιστώνεται ωστόσο ότι τόσο το κράτος όσο και ο ιδιωτικός τομέας της χώρας πέτυχαν εξαιρετικές επιδόσεις, με αποτελεσματική ενεργοποίηση κρατικών οργανισμών αλλά και ιδιωτικών εταιρειών. Εξασφάλισαν σημαντικούς πόρους με χαμηλά επιτόκια.

Την Πέμπτη, η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης εξετάζει την επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία. Το παράδοξο είναι ότι πιστωτικοί οργανισμοί που ανήκουν στα κράτη αυτά χρηματοδότησαν το «θαύμα» της τουρκικής οικονομίας· ακόμη και φέτος, ενώ η τουρκική λίρα έχανε το 50% της αξίας της. Κάποιοι, ίσως, είναι όμηροι των ανοιγμάτων τους.

Η Αναπτυξιακή Τράπεζα του Συμβουλίου της Ευρώπης (CEB) χρηματοδότησε φέτος με 550 εκατ. δολ. την Τουρκία για δημιουργία γρήγορου τρένου, εξοπλισμό για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, δάνεια σε εταιρείες που πλήττονται. Την ίδια περίοδο, η χρηματοδότηση προς την Ελλάδα είναι 270 εκατ. δολ.

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη (EBRD) έχει επενδύσει στην Τουρκία συνολικά 12,7 δισ. ευρώ, από τα οποία το 95% στον ιδιωτικό τομέα, ενώ το τρέχον χαρτοφυλάκιο επενδύσεων είναι 6,8 δισ. ευρώ.

Η ίδια τράπεζα επένδυσε στην Ελλάδα συνολικά 4 δισ. και το τρέχον χαρτοφυλάκιο είναι μόλις 2 δισ. ευρώ. Το 2020 δόθηκαν στην Τουρκία δάνεια 1,4 δισ. ευρώ. ενώ στην Ελλάδα λιγότερα από τα μισά, 664 εκατ. ευρώ. Αυτές οι τράπεζες βέβαια δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τι κάνει ο επενδυτικός βραχίονας της Ε.Ε., η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΙΒ); Χρηματοδότησε στην Τουρκία έργα με 30,4 δισ. ευρώ και στην Ελλάδα, που είναι μέλος της, 39,7 δισ. ευρώ.

Δεν είναι μόνον ευρωπαϊκά κεφάλαια. Η Τουρκία συμμετέχει από το 1991 στην Αναπτυξιακή Τράπεζα της Ασίας (ADB), όπως και ευρωπαϊκές χώρες εκτός από την Ελλάδα. Τη διετία 2018-19 η τράπεζα αυτή χορήγησε 3,1 δισ. δολ. σε τουρκικές εταιρείες ως δάνεια ή επιδοτήσεις για εξαγωγές εμπορευμάτων στην Ασία, 864,1 εκατ. δολ. για δάνεια – επιδοτήσεις κατασκευαστικών έργων και 31,3 εκατ. δολ. σε τουρκικές εταιρείες συμβουλευτικών υπηρεσιών.

Τον Αύγουστο η Ελλάδα έγινε μέλος στην Τράπεζα Υποδομών και Επενδύσεων της Ασίας (AIIB), που έχει έδρα στο Πεκίνο. Μόνο φέτος, την περίοδο της κρίσης, το τουρκικό κράτος πήρε πάνω από ένα δισ. (1.058,6 εκατ. δολ. για την ακρίβεια) πολύτιμο συνάλλαγμα. Η Ελλάδα δεν έχει χρηματοδοτηθεί από τη δυναμική αυτή τράπεζα.

Ο Ισλαμικός Οργανισμός για την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα (ICD) χρηματοδότησε στην Τουρκία έργα 428,6 εκατ. δολ., περισσότερα από τη Σαουδική Αραβία (408 εκατ. δολ.), σχεδόν διπλάσια από την Αίγυπτο.

