Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γιώργος Στρατόπουλος, PROTAGON: λύση στις συντάξεις: πάγωμα αντί για περικοπές

on Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Σαφώς και χρειάζεται περαιτέρω προσαρμογή, δηλαδή μείωση της δαπάνης ως % ΑΕΠ. Μόνο που η προσαρμογή μπορεί πλέον να επιτευχθεί με παθητική μείωση της δαπάνης, παγώνοντας τις συντάξεις για περισσότερα χρόνια, εφόσον είναι απαραίτητο

Στο δημόσιο διάλογο καλλιεργείται η εντύπωση πως η συμφωνημένη περικοπή των συντάξεων είναι ζήτημα δημοσιονομικών στόχων. Άρα, εφόσον μπορούμε να επιτύχουμε τα απαιτούμενα πρωτογενή πλεονάσματα χωρίς περικοπή των συντάξεων, το μέτρο θα μπορούσε να ακυρωθεί.

Τέτοια σενάρια υποβαθμίζουν το γεγονός ότι η περικοπή των συντάξεων, όπως και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης, δεν είναι δημοσιονομικά αλλά διαρθρωτικά μέτρα δημοσιονομικού τύπου. Και το ΔΝΤ, όταν τα επέβαλλε, ήταν ξεκάθαρο: ακόμα κι αν τα μέτρα δεν είναι αναγκαία για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, πρέπει να εφαρμοστούν κι ας προβλεφθούν αντίμετρα για την εξισορρόπηση των δημοσιονομικών στόχων.


Πόση σημασία αποδίδουν οι δανειστές και στη διάρθρωση των δημοσιονομικών μέτρων; Ας θυμηθούμε, μέρες που ‘ναι, τον Ιούνιο του 2015. Τότε που η κυβέρνηση ισχυριζόταν ότι είχε βρει δημοσιονομικά ισοδύναμα έναντι των μέτρων που ζητούσαν οι εταίροι αλλά εκείνοι επέμεναν ότι το κυβερνητικό μείγμα μέτρων ήταν ακατάλληλο για την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας. Και οδηγηθήκαμε στη γνωστή καταστροφική εξέλιξη.

Επειδή όμως το 2018 δεν είναι 2015, το ερώτημα παραμένει: Είναι η περικοπή των συντάξεων ένα επείγον διαρθρωτικό μέτρο;

Οπωσδήποτε, πρέπει να υπάρχει δημοσιονομική ισορροπία στην κατανομή πόρων και βαρών στην οικονομία. Δυσανάλογα υψηλή δαπάνη για συντάξεις επιβαρύνει δυσανάλογα την εργασία με φόρους και εισφορές. Δυσανάλογα χαμηλή ανταπόδοση των εισφορών παράγει διαγενεακή αδικία. Ζητείται, λοιπόν, ισορροπία, δικαιοσύνη και αναπτυξιακή προοπτική. Και στο βαθμό που η χώρα εξακολουθεί να δαπανά το υψηλότερο ποσοστό ΑΕΠ εντός ΕΕ για συνταξιοδοτική δαπάνη, η περαιτέρω προσαρμογή είναι απαραίτητη.

Ωστόσο, ανατρέχοντας στο μεσοπρόθεσμο διαπιστώνουμε ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη τα επόμενα χρόνια μειώνεται με δύο τρόπους:

  1. Ενεργητικά, με απευθείας μειώσεις το 2019
  2. Παθητικά, μέσω του πληθωρισμού και της ανάπτυξης (πάγωμα των συντάξεων).

Με τη μείωση του 2019 η δαπάνη για συντάξεις μειώνεται άμεσα κατά 1,5% του ΑΕΠ.

Με το πάγωμα των συντάξεων η δαπάνη για συντάξεις μειώνεται έμμεσα κατά 2,8% του ΑΕΠ στην 5ετία 2018-2022.

Κι έτσι, από την Ελλάδα του 2015 που δαπανά για συντάξεις το υψηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ στην Ευρωζώνη, φτάνουμε στην Ελλάδα του 2022 που δαπανά ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ΑΕΠ για συντάξεις! Και είναι άξιο απορίας τι ακριβώς διαπραγματευόταν η κυβέρνηση, καθώς πρόκειται για πολύ βαριά, πολύ βιαστική προσαρμογή σε μια χώρα που έχει ήδη υποστεί θυσίες 8 ετών και τεράστιες περικοπές.

Θέσαμε το συνταξιοδοτικό ζήτημα υπό έλεγχο μετά από τόσα χρόνια προσαρμογής, με την έννοια ότι η δαπάνη δεν έχει πια εκρηκτικά αυξητική τάση αλλά μετρίως πτωτική. Σαφώς χρειάζεται περαιτέρω προσαρμογή, δηλαδή μείωση της δαπάνης ως % ΑΕΠ. Μόνο που η προσαρμογή μπορεί πλέον να επιτευχθεί με παθητική μείωση της δαπάνης, «παγώνοντας» τις συντάξεις για περισσότερα χρόνια, εφόσον είναι απαραίτητο.

Aπό την Ελλάδα του 2015 που δαπανά για συντάξεις το υψηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ στην Ευρωζώνη, φτάνουμε στην Ελλάδα του 2022 που δαπανά ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά ΑΕΠ για συντάξεις!

Μόνο με την εφαρμογή του μέτρου παθητικής μείωσης των συντάξεων, το 2022 η δαπάνη θα έχει περιοριστεί στο 13,9% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος της Ευρωζώνης το 2014 ήταν 13,6% του ΑΕΠ. Δεδομένης, λοιπόν, και της κοινωνικο-οικονομικής συγκυρίας, το μέτρο της περικοπής των συντάξεων το 2019 δεν είναι μονόδρομος1. Υπάρχουν εναλλακτικές, υπάρχει χρόνος για ηπιότερη προσαρμογή αλλά δεν υπάρχει κανένα περιθώριο λάθους, αυταπάτης και μονομερούς ενέργειας.

Αν προχωρήσουμε σε μονομερείς ενέργειες, επειδή τα δημόσια οικονομικά και το ταμειακό απόθεμα επιτρέπουν προσωρινή απεξάρτηση από τα εμβάσματα των δανειστών, θα πυροδοτήσουμε νέο κύκλο αμφισβήτησης και κρίσης εμπιστοσύνης εκ μέρους των αγορών και των επενδυτών. Άρα, μόνο συναινετικά θα μπορούσε να ακυρωθεί το μέτρο.

Sintaxois_Dapani_Pr-3Πίνακας 1. Η Ελλάδα το 2022 θα έχει χαμηλότερη συνταξιοδοτική δαπάνη από τα περισσότερα παλαιά μέλη της Ευρωζώνης. Εξαίρεση μόνο η Γερμανία – Λουξεμβούργο και Ιρλανδία αποτελούν ειδική περίπτωση για διαφορετικούς λόγους! (Eurostat)
Το μέγεθος των περικοπών των συντάξεων!

Το μέγεθος των προβλεπόμενων (προγραμματισμένων) περικοπών του 2019 προκαλεί ερωτήματα.

Σύμφωνα με στοιχεία που αποτυπώνονται στο Mεσοπρόθεσμο 2019-2022, Αιτιολογική έκθεση, σελ 101, πίνακας 2.7:

Οι κύριες συντάξεις του δημοσίου θα μειωθούν κατά 1.121 εκατ.€

Οι λοιπές κύριες συντάξεις θα μειωθούν κατά 1.434 εκατ.€

Οι επικουρικές συντάξεις θα μειωθούν κατά 232 εκατ.€.

Σύνολο παρεμβάσεων: 2.787 εκατ.€ ή 1,5% του ΑΕΠ και όχι 1% του ΑΕΠ, όπως πολλοί λένε!

Δεδομένου ότι η ετήσια δαπάνη για κύριες συντάξεις των 473 χιλ συνταξιούχων του Δημοσίου Έκθεση Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου & Πληρωμών Συντάξεων «ΗΛΙΟΣ» Ιανουάριος 2018 σελ. 32 είναι 6 δισ. € προκύπτουν δύο παράδοξα:

Α) Το 2019 η δαπάνη για κύριες συντάξεις Δημοσίου θα μειωθεί κατά 18,7%!

Και είναι μαθηματικά παράδοξο, διότι δε συνάδει με αυτά που γνωρίζουμε: πως όλες οι κύριες συντάξεις θα μειωθούν έως 18%!

Το παράδοξο μαθηματικά έχει μόνο μία εξήγηση: σχεδόν όλες οι κύριες συντάξεις του Δημοσίου θα μειωθούν κατά 18%!!2 με εξαίρεση τις συντάξεις χηρείας που δεν έχουν τον περιορισμό του 18% και μεσοσταθμικά θα μειωθούν περισσότερο!

Β) Το 17% του συνόλου των συνταξιούχων (συνταξιούχοι Δημοσίου3) θα επιβαρυνθεί με το 44% των περικοπών των κυρίων συντάξεων!

Η άνιση κατανομή των περικοπών εις βάρος των Δ.Υ. οφείλεται εν μέρει στις συνέπειες μιας δομικής αδυναμίας του νόμου Κατρούγκαλου:

Ο νόμος Κ. προβλέπει σχετικά χαμηλή ανταπόδοση (χαμηλές νέες συντάξεις) σχεδόν για όλους πλην των χαμηλόμισθων κι εκείνων που εργάστηκαν λίγα έτη.

Όμως το ύψος των περικοπών των συντάξεων του 2019 είναι ανάλογο της διαφοράς των υφιστάμενων συντάξεων από τις νέες συντάξεις που προκύπτουν μετά τον επανυπολογισμό με τους κανόνες του νόμου Κατρούγκαλου (προσωπική διαφορά).

Γι’ αυτό όσο υψηλότερος ο μισθός και περισσότερα τα έτη ασφάλισης τόσο μεγαλύτερη διαφορά προκύπτει από τον επανυπολογισμό των συντάξεων με το νέο νόμο.

Ο νόμος Κ. έδωσε μεγάλη έμφαση στην εξασφάλιση σχετικά αξιοπρεπούς ελάχιστης σύνταξης για τους χαμηλόμισθους, ακόμα κι αν είχαν εργαστεί και εισφέρει λίγο. Ήταν, όμως, φειδωλός στον τρόπο που κλιμάκωνε την αύξηση της σύνταξης για όσους είχαν εισφέρει περισσότερα είτε επειδή είχαν υψηλότερες αποδοχές είτε επειδή εργάστηκαν περισσότερα από 20 έτη. Ενδεικτικά, δημόσιος υπάλληλος με μέσες μεικτές αποδοχές 1.200€ (περίπου 1.000€ προ φόρων) εργαζόμενος για 35 έτη κατέβαλε εισφορές για κύρια σύνταξη 250% περισσότερες από έναν εργαζόμενο με μεικτές αποδοχές 600€ που εργάστηκε για 20 έτη, αλλά θα λάβει σύνταξη μόλις 64% υψηλότερη.

Επειδή, λοιπόν, ο νόμος Κ. προβλέπει σχετικά χαμηλές συντάξεις για τα μεσαία εισοδήματα με 35 έτη ασφάλισης, επιφέρει μεγάλες μειώσεις στις υφιστάμενες συντάξεις των μεσαίων εισοδημάτων μετά τον επανυπολογισμό τους. Κι όχι μόνο στους δημόσιους υπαλλήλους, σε όλους τους ασφαλισμένους με παρόμοια χαρακτηριστικά. Απλώς οι συνταξιούχοι Δ.Υ είναι η πολυπληθέστερη ομάδα.

Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ότι η προγραμματισμένη για το 2019 μείωση των συντάξεων έρχεται να διορθώσει μια δομική αδικία του συστήματος: νέοι συνταξιούχοι με ίδια χρόνια εργασίας, ίδιες αποδοχές, στον ίδιο φορέα λαμβάνουν χαμηλότερες συντάξεις από υφιστάμενους συνταξιούχους, μόνο και μόνο επειδή συνταξιοδοτήθηκαν με διαφορετικό νόμο (πριν ή μετά το νόμο Κ.) Αυτή η εξίσωση θα γίνει είτε με ενεργητικό τρόπο (απότομα το 2019) είτε με παθητικό τρόπο (σταδιακά με πάγωμα συντάξεων).

Ο νόμος Κ., σε ένα βαθμό, έχει αδυναμία στη δομή της ανταποδοτικότητας και «αδικεί» όσους είχαν μεσαία εισοδήματα και είχαν εισφέρει για πολλά χρόνια. Με την εξίσωση παλαιών και νέων συνταξιούχων (εξάλειψη της προσωπικής διαφοράς) η στρέβλωση που παράγει ο νόμος Κ. θα πάψει να αφορά ένα περιορισμένο αριθμό νέων συνταξιούχων και οι αρνητικές επιπτώσεις θα διαχυθούν σε όλους τους συνταξιούχους. Γι’ αυτό οι διορθωτικές παρεμβάσεις στη δομή του νόμου Κ. που θα βελτιώνουν τον βαθμό ανταποδοτικότητας του συνταξιοδοτικού πρέπει να γίνουν άμεσα.

