Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

on Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2019. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

1. Παρακολουθούμε με μεγάλη ανησυχία αλλά και κατάπληξη, για την επιδεικνυόμενη ανοχή και απραξία, να συνεχίζεται επί χρόνια και να αποκορυφώνεται σήμερα μια απίστευτη εισβολή στη χώρα παρανόμων μεταναστών, που παρουσιάζονται όλοι, συστηματικά και προσχηματικά, ως πρόσφυγες και αιτούνται παροχή πολιτικού ασύλου.

Είναι από καιρό γνωστό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παρανόμως εισερχομένων στη χώρα και αιτούντων άσυλο είναι παράνομοι μετανάστες και όχι πρόσφυγες, όπως η ιδιότητα και το καθεστώς του πρόσφυγα καθορίζεται από τη Διεθνή Σύμβαση της Γενεύης του 1951, την οποία επεκύρωσε και η χώρα μας το 1959. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας προσφάτως από το βήμα της Βουλής και βασιζόμενος σε αναμφισβήτητα στατιστικά στοιχεία, επιβεβαίωσε ότι το ποσοστό των Σύρων αιτητών ασύλου δεν υπερβαίνει το 2% και ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα είναι ουσιαστικά πρόβλημα παρανόμων μεταναστών.
Παραδόξως όμως, διαδοχικές κυβερνήσεις, από τη δεκαετία ήδη του ’90, αγνόησαν ηθελημένα το γεγονός αυτό, ανέχθηκαν το αμάλγαμα προσφύγων και παρανόμων μεταναστών και επέτρεψαν τη γιγάντωση του προβλήματος και τη δημιουργία, εκ του μη όντος, ενός νέου μεγάλου εθνικού θέματος για τη χώρα, που αντιμετωπίζει και τόσα άλλα προβλήματα.
2. Η μαζική παράνομη μετανάστευση, με τις διαστάσεις εισβολής που έχει προσλάβει και με την ανεξάντλητη δυναμική που διαθέτει, αντιπροσωπεύει, εάν δεν ανασχεθεί και ελεγχθεί εγκαίρως και αποτελεσματικά, άμεση απειλή στην εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας, στην πολιτισμική της ταυτότητα, στην εθνική της ασφάλεια και στο εθνικό της μέλλον.
3. Είναι προφανές και κατάδηλο ότι η μαζική παράνομη μετανάστευση έχει εκ των πραγμάτων γεωπολιτικές διαστάσεις. Παρακολουθούμε καθημερινά τις δηλώσεις και τις πράξεις της ηγεσίας της γειτονικής μας προς Ανατολάς χώρας. Έχει αναγάγει απροκάλυπτα τη χειραγώγηση των λεγομένων μεταναστευτικών ροών σε γεωπολιτικούς και διπλωματικούς στόχους. Σε γεωπολιτικό επίπεδο, επιδιώκει την επανεγκατάσταση στην Ελλάδα Μουσουλμανικών μαζών και τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της, με ότι αυτό σημαίνει γεωπολιτικά, και την προώθηση γενικότερα Μουσουλμάνων μεταναστών στην Ευρώπη, με στόχο την ενίσχυση της επιρροής του Μουσουλμανικού παράγοντα και μέσω αυτού της δικής της επιρροής στη Γηραιά Ήπειρο.
Σε διπλωματικό επίπεδο, επιδιώκει την απόσπαση από την Ευρωπαική Ένωση πολύ σημαντικὠν οικονομικών ανταλλαγμάτων για τη συνεργασία της στον έλεγχο της παράνομης μεταναστεύσεως από τα σύνορά της. Διεκδικεί επίσης, ως πρόσθετα ανταλλάγματα, την άρση της προξενικής θεωρήσεως (βίζας) για τους υπηκόους της σε όλες τις χώρες-μέλη και την αναβάθμιση της τελωνειακής ενώσεώς της με την Ευρωπαική Ένωση. Η ανεδαφική και αυτοκαταστροφική πολιτική των ανοικτών συνόρων εκ μέρους της Ελλάδος, παρέχει όπλο εκβιασμού στην Άγκυρα, που το εξαργυρώνει αδρά.
4. Η Ευρω-Τουρκική Συμφωνία, με τη μορφή Κοινής Δηλώσεως Ευρωπαικής Ενώσεως-Τουρκίας, είχε ως στόχο την εξασφάλιση της Τουρκικής συνεργασίας για τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών από τα σύνορά της, με κύρια πρόνοια την επαναπροώθηση στην Τουρκία των παρανόμων μεταναστών που έρχονται από τα σύνορά της και δεν πληρούν τα αναγκαία κριτήρια για την αναγνώρισή τους ως προσφύγων και την παροχή ασύλου.
Η πρόνοια αυτή έμεινε ουσιαστικά γράμμα κενό για τη χώρα μας και όχι, δυστυχώς, μόνο από Τουρκική υπαιτιότητα. Οι ιδεοληψίες, το αμάλγαμα προσφύγων και μεταναστών και οι αναποτελεσματικές και ανερμάτιστες πολιτικές που κυριάρχησαν, δεν επέτρεψαν ούτε το διαχωρισμό προσφύγων και μεταναστών ούτε τη γρήγορη διεκπεραίωση των αιτήσεων ασύλου, ούτε, βεβαίως, την επαναπροώθηση στην Τουρκία των παρανόμως εισελθόντων στη χώρα μας, πού δεν πληρούν τις προδιαγραφές του πρόσφυγα. Από τις δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδες παρανόμων μεταναστών, που εισήλθαν στη χώρα, μετά την κοινή Ευρω-Τουρκική Δήλωση, επαναπροωθήθηκαν στην Τουρκία μόνο 1.800.
5. Με τα δεδομένα αυτά, έχει διαμορφωθεί στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου,σε ορισμένα νησιά των Δωδεκανήσων, και, κατά δεύτερο λόγο, στον Έβρο μια άκρως ανησυχητική και επικίνδυνη κατάσταση, που, από ορισμένες απόψεις, προσομοιάζει με ασύμμετρο, υβριδικό πόλεμο κατά της χώρας. Η κατάσταση αυτή περιπλέκεται και επιβαρύνεται περαιτέρω από τον σκόπιμο παραμερισμό του Στρατού και της Αστυνομίας από τον άμεσο έλεγχο των συνόρων. Ο Στρατός χρησιμοποιείται μόνο, εκτρεπόμενος από τα καθήκοντά του, για τη λογιστική υποστήριξη και τη συμμετοχή του στη σίτιση των παρανόμων μεταναστών. Διαθέτει καθημερινά 29.000 περίπου μερίδες φαγητού σε μετανάστες.
Ο έλεγχος των συνόρων έχει αφεθεί πρακτικά στην Ευρωπαική Δύναμη FRONTEX και ατύπως σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, (ΜΚΟ). Ο ρόλος όμως της FRONTEX εξαντλείται στη «διάσωση» όλων αδιακρίτως των προσερχομένων και στην ασφαλή αποβίβασή τους στις Ελληνικές ακτές. Επιπλέον, η FRONTEX καταγράφει λεπτομερώς τους προσερχομένους και «διασωζομένους», ώστε, εάν κάποιος κατορθώσει να φύγει από την Ελλάδα και να μεταβεί σε μια άλλη χώρα-μέλος, η τελευταία,έχοντας την τεκμηρίωση της FRONTEX, να μπορεί να τον επαναπροωθήσει στην Ελλάδα, ως πρώτη χώρα υποδοχής, με βάση τον Κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ.
Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, πολλές από τις οποίες βρίσκονται σε ανταπόκριση και συνεργασία με τους παράνομους μετανάστες και ορισμένες φορές με τους διακινητές τους, υποκαθιστούν ουσιαστικά το κράτος σε θεμελιώδεις κυριαρχικές λειτουργίες του, όπως είναι ο έλεγχος των συνόρων, έναντι τρίτων χωρών, και των εισερχομένων στην επικράτεια του. Η λειτουργία αυτή είναι ιδιαιτέρως κρίσιμη και ευαίσθητη, δεδομένου του γεγονότος ότι η χώρα αντιμετωπίζει τις γνωστές Τουρκικές αμφισβητήσεις, διεκδικήσεις και επιδιώξεις στο Αιγαίο, μεταξύ αυτών και τη μετάλλαξη του δημογραφικού χαρακτήρα των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, με την εγκατάσταση σ’ αυτά Μουσουλμάνων παρανόμων μεταναστών. Το Λιμενικό Σώμα,υπό το κράτος της πολιτικής των ανοικτών συνόρων και της Ευρωπαικής Οδηγίας για το Άσυλο, παρεμποδίζεται στην επιτέλεση του έργου του, που είναι ο έλεγχος των θαλασσίων ορίων της χώρας. Περιορίζεται, σε συνεργασία με τη FRONTEX , σε παθητικό ρόλο επιτηρήσεως και «διασώσεως» αδιακρίτως όλων των προσερχομένων, με πρόσχημα την υποβολή αιτήσεως ασύλου.
6. Η κατάσταση αυτή αφήνει τη χώρα ανοχύρωτη και υποκείμενη στους εκβιασμούς της Άγκυρας, που χρησιμοποιεί ως όπλο τη στρόφιγγα των μεταναστευτικών ροών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Παρουσιάζεται έτσι το οξύμωρο, την ίδια ώρα που Ελλάδα και Κύπρος προσφεύγουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ζητούν την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για την εισβολή των γεωτρυπάνων της στην Κυπριακή ΑΟΖ, Ελλάδα και Ευρώπη να υφίστανται τον Τουρκικό εκβιασμό στο μεταναστευτικό και η Ελλάδα να μετατρέπεται σε συνήγορο της Άγκυρας στην Ευρώπη για την ικανοποίηση των αξιώσεών της.
Ομολογουμένως, το κόστος της περιβόητης πολιτικής των ανοικτών συνόρων είναι πολύ υψηλό και παράλογο. Αντί η Ελλάδα να πάρει άμεσα μέτρα για τον έλεγχο των συνόρων της, με αναστολή επ’ αόριστον, εάν αυτό είναι αναγκαίο, της εφαρμογής της Ευρωπαικής Οδηγίας για το Άσυλο, για λόγους έκτακτης ανάγκης και εθνικής ασφάλειας, εμμένει στην ίδια ολέθρια πολιτική και περιέρχεται εκ των πραγμάτων σε θέση υποχειρίου και εκβιαζομένου ομήρου της Άγκυρας.
Γιατί η ακατανόητη αυτή εμμονή της στην πολιτική των ανοικτών συνόρων, όταν οι άλλες Ευρωπαικές χώρες κλείνουν τα σύνορά τους και όταν οι συνέπειες της πολιτικής αυτής έχουν ανεπίτρεπτο κόστος και αποτελούν ευθεία απειλή στην εθνική ασφάλεια και συνοχή της χώρας; Αναλογίζεται επιπλέον κανείς τους κινδύνους που περικλείει για τη χώρα η ανεξέλεγκτη είσοδος χιλιάδων Μουσουλμάνων Τζιχαντιστών από τη Συρία, σε συνέχεια της καταρρεύσεως των προπυργίων τους στην περιοχή της Ιντλίμπ; Η Τουρκική εισβολή στη ΒΑ Συρία και ο πόλεμος κατά των Κούρδων δημιουργεί, εκτός των άλλων, τον κίνδυνο νέων μεταναστευτικών κυμάτων προς την Ελλάδα, που δεν θα προέρχονται τόσο από τους εκδιωκόμενους από τις εστίες τους και αγωνιζόμενους Κούρδους όσο από άλλους, άσχετους με τους δεινοπαθούντες Κούρδους, μεταξύ αυτών και Ισλαμιστών μαχητών.
7. Τα ανοικτά σύνορα και η μη απώθηση οποιουδήποτε προσέρχεται στα σύνορα μιας χώρας-μέλους και ζητά άσυλο, παρουσιάζονται ως κοινή Ευρωπαική πολιτική, με βάση την Ευρωπαική Οδηγία για το Άσυλο, και την υποτιθέμενη Ευρωπαική αλληλεγγύη. Πώς είναι όμως δυνατόν να εφαρμόζεται η πολιτική αυτή μονομερώς από την Ελλάδα, που βρίσκεται στην πιο εκτεθειμένη γεωγραφική θέση και αντιμετωπίζει επιπλέον εθνικά προβλήματα, όταν οι άλλες Ευρωπαικές χώρες κλείνουν τα σύνορά τους, οι άλλες Μεσογειακές χώρες-μέλη παίρνουν αυστηρά μέτρα για τον έλεγχο των συνόρων τους και όταν ακόμη χώρες-μη μέλη στα Βαλκάνια κλείνουν τα σύνορά τους, σε συνεννόηση και συνεργασία με τις Βρυξέλλες και μεγάλες χώρες-μέλη;
8. Πιστεύει κανείς ότι αποτελεί υποκατάστατο στην αποτροπή, στον έλεγχο δηλαδή των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και στην Ευρωπαική αλληλεγγύη, ο εγκλωβισμός των παρανόμως εισερχομένων στην Ελλάδα και η χρηματοδότηση από την Ευρωπαική Ένωση της μόνιμης εγκαταστάσεώς τους στη χώρα μας; Η εφαρμογή δηλαδή πολιτικής εποικισμού της Ελλάδος με λαθρομετανάστες, με Ευρωπαική χρηματοδότηση και η χρησιμοποίηση της Ελλάδος ως αναχώματος της λαθρομεταναστεύσεως στην άλλη Ευρώπη; Είναι τραγικό να παρουσιάζεται μάλιστα από τον Έλληνα Επίτροπο, αρμόδιο για θέματα μεταναστεύσεως, η χρηματοδότηση αὐτή του εποικισμού της Ελλάδος, ως Ευρωπαική βοήθεια και αλληλεγγύη προς τη χώρα μας.
Είναι προφανές ότι μια τέτοια πολιτική οδηγεί στην εθνική αποδόμηση της Ελλάδος και στη μετάλλαξή της σε κατ’ ευφημισμό «πολυπολιτισμική» χώρα. Με άλλα λόγια, στην πλήρη αλλοτρίωσή της, σε σύντομο χρόνο, και στην καταστροφή της εθνικής και πολιτιστικής της ταυτότητας. Είναι δυνατόν να πιστεύουν ορισμένοι ότι ο Ελληνικός λαός θ’ αποδεχθεί παθητικά μια τέτοια ολέθρια εξέλιξη σε βάρος του;
9. Η σημερινή Κυβέρνηση, ενώ ορθά, δια στόματος Πρωθυπουργού, διεπίστωσε ότι η χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα κυρίως παρανόμων μεταναστῶν και όχι προσφύγων, συνεχίζει, σε αδρές γραμμές, την ίδια πολιτική των προκατόχων της για διαχείριση του προβλήματος αντί της αποτροπής και του ελέγχου των συνόρων.
Εξαγγέλλει και οργανώνει τη μεταφορά δεκάδων χιλιάδων παρανόμων μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα, επικαλούμενη λόγους εθνικής ασφάλειας για τα νησιά και λόγους εθνικής αλληλεγγύης, με τη μορφή του ίσου καταμερισμού των μεταναστών σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Είναι βέβαιο όμως ότι αυτοί που θα αναχωρήσουν για την ενδοχώρα, θ’ αναπληρωθούν άμεσα από άλλους που θα έρθουν. Είναι γνωστό επίσης ότι, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Κοινής Δηλώσεως Ευρωπαικής Ενώσεως-Τουρκίας, οι μετανάστες που μετακινούνται στην ενδοχώρα δεν είναι δυνατόν πλέον να επαναπροωθηθούν στην Τουρκία.
Με άλλα λόγια, η μεταφορά των παρανόμων μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα, εάν δεν συνδυασθεί με αυστηρό έλεγχο των συνόρων και αποτελεσματική αποτροπή, δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει το ρόλο των νησιών ως προγεφυρωμάτων για τον σταδιακό κατακλυσμό όλης της χώρας με παρόνομους μετανάστες-εποίκους. Η εμμονή στην πολιτική των ανοικτών συνόρων και η διαχείριση του προβλήματος, με την αποδοχή της μόνιμης εγκαταστάσεως των παρανόμων μεταναστών στην Ελλάδα, είναι συνταγή καταστροφής για τη χώρα.
Οι εξαγγελίες της Κυβερνήσεως για εγκατάσταση 40.000 παρανόμων μεταναστών σε διαμερίσματα, που είναι βέβαιο ότι θα συνοδευθεί αργότερα και από άλλες παρόμοιες εξαγγελίες, οι εντολές προς το Υπουργείο Παιδείας για την προετοιμασία 304 σχολείων σ’ όλη τη χώρα για την υποδοχή ξένων μαθητών, οι αναζητήσεις διαφόρων ΜΚΟ και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες δομών εγκαταστάσεως σ’ όλη τη χώρα, μέχρι και σε ορεινά απομακρυσμένα χωριά, οι ανακοινώσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για 86.000 προπληρωμένες ηλεκτρονικές τραπεζικές κάρτες, που έχουν μοιρασθεί σε παράνομους μετανάστες και για εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, που διατίθενται, μέσω αυτής, για τη στέγαση παρανόμων μεταναστών και για τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων «Εστία» και «Ήλιος» για τη μόνιμη εγκατάστασή τους στην Ελλάδα, όπως επίσης η διανομή δωρεάν γης σε λαθρομετανάστες, 100 στρεμμάτων στον καθένα, δείχνουν σε πιο επικίνδυνο δρόμο ἔχει οδηγηθεί η χώρα και την άμεση ανάγκη να κινητοποιηθεί ο Ελληνικός λαός για την αναστροφή της καταστροφικής αυτής πολιτικής, που ενθαρρύνει αντί να ελέγξει τη λαθρομετανάστευση και να προστατεύσει τη χώρα.
Με πιο δικαίωμα ΜΚΟ, χρηματοδοτούμενες από το εξωτερικό και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, αναλαμβάνουν ρόλους εποικισμού της χώρας, με παράνομους μετανάστες από 70 χώρες του κόσμου; Με ποιά λογική και με πιο δικαίωμα απονέμονται στους παράνομους μετανάστες, σχεδόν αμέσως μετά την άφιξή τους στα νησιά, ΑΜΚΑ και ΑΦΜ, που είναι δικαιώματα των εργαζομένων και επιχειρηματικά δραστηριοποιημένων μονίμων κατοίκων της χώρας; Προεξοφλείται μ’ αυτό η μόνιμη εγκατάστασή τους και η εκ των προτέρων αναγνώρισή τους ως Ελλήνων πολιτών;
Η συνέχιση της πολιτικής των ανοικτών συνόρων είναι ολέθρια και ανυπόφορη για τη χώρα. Ακόμη και στην περίπτωση που επιβεβαιωθεί η Ευρω-Τουρκική Συμφωνία για επαναπροώθηση στην Τουρκία όσων δεν είναι πρόσφυγες, αυτό δεν θα αποτελούσε εγγύηση για την Ελλάδα για να συνεχίσει την πολιτική των ανοικτών συνόρων. Είναι βέβαιο ότι η Άγκυρα θα βρει τρόπους, και στην περίπτωση αυτή, να συνεχίσει την πίεση στην Ελλάδα με τη λαθρομετανάστευση. Οι μικρές μεταναστευτικάς ροές μπορεί να είναι ασήμαντες για την Ευρώπη και να μη δημιουργούν πολιτικό πρόβλημα. Για την Ελλάδα όμως είναι μεγάλες, εάν είναι συνεχείς και μακροχρόνιες. Η Ελλάδα πρέπει γι’ αυτό να επαναφέρει τον αυστηρό έλεγχο στα σύνορά της, υπό την άμεση ευθύνη των Σωμάτων που είναι εντεταλμένα για την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας.
10. Τα επιχειρήματα που προβάλλονται για τη δικαιολόγηση της πολιτικής ανοχής στη λαθρομετανάστευση και της ανεπιφύλακτης πολιτικής των ανοικτών συνόρων, που δρομολόγησε η προηγούμενη Κυβέρνηση, είναι προσχηματικά και ιδεοληπτικά. Για το λόγο αυτό, συγχέουν σκοπίμως το θέμα του ασύλου, που συνδέεται, με πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις και συνθήκες, με το γενικότερο θέμα της φτώχειας στον Τρίτο Κόσμο. Το τελευταίο όμως αφορά δισεκατομμύρια ανθρώπους και δεν μπορεί, προφανώς,να λυθεί με τη μετανάστευση, αλλά με την ανάπτυξη.
Κορυφαίο παράδειγμα είναι η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, η Κίνα. Κατόρθωσε με την ανάπτυξη, όχι μόνο να μη στέλνει μετανάστες στο εξωτερικό, αλλά να διεκδικεί την παγκόσμια κορυφή ως οικονομική δύναμη. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, η Ινδία. Κατόρθωσε και αυτή, με την ανάπτυξη, να περιορίσει δραστικά την εκπομπή μεταναστών. Αντιμετωπίζει όμως και η ίδια μεταναστευτική πίεση από τη γειτονική της Μπάγκλαντές. Χρειάσθηκε γι’ αυτό ν’ ανεγείρει τείχος από συρματοπλέγματα σ’ όλο το μήκος των συνόρων της (2.200 χλμ). Αυτό είναι ένα παράδειγμα για την Ελλάδα και για δηλώσεις υπευθύνων ότι «δεν θέλουμε τείχη και φράχτες». Εάν η Ινδία, χρειάζεται φράχτες για να προστατευθεί από τη λαθρομετανάστευση του Μπαγκλαντές, γιατί δεν χρειάζεται φράχτη η Ελλάδα στον Έβρο και αυστηρούς ελέγχους στο Αιγαίο και πρέπει να μείνει ξέφραγο αμπέλι στη λαθρομετανάστευση;
11. Οι ιδεοληψίες που επηρεάζουν τις πολιτικές διαδοχικών κυβερνήσεων και κομμάτων στη χώρα μας, από δεξιά και αριστερά, εκπορεύονται από την παγκοσμιοποίηση και τα ιδεολογήματά της. Η τελευταία υποστηρίχθηκε αρχικά από τις ΗΠΑ, από τη δεκαετία του 90, και βρήκε, δυστυχώς άκριτη υποδοχή στην Ευρώπη, παρά τις αντιδράσεις εθνικών κρατών και πολιτών. Η παγκοσμιοποίηση δεν υποστηρίζεται σήμερα από τις ΗΠΑ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί όμως να την υποστηρίζει, στο επίπεδο, τουλάχιστον, των κυρίαρχων της δομών και θεσμών.
Στο συγκεκριμένο όμως θέμα της παράνομης μεταναστεύσεως, όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, υπό την πίεση των πραγμάτων και της ανάγκης, πήραν μέτρα αυτοπροστασίας και ελέγχου των συνόρων τους. Πώς μπορεί η Ελλάδα ν’ αποτελέσει εξαίρεση και ν’ αποδεχθεί ρόλο αναχώματος της Ευρώπης, με τίμημα τη δική της εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση;
12. Ένας λόγος παραπάνω, εκτός από τους εθνικούς κινδύνους που δημιουργούν οι Τουρκικές βλέψεις και διεκδικήσεις, είναι οι γεωπολιτικοί και στρατηγικοί ανταγωνισμοί στα Βαλκάνια. Ο δημογραφικός και ο πολιτιστικός παράγων συνιστούν βασικούς συντελεστές αυτών των ανταγωνισμών. Η αλλαγή τους στην Ελλάδα, με την ανεξέλεγκτη μαζική, Μουσουλμανική κυρίως, μετανάστευση, συνεπάγεται καίρια αλλαγή και της γεωπολιτικής της σημασίας. Με απλά λόγια, θα είναι άλλη η γεωπολιτική σημασία μιας μεταλλαγμένης Ελλάδας, που είναι σήμερα Ελληνική και Ορθόδοξη.
13. Η προπαγάνδα που συνοδεύει την ανοχή στη λαθρομετανάστευση και την πολιτική των ανοικτών συνόρων, προβάλλει έναν άνευ ορίων δικαιωματισμό, που απορρέει από την ανθρώπινη ιδιότητα. Προφανώς, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ιερά και σεβαστά, αλλά δεν είναι δυνατόν να προβάλλεται ως δήθεν ανθρώπινο «δικαίωμα» η παράνομη είσοδος και εγκατάσταση σε μια ξένη χώρα. Αυτό θα αναιρούσε κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας, συντεταγμένης πολιτείας και εν τέλει δημοκρατίας. Τα ανθρώπινα δικαιώματα αναγνωρίζονται και κατοχυρώνονται, στο πλαίσιο συντεταγμένων και κυριάρχων κρατών και διακρατικών διεθνών συνθηκών, συμφωνιών και συμβάσεων.
14. Η ίδια προπαγάνδα, για να συγκινήσει ιδιαίτερα και να παραπλανήσει τον Ελληνικό λαό, προβαίνει σε χονδροειδείς και ανιστόρητες συγκρίσεις. Συγκρίνει, π.χ., τους σημερινούς υποτιθέμενους πρόσφυγες, που είναι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, παράνομοι μετανάστες, με τους Έλληνες πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922. Προφανώς, είναι ανιστόρητη, ανεπίτρεπτη και ανίερη μια τέτοια σύγκριση. Οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας ήταν πραγματικοί πρόσφυγες, που κινδύνευαν από το μαχαίρι των Τούρκων σφαγέων και ήταν, επιπλέον, ομοεθνείς, που είχαν κάθε δικαίωμα στην εθνική αλληλεγγύη.
Συγκρίνει επίσης τους παράνομους μετανάστες, που έρχονται στην Ελλάδα, με τους Έλληνες μετανάστες που πήγαν στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Ευρώπη. «Πήγαμε και μεις μετανάστες» λέγεται. Οι Έλληνες μετανάστες όμως δεν πήγαν παράνομα στις χώρες αυτές. Πήγαν νόμιμα, με τη σύμφωνη γνώμη των Κυβερνήσεων των χωρών αυτών.
15. Προβάλλεται επίσης το επιχείρημα ότι, με τη μετανάστευση, θα λυθεί το δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα. Το επιχείρημα είναι έωλο και σοφιστικό. Οι χώρες που προκρίνουν μια τέτοια λύση του δημογραφικού τους προβλήματος, μπορούν να το πράξουν με νόμιμη μετανάστευση, η οποία τους παρέχει και τη δυνατότητα επιλογής και προκαθορισμού κανόνων και προϋποθέσεων.
Προκάλεσε για το λόγο αυτό έκπληξη και απορία η αποστροφή, προσφάτως, του Πρωθυπουργού, στη Βουλή, για αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος «και με τη μετανάστευση», όταν είναι γνωστό ότι η μετανάστευση στην Ελλάδα είναι μόνο παράνομη και, κατά κύριο λόγο, Μουσουλμανική. Η αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος δεν θα επιτευχθεί με αλλοίωση και μετάλλαξη του Ελληνικού πληθυσμού και την επανεγκατάσταση στην Ελλάδα Μουσουλμανικών μαζών, που θα ποδηγετούνται αύριο από την Άγκυρα. Θα επιτευχθεί, με μια ολοκληρωμένη πολιτική, που θα στηρίζει τις γεννήσεις και θα οδηγήσει στην έξοδο από τη σημερινή κρίση και στη δημιουργία πραγματικών ευκαιριών απασχολήσεως για τους νέους, που αναγκάζονται σήμερα να εκπατρίζονται και να χάνονται ως πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό για τη χώρα.
Έκπληξη και απορία, προκάλεσε επίσης η δήλωση στη Βουλή του Πρωθυπουργού, με την ίδια ευκαιρία, ότι «είναι υπερήφανος να βλέπει την κοινωνία μας να μετατρέπεται σε πολυπολιτισμική»! Σε τί ακριβώς συνίσταται η υπερηφάνεια του Πρωθυπουργού; Στην επιτελούμενη, με τη μαζική παράνομη μετανάστευση, μετάλλαξη της Ελληνικής κοινωνίας από Ελληνική σε «πολυπολιτισμική», όπως λέγεται κομψά το πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό συνονθύλευμα; Αυτή είναι η επιταγή του Συντάγματος και το νόημα της Επαναστάσεως του 1821, που θεμελίωσε το Νέο Ελληνικό κράτος και της οποίας θα εορτάσουμε, το 2021, την επέτειο των 200 χρόνων;
Ο Κώστας Σημίτης ήταν ο πρώτος, που, ήδη από το 1997, έκανε λόγο, ως Πρωθυπουργός, για τη μετάλλαξη της Ελλάδος σε πολυπολιτισμική κοινωνία. Είχε πει τότε συγκεκριμένα: «η Ελλάδα πρέπει να γίνει πολυπολιτισμική». Γιατί πρέπει η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική» και να μη παραμείνει Ελληνική; Ερωτήθηκε ποτέ ο Ελληνικός λαός αν θέλει μια τέτοια μετάλλαξη και αλλοτρίωση; Στη διαρροή του χρόνου μέχρι σήμερα, είδαμε τί σημαίνει στην πράξη η περιβόητη «πολυπολιτισμική» κοινωνία. Δεν σημαίνει, ασφαλώς, ούτε πολύ πολιτισμό ούτε εμπνέει κάποια υπερηφάνεια. Αντιθέτως, εμπνέει μεγάλη ανησυχία και αγωνία στον Ελληνικό λαό για την πατρίδα του. Ο Ελληνικός λαός απαιτεί γι’ αυτό έλεγχο των συνόρων του, ανάσχεση και αποτροπή της παράνομης μεταναστεύσεως και προάσπιση της εθνικής του συνοχής και της εθνικής πολιτιστικής του ταυτότητας.
16. Επιστρατεύθηκε, προσφάτως, με ολοκληρωμένο και συστηματικό τρόπο, και η Ελληνική Εκκλησία στη μεγάλη επιχείρηση για την υποδοχή και περίθαλψη των παρανόμων μεταναστών και στη μόνιμη εγκατάστασή τους στη χώρα. Ζητήθηκε μάλιστα από την Εκκλησία να διαθέσει γη, χώρους και προσωπικό για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Η φιλανθρωπική ευαισθησία και αποστολή της Εκκλησίας επιστρατεύεται, προφανώς, για λόγους κυρίως ιδεολογικής προπαγάνδας και εντυπώσεων στην κοινή γνώμη. Για την παρουσίαση δηλαδή των παρανόμων μεταναστών ως προσφύγων και της μόνιμης εγκαταστάσεώς τους στην Ελλάδα ως αναγκαίου και θεάρεστου φιλανθρωπικού έργου, στο οποίο πρέπει να συμβάλει και η Εκκλησία.
Συνεχίζεται δηλαδή η σύγχυση μεταξύ πραγματικών προσφύγων, για τους οποίους κανείς δεν έχει αντίρρηση, με τις μυριάδες των παρανόμων μεταναστών, η μόνιμη εγκατάσταση των οποίων στη χώρα θα άλλαζε οριστικά το εθνικό, ιστορικό, πολιτιστικό και, γιατί όχι, θρησκευτικό πρόσωπό της και καλείται από την Κυβέρνηση η Εκκλησία να συμβάλει σ’ αυτό το έργο. Στην εθνική αποδόμηση δηλαδή της Ελλάδος και στη μετάλλαξή της σε «πολυπολιτισμική».
Η Εκκλησία, που λειτούργησε διαχρονικά ως εθνική κιβωτός και πρόμαχος της εθνικής ταυτότητας της χώρας, ας αναλογισθεί αν είναι δικός της ρόλος η συμβολή στον εποικισμό και στην αλλοτρίωση της χώρας, υπό την επίφαση φιλανθρωπικού έργου.
17. Σε συνάρτηση με τη μαζική παράνομη μετανάστευση, η παιδεία έγινε προνομιακός στόχος για μετάλλαξη. Οι νέες γενιές «πρέπει» να γαλουχηθούν με τα ιδεολογήματα περί «πολυπολιτισμικής» δήθεν κοινωνίας και όχι με τις αρχές και τις αξίες της Ελληνικής μας κληρονομιάς, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, η ιστορία και ο πολιτισμός μας.
Τί είναι όμως η Ελληνική Παιδεία; Δεν είναι αυτή που ταυτίζεται με οικουμενικές αρχές και αξίες, που έγιναν τα θεμέλια του ορθού λογισμού και του παγκόσμιου πολιτισμού; Τί είναι η Ελληνική γλώσσα; Δεν είναι αυτή που έγινε τροφός όλων των Ευρωπαϊκών γλωσσών και όχημα, ανά τους αιώνες, σκέψεως, επιστήμης και πολιτισμού; Για τους Έλληνες αλλά και για ολόκληρη την οικουμένη, η Ελληνική γλώσσα είναι ένας ατίμητος θησαυρός και εγκόλπιο πανανθρώπινου πολιτισμού.
Αποτελεί, για το λόγο αυτό, ανυπόφορη ύβρι κάθε προσπάθεια να πληγεί, στις ζωογόνες ρίζες της, η Ελληνική Παιδεία, υπό το πρόσχημα του «εκσυγχρονισμού», του ψευτο-προοδευτισμού και της αναγκαίας δήθεν προσαρμογής στην παγκοσμιοποίηση.
Η παράνομη μαζική μετανάστευση και η αθρόα εγγραφή στα σχολεία αλλοδαπών μαθητών, προβάλλεται τώρα ως νέο επιχείρημα για την περιθωριοποίηση της Ελληνικής Παιδείας και την επιβολή της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής» παιδείας. «Δεν είμαστε τώρα μόνοι μας», λέγεται. Στο πνεύμα αυτό, η διδασκαλία της Ελληνικής ιστορίας και γενικά της Ελληνικής γραμματείας και κληρονομιάς συρρικνώνεται και περιθωριοποιείται. Το ίδιο γίνεται με τη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας στη διαχρονική της συνέχεια.
Η πολιτική αυτή είναι αντισυνταγματική και απαράδεκτη. Η προβολή της παράνομης μεταναστεύσεως ως επιχειρήματος για την υποβάθμιση και εν τέλει την αποδόμηση της Ελληνικής παιδείας, δείχνει ανάγλυφα τους κινδύνους που αντιπροσωπεύει και στον τομέα της παιδέιας, όπου διαμορφώνεται η συνείδηση των νέων γενιών, ή ανεξέλεγκτη παράνομη μετανάστευση.
18. Οι κυβερνώντες στην Ελλάδα παρουσιάζουν ως δήθεν μονόδρομο τη διαχειριστική πολιτική που ασκούν για την αντιμετώπιση της παράνομης μεταναστεύσεως αντί της αποτροπής και του αυστηρού ελέγχου των συνόρων. Αποδέχονται επίσης στην πράξη τη μόνιμη παραμονή στην Ελλάδα των παρανόμων μεταναστών αντί της επαναπροωθήσεως όλων όσων δεν είναι αποδεδειγμένα πρόσφυγες ή, σε αντίθετη περίπτωση, της αναλογικής κατανομής τους σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Προσφάτως, υπεγράφη στη Μάλτα, με επιμονή της Ιταλίας, μια Συμφωνία για την κατανομή σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες των παρανόμων μεταναστών, που φτάνουν στην Ιταλία, που είναι πολύ ενδεικτική των δυνατοτήτων που υπάρχουν. Η Ιταλία πήρε αυστηρά μέτρα, έκλεισε τα λιμάνια της και απαγόρευσε την αποβίβαση στο έδαφος της παρανόμων μεταναστών. Η νέα Ιταλική Κυβέρνηση έθεσε ως όρο, για ν΄ ανοίξει πάλι τα λιμάνια της, την ανακατανομή των μεταναστών σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Με βάση τη Συμφωνία, που επετεύχθη στη Μάλτα, η Ιταλία θα κρατά μόνο το 10% των μεταναστών. Ένα 25% θα πηγαίνει στη Γερμανία και ένα άλλο 25% στη Γαλλία. Το υπόλοιπο θα κατανέμεται σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Γιατί η Ελλάδα έμεινε εκτός Συμφωνίας ή γιατί δεν διεκδικει μια άλλη ανάλογη συμφωνία και αποδέχεται το ρόλο του αναχώματος για την άλλη Ευρώπη;
19. Η κατάσταση έχει φτάσει σήμερα στο απροχώρητον. Δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο αναμονής, παθητικής ανοχής και σιωπής. Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις απέτυχαν, δυστυχώς, να συνειδητοποιήσουν εγκαίρως τις διαστάσεις του προβλήματος και τους κινδύνους που περικλείει για τη χώρα μας η παράνομη μετανάστευση και επέτρεψαν να γίνει η Ελλάδα hot spot της Ευρώπης, με αντάλλαγμα Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για τον εποικισμό και την αλλοτρίωσή της. Πολύ χειρότερα ακόμη, φαίνεται πως αναδέχθηκαν ή τηρούν παθητική στάση απέναντι σε ιδεολογήματα, που καλλιεργεί και προπαγανδίζει η παγκοσμιοποίηση, όπως αυτά που προεβλήθησαν στη Διεθνή Διάσκεψη για τη Μετανάστευση στο Μαρακές του Μαρόκου, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Η προηγούμενη Κυβέρνηση προσυπέγραψε τη λεγόμενη Agenda για την Παγκόσμια Μετανάστευση, που υιοθέτησε η Διάσκεψη αυτή. Το σημερινό κυβερνών κόμμα τήρησε παθητική στάση.
Ο Ελληνικός λαός πρέπει να κινητοποιηθεί, με κάθε νόμιμο μέσο, και να απαιτήσει έλεγχο, εδώ και τώρα, των συνόρων του. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι, όταν μάλιστα αντιμετωπίζει απροκάλυπτες απειλές στον εθνικό της χώρο και βρίσκεται σε μια κρίσιμη θέση στην Ανατολική Μεσόγειο και κοντά στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή.
Ο σεβασμός του ασύλου για τους πραγματικούς πρόσφυγες, όπως αυτοί ορίζονται από τη Σύμβαση της Γενεύης, δεν μπορεί να γίνεται πρόσχημα για μια ασταμάτηση πλημμυρίδα παρανόμων μεταναστών από κάθε γωνιά του πλανήτη. Γιατί εξετάζει η Κυβέρνηση αιτήσεις ασύλου από χώρες που δεν είναι ούτε γειτονικές της Ελλάδος ούτε εμπόλεμες; Γιατί δεν επαναπροωθούνται οι μη πρόσφυγες και, αντιθέτως, παρέχονται σ’ αυτούς έγγραφα, επιδόματα και προοπτικές για μόνιμη εγκατάσταση και παροχή Ελληνικής ιθαγένειας; Γιατί δεν αναστέλλεται επ’ αόριστον η εφαρμογή Ευρωπαϊκών Οδηγιών και εθνικών νομοθετημάτων, μέχρι την επανεξέταση συνολικά του θέματος της παράνομης μεταναστεύσεως και τον καθορισμό μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής, με κύριο άξονα την υποδοχή των πραγματικών προσφύγων και την πάταξη της παράνομης μεταναστεύσεως;
Η χώρα αυτή αντιμετώπισε στην ιστορία της πολλούς κινδύνους, ξένες επιδρομές, κατακτήσεις, γενοκτονικές πολιτικές και συνεχείς πολέμους. Κατόρθωσε να επιβιώσει και να επιτύχει, μετά την Οθωμανική κατάκτηση, την παλιγγενεσία της, με την Επανάσταση του 1821. Θα ήταν τραγικό να επιτρέψει σήμερα την εθνική της αποδόμηση και την αλλοτρίωσή της, με Δούρειο Ίππο την παράνομη μετανάστευση, και από έλλειμμα στοιχειώδους προνοητικότητας και πολιτικής σωφροσύνης.