Γενναιόδωρες στη χρηματοδότηση έργων και δραστηριοτήτων στην Τουρκία είναι και οι κρατικές αναπτυξιακές τράπεζες ευρωπαϊκών κρατών. Με πρώτη τη γερμανική KfW, που δανειοδοτεί τουρκικές εταιρείες με 300 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Ακόμη και η μεικτή αναπτυξιακή τράπεζα της Δανίας (IFU) είναι δραστήρια στην Τουρκία και χρηματοδότησε τουρκικές εταιρείες με 23,1 εκατ. ευρώ.

Καθημερινή

Αποχαιρετώντας τον γάτο της Αγίας Σοφίας

on Tuesday, 01 December 2020. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη, Διευθυντή Μελετών του ΕΛΙΣΜΕ

Αποχαιρετώντας τον γάτο της Αγίας Σοφίας

(29 Νοε 2020)

Η Γκλι (Gli), η συμπαθής και διάσημη γάτα της Αγίας Σοφίας πέθανε προ μηνός, είδηση που αναμετέδωσαν τα περισσότερα ειδησεογραφικά πρακτορεία κάνοντας τον γύρο του κόσμου. Το συμπαθέστατο ζωντανό που για πολλά χρόνια είχε βρει καταφύγιο στους φιλόξενους χώρους της Αγίας Σοφίας απεβίωσε σε βαθύτατα γεράματα (16 χρονών). Είχε χιλιοφωτογραφηθεί δεχόμενη χάδια επώνυμων και ανώνυμων επισκεπτών του περίτεχνου μνημείου που κανονικά θα έπρεπε να φέρνει εγγύτερα τις δύο σημαντικότερες μονοθεϊστικές θρησκείες.

Δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που διακαώς προσπαθούν να εντοπίσουν θεϊκά σημάδια και θεόσταλτα μηνύματα σε καθημερινά γεγονότα που να αποκαλύπτουν τη βούληση των Θεών και να προδικάζουν τα μελλούμενα. Όχι βεβαίως διότι αμφισβητώ την ύπαρξη των θεϊκών δυνάμεων αλλά απλά γιατί αμφισβητώ τις δυνατότητες των ανθρώπων να ερμηνεύσουν και να κατανοήσουν τη Θεία βούληση. Κάθε όμως γεγονός, ανεξάρτητα της τραγικότητας του, μπορεί να ειδωθεί με διαφορετικές προσεγγίσεις και να αξιοποιηθεί ανάλογα, ακόμη και ο φυσιολογικός θάνατος του συμπαθέστατου αυτού ζώου.

Κάλλιστα το αναπόφευκτο αυτό γεγονός θα μπορούσε να παρουσιαστεί ως η αντίδραση των θεϊκών δυνάμεων  στην ύβρη και το άγος της προσβολής της Χριστιανικής θρησκείας με την μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί. Ενέργεια που σίγουρα βρίσκει αντίθετους και εκατομμύρια Μουσουλμάνους που αισθάνονται έναν μεταφυσικό σεβασμό προς την Χριστιανική πίστη η οποία και ενέπνευσε τα πρώτα βήματα και της δικής τους θρησκείας. Φυσικά η προσέγγιση αυτή θα αντικρουστεί από τους ταγούς του τουρκικού κράτους, που επέβαλλαν και την προκλητική και μικροπρεπή, πολιτική απόφαση της μετατροπής, ως αβάσιμη τονίζοντας την μακροημέρευση της Γκλι. Ενδεχομένως δε και να  παρουσιάσουν τον θάνατο της ως αγαλλίαση του ζωντανού με την αποκαθήλωση της ισλαμικής λατρείας στο χώρου του κατακτηθέντος ναού της του Θεού Σοφίας. Ο αντίλογος όμως θα προέβαλε και τον αιφνίδιο και αδόκητο χαμό του πρόσφατα ορισθέντος Ιμάμη στο τζαμί της Αγίας Σοφίας. Θα μπορούσε λοιπόν εύλογα ένας ευσεβής και θρησκόληπτος Μουσουλμάνος να ανησυχήσει για τα θεϊκά «μηνύματα» που υποκρύπτονται πίσω από αυτές τις δύο απώλειες; Πιθανόν όχι, ίσως και ναι.