Για να μη δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις, διευκρινίζω ότι:

Α) Τα δημοσιονομικά περιθώρια προσαρμογής του νόμου Κ. προς το ανταποδοτικότερο είναι περιορισμένα. Ενδεχόμενη αναθεώρηση των ποσοστών αναπλήρωσης δεν θα επιφέρει δραματικές αλλαγές στις νέες συντάξεις. Ωστόσο, ακόμη και μικρές αυξήσεις σε απόλυτα νούμερα, είναι σημαντικές ως ποσοστό αύξησης και οπωσδήποτε δίκαιες για εκείνους που κατέβαλλαν εισφορές για πολλά χρόνια. Αντίστοιχα, η αναθεώρηση των ποσοστών αναπλήρωσης θα περιορίσει αλλά δεν θα εξαφανίσει τις μειώσεις λόγω επανυπολογισμού.

Β) Η περιορισμένη ανταποδοτικότητα που χαρακτηρίζει το νόμο Κ. υπήρξε αιτία κριτικής, επειδή θεωρήθηκε ότι οι συντάξεις επιστρέφουν στους ασφαλισμένους λιγότερα από τις εισφορές που κατέβαλαν. Για τη συντριπτική πλειονότητα των ασφαλισμένων αυτό δεν ισχύει, ακόμη και με τα τρέχοντα χαμηλά επίπεδα συντάξεων. Ισχύει μόνον αν συνυπολογίσουμε και τους φόρους. Διότι, όσοι κατέβαλαν στα Ασφαλιστικά Ταμεία υψηλότερες εισφορές για περισσότερα έτη, χρηματοδότησαν το κοινωνικό κράτος πιο αδρά και για περισσότερα έτη με τους φόρους τους. Όμως το κοινωνικό κράτος με το νόμο Κ. επιδοτεί δυσανάλογα και σχεδόν αποκλειστικά τους πολύ χαμηλόμισθους κι εκείνους που εργάστηκαν λίγα χρόνια.

Γ) Η εστιασμένη επιδότηση των πιο αδύναμων συνταξιούχων είναι σωστή και αποτελεί πάγια πρακτική του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους. Είναι σαν ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα (ΕΕΕ) για συνταξιούχους αλλά, σε αντίθεση με το ΕΕΕ, η επιδότηση των αδύναμων συνταξιούχων από το κράτος πρόνοιας δε θέτει εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. Ο κ. Κατρούγκαλος αντιστάθηκε σθεναρά στη θέσπιση κριτηρίων. Ακόμη και σήμερα κάποιοι θεωρούν αριστερή πολιτική το να επιδοτεί το κράτος πρόνοιας γενναιόδωρα ακόμα κι εκείνους που δεν εργάστηκαν και δεν κατέβαλαν εισφορές, επειδή διέθεταν εισοδήματα και περιουσία ή δημιούργησαν περιουσία ακριβώς επειδή δεν εισέφεραν και δεν απέδωσαν φόρους!

Σημειώσεις

1Δεν κρίνεται απαραίτητη η περικοπή συντάξεων της κλίμακας που προβλέπεται στο μεσοπρόθεσμο: 1,5% ΑΕΠ ó 10% μεσοσταθμική μείωση όλων των συντάξεων! Περιορισμένης κλίμακας & στοχευμένες μειώσεις θα μπορούσαν να έχουν θετικό αναπτυξιακό πρόσημο.

2Η δήλωση αποτελεί συνδυασμό λογικών υποθέσεων και αριθμητικών δεδομένων και δεν αφορά στις συντάξεις αναπηρίας. Παραμένει γεγονός και αδιαμφισβήτητος κανόνας της αριθμητικής ότι, προκειμένου να μειωθεί η συνταξιοδοτική δαπάνη του εν λόγω δείγματος (των συνταξιούχων Δημοσίου) κατά 18% και υπό τον περιορισμό ότι καμία σύνταξη δεν θα μειωθεί περισσότερο από 18%, τότε όλες οι συντάξεις πρέπει να μειωθούν κατά 18%.

3Οι συνταξιούχοι δημοσίου δεν είναι πια τόσο προνομιούχοι. Μετά τις περικοπές του 2019, 473 χιλιάδες συνταξιούχοι θα μοιράζονται 4,9 δις.€ => Μετά την αφαίρεση των εισφορών υπέρ Υγείας και των αυξημένων εισφορών υπέρ ΑΚΑΓΕ (σύνολο 8,8%) η μέση μηνιαία (προ φόρων) κύρια σύνταξη των Δ.Υ. θα διαμορφώνεται στα 784€.

 

 

Ομιλία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος

on Κυριακή, 02 Μαρτίου 2014. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

 Ομιλία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος

Ομιλία του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γεωργίου Α. Προβόπουλου στην 81η Ετήσια Γενική Συνέλευση των Μετόχων thn 27/02/201

Διαβάστε ΕΔΩ! την ομιλία!

05/09/2016. Ενας χρόνος τρίτο μνημόνιο, οι αλήθειες και οι μύθοι

on Δευτέρα, 05 Σεπτεμβρίου 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Του Θάνου Τσίρου, Συντάκτη Καθημερινής

05/09/2016. Ενας χρόνος τρίτο μνημόνιο, οι αλήθειες και οι μύθοι

Το ΑΕΠ εξακολουθεί να βυθίζεται σε ολοένα και χαμηλότερα επίπεδα και οι φόροι –ειδικά οι έμμεσοι– έχουν φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο αναλογικά με το ΑΕΠ της χώρας από τότε που ξεκίνησε η περιπέτεια των μνημονίων. Τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων –μετοχές, ακίνητα, καταθέσεις– βυθίζονται, ενώ οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα –πότε διά της μερικής απασχόλησης και πότε μέσω των ατομικών συμβάσεων– εξακολουθούν να υποχωρούν. Η παιδική φτώχεια κινείται κοντά στα ιστορικά υψηλά, ενώ η στατιστική υπηρεσία καταγράφει νέο ρεκόρ στα άτομα με υλικές στερήσεις.

Στο μεταξύ, το… έλλειμμα στο ισοζύγιο γεννήσεων - θανάτων πλησιάζει στα 30.000 άτομα (μεγαλύτερο των τελευταίων δεκαετιών), ενώ οι ποιοτικές έρευνες της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν σοβαρή επιδείνωση και στους δείκτες που αποτυπώνουν την κατάσταση της υγείας του πληθυσμού: οι 14 στους 100 δεν κάλυψαν το 2015 βασικές ανάγκες για εξετάσεις ή θεραπείες, όταν το αντίστοιχο ποσοστό το 2014 ήταν 12,7% και το 2009 μόλις 4,1%.

Τι συμβαίνει;

Για τους πολίτες η κατάσταση αυτό τον έναν χρόνο του 3ου μνημονίου βαίνει επιδεινούμενη, κάτι που αποτυπώνεται ξεκάθαρα σε δεκάδες δείκτες και στατιστικές. Η σημερινή κυβέρνηση επικαλείται συχνά τις τάσεις αποκλιμάκωσης της ανεργίας για να ενισχύσει την άποψη ότι «κάτι αλλάζει στην οικονομία». Πράγματι ο αριθμός των ανέργων έχει μειωθεί περίπου κατά 80.000 άτομα από τις αρχές του 2015 μέχρι τώρα. Αυτό, όμως, σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στις χιλιάδες επιδοτούμενες θέσεις εργασίας που έχουν δημιουργηθεί μέσω των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, στην «επέλαση της μερικής απασχόλησης (έχουν δημιουργηθεί τουλάχιστον 50.000 θέσεις μερικής απασχόλησης μέσα στο 2015), αλλά και στον… φόβο των εργοδοτών για το πρόστιμο των 10.500 ευρώ.

Η καταγραφή δεκάδων δεικτών οδηγεί στα ακόλουθα ευρήματα:
•Το ΑΕΠ της χώρας, στην ιδανική περίπτωση που η φετινή χρονιά θα κλείσει με ύφεση της τάξεως του 0,3%, θα διαμορφωθεί στα 175 δισ. ευρώ. Δηλαδή, θα έχουν χαθεί επιπλέον δύο δισ. ευρώ συγκριτικά με το 2014, και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι η οικονομία θα γυρίσει σε ανάπτυξη ήδη από το 3ο τρίμηνο της φετινής χρονιάς. Σωρευτικά, από το 2009 θα έχουν χαθεί στο τέλος του έτους 62,4 δισ. ευρώ.

•Το χρέος θα ανέλθει στο τέλος του 2016 πάνω από τα 320 δισ. ευρώ και θα αντιστοιχεί σε πάνω από 180% του ΑΕΠ. Θα είναι 50 δισ. ευρώ μεγαλύτερο (σε απόλυτους αριθμούς) συγκριτικά με το 2009. Το 3ο μνημόνιο φέρνει αύξηση του χρέους σε απόλυτους αριθμούς λόγω των κεφαλαίων που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αλλά και λόγω του περιορισμού των δημοσιονομικών επιδόσεων ειδικά για το 2015 και το 2016 (τα πλεονάσματα της τάξεως του 0,5% δεν επαρκούν για να πληρωθούν οι τόκοι του χρέους, με αποτέλεσμα αυτό να αυξάνει σε απόλυτους αριθμούς).

•Το 2015 η κυβέρνηση δεν κατάφερε να αυξήσει τα έσοδα από τον ΦΠΑ παρά την αύξηση των συντελεστών, κάτι που ευελπιστεί να κάνει φέτος με τις νέες αυξήσεις (ΦΠΑ 24%). Σε κάθε περίπτωση, αυτό που κατάφερε είναι να εκτοξεύσει την «άδικη» έμμεση φορολογία στα υψηλότερα επίπεδα της μνημονιακής περιόδου, αναλογικά πάντοτε με το ΑΕΠ της χώρας. Οι έμμεσοι φόροι –εφόσον επιτευχθεί ο εισπρακτικός στόχος της φετινής χρονιάς– θα αντιστοιχούν στο 14,12% του ΑΕΠ, από 13,39% το 2014 και 11,9% το 2009. Σε απόλυτους αριθμούς, το Δημόσιο εισπράττει λιγότερα από το 2009. Ωστόσο, η πτώση –λόγω της συνεχούς αύξησης των συντελεστών– είναι μικρότερη συγκριτικά με τη βύθιση του ΑΕΠ.

•Στα βασικά περιουσιακά στοιχεία η απαξίωση συνεχίζεται. Από το 2014 μέχρι σήμερα, η κεφαλαιοποίηση του Χρηματιστηρίου έχει συρρικνωθεί κατά 13-14 δισ. ευρώ και αναλογεί στο 22% του ΑΕΠ. Επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ χάθηκαν 37,5 δισ. ευρώ καταθέσεων ενώ σωρευτικά από τις αρχές των μνημονίων έχουν χαθεί 114 δισ. ευρώ. Ο δείκτης της αξίας των ακινήτων έχει υποχωρήσει κατά επιπλέον 6,7% το τελευταίο 18μηνο, με τα ακίνητα να έχουν υποτιμηθεί κατά 40% από το 2009.

•Επιπλέον 17 δισ. ευρώ προστέθηκαν από τις αρχές του 2015 μέχρι τώρα στο καλάθι των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς το Δημόσιο, στο οποίο έχουν συσσωρευτεί ήδη 90 δισ. ευρώ (από 35 δισ. ευρώ το 2009). Και η κυβέρνηση, με τη σειρά της, φούσκωσε τα χρέη του Δημοσίου προς τους ιδιώτες στα 5,77 δισ. ευρώ από 3 δισ. ευρώ που ήταν στις αρχές του 2015. Ο δείκτης των «κόκκινων» δανείων εκτοξεύτηκε στο 45,1% (από 39,9% το 2014 και μόλις 7,7% το 2009) με το απόθεμα των «κόκκινων» δανείων να έχει ξεπεράσει πλέον τα 108 δισ. ευρώ.

•Η βελτίωση των δεικτών της ανεργίας μεταφράζεται πρακτικά στη δημιουργία 80.000 θέσεων εργασίας. Αυτός είναι ο αριθμός αύξησης της απασχόλησης και αντίστοιχα μείωσης του αριθμού των ανέργων. Στην άλλη όψη της στατιστικής, υπάρχει η έκρηξη της μερικής απασχόλησης και η συνεπακόλουθη μείωση του μέσου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Τα στοιχεία του ΙΚΑ δείχνουν ότι από τον Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Νοέμβριο του 2015, ο αριθμός των μερικώς απασχολουμένων είχε αυξηθεί από τα 468.021 άτομα στα 519.359 άτομα. Καθένας από αυτούς αμείβεται με 401,94 ευρώ μεικτά ή 337 ευρώ καθαρά. Ο μέσος μισθός του ιδιωτικού τομέα υποχώρησε για πρώτη φορά επί των μνημονιακών ημερών κάτω από τα 1.000 ευρώ για να διαμορφωθεί τον περασμένο Νοέμβριο στα 974,48 ευρώ μεικτά. Μετά τις κρατήσεις, ο μέσος μισθός ανέρχεται πλέον στα 792 ευρώ, ενώ για το 2016 υπάρχει περαιτέρω πτώση στα 775 ευρώ λόγω μείωσης του αφορολογήτου και αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών.

•Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η στατιστική της υγείας του πληθυσμού. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το ποσοστό των Ελλήνων που δηλώνουν ότι η κατάσταση της υγείας τους είναι «πολύ καλή» έχει μειωθεί από το 51,3% το 2009 στο 44,3% το 2015, με την τάση να είναι πτωτική. Αυξάνεται, από την άλλη, το ποσοστό αυτών που δηλώνουν ότι έχουν πολύ μεγάλους ή μεγάλους περιορισμούς δραστηριοτήτων λόγω της κατάστασης της υγείας τους (11,2% και 13,6% αντίστοιχα). Οι γεννήσεις έχουν περιοριστεί από 117.933 το 2009 στις 92.984 το 2015, ενώ, αντίθετα, οι θάνατοι έχουν αυξηθεί από τους 108.316 στους 121.785 το 2015. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ληξιαρχείου, το 2015 καταγράφεται η μεγαλύτερη αρνητική απόκλιση γεννήσεων - θανάτων των τελευταίων 10ετιών.
Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής 14/8/2016

11/4/2016. Εκτός λογικής οι φόροι στα υψηλά εισοδήματα

on Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει ο Θάνος Τσίρος, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

11/4/2016. Εκτός λογικής οι φόροι στα υψηλά εισοδήματα

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής, 10/4/2016

«Δεν δαγκώνεις ποτέ το χέρι που σε ταΐζει», λέει η παροιμία, αλλά η κυβέρνηση δεν φαίνεται να την ασπάζεται. Με τη στοχοποίηση των φορολογουμένων που δηλώνουν τα υψηλότερα εισοδήματα –αυτών δηλαδή που σηκώνουν και τα περισσότερα φορολογικά βάρη σε όλα τα επίπεδα– και την επιβολή δυσβάστακτων φόρων, το οικονομικό επιτελείο ρισκάρει το να προκαλέσει τσουνάμι μείωσης των δηλωθέντων εισοδημάτων με δύο τρόπους:
• είτε μέσα από την οδό της φοροδιαφυγής
• είτε μέσω της φυγής στελεχών και υψηλόμισθων υπαλλήλων σε άλλες χώρες του εξωτερικού.
Το κυβερνητικό… κόλλημα με την αύξηση των φόρων οδηγεί πλέον σε εξωφρενικά ευρήματα: ένας εργαζόμενος που σήμερα αμείβεται με 2.500 ευρώ καθαρά μηνιαίως –αυτός χαρακτηρίζεται από το οικονομικό επιτελείο «πλούσιος» ακόμη και αν με τον μισθό του πρέπει να αναθρέψει παιδιά ή να εξυπηρετήσει στεγαστικό δάνειο– θα κοστίσει για ολόκληρο το 2016 στον εργοδότη του 77.823 ευρώ. Από αυτά όμως, τα 52.438 ευρώ ή το 67% του συνολικού ποσού θα καταλήξει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στο ταμείο του Δημοσίου.
Αρκεί να περιοριστεί ο αριθμός αυτών των στελεχών κατά 20.000 άτομα –συνολικά στην Ελλάδα έχουν απομείνει περίπου 50.000 άτομα που εμφανίζουν αποδοχές άνω των 50.000 ευρώ– ώστε το Δημόσιο να απολέσει έσοδα από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές της τάξεως του ενός δισ. ευρώ τον χρόνο. Και αυτό θα ισοδυναμεί με πολύ μεγάλη ζημία, για πολλούς λόγους.
Το παράδειγμα
Ένα και μόνο παράδειγμα εκπροσώπου της μεσαίας τάξης είναι αρκετό για να φανεί σε ποια επίπεδα φορολόγησης φτάνει η χώρα μετά και το υπό κατάθεση νέο πακέτο μέτρων το οποίο θα φέρει νέες αυξήσεις άμεσων και έμμεσων φόρων αλλά και ασφαλιστικών εισφορών.
Με μεικτές αποδοχές της τάξεως των 61.520 ευρώ τον χρόνο, ο φορολογούμενος με τα δύο παιδιά πλήρωνε μέχρι τώρα ασφαλιστικές εισφορές της τάξεως των 9.536 ευρώ τον χρόνο στο ΙΚΑ. Οι εισφορές αυτές είναι πιθανό να αυξηθούν κατά περίπου 300 ευρώ τον χρόνο αν περάσει η ελληνική θέση για αύξηση του συντελεστή κατά μισή ποσοστιαία μονάδα.
Αύξηση προγραμματίζεται και για τις εργοδοτικές εισφορές, κάτι που αν προχωρήσει, θα ανεβάσει το συνολικό εργοδοτικό κόστος του συγκεκριμένου εργαζομένου από τις 77.208 ευρώ που είναι σήμερα στις 77.823 ευρώ. Πόσα θα παίρνει καθαρά στην τσέπη του ο εργαζόμενος για τον οποίο η επιχείρησή του καταβάλλει 77.823 ευρώ;
Ο φόρος εισοδήματος διαμορφώνεται σήμερα στις 15.004 ευρώ και σχεδιάζεται να αυξηθεί στις 16.255 ευρώ με τη νέα φορολογική κλίμακα.
• Κατόπιν παρέμβασης των θεσμών, σχεδιάζεται να δοθεί για πρώτη φορά φορολογική έκπτωση 1.680 ευρώ, κάτι που δεν ίσχυε μέχρι τώρα.
• Από το φορολογητέο εισόδημα θα πρέπει να αφαιρεθεί και η εισφορά αλληλεγγύης η οποία θα διαμορφωθεί με τα νέα δεδομένα στις 2.202 ευρώ από 2.067 ευρώ που ήταν μέχρι τώρα.
Αφαιρώντας φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, το καθαρό ετήσιο εισόδημα που απομένει περιορίζεται στις 33.220 ευρώ από 34.913 ευρώ που ήταν το 2015. Δηλαδή, ο εργαζόμενος, για τον οποίο ο εργοδότης θα πληρώσει 77.823 ευρώ το 2016, θα καταλήξει να ζει με 2.373 ευρώ τον μήνα από 2.494 ευρώ που ήταν ο αντίστοιχος μισθός του 2015.
Τα έξοδα
Αυτές τις 2.373 ευρώ ο εργαζόμενος τις χρησιμοποιεί για να συντηρήσει σπίτι και οικογένεια.
Πληρώνει ένα στεγαστικό δάνειο για το οποίο πλέον δεν έχει καμία φορολογική απαλλαγή (αντιθέτως το στεγαστικό είναι και τεκμήριο διαβίωσης) ενώ πληρώνει για το υποθηκευμένο σπίτι 600 ευρώ σε ΕΝΦΙΑ.
Για το αυτοκίνητο, ακόμη και αν διανύει 15.000 χιλιόμετρα τον χρόνο, είναι υποχρεωμένος να αφήνει στο κρατικό ταμείο πάνω από 1.750 ευρώ, ακόμη και αν μιλάμε για ένα Ι.Χ. μεσαίου κυβισμού. Πώς προκύπτει αυτό το ποσό;
1. Τα τέλη κυκλοφορίας από μόνα τους διαμορφώνονται στα 250 ευρώ.
2. Η ασφάλεια –εκτιμάται γύρω στα 380 ευρώ ετησίως– επιβαρύνεται από πέρυσι με αυξημένους ειδικούς φόρους, που σημαίνει ότι από μόνη της φέρνει φορολογικά βάρη της τάξεως των 54 ευρώ.
3. Στις βενζίνες, όπου προωθείται η αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης ακόμη και στα 70 λεπτά ανά λίτρο, ο φορολογικός συντελεστής έχει φτάσει στα 70 ευρώ. Eτσι, τα περίπου 1.500 λίτρα, που απαιτούνται για να διανυθεί η απόσταση των 15.000 χιλιομέτρων, κοστίζουν 2.020 ευρώ, εκ των οποίων τα 1.452 ευρώ είναι φόροι (ειδικός φόρος κατανάλωσης και ΦΠΑ).
Φόρος στην ομιλία
Με δύο κινητά στην οικογένεια και συνολικό λογαριασμό 40 ευρώ, ο φορολογούμενος φτάνει να πληρώνει 660 ευρώ τον χρόνο στην εταιρεία κινητής τηλεφωνίας, εκ των οποίων τα 181 ευρώ είναι και πάλι φόροι. Και στα κινητά αναμένεται νέα φορολογική επιβάρυνση. Να έχει την κακή συνήθεια ο φορολογούμενος να καπνίζει και ένα πακέτο τσιγάρα ημερησίως; Από τα 1.460 ευρώ που κοστίζουν, τα 1.168 ευρώ πηγαίνουν απευθείας στο κρατικό ταμείο.
Ο αυξημένος ΦΠΑ
Ο φορολογούμενος έχει δαπανήσει ήδη ένα μεγάλο μέρος του εισοδήματός του χωρίς να προμηθευτεί τρόφιμα, χωρίς να πληρώσει λογαριασμούς, χωρίς να αγοράσει ρούχα κ.λπ.
Αν λοιπόν ληφθεί υπόψη ότι το υπόλοιπο εισόδημα θα καταναλωθεί, ο ΦΠΑ που θα βαρύνει τις συναλλαγές –με δεδομένο ότι τα περισσότερα προϊόντα και υπηρεσίες κατατάσσονται πλέον στο 23%– θα φτάσει στις 4.130 ευρώ (με την παραδοχή ότι το 30% της κατανάλωσης θα διοχετευθεί σε προϊόντα και υπηρεσίες που φορολογούνται με 13% ΦΠΑ και το υπόλοιπο 70% σε προϊόντα του 23%).
Εκτόξευση έμμεσης φορολογίας, εισφορών
Ο τελικός λογαριασμός για τον μέσο φορολογούμενο του παραδείγματος που αναφέραμε, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, έχει ως εξής:
Για εργοδοτικές εισφορές, ασφαλιστικές εισφορές εργαζομένου και φόρους εισοδήματος (συμπεριλαμβανομένης και της εισφοράς αλληλεγγύης) οι συνολικές κρατήσεις διαμορφώνεται στα 44.602. Από τις συναλλαγές, προκύπτουν επιπρόσθετοι φόροι ύψους 7.835 ευρώ, κάτι που ανεβάζει τον τελικό λογαριασμό των φόρων στα 52.438 ευρώ ή στο 67,38% του ετήσιου εισοδήματος.
Πολλές χώρες επιβάλλουν υψηλούς φορολογικούς συντελεστές είτε στο εισόδημα είτε στις αγορές προϊόντων στο πλαίσιο άσκησης της δημοσιονομικής τους πολιτικής. Το ελληνικό φαινόμενο όμως να επιβάλλονται εξαιρετικά υψηλοί συντελεστές παντού, είναι πρωτόγνωρο.
Ο φόρος εισοδήματος στα επίπεδα των 50.000 ευρώ θα διαμορφωθεί το 2016 στο 32%, ενώ για ακόμη υψηλότερα εισοδήματα θα ξεπεράσει το 45%.
Οι ασφαλιστικές εισφορές από το 41% που είναι σήμερα για εργοδότη και εργαζόμενο, προτείνεται να αυξηθούν ακόμη περισσότερο κατά τουλάχιστον μία μονάδα. Είναι ούτως ή άλλως από τις υψηλότερες στην Ευρώπη.
Στο κινητό τηλέφωνο, ο φόρος μετά και τη νέα αύξηση θα ξεπεράσει το 40%, ενώ στη βενζίνη, στα 100 ευρώ τα 71 θα είναι φόροι.
Στα τσιγάρα ο φορολογικός συντελεστής θα αναρριχηθεί πάνω από το επίπεδο του 80%, ενώ στον ΕΝΦΙΑ ο ετήσιος συντελεστής μπορεί εύκολα να ξεπεράσει τη μία ποσοστιαία μονάδα επί της πραγματικής αξίας του ακινήτου (η οποία παραμένει εξαιρετικά χαμηλή σε σχέση με την αντικειμενική).
Ο ΦΠΑ είναι ούτως ή άλλως ο 3ος υψηλότερος στην Ευρώπη, ενώ είναι προφανές ότι ο φόρος στη συνδρομητική τηλεόραση θα αποτελέσει μια ακόμη ελληνική πατέντα.
Οι πληροφορίες, πάντως, αναφέρουν ότι οι εταιρείες του κλάδου είναι διατεθειμένες, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, να απορροφήσουν τις αυξήσεις, αν τελικώς υιοθετηθούν από την κυβέρνηση, μέσω της συμφωνίας.
Γεγονός αποτελεί, πάντως, ότι και στο παρελθόν και άλλοι κλάδοι έδωσαν τέτοιου είδους «υποσχέσεις», χωρίς να τις υιοθετήσουν όλοι, στο τέλος της ημέρας.
Θα φανεί τώρα τι θα γίνει και στην προκειμένη περίπτωση, αν και το ζητούμενο στην πραγματικότητα δεν είναι –μόνο– αυτό, προφανώς...

