Δημήτρης Πετρίδης*: ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ? επάνοδος

on Saturday, 16 May 2020. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Επανερχόμενος στο θέμα των δημοσιευμάτων που τελευταία βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τις περικοπές που επιθυμεί να κάνει το Υπουργείο Οικονομικών (ΥπΟΙΚ) στο προσωπικό της ΕΑΒ, με αποτέλεσμα ν’ αρχίσουν κινητοποιήσεις των εργαζομένων που δεν ευννούν καμμία πλευρά και να χαθεί η εργασιακή ειρήνη που τόσο είναι αναγκαία στις δύσκολες μέρες που περνάμε (με τις συνεχείς & αυξανόμενες προκλήσεις της εξ’ ανατολών γείτονος και την πανδημία του κορωναιού), θα ήθελα με την παρέμβασή μου αυτή να ζητήσω ευγενώς κάποια αυτοσυγκράτηση για μια σειρά απο σοβαρούς λόγους:


α) Ο πρώτος εξ’ αυτών αφορά τον μεγάλο παραμένοντα φόρτο της ΕΑΒ σε προγράμματα κεφαλαιώδους σημασίας για την ‘Αμυνα, την Προστασία του Δασικού μας πλούτου και για την Εθνική Οικονομία όπως για παράδειγμα ο παραμένων φόρτος των:
(1) Α/Φ C-130 & F-4 αλλά και τα προγράμματα αναβάθμισης των Α/Φ P-3Β και των F-16 σε έκδοση Viper
(2) Των Πυροσβεστικών Α/Φ CL-215 & CL-415
(3) Της κατασκευής απαρτίων των Α/Φ C-130J για τον παγκόσμιο στόλο των Α/Φ αυτών που παράγει η LOCKHEED-MARTIN.

β) Ο δεύτερος αφορά την εσφαλμένη επιλογή χρόνου που επέλεξε το ΥπΟΙΚ να ξεκινήσει τις υπόψη περικοπές. Με τις καθυστερήσεις που θα αναμφίβολα θα δημιουργηθούν λόγω των κινητοποιήσεων των εργαζομένων, είναι βέβαιο ότι το μεγαλύτερο τίμημα θα το υποστεί το ΥπΕΘΑ λόγω καθυστερήσεων αποδόσεως κρισίμων μέσων {α(1) ανωτέρω}, αλλά επίσης σοβαρό θα είναι και το τίμημα για το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη (ΥπΔΤ&ΠΠ) το οποίο έχει λογαριάσει την απόδοση την Πυροσβεστικών Α/Φ από την ΕΑΒ στον σχεδιασμό του {α(2) ανωτέρω}. Πολύ φοβάμαι όμως ότι θα βρεθούμε σε πολύ χειρότερη θέση από πέρσι που η ΕΑΒ δεν κατάφερε τελικά να αποδώσει τα Πυροσβεστικά Α/Φ που είχαν ενταχθεί για Προγραμματισμένη Συντήρηση, ενώ ήδη από 1ης Μαίου διάγουμε την αντιπυρική περίοδο του 2020.