Αν όμως εκατοντάδες αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναμετέδιδαν την περίεργη αυτή συσχέτιση προβαίνοντας σε συνειρμικές συσχετίσεις ακόμη και με τον καταστροφικό σεισμό στη Σμύρνη! Μήπως τώρα δεν θα διακρίνονται καλύτερα τα θεϊκά σημάδια (δεν μας ενδιαφέρει ποιανού Θεού) για την βεβήλωση ενός ιερού χώρου, απρέπεια που θα επιφέρει δεινά στον φίλο και ευσεβή τουρκικό λαό; Ίσως ορισμένοι από εσάς να γελάσουν και να κάνουν λόγο για δεισιδαιμονίες. Ας μη λησμονούμε όμως ότι δεκαετίες πριν, στις 19 Φεβρουαρίου 1913, η αγαπημένη γάτα του Εσάτ Πασά, διοικητού του τουρκικού στρατού της Ηπείρου, βρέθηκε νεκρή στο ιερό χώρο του παλατιού στα Ιωάννινα που στεγάζονταν στα ερείπια παλαιού χριστιανικού ναού. Δύο ημέρες αργότερα, ο  Εσάτ Πασά παρέδιδε την πόλη των Ιωαννίνων στον Ελληνικό Στρατό. Σημάδι ή σύμπτωση, αλήθεια ή ψέμα, μικρή σημασία έχει, σημασία έχει ότι εφόσον τα γεγονότα παρουσιάζονται και συσχετίζονται στο διαδίκτυο μπορεί να γίνουν πιστευτά από μια κρίσιμη μάζα της τουρκικής κοινωνίας και να ανησυχήσει, ακόμη και να αμφιβάλλει για την «σοφία» της ηγεσίας της. Η ανησυχία, αμφιβολία και αμφισβήτηση, σαράκια της κάθε κοινωνίας, σπείρωνται μεθοδικά, συστηματικά και σε βάθος χρόνου και η συγκομιδή των ενεργειών, καίτοι αβέβαιη, μπορεί να λάβει και κατακλυσμιαία μορφή.

Προς τι λοιπόν η σημερινή νεκρολογία του (των) συμπαθέστατων αυτών ζώων; Απλά ο πόλεμος ποτέ δεν κερδίζονταν μόνο με τα όπλα ενώ σήμερα η τεχνολογία, ειδικά στη διάχυση της πληροφορίας, προσφέρει πρωτόγνωρες δυνατότητες. Καθώς μάλιστα ο στόχος του πολέμου παραμένει η επιβολή της θελήσεως μας επί του αντιπάλου, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επιδράσουμε και στον ψυχισμό του κλονίζοντας τον με κάθε μέσον και συνάμα αποφεύγοντας να τον προσβάλλουμε. Η περίπτωση του συμπαθούς τετράποδου μας δίνει ένα «παρατραβηγμένο» ίσως παράδειγμα των πολλών ευκαιριών (ακόμη και fake news) που παρουσιάζει ο χώρος των ψυχολογικών επιχειρήσεων σε πόλεμο, κρίση και ειρήνη. Απλά χρειάζεται επιστημονική προσέγγιση, συνεκτική μεθόδευση, φαντασία, συνεχεία, συνέπεια και ετοιμότητα εκμετάλλευσης κάθε συμβάντος.

Καλό ταξίδι Γκλι!