12/11/2016. Αποψη: Νέα επιχειρηματικά πρότυπα

on Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

12/11/2016. Αποψη: Νέα επιχειρηματικά πρότυπα

Ανδρέας Δρυμιώτης*

Θα ξεκινήσω με δύο ερωτήματα: 1. Ποια επιχείρηση, η οποία δεν διαθέτει ούτε ένα δωμάτιο δικό της, φιλοξενεί τους περισσότερους επισκέπτες στον κόσμο; 2. Ποια επιχείρηση, η οποία δεν διαθέτει ούτε ένα όχημα δικό της, μετακινεί τους περισσότερους επιβάτες στον κόσμο;
Η πρώτη επιχείρηση είναι η Airbnb και η δεύτερη η Uber. Και οι δύο αντιπροσωπεύουν επάξια μια νέα μορφή επιχειρηματικού προτύπου (business model). Είναι χαρακτηριστικό ότι οι επιχειρήσεις Airbnb και Uber δημιουργήθηκαν από καθημερινές ανάγκες που όλοι μας έχουμε βιώσει, αλλά ποτέ δεν σκεφτήκαμε να τις εκμεταλλευτούμε επιχειρηματικά και εκπροσωπούν επάξια την «οικονομία του διαμερισμού» ή «συνεργατικής οικονομίας» (Sharing Economy), η οποία θα παίξει σημαντικό ρόλο στο παρόν και στο μέλλον.
Ελάτε να δούμε πώς ξεκίνησαν αυτές οι επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν φέρει αναστάτωση σε πολλές χώρες. Η Uber δημιουργήθηκε όταν δυο φίλοι, ο Travis Kalanick και ο Garrett Camp, βρέθηκαν μια χιονισμένη νύχτα του 2008 σε μια συνοικία του Παρισίου και δεν έβρισκαν ταξί. Τότε σκέφτηκαν ότι με ένα έξυπνο κινητό τηλέφωνο θα μπορούσαν να «παντρέψουν» τη ζήτηση με την προσφορά. Δηλαδή να ζητήσεις από κάποιον να σε πάει από το σημείο Α στο σημείο Β, αλλά αυτός ο κάποιος να μην είναι υποχρεωτικά επαγγελματίας ταξιτζής, αλλά ένας οποιοσδήποτε που θα βρίσκεται στην περιοχή του σημείου Α. Τόσο απλά.
Σήμερα, 8 χρόνια μετά τη χιονισμένη νύχτα, η Uber δραστηριοποιείται σε 509 χώρες και έχει εγγεγραμμένους (οδηγούς και πελάτες) στο σύστημά της περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους! Εκτιμάται ότι η αξία της Uber είναι σήμερα περίπου 70 δισεκατομμύρια δολάρια! Αξίζει να σημειωθεί ότι δραστηριοποιείται και στην Ελλάδα αλλά κάτω από ειδικές ρυθμίσεις και για τον λόγο αυτό είναι πολύ περιορισμένη η παρουσία της.
Οι υπέρμαχοι της Uber ισχυρίζονται ότι η λύση αυτή έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα για όλους. Περιορίζει την κίνηση. Μάλιστα με το UberPOOL, όπου συγκεντρώνει τη ζήτηση και την ικανοποιεί με ένα όχημα (κάτι σαν την πολλαπλή μίσθωση των ταξί, ή τα πειρατικά της δεκαετίας του ’60) περιορίζει σημαντικά τις μετακινήσεις και τη ρύπανση. Ακόμα, βοηθά στην καταπολέμηση της ανεργίας και είναι ασφαλέστερη τόσο για τους οδηγούς όσο και για τους επιβάτες. Αυτό το τελευταίο δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά αλλά έτσι είναι, για έναν πολύ απλό λόγο: Τόσο οι οδηγοί όσο και οι επιβάτες είναι καταγεγραμμένοι (registered) στο σύστημα. Επίσης κάθε διαδρομή καταγράφεται στα ηλεκτρονικά αρχεία και για τον λόγο αυτό λειτουργεί αποτρεπτικά σε οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια.
Η ιστορία της Airbnb είναι παρόμοια. Δυο φίλοι, ο Brian Chesky και ο Joe Gebbia, το 2008, ένα χρόνο μετά τη μετακόμισή τους στο San Fransisco, διαπίστωσαν ότι υπήρχε μεγάλο πρόβλημα στην εξεύρεση καταλυμάτων όταν στην πόλη διοργανώνονταν μεγάλα συνέδρια. Σκέφτηκαν να δημιουργήσουν ένα σύστημα (μια πλατφόρμα) όπου να παντρεύουν τη ζήτηση με την προσφορά για καταλύματα και πρόγευμα. Εξ ου και το bnb που σημαίνει bed and breakfast. Στην προσφορά μπορούσε κάποιος να διαθέσει ένα ή περισσότερα δωμάτια του σπιτιού του ή και ολόκληρο το σπίτι του για προσωρινή ενοικίαση διάρκειας μερικών ημερών ή και εβδομάδων. Η εξέλιξη αυτής της δραστηριότητας υπήρξε ραγδαία. Σήμερα, η Airbnb έχει καταγεγραμμένα περίπου 2 εκατομμύρια καταλύματα (listings), και περίπου 60 εκατομμύρια πελάτες σε περισσότερες από 191 χώρες. Η αξία της Airbnb εκτιμάται ότι είναι γύρω στα 30 δισεκατομμύρια δολάρια.
Γύρω από τις δύο εταιρείες έχει αναπτυχθεί έντονη αντιπαράθεση με τους υποστηρικτές και τους αντιτιθέμενους. Πάντως, προσωπικά είμαι υπέρ των επιχειρήσεων αυτών, για έναν πολύ απλό λόγο. Οταν μέσα σε ελάχιστα χρόνια έχουν τόσο μεγάλη αποδοχή από το κοινό, σημαίνει ότι πράγματι λύνουν προβλήματα και ικανοποιούν ανάγκες. Η Uber με ένα δισεκατομμύριο χρήστες (πελάτες και οδηγούς), σε 509 χώρες και η Airbnb με ένα εκατομμύριο καταλύματα και 50 εκατομμύρια πελάτες, έχουν ξεπεράσει προ πολλού την κρίσιμη μάζα και δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Και κάτι ακόμα. Οταν μια επιχειρηματική δραστηριότητα καθιερώνεται σαν ρήμα σε μια γλώσσα είναι πολύ ισχυρό σήμα επιτυχίας. Οπως λέμε «γκουγκλάρω» που σημαίνει αναζητώ στο Google, έτσι ήδη έχει καθιερωθεί να λένε σήμερα «let’ s Uber». Οποιος αντιστέκεται στην εξάπλωσή τους είναι απολύτως βέβαιο ότι θα αποτύχει. Επίσης, δεν μπορεί να θεωρηθεί συμπτωματικό ότι και οι δύο επιχειρήσεις ξεκίνησαν το έτος 2008, όταν ουσιαστικά άρχισε η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση. Οι εταιρείες εξασφαλίζουν ένα πρόσθετο εισόδημα από καθημερινές δραστηριότητες ή ανεκμετάλλευτους πόρους. Για παράδειγμα, στο Λονδίνο η πυκνότητα χρήσης της Uber είναι ευθέως ανάλογη με το ύψος της ανεργίας στις διάφορες γειτονιές.
Οσοι είχατε την υπομονή να φτάσετε μέχρι το σημείο αυτό, θα διερωτάστε πού θέλω να καταλήξω. Λοιπόν, αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο θα έπρεπε να είναι το όνειρο κάθε υπουργού Οικονομικών σε όλες τις χώρες και ειδικότερα στην Ελλάδα! Εξηγούμαι. Τόσο η Uber όσο και η Airbnb, αλλά και άλλες επιχειρήσεις που έχουν παρόμοια δραστηριότητα, είναι «κλειστά συστήματα». Δηλαδή, πάροχοι και πελάτες είναι όλοι καταγεγραμμένοι (registered) και επίσης όλες οι χρηματικές δοσοληψίες γίνονται ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας. Δηλαδή έχουμε ένα κλειστό σύστημα όπου είναι δυνατόν να γνωρίζουμε όλους τους εμπλεκόμενους, το οποίο λειτουργεί χωρίς μετρητά και όλες οι χρηματικές συναλλαγές καταγράφονται. Επιπλέον, η ρύθμιση για τη λειτουργία τους θα μπορούσε να επιβάλει την υποχρεωτική καταγραφή του ΑΦΜ για όσους εισπράττουν χρήματα. Να γιατί θα έπρεπε να είναι το όνειρο του υπουργού Οικονομικών κάθε χώρας!
Ενα παράδειγμα θα σας πείσει. Εστω ότι ένας Αμερικάνος που θέλει να κάνει διακοπές στην Ελλάδα βρίσκει το εξοχικό της αρεσκείας του μέσω της Airbnb, στη συμφωνημένη τιμή. Για να ισχύει η συμφωνία ο Αμερικάνος πρέπει να καταβάλει το ποσό στον λογαριασμό της Airbnb και όχι του μισθωτή. Η Airbnb με τη σειρά της θα παρακρατήσει την προμήθειά της από τη μεσολάβηση και τα υπόλοιπα θα τα καταθέσει στον λογαριασμό του μισθωτή μετά την παρέλευση 24 ωρών από την κατάθεση. Στο σημείο αυτό βρίσκεται και η ευκαιρία της εφορίας. Μπορεί να υποχρεώσει την Airbnb να παρακρατά και τυχόν φόρους (ΦΠΑ ή φόρο εισοδήματος) και η Airbnb να τα αποδίδει στην εφορία χωρίς καμία άλλη ενέργεια του μισθωτή. Αυτή είναι η απλούστερη μορφή φορολογίας που προϋποθέτει μόνο ότι το μίσθωμα φορολογείται με ένα flat rate ανεξάρτητα από τα λοιπά εισοδήματα του μισθωτή. Εχει δύο τεράστια πλεονεκτήματα: εξασφαλίζει εισπραξιμότητα 100% και πρακτικά μηδενικό κόστος είσπραξής του, κάτι που αγνοούμε στη χώρα μας! Αυτό το απλό σύστημα εφαρμόζεται από το 2015 στην πόλη Jersey City του New Jersey, όπου ο φόρος είναι μόνο 6%, παρακρατείται από τον μισθωτή και αποδίδεται από την Airbnb. Απλά και καθαρά!
Στην Εσθονία, η οποία ήταν η πρώτη Ευρωπαϊκή χώρα που «αγκάλιασε» πλήρως την Uber και στην οποία οι κάτοικοί της ζούνε στην ψηφιακή εποχή, όπου το 99% των δημοσίων υπηρεσιών γίνεται ηλεκτρονικά, η Uber αποστέλλει ηλεκτρονικά τα έσοδα των οδηγών Uber στην εφορία και ενσωματώνονται στη φορολογική δήλωση του οδηγού, όπως γίνεται σήμερα με τη μισθοδοσία και τις συντάξεις στην Ελλάδα. Επειδή στην Εσθονία η φορολογία είναι ένα flat rate 20%, η εισπραξιμότητα είναι πολύ υψηλή.
Και στην Ελλάδα τι γίνεται; Ως συνήθως, πάμε να ανακαλύψουμε (ξανά) τη γραφομηχανή τώρα που έχει υποκατασταθεί από τον προσωπικό υπολογιστή. Αντί η κυβέρνηση να αντιγράψει ένα μοντέλο φορολόγησης όσο πιο απλό γίνεται, «μελετά» το θέμα για να φέρει νομοσχέδιο για τον τουρισμό στο τέλος του χρόνου. Για την Uber, που θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά τους ανέργους, ζητάμε οι οδηγοί να κάνουν έναρξη εργασιών στην εφορία, να εγγραφούν στον ΟΑΕΕ και άλλες γραφειοκρατικές διαδικασίες! Ετσι ξεχωρίζουμε από όλο τον υπόλοιπο κόσμο!
* Ο κ. Ανδρέας Δρυμιώτης είναι Σύμβουλος Επιχειρήσεων.

15/5/2016. Τα Φώκλαντ δείχνουν το δρόμο για την ΑΟΖ στο Καστελόριζο

on Κυριακή, 15 Μαΐου 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας, Επιμέλεια Χρύσανθος Χατζηγεωργίου, Ταξχος ε.α. ΠΑ, Μέλος ΕΛΙΣΜΕ

15/5/2016. Τα Φώκλαντ δείχνουν το δρόμο για την ΑΟΖ στο Καστελόριζο

Εισαγωγή
Μια πολιτική για μια κατά κράτος επικράτηση των ελληνικών εθνικών συμφερόντων, με σημείο «κλειδί» το Καστελόριζο, έναντι των προκλητικών τουρκικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο επιβάλλει η κρίση Αργεντινής – Βρετανίας για τα αμφισβητούμενα νησιά Φώκλαντ. Κοινός παρανομαστής των δύο περιπτώσεων θεωρείται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που δίνει αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης ενεργειακών αποθεμάτων, ναυτιλίας και αλιείας στη χώρα που ανήκουν τα νησιά.
Η κυβέρνηση της Αθήνας έχει μια μοναδική ευκαιρία, με αφορμή τις θέσεις της Βρετανίας για τα Φώκλαντ και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) του 1982, να ασκήσει μια αποτελεσματική εξωτερική πολιτική και να προχωρήσει στη δημιουργία μιας ΑΟΖ του Καστελόριζου, φέρνοντας την Άγκυρα προ τετελεσμένου γεγονότος και αναγκάζοντας τα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) να στηρίξουν τις ελληνικές θέσεις. Η Βρετανία, κράτος- μέλος της ΕΕ, έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα κάνει καμία υποχώρηση πάνω στην κυριαρχία των Φώκλαντ, διότι διακυβεύονται τεράστια γεωπολιτικά συμφέροντα που αφορούν τα ενεργειακά αποθέματα τους, αλλά και διότι, έχοντας δικαίωμα πάνω στα ύδατα που περικυκλώνουν τα νησιά, μπορεί να αξιώσει μεγαλύτερη εδαφική κυριαρχία στην Ανταρκτική, μια ήπειρο που διαθέτει τεράστιο ορυκτό πλούτο.
To γεγονός ότι, αφού η ΕΕ έχει αποδεχτεί την ΑΟΖ και όπου βάση της προαναφερθείσης Σύμβασης UNCLOS, πολλά παράκτια κράτη-μέλη της έχουν υιοθετήσει ΑΟΖ των 200 ν.μ. αυτή η κατάσταση πραγμάτων είναι ιδανική για τη δημιουργία μιας ΑΟΖ περιλαμβανομένου και του Καστελόριζου. Η Τουρκία, από την πλευρά της, δεν έχει υπογράψει την UNCLOS, διότι έχει μπροστά από τις ακτές της νησιά που δεν ανήκουν στη δικαιοδοσία της. Η Βρετανία, αν δεν υπερασπίσει την ελληνική ΑΟΖ, τότε θα είναι σαν να ακυρώνει τις εδαφικές της διεκδικήσεις στα Φώκλαντ. Ωστόσο η κυβέρνηση της Αθήνας επιμένει στην παραπομπή του θέματος για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αγνοώντας ηθελημένα ή μη, ότι η έννοια της υφαλοκρηπίδας έχει υπερκεραστεί από την ΑΟΖ.

