2015-11-17. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΠΕΡΙ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ: ¨Εκτη Ενότητα - Περίληψη: Περίοδος Ναπολέοντος. Περίοδος Μπίσμαρκ

on Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015. Posted in Ομιλίες

Επιμέλεια Αναστάσιος Μπασαράς, Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ

Έγινε τη Δευτέρα 16/11/2015 η προγραμματισμένη διάλεξη του θέματος στο πλαίσιο του Σεμιναρίου Περί Άμυνας και Στρατηγικής που διοργανώνει το Ινστιτούτο το Φθινόπωρο του 2015.
               
Σε μια κατάμεστη αίθουσα οι διαλέκτες Παναγιώτης Γκαρτζονίκας (Αντιστράτηγος ε.α.) και  Δημήτριος Στεργίου (Συνταγματάρχης ε.α.) παρουσίασαν με μεγάλη επιτυχία τα θέματά τους,  περίληψη και γενικές γραμμές ακολουθούν:
Οι φωτογραφίες δείχνουν μερικά στιγμιότυπα από τη διάλεξη

 

 

 

 

ΓΕΝΙΚΑ
Συγκρίθηκαν οι στρατηγικές της Γαλλικής Δημοκρατίας (Γαλλική επανάσταση) και του Ναπολέντος σε σχέση με τα Γαλλικά εθνικά συμφέροντα. Εξετάστηκαν οι θεμελιώδεις μεταβολές στην φύση του πολέμου τις οποίες επέφεραν οι Ναπολεόντιοι πόλεμοι, καθώς και ο ρόλος της Βρετανικής ναυτικής ισχύος. Εξετάστηκαν στρατηγικά οι εισβολές στην Αίγυπτο, στην Ιβηρική χερσόνησο, στην Ρωσία  και κρίθηκε το αποτέλεσμα. Διερευνήθηκε ο λόγος για τον οποίο η τελική συμμαχία κατά της Γαλλίας πέτυχε ενώ οι προηγούμενες αντίστοιχες απέτυχαν.
Συγκρίθηκαν οι απεριόριστοι ΑΝΣΚ του Ναπολέοντος με τους περιορισμένους αντιστοίχους πολεμικούς ΑΝΣΚ του Μπίσμαρκ, στην προσπάθειά του για την ενοποίηση της Γερμανίας. Εξετάστηκαν ο τρόπος με τον οποίο ο Μπίσμαρκ εκμεταλλεύθηκε το διεθνές περιβάλλον επ’ ωφελεία του, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο κατόρθωσε να συνδυάσει την εξωτερική πολιτική και την διπλωματία με τις πολεμικές επιχειρήσεις. Ασυμφωνία Μπίσμαρκ και Μόλτκε.

Περίοδος Ναπολέοντος. Περίοδος Μπίσμαρκ.
Σκοπός της συζήτησης ήταν η συνοπτική εξέταση της περιόδου από την ανάληψη