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ- Αντιστράτηγος (εα)

  • Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
  • Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
  • Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
  • Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
  • Διαλέκτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)
  • Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)  και του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων (fainst.eu)
  • Τηλ: 0030-210-6543131, 0030-6983457318
  • E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Ο Δούρειος Ίππος του ισλαμικού δικτύου του Ερντογάν στην Ευρώπη

on Wednesday, 11 November 2020. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Μιχάλη Ψύλου, Δημοσιογράφου, Συγγραφέα

Ο Δούρειος Ίππος του ισλαμικού δικτύου του Ερντογάν στην Ευρώπη

 

Μιχάλης Ψύλος, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας

Με ιδιαίτερη ανησυχία βλέπει ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν την αυξανόμενη τουρκο-ισλαμική επιρροή στη Γαλλία, η οποία συνδέεται και με την κατασκευή του μεγαλύτερου τεμένους στην Ευρώπη στο Στρασβούργο, μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg.

Η γαλλική κυβέρνηση αντιμετωπίζει με πολύ σκεπτικισμό την κατασκευή στο Στρασβούργο του τζαμιού «Έγιουμπ Σουλτάν» (κεντρική φωτογραφία), μόλις λίγα χιλιόμετρα από το κτίριο όπου γίνονται οι συνεδριάσεις της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

«Πρόκειται για τον Δούρειο Ίππο του ισλαμικού δικτύου του Ερντογάν στην Ευρώπη» γράφει το γαλλικό περιοδικό Marianne.

Κύριος φορέας της τουρκικής δραστηριότητας στο εξωτερικό είναι η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, το Ίδρυμα Ντιγιανέτ (Diyanet), η οποία έχει ισχυροποιηθεί σημαντικά από το 2002 που ανέβηκε το κόμμα του Ερντογάν στην εξουσία.

Ειδικά στην περιοχή της Αλσατίας, η οποία συνορεύει με τη Γερμανία, υπάρχει ισχυρή τουρκική επιρροή.

Στη βόρεια πλευρά του οικοπέδου βρίσκεται το νέο τουρκικό προξενείο.

Ένα επιβλητικό κτιριακό συγκρότημα στο οποίο συστεγάζονται επίσης η τουρκική διπλωματική αντιπροσωπεία στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, αλλά και η «εκπροσώπηση» του ψευδοκράτους της κατεχόμενης βόρειας Κύπρου.

Τα πέντε κτίρια του προξενικού συγκροτήματος εκτείνονται σε 8.900 τ.μ.  και είναι μεγαλύτερα από τα προξενεία της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Με το μέγεθός του, το γιγαντιαίο τουρκικό προξενείο στην πρωτεύουσα της Αλσατίας μαρτυρεί την επιθυμία να επηρεάσει το τοπικό τοπίο.

»Και ίσως ακόμη περισσότερα πράγματα» γράφει το γαλλικό περιοδικό Marianne.

Προσθέτει μάλιστα ότι σύμφωνα με ορισμένες πηγές στο Στρασβούργο, θα στεγάζεται επίσης και η έδρα της διαβόητης ΜΙΤ (οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες) στην Ευρώπη.

Στη δυτική πλευρά του τεμένους είναι το παράρτημα της ισλαμικής οργάνωσης Ditib, που είναι ο βραχίονας του Diyanet στη Γερμανία και ελέγχει 270 τεμένη στη Γαλλία.

Το οικόπεδο στο οποίο χτίζεται το τέμενος έχει αγοραστεί από την ισλαμική κοινότητα «Milli Gorus» που συνδέεται άρρηκτα με τον Ερντογάν και η κατασκευή του τζαμιού χρηματοδοτείται από πιστούς του Ισλάμ και μέλη της κοινότητας σε όλη την Ευρώπη.

Για πολλά χρόνια η Γαλλία έβλεπε θετικά τις δύο ισλαμικές αυτές οργανώσεις και υπήρχε συνεργασία σε θέματα πίστης και ενσωμάτωσης, αλλά τελευταία -μετά και την αντι-γαλλική στάση της Άγκυρας- έχει αλλάξει στάση και οι γαλλικές Αρχές επιτηρούν τις δραστηριότητές τους, σύμφωνα με καλά ενημερωμένες πηγές

Είναι σαφές ότι «ο Ερντογάν έχει κάνει τη θρησκεία πολιτικό όπλο» γράφει η γαλλική Le Figaro.