Αναδημοσίευση από VIA DIPLOMACY.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

16/1/2017. Alea Jacta Est - Ο κύβος ερρίφθη - Η Γερμανία αγνοεί τις ελληνικές ιδιαιτερότητες

on Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Δημήτρης Α. Ζακοντίνος, Οικονομολόγος, Μέλος & π. Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

16/1/2017. Alea Jacta Est - Ο κύβος ερρίφθη - Η Γερμανία αγνοεί τις ελληνικές ιδιαιτερότητες

Ανεξάρτητα αν οι Δημοσιονομικοί συντελεστές που εφάρμοσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο βοήθησαν να προκληθεί στην Ελλάδα αυτή η πρωτόγνωρη και μακροβιότερη  οικονομική ύφεση σε χώρα της Ε.Ε. και όχι μόνο, με συνέπεια να μειωθεί το ΑΕΠ της σε ποσοστό πάνω από 25%, να αυξηθεί  το έλλειμμα στο 77%  και να εκτιναχθεί η ανεργία στο 25%,  το Ταμείο  τοποθετούμενο απέναντι στην διαμορφωθείσα  κατάσταση και χαρακτηρίζοντας το  Ελληνικό χρέος  «μη βιώσιμο» έχει ζητήσει από τους πιστωτές, ουσιαστικά από τα άλλα δύο μέλη της ΤΡΟΙΚΑ (ΕΚΤ & Ε.Ε.) την μείωσή της ονομαστικής του αξίας (κοινώς κούρεμα).

Επικαλούμενο  δε το καταστατικό του, που απαγορεύει να συμμετέχει σε χρηματοδότηση χωρών με  «μη βιώσιμο χρέος» πολύ δε περισσότερο να μειώνει την απαίτησή του έχει κάνει γνωστό  ότι στην περίπτωση που δεν επανέλθει σε βιώσιμο μέγεθος το Ελληνικό χρέος, είναι υποχρεωμένο να αποχωρήσει από το πρόγραμμα.
Όπως γίνεται αντιληπτό η ζητούμενη μείωση του χρέους  μοιραίως θα πρέπει να επιβαρύνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τα κράτη – μέλη (κ-μ) της Ευρωζώνης.

Aξιολογώντας σε ρεαλιστική βάση  την πρόταση του Ταμείου,  αντιλαμβανόμεθα ότι στο σημείο αυτό αρχίζει το πρόβλημα,  διότι η ζητούμενη μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους «κούρεμα» είναι αδύνατον να υλοποιηθεί καθόσον.
α. Η ΕΚΤ που κατέχει Ελληνικά ομόλογα και σαν Τράπεζα  ναι μεν θεωρητικά θα μπορούσε  να διαγράψει μέρος των απαιτήσεων της ωστόσο δε, σε μια τέτοια περίπτωση θα  δημιουργούσε κακό προηγούμενο διότι κατέχει παράλληλα ομόλογα, Γαλλικά, Ιταλικά Ισπανικά, Πορτογαλικά κλπ πράγμα που ενδεχομένως να προκαλούσε την επιθυμία στους εκδότες των ομολόγων για ανάλογη μεταχείριση και  σε μια τέτοια εξέλιξη η αξιοπιστία του ΕΥΡΩ θα είχε πληγεί θανάσιμα.
β. Όσον αφορά την προοπτική αποδοχής  μείωσης των απαιτήσεών τους εκ μέρους κ-μ της ευρωζώνης  που συμμετέχουν στον δανεισμό της Ελλάδας αυτό Πολιτικά είναι ανεφάρμοστο, όταν πολλά από τα κράτη βρίσκονται τα ίδια  σε πρόγραμμα διάσωσης και έχουν δανειστεί για να συμμετάσχουν στο Ελληνικό πρόγραμμα. 

Η συνέχεια  δίνει την σκυτάλη στον  W. Schaeuble  ο οποίος  πέραν της βαθειάς αντιπάθειας που τρέφει για μέρος της Ελληνικής  Οικονομικοπολιτικής ΕΛΙΤ την οποία θεωρεί  γενικά ανεύθυνη αλλά και υπεύθυνη για την σημερινή κατάσταση, στην προοπτική αποχώρησης του ΔΝΤ από το πρόγραμμα, διατύπωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα  “ suddeutsche zeitung”  ότι η Ευρωζώνη έχει τα κατάλληλα «εργαλεία» να στηρίξει την Ελλάδα χωρίς την συμμετοχή του Ταμείου με το οποίο άλλωστε υπάρχουν και δομικές διαφωνίες.

Το  πρόγραμμα  σύμφωνα με την δήλωσή του θα συνεχισθεί και θα υλοποιείται από τον ESM  ( Eυρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης) που με βάση τους Ευρωπαϊκούς κανόνες και συμφωνίες, τον σχεδιασμό και την παρακολούθηση των προγραμμάτων του έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ο μηχανισμός αυτός θα επιτρέπει να εφαρμόζονται αισθητά καλύτερα οι δεσμεύσεις και μόνο στην  περίπτωση  που αυτό δεν  θα γίνει σεβαστό από όλους, τότε το πρόγραμμα τερματίζεται και θα υπάρξουν νέες διαπραγματεύσεις.

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες ημέρες πριν σε μία μοναδικής συγκυρίας εκδήλωση, που αφορούσε το συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Οικονομολόγων που έλαβε χώρα στο Σικάγο, η παραπάνω θέση του κου W. Schaeuble  σχεδόν ταυτίζεται  με την άποψη του Γερμανού λέκτορα  του “University of York”  κου Matthias Morys  ο οποίος παρουσία του Έλληνα  αναπλ. Υπουργού Οικονομικών παρουσίασε μελέτη  με θέμα  “Το πρόβλημα της Ελλάδος με τις νομισματικές ενώσεις. Παρελθόν – Παρόν” που καταλήγει  ότι “ η παραχώρηση μόνο της νομισματικής Πολιτικής δεν μπορεί να είναι επαρκής για να εξασφαλισθεί η μακροπρόθεσμη παραμονή σε μια νομισματική ένωση και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο, εάν η Νομισματική και η Δημοσιονομική Πολιτική ανατεθούν στο εξωτερικό.”
Η συγκεκριμένη μελέτη παρουσιάσθηκε  και σε σεμινάριο στις 4.1.2017 στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Όπως γίνεται αντιληπτό οι εξελίξεις που σχεδιάζονται θα έχουν την σφραγίδα της Γερμανικής Κυβέρνησης  που ουδόλως  λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες της Ελληνικής Οικονομίας και Κοινωνίας και προδικάζοντας  το αποτέλεσμα το πρόβλημα θα γίνει πολύ μεγαλύτερο, καθόσον  θα εξακολουθήσει  να αγνοείται το  Αξίωμα της Οικονομικής επιστήμης  ότι καμία Δημοσιονομική Πολιτική δεν μπορεί να είναι επιτυχής αν δεν  έχει  Εθνικό  χαρακτήρα και που  δεν   λαμβάνει υπόψη  τις ιδιαίτερες συνθήκες εκεί  όπου  εφαρμόζεται  άλλως “εκδικείται” τις Κυβερνήσεις που εφαρμόζουν κάτι διαφορετικό.

Τέλος  μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι στη χώρα μας  δυστυχώς, η ιστορική πείρα έχει επιβεβαιώσει πολλάκις το συγκεκριμένο Αξίωμα. 

Δημήτρης Α. Ζακοντίνος
Οικονομολόγος
Μέλος & π. Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ
www.bankingnews.gr

16/10/2016, Ο αριθμός 348 δισ. και η οικονομία

on Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ - Γράφει ο Wolfgang Münchau

16/10/2016, Ο αριθμός 348 δισ. και η οικονομία

Γράφει ο Αντώνης Δαλίπης*
Ολη η κακοδαιμονία της ελληνικής οικονομίας διατυπωμένη σε ένα και μόνο αριθμό.
Μέσα στα τελευταία 15 χρόνια το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο έφθασε στο ιλιγγιώδες ύψος των 348 δισ. ευρώ.
Είναι ο αριθμός-κλειδί και η «ιατρική γνωμάτευση» από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Εξαγωγέων για την αρρώστια που ταλανίζει την ελληνική οικονομία.
Κανένα άλλο στοιχείο δεν αποκαλύπτει τόσο έντονα και τόσο ανάγλυφα το μέγα πρόβλημα της χώρας και τη γενεσιουργό αιτία για όλα τα δεινά.
Αυτό και μόνο το στοιχείο δείχνει γιατί το δημόσιο χρέος έφθασε στα δυσθεώρητα ύψη και έφερε έως τώρα τρία Μνημόνια, αυτό δείχνει και εξηγεί γιατί υπάρχει αυτή η ακρίβεια στην αγορά και ερμηνεύει τη μεγάλη ανεργία που απειλεί την κοινωνική συνοχή.
Δεν χρειάζονται βαθιές γνώσεις οικονομίας για να αντιληφθεί κανείς ότι το εμπορικό ισοζύγιο είναι ο «καθρέφτης» μιας οικονομίας.
Το έλλειμμα δείχνει ότι η χώρα δεν είναι πλέον ανταγωνιστική και γι' αυτό εισάγει αγαθά υπερβολικά μεγαλύτερης αξίας, από αυτή που αντιπροσωπεύουν τα εξαγόμενα προϊόντα.
Δεν μπορεί να παράξει προϊόντα για να αντικαταστήσει ή να υποκαταστήσει παρόμοια εισαγόμενα και κυρίως αδυνατεί να παράξει αγαθά ποιότητας που όχι μόνο θα εκτοπίσουν τα ξένα από την εγχώρια αγορά, αλλά θα μπορούν να διεισδύσουν με αξιώσεις και στις ξένες αγορές.
Και μόνο το γεγονός ότι στα 15 τελευταία χρόνια εισήχθηκαν δημητριακά αξίας 6,5 δισ., φρούτα και λαχανικά 6,3 δισ., γαλακτοκομικά 11 δισ., κρέατα 15,2 δισ. και ρούχα 18 δισ., δείχνει ότι η ελληνική οικονομία δεν είναι ανταγωνιστική και για βασικά αγαθά είναι εξαρτώμενη από το εξωτερικό.
Εάν σ' αυτά τα προϊόντα προστεθούν και είδη που αδυνατεί να παράξει η χώρα, όπως αυτοκίνητα (που στη 15ετία δαπανήθηκαν 37,5 δισ.) ή φάρμακα (35 δισ.), τότε εξηγείται γιατί η χώρα δανείζεται κάθε χρόνο όλο και πιο πολλά.
Έτσι ακριβώς έφθασε το δημόσιο χρέος στα 348 δισ. ευρώ και η ανεργία παραμένει στο σύνολο του πληθυσμού σταθερά κοντά στο 25%, με την ανεργία των νέων να ξεπερνά το 50%.
Κι αν αυτό το μεγάλο εμπορικό έλλειμμα δεν το εξισορροπούσε εν μέρει το θετικό ισοζύγιο στον τουρισμό και η μεταφορά πόρων από τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε η αντιμετώπιση και «θεραπεία» του θα απαιτούσαν υπερδιπλάσιους πόρους που όλοι τους φυσικά θα είχαν προέλθει από δανεικά.
Σε μια τέτοια περίπτωση φυσικά το δημόσιο χρέος θα απεικονίζονταν με πολλαπλάσια δισεκατομμύρια, γεγονός που θα σηματοδοτούσε τη χρεοκοπία της χώρας.
Αλλά αυτό δεν μπορεί να προσφέρει καμία παρηγοριά. Απλώς η δεινή εικόνα της οικονομίας δεν γίνεται ακόμη πιο τραγική.
Άλλωστε, το μεγαλο εμπορικό έλλειμμα χτυπά εδώ και χρόνια την καμπάνα. Και κάποιος επιτέλους πρέπει να την ακούσει. Με δανεικά δεν μπορούμε οιονεί να καλύπτουμε ως χώρα όλες τις ανάγκες. Χρειάζεται μια γενική αναδιάρθρωση της οικονομίας.