 

Αναστασία Μπουρσανίδου*: Διχασμός στη διεθνή κοινότητα για την διαχείριση του ζητήματος της μετανάστευσης.

on Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Στις 10-11 Δεκεμβρίου στο Μαρακές του Μαρόκο έλαβε μέρος η Διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την αποδοχή του Παγκόσμιου Συμφώνου για την Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική μετανάστευση.

Η Διάσκεψη του προηγούμενου μήνα αποτελεί το δεύτερο στάδιο, μετά την Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών στην Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2016, για την ολοκλήρωση της συμφωνίας σχετικά με το ζήτημα διεθνούς διαχείρισης του φαινομένου της μετανάστευσης.


Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών από την ίδρυση του έπειτα από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργαζόταν με σκοπό την διατήρηση της ειρήνης και της συλλογικής ασφάλειας στο διεθνές σύστημα μέσω της οικουμενικής συνεργασίας. Οι μνήμες του πολέμου είχαν ως αποτέλεσμα την συμφωνία μεταξύ των κρατών για ουσιώδη και αποτελεσματική διεθνή συνεργασία.

Οι προσπάθειες για την διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και τον κατευνασμό των συγκρούσεων υπήρξαν πολλές. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι προσπάθειες δεν υπήρξαν πάντοτε αποδοτικές και έχει ασκηθεί μεγάλη κριτική από διεθνείς αναλυτές όσον αφορά  την αποτελεσματικότητα του Οργανισμού καθώς επίσης και την δομή του, αναφορικά με το δικαίωμα των 5 μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του για Βέτο. Σήμερα μεγάλος αριθμός από οργανισμούς για την ειρήνη καταλογίζει στον ΟΗΕ την ευθύνη για την αποτυχία αντιμετώπισης του πολέμου στη Συρία και της προσφυγικής κρίσης.

Οι προσπάθειες διεθνούς συνεργασίας επί του παρόντος βρίσκονται σε αδιέξοδο καθώς η διεθνής συγκυρία έχει διαφοροποιήσει σε μεγάλο βαθμό τα εθνικά συμφέροντα των παραγόντων του διεθνούς συστήματος. Οι κύριες τάσεις προσέγγισης του προσφυγικού ζητήματος είναι δύο.  Η πρώτη αντανακλάται στην επιθυμία για ενίσχυση της πολυμερούς συνεργασίας με στόχο την καλύτερη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης και την εξασφάλιση χιλιάδων ζωών και η δεύτερη κατευθύνεται από τον φόβο για την υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας, το εθνικιστικό συναίσθημα και την ξενοφοβία.