Όπως είναι επίσης σαφές ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε η διένεξη με τη Δύση, ο Ερντογάν θα την… ανακάλυπτε.

Τα τελευταία χρόνια ειδικά, ο Τούρκος πρόεδρος έκανε τα πάντα για να υπονομεύσει τον κοσμικό χαρακτήρα της χώρας του και να τη μετατρέψει σε ισλαμικό χαλιφάτο.

Προσπαθεί να καθιερώσει την Τουρκία ως περιφερειακή δύναμη και καθοδηγητή του ισλαμικού κόσμου, ώστε να αποκτήσει παγκόσμια εμβέλεια.

Ο «στρατός» του Ερντογάν στην Ευρώπη

Οι γαλλικές Αρχές -αναφέρει το Bloomberg- ανησυχούν για τον τρόπο χρησιμοποίησης του τζαμιού, καθώς ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν βλέπει την τουρκική διασπορά ως έναν εν δυνάμει στρατό του στην Ευρώπη.

Εκμεταλλευόμενος την τουρκική διασπορά ο Τούρκος πρόεδρος προσπαθεί να φτιάξει ένα δίκτυο για να προωθήσει την επιρροή του.

«Το Τέμενος στο Στρασβούργο είναι το πιο ξεχωριστό παράδειγμα του αυξανόμενου αποτυπώματος που αφήνει η Τουρκία στη χώρα του Μακρόν» αναφέρει το πρακτορείο.

Προς το παρόν, είναι αβέβαιο αν η ισλαμική κοινότητα Milli Gorus (Εθνικό Όραμα) θα καταφέρει να συγκεντρώσει τα χρήματα ώστε να ολοκληρωθεί η ανέγερση του Τεμένους, αλλά δεν αποκλείεται ο Ερντογάν να βάλει το χέρι του…

Το Millî Görüş είναι ένα θρησκευτικό-πολιτικό κίνημα και έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους «κορυφαίους θεσμούς» της τουρκικής διασποράς στην Ευρώπη.

Η γερμανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε μάλιστα τους στενούς δεσμούς του Milli Gorus με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν και το κόμμα του AKP.

Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος απαντώντας σε σχετική ερώτηση της βουλευτίνας Σεβίμ Νταγκντελέν από το κόμμα Die Linke (Αριστερά) τόνισε ότι «ο Ερντογάν έχει “τις ιδεολογικές και πολιτικές του ρίζες” στο κίνημα Milli-Görus».

Στόχος της Άγκυρας φαίνεται να είναι το τέμενος του Στρασβούργου να είναι ανάλογων διαστάσεων με εκείνο της Κολωνίας που εγκαινίασε ο Ερντογάν πριν δυο χρόνια.

Ο Μακρόν είχε μάλιστα την Τρίτη τηλεδιάσκεψη με τον Καγκελάριο της Αυστρίας Σεμπάστιαν Κουρτς, τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ, για το θέμα του ισλαμικού φονταμενταλισμού στην Ευρώπη.

https://www.tribune.g

Η μοιραία κίνηση Ερντογάν που ξεχείλισε το ποτήρι

on Wednesday, 11 November 2020. Posted in Τουρκία - Βαλκάνια - Εύξεινος Πόντος

Του Σταύρου Λυγερού

Η μοιραία κίνηση Ερντογάν που ξεχείλισε το ποτήρι

 

Λυγερός Σταύρος

 

Είναι συνηθισμένο λάθος να βλέπουμε τα ελληνοτουρκικά σχεδόν αποκομμένα από το γεωπολιτικό πλαίσιο, στο οποίο εκ των πραγμάτων εγγράφονται. Το λάθος αυτό γίνεται κυρίως λόγω κεκτημένης ταχύτητας. Για δεκαετίες αυτό το πλαίσιο ήταν σταθερό με ασήμαντες διακυμάνσεις. Σήμερα, όμως, βρίσκεται σε φάση αλλαγής.