γ) Ο τρίτος αφορά το γεγονός ότι ορισμένα απο τα προγράμματα που προαναφέρθηκαν {α(3) ανωτέρω} έχουν τεράστιες ποινικές ρήτρες σε περίπτωση που καθυστερήσουν, που είναι βέβαιο ότι δεν έχουν αξιολογηθεί σωστά όπως θα έπρεπε, από τον κύριο μέτοχο του Ελληνικού Δημοσίου (ΕΛ.ΔΗ) στην ΕΑΒ που είναι το ΥπΟΙΚ, για την επικείμενη απώλεια εσόδων από αυτό το πρόγραμμα, αλλά και την παγκόσμια δυσφήμιση που θα υποστούμε αν τελικά αυτό μετακινηθεί αλλού.
(1). Αλήθεια γνωρίζουν στο ΥπΟΙΚ την τάξη μεγέθους των ποινικών ρητρών από το πρόγραμμα C-130J που έχει αναλάβει η ΕΑΒ έναντι της LOCKHEED-MARTIN?
(2). Αλλά το χειρότερο δεν είναι αυτό! Το χειρότερο, (που φαίνεται σαν να θέλουμε να το προκαλέσουμε), είναι ότι οι Αμερικανοί έχουν ήδη αρχίσει να ψάχνουν για εναλλακτικές λύσεις εντός Βαλκανίων. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ρουμανία έχει ήδη παραλάβει τα περισσότερα F-16 της Πορτογαλλίας μετά από Middle Life Upgrade (MLU) από την OGMA, ενώ έχουν ήδη ξεκινήσει συζητήσεις για παράδοση στην Βουλγαρία μεταχειρισμένων F-16 (μπορεί και των δικών μας BLK30) ώστε να υπάρχει δυνατότητα εναλλακτικών λύσεων της LOCKHEED-MARTIN αν κάποια απο τις υφιστάμενες λύσεις δεν αποδίδει.
(3). Και μέσα σε όλες τις ατυχίες μας είμαστε τυχεροί που οι Αμερικανοί τουλάχιστον ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ τα χάλασαν με τους εξ’ ανατολών γείτονες για το θέμα των S-400/F-35, γιατί διαφορετικά η γραμμή παραγωγής θα είχε ήδη μετακινηθεί προς τα εκεί. ‘Ομως υπάρχουν ήδη δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία οι ΗΠΑ επανεξετάζουν το ενδεχόμενο επανενεργοποίησης της Τουρκικής Γραμμής Παραγωγής παρελκομένων των F-35 γιατί δεν κατάφεραν να βρούν για όλα εναλλακτικές λύσεις, με αποτέλεσμα να καθυστερεί σημαντικά η απόδοση της Γραμμής Παραγωγής Α/Φ F-35 με δυσθεόρατο κόστος. Έτσι είναι πιθανόν η τύχη μας αυτή να μην κρατήσει για πολύ για αντικειμενικούς λόγους.

δ) Ο τέταρτος και σοβαρότερος είναι η καταστρατήγηση της βασικής αρχής της Χρηστής Διοίκησης & Ελέγχου κάθε Προισταμένου Κλιμακίου (ΥπΟΙΚ) προς κάθε υφιστάμενο (ΕΑΒ), που θέλει πρώτα το Προιστάμενο Κλιμάκιο να είναι εντάξει με τις υποχρεώσεις του έναντι του Υφισταμένου, για να νομιμοποιείται να ζητεί και άλλες θυσίες (περικοπές). Όταν όμως επί σειράν ετών καθυστερεί να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες επενδύσεις σε υλικοτεχνική υποδομή και αναγκαίο προσωπικό ώστε να δώσει ΟΡΑΜΑ και ΜΑΚΡΟΠΝΟΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ στην ΕΑΒ και να κρατήσει το ηθικό του προσωπικού υψηλά, πώς είναι δυνατόν να πιστεύει ότι οι αποφάσεις του που έρχονται ως κεραυνός εν αιθρία, θα περάσουν χωρίς συνέπειες? Είναι πολύ φυσικό χωρίς ΟΡΑΜΑ και ΜΑΚΡΟΠΝΟΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ να δημιουργείται τεράστια ανησυχία στο Προσωπικό που αρχίζει και σκέπτεται τα πλέον δυσμενή σενάρια για το μέλλον του στη ΕΑΒ, με σοβαρότατες επιπτώσεις στο ηθικό του που δυστυχώς καταρακώνεται όταν μαθαίνει ότι πρόκειται να γίνουν περικοπές σαν αυτές που ανακοινώθηκαν, με αποτέλεσμα ν’ αρχίζει τις κινητοποιήσεις, που πρακτικά σημαίνει ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ.