Οι μέχρι στιγμής προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς και στις ηγεσίες αρκετών κρατών-μελών αναδείχθηκαν εθνοκεντρικές πολιτικές με στόχο την προστασία του εθνικού συμφέροντος και την προστασία των κοινωνιών, στις οποίες εισχώρησε μεγάλος αριθμός προσφύγων. Παρόλο που τα νούμερα των αφίξεων έχουν ελαττωθεί σε σχέση με το 2015, τα συνολικά αποτελέσματα φανερώνουν την αναποτελεσματικότητα των προσπαθειών και μεταφράζονται στην επιδείνωση της οικονομικής αδυναμίας των κρατών-μελών, στην αδυναμία απορρόφησης των προσφύγων από τις τοπικές κοινωνίες, την εξαθλίωση των προσφύγων και την απώλεια χιλιάδων ζωών κατά την διάρκεια των προσπαθειών μετακίνησης.

Η ανάγκη για μια καλύτερη και ενισχυμένη διακρατική συνεργασία είναι ανάγκη μείζονος σημασίας. Στην βάση αυτή τοποθετείται η  Διακήρυξης της Νέας Υόρκης που προέκυψε από την Σύνοδο που πραγματοποιήθηκε το 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες και επικυρώθηκε και από τα 193 μέλη των Ηνωμένων Εθνών. Το κείμενο αναφέρεται στην ανάπτυξη της διεθνούς συνεργασίας συνθέτοντας με τον τρόπο αυτό ένα παγκόσμιο σύμφωνο με στόχο την εξασφάλιση των βιώσιμων μετακινήσεων και την ασφαλή μετανάστευση. Κύριοι του άξονες είναι η χορήγηση ανθρωπιστικής και οικονομικής βοήθειας στα κράτη που έχουν πληγεί σε μεγαλύτερο βαθμό από τις προσφυγικές αφίξεις εντός των συνόρων τους, ο ασφαλής επαναπατρισμός των προσφύγων, η ομαλή ενσωμάτωση στις τοπικές κοινωνίες και η προστασία των δικαιωμάτων των προσφύγων, των γυναικών και των παιδιών. Βασικό στοιχείο για τον συλλογισμό του συνταχθέντος κειμένου είναι ότι η μετανάστευση μπορεί να λάβει θετικές διαστάσεις και κάθε πρόσφυγας δύναται να συμβάλλει στο κοινωνικό σύνολο υπό τις κατάλληλες συνθήκες.

Η  αμφισβήτηση παρουσιάζεται έναν χρόνο μετά, τον Δεκέμβριο του 2017 με την απόσυρση των Ηνωμένων Πολιτειών από την Διακήρυξη της Νέας Υόρκης. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε το Σύμφωνο για την Μετανάστευση και κατήγγειλε την ασυμβατότητα αυτού με την αμερικάνικη μεταναστευτική πολιτική. Ο Λευκός Οίκος αντιμετώπισε το Σύμφωνο ως απειλή κατά της εθνικής κυριαρχίας και υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ φέρουν την αποκλειστική ευχέρεια για την κατάρτιση της μεταναστευτικής πολιτικής τους. Η αποχώρηση των ΗΠΑ δεν ήταν παρά μόνο η αρχή. Το παράδειγμα των αμερικανών ακολούθησε και το Ισραήλ. Ο Πρωθυπουργός του, Μπενιαμίν Νετανάχου εξέφρασε την προσήλωση του στην φύλαξη των συνόρων από τους παράνομους μετανάστες και απέσυρε την συμμετοχή του από το Παγκόσμιο Σύμφωνο. Το ίδιο συνέβη και με την Αυστραλία, της οποίας ο Πρόεδρος Σκοτ Μόρισον ασκεί άκρως αυστηρή μεταναστευτική πολιτική καταδικάζοντας το Σύμφωνο για την έλλειψη διακρίσεως μεταξύ νόμιμων και παράνομων μεταναστών. Η Δομινικανή Δημοκρατία και η Χιλή αποχώρησαν και αυτές από τις διαδικασίες για την επικύρωση του Συμφώνου.

Ο διχασμός αναπτύσσεται και χαρακτηρίζει πλέον το κλίμα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα στην οποία η δυσαρέσκεια και η απογοήτευση συνιστούν τα κυρίαρχα λαϊκά συναισθήματα. Υπό αυτές τις συνθήκες η ρητορική της ακροδεξιάς και ο λαϊκισμός βρήκαν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη τους και την εξασφάλιση της υποστήριξης των εθνικιστικών τους καταβολών, καταδεικνύοντας το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Μετανάστευση ως φόβητρο μέσα από το οποίο ελλοχεύουν ακόμα μεγαλύτεροι κίνδυνοι σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ανεξαρτησίας.

Ο συγκρουσιακός χαρακτήρας  χαρακτηρίζει όχι αποκλειστικά τις διακρατικές σχέσεις αλλά σε μεγάλο βαθμό και το εσωτερικό περιβάλλον των ηγεσιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το πολιτικό σκηνικό στο Βέλγιο, ο πρωθυπουργός του οποίου, Σαρλ Μισέλ, επιθυμώντας την διατήρηση της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας παρευρέθηκε στην Διάσκεψη του Μαρακές και προσέφερε την έγκριση της πατρίδας του στο Σύμφωνο. Πλήρωσε, ωστόσο, το πολιτικό τίμημα της απόφασης του με την απώλεια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της κυβέρνησης λόγω της αποχώρησης του εθνικιστικού φλαμανδικού κόμματος, του μεγαλύτερου κόμματος στον κυβερνητικό συνασπισμό του Βελγίου. Στο Μαρακές ο πρωθυπουργός  αναγνώρισε την πολύπλοκη φύση του μοντέλου, το υποστήριξε όμως ως το μοναδικό μέσον για την τελική επίλυση του προβλήματος. Με την κίνηση του αυτή θυσίασε μαζί με την εμπιστοσύνη της Βουλής πιθανότατα και την λαϊκή νομιμοποίηση.

Στην Γαλλία επίσης παρουσιάστηκαν έντονες προστριβές μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων καθώς την δυσαρέσκεια του εξέφρασε το ακροδεξιό κόμμα, υπό την Μαρί Λε Πεν, η οποία ζήτησε την παραίτηση του Εμανουέλ Μακρόν, χαρακτηρίζοντας την αποδοχή του Συμφώνου ως πράξη προδοσίας. Την απόσυρση της υποστήριξης της ανακοίνωσε και η Ιταλία, μια χώρα η οποία από το 2014 έχει δεχτεί περισσότερες από 640.000 αφίξεις αλλοδαπών, με χώρα προέλευσης κυρίως την Λιβύη. Η αυστηρή μεταναστευτική γραμμή του ιταλικού κράτους παρόλ΄αυτά τυγχάνει της υποστήριξης της πλειοψηφίας του λαού και πρόσφατα ενισχύθηκε με την έγκριση νομοσχεδίου για την αυστηρότερη διαδικασία παροχής διεθνούς προστασίας. Η ιταλική κυβέρνηση είναι απρόθυμη να συμμετάσχει σε διαδικασίες που θα επέφεραν την ¨αλλοίωση¨ της εθνολογικής σύστασης της χώρας, σύμφωνα με τα λόγια του Υπουργού Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι.

Το ανατολικό τμήμα της Ευρώπης διαπνέεται και αυτό από εχθρικό για τους μετανάστες κλίμα. Το πολωνικό κράτος έθεσε σε προτεραιότητα την διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας σε θέματα μεταναστευτικής πολιτικής και απομακρύνθηκε από την συμφωνία. Στον αριθμό των κρατών που τερμάτισαν τις δεσμεύσεις τους για πολυμερή συνεργασία επάνω στο μεταναστευτικό τοποθετείται πλέον και η Σλοβακία εκφράζοντας τις επιφυλάξεις της σχετικά με τον ενδεχόμενο φιλοξενίας μεγαλύτερου αριθμού προσφύγων από τον επιθυμητό. Ούτε εκεί μπορεί όμως να παρατηρηθεί ομοφωνία στις αποφάσεις. Οι αντι-μεταναστευτικές θέσεις της κυβέρνησης βρίσκουν αντίθετο τον Υπουργό Εξωτερικών, Μίροσλαβ Λάιτσακ ο οποίος κατήγγειλε την κυβέρνηση για λαϊκισμό και εθνικιστικές επιδιώξεις. Ο  Μίροσλαβ Λάιτσακ είχε διατελέσει την θητεία του σαν Πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών κατά το έτος 2017 και επέβλεψε ο ίδιος την διαδικασία σχεδιασμού του Συμφώνου.

Οι κυβερνήσεις της Αυστρίας, της Ουγγαρίας, της Τσεχίας και της Βουλγαρίας επέλεξαν να απέχουν τόσο από τη Διάσκεψη όσο και από το Σύμφωνο. Τα αίτια συνοψίζονται σε εθνικιστικές επιδιώξεις και σε μεγάλο αριθμό εντοπίζονται και στις απόψεις των υπολοίπων κρατών που υποχώρησαν από  τις δεσμεύσεις της Διακήρυξης της Νέας Υόρκης. Οι διεθνείς εξελίξεις αναδιαμόρφωσαν την πολιτική ατζέντα τοποθετώντας έτσι την προστασία της αρχής της εθνικής κυριαρχίας στην κορυφή της. Ο πολιτικός λόγος του εθνικισμού πέτυχε αξιοσημείωτη νίκη και επηρέασε τις διεθνείς ισορροπίες με τις ενέργειες του.

Η Διάσκεψη στο Μαρακές εν τέλει ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η Ελλάδα συνέβαλε στην επικύρωση του Παγκοσμίου Συμφώνου για την Ασφαλή Μετανάστευση με την θετική της ψήφο. Το κείμενο υιοθετήθηκε συνολικά από 150 έθνη, τα οποία συμφώνησαν στην βούληση τους για οικουμενική προσέγγιση στην άσκηση της μεταναστευτικής πολιτικής. Δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα με σκοπό την επίδειξη σεβασμού στην αρχή της εθνικής κυριαρχίας και η ουσία των διατάξεων του έγκειται στην παραδοχή της ύπαρξης της μετανάστευσης ως ένα ζήτημα διαχρονικού χαρακτήρα. Η τελική ψηφοφορία επικύρωσης του Συμφώνου αναμένεται να πραγματοποιηθεί στις 19 Δεκεμβρίου στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ οπού θα ξεκινήσει επίσημα η πρώτη προσπάθεια διεθνούς συνεργασίας επάνω στο ζήτημα της μετανάστευσης.

Στο Μαρακές οι απόψεις της γερμανίδας καγκελάριου, Angela Merkel, για την ανάγκη διακρατικής συνεργασίας επικροτήθηκαν στο έπακρο και επιβεβαίωσαν την ύπαρξη των δύο αντίθετων πόλων για την αντιμετώπιση των διεθνών προκλήσεων. Η υποστήριξη της λαϊκής γνώμης για την υπεράσπιση των συνόρων  από περισσότερες αφίξεις αλλοδαπών συνιστά συμπεριφορά προερχόμενη από τον φόβο της απώλειας της ανεξαρτησίας και κατ’επέκτασιν της εθνικής ταυτότητας. Οι κίνδυνοι που εμφανίστηκαν με τις τεράστιες πληθυσμιακές μετακινήσεις φόβισαν ακόμα περισσότερο τους πολίτες και καθώς τα προβλήματα γιγαντώθηκαν, η λαϊκή γνώμη νομιμοποίησε την αυστηρή στάση στο θέμα της μετανάστευσης αποδεχόμενη τις εθνικιστικές καταβολές της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Τα αποτελέσματα της διεθνούς προσπάθειας θα τα κρίνει το πέρασμα του χρόνου. Το σίγουρο είναι ότι για την διαχείριση του ζητήματος απαιτείται συντονισμένη προσπάθεια και μεγάλη υπομονή. Οι συγκρούσεις, ωστόσο, και ο διχασμός στέκονται εμπόδια στην πραγματοποίηση ουσιαστικών βημάτων για την βελτίωση των διακρατικών σχέσεων και για την εξασφάλιση της ευημερίας των πολιτών.

Εν κατακλείδι, αξίζει να σημειωθεί η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα άποψη του συγγραφέα και δημοσιογράφου για την μετανάστευση, Roy Beck, η οποία εκφράζεται μέσα από ένα βίντεο που αναδεικνύει το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις και προσφέρει τροφή για την σκέψη. Σε αυτό, ο δημοσιογράφος παρουσιάζει την επιμονή της αμερικανικής –και όχι μόνο- ηγεσίας στην εξεύρεση λύσεων για το μεταναστευτικό ζήτημα και την καλύτερη διαχείριση του που, ωστόσο, στερούνται ουσίας. Ακόμα και σε περίπτωση που υπήρχε η δυνατότητα να επιτευχθεί η ομαλή και ποιοτική απορρόφηση των μεταναστευτικών πληθυσμών, σε καμία περίπτωση αυτό δεν θα έλυνε κανένα  πρόβλημα, ακόμα και στην περίπτωση που πολλαπλασιαζόταν ο επιτρεπτός αριθμός των νόμιμων μεταναστών και προσφύγων. Στους πολιτικούς κύκλους επικρατεί πιθανότατα σύγχυση καθώς  ως ζήτημα προς επίλυση προσεγγίζεται το μεταναστευτικό όταν  στην πραγματικότητα η ουσία του έγκειται στην εξαθλίωση των κοινωνιών κατώτατου βιοτικού επιπέδου και ο τρόπος ζωής τους είναι άμεσα συνυφασμένος με την φτώχεια και τις συγκρούσεις. Η φύση του πραγματικού προβλήματος υποκρύπτεται και ο μοναδικός τρόπος για την ριζική του επίλυση έγκειται στην ίδια την πηγή του. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να επικεντρώσει την υποστήριξη της στην επίλυση των συγκρούσεων και την κατάλυση των απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης, θέτοντας με τον τρόπο αυτόν τα θεμέλια για την εξέλιξη των κοινωνιών αυτών και την εξάλειψη του στίγματος του ’’Τρίτου Κόσμου’’.

 

Αρθρογραφία:

https://www.unric.org/el/index.php?option=com_content&view=article&id=27422:2017-02-15-15-38-01&catid=6:information&Itemid=71

https://www.protothema.gr/world/article/846027/oie-to-pagosmio-sumfono-gia-ti-metanasteusi-egrithike-episimos-sto-marakes/

http://www.thenews.pl/1/9/Artykul/392943,Poland-will-not-sign-UN-migration-pact-govt-minister

https://www.naftemporiki.gr/story/1422615/sumfono-gia-ti-metanasteusi-se-klima-dixasmou-i-diaskepsi-tou-oie-sto-marakes

https://uawire.org/ukraine-refused-to-sign-un-migration-pact

https://www.huffingtonpost.gr/2015/10/24/diethnes-70_n_8376090.html

https://www.reuters.com/article/us-europe-migrants-bulgaria-un/bulgaria-says-will-not-join-u-n-migration-pact-idUSKBN1O41D4

https://edition.cnn.com/2017/12/03/politics/us-global-compact-migration/index.html

https://refugeesmigrants.un.org/migration-compact

https://www.youtube.com/watch?v=LPjzfGChGlE&t=220s

https://www.bbc.com/news/world-europe-46585237  

Δημήτριος Κοντογιώργος*: Μετανάστες και πρόσφυγες. Συνέπειες....

on Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Οι διαφορές μεταξύ των φυλών, από πλευράς ηθών και εθίμων και θρησκευτικών,κυρίως, συναισθημάτων των κατοίκων των χωρών του λεγόμενου τρίτου κόσμου οδήγησαν και οδηγούν, πολλές φορές, σε συρράξεις μεταξύ των φυλών –φατριών μέσα στην ίδια χώρα. Από την άλλη πλευρά δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το χαμηλό πνευματικό επίπεδο των λαών αυτών, καθώς και την ΄΄πενία΄΄-οικονομική κατάσταση αυτών(των λαών) εξ΄αιτίας της αδιαφορίας ή\και μή ικανότητας λήψης κάποιων μέτρων από τους ισόβιους, συνήθως, ηγέτες των χωρών αυτών και της συσσώρευσης, σε πολλές περιπτώσεις, σ΄αυτούς( τους ηγέτες) του πλούτου της χώρας!

Ήταν επόμενο να δημιουργούνται και αντιστασιακές ομάδες κατά του καθεστώτος των ως άνω χωρών. Εξ΄αιτίας, συνεπώς, των ως άνω γεγονότων άρχισε να εκδηλώνεται το μεταναστευτικό κίνημα ομάδων πληθυσμού από χώρα σε χώρα προς αναζήτηση καλλίτερης τύχης και εξασφάλισης της ζωής τους λόγω και των πολεμικών συρράξεων! Το μεταναστευτικό κίνημα, βεβαίως, σήμερα δεν περιορίζεται μόνο σε χώρες του τρίτου κόσμου, των υπαναπτύκτων εν γένει χωρών, αλλά και σ΄άλλες χώρες του πλανήτη εξ΄αιτίας της παγκοσμιοποίησης , αλλά-και κυρίως-της οικονομικής κρίσης που ΄΄ενέσκηψε΄΄ παγκοσμίως την τελευταία και πλέον δεκατία.

Το μεταναστευτικό και προσφυγικό πρόβλημα διογκώθηκε ΄΄εν πολλοίς΄΄και εξ΄αιτίας των επεμβάσεων, κατά την άποψή μου, των ξένων δυνάμεων, που ΄΄τάραξαν τα νερά΄΄για τους δικούς τους λόγους, σε χώρες,όπως Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.ά και των, συνεπεία αυτών των επεμβάσεων, ταραχών που επακολούθησαν σ΄ αυτές τις χώρες.

Οι περισσότεροι από τους ως άνω μετανάστες-΄΄εν πολλοίς΄΄ λαθρομετανάστες,οικονομικοί μετανάστες -και πρόσφυγες μετακινούνται με στόχο να φθάσουν σε άλλες χώρες (ΗΠΑ.Αυστραλία κ.ά) ή σε μιά ευρωπαϊκή χώρα. Ειναι γνωστές εξ΄άλλου οι βιαιοπραγίες και βιαιότητες του λεγόμενου ΄΄Ισλαμικού Κράτους΄΄ κατά του πολιτισμού,της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ανθρώπινης ζωής..Πολλοί από τους κατατρεγμένους πρόσφυγες,που γλίτωσαν από τα πυρά του πολέμου, της βαρβαρότητος και της ΄΄σφαγής΄΄ των αντιμαχομένων πλευρών, και πολλοί από άλλες χώρες μετανάστες-λαθρομετανάστες αναζητούν, μέσω της Μεσογείου κυρίως,μιά ασφαλή,ήρεμη ζωή στη χώρα μας ή μέσω της χώρας μας σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης.

Πολλοί, ως γνωστόν, άφησαν και αφήνουν την τελευταία τους πνοή στα παγωμένα νερά της Μεσογείου... Το φιλότιμο του Έλληνα σε συνδυασμό με τις ΄΄πικρές΄΄ αναμνήσεις της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922, δεν άφησε ασυγκίνητους τους Έλληνες ως προς την περίθαλψη των προσφύγων και ας είναι οι περισσότεροι εξ΄αυτών αλλόθρησκοι και όλοι τους βέβαια αλλοεθνείς! Από την άλλη πλευρά, βεβαίως, πρέπει να επισημάνομε ότι δεν μπορεί μόνη η χώρα μας ν΄αντέξει τ΄αλλεπάλληλα κύματα λαθρομεταναστών.

Δεν μπορεί να ΄΄σηκώσει΄΄μόνη της αυτό το βάρος, πολύ δε περισσότερο, όταν η μία μετά την άλλη οι χώρες της Ευρώπης αρχίζουν να ΄΄σφραγίζουν΄΄ τα σύνορά τους... Αν κλείσουν τα σύνορά τους οι χώρες της Ευρώπης, όπως τούτο διαφαίνεται ήδη σε πολλές χώρες,τότε είναι βέβαιο,ότι ένας μεγάλος –ο μεγαλύτερος ίσως- όγκος μεταναστών-λαθρομεταναστών θα ΄΄εγκλωβισθεί΄, θα παραμείνει στη χώρα μας.Επί πλέον, οι ίδιες χώρες θα επαναπροωθούν,όπως ακούεται, στη χώρα μας όλους τους μη επαγγελματίες μετανάστες….

Τούτο σημαίνει, φοβούμαι, ότι το μεταναστευτικό θα εξελιχθεί σε πρόβλημα οξύτερο εκείνου της οικονομικής κρίσης, που ΄΄ενέσκηψε΄΄ από δεκαετίας στη χώρα μας! Και τούτο γιατί, εξ΄αιτίας της αθρόας μετακίνησης στη χώρα μας λαθρομεταναστών κυρίως, διαφαίνεται κατ΄αρχάς μιά ΄΄ολονέν΄΄ αυξανόμενη τάση βιαιοπραγιών και εγκληματικότητας ΄΄εν γένει΄΄,που ΄΄εξικνείται΄΄ από απλές διενέξεις-συρράξεις μεταξύ των μεταναστών, μέχρις διάπραξης ποικίλων άλλων εγκλημάτων,όπως κλοπές-διαρρήξεις, βιασμοί,φθορές ξένων περιουσιών και δολοφονικές ακόμα ενέργειες! Οι ΄΄ξενόφερτοι΄΄ δράστες στις εν λόγω ΄΄ποινικώς κολάσιμες΄΄ πράξεις,πολλές φορές συνεπικουρούνται, δυστυχώς, και από εγχώριους Έλληνες!