Η Δύση, η οποία είχε τον καθοριστικό λόγο στην περιοχή μας, τηρούσε παραδοσιακά μία ετεροβαρή ισορροπία έναντι Ελλάδας και Τουρκίας για δύο λόγους: Πρώτον, η Τουρκία είναι μεγαλύτερη χώρα και λόγω της γεωγραφικής θέσης της πιο σημαντική από την Ελλάδα για το δυτικό σύστημα ασφαλείας. Δεύτερον, λόγω αυτοκρατορικού παρελθόντος η Τουρκία ήταν πάντα περισσότερο αυτόνομη από τις ΗΠΑ και γι' αυτό πιο απαιτητική και πιο σεβαστή ως σύμμαχος.

Αυτό που ενδιέφερε μεταπολεμικά τη Δύση ήταν η ελληνοτουρκική διένεξη να μην καταλήξει σε πολεμική σύγκρουση, η οποία εκ των πραγμάτων θα τίναζε στον αέρα τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Έτσι, για να εκτονώσει τις κατά καιρούς εντάσεις, η Ουάσιγκτον κατά κανόνα ασκούσε περισσότερες πιέσεις προς την Αθήνα, με σκοπό να προβεί σε μεγαλύτερες υποχωρήσεις.

Αυτή ήταν η κατάσταση για δεκαετίες και σε γενικές γραμμές στο ίδιο μήκος κύματος με τις ΗΠΑ κινούνταν και οι ευρωπαϊκές δυνάμεις, παρότι η Ελλάδα είναι εδώ και 40 χρόνια μέλος της ΕΕ. Το δόγμα της ετεροβαρούς (υπέρ της Τουρκίας) ισορροπίας είχε διαποτίσει βαθιά τόσο το ΝΑΤΟ όσο και τους αρμόδιους για την εξωτερική πολιτική και την άμυνα μηχανισμούς των επιμέρους δυτικών κρατών. Καριέρες και καριέρες είχαν χτιστεί πάνω στο δόγμα ότι η Τουρκία είναι αναντικατάστατη για τη Δύση.

Η ατζέντα Ερντογάν

Τα πράγματα άρχισαν σταδιακά να αλλάζουν όταν ο Ερντογάν κέρδισε τον εσωτερικό πόλεμο εναντίον του μετακεμαλικού βαθέως κράτους και άρχισε να ξεδιπλώνει την πολιτική ατζέντα του. Όταν, δηλαδή, δρομολόγησε τη νεοοθωμανική στρατηγική του με σκοπό να μετατρέψει την Τουρκία σε αυτόνομη από τη Δύση περιφερειακή δύναμη με ηγετικό ρόλο στον μουσουλμανικό κόσμο.

Η εκστρατεία του Ερντογάν κατά του δικτύου Γκιουλέν μετά το 2013 ήταν στην πραγματικότητα εκστρατεία κατά των αμερικανικών δικτύων επιρροής στην Τουρκία. Έτσι φθάσαμε στο αποτυχημένο πραξικόπημα, το οποίο ο Τούρκος πρόεδρος εμμέσως πλην σαφώς καταγγέλλει ως αμερικανοκίνητο. Παρά την συχνά εμπρηστική ρητορική του κατά των ΗΠΑ, ο Ερντογάν επί προεδρίας Τραμπ απολάμβανε μία κάποιου είδους ασυλία. Αυτό φάνηκε καθαρά με την αγορά των ρωσικών πυραύλων S-400, η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν casus belli για τους Αμερικανούς.