Όλα τα ανωτέρω δείχνουν ότι το Υπ. ΟΙΚ κινείται στην λογική του να βλέπει μόνο τα νούμερα που θέλει και όχι τα νούμερα που θα έπρεπε (προφανώς από έλλειψη σοβαρών προσλαμβανουσών παραστάσεων) χωρίς να καταλαβαίνει τις επικείμενες συνέπειες. Μόνον που θα έπρεπε να κινείται στην λογική του 21ου αιώνα και να χρησιμοποιεί τα σύγχρονα εργαλεία που όλοι οι μεγάλοι Οργανισμοί & Εταιρείες χρησιμοποιούν. Θα μπορούσε π.χ. να είχε καταρτίσει, ή να βάλει την ΕΑΒ να καταρτίσει μία Πολυπαραμετρική Ανάλυση Δυνατοτήτων, Ελλείψεων, Ευκαιριών & Κινδύνων του τύπου S.W.O.T (Strengths, Weaknesses, Opportunities, Threats) με την οποία θα διαπίστωνε ότι:
Α) Τα πλέον δυνατά σημεία της ΕΑΒ (Strengths) είναι ο πρώτα απ’ όλα ο Μεγάλος Παραμένων Φόρτος της & ύστερα σε χαμηλότερη κλίμακα το Προσωπικό και οι Εγκαταστάσεις της επειδή είναι πολύ δύσκολο να εξασφαλισθούν άμεσα.
Β) Τα πλέον αδύνατα σημεία της (Weaknesses) σε σχέση με τον Μεγάλο Παραμένοντα Φόρτο της, είναι το λίγο Προσωπικό της και το περιορισμένο των Εγκαταστάσεών της.
Γ) Οι ευκαιρίες (Opportunities) που έχει, είναι να ανταποκριθεί ΕΝ ΧΡΟΝΩ στο συναλαγματοφόρο πρόγραμμα της κατασκευής απαρτίων των Α/Φ C-130J και στις αναβαθμίσεις των F-16 και P-3B της LOCKHEED-MARTIN, ώστε να έχει την δυνατότητα ανάληψης αντίστοιχων προγραμμάτων για ξένους Πελάτες (π.χ. Αναβάθμιση F-16 BLK30 για πώληση σε Βουλγαρία) κατά το πρότυπο της OGMA που αναβάθμισε τα F-16 της Πορτογαλλικής Π.Α και τα μεταπώλησε στην Ρουμανία.
Δ) Και βεβαίως οι κίνδυνοι (Threats) που ευρίσκονται πρό των πυλών είναι, από τις συνεχείς καθυστερήσεις απόδοσης του Παραμένοντος Φόρτου, να καταστεί ακόμη και ασύμφορη για τις ΕΔ, αλλά και να κληθεί να πληρώσει υπέρογκες ποινικές ρήτρες για καθυστερήσεις προγραμμάτων Ξένων Πελατών, πέραν του διασυρμού της και της Χώρας.

Αν λοιπόν το ΥπΟΙΚ είχε την πρόνοια να καταρτίσει μία μελέτη αυτής της μορφής, είναι βέβαιο ότι δεν θα οδηγείτο στην κατεύθυνση των περικοπών που ανακοινώθηκαν, αλλά στην ανάληψη των ευθυνών που του αναλογούν, για την ανόρθωση της ΕΑΒ με ΟΡΑΜΑ και ΜΑΚΡΟΠΝΟΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ώστε να μην απωλέσει καμμία απο τις ευκαιρίες που της παρουσιάζονται. Αλλά και ακόμη μιά απλή μαθηματική σύγκριση των Περικοπών που επιθυμεί να υλοποιήσει, έναντι των Ποινικών Ρητρών που είναι βέβαιο ότι θα πληρώσει από την ακολουθούμενη πολιτική του, θα έπειθε και τον πιό δύσπιστο λογιστή ότι πράγματι για το Καρφί θα χάσει το Πέταλο όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας!

Καταλήγοντας διερωτώμαι όπως και κάθε πολίτης ΜΗΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΡΑΒΑ ΑΡΜΕΝΙΖΟΥΜΕ & ΠΡΕΠΕΙ Ν’ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΡΟΤΑ και γι’ αυτό ευγενώς ζήτησα κάποια αυτοσυγκράτηση.

Υποπτέραρχος (ΜΑ) ε.α Δημήτριος Μ.Πετρίδης
Διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός Παν. Πατρών (1978-1981)
Αεροναυπηγός Μηχανικός US Naval Postgraduate School (1984-1986)
Εκπρόσωπος Ελλαδος σε Δ.Σ NAMSA (2002-2004)
Programme Manager Aviation Support NSPA (2009-2017)