Πέραν των ως άνω , πιστεύω προσωπικά ,ότι είναι σφάλμα της Ελληνικής Πολιτείας η αποδοχή εγκατάστασης των προσφύγων, αλλά και κυρίως, των λαθρομεταναστών - πολλοί μάλιστα των οποίων, φοβούμαι, δεν είναι καταγεγραμμένοι, ενώ κινούνται μάλλον ελεύθεροι - στα πλησίον της μικρασιατικής ακτής νησιά μας,για δύο, κατ΄εμέ, λόγους:

Πρώτον γιατί ο ΄΄Σουλτάνος΄΄ της γείτονος θα είναι περιχαρής...και Δεύτερον γιατί πλήττεται σε αρκετά μεγάλο βαθμό ο τουρισμός των νησιών αυτών,με δυσάρεστες οικονομικές συνέπειες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για τους μόνιμους κατοίκους των νησιών! Εξ άλλου και πέραν της αυξανόμενης εγκληματικότητας, όπως μνημονεύεται ανωτέρω , είναι πλέον ή βέβαιο, ότι θα επέλθει εθνική αλλοίωση και του πληθυσμού της χώρας.

Και τούτο γιατί σύμφωνα με τον ήδη ισχύοντα νόμο, τέκνα μεταναστών- προσφύγων, που γεννώνται στη χώρα μας και φοιτούν σε ελληνικά σχολεία, έχουν δικαίωμα να΄ποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια! Κάποιοι εξ΄αυτών, βεβαίως, θα προσαρμοσθούν και θ΄αφομοιωθούν από το ελληνικό στοιχείο.Ενδεχομένως δηλ. θ΄ασπασθούν την θρησκεία μας –βαπτιζόμενοι χριστιανοί, αν δεν είναι ήδη-,θα υπακούουν και θα σέβονται τους νόμους του ελληνικού κράτους κ. ά. Όμως δεν θα είναι και δεν μπορεί να είναι Έλληνες ως προς τη καταγωγή,την ιθαγένεια, να είναι δηλ. ΄΄αυτόχθονες΄΄(γηγενείς), ακόμα και να ομιλούν την ελληνική γλώσσα και ν΄ασπασθούν τη θρησκεία μας!

Ελληνας δεν γίνεσαι, αλλά γεννιέσαι! Ουδείς βεβαίως μπορεί ν΄ αποκλείσει περιπτώσεις αλλοδαπών, ανεξαρτήτως του αν αυτοί απέκτησαν ή όχι την ελληνική ιθαγένεια\υπηκοότητα,να προβαίνουν σε ενέργειες και πράξεις εντός της χώρας μας εθνικιστικών τάσεων και εκδηλώσεων, που σχετίζονται με τη χώρα προέλευσής τους! Ένα προ καιρού παράδειγμα οι οκτώ ελληνοαλβανοί νεοσύλλεκτοι στο κέντρο εκπαίδευσης του Μεσολογγίου...! Με την ανεξέλεγκτη πλέον και αθρόα ΄΄εισβολή΄΄ μεταναστων-λαθροεταναστών, θα υποχρεωθούμε να ιδρύσομε πολλούς χώρους προσευχής (μουσουλμανικά τεμένη). Θα υπάρξουν γάμοι και άλλα κοινωνικά φαινόμενα μεταξύ Ελλήνων και Ισλαμιστών- πολλοί από τους τελευταίους μάλιστα, θα έχουν διπλή υπηκοότητα-, τα οποία θα είναι αντίθετα με τη θρησκεία μας και την ορθόδοξη πίστη μας!

Αναπόφευκτο είναι επομένως να υποστεί ΄΄βλάβη΄΄ και η θρησκεία μας και η γλώσσα μας.Ο Έλληνας ή η Ελληνίδα που θα συνάψει γάμο πχ με μουσουλμάνο μετανάστη,είναι ενδεχόμενο ν΄αλλάξει την ΄΄πίστη΄΄του\της, ενώ θα υποχρεωθούν εκ των πραγμάτων να μάθουν και να ομιλούν την αραβική γλώσσα.Όλα αυτά είναι επόμενο να ΄΄κληροδοτηθούν΄΄και στους απογόνους ... Με την ραγδαία αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού (αθρόες εισροές,ελληνοποιήσεις , γεννήσεις…) δεν θα επέλθει μόνο αλλοίωση, σε μεγάλη έκταση, του γηγενούς πληθυσμού, του ελληνικού στοιχείου, αλλά θα ανακύψουν και άλλα θέματα…!

Φοβούμαι ότι οι ΄΄ελληνοποιηθέντες΄΄ θα συγκροτήσουν οργανώσεις κατά εθνότητα , που με την πάροδο του χρόνου θα οργανωθούν σε κόμματα. Θα έχουν δηλ. δικαίωμα ΄΄εκλέγειν και εκλέγεσθαι΄΄! Θα έχομε στο ελληνικό κοινοβούλιο Μουσουλμάνους βουλευτές , ….,αξιωματική αντιπολίτευση και αργότερα –φοβούμαι- και κόμμα εξουσίας Μουσουλμάνων….! Τούτο σημαίνει ότι το ελληνικό στοιχείο, οι Έλληνες θα είμαστε μια μικρή μειονότητα στη δική μας χώρα….! Επιβάλλεται,λοιπόν, να περιορισθεί το ολονέν αυξανόμενο μεταναστευτικό ρεύμα .

Το πρόβλημα βεβαίως είναι όντως ΄΄δυσεπίλυτο΄΄. Προς τούτο, είναι ανάγκη ν΄αναμειχθεί ενεργά η Διεθνής Κοινότητα ( Ο.Η.Ε), η Ευρωπαϊκή Ένωση,της οποίας η χώρα μας είναι πλήρες κράτος-μέλος,και της οποίας(χώρας μας) τα σύνορα είναι και σύνορα της Ευρωπαίκής Ένωσης καθώς και άλλοι Διεθνείς Οργανισμοί. Ο στόχος πρέπει να είναι, να πεισθούν οι Λαοί των χωρών του τρίτου λεγόμενου Κόσμου ,να παραμείνουν στις χώρες τους!

Προς τούτο απαιτείται-σε κάποιες, τουλάχιστον, χώρες- κάποιου είδους εκπαίδευση, εκδημοκρατισμός …Τούτο, βεβαίως, εκ των πραγμάτων είναι δύσκολο, ενώ απαιτούνται και μεγάλα χρηματικά ποσά…. Ιδιωτικοί φορείς με υψηλά Funds (κεφάλαια) να επιληφθούν της αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών πηγών-όπου αυτές υπάρχουν- των εν λόγω χωρών( να γίνουν επενδύσεις δηλ.) προς όφελος βεβαίως των ιδίων φορέων, αλλά και των Λαών των χωρών αυτών, αφού οι πληθυσμοί τους θα μπορούν εργαζόμενοι να επιβιώνουν, ενώ οι χώρες τους θα έχουν και επί πλέον εισόδημα από την καταβολή φόρων .…

Αν, ως προς τη χώρα μας ειδικότερα, δεν επιλυθεί έγκαιρα και μεθοδικά, το μεταναστευτικό – προσφυγικό, θα επέλθει αλλοίωση , δυστυχώς, όχι μόνο της πληθυσμιακής μας ΄΄οντότητας΄΄,όπως μνημονεύεται ανωτέρω,σε συνδυασμό μάλιστα και με την υπογεννητικότητα των Ελλήνων, με το δημογραφικό δηλ. πρόβλημα, αλλά(θα επέλθει αλλοίωση) και του θρησκευτικού συναισθήματος του Λαού μας και της γλώσσας μας,ενώ η εγκληματικότητα –λόγω και της κρίσης- θα πάρει ΄΄την ανιούσα΄΄... Η μείωση του γηγενούς πληθυσμού και η αλλοίωση -και ακόμα χειρότερα -η πιθανότητα απώλειας της γλώσσας, σε συνδυασμό με την αλλοίωση και της θρησκείας θα έχει ως συνέπεια την ραγδαία αλλοίωση ή –το και χειρότερο- την απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας με ό,τι αυτό συνεπάγεται... Και τότε... αλίμονό μας....!
* υποπτεράρχος (Ε) ε.α. Οκτώβριος 2018 

Βασίλειος Μαρτζούκος: ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ: Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ !!

on Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

 
Δεν υπάρχει ίχνος υπερβολής στον ισχυρισμό ότι ο συνδυασμός της ραγδαίας δημογραφικής μας συρρικνώσεως σε συνδυασμό με την μαζική παράνομη μετανάστευση (η οποία θα αυξάνεται ανεξαρτήτως του πολέμου στην Συρία), αποτελεί μακράν την μεγαλύτερη εθνική απειλή αφού δεν κινδυνεύουν απλώς Εθνικά Ζωτικά Συμφέροντα αλλά η επιβίωση τους Έθνους μας.
 
Ο παγκόσμιος πληθυσμός ανέρχεται σήμερα στα 7.6 δις κατοίκους και αυξάνεται κατά 83 εκ. ετησίως. Ο πληθυσμός της Αφρικής ανέρχεται σήμερα στο 1.26 δις ενώ το 2100 (με παγκόσμιο πληθυσμό 11.2 δις), θα φθάνει τα 4.5 δις κατοίκους, πλησιάζοντας αριθμητικά τον επίσης αυξανόμενο πληθυσμό της Ασίας. Εάν στις τάσεις αυτές συνυπολογισθεί το χαμηλό βιοτικό επίπεδο αυτών των Ηπείρων το οποίο θα επιτείνουν οι οικολογικές μεταβολές στον πλανήτη, γίνεται αντιληπτός ο λόγος για τον οποίο τεράστιες μάζες μεταναστών μικρής ηλικίας θα κατευθυνθούν προς την φθίνουσα, γερασμένη και πλούσια Ευρώπη. Η ευρωπαϊκή εμπειρία δεκαετιών, καταδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών είναι μουσουλμάνοι, γεγονός το οποίο καθιστά την ένταξή τους σε Δυτικές κοινωνίες (κοσμικό κράτος, Δημοκρατικό κεκτημένο κ.λπ.) τουλάχιστον προβληματική, λόγω διαφορετικού αξιακού συστήματος και κοσμοαντιλήψεως. Ταυτόχρονα το επί δεκαετίες αισιόδοξο άλλοτε πείραμα του πολυπολιτισμού στην Ευρώπη έχει αποτύχει καθ’ ομολογία των σημαντικότερων ηγετών της.
Τα ευρωπαϊκά κράτη διαπιστώνοντας το διαφαινόμενο αδιέξοδο του μεταναστευτικού, εγκαταλείπουν την αλληλεγγύη και ακολουθούν σταδιακά εθνικές προστατευτικές πολιτικές συνάδουσες με το λαϊκό αίσθημα, το οποίο προς το παρόν ωθείται προς ευρωσκεπτικιστικές και ακροδεξιές κατευθύνσεις. Το όλο θέμα θέτει επιτακτικά στους Ευρωπαίους θεμελιώδη ερωτήματα όπως «τι Ευρώπη θέλουμε; Πολυπολιτισμική κοινή αγορά ή Ευρώπη αρχών και αξιών;», «Να γίνει συμβιβασμός και σε τι ποσοστό στις αρχές της κοσμικής φιλελεύθερης Δημοκρατίας;», «Είναι δυνατή η ανάπτυξη Ισλαμοευρωπαϊκής ταυτότητος;», «Πόσο ρεαλιστική είναι η αντικατάσταση του συρρικνούμενου ευρωπαϊκού πληθυσμού με μη αφομοιώσιμους μετανάστες από την Ασία και την Αφρική;».
Ο ελληνικός πληθυσμός με δείκτη γονιμότητος (ΔΓ) 1.28 (απαιτείται ΔΓ 2.1 για διατήρηση του πληθυσμού), μειώνεται κατά 43.000 άτομα ετησίως (ουδέποτε συνέβη στο παρελθόν ακόμη και σε εμπόλεμη περίοδο), με τάσεις επιδεινώσεως. Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο νέοι έχουν φύγει στο εξωτερικό,  οι αμβλώσεις είναι διπλάσιες των γεννήσεων και περί τα 350.000 ζευγάρια αντιμετωπίζουν πρόβλημα τεκνοποιήσεως. Ο ελληνικός πληθυσμός δεν μειώνεται απλώς αριθμητικά αλλά μεταβάλλεται ραγδαίως ποιοτικά αφού η πληθυσμιακή πυραμίδα αναστρέφεται με αύξηση της τρίτης ηλικίας, τεράστια μείωση πληθυσμού παιδικής ηλικίας, και σημαντική μείωση του ενεργού πληθυσμού με ότι αυτό συνεπάγεται οικονομικά, κοινωνικά και αμυντικά.
Με τις τρέχουσες τάσεις, ο συνδυασμός δημογραφικού και μεταναστευτικού ζητήματος   οδηγεί σε κοινωνική αποσταθεροποίηση, σε απώλεια γεωπολιτικού ειδικού βάρους, σε αυτοδιάλυση και αυτοαφοπλισμό των Ελλήνων υπό την ανεύθυνη αδράνεια του πολιτικού μας συστήματος το οποίο αδυνατεί να χαράξει αποτελεσματική σχετική στρατηγική.   Η χώρα μας οφείλει να εστιασθεί επειγόντως στην ανατροπή του δημογραφικού κατήφορου, όχι ασφαλώς αντικαθιστώντας τον πληθυσμό με αλλοδαπούς αλλά με σειρά υπαρκτών και εφικτών μέτρων (το Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών έχει εκπονήσει σχετικές προτάσεις).
Στο μείζον εθνικό θέμα της παρανόμου μαζικής μεταναστεύσεως, η Ελλάς δίχως πολιτική, παρακολουθεί παθητικά την μοίρα της βασιζόμενη σε έωλες και μη ελεγχόμενες εικασίες, όπως η τήρηση της συμφωνίας ΕΕ και Ερντογάν (τουρκικό εργαλείο εκβιασμού) και η «ανύπαρκτη» ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Η χώρα θα πρέπει να συμβάλει ενεργά σε κάθε ευρωπαϊκή πρωτοβουλία ευνοϊκής επιλύσεως του μεταναστευτικού (π.χ. επενδύσεις στα κράτη προελεύσεως, κέντρα κρατήσεως εκτός ΕΕ, αποτροπή, αλληλεγγύη κ.λπ.). Σε εθνικό επίπεδο η χώρα μας θα πρέπει το ταχύτερο να καταστεί μη ελκυστική ως προς την παράνομη μετανάστευση. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να θεσπίσει κέντρα φιλοξενίας παρανόμως εισερχομένων μεταναστών σε απομονωμένα μέρη (π.χ. ακατοίκητοι νήσοι, εκτός αστικού ιστού) με ευρωπαϊκή παρουσία, επιτήρηση και δαπάνες άρτιων υποδομών και υπηρεσιών, όπου αυτοί θα παραμένουν, έως ότου ολοκληρωθούν οι διαδικασίες εξετάσεως αιτημάτων ασύλου ή οι διαδικασίες επαναπατρισμού τους. Οι οικονομικοί μετανάστες στην Ελλάδα θα πρέπει να απολαμβάνουν πλήρως τα ατομικά τους δικαιώματα αλλά επ’ ουδενί ως διακριτές συλλογικότητες. Θα πρέπει επιπλέον να θεσπισθούν απαιτητικά μέτρα προσαρμογής στον τρόπο ζωής της φιλοξενούσης χώρας μας (αρχές Δημοκρατίας, κοσμικού κράτους, Συνταγματικές διατάξεις), ως προϋπόθεση παραμονής τους. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις αποδόσεως ελληνικής ιθαγένειας θα πρέπει να αυστηροποιηθούν (σύμφωνα με πρότυπα επιλεγμένων ευρωπαϊκών χωρών).
Είναι άμεσα ορατός ο κίνδυνος στο εγγύς μέλλον (πριν την λήξη του 21ου αιώνα) οι αγέννητες γενεές Ελλήνων να αδυνατούν όχι μόνο να απολαύσουν τον ευλογημένο αυτό τόπο όπως εμείς αλλά ούτε απλώς να επιβιώσουν. Αιτία η ρηχή και επιλεκτική ευαισθησία της γενιάς μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αφού αυτή συμπεριλαμβάνει το σύνολο των αναξιοπαθούντων του πλανήτου αλλά εξαιρεί τους απογόνους μας απλώς επειδή έχουν την ατυχία να μην  έχουν ακόμη γεννηθεί. 
                                            
                                 *Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
                                            Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
                                               Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Βάσιλας Βασίλειος*: ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ

on Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Σε προηγούμενο δημοσίευμά μας στην έγκριτη εφημερίδα «ΝΑΞΙΑΚΟΙ ΚΑΙΡΟΙ», αναφερθήκαμε στις ΔΥΣΜΕΝΕΣΤΑΤΕΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ και τονίσαμε με έμφαση τις εξ αυτών ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ επί της ΕΠΑΝΔΡΩΣΕΩΣ και του ΑΞΙΟΜΑΧΙΟΥ των ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

Στο σημερινό μας δημοσίευμα θα αναφερθούμε στις ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ, όπως είναι:
1.Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ σε άλλες χώρες, νέων προσοντούχων παραγωγικής ηλικίας, ένεκα της μεγάλης ανεργίας, που μαστίζει την Πατρίδα μας.
2.Στις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ, στις οποίες η χώρα μας κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρώπης, οι οποίες αποτελούν τις σύγχρονες ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ, όπως τις αποκαλούμε και όπως φαίνονται στον Πίνακα, τα οποία αναφέρονται στο 2002, βάσει των στοιχείων του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ALAN GUTTMACHER.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ ΑΝΑ 1000 ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΧΩΡΑ ΠΟΣΟΣΤΑ
ΕΛΛΑΔΑ 150 ΙΤΑΛΙΑ 19 ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ 13
ΡΩΣΙΑ 140 ΠΟΛΩΝΙΑ 17 ΚΑΝΑΔΑΣ 10
ΡΟΥΜΑΝΙΑ 91 ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 15 ΓΕΡΜΑΝΙΑ 7
HΠΑ 28 ΓΑΛΛΙΑ 15 ΟΛΛΑΝΔΙΑ 6
Κατόπιν τούτου, αν επικρίνουμε μία φορά τις διαχρονικές ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ από τους κατά καιρούς δυνάστες της Πατρίδας μας (Τούρκους, Γερμανούς, Βουλγάρους και Αλβανούς), τι πρέπει να πούμε για τους συντελεστές της ΑΥΤΟΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ, αυτής της σύγχρονης μάστιγας, που θανατώνει πάνω από 300000 κυοφορούμενα έμβρυα ετησίως, όσα ακριβώς απέβαλαν οι Ελληνίδες, λόγω της πείνας, της δυστυχίας και της ανέχειας, αλλά και της έλλειψης ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης κατά την περίοδο της τετραπλής κατοχής (Γερμανικής, Ιταλικής, Βουλγαρικής και Αλβανικής) κατά τον Β’ Π Π.

ΗΘΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Όσον αφορά το ηθικό μέρος των ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ, πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι απόλυτα προσωπικό (ατομικό) τους δικαίωμα η ΑΜΒΛΩΣΗ και ότι αποτελεί μέρος του οικογενειακού τους προγραμματισμού (αυτό μπορεί να ισχύει ως προς τις προφυλάξεις για την αποφυγή της σύλληψης), όμως όπως θα αποδείξουμε αυτό δεν ισχύει για τις ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ.

Στο θέμα αυτό έχουμε την επιστημονική άποψη του μαιευτήρα γυναικολόγου αείμνηστου Παπαευαγγέλου, ότι οι διαπράττοντες την ΑΜΒΛΩΣΗ διαπράττουν ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα εκ προθέσεως, διότι από τη στιγμή που το γόνιμο αναπαραγωγικό πρωτογενές κύτταρο (το γυναικείο ωάριο) γονιμοποιηθεί από τον γαμέτη (το ανδρικό σπερματοζωάριο, το άλλο μισό πρωτογενές κύτταρο) μέσα στη γυναικεία μήτρα, ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΖΩΗ, την οποία φιλοξενεί η κυοφορούσα επί 9 μήνες μητέρα του. Κάθε έξωθεν προσπάθεια αφαιρέσεως του εμβρύου παρά τη θέλησή του, το οποίο δεν μπορεί να την εκφράσει, παρα μόνο με σπασμωδικές κινήσεις, όταν το ακουμπά (αγγίζει) το ιατρικό νυστέρι. Αυτό και μόνο το γεγονός καταδεικνύει το μέγεθος του διαπραττόμενου εγκλήματος στο οποίο συνένοχοι είναι τόσο η κυοφορούσα όσο και ο ασυνείδητος και επίορκος γιατρός.

ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΤΙΣ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ
Απευθυνόμενος προς τους εκλεκτούς και αγαπητούς συγχωριανούς μου, τους οποίους σέβομαι και εκτιμώ βαθύτατα και προ πάντων προς τις νέες και τους νέους, που αποτελούν το μέλλον της Φυλής και του Έθνους, παίρνω το θάρρος, ως μεγαλύτερος, να τους απευθύνω τις παρακάτω συμβουλές, στην προσπάθειά μου να τους είμαι περισσότερο χρήσιμος και λιγότερο ευχάριστος, ώστε να λαμβάνουν τις ανάλογες προφυλάξεις, οι οποίες έχουν ως εξής:
1.Μία στις 1000 γυναίκες που κάνουν ΑΜΒΛΩΣΗ, παρουσιάζει αιμορραγία κατά την επέμβαση τις πρώτες24 ώρες, ενώ έχουμε και ελάχιστους θανάτους.
2.Έξι μήνες μετά την επέμβαση διαρκεί η μετατραυματική περίοδος.
3.Ποσοστό 15%,απ΄όσες κάνουν ΑΜΒΛΩΣΗ παθαίνουν τέτοιες παθήσεις στα γεννητικά τους όργανα, ώστε να μην μπορούν να τεκνοποιήσουν στο μέλλον. Έτσι εξηγείται το φαινόμενο ότι έχουμε 350000 ζευγάρια που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά.
4.Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, παρέχοντας την πληροφορία (την οποία πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου) ότι κάθε χρόνο μολύνονται παγκοσμίως 300 εκατομ. Με χλαμύδια ή ηπατίτιδα και 40 εκατομ. με σύφιλη, χωρίς να κάνει αναφορά στο AIDS και συμπληρώνει «βλέπετε η φύση έχει νόμους και τιμωρεί σκληρά όσους την καταδολιεύονται».
Δράττομαι και πάλι της ευκαιρίας να επαναλάβω δια πολλοστή φορά τις ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ μου, κατά τις οποίες η μόνη ελπίδα σωτηρίας , για να αποφύγουμε την ΑΥΤΟΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ, που συντελείται στην Πατρίδα μας, είναι η Μεγάλη και Αγία Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία αποτελεί την μόνη ελπίδα μας, όπως λέει ο Υμνωδός με το να:
1. Διακηρύξει και Διαφωτίσει από του Ιερού Άμβωνος προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα ότι «Η ΑΜΒΛΩΣΗ δεν αποτελεί θέμα αθώου οικογενειακού προγραμματισμού, αλλά ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα Ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως και ότι τα παιδιά είναι Δώρα Θεού και Εικόνα της Αρρήτου Αυτού Δόξης».
2.Δημιουργήσει ΣΤΕΓΕΣ για τις Άγαμες Κυοφορούσες, στις οποίες θα βρίσκουν Ασφαλές και Ήρεμο Περιβάλλον και Ενδιαίτημα, ώστε να γεννούν τα παιδιά των μακριά από το επικριτικό περιβάλλον και την διαπόμπευση της τοπικής κοινωνίας και
3. Περιέλθουν στην αρμοδιότητα των κατά τόπους Εκκλησιαστικών Ενοριών, αντί της Κρατικής Υπηρεσίας που ισχύει σήμερα, οι Υιοθεσίες και οι Αναδοχές.
Για περισσότερες πληροφορίες επί των Δημογραφικών Εξελίξεων οι αναγνώστες θα μπορούν να απευθύνονται στο Διαδίκτυο με τα στοιχεία www.elisme.gr και κλειδάριθμος vas.vas.32.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Η ΆΜΒΛΩΣΗ εθεωρείτο από αρχαιοτάτων χρόνων Εγκληματική Πράξη, όπως διαπιστώνουμε από τον Όρκο του πατέρα της Ιατρικής ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ, απόσπασμα του οποίου παραθέτουμε σε ελεύθερη μετάφραση και έχει ως εξής: «…..και δεν θα δώσω ποτέ σε γυναίκα φάρμακο (τότε δεν υπήρχε η χειρουργική) που να επιφέρει διακοπή της κύησης…..»
Από όσα γνωρίζουμε σκοπός της Ιατρικής Επιστήμης είναι να προστατεύει και να θεραπεύει και όχι να δολοφονεί τους ανθρώπους. Αναρωτιέται κάθε νουνεχής και σώφρων άνθρωπος σε τι διαφέρουν οι ασυνείδητοι και Επίορκοι (Ιατροί), από τους διαπράττοντες ληστεία μετά φόνου εγκληματίες;
2. Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε να πετούν τα εξώγαμα ανεπιθύμητα βρέφη στους δρόμους και να τα κατασπαράσσουν τα θηρία, θέσπισε σχετική νομοθεσία, βάσει της οποίας τα συνέλεγαν ειδικά εντεταλμένα όργανα της Πολιτείας, οι ονομαζόμενοι collectors (συλλέκτες). Τα βρέφη αυτά τα ονόμαζαν ΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ, που σήμαινε «Αίρω εκ της κόπρου», τα περιέθαλπαν σε ειδικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς προς διάσωση και ανατροφή και όταν ενηλικιώνοντο πλαισίωναν τις δημόσιες υπηρεσίες.

*Ταξίαρχος ε. α. (ΤΘ)

Βασίλειος Μαρτζούκος: Η ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ

on Σάββατο, 03 Φεβρουαρίου 2018. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Αγαπητοί(ες) Φίλοι(ες)

Αξίζει, πολύ, να δείτε την παρουσίαση του ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΥ Ε.Α. ΒΑΣ. ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΥ ΠΝ, ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΣΝΔ και ΠΡΟΕΔΡΟΥ του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. την 1/2/2018 στην κατάμεστη αίθουσα του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

PDF

12/3/2017. Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

on Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Νικόλαος Μέρτζος, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

12/3/2017.  Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η πιο πρόσφατη και πιο άρτια φετινή μελέτη δείχνει ότι οι Αλβανοί μετανάστες ......
ενσωματώθηκαν στην ελληνική κοινωνία ταχύτερα και πληρέστερα από κάθε άλλη ομάδα ξένων μεταναστών. Αντιγράφουμε:
Οι μετανάστες έχουν γίνει οργανικό στοιχείο της τοπικής κοινωνίας και η ενσωμάτωση τους προκύπτει από τις ίδιες διαδικασίες που ορίζουν τις ζωές των ντόπιων. Καθώς οι Αλβανοί μετανάστες έχουν ενταχθεί σε μεγάλο βαθμό στις τοπικές κοινωνίες θα ήταν ίσως άκαιρο να συζητάμε για αλβανική κοινότητα στην Ελλάδα, καθώς οι περισσότεροι εμφανίζονται διασκορπισμένοι στον αστικό και περιαστικό ιστό χωρίς ιδιαίτερα κοινωνικά δίκτυα ενεργοποιημένα μεταξύ τους. Δεν προβάλλουν ιδιαίτερα την εθνική ταυτότητα, η οποία δεν φαίνεται να είναι ένας ισχυρός συνδετικός κρίκος που να τους συσπειρώνει στην καθημερινή τους ζωή. Οι Αλβανοί στη μεγάλη πλειοψηφία τους προσαρμόζονται, αποφασίζουν να ζήσουν εδώ, μαθαίνουν αμέσως ελληνικά και εντάσσονται.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, το ποσοστό των μαθητών με αλβανική καταγωγή/υπηκοότητα που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία φτάνει στο 71,5% του συνόλου των αλλοδαπών μαθητών. Το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών αναφέρει ότι 100.000 Αλβανοί μετανάστες έχουν τελειώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και 20.000 είναι απόφοιτοι ανώτατης εκπαίδευσης. Οι γονείς ωθούν τα παιδιά τους στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, στην απόκτηση πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και, σε αρκετές περιπτώσεις, τους αποτρέπουν από το να χρησιμοποιούν την αλβανική.

Η διαδικασία συγκρότησης της ταυτότητας των Αλβανών διαφοροποιείται με βάση τα βιώματά τους και τις ηλικίες. Από την επιτόπια έρευνα προκύπτει ότι οι Αλβανοί δεύτερης και, πλέον, τρίτης γενιάς βρίσκονται σε μια ενδιάμεση συνθήκη. Αναφέρει ο Δώρης Κυριαζής:

Η δεύτερη και η τρίτη γενιά παραμένουν Αλβανοί αλλά τρόπον τινά Αλβανοί, αρχίζουν και ενσωματώνουν στοιχεία ελληνικότητας, δηλαδή συνδυάζουν πια, είναι κάτι που βρίσκεται στο ενδιάμεσο, πιστεύω πως μάλλον αγαπάνε περισσότερο την Ελλάδα ως τη χώρα που μεγάλωσαν και ζούμε και εντάξει έχουν και από ακούσματα από επαφές από ταξίδια και ένα είδος σχέσης ξανά πνευματικής με την άλλη χώρα την Αλβανία. Θα πρέπει να γίνουν έρευνες για να επαληθευτούν, αυτή η κατηγορία των ανθρώπων με διπλή ταυτότητα και αν μου επιτραπεί ο όρος και τη διπλή πατρίδα.

Χαρακτηριστικά μας αναφέρει ένας πληροφορητής:
Λέει το παιδί μου εγώ πατέρα έρχομαι στην Αλβανία μαζί σου και με λένε το ελληνάκι. Είμαι στην Ελλάδα στο σχολείο και με λένε το αλβανάκι. Με ρωτάει το παιδί μου, πατέρα εγώ τι είμαι. Εγώ σαν πατέρας δεν ξέρω τι να του απαντήσω, εσείς ξέρετε να του απαντήσετε;
Ακόμη όμως και σε πιο σύντομες επισκέψεις στην χώρα καταγωγής, οι οποίες δεν συνδέονται με κάποιου είδους μόνιμη εγκατάσταση, τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει στην Ελλάδα δεν φαίνεται να βρίσκουν κάποιο κοινό στοιχείο. Αναφέρει ένας άλλος πληροφορητής μας:
Δηλαδή τα παιδιά και όταν πηγαίνουν στους παππούδες πηγαίνουν μία φορά το χρόνο δυο-τρεις μέρες και αυτά όταν ήταν μικρά, τώρα όσο μεγαλώνουν δεν πηγαίνουν καν, οι περισσότεροι παππούδες έχουν πεθάνει οι σχέσεις πλέον με τη χώρα αυτή είναι σχεδόν μηδενικές οπότε πιστεύω αυτή η γενιά έχει ενταχθεί πλήρως στην ελληνική κοινωνία είναι μόνο μία ανάμνηση η Αλβανία για αυτούς.

Οι δυσμενείς αναπαραστάσεις στο δημόσιο λόγο και οι κρατικές πολιτικές δεν βοήθησαν ιδιαίτερα στην ένταξη των μεταναστών στις τοπικές κοινωνίες. Όπως παρατηρούν η Triandafyllidou και Veikou το 2002, η απροθυμία του Ελληνικού Κράτους να διαχειριστεί την μετανάστευση ως ένα μακροπρόθεσμο φαινόμενο αρχικά καθώς επίσης η έλλειψη ενός πλαισίου πολιτικών ακόμη και 10 χρόνια μετά το πρώτο μεγάλο κύμα δείχνουν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ αυτών και του εθνικοπολιτισμικού ορισμού της ελληνικής ταυτότητας.

Ο μεταναστευτικός νόμος 2910/2001 χορήγησε ίσα δικαιώματα με αυτά των Ελλήνων στους ξένους πολίτες που διαμένουν νόμιμα στη χώρα, όσον αφορά στην εθνική ασφάλιση και κοινωνική προστασία. Ο ασφαλιστικός φορέας που καλύπτει τους περισσότερους μετανάστες είναι το Ι.Κ.Α. Οι παροχές που δικαιούται ο ασφαλισμένος και τα εξαρτημένα μέλη της οικογένειάς του είναι ίδιες με αυτές των Ελλήνων ασφαλισμένων: ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, νοσοκομειακή περίθαλψη, επίδομα ασθενείας, ατυχήματος, μητρότητας, σύνταξη και λοιπές παροχές. Έως τότε το έλλειμμα της ιατρικής ασφάλισης των Αλβανών αναπληρώθηκε από τη συνδρομή των ίδιων των ιατρών στα δημόσια νοσοκομεία. Πρόσβαση στα δημόσια νοσοκομεία υπήρχε παράτυπα, ιδιαιτέρως για επείγοντα περιστατικά, αλλά διέφερε ως προς την ποιότητα και το εύρος της πρόσβασης. Πολλοί Έλληνες ιατροί καθώς και Έλληνες πολίτες στάθηκαν αρωγοί σε προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζαν οι Αλβανοί, σε αντίθεση με άλλες εκδηλώσεις του δημόσιου βίου, όπου η ρατσιστική διακριτική αντιμετώπιση των Αλβανών ήταν έκδηλη. Τα σχόλιά τους για τους Έλληνες ιατρούς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι εγκωμιαστικά.

Μεγάλη αλλαγή στον μεταναστευτικό χάρτη της Ελλάδας αποτελεί η αύξηση των Μουσουλμάνων μεταναστών με την «προσφυγική κρίση». Το έντονο κλίμα του «αντι-αλβανισμού», του ρατσισμού κατά των Αλβανών άρχισε να υποχωρεί και να υποκαθίσταται από το ρατσισμό έναντι των μουσουλμανικών μεταναστευτικών και προσφυγικών πληθυσμών, το οποίο σηματοδότησε μεγαλύτερη κοινωνική ένταξη των Αλβανών μεταναστών που παραμένουν σήμερα η πολυπληθέστερη κοινότητα μεταναστών στην Ελλάδα. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών κατοικεί σε αστικά κέντρα, κυρίως, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Ως συνέπεια της οικονομικής κατάστασης, ένα ποσοστό αυτών ταξιδεύει σε χώρες της Ε.Ε. αναζητώντας εργασία. Ένας αριθμός των Αλβανών μεταναστών αποφασίζει τα τελευταία χρόνια να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής προκειμένου να αναζητήσει ασφαλέστερες εργασιακές και οικονομικές συνθήκες διαβίωσης. Σε αρκετές περιπτώσεις, η επιστροφή αυτή έχει προσωρινό χαρακτήρα και προσιδιάζει με ένα σχήμα επαναλαμβανόμενης κινητικότητας ανάμεσα στις δύο χώρες, παρά μία απόφαση επιστροφής και μόνιμης εγκατάστασης.

Η συλλογική δραστηριότητα και εκπροσώπηση των Αλβανών μεταναστών σχετίζεται με την υπεράσπιση και προώθηση ζητημάτων που αφορούν στην παραμονή τους και τη νομική κατάστασή τους στην Ελλάδα.

Άρχισαν τη δεκαετία του 2000 να συστήνονται Σύλλογοι Αλβανών με νομική υπόσταση και με την ειδικευμένη μορφή. Ωστόσο, πολλοί Αλβανοί μετανάστες επιλέγουν να απέχουν από σχέσεις με συλλόγους, γιατί θεωρούν ότι δημιουργήθηκαν πολλοί προσωποπαγείς σύλλογοι που δεν εξυπηρετούσαν συλλογικά συμφέροντα και «υπάγονται στα κόμματα της Αλβανίας», ενώ δεν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των συλλόγων των Αλβανών ώστε να προωθούνται τα κοινά συμφέροντα. Αυτό ισχύει και για πολλά άτομα σε νεαρή ηλικία, της λεγόμενης «δεύτερης γενιάς» που δεν θέλουν να σχετίζονται με Αλβανικούς συλλόγους.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έντονη κινητικότητα των Αλβανών μεταναστών δεύτερης γενιάς προς την εκμάθηση της μητρικής τους γλώσσας (Gogonas 2009, 2010). Η δημόσια χρήση των αλβανικών δε θεωρείται, πλέον, ως μία απορριπτέα ή στιγματισμένη πρακτική. Αντίθετα αποτελεί ένα πρόσθετο προσόν γλωσσομάθειας, μια ακόμη γλώσσα στο βιογραφικό, η γνώση της οποίας βελτιώνει τις δεξιότητες και αυξάνει βελτιώνει την ανάδειξη ενός επαγγελματικού προφίλ, κάτι που μπορεί να ανοίξει εργασιακούς δρόμους. Η τάση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη στάση που ακολουθούσαν τα πρώτα χρόνια της διαβίωσης στην Ελλάδα οι μετανάστες γονείς αλλά και τα ίδια τα παιδιά (Ευθυμιάδου 2014, Κοιλιάρη 2014).

Ν.Ι.Μέρτζος

6/1/2017. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΦΙΛ ΔΡΑΣΤΩΝ.

on Παρασκευή, 06 Ιανουαρίου 2017. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει η Δέσποινα Σβουρδάκου, Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, Παντείου Πανεπιστημίου, Καθηγήτρια Σχολών ΕΛΑΣ

6/1/2017. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΦΙΛ ΔΡΑΣΤΩΝ.

Η Εμφανής εγκληματικότητα, κομμάτι της αφανούς, που είναι και η πραγματική υπόσταση της, βρίσκεται σε έξαρση, αφού ομάδες οργανώνονται και πράττουν ενέργειες έξω από τις νόμιμες, με σκοπό τον παράνομο πλουτισμό, την αποδιοργάνωση των λειτουργιών της κοινωνίας και τη δημιουργία του φόβου και του τρόμου στην καθημερινότητα των Ελλήνων.

Η αύξηση της παράνομης εισροής αλλοδαπών ειδικά μετά το 1990 από τις όμορες χώρες, αλλά και από άλλα κράτη, η αύξηση της διακίνησης ναρκωτικών, η σωματεμπορία γυναικών και ανηλίκων, το trafficking ανθρώπων με την μορφή σύγχρονου δουλεμπορίου* (Illegal immigration and commercial sex - The new slave Trade) η παράνομη διακίνηση όπλων, οι ένοπλες ληστείες, οι ανθρωποκτονίες από πρόθεση, και οι αρπαγές, «έχουν σημάνει συναγερμό» στους κόλπους της Ελληνικής Αστυνομίας.

Η ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας και η ανασφάλεια που βιώνουν οι πολίτες, κάνει επιτακτική την ανάγκη να ερευνηθούν σε βάθος τα «πως» και τα «γιατί».

ΕΔΩ! η συνέχεια.

4/1/2017. Εφησυχασμός ή προετοιμασία για αντιμετώπιση νέων ανθρώπινων ροών

on Τετάρτη, 04 Ιανουαρίου 2017. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης, Υποστράτηγος ε.α., Διευθυντής Μελετών, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Πολυάριθμες οι φωνές που υποστηρίζουν ότι το μεταναστευτικό – προσφυγικό πρόβλημα, στη δημογραφικώς καταρρέουσα χώρα μας, διαπλέκεται έντονα με εσωτερικές και εξωτερικές απειλές ασφάλειας και αποτελεί το μείζον πρόβλημα υποσκελίζοντας ακόμη και τη βαθύτατη οικονομική και αξιακή κρίση.

Το πρόβλημα ξεπερνάει τα εθνικά σύνορα, πηγάζει από βαθύτατες ανισότητες ανάπτυξης και διαβίωσης, συνδέεται με διεθνείς υποχρεώσεις και συνθήκες και αγγίζει τις βαθύτερες χορδές του ανθρωπισμού μας προκαλώντας ταυτόχρονα φόβους για τη διατήρηση της εθνικής, πολιτισμικής ταυτότητας και του τρόπου ζωής Ελλήνων και Ευρωπαίων. Όλοι εμείς, παγιδευμένοι τις τελευταίες δεκαετίες σε ένα μύθο ειρηνικής και δημιουργικής συνύπαρξης διαφόρων λαών παραγνωρίσαμε τις προϋποθέσεις επιτυχίες αυτής της φιλόδοξης προσπάθειας. Προϋποθέσεις που αναφέρονται σε μια γραμμικά αυξητική ανάπτυξη, σε ένα ελεγχόμενο αριθμό αφίξεων και στην ικανότητα και διάθεση (εκατέρωθεν) της ομαλής αφομοίωσης ή τουλάχιστον ένταξης των νεοεισερχομένων στις κοινωνίες των χωρών μας. Σήμερα, αυξάνονται ραγδαία τα σημάδια της εξάντλησης των ορίων αυτής της προσπάθειας και κυβερνήσεις και λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τραγικά διλήμματα. Οι ανησυχίες καθημερινά αυξάνονται και οι διαθέσιμες επιλογές έρχονται –λιγότερο ή περισσότερο- σε αντίθεση με βασικές αρχές και αξίες των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών. Η διαδικασία λήψεως αποφάσεων και αναζήτησης των βέλτιστων λύσεων φορτίζεται από γεγονότα βίας που προβάλλονται από τα ΜΜΕ και τυγχάνουν πανευρωπαϊκά της πολιτικής εκμετάλλευσης λαϊκίστικων κομμάτων.

Η χώρα μας τοποθετημένη στα σύνορα της Ευρώπης, λόγω και των γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων, αναπόφευκτα δέχεται το μέγιστο βάρος των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών. Αν μάλιστα προσθέσουμε τις αντικειμενικές γεωγραφικές περιστάσεις, την ανυπαρξία εθνικής μεταναστευτικής πολιτικής, την χαμηλής αποδοτικότητας λειτουργία του κρατικού μηχανισμού, την εκ μέρους της Τουρκίας πλήρη χειραγώγηση των ροών και την ενίοτε υποκριτική στάση των φίλων και εταίρων μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι ενώπιον μιας δύσκολα αντιμετωπίσιμης καταστάσεως. Οι παραπάνω δυσκολίες θα έπρεπε να είχαν οδηγήσει σε μια πανεθνική προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος σε διακομματικά όρια και σύμφωνα με τις τεκμηριωμένες προτάσεις και την επίβλεψη ενός ειδικευμένου και αξιόπιστου κρατικού μηχανισμού με διεθνή συνεργασία.