Η αλήθεια είναι ότι ευρύτερα στην Ουάσιγκτον κυριαρχούσε η εκτίμηση πως δεν έπρεπε να λάβουν δραστικά μέτρα κατά του Ερντογάν για να μην τον εξωθήσουν ολοσχερώς στην αγκαλιά της Ρωσίας. Από την άλλη πλευρά, όμως, η αμερικανική πολιτική άρχισε να διαφοροποιείται σιγά-σιγά. Οι επικρίσεις για την Τουρκία πλήθαιναν και εντείνονταν, ενώ άρχισαν να εμφανίζονται και θέσεις υποστήριξης της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το αμερικανικό κενό, η "Γαλάζια Πατρίδα" και η Γαλλία

Η μερική απόσυρση των Αμερικανών από τη Μεσόγειο δημιούργησε ένα κενό, το οποίο επιχείρησε να καλύψει η Τουρκία με το δόγμα για τη "Γαλάζια Πατρίδα". Όσο αυτό στρεφόταν κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας οι αντιδράσεις από άλλα κράτη ήταν κυρίως ρητορικές. Όταν, όμως, η Τουρκία επενέβη δραστικά στη Λιβύη, το αντιτουρκικό κλίμα οξύνθηκε.

Οι Γάλλοι θεωρούν πως δικαιούνται να είναι αυτοί που θα καλύψουν το κενό, το οποίο αφήνουν οι Αμερικανοί στη Μεσόγειο και σίγουρα είναι κατηγορηματικά αντίθετοι με την κάλυψη του κενού από την Τουρκία. Γι' αυτό και τα τελευταία χρόνια, παραλλήλως με το ενδιαφέρον της πετρελαϊκής Total για την περιοχή, έκαναν ανοίγματα και προς την Κυπριακή Δημοκρατία και προς την Ελλάδα. Ακόμα και η παραδοσιακά μάλλον φιλοτουρκική Ιταλία ανησύχησε.

Για το καθεστώς Σίσι, η τουρκική επέμβαση στη Λιβύη υπέρ της κυβέρνησης της Τρίπολης συνιστά υπαρξιακή απειλή, λόγω των Αδελφών Μουσουλμάνων. Το ίδιο και για τα Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία. Παραλλήλως, ενέτεινε και την ανησυχία του Ισραήλ. Με άλλα λόγια, εντάθηκε το κλίμα που προϋπήρχε στην περιοχή και είχε οδηγήσει στις τριμερείς συνεργασίες (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος) με τις ευλογίες και των ΗΠΑ και της Γαλλίας.

Το κλίμα σχετικής απομόνωσης της Τουρκίας δεν εμπόδισε τον Ερντογάν να εμπλακεί στο μέτωπο της Λιβύης και αργότερα να ανοίξει το μέτωπο στον Καύκασο. Η αποφασιστικότητά του να μιλάει με το στρατιωτικό εργαλείο, όχι μόνο με λόγια, του έδινε όλο το προηγούμενο διάστημα τακτικό πλεονέκτημα. Με τις επεκτατικές αυθαιρεσίες τους, οι Τούρκοι έχουν προκαλέσει –περισσότερη ή λιγότερη– ανησυχία και δυσαρέσκεια στη Δύση και στις τοπικές δυνάμεις, αλλά ούτε οι θιγόμενοι (Έλληνες), ούτε οι ανησυχούντες τρίτοι ήταν διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουν στρατιωτικά μέσα για να σταματήσουν την Τουρκία.

Η υπερεπέκταση και ο βομβαρδισμός της Αλ Ουατίγια

Όσο οι υπόλοιποι παίκτες ήταν καθηλωμένοι σε διπλωματικό επίπεδο, επειδή φοβούνται (Ελλάδα), ή επειδή δεν θίγονται άμεσα συμφέροντά τους (Ισραήλ, Αίγυπτος, ΗΠΑ, Γαλλία), ο Ερντογάν κέρδιζε πόντους, δημιουργώντας τετελεσμένα. Οι τακτικές νίκες όχι μόνο του εξασφάλιζαν πλεονέκτημα, αλλά και του τροφοδοτούσαν την αλαζονεία. Ως εκ τούτου, έδειχνε ότι δεν ξέρει πότε και που να σταματήσει.