*Ο Αντώνης Δαλίπης γράφει στο «ΕΘΝΟΣ» για τον αριθμό μέσω του οποίου διατυπώνεται όλη η κακοδαιμονία της ελληνικής οικονομίας (όπως αναδημοσιεύτηκε στο imerisia.gr).

18/2/2017. Επένδυση 25,000,000 € από την ελληνική εταιρεία APELLA στην Αγχίαλο. SA

on Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

18/2/2017. Επένδυση 25,000,000 € από την ελληνική εταιρεία APELLA στην Αγχίαλο. SA

Ενα Μεγαλο Μπραβο στην APELLA μια μικρή οικογενειακή αεροπορική εταιρια, βασισμένη στον επαγγελματισμο του προσωπικού της και στο όραμα και νοικοκυροσυνη των ιδιοκτητων της Να Επενδύει και να Ανοίγει θέσεις εργασιας στην Περιφέρεια, όταν άλλοι έχουν κοκκινίσει τα δάνεια ή παίρνουν το δρόμο για τον Κορυδαλλο. Ενα Μεγάλο Μπραβο!

Μια από τις ιδιαίτερα δραστήριες ελληνικές εταιρείες στον χώρο της παροχής εξειδικευμένων υπηρεσιών συντήρησης αεροσκαφών, η APELLA, που παρέχει υπηρεσίες αεροπορικής υποστήριξης, συντήρησης, και εργοστασιακών επισκευών-επιθεωρήσεων υποστηρίζοντας ένα ευρύ φάσμα πελατών στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια, τόσο στον πολιτικό όσο και στον στρατιωτικό κλάδο, εγκαθίσταται στη Νέα Αγχίαλο.
Ο μεγαλομέτοχος της εταιρείας κ. Νίκος Κοντογιάννης μίλησε αποκλειστικά στη «Θ» για την επένδυση ύψους 25 εκατομμυρίων ευρώ που θα δημιουργηθεί δίπλα στο αεροδρόμιο της Αγχιάλου.
 Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας έδωσε την άδεια για την απευθείας σύνδεση του οικοπέδου των 45 στρεμμάτων που απέκτησε η APELLA, από ιδιώτες, με το αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου και οι εργασίες δημιουργίας του υπόστεγου συντήρησης και επισκευής των αεροσκαφών εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν μέχρι το τέλος του χρόνου. Ο κ. Κοντογιάννης έχει ως στόχο τη δημιουργία 200 θέσεων εργασίας, ενώ μετά από συνάντηση που είχε με τον περιφερειάρχη κ. Αγοραστό, έγινε γνωστό ότι θα αναπτυχθεί και νέος δρόμος σύνδεσης με το αεροδρόμιο για να διευκολυνθεί η επένδυση. Τον δρόμο θα κατασκευάσει η εταιρεία.
Η Apella είναι εξειδικευμένος φορέας αεροπορικών δομικών επισκευών, μηχανουργικών εργασιών, συγκολλήσεων, βαφών, και μη Καταστροφικών Ελέγχων (Non-Destructive Testing / NDT) καθώς επίσης και συντήρησης τροχών, φρένων, μπαταριών, πεπιεσμένων φιαλών, και γεννητριών αεροσκαφών.


Οι εγκαταστάσεις στα Σπάτα περιλαμβάνουν γραμμές υποδοχών, προώθησης, ελέγχου, και αποθήκευσης των εισερχομένων μονάδων προς επισκευή αλλά και των απαραίτητων υλικών για ένα μεγάλο φάσμα αεροσκαφών συμπεριλαμβανομένων των Boeing, Airbus, Bombardier, και Embraer.
Η εταιρεία έχει έδρα στα Σπάτα και πρόκειται για τη μοναδική στην Ελλάδα που έχει εξελιχθεί σε εξουσιοδοτημένο επισκευαστικό κέντρο με ικανότητα να παρέχει υποστήριξη στους πελάτες της με εξειδικευμένο φάσμα υπηρεσιών συντήρησης, χρησιμοποιώντας υλικά πολλαπλών κατασκευαστών πρωτότυπου εξοπλισμού.
Η APELLA έχει να επιδείξει μια αξιοζήλευτη πορεία 25 ετών με πετυχημένα προγράμματα συνεργασίας με διεθνείς αερομεταφορείς και αεροπορικές δυνάμεις, όπως σημείωσε ο ιδιοκτήτης της.
Εξυπηρετεί τακτικά τη συντήρηση 100 αεροσκαφών διαφόρων πελατών ανά τον κόσμο με την εποχιακή ζήτηση να φτάνει μέχρι και τα 200 αεροσκάφη.

18/5/2017. ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ»

on Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

18/5/2017.  ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΗ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ»

Σε όλη την διάρκεια της επτάχρονης περιόδου των μνημονίων οι Κυβερνήσεις αναφέρονται γενικόλογα στην περίφημη «ανάπτυξη» της χώρας δίχως να επεξηγούν την σχετική στρατηγική (βασικοί αναπτυξιακοί πυλώνες, τρόπος υλοποιήσεως ανά περιοχή, χωροταξική κατανομή, χρονοδιαγράμματα, νομικό πλαίσιο, κοστολόγηση, χρηματοδότηση, επενδύσεις, θέσεις εργασίας, παραμεθόριες περιοχές κ.λπ.), γεγονός που δημιουργεί σοβαρό προβληματισμό για την επάρκεια και την αποτελεσματικότητα των εκάστοτε εμπλεκομένων.

Σε μια προσπάθεια συμβολής στην εθνική ανάπτυξη, το παρόν άρθρο ισχυρίζεται ότι ο βασικός αναπτυξιακός πυλώνας, πέριξ του οποίου  θα πρέπει να κτισθεί το όλο αναπτυξιακό εθνικό οικοδόμημα, θα πρέπει να είναι η θαλάσσια ισχύς, βάσει της γεωγραφίας, της Ιστορίας, της παραδόσεως και του πολιτισμού μας.

Η Θαλάσσια Ισχύς είναι η εκδήλωση της εθνικής ισχύος ενός κράτους στο υγρό στοιχείο και περιλαμβάνει το πολεμικό και εμπορικό ναυτικό, τις υπάρχουσες υποδομές θαλάσσιας δραστηριοποιήσεως καθώς και εκμεταλλεύσεως των θαλασσίων και υποθαλασσίων πλουτοπαραγωγικών πόρων, την δυνατότητα ελέγχου θαλασσίων κομβικών σημείων, καθώς  και την ναυτική παράδοση και ενασχόληση του πληθυσμού.

Με την θαλάσσια ισχύ το έθνος αντλεί δυνάμεις τόσο από την εσωτερική του συγκρότηση, όσο και από τις συμμαχίες καθώς και από τις περιοχές ασκήσεως ελέγχου ή επιρροής. Ταυτόχρονα η θαλάσσια ισχύς συνδέεται με την οικονομική δύναμη και με τις έννοιες αστική τάξη, κίνηση και διαρκής ροή περιβάλλοντος, εμπόριο, ανθρωποκεντρική και ορθολογική θεώρηση των πραγμάτων, παιδεία, επιστήμες, τέχνες και δημοκρατία.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ
«Μέγα το της θαλάσσης κράτος» είναι το συμπέρασμα του Ιστορικού Θουκυδίδου. «Εκείνος που εξουσιάζει την θάλασσα, εξουσιάζει το εμπόριο και εκείνος που είναι άρχων του εμπορίου του κόσμου, είναι άρχων του πλούτου του κόσμου», αποφαίνεται οSirWalterRaleigh (1552-1618). Ο ναύαρχος Alfred Thayer Mahan (1840-1914), θεωρεί ότι  «Κυριαρχία των θαλασσών μέσω ναυτικού εμπορίου και ναυτικής ηγεμονίας μέσω της ναυτικής ισχύος σημαίνει ηγεμονική επιρροή στον κόσμο». Ο Nicholas Rodger θεωρεί ότι «Τα Ναυτικά χρειάζονται συναίνεση επειδή απαιτούν το μέγιστον της εμπλοκής των ναυτιλλομένων, των ιδιοκτητών των σκαφών, των εμπόρων, των πιστωτών και των επενδυτών». Συναφώς, ο Harding εξηγεί ότι «Η θαλάσσια ισχύς της Μ. Βρετανίας δεν οφείλεται απλώς στο ναυτικό ή στον πολεμικό στόλο αλλά στην αποτελεσματική ενσωμάτωση της διοικήσεώς της, του πολιτικού της συστήματος, του στρατού της, των αποικιών της και της εμποροναυτικής οικονομίας της στην κατεύθυνση των σκοπών του κράτους(…).Η φράση του Προέδρου της Γαλλίας F. Mitterrand, ότι «κάθε κράτος κάνει την πολιτική της Γεωγραφίας του», είναι διαχρονικής σημασίας.

ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Η Θαλάσσια στρατηγική αφορά στις κατάλληλες αποφάσεις της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας (πολιτικές, διπλωματικές, οικονομικές, κοινωνικές και στρατιωτικές), οι οποίες επηρεάζουν την κατάσταση, την ανάπτυξη και τον τρόπο χρήσεως του συνόλου των συντελεστών της θαλασσίας ισχύος, προκειμένου να επιτευχθούν οι συναφείς Εθνικοί Σκοποί.

Η Θαλάσσια στρατηγική θα πρέπει να προβλέπει την ανάπτυξη, την λειτουργία και τον τρόπο χρήσεως σειράς παραμέτρων θαλασσίας ισχύος όπως οι εξής:
•Άμυνα και αστυνόμευση θαλασσίου περιβάλλοντος (ΠΝ, ΛΣ, υποδομές, μέσα ISR κ.λπ.).
•Εμπορικό ναυτικό, εφοπλισμός, ναυτιλία.
•Λιμενικές υποδομές και εγκαταστάσεις.
•Προστασία και ανάπτυξη ναυπηγοεπισκευαστικών ζωνών.
•Συντήρηση και επαύξηση ναυτικής παραδόσεως και πνεύματος κοινωνίας.
•Κατανομή σχετικών οικονομικών πόρων για θαλάσσια ανάπτυξη.
•Θαλάσσιος τουρισμός, αναψυχή και αθλητισμός.
•Διαχείριση και εκπαίδευση ανθρωπίνου δυναμικού ναυτικών επαγγελμάτων
•Θαλάσσια οικολογία.
•Συντονισμός διαχειρίσεως θαλασσίων δραστηριοτήτων
•Προστασία αλιείας και βιομηχανίας αλιευμάτων
•Διαπραγματεύσεις διεθνών εμπορικών συμφωνιών
•Σχεδιασμός και πολιτική αντιμετωπίσεως μέτρων, μποϋκοτάζ, διεθνών περιορισμών εμπορικής ναυτιλίας
•Υποστήριξη έρευνας σε θαλάσσιους τομείς
•Υποστήριξη υδρογραφικών, χαρτογραφικών υπηρεσιών και υπηρεσιών ναυτιλιακών βοηθημάτων
•Βελτιστοποίηση ναυτικών και ναυτιλιακών επικοινωνιών
•Εκμετάλλευση θαλασσίων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και ορυκτών

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Η θάλασσα καλύπτει περίπου το 70% της γήινης επιφάνειας και περίπου το 80% του παγκοσμίου πληθυσμού διαμένει σε αποστάσεις έως 100 ν.μ. από τις ακτές (με αυξητικές τάσεις) και περισσότερες από τα ¾ των κρατών μελών του ΟΗΕ έχουν ακτές. Αυτό σημαίνει ότι ένα συντριπτικό ποσοστό της πολιτικής και οικονομικής παγκοσμίου δραστηριότητος λαμβάνει χώρα σε ένα στενό διάδρομο ξηράς και θαλάσσης πλάτους περί τα 300 ν.μ. (200 ν.μ. της ΑΟΖ και 100 η χερσαία παράκτια ζώνη), ο οποίος ονομάζεται παράκτια περιοχή και ορίζεται ως ο χώρος (θαλάσσιος, χερσαίος και εναέριος) ο  οποίος υπόκειται κατά κυρίαρχο τρόπο σε εμπλοκή και επιρροή από την θάλασσα.

Η διαρκώς αυξανομένη ενεργειακή εξάρτηση και η θαλάσσια διακίνηση υδρογονανθράκων σε ποσοστό άνω του 90%, αυξάνει την στρατηγική σημασία των θαλασσίων οδών επικοινωνίας και ιδιαίτερα των υποχρεωτικών περιοχών διελεύσεως (π.χ. στενά Μάλακκα, Ορμούζ, Ταϊβάν, Σουέζ, Αιγαίο, Βόσπορος, Γιβραλτάρ κ.λπ.) και συγχρόνως ενισχύει την τάση των ναυτικών εξοπλισμών.