Το πρόβλημα δεν προέκυψε αιφνιδιαστικά, η χώρα μας δέχθηκε παραπλήσια κύματα παρανόμως εισερχόμενων στα βόρεια σύνορα της στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Συνεχής διείσδυση από τον Έβρο υπήρξε και όλη τη δεκαετία του 2000 με τον αριθμό των παρανόμως εισερχομένων να γιγαντώνεται και να δημιουργούνται οι πρώτες «εκτός ελέγχου περιοχές» εντός της επικράτειας μας. Η απατηλή οικονομική μας ανάπτυξη επέτρεπε την επιβίωση όλων αυτών των ανθρώπων, υπό συνθήκες σχετικά αποδεκτές και στα πλαίσια μιας γενικότερης ανομίας, κρατικής αδιαφορίας, γενικής εκμετάλλευσης και παραοικονομίας. Η έλευση της κρίσεως του 2009 που την ακολούθησε η εκτίναξη των ανθρωπίνων ροών (ειδικά το 2015 ένεκα και των άστοχων κυβερνητικών χειρισμών) έδειξε την ανικανότητα μας να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Βυθισμένοι σε ιδεοληψίες, φιλοσοφικές αναζητήσεις και υπολογισμούς πολιτικού κόστους, φανήκαμε ανίκανοι να διαφυλάξουμε στοιχειωδώς τα σύνορα μας και τις γενικότερες υποχρεώσεις που ως κράτος, καλώς ή κακώς, είχαμε αναλάβει. Η εύθραυστη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, ίσως και το «σωτήριο» κλείσιμο των βορείων συνόρων μας, οδήγησαν σε σημαντικό περιορισμό των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών.

Ενδεχομένως δε, σημαντικός αριθμός των παρανόμων εισελθόντων στη χώρα μας, τα προηγούμενα χρόνια, να διέφυγε προς τις χώρες της Ευρώπης μαζί με τα αρχικά κύματα των προσφύγων που εκμεταλλεύθηκαν τα «ανοικτά» σύνορα. Οι εικόνες των ανθρώπων που αποβιβάζονταν το καλοκαίρι του 2015 στις παραλίες των νησιών μας ξεχάστηκε (όπως και τα άψυχα πτώματα που ξέβραζε η θάλασσα) και ο ελληνικός εφησυχασμός επανήλθε σε όλο του το μεγαλείο. Αντίστοιχα υποκριτική εξακολούθησε να είναι και η συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αρνείται να αναγνωρίσει τις ευθύνες της για τη διαφύλαξη των «κοινών» συνόρων της σε αυτές τις αντικειμενικά δύσκολες για τα κράτη-μέλη περιστάσεις.

Στη χώρα μας όμως, το τελευταίο εξάμηνο, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και ο κρατικός μηχανισμός έπρεπε να προετοιμάζονται για την αντιμετώπιση μιας ενδεχόμενης κατάρρευσης της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας και επανεκτόξευσης του αριθμού των αφίξεων. Ένας ενιαίος κρατικός εξειδικευμένος φορέας έπρεπε να έχει επιμελώς αναλύσει όλα τα στοιχεία και συμπεράσματα των προσφάτων ροών και να έχει καταλήξει σε πληθώρα προτάσεων με εκτιμήσεις συνεπειών και κόστους. Οι προτάσεις αυτές πρέπει να καλύπτουν αντιμετώπιση μεμονωμένων αφίξεων μέχρι και  περιπτώσεις πολυπληθών χερσαίων και θαλασσίων «εισβολών». Εξυπακούεται ότι το βάρος πρέπει να δοθεί σε μέτρα αποθάρρυνσης των ανθρώπων αυτών να κινηθούν προς τα σύνορα μας, κυρίως μέσω διεθνών συμφωνιών. Παρά όμως την ύπαρξη ανάλογων συμφωνιών είναι αναγκαία και η ύπαρξη αποτρεπτικής φήμης που μόνο ένας αξιόπιστος κρατικός μηχανισμός εξασφαλίζει. Η βεβαιότητα άμεσης σύλληψης, σε περίπτωση παράνομης εισόδου και μετάβασης σε ελεγχόμενους χώρους μέχρι την εγγυημένη καταγραφή και κατηγοριοποίηση εκάστου και ανάλογη προώθηση, σίγουρα θα αποθαρρύνει αριθμό από τους οικονομικούς μετανάστες.

Τα μέτρα αντίδρασης που θα επεξεργάζεται ο κρατικός αυτός φορέας πρέπει να κυμαίνονται από λύσεις διακριτικού χειρισμού μέχρι και δυναμικές αντιδράσεις παρεμπόδισης και  βίαιης επαναπροώθησης, με ότι αυτό συνεπάγεται σε ακραίες περιπτώσεις. Κάθε ενδεχόμενο πρέπει να μελετάται και οι πιθανοί τρόποι αντιδράσεως να αξιολογούνται ως προς την αποτελεσματικότητα, τις εσωτερικές και διεθνείς αντιδράσεις, τη γενικότερη νομιμοποίηση και το κόστος τους. Ακόμη και αντιδράσεις που σήμερα φαίνονται ακραίες και μη συμβατές με τις ανθρωπιστικές μας αντιλήψεις πρέπει να έχουν μελετηθεί και προετοιμαστεί για εφαρμογή για περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης και υπό τους πλέον λεπτούς χειρισμούς.

Η γενικότερη όμως πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος πρέπει να είναι συνεκτικά δομημένη στα επίπεδα πρόληψης, αντιμετώπισης, προβολής, νομιμοποίησης και διπλωματικής υποστήριξης. Η συνέπεια, συνέχεια και αυστηρότητα εφαρμογής μέτρων περιορισμού, ελέγχων, επαναπροωθήσεων, αναχαίτισης παρανόμων εισόδων, δεν πρέπει να έρχεται σε αντίθεση με την ανθρωπιστική συμπεριφορά. Το προσωπικό που θα κληθεί να εφαρμόσει τα μέτρα, σε όλα τα επίπεδα, πρέπει να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένο, προετοιμασμένο, νομικά κατοχυρωμένο και να διαθέτει όσο το δυνατόν περισσότερα και καταλληλότερα μέσα. Επιπλέον πρέπει να αντιληφθούμε ότι το κόστος της γενικότερης προετοιμασίας και ειδικότερα της λειτουργίας διαφόρων βαθμίδων διαμονής είναι μεγάλο πιθανόν όμως με την έγκαιρη υλοποίηση του και τη μερική εξωτερική χρηματοδότηση να επιφέρει ορισμένα αντισταθμιστικά ωφελήματα. Κόστος όμως –όχι αμελητέο- θα υπάρξει και υπό την μορφή δυναμικών αντιδράσεων των εγκλείστων, ειδικά αυτών που πρόκειται να επαναπροωθηθούν.

Μέγιστη σημασία έχει η σύμπραξη με άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Η εφαρμογή των παραπάνω διαδικασιών ενδεχομένως να προκαλέσει διεθνείς αντιδράσεις από ΜΚΟ αλλά και από οργανώσεις πολιτών (στο εσωτερικό και εξωτερικό) που θα πρέπει να τύχουν του κατάλληλου προμελετημένου χειρισμού και απάντησης. Βέβαια η ύπαρξη όλων αυτών των προτάσεων, σχεδίων και μέτρων από μόνη της δεν επαρκεί καθώς απαιτεί την πολιτική βούληση μέσω από μια ευρεία κομματική συγκατάθεση και αποδοχή με συναντίληψη ότι το πρόβλημα είναι εθνικό και δεν επιδέχεται κομματικής εκμετάλλευσης.

Φυσικά και ευχόμαστε οι ροές να παραμείνουν μηδενικές έως και ελεγχόμενες και ουδέποτε να κληθούμε να αναλάβουμε περισσότερο δραστικά μέτρα. Το κράτος όμως με τη συνδρομή του πολιτικού κόσμου πρέπει να προετοιμάζεται για παν ενδεχόμενο. Η προσφυγική-μεταναστευτική κρίση δεν είναι ένα παροδικό γεγονός που συνδέεται μόνο με τα γεγονότα της Συρίας. Η μετακίνηση αυτών των απελπισμένων ανθρώπων θα συνεχιστεί και πιθανόν να ενταθεί τα επόμενα χρόνια και μάλλον θα σημαδέψει το πρώτο μισό του τρέχοντος αιώνος προκαλώντας αναταράξεις και αστάθεια. Ούτε η προετοιμασία αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου ούτε και η λήψη μέτρων καταμαρτυρούν «ρατσιστικές» αντιδράσεις και απόψεις αλλά αποτελούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις της διαφύλαξης της εθνικής μας φυσιογνωμίας και του τρόπου ζωής μας. Οτιδήποτε άλλο, παρούσης και της δημογραφικής μας υστέρησης και των συνθηκών στην περιοχή μας, αποτελεί εθνική αυτοκτονία. Πράγματι ο Θεάνθρωπος υπήρξε και αυτός πρόσφυγας και για τη σωτηρία Του κατέφυγε στην Αίγυπτο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και εμείς πρέπει αύριο να γίνουμε πρόσφυγες σε άλλα μέρη για να αποκτήσουν νέα πατρίδα κάποιοι άλλοι κατατρεγμένοι όσο δικαιολογημένοι και αν αυτοί είναι.

Όπως προαναφέραμε, το πρόβλημα των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών είναι πολυσύνθετο, διαχρονικό και τα αποτρεπτικά και κατασταλτικά μέτρα δεν αποτελούν εγγυημένη λύση παρά μόνο εξασφαλίζουν χρόνο για τη δρομολόγηση μιας συντονισμένης διεθνούς προσπάθειας καταπολέμησης των ανισοτήτων που δημιουργούν αυτές τις κινήσεις. Η προσπάθεια αυτή πρέπει να εστιαστεί στην ανασυγκρότηση των τριτοκοσμικών κρατών και κοινωνιών, στον περιορισμό των ροών σε ελεγχόμενα επίπεδα (πρακτικώς αδύνατη η εκμηδένιση τους) και στην αμοιβαία εποικοδομητική ενσωμάτωση των ήδη υπαρχόντων μεταναστών. Σίγουρα η προσπάθεια αυτή θα απαιτήσει σημαντικότατο κόστος, υλικό και ανθρώπινο, αλλά σε κάθε περίπτωση μάλλον αυτό θα είναι μικρότερο από το κόστος οικοδόμησης «φρακτών» ή «φρουρίων» και μακροχρόνια θα αποδειχθεί πιο αποτελεσματική και συμφέρουσα λύση.

21/8/2016. Turkey, the Refugee Crisis and Brexit: Concerns and Opportunities for Greece

on Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Επιμέλεια Ιωάννης Μπαλτζώης, Αντγος ε.α., Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

21/8/2016. Turkey, the Refugee Crisis and Brexit: Concerns and Opportunities for Greece

by Ambassador Arye Mekel
BESA Center Perspectives Paper No. 359
August 12 , 2016

EXECUTIVE  SUMMARY:
The unending  refugee  crisis,  the  failed  Turkish coup  and subsequent  purge,  and  Brexit are all  causing  great  apprehension in  Athens. But  these  challenges might present  new  opportunities.
Turkish tensions with the West highlight Greece’s status as the most responsible element  in  the  eastern  Mediterranean,  which  could  bolster  Greece’s relations  with  both  the  EU  and  the  US. And  European  distraction  over Brexit  and  its  own  refugee  problem  is  emboldening Greece  to  take  steps that run counter to both the EU and the IMF.

Continue Reading!

21/8/2016. ΕΘΝΙΚΗ ΑΤΟΛΜΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

on Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

21/8/2016. ΕΘΝΙΚΗ ΑΤΟΛΜΙΑ ΓΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΣΜΕΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ


Οι Έλληνες πολίτες ζουν την καθημερινή τους ζοφερή πραγματικότητα και ταυτόχρονα διαισθάνονται ότι περιβάλλονται από ένα ανησυχητικό γκρίζο και ασταθές εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό που με ευθύνη του πολιτικού συστήματος (και ιδιαίτερα των κυβερνώντων) δεν έχουν συνειδητοποιήσει, είναι η ευκολία με την οποία το γκρίζο χρώμα μπορεί να μετατραπεί σε μολυβί ως προεόρτιο καταιγίδας.

ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Η Ευρώπη μαστίζεται από έλλειψη ενιαίας στρατηγικής, από οικονομικά και ενεργειακά προβλήματα, το «Brexit», την σχετική έλλειψη συνοχής και αλληλεγγύης, τις φυγόκεντρες τάσεις και την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων και κυρίως το μεταναστευτικό πρόβλημα σε συνδυασμό με το Ισλάμ, την τρομοκρατία και την υπογεννητικότητα. Η Ευρωπαϊκή αστάθεια επιτείνεται με την συνεχιζόμενη κρίση στην Ουκρανία και την ένταση στις σχέσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας.
Στην Μ. Ανατολή οι σφοδρές συγκρούσεις (με επίκεντρο την Συρία)  για την διαμόρφωση του αυριανού χάρτη της περιοχής συνεχίζονται με ευθύνη Μεγάλων Δυνάμεων, καθώς και περιφερειακών και τοπικών δυνάμεων οι οποίες χαρακτηρίζονται από ποικιλία εθνών, φυλών, θρησκειών και θρησκευτικών Δογμάτων. Η κατάσταση αυτή προκαλεί μαζικά κύματα μουσουλμάνων μεταναστών οι οποίοι προστίθενται στα ήδη υφιστάμενα διογκωμένα μεγάλα ρεύματα (κυρίως μουσουλμάνων και πάλι) εκατομμυρίων μεταναστών από άλλες περιοχές της Ασίας και της Αφρικής με κύρια κατεύθυνση την Ευρώπη.
Η Τουρκία μετά το πρόσφατο πραξικόπημα και παρά την φαινομενική παντοδυναμία του Ερντογάν, έρχεται σε σταδιακή ρήξη με την Δύση, ενώ ολοένα ισλαμοποιείται.Οι μετά το πραξικόπημα πρωτοφανείς διώξεις και συλλήψεις, η καταπάτηση θεμελιωδών δημοκρατικών αρχών (τύπος, δικαιοσύνη, εξάλειψη κοσμικού κράτους κ.λπ.), ο ευτελισμός των Ενόπλων τους Δυνάμεων και το πάντοτε ανοικτό μεγάλο κουρδικό ζήτημα (σε συνδυασμό με τις κουρδικές εξελίξεις στο Ιράκ και την Συρία), μετατρέπουν την Τουρκία σε ασταθή και απρόβλεπτη χώρα.
Εκτός από τις αλυτρωτικές φιλοδοξίες Αλβανίας και Σκοπίων έναντι της Ελλάδος, τα Δυτικά Βαλκάνια χαρακτηρίζονται από εκτεταμένη διαφθορά που εγγίζει έως και τις πολιτικές ηγεσίες, με αποτέλεσμα να ανθεί ολόκληρο το φάσμα των ποινικών αδικημάτων (λαθρεμπόριο, πορνεία, ναρκωτικά, όπλα κ.λπ.), ενώ παράλληλα  υπάρχουν κέντρα εκκολάψεως, συντηρήσεως και στρατολογήσεως του ακραίου Ισλάμ. 
Οι ανωτέρω διεθνείς εξελίξεις με τις δυσοίωνες προοπτικές τους, βρίσκουν την Ελλάδα αδύναμη και απροετοίμαστη σε όλους σχεδόν τους τομείς. Οι απειλές και προκλήσεις για τα Εθνικά Ζωτικά Συμφέροντα είναι πολλές αλλά μακράν την πρώτη σε προτεραιότητα αποτελεί ο συνδυασμός «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ» αφού αυτός απειλεί Εθνικά Συμφέροντα Επιβιώσεως.
Αυτή την στιγμή η χώρα μας με κλειστά τα βόρεια σύνορά της, φιλοξενεί περισσότερους από 65.000 μετανάστες, μουσουλμάνους σχεδόν στο σύνολό τους (ως γνωστό οι ήδη υφιστάμενοι αλλοδαποί μουσουλμάνοι στην χώρα μας είναι κατά πολύ περισσότεροι), ενώ η διαδικασία αναλογικής κατανομής τους στην ΕΕ αποτελεί απλώς θεωρητική ανεφάρμοστη ευχή.
Η βιωσιμότητα της πρόσφατης συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας κρίνεται ως ισχνή και επισφαλής δεδομένου ότι ο Ερντογάν προβαίνει σε ανατολίτικο εκβιασμό της ΕΕ (οικονομική ενίσχυση, απελευθέρωση visa Τούρκων πολιτών και ενταξιακές διαπραγματεύσεις), τα δε ευρωπαϊκά κράτη με τα σύνορά τους πλέον κλειστά και εξασφαλισμένα απειλούν εκ του ασφαλούς την Τουρκία για τις επιπτώσεις των μη Δημοκρατικών της επιλογών και πρακτικών. Ο μόνος χαμένος σε περίπτωση λύσεως της συμφωνίας θα είναι η χώρα μας η οποία θα βρεθεί ξαφνικά με εκατοντάδες χιλιάδες εγκλωβισμένους μουσουλμάνους μετανάστες, δίχως ουσιαστική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Μία τέτοια εξέλιξη δεν θα απειλούσε μόνο τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές δομές του κράτους αλλά θα έθετε δίχως υπερβολή βόμβαστα θεμέλια της υπάρξεώς μας ως έθνους για πολλούς λόγους των οποίων η ανάλυση απαιτεί ειδικό άρθρο.

ΑΝΑΓΚΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Ενώπιον των ανωτέρω εξελίξεων, η Κυβέρνηση όφειλε να έχει σημάνει εθνικό συναγερμό, να έχει συγκαλέσει το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, να έχει προκαλέσει ειδικές συνεδριάσεις στην Βουλή προς λήψη μέτρων και να ενημερώνει σχετικά την κοινή γνώμη. Η Κυβέρνηση όφειλε κυρίως να ασκεί συστηματική και αποτελεσματική διπλωματία προς κάθε κατεύθυνση (π.χ. ΕΕ, ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, όμορες χώρες κ.λπ.) με πολύ συγκεκριμένες προτάσεις (αντί να περιμένει παθητικά το ευρωπαϊκό PLAN B) οι οποίες θα αναγκάσουν τους διεθνείς οργανισμούς και κυρίως τους ευρωπαίους εταίρους να λάβουν θέση αντί να υπεκφεύγουν παρέχονταςαπλώς ισχνή οικονομική βοήθεια στην «ανθρωπιστική» και «προοδευτική» Ελλάδα η οποίασε βάρος των Ελλήνων πολιτών (γεννημένων και αγέννητων), θα αναλάβει να φιλοξενεί ότι καταφθάνειστο εξής εξ ανατολών (και συχνά εκ νότου).
Οι εθνικές μας θέσεις, προτάσεις και αντιδράσεις οφείλουν  να είναι ριζοσπαστικές, ρεαλιστικές, μη ιδεοληπτικές και ανάλογες της μείζονος απειλής την οποία αντιμετωπίζει η χώρα. Μέχρι στιγμής οι μόνες αντιληπτές αντιδράσεις της κυβερνήσεως είναι η φραστική εκδήλωση της ανησυχίας της και οι εκκλήσεις προς την ΕΕ για εξεύρεση PLAN B σε περίπτωση καταρρεύσεως της συμφωνίας.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ & ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δεδομένου ότι:

  • Τα ευρωπαϊκά κράτη σε σχέση με την Ελλάδα, έχουν ήδη προβεί σε λήψη πολύ αυστηρότερων μέτρων (δίχως να υστερούν ημών σε δημοκρατικές και ανθρωπιστικές αντιλήψεις), τα οποία δρουν ως αντικίνητρο στην μετανάστευση, παρά το γεγονός ότι κινδυνεύουν λιγότερο από αυτήν.
  • Ορισμένα ευρωπαϊκά κράτη ισχυρίζονται ότι η Ελλάς αδυνατεί να φυλάξει τα θαλάσσια σύνορά της, θέτοντας σε κίνδυνο την Ευρώπη.
  • Τα ευρωπαϊκά όργανα και αρμόδιοι φορείς δεν αρνούνται (τουλάχιστον φραστικά) ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά.
  • Τα ποσοστά των πραγματικών προσφύγων εκτιμώνται ως πολύ χαμηλά σε σχέση με το σύνολο των παρανόμως εισερχομένων μεταναστών (μεταξύ των οποίων ουδείς διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχουν και ακραίοι Ισλαμιστές).
  • Οι συμπολίτες μας των νήσων του Α. Αιγαίου δοκιμάζονται από τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της διαρκούς και δίχως τέλος αποβιβάσεως και παραμονής χιλιάδων μουσουλμάνων παρανόμων μεταναστών στα νησιά τους.
  • Σε ολόκληρη την Ελλάδα η παρουσία  δεκάδων χιλιάδων παρανόμων μεταναστών, τους οποίους διαφαίνεται ότι θα φιλοξενεί η χώρα μας επί μακρόν, εάν όχι για πάντα, προκαλεί σειρά σημαντικών ανωμαλιών σε τομείς όπως η οικονομία, η ασφάλεια και ο πολιτισμός.
  • Η ευρωπαϊκή εμπειρία διδάσκει ότι οι Μουσουλμάνοι μετανάστες όχι μόνο δεν αφομοιώνονται και δεν εντάσσονται στις πολιτισμικές και κοινωνικές δομές των κοσμικών δυτικών χωρών που τους φιλοξενούν (παρά τα υφιστάμενα σχετικά προγράμματα) αλλά αρκετοί εξ αυτών (ακόμη και γεννηθέντες στην Ευρώπη) στρατολογούνται από το ακραίο Ισλάμ και συμμετέχουν σε ισλαμικούς πολέμους «τζιχάντ», καθώς και  σε τρομοκρατικές δράσεις, ενώ οι εναπομένοντες «μετριοπαθείς» μουσουλμάνοι ουδέποτε τους καταδίδουν (αρκετοί μάλιστα επικροτούν το «έργο» των ακραίων) και αποτελούν την εν δυνάμει δεξαμενή στρατολογήσεως ισλαμοφασιστών.
  • Η Ελλάς ως Δυτικό κοσμικό δημοκρατικό κράτος, δεν πρέπει να επιτρέψει (στα πλαίσια δήθεν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανεξιθρησκείας) οιαδήποτε πράξη και συμπεριφορά θέτει σε αμφισβήτηση θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος (π.χ. ελευθερία σκέψεως και λόγου, ισότητα φύλων κ.λπ.) ή απειλεί την Δημοκρατία και το κοσμικό κράτος ή αντιτίθεται στην αντίληψη των Ελλήνων, περί πολιτισμού, χρηστών ηθών και εθίμων.
  • Ο ρυθμός γεννήσεων των μουσουλμάνων μεταναστών είναι πολύ υψηλότερος του αντιστοίχου των Ελλήνων πολιτών, θέτοντας σε κίνδυνο την πληθυσμιακή αναλογία του ελληνικού έθνους στο εγγύς μέλλον.
  • Η Τουρκία (και έτερα μουσουλμανικά κράτη, καθώς και ακραίες ισλαμικές οργανώσεις) χειραγωγούν (ή δύνανται να το πράξουν μαζικά στο μέλλον) τους «μετριοπαθείς» μουσουλμάνους μετανάστες, μέσω της θρησκείας (αντιδυτικά κηρύγματα μίσους στους τόπους λατρείας, εξώθηση σε αντεθνικές πράξεις, στρατολόγηση στο τρομοκρατικό ακραίο Ισλάμ κ.λπ.), κρίνεται ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί και κατοχυρωθεί άμεσα σειρά προληπτικών και κατασταλτικών αντικινήτρων ως προς την παράνομη μετανάστευση.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται να εξετασθεί η σκοπιμότητα αναλήψεως των ακολούθων μέτρων:

  • Αναθεώρηση μέσω νομοθετικού πλαισίου των κριτηρίων χορηγήσεως ασύλου,  των συνθηκών άρσεως αυτού, καθώς και δημιουργία μηχανισμού διαρκούς ελέγχου δημιουργίας των συνθηκών αυτών.
  • Απλούστευσητων προϋποθέσεων και διαδικασιών απελάσεως μεταναστών, μειώσεως των εμποδίων προς απέλαση και αυστηροποίηση διαδικασιών επανενώσεως οικογενειών μεταναστών.
  • Αναθεώρηση του νόμου περί αποκτήσεως ελληνικής ιθαγένειας (υιοθέτηση των αυστηρότερων νόμων που ήδη υφίστανται σε κράτη της ΕΕ).
  • Υιοθέτηση ή αυστηροποίησησειράς νόμων και μέτρων (π.χ. πρόστιμα, ποινικά αδικήματα, απελάσεις), σχετικών με την ένδυση (π.χ. μπούργκα, κελεμπίες), την συμπεριφορά (π.χ. παρενοχλήσεις γυναικών, λύση γάμων με ανήλικες), τον προσηλυτισμό, τα κηρύγματα μίσους και τις απειλές και προκλήσεις σε χώρους λατρείας, δημόσιους χώρους κ.λπ..
  • Το σχετικό εθνικό νομικό πλαίσιο συνολικά, θα πρέπει να διαμορφωθεί κατά τρόπο ο οποίος θα διασφαλίζει όχι την ισορροπία ή τον συμψηφισμό πολιτικών, κοινωνικών και πολιτισμικών αντιλήψεων των Ελλήνων πολιτών και των πάσης φύσεως μεταναστών (μη δημιουργία πολιτισμικών θυλάκων) αλλά την προσαρμογή των τελευταίων στις αντιλήψεις και συμπεριφορές της φιλοξενούσης χώρας, επ’ απειλή απελάσεως.
  • Δεδομένου ότι δεν υφίσταται, βάσει Συνθηκών, μόνιμη μουσουλμανική ελληνική μειονότητα, πέραν αυτής στην Θράκη (για την οποία υπάρχουν περί τα 300 τζαμιά), να μην κτισθούν νέα τζαμιά ανά την υπόλοιπη επικράτεια. Αντ’ αυτού να υπάρξει προσωρινή παραχώρηση αδείας λειτουργίας συγκεκριμένων χώρων λατρείας και υπό αυστηρούς όρους επιτηρήσεως. Σε κάθε περίπτωσηθα πρέπει να κατοχυρωθεί νομικώς η απαγόρευση κτισίματος μιναρέδων (θίγουν και αλλοιώνουν την πολιτισμική και ιστορική ευαισθησία, αισθητική και αντίληψη  της ελληνικής κοινωνίας και ενέχουν πολιτικό περιεχόμενο για το Ισλάμ). Στο ίδιο πνεύμα είναι δυνατή η εξεύρεση καταλλήλων χώρων για την ίδρυση ορισμένων μουσουλμανικών νεκροταφείων.
  • Αύξηση μέτρων ασφαλείας των πολιτών με σειρά οργανωτικών και διοικητικών μέτρων εντός και εκτός της χώρας (π.χ. στενή συνεργασία με αρμόδιες Δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας, παρακολούθηση επικινδύνων για τα Εθνικά Συμφέροντα δραστηριοτήτων όπως αυτών στο διαδίκτυο, παρακολούθηση του Λόγου που αναπτύσσεται στους χώρους λατρείας και στα θρησκευτικά σχολεία των μουσουλμάνων, πρόληψη και εξάρθρωση κέντρων ισλαμικής ριζοσπαστικοποιήσεως, παρακολούθηση και προσαγωγή υπόπτων, απροειδοποίητοι έλεγχοι  κ.λπ.).
  • Εξέταση περιπτώσεων και τρόπου συνδρομής των Ενόπλων Δυνάμεων στα Σώματα Ασφαλείας, σε ειδικές καταστάσεις (π.χ. μαζικά κτυπήματα κατά πληθυσμού όπως τα πρόσφατα σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες), με ανάλογη οργάνωση και εκπαίδευση ειδικών τμημάτων των ΕΔ και δημιουργία αναλόγου νομοθετικού πλαισίου.
  • Πλήρης έλεγχος, καταγραφήκαι εικόνα εισερχομένων και εξερχομένων της χώρας μεταναστών.
  • Να συνεχίσουν πλοία του ΝΑΤΟ να επιτηρούν συνδρομητικά την περιοχή του Α. Αιγαίου και να καταγράφουν την καθημερινή πραγματικότητα.
  • Να κληθούν τα κράτη της ΕΕ (μέσω των ευρωπαϊκών οργάνων), όπως αναλάβουν την αποτρεπτική φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων του Α. Αιγαίου, (μέσω κοινής ευρωπαϊκής ακτοφυλακής), καθ’ ολόκληρο το μήκος τους (και των Δωδεκανήσων συμπεριλαμβανομένων), για να δείξουν έμπρακτα στην Τουρκία ότι η Ευρώπη δεν εκβιάζεται. Η πράξη αυτή, πέραν της αυτοπροστασίας της ΕΕ, θα αποτελέσει το ελάχιστο δείγμα αλληλεγγύης προς την Ελλάδα της οποίας είναι κλειστά (με ευρωπαϊκή ευθύνη) τα βόρεια σύνορα.
  • Στην ανωτέρω αποτρεπτική φύλαξη του Α. Αιγαίου το ελληνικό Λιμενικό Σώμα θα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Τα μη συμμετέχοντα ευρωπαϊκά κράτη στην φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων του Α. Αιγαίου με μέσα και προσωπικό, να καταβάλουν ανάλογα χρηματικά ποσά προς την Ελλάδα για αποκλειστική ενίσχυση των δυνατοτήτων του Λιμενικού Σώματος.
  • Η αυστηροποίηση των ελέγχων στα σύνορα της χώρας πρέπει να προβλέπει και την ύπαρξη κατάλληλων χώρων αναγκαστικού προσωρινού «περιορισμού» με σκοπό την ταυτοποίηση, διαχωρισμό και υγειονομικό έλεγχο και την εν συνεχεία αντιμετώπιση κατά περίπτωση των παρανόμως εισερχομένων.
  • Η Ελλάς να διαθέσει μία ή δύο κατάλληλες μη κατοικημένες νήσους (από πλευράς θέσεως, εκτάσεως, μορφολογίας εδάφους κ.λπ.), κατά προτίμηση από αυτές που διεκδικεί μονομερώς η Τουρκία (για ευνοήτους λόγους), προκειμένου να μεταφέρεται εκεί το σύνολο των παρανόμως εισερχομένων μεταναστών. Με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, παρουσία, επιτήρηση, διαχείριση και φύλαξη ασφαλείας επί της νήσου (ή νήσων), θα πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλες (ποσοτικά και ποιοτικά) εγκαταστάσεις και υποδομές υποδοχής, παραμονής και ελέγχου μεταναστών, προκειμένου να διενεργούνται επ’ αυτής (αυτών), όλες οι απαραίτητες διεργασίες καταγραφής, κατανομής σε κράτη ή και επιστροφής των μεταναστών.
  • Να νομιμοποιηθεί από τους Διεθνείς Οργανισμούς η απηνής δίωξη και εξουδετέρωση των διακινητών μεταναστών, ενώ τα κράτη τα οποία τους ανέχονται εντός της επικράτειάς τους και δεν πράττουν τα δέοντα εναντίον τους, να υφίστανται κυρώσεις.
  • Να αναληφθεί ευρωπαϊκή συστηματική εκστρατεία ενημερώσεως των εν δυνάμει φιλοδοξούντων όπως εισέλθουν παρανόμως μεταναστών (εξ ανατολών ή εκ νότου), στους τόπους που ευρίσκονται, για τις συνθήκες και διαδικασίες τις οποίες θα συναντήσουν μετά την παράνομη είσοδό τους επί ευρωπαϊκού εδάφους.
  • Να συμφωνηθεί από τα ευρωπαϊκά κράτη ο τρόπος επιλογής και κατανομής προσφύγων σε αυτά, καθώς και οι επιπτώσεις για τα κράτη τα οποία δεν αποδέχονται πρόσφυγες.
  • Να εκπονηθούν μεσομακροπρόθεσμα ευρωπαϊκά προγράμματα βοηθείας και επενδύσεων σε επιλεγμένες χώρες προελεύσεως των μεταναστών προκειμένου οι πληθυσμοί αυτοί να παραμένουν στις πατρίδες τους. Αυστηρή προϋπόθεση για την παροχή ευρωπαϊκών κονδυλίων προς τις χώρες προελεύσεως και διελεύσεως των μεταναστών να είναι η αποδοχή συμφωνιών επαναπροωθήσεως και η ουσιαστική εφαρμογή τους.
  • Να ενταθούν οι προσπάθειες επιτεύξεως συμφωνίας μεταξύ των εμπλεκομένων μερών προς εξάλειψη των εστιών συγκρούσεων και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή (π.χ. Συρία, Λιβύη κ.λπ.).
  • Η Ελλάς να πρωτοστατεί σε κινήσεις προωθήσεως της ειρήνης και παροχής υποστηρίξεως σε «προβληματικά» κράτη, ενώ συγχρόνως να τονίζει και συντηρεί σε κάθε επίπεδο τις πολιτιστικές σχέσεις της με τον αραβικό κόσμο, σε μία προσπάθεια προβολής της ελληνικής «ήπιας ισχύος» και των φιλικών της προθέσεων.

Ενδεχομένως για κάποιους συμπολίτες μας, τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα να κρίνονται ως σκληρά και για άλλους ως μη διπλωματικώς δόκιμα, λόγω των ομαλών σχέσεων τις οποίες διατηρεί η χώρα μας με μουσουλμανικά κράτη. Προς τους εν λόγω συμπολίτες εκφράζονται οι ακόλουθες σκέψεις:

  • Το φαινόμενο της μαζικής μεταναστεύσεως εκατομμυρίων Ασιατών και Αφρικανών αναμένεται ότι θα συνεχισθεί (ανεξαρτήτως του εμφυλίου στην Συρία), λόγω υπεργεννητικότητοςστις Ηπείρους αυτές, της κλιματικής αλλαγής, καθώς και διαφοράς βιοτικού επιπέδουως προς την Δύση. Η χώρα μας αποτελεί την δυτική προμετωπίδα και ευρίσκεται ιδιαίτερα εκτεθειμένη γεωγραφικά στο μεταναστευτικό φαινόμενο. Το κυνικό δίλημμα που αναδύεται και απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις είναι το κατά πόσο οι ελληνικές κυβερνήσεις προτίθενται να διαφυλάξουν την ασφάλεια και την ευημερία των Ελλήνων πολιτών και κατά μείζονα λόγο την ίδια την επιβίωση του ελληνικού έθνους ή εάν στα πλαίσια διεθνιστικών ιδεοληψιών προτίθενται να αντικαταστήσουν τον ελληνικό πληθυσμό (δεδομένης και της οξείας υπογεννητικότητος), με νέο «ελληνικό» πληθυσμό ασιατικής και αφρικανικής προελεύσεως, διαπνεόμενο κατά πλειοψηφία από αντίθετες πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές αντιλήψεις.Σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες πολίτες εκλέγουν την ηγεσία τους προκειμένου να επιδιώκει την εκπλήρωση των Ελληνικών Εθνικών Συμφερόντων και όχι για να θεραπεύει, σε βάρος των Ελλήνων πολιτών, τις πλανητικές στρεβλώσεις και αδικίες.
  • Εκ των μουσουλμανικών κρατών με τα οποία διατηρεί σχέσεις η χώρα μας, άλλα τηρούν στην επικράτειά τους τον ισλαμικό νόμο δίχως να τα απασχολούν οι δυτικές ευαισθησίες και η αμοιβαιότητα (π.χ. Σ. Αραβία, Ιράν κ.λπ.),ενώ άλλα (π.χ. Αίγυπτος, Συρία, Ιορδανία κ.λπ.) επιτρέπουν ως ένα βαθμό την διαφορετική έκφραση λατρείας και συμπεριφοράς σε μειονότητες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη και σ’ αυτά τα κράτη οι μη μουσουλμανικές μειονότητες συρρικνώνονται και επιπλέον η μουσουλμανική πλειοψηφία ουδέποτε κινδύνευσε από μαζικά τυφλά κτυπήματα άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων. Τέλος τα Πατριαρχεία και οι χριστιανικές εκκλησίες εντός αραβικών χωρών δεν ιδρύθηκαν χθες αλλά πριν ακόμη και από την εμφάνιση του Ισλάμ. Κατά συνέπεια μία ειλικρινής απάντηση προς τα σεβαστά κατά τα άλλα αραβικά κράτη θα ήταν ότι τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα αποτελούν απαραίτητα συστατικά αυτοάμυνας προς εθνική επιβίωση και ότι μία επανεξέτασή τους θα καταστεί δυνατή όταν παύση το φαινόμενο πίσω από σχεδόν κάθε τρομοκρατική επίθεση στην Δύση, με εκατόμβες αθώων θυμάτων,  να υπάρχει ένας ή περισσότεροι Μουσουλμάνοι, ανεξαρτήτως κινήτρων (θρησκευτικών, πολιτικών, πολιτισμικών, κοινωνικών, ψυχολογικών, οικονομικών, συναισθηματικών, αντεκδικητικών, υπαρξιακών κ.λπ.).
  • Τέλος τα ανωτέρω προτεινόμενα μέτρα δεν αντιτίθενται σε διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις τις οποίες έχει αποδεχθεί η χώρα μας αλλά θέτουν αυστηρότερους όρους (οι οποίοι ήδη εφαρμόζονται σε άλλα κράτη) και επιζητούν την διεθνή συνεργασία, επ’ ωφελεία της Ελλάδος και της ΕΕ, καλώντας τους εμπλεκομένους να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

16– Αυγούστου – 2016
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

9/6/2016. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

on Πέμπτη, 09 Ιουνίου 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Κώστας Ζάγκαλης φυσικομαθηματικός συνταξιούχος, Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