Ουσιαστικά έχει πέσει στην παγίδα της "υπερεπέκτασης", η οποία, είναι συνταγή για στρατηγική ήττα. Γιατί; Επειδή ήταν δεδομένο πως κάποια στιγμή και οι άλλοι παίκτες θα υποχρεωθούν από τα πράγματα να αναχαιτίσουν τον "νταή". Με άλλα λόγια, θα υποχρεωθούν να χρησιμοποιήσουν κι αυτοί τα μέσα που χρησιμοποιεί ο Ερντογάν με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα για την Τουρκία.

Αυτό και συνέβη στη Λιβύη. Εκεί, τα πράγματα άλλαξαν όταν "άγνωστα" αεροσκάφη βομβάρδισαν την τουρκική βάση Αλ Ουατίγια στο δυτικό τμήμα της χώρας. Μετά από τον καταστροφικό βομβαρδισμό, ο Ερντογάν υποχώρησε σιωπηρά, εγκαταλείποντας την ιδέα να επιτεθεί εναντίον της Σύρτης, όπως ετοιμαζόταν και είχε προαναγγείλει. Κι αυτό, επειδή για πρώτη φορά του απάντησαν με τον τρόπο που καταλαβαίνει.

Η Τουρκία δεν επιδιώκει μόνο να αρπάξει τον όποιο ενεργειακό πλούτο της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας. Επιδιώκει ταυτοχρόνως να εδραιώσει και τη "Γαλάζια Πατρίδα", να μετατρέψει δηλαδή την καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου σε "τουρκική λίμνη". Αυτό δεν συμφέρει τις άλλες μεσογειακές δυνάμεις και γι' αυτό έχει διαμορφωθεί το κλίμα σχετικής απομόνωσης της Τουρκίας.

Ο κόμπος στο χτένι

Μέσα σ' αυτό το κλίμα εκαλείτο όλο το προηγούμενο διάστημα η Ελλάδα να αντιμετωπίσει την κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα. Η αποτρεπτική στρατηγική της έχει υπονομευθεί από την ίδια την Αθήνα με αποτέλεσμα να έχει σε μεγάλο βαθμό ακυρωθεί. Εξ ου και η Τουρκία τολμάει τη διεξαγωγή ερευνών με το Oruc Reis έξω από τα χωρικά ύδατα του Καστελλορίζου. Εξ ου και πιθανότατα θα δούμε προσεχώς και τουρκική γεώτρηση στη δυνάμει ελληνική ΑΟΖ.

Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν ανεβάζει συνεχώς τον πήχη της πρόκλησης, εκβιάζοντας την Αθήνα ή να καταπιεί το ολοένα και βαρύτερο τετελεσμένο (εκτιμά ότι αυτό είναι πιθανότερο), ή να αντιδράσει με στρατιωτικά μέσα. Σ' αυτή την περίπτωση, που η Άγκυρα όχι αδικαιολόγητα θεωρεί μειονοτικό σενάριο, ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται αποφασισμένος να προκαλέσει ένα θερμό επεισόδιο στον χρόνο και τόπο που θα βολεύει την Τουρκία. Είναι, άλλωστε, πεπεισμένος πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να μπει σ' ένα γενικευμένο πόλεμο, ο οποίος θα ήταν καταστροφικός και για τις δύο χώρες.

Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να παίξει το παιχνίδι του Ερντογάν. Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν μπορεί για πολύ να ανέχεται τέτοιους είδους παραβιάσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων της, οι οποίες, μάλιστα, συνεχώς κλιμακώνονται. Γι' αυτό και πριν ο κόμπος φθάσει στο χτένι, πρέπει να χρησιμοποιήσει τον χρόνο κατά τρόπο που να υψώσει τείχος αποτροπής στις τουρκικές επιθετικές κινήσεις. Για το κρίσιμο αυτό ζήτημα, όμως, για το πως μπορεί να γίνει, αναλυτικά στο επόμενο άρθρο.

 

[12 3 4 5  >>  

Εκδηλώσεις για τα 200 Χρόνια από την Επανάσταση του 1821

    

Γερμανός φιλέλληνας