Το θαλάσσιο περιβάλλον συνήθως αναλύεται και εξετάζεται σε έξι κύριες διαστάσεις που είναι η φυσική, η οικονομική, η διπλωματική, η πολιτική, η νομική και η στρατιωτική.Αν και στις παράκτιες περιοχές κάθε στρατιωτική επιχείρηση έχει διακλαδικό χαρακτήρα, το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) κατέχει δεσπόζουσα θέση στο υγρό στοιχείο αφού διαθέτει μοναδικά χαρακτηριστικά και δυνατότητες όπως την πρόσβαση, την κινητικότητα, την μεταφορική ικανότητα, την παραμονή σε επίμαχες περιοχές, την πολυχρηστικότητα, την αντοχή και ανθεκτικότητα, καθώς και το στρατηγικό και επιχειρησιακό πλεονέκτημα. Η χρήση των ΠΝ δυνατόν να είναι στρατιωτικής, αστυνομικής και διπλωματικής φύσεως, ενώ οι εκάστοτε αποστολές ενός ΠΝ είναι δυνατόν να ενταχθούν σε τρεις βασικούς ρόλους: Πολεμικές επιχειρήσεις – θαλάσσια ασφάλεια – διεθνή εμπλοκή.

ΕΘΝΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Προκειμένου να μην μετατραπεί η οικονομική σε γεωπολιτική κρίση, η χώρα θα πρέπει να παραμείνει στην ΕΕ (η χώρα μας ευνοείται από την πολιτική εμβάθυνση και αυτονόμηση της Ε.Ε., με την Τουρκία εκτός αυτής) και στο ΝΑΤΟ, να μεγιστοποιήσει τα οφέλη από τα γεωστρατηγικά της πλεονεκτήματα και ταυτόχρονα να εξετάσει την πολυεπίπεδη αμοιβαία αύξηση της συνεργασίας της, με επιλεγμένες χώρες όπως π.χ. η Ρωσία, η Κίνα, το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Η ΕΕ θα πρέπει να πεισθεί ότι η αξιοποίηση της δεσπόζουσας γεωστρατηγικής θέσεως του Ελληνισμού στην περιοχή αυτή, ωφελεί στρατηγικά και ενεργειακά την Ένωση.

Έναντι της αδιαμφισβήτητης τουρκικής απειλής, η οποία πρόκειται να διογκωθεί κατά τα επόμενα λίγα έτη, η χώρα μας θα πρέπει να επιλέξει είτε να υπηρετήσει υπαρξιακά και ζωτικά της Εθνικά Συμφέροντα, με όρους ουσιαστικής αποτροπής, είτε να αφεθεί στην φθίνουσα πορεία της εθνικής της ισχύος και να αποδεχθεί έναν ενδεχόμενο ρόλο  δορυφόρου της Τουρκίας με ότι αυτό συνεπάγεται. 

Στο πλαίσιο αυτό η χώρα μας θα πρέπει να επισπεύσει τις απαιτούμενες ενέργειες για την αξιοποίηση των ενεργειακών μας πόρων και να επενδύσει στην αυτοβοήθεια (ΕΔ, ΣΑ, αμυντική βιομηχανία, υψηλή τεχνολογία) καθ’ όσον είναι αυτή που συμβάλλει καθοριστικά στην αποτροπή. Παράλληλα η Ελλάδα χρειάζεται ανόρθωση του αξιακού της συστήματος και των ορθών προτύπων με συστηματική και υγιή αναμόρφωση της παιδείας καθώς και με επένδυση στον πολιτισμό (π.χ. μετατροπή της σε διεθνές κέντρο ανθρωπιστικών σπουδών). Ταυτόχρονα θα πρέπει να αντιμετωπισθούν κατά προτεραιότητα και με δραστικές ενέργειες τα θέματα της υπογεννητικότητος, της μεταναστεύσεως και του Ισλάμ στην χώρα μας.

Η χώρα μας κατέχει προνομιακή θέση στο κέντρο της Α. Μεσογείου η οποία αποτελεί ζωτική γεωστρατηγική και γεωοικονομική περιοχή και αποτελεί την πλησιέστερη πύλη εισόδου προς την Δύση, για εμπορεύματα από την Άπω Ανατολή. Ο συνδυασμός της μεγάλης μας ακτογραμμής (10η παγκοσμίως), της άμεσης προσβάσεως σε θαλάσσιες γραμμές επικοινωνιών παγκοσμίου σημασίας, των χιλιάδων νήσων, των φυσικών λιμένων, της ναυτοσύνης σημαντικού μέρους του πληθυσμού, των υποθαλασσίων ενεργειακών κοιτασμάτων, των φημισμένων τουριστικά ακτών και θαλασσών και της ιστορίας με τον πολιτισμικό μνημειακό θησαυρό της, καθιστούν την Ελλάδα μοναδική για σχεδίαση, ανάπτυξη και εφαρμογή θαλασσίας αναπτυξιακής στρατηγικής, με βάσιμες προσδοκίες μεγάλης οικονομικής αναπτύξεως.

Κύριες αιτίες της μη αξιοποιήσεως, μέχρι στιγμής, των εν λόγω πλεονεκτημάτων στον απαιτούμενο βαθμό είναι το μη σταθερό φορολογικό σύστημα, η υψηλή φορολογία, η εχθρική σχετική νομοθεσία, ο κρατισμός, η γραφειοκρατία, η έλλειψη υποδομών (π.χ. λιμενικές εγκαταστάσεις, μαρίνες, μεταφορικές υποδομές από λιμένες κ.λπ.), οι ιδεοληψίες ανεπαρκών πολιτικών, η αντιπαραγωγική αντίληψη λειτουργίας του συνδικαλιστικού συστήματος και η έλλειψη διακομματικής Εθνικής Στρατηγικής, που χρεώνεται στο σύνολο του πολιτικού μας συστήματος.

Η θεραπεία όλων αυτών των στρεβλώσεων θα ήταν δυνατόν να προσφέρει τα ακόλουθα ζωτικά πλεονεκτήματα (πολλά εξ αυτών περιγράφονται σε σχετική έκθεση του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος):
-Μετεξέλιξη Ελλάδος σε οικονομικό κέντρο της Α. Μεσογείου, με προσφορά ολοκληρωμένων οικονομικών και εμπορικών υπηρεσιών που θα προσελκύσουν μεγάλες ξένες εταιρείες και χρηματοοικονομικές δραστηριότητες, με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία.
-Προτιμώμενο προορισμό αναψυχής και θαλασσίου τουρισμού κυρίως της ΕΕ, με προσέλκυση ανθρώπων και σκαφών αναψυχής από όλο τον κόσμο. Η εξέλιξη αυτή θα προκαλέσει σημαντική αύξηση των θέσεων εργασίας (π.χ. η προσέλκυση 1000 σκαφών άνω των 25 μέτρων δημιουργεί 20000 θέσεις).
-Κύρια αφετηρία (home porting hub) κρουαζιερόπλοιων της Α. Μεσογείου.
-Διεθνές κέντρο ποιοτικού τουρισμού και τους 12 μήνες του έτους.
-Διαμετακομιστικό κέντρο Κεντρικής/Ανατολικής Ευρώπης και Α. Μεσογείου.
-Βελτίωση και ενίσχυση των παραμέτρων που σχετίζονται με την ποντοπόρο ναυτιλία και την ακτοπλοϊα, με σκοπό η σημερινή δημιουργία 300.000 άμεσων και έμμεσων θέσεων εργασίας, καθώς και οι εισροές  € 13 – 19 δις ετησίως, να αυξηθούν εκθετικά.
-Ομαλή λειτουργία ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης με στρατηγικά, οικονομικά και κοινωνικά θετικά αποτελέσματα.
-Στρατηγική ανάπτυξη αλιείας και ιχθυοκαλλιέργειας.
-Εκμετάλλευση υποθαλασσίων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.
Το ανωτέρω θαλάσσιο αναπτυξιακό μοντέλο πέραν των προφανών οικονομικών, και κοινωνικών θετικών επιπτώσεων, πρόκειται να ενισχύσει τους ακόλουθους τομείς στρατηγικού επιπέδου:
-Συγκράτηση και αύξηση του πληθυσμού των ελληνικών νήσων, με προοπτικές σημαντικής οικονομικής  αναπτύξεως αυτών.
-Defacto αντιμετώπιση τουρκικών διεκδικήσεων λόγω διαρκούς παρουσίας του διεθνούς παράγοντα και συμφερόντων του στις ελληνικές θάλασσες.  
-Αύξηση ποσοστού πληθυσμού εμπλεκομένου σε άμεσα ή έμμεσα με θαλάσσια επαγγέλματα, με ανάλογη απόκτηση εμπειρίας και τεχνογνωσίας.
-Συγκράτηση νέων Ελλήνων υψηλού μορφωτικού επιπέδου στην χώρα.

Στο πλαίσιο της θαλάσσιας στρατηγικής η χώρα μας χρειάζεται ενίσχυση της διακλαδικότητος των ΕΔ και ισχυρές αποτρεπτικές αεροναυτικές δυνάμεις, με διαρκή παρουσία σε ολόκληρη την θαλάσσια περιοχή εθνικού ενδιαφέροντος (Αιγαίο, Ιόνιο, Κρητικό, ΝΑ Μεσόγειος). Αποδεικνύεται ότι η έλλειψη αξιόπιστης στρατιωτικής παρουσίας σε περιοχές εθνικού ενδιαφέροντος, εκπέμπει εσφαλμένα πολιτικά μηνύματα και προκαλεί την πλήρωση του κενού αυτού από στρατιωτικές δυνάμεις άλλων ενδιαφερομένων χωρών, με αποτέλεσμα την σταδιακή ανατροπή του κρατούντος statusquo και δημιουργία defacto νέων πολιτικών δεδομένων.

Ο όρος «Ελλάδα» παραπέμπει συνειρμικά σε θάλασσα και χιλιάδες νησιά.Μία χώρα σε μοναδική κομβική θέση, με σπάνιες ομορφιές, ορυκτό πλούτο και μία υπεραξία παγκοσμίως γνωστή που την καθιστά πόλο έλξεως και οφείλεται στον πολιτισμό των αρχαίων της προγόνων. Οι αναπτυξιακές  προϋποθέσεις υπάρχουν αλλά αποτελεί ζητούμενοη πολιτική ωριμότητα και κρίση των Ελλήνων συμπολιτών ώστε να εκλέγουν κατάλληλες και εμπνευσμένες ηγεσίες με αποκλειστικό κριτήριο την ικανότητα και αποτελεσματικότητα εκπληρώσεως των Εθνικών Συμφερόντων.
Μαϊος 2017
                           
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.Γρίβας Κ. «Ελληνική Αμυντική Στρατηγική για τον 21ο Αιώνα», σελ. 81 – 95
2.Δεμέστιχας Γ. (Αντιναύαρχος ε.α.) «Ελληνική Εθνική Στρατηγική», σελ. 189 – 203
3.Ministry of Defence «Joint Doctrine Publication 0-10 British Maritime Doctrine», JDP 0-10, August 2011
4.Vego M. N. «Naval Strategy and Operations in Narrow Seas», US Naval War College, Newport, Rhode Island, FRANK CASS, London – Portland, OR, 2003
ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
1.Ηλιόπουλος Η. «Η Γεωγραφική Σημασία της Ναυτικής Γεωγραφίας για την Ναυτική Ισχύ και Στρατηγική», Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011
2.Azhar Ahmad «Maritime Power and Strategy» NDU Journal 2014
3.Barett T. Vice Admiral, RAN «Maritime Power in the 21st Century, Speech to the Royal College of Defence Studies», London, 02 July 2015
4.Holmes J. & Yoshihara T.,  «The Meaning of Sea Power», December 10, 2011
5.Kelly T. «Maritime Security, Sea Power and Trade», US Naval War College, Newport, Rhode Island, March 25, 2014
6.Weitz R. Maritime Power and Grand Strategy, Conference on American Grand Strategy and Maritime Power, 08 – 16 - 2011


19/10/2016. «O Αλέξης ξέχασε την ΑΟΖ στο Κάιρο: Η Ελλάδα, η Κύπρος και το φοβικό σύνδρομο της Αιγύπτου.»

on Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης, Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

19/10/2016. «O Αλέξης ξέχασε την ΑΟΖ στο Κάιρο: Η Ελλάδα, η Κύπρος και το φοβικό σύνδρομο της Αιγύπτου.»

Ήταν μια αναπάντεχη «ισπανική υποχώρηση». Περιμέναμε όλοι με ανυπομονησία την τέταρτη Τριμερή Διάσκεψη ανάμεσα στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο και αισθανθήκαμε μεγάλη απογοήτευση και ντροπή για τα αποτελέσματά της. Φοβούνται την Τουρκία και δεν τολμούν να οριοθετήσουν τις ΑΟΖ τους.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

19/10/2016. Το τέλος της γερμανικής ηθικής και η ελληνική οικονομική κρίση

on Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει ο Μιχάλης Διακαντώνης, οικονομολόγος, διεθνολόγος

19/10/2016. Το τέλος της γερμανικής ηθικής και η ελληνική οικονομική κρίση

Η γερμανική στάση σε σχέση με το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας και την άρνηση διαγραφής του χρέους της, επενδύει το μεγαλύτερο μέρος της ρητορικής της τόσο στην ανάδειξη των ιδιαίτερων εγγενών αδυναμιών που εμφανίζει η ελληνική οικονομία, όσο και σε μια προτεσταντικού χαρακτήρα ηθική προσέγγιση που επιβάλλει την τιμωρία του δανειζόμενου λόγω της ανεύθυνης συμπεριφοράς που αυτός επέδειξε στο παρελθόν. Χωρίς να αμφισβητεί κανείς την ύπαρξη δομικών οικονομικών προβλημάτων στην περίπτωση της Ελλάδας, η υπενθύμιση των συστημικών παραμέτρων της ευρω-κρίσης, των οικονομικών πρακτικών που ακολουθούν στις μέρες μας οι γερμανικοί εταιρικοί κολοσσοί αλλά και της ιδιαίτερης εύνοιας με την οποία αντιμετωπίστηκαν στο παρελθόν τα γερμανικά χρέη, δεν μπορούν να απουσιάζουν από έναν ειλικρινή διάλογο για την τύχη του ελληνικού προβλήματος.