      Αρχικά οι αλλοδαποί μας ήταν κυρίως οικονομικοί μετανάστες. Τελευταία μάς έρχονται μετανάστες πολέμου. Ούτε την πρώτη κατηγορία αλλοδαπών χειριστήκαμε σωστά, ούτε την δεύτερη. Αφήνουμε τα πράγματα να κυλήσουν μόνα τους. Το πρόβλημα των οικονομικών μεταναστών το αφήσαμε να το λύσουν οι ίδιοι οι μετανάστες και οι επιτήδειοι εκμεταλλευτές της αδυναμίας τους. Τους μετανάστες πολέμου επίσης αντιμετωπίζουμε χωρίς πρόγραμμα μέλλοντος.
      Η ζωή δείχνει, ότι αλλοδαπούς μετανάστες/πρόσφυγες θα έχουμε πάντα. Η πιο λογική αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι να συνδέσουμε την εισροή αυτών των μυριάδων με κάποιο όφελος. Να τους κατευθύνουμε (από  την πρώτη μέρα της άφιξής τους) σε παραγωγικές δουλειές. Να δουλεύουν. Να βγάζουν λεφτά. Να βγάζουν το ψωμί τους πρώτα-πρώτα. Αλλά και να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη της χώρας. Δεν είμαι οικονομολόγος, ούτε πολιτικός. Δεν μπορώ, όμως να μην βλέπω, ότι ενώ έχουμε ένα εκατομμύριο  αλλοδαπούς εργάτες, η Ελλάδα βούλιαξε οικονομικά. Στην Γερμανία οι  αλλοδαποί σήκωσαν την χώρα. Στην Γερμανία υπήρξε σχεδιασμός.
      Αν και οι δύο κατηγορίες αλλοδαπών έχουν διαφορές, οι μεταχείρισή τους από εμάς πρέπει να υποτάσσεται σε κάποιους κοινούς κανόνες. Πρώτον, να τους υποδεχόμαστε με ανθρωπιά και συμπόνια. Αυτό, ευτυχώς, γίνεται από μόνο του χάρη στον πολιτισμό μας (εμείς,  δόξα τω θεώ, δεν είμαστε «Ευρωπαίοι»). Μετά, να συνεχίζουμε να τους βοηθούμε, αλλά να κατανοήσουν και αυτοί την δύσκολη οικονομική κατάστασή μας και να συμφωνήσουν να πειθαρχήσουν σε ένα πρόγραμμα ένταξής τους στο εργασιακό δυναμικό της χώρας μας. Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει προηγούμενα εμείς οι ίδιοι να διαθέτουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα. Ας κοιτάξουμε, τι πρέπει να προβλέπει αυτό το πρόγραμμα για τους οικονομικούς μετανάστες:
1.Οι αλλοδαποί οικονομικοί μετανάστες να θεωρούνται περαστικοί στην χώρα μας. Να ζούνε εδώ με άδεια παραμονής ορισμένου χρόνου. Όλοι οι νόμιμοι μετανάστες να είναι καταγεγραμμένοι και να παίρνουν διακριτική ταυτότητα, η οποία να ελέγχεται περιοδικά από τις αρχές. Εξ’ ίσου καταγεγραμμένος πρέπει να είναι ο εργοδότης τους. Κανένας έλληνας να μην δίνει δουλειά σε μετανάστη, που δεν έχει αυτήν την ταυτότητα.
2.Να μην φέρνουν εδώ μέλη της οικογενείας τους. Να έρχεται μόνον αυτός που θα δουλέψει. Αφού λήξει η προθεσμία του, να φεύγει.
3.Οι οικονομικοί μετανάστες να παίρνουν λιγότερα λεφτά από τους έλληνες για ίση εργασία.
4.Η Ελλάδα να δεσμεύεται ότι θα τους εξασφαλίσει στοιχειώδη στέγη και στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Οι τελευταίες παροχές θα δίδονται εν μέρει από τους εργοδότες τους, εν μέρει από την πολιτεία, ανάλογα με την απασχόληση του ατόμου. Σε αυτούς που πληρούν όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις, η Ελλάδα να παρέχει νόμιμη παραμονή για πέντε χρόνια. Να υπάρχει δυνατότητα ελεγχόμενης παράτασης αυτού του χρόνου. Όμως να μην επιτρέπεται η μόνιμη εγκατάσταση τους στην Ελλάδα.
5.Να εργάζονται όλοι στην παραγωγή, όχι σε παρασιτικές εργασίες, όχι στο παραεμπόριο. Οι οικονομικοί μετανάστες δεν πρέπει να επιβαρύνουν οικονομικά το κράτος μας και την κοινωνία μας. Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τους λαθρομετανάστες είναι να μην τους δίνει κανείς δουλειά. Τότε θα φύγουν μόνοι τους (μάλλον δεν θα έλθουν καν αν ξέρουν ότι στην Ελλάδα υπάρχει νόμος).
Με τα παραπάνω μέτρα θα ομαλοποιηθεί η κατάσταση: δεν θα υπάρξει πρόβλημα λαθρομεταναστών, πρόβλημα παιδιών, οικονομική επιβάρυνση για εμάς, θα υπάρξει έλεγχος των ανθρώπων που μπαίνουν στην χώρα.
Για τους πολεμικούς μετανάστες το πρώτο-πρώτο που χρειάζεται είναι να σταματήσει ο πόλεμος. Αλλιώς το πρόβλημά τους δεν λύνεται. Δυστυχώς η  Ευρώπη σκέφτεται μόνο τον εαυτούλη της. Το μόνο για το οποίο  ενεργοποιείται, είναι πώς να κλείσει τα σύνορά της. Σε όλη την Ευρώπη μόνο δύο πολιτικοί άνδρες μίλησαν ότι πρέπει να σταματήσει ο πόλεμος.
Και οι δύο είναι έλληνες: Παναγιώτης Κουρουμπλής, Προκόπης Παυλόπουλος!
Πώς να σταματήσει ο πόλεμος? Δεν υπάρχει προηγούμενο να σταματάνε οι λαοί τον πόλεμο. Κάποια κινήματα ειρήνης είναι πολύ αδύνατα. Η κατάσταση είναι φρικτή. Μια ολόκληρη χώρα (η Συρία) πεθαίνει. Μια άλλη χώρα (Ελλάδα) βουλιάζει. Χρειάζονται έκτακτα και δυναμικά μέτρα κατά του πολέμου στην Συρία. Προτείνω το εξής: τα ελληνικά κόμματα να συμφωνήσουν να κατεβάσουν (ενωμένους) τους οπαδούς τους σε μια μεγάλη πανεθνική συγκέντρωση στο Σύνταγμα με σύνθημα «Να Σταματήσει ο Πόλεμος στην Συρία». Είναι απολύτως εφικτό να κατέβουν τρία εκατομμύρια άνθρωποι.
Αυτό θα είναι ένα παγκόσμιο γεγονός. Θα το γράψουν όλες οι εφημερίδες και θα το μεταδώσουν όλοι οι σταθμοί του κόσμου. Σε λίγες μέρες/εβδομάδες μια τέτοια συγκέντρωση θα γίνει στην Ρώμη, στο Λονδίνο, το Παρίσι, το Βερολίνο … Θα πάρουν θάρρος οι απλοί άνθρωποι και θα πιστέψουν στην δύναμή τους. Διότι, οι «μεγάλοι» συνεδριάζουν και συνεδριάζουν και ο πόλεμος συνεχίζεται. Στην Παλαιστίνη έχουν γίνει  αμέτρητες εκεχειρίες μέχρι τώρα και όλες παραβιάστηκαν. Η καθολική  εξέγερση των λαών θα αναγκάσει τις κυβερνήσεις να προσχωρήσουν στο  κίνημα. Φανταστείτε την Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να συνεδριάζει και να  ξανά-συνεδριάζει για το Προσφυγικό, να απαιτήσει την παύση του πολέμου  στην Συρία. Φανταστείτε το ΝΑΤΟ, αντί να στέλνει πολεμικά πλοία για να σταματήσει τις ροές των αμάχων, να στείλει ικανό ειρηνευτικό στράτευμα στην Συρία, το οποίο θα  εμποδίσει τις μάχες μεταξύ των εμπόλεμων πλευρών (θα μπει στην μέση μεταξύ τους). Φανταστείτε τον ΟΗΕ να κινητοποιήσει και διαφωτίσει τους απλούς μαχητές της Συρίας και των άλλων εμπλεκόμενων χωρών, να πετάξουν τα όπλα και να πάνε στα σπίτια τους ...

Οι προτεινόμενες ενέργειες είναι ασυνήθιστες, μοιάζουν παραμυθένιες. Όμως άλλη λύση δεν υπάρχει. Στην στρατηγική του πολέμου πρέπει να βγει ακόμη ένας Παίκτης: οι Απλοί Άνθρωποι, μαζικά και ενωμένοι …

Κατά τα άλλα, όλα τα παραπάνω τα σχετικά με τους οικονομικούς μετανάστες πρέπει να ισχύσουν και για τους πολεμικούς πρόσφυγες. Δεν μπορούμε να θρέφουμε 54000 ανθρώπους σε καταυλισμούς (που κάθε μέρα θα γίνονται περισσότεροι). Όσοι είναι ικανοί για δουλειά, πρέπει να δουλέψουν αμέσως.

Ο Ελληνικός Πολιτισμός χρειάζεται και σήμερα. Η Ευρώπη αποδεικνύεται μικρόψυχη. Ας διαισθανθούμε το ιστορικό καθήκον μας (ας θυμηθούμε το παρελθόν μας) και ας πρωτοστατήσουμε.
Αθήνα, 3/6/2016. Κώστας Ζάγκαλης φυσικομαθηματικός συνταξιούχος
210-5059943, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

20/5/2016. «Προσφυγικό»: Μύθοι και Αλήθειες

on Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Αναστάσιος Λαυρέντζος

20/5/2016.  «Προσφυγικό»: Μύθοι και Αλήθειες

Το 2015 ήταν ένα έτος ορόσημο για τις μεταναστευτικές ροές, διότι τη χρονιά αυτή οι εισροές προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα δεκαπλασιάστηκαν σε σχέση με το παρελθόν. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία, το 2015 έφτασαν στην Ελλάδα 911 χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες από διάφορες χώρες, εκ των οποίων οι 860 χιλιάδες αποβιβάστηκαν στα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Σε ένα μεγάλο ποσοστό της ελληνικής κοινής γνώμης έχει επικρατήσει η αντίληψη ότι η έξαρση αυτή είναι συνέπεια του προσφυγικού κύματος που δημιούργησε ο πόλεμος στη Συρία. Είναι όμως όντως έτσι; Όπως θα δείξουμε στη συνέχεια – εξετάζοντας στατιστικά στοιχεία τα οποία δημοσιεύτηκαν πρόσφατα – αυτό μόνο εν μέρει είναι ακριβές.

Περισσότερα ΕΔΩ!

20/5/2016. Οι μεταναστευτικές εισροές στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία: ένταση και βασικά χαρακτηριστικά των παρατύπως αιτούντων άσυλο

on Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφουν οι: Βύρων Κοτζαμάνης*, Αλεξάνδρα Καρκούλη**

20/5/2016. Οι μεταναστευτικές εισροές στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία: ένταση και βασικά χαρακτηριστικά των παρατύπως αιτούντων άσυλο

*Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ΤΜΧΠΠΑ, e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.,
**MsC Πληθυσμός, Ανάπτυξη, στρατηγικές προοπτικές (PODEPRO), ΕΔΚΑ/ΤΜΧΠΠΑ/Παν. Θεσσαλίας,email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η Ελλάδα μετά τα τέλη της δεκαετίας του 80 μεταβάλλεται από χώρα εξόδου σε χώρα εισόδου, και τα δεδομένα των τελευταίων απογραφών το επιβεβαιώνουν: Οι αλλοδαποί ανέρχονται στην απογραφή του 1981 σε 180.000 άτομα (εκ των οποίων 63% από τις πλέον ανεπτυγμένες χώρες αποτελώντας λιγότερο από το 2% του συνολικού πληθυσμού). Μια δεκαετία αργότερα, στην απογραφή του 1991, ο πληθυσμός τους δεν μεταβάλλεται σημαντικά, αν και οι προερχόμενοι από τις πλέον ανεπτυγμένες χώρες (1) αποτελούν λιγότερο από το 50% του συνόλου. Στην απογραφή του 2001 όμως ο αριθμός τους υπερ-τετραπλασιάζεται (2), καθώς καταγράφονται πλέον 762.000 άτομα μη έχοντα την ελληνική υπηκοότητα (7% του πληθυσμού της χώρας μας που εγγίζει πλέον τα 11 εκ.), ενώ το 2011, στην τελευταία απογραφή, ο πληθυσμός τους ανέρχεται πλέον στις 912.000, αυξημένος κατά 150 χιλ. σε σχέση με το 2001 (Πίνακας 1).

Διαβάστε ΕΔΩ! τη συνέχεια.

15/5/2016. Ο ρόλος της Ελλάδας στην Λαθρομετανάστευση

on Κυριακή, 15 Μαΐου 2016. Posted in Δημογραφικό - Μετανάστευση - Οργανωμένο Έγκλημα - Τάξη - Ασφάλεια

Γράφει ο Ιωάννης Κολομβάκης, Ταξχος ε.α., Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

15/5/2016. Ο ρόλος της Ελλάδας στην Λαθρομετανάστευση

Η Ελλάδα σε γενικές γραμμές θεωρείται ως σημαντική για την περαιτέρω εξάπλωση του Ισλαμιστικού ρεύματος προς την Ευρώπη ως χώρος «τράνζιτ» αλλά και λογιστικής υποστήριξης.
 
Το 2008 στην Ιταλία Σουδανός δουλέμπορος συνελήφθη από τις εκεί Αρχές κατηγορούμενος ως συνεργός σε τρομοκρατική ομάδα, ενώ ο ίδιος είχε ζήσει και στην Ελλάδα όπου παράλληλα με το «τράφικινγκ» λαθρομεταναστών διατηρούσε επαφές με πληθώρα Ισλαμιστικών κύκλων. Η κοινότητα των Σουδανών στην Αθήνα είχε γίνει αντικείμενο προηγούμενης αστυνομικής έρευνας όταν συνελήφθησαν ανώτερα μέλη της να διακινούν ποσότητες ναρκωτικών στα ίδια τα γραφεία της ένωση τους. Τέλος η νεοεισερχόμενη σε ολοένα και αυξανόμενους ρυθμούς κοινότητα των Σομαλών στην Αθήνα, εάν και σχεδόν κατά 100% άνεργη ή άεργη, εμφανίζεται ραγδαίως εμπλεκόμενη στο λιανεμπόριο ναρκωτικών ουσιών αλλά και στη δημιουργία κλειστών γειτονιών τύπου γκέτο με τεμένη και χώρους αποθήκευσης λαθραίων προϊόντων. Εάν και υπάρχουν προς το παρόν ενδείξεις, είναι πολύ πιθανό η πλέον επίφοβη Σομαλική τρομοκρατική οργάνωση Αλ Σαμπάμπ να έχει επεκταθεί μέσω αυτών και στην Ελλάδα, καθότι οι Σομαλοί λαθρομετανάστες κατά κύριο λόγο φτάνουν στη χώρα μέσω Σουδάν και με απευθείας πτήσεις στην Κωνσταντινούπολη εν συνεχεία προωθούνται στη χώρα. Τόσο στο Σουδάν όσο και στη Σομαλία η μετακίνηση αυτή των ανθρώπων ελέγχεται ως επί το πλείστον από εξτρεμιστικές οργανώσεις που μετέπειτα ζητούν ανταλλάγματα για την μεταφορά τους στην Ευρώπη είτε αυτό είναι πάσης φύσεως παράνομη δραστηριότητα, είτε συλλογής πληροφοριών και ενδεχομένως και της διάπραξης σοβαρών εγκληματικών πράξεων όπως η προετοιμασία τρομοκρατικής επίθεσης.
 
Είναι πλέον γνωστό ότι η Πακιστανική Μυστική Υπηρεσία ISI, η ίδια που προφανώς κάλυπτε τον Μπιν Λάντεν σε Πακιστανικό έδαφος, είναι ενεργή στον Ελλαδικό χώρο και φυσικά θα έχει ενεργή παρουσία ανάμεσα στη κοινότητα των Πακιστανών μεταναστών που κατοικούν στη χώρα μας. Δεν μπορεί βέβαια όλοι οι Πακιστανοί μετανάστες να είναι συνεργάτες της ISI, όπως κάποιοι καλοθελητές πιθανόν να θελήσουν να αποδώσουν. Αυτό που ισχύει είναι πως η ISI, η οποία είναι γνωστή για την χρηματοδότηση Ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η Λασκάρ ε Τόϊμπα που ανέλαβε την ευθύνη για το μακελειό στο Μουμπάϊ το Νοέμβριο του 2008, μπορεί να συνεργαστεί και να υποστηρίξει «κοιμώμενους πυρήνες» (sleeping cells) της Αλ-Κάιντα στην Ελλάδα εναντίον όχι αναγκαία ελληνικών αλλά Αμερικανικών και Δυτικών στόχων επί ελληνικού εδάφους. Ένα απόρρητο έγγραφο το οποίο δημοσιεύτηκε από τους New York Times αναφέρει ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία ενός κρατουμένου Ισλαμιστή τρομοκράτη στο Γκουντάναμο οι Πακιστανικές, Ιρανικές και Υεμενικές Μυστικές Υπηρεσίες υποστηρίζουν ενεργά την Αλ-Κάιντα και διάφορα Ισλαμιστικά κινήματα. Η παρουσία λοιπόν της Πακιστανικής μυστικής υπηρεσίας ISI επί ελληνικού εδάφους μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει για την εθνική μας ασφάλεια. Επίσης, η παρουσία μιας σημαντικής αν και όχι πολυάριθμης κοινότητας Σομαλών (3000 άτομα περίπου) μεταναστών (οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι παράνομοι) και η δράση πυρήνων της Σομαλικής Τζιχαντιστικής-Ισλαμιστικής τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ-Σαμπάαμπ μέσα στους κόλπους της μεταναστευτικής αυτής κοινότητας, μας προϊδεάζουν για τις ενδεχόμενες απειλές.
 
Ο εκπρόσωπος της Αλ-Σαμπάαμπ στη Σομαλία Σεΐχης Αλί Μοχαμούντ Ρέιτζ (Ali Mohamud Rage) δήλωσε για το θάνατο του Μπιν Λάντεν: «θα συνεχίσουμε τη Τζιχάντ μέχρι να πεθάνουμε σαν τον αδελφό μας Οσάμα ή να πετύχουμε τη νίκη και να εξουσιάσουμε όλο τον κόσμο». Οπωσδήποτε δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε το ενδεχόμενο πυρήνες της Αλ- Κάϊντα να έχουν αναπτυχθεί μέσα στις κοινότητες μεταναστών, που διαβιούν στην Ελλάδα και που προέρχονται από τις χώρες του Μαγκρέμπ ( Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη, Μαυριτανία και Δυτική Σαχάρα). Ένα από τα πιο σημαντικά παρακλάδια της Αλ-Κάιντα εξάλλου είναι η Αλ-Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ. (ΑQIM). Καταλήγοντας, εκτιμάται ότι ο θάνατος του Μπιν Λάντεν μπορεί να αποτελέσει και έναυσμα για τη ριζοσπαστικοποίηση των Μουσουλμάνων μεταναστών νομίμων και μη που κατοικούν στην Ελλάδα.
 
Η ριζοσπαστικοποίηση δεν σημαίνει βέβαια ότι όλοι οι Μουσουλμάνοι μετανάστες θα προστρέξουν να γίνουν μέλη της Αλ-Κάϊντα, αλλά σίγουρα σημαίνει ότι η δεξαμενή από την οποία η Αλ-Κάϊντα θα μπορεί να στρατολογήσει επίδοξους Τζιχαντιστές τρομοκράτες θα μεγαλώσει. Για το εάν αυτή η εκτίμηση είναι ακριβής δεν έχουμε παρά να περιμένουμε τις εξελίξεις το προσεχές διάστημα. Οι καλύτερα εκπαιδευμένοι και οι πιο ευφυείς από αυτούς δεν μένουν στις μουσουλμανικές χώρες, ούτε σε σπηλιές στο Αφγανιστάν, ή σε τζαμιά στο Ιράν ή το Πακιστάν. Βρίσκονται στις δικές μας χώρες, στις δικές μας πόλεις, στα πανεπιστήμιά μας, στις επιχειρήσεις μας. Έχουν εξαιρετικές σχέσεις με τις Αρχές μας, τις Τράπεζές μας, τους Τηλεοπτικούς μας Σταθμούς, τις Εφημερίδες μας, τους Εκδότες μας, τις Ακαδημαϊκές ή Συνδικαλιστικές Οργανώσεις μας και φυσικά με τα Πολιτικά μας Κόμματα.
 
Φωλιάζουν στα γάγγλια της τεχνολογικής υποδομής. Και ακόμη χειρότερα, ζουν στην καρδιά μιας κοινωνίας που τους φιλοξενεί χωρίς να διερωτάται για την διαφορετική νοοτροπία τους, χωρίς να ελέγχει τις κακές προθέσεις τους, χωρίς να τιμωρεί τον σκοταδιστικό φανατισμό τους. Μία κοινωνία που τους δέχεται χάρη στο ανεκτικό πνεύμα της Δημοκρατίας της, στην ανοιχτόμυαλη και απεριόριστη επιείκειά της, στην χριστιανική της συμπόνια, στις φιλελεύθερες αρχές της και στους πολιτισμένους νόμους της. Κατά την διάρκεια μιας Συνόδου που έγινε στο Βατικανό τον Οκτώβριο του 1999, για να συζητηθούν οι σχέσεις μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, ένας επιφανής και πολυμαθής εκπρόσωπος του Ισλάμ άφησε άναυδο το ακροατήριο λέγοντας με άνεση και αυθάδεια: «Μέσω της Δημοκρατίας σας θα σάς κυριεύσουμε, μέσω της θρησκείας μας θα σάς επιβληθούμε». Κατά την Οριάνα Φαλάτσι, ο πόλεμος που ονομάζεται «τζιχάντ» είναι βεβαίως θρησκευτικός, αλλά δεν έχει στόχο την κατάληψη του πολιτισμένου κόσμου. «Είναι ένας πόλεμος που στόχο έχει την κατάληψη της ψυχής μας, την κατεδάφιση των αξιών μας, την εξαφάνιση της ελευθερίας μας και εν τέλει την καταστροφή του πολιτισμού μας.
 
Οι τζιχαντιστές θέλουν να καθορίσουν πώς θα ζούμε και πώς θα πεθαίνουμε και, κυρίως, δεν θέλουν να απολαμβάνουμε την ζωή. Έτσι, αν δεν υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, αν δεν πολεμήσουμε η τζιχάντ θα νικήσει».
 
Πολιτικό Άσυλο - Μύθοι και Αλήθειες
 
Αυτήν την περίοδο μιλάμε πολύ για την έννοια του πολιτικού ασύλου που παρέχεται από ένα κράτος, όταν υπάρχει αίτηση από έναν πολίτη που κινδυνεύει στο δικό του κράτος. Αυτό το πλαίσιο, αυτήν την περίοδο, αφορά όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ή τουλάχιστον έχουμε αυτήν την εντύπωση, διότι δεν εξετάζουμε τις λεπτομέρειες του θεσμού. Παρατηρούμε λοιπόν τα εξής: Πρώτον, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνορεύει με τη Συρία και το Ιράκ, χώρες οι οποίες βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση. Δεύτερον, η Τουρκία που συνορεύει με αυτές τις δύο χώρες, δεν βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.
 
Τρίτον, η αίτηση για πολιτικό άσυλο γίνεται στην πρώτη χώρα που συνορεύει με τη χώρα που κινδυνεύει αν δεν υπάρχει κρίσιμη κατάσταση στην Κατά συνέπεια, όλοι οι πρόσφυγες, που είναι όντως πρόσφυγες και όχι απλώς οικονομικοί μετανάστες ή ακόμα και λαθρομετανάστες, πρέπει να κάνουν την αίτησή τους στην Τουρκία κι όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτή στέκει όσο η Τουρκία δεν ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι καταλαβαίνουμε γιατί η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι οι πρόσφυγες έχουν περάσει από το κράτος της, διότι θα έπρεπε να απαντά στη θεωρητική αίτηση των γνήσιων προσφύγων, και γιατί οι μετανάστες επιδιώκουν με αυτό το μέσον να βρεθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γίνεται κατανοητό μ’ αυτήν την ανάλυση ότι οι περισσότεροι, κι όχι μόνο ένα ποσοστό όπως παρουσιάζεται από τα μέσα (ΜΜΕ), είναι μετανάστες και όχι πρόσφυγες που ξεφεύγουν από το πλαίσιο της γενοκτονίας λόγω της δράσης της τρομοκρατικής οργάνωσης. Όπως σε κάθε ζήτημα διεθνών σχέσεων, ο Θουκυδίδης παραθέτει τα λόγια του Περικλή όταν είπε: «περισσότερο φοβούμαι τα δικά μας σφάλματα , παρά των εχθρών τα σχέδια» Περικλής στο Θουκυδίδου Α144.

[12 3 4 5  >>