ΕΔΩ! η συνέχεια.

2014-07-02. To ‘road show’ στο Λονδίνο για τους υδρογονάνθρακες της Ελλάδας

on Τετάρτη, 02 Ιουλίου 2014. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Αναδημοσίευση: Κέρδος online 1/7/2014

2014-07-02. To ‘road show’ στο Λονδίνο για τους υδρογονάνθρακες της Ελλάδας

Ο στόχος της Ελλάδας να γίνει ένας σημαντικός παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν είναι μόνο ένας ελληνικός μύθος, αλλά βασίζεται σε στέρεες παραμέτρους, τόνισε ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης, παρουσιάζοντας στο Λονδίνο το πρόγραμμα παραχωρήσεων για έρευνα υδρογονανθράκων στον θαλάσσιο χώρο της Δυτικής Ελλάδας και νότια της Κρήτης.
ΕΔΩ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
Μέσω του διαγωνισμού που αναμένεται να προκηρυχθεί το επόμενο χρονικό διάστημα θα παραχωρηθούν για έρευνες 20 θαλάσσιες περιοχές («οικόπεδα») στους επενδυτές που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον, οι οποίες καθορίστηκαν με βάση 50 παραμέτρους, όπως το βάθος της θάλασσας, η γεωλογία και οι περιβαλλοντικές συνθήκες που προκύπτουν από την Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που είναι σε εξέλιξη. Επίσης, τα δεδομένα που προέκυψαν από τις σεισμικές έρευνες, οι οποίες έγιναν στην περιοχή και την ερμηνεία που ακολούθησε.
Ο κ. Μανιάτης παρουσίασε σήμερα το πλαίσιο των ερευνών, αλλά και το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο για τη χώρα και επικέντρωσε ιδιαίτερα στην ανάκαμψη της οικονομίας, στην κοινωνική αποδοχή και στην πολιτική συναίνεση για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων.
«Όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα στηρίζουν την ανάπτυξη του τομέα υδρογονανθράκων και οι περισσότερες πολιτικές δυνάμεις επιθυμούν να συμμετέχουν στην μελλοντική του επιτυχία, η διαφωνία σε αυτό το θέμα θεωρείται σχεδόν αντιπατριωτική» ανέφερε συγκεκριμένα ο υπουργός.
Είπε ακόμη πως «το ότι το "θέμα" είχε μπει στο περιθώριο για 15 ολόκληρα χρόνια -από το 1997 ως το 2012- θεωρήθηκε από πολλούς ως προδοσία για την προοπτική της Ελλάδας, ως προδοσία για τις επόμενες γενιές».
Ο κ. Μανιάτης σημείωσε επίσης ότι η εξερεύνηση των εγχώριων πηγών ενέργειας συνάδει με την ευρωπαϊκή πολιτική, καθώς τα γεγονότα στην Ουκρανία και το Ιράκ υπογραμμίζουν, ακόμα περισσότερο, τους κινδύνους της υπερβολικής εξάρτησης της Ευρώπης από ενεργειακές εισαγωγές.
Αναφέρθηκε στις προοπτικές ανάδειξης της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, καθώς, όπως είπε, «βρισκόμαστε στο σταυροδρόμι των αγορών της Δυτικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης και των νέων και των παραδοσιακών πηγών, καθιστώντας την Ελλάδα πύλη της ΕΕ για τον Νότιο Διάδρομο».
Επίσης, παρουσίασε το θεσμικό-οικονομικό πλαίσιο που θα διέπει τις έρευνες, στο οποίο, όπως ανέφερε, περιλαμβάνονται:
•    Ο νέος νόμος για τις παραχωρήσεις, «που ενσωματώνει τις τελευταίες τάσεις και τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές για τα δικαιώματα παραχώρησης και προσφέρει στους επενδυτές ένα σταθερό, προβλέψιμο και με ίσους όρους για όλους περιβάλλον.
•    Το φορολογικό καθεστώς που προβλέπει μειωμένο συντελεστή (από 40 στο 20%) προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των επενδύσεων.
•    Η Ελληνική Εταιρεία Διαχείρισης Υδρογονανθράκων που έχει συσταθεί και θα αρχίσει να λειτουργεί με αντικείμενο να ρυθμίζει, να αδειοδοτεί και να παρακολουθεί τις δραστηριότητες εξερεύνησης και αξιοποίησης για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου.
•    Οι κανόνες της ΕΕ σχετικά με την ασφάλεια των παράκτιων δραστηριοτήτων εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
•    Τα δεδομένα που προέκυψαν από τις σεισμικές έρευνες σε έκταση 225.000 τ.χ. στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης, καθώς και η ερμηνεία των δεδομένων αυτών από το Γαλλικό Ινστιτούτο BEICIP.
Αυτός ο γύρος παραχωρήσεων υδρογονανθράκων για τις περιοχές του Ιουνίου και νότια της Κρήτης είναι συνολικής έκτασης άνω των 225.000 τετρ. χλμ.
Στην παρουσίαση συμμετείχαν άνω των 180 στελεχών πετρελαϊκών εταιρειών, τραπεζικών ιδρυμάτων, εταιρειών παροχής συμβουλών, κ.ά, που εκπροσώπησαν πάνω από 40 μεγάλες και μεσαίου μεγέθους εταιρείες.
Μεταξύ των εταιρειών που συμμετείχαν στην εκδηλωση, ήταν οι BP, EXXONMOBIL, SHELL, TOTAL, CHEVRON, STATOIL, ANADARKO, REPSOL κι άλλες.
Στις συναντήσεις με εκπροσώπους των εταιρειών και των επενδυτών, οι οποίες έγιναν για να απαντηθούν εξειδικευμένα ερωτήματα συμμετείχε επιπλέον ο Γενικός Γραμματέας Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Κώστας Μαθιουδάκης.
Το απόγευμα ξεκίνησαν οι εξειδικευμένες ενημερώσεις των εταιρειών από τις τριμελείς ομάδες που έχουν συγκροτηθεί με τη συμμετοχή στελεχών του ΥΠΕΚΑ, της PGS και του BEICIP σε workstations εγκατεστημένα για το σκοπό αυτό στις αίθουσες του Ελληνικού Κέντρου του Λονδίνου. Οι ενημερώσεις αυτές θα συνεχιστούν και αύριο όλη την ημέρα. 
Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης σημείωσε μεταξύ άλλων πως η Ελλάδα αναβαθμίζει τον γεωπολιτικό της ρόλο και διαμορφώνει τις προϋποθέσεις ανάδειξής της σε σημαντικό παράγοντα ενεργειακής ασφάλειας της EE.

2014-08-17. Η Τελική Διαπραγμάτευση

on Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γράφει ο Πάνος Καρβούνης, Επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της ΕΕ στην Ελλάδα. Βήμα Κυριακής, 17/8/14

2014-08-17. Η Τελική Διαπραγμάτευση

Οι επόμενοι μήνες θα είναι οι πιο κρίσιμοι για την Ελλάδα. Η αξιολόγηση από την τρόικα θα είναι η τελευταία καθώς το Μνημόνιο με την ΕΕ εκπνέει στο τέλος του χρόνου. Θα επιτρέψει την εκταμίευση της τελευταίας ευρωπαϊκής δόσης (2 δισ. ευρώ) και την επιστροφή από τους εταίρους μας κερδών που αποκόμισαν από τα ελληνικά ομόλογα (2 δισ. ευρώ). Θα δώσει επίσης την ευκαιρία συζήτησης των χρηματοδοτικών αναγκών από το 2015 και μετά.
Παράλληλα, το φθινόπωρο θα διεξαχθούν τα stress tests των ελληνικών τραπεζών από την ΕΚΤ; και θα καθοριστούν οι ενδεχόμενες ανάγκες χρηματοδότησης των τραπεζών από τα ευρωπαϊκά κονδύλια που διαφυλάσσει το ΤΧΣ.
Η συζήτηση θα επεκταθεί και στη βιωσιμότητα του χρέους, που αποτελεί την άλλη σημανπκή παράμετρο για τον καθορισμό των αναγκών χρηματοδότησης τα επόμενα χρόνια.
Είναι πρόωρο να κάνουμε σήμερα προβλέψεις τόσο για τον τρόπο κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών όσο και για τους όρους ελάφρυνσης του χρέους, σύμφωνα βέβαια με την απόφαση του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012.
Μια σειρά παραμέτρων είναι όμως δεδομένες και μπορούμε να τις θεωρήσουμε οδηγούς ώστε η «επόμενη ημέρα» της εξόδου από το Μνημόνιο να χαρακτηρίζεται από τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις:
α) Η ελληνική κυβέρνηση έχει επανειλημμένως καταστήσει σαφές ότι δεν επιθυμεί την ένταξη σε νέο χρηματοδοτικό πρόγραμμα υπό όρους, τύπου Μνημονίου.
β) Η ευρωζώνη έχει υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια αυστηρούς κανόνες δημοσιονομικής και οικονομικής πειθαρχίας για όλες τις χώρες-μέλη, δηλαδή και για αυτές που δεν εντάσσονται σε Μνημόνιο.
γ) Η Ελλάδα έχει επιτύχει μια άνευ προηγουμένου δημοσιονομική προσαρμογή. Παράλληλα συνεχίζει τις μεταρρυθμίσεις έχοντας ως τεχνικό σύμβουλο την Ομάδα Δράσης.
δ) Η προσήλωση στις μεταρρυθμίσεις και στην προώθηση ενός νέου οικονομικού μοντέλου βασισμένου στην παραγωγή και στην εξωστρέφεια, σε συνδυασμό με τη δημοσιονομική πειθαρχία βάσει των κανόνων της ΕΕ, την καθιστά αξιόπιστο δανειστή σπς αγορές, όπως κατέδειξαν οι δύο πρόσφατες έξοδοι έπειτα από τέσσερα χρόνια αποκλεισμού.
ε) Η χώρα εξέρχεται εφέτος της ύφεσης και το 2015 αναμένεται ανάπτυξη της τάξεως του 3%.
ζ) Η ΕΕ θα δώσει στην Ελλάδα (2014-2020) επιχορηγήσεις πάνω από 35 δισ. ευρώ για επενδύσεις, αναμόρφωση της γεωργίας, στήριξη των ΜμΕ κ.τ.λ. Τα κονδύλια μπορεί να αυξηθούν από νέες πηγές όπως το νεοσύστατο Ταμείο Ανάπτυξης και πρόσθετα ευρωπαϊκά κονδύλια, όπως ανήγγειλε ο εκλεγείς πρόεδρος της Κομισιόν κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.
Αμεση προτεραιότητα είναι η προετοιμασία ενός διεξοδικού πλάνου όχι μόνο για την έξοδο της χώρας από την κρίση και τη σταθεροποίηση της οικονομίας αλλά και για την ανάπτυξη βάσει ενός νέου, βιώσιμου μοντέλου.
Οι λύσεις πρέπει να είναι «ελληνικής πατρότητας και ιδιοκτησίας». Αυτή είναι η πραγματική έννοια της εξόδου από το Μνημόνιο! Χρειάζεται να κινητοποιηθούν τα καλύτερα μυαλά της χώρας ώστε να αποφευχθούν ατυχείς πειραματισμοί. Η επιτυχής έκβαση της τελικής διαπραγμάτευσης και η χάραξη της στρατηγικής για το μέλλον εναπόκειται σε εμάς τους Ελληνες. Οι εταίροι θα στηρίξουν την προσπάθεια με τον τρόπο που θα κριθεί ο καλύτερος και από τις δύο πλευρές.

2014-09-06. Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΡΕΤΗ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ.

on Σάββατο, 06 Σεπτεμβρίου 2014. Posted in Εθνική Οικονομία - Ανάπτυξη - Ενέργεια

Γραφει ο Δημήτριος Μπάκας, Αντιστράτηγος ε.α., Μέλος του ΕΛΙΣΜΕ

2014-09-06. Η  ΑΝΑΠΤΥΞΗ, ΩΣ  ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΡΕΤΗ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ.

ΠΡΟΟΙΜΙΟ.
Ανάπτυξη η μαγική λέξη της εποχής μας. Η πανάκεια  για κάθε κακοτυχία. Η δύναμη προς την ευημερία σε παγκόσμια κλίμακα. Η Χώρα μας, που μαστίζεται από την πολύχρονη κρίση, στην ανάπτυξη έχει στηρίξει όλες τις ελπίδες μας!

ΕΔΩ! η συνέχεια του εξαιρετικά ενδιαφέροντος άρθρου.

[12 3 4 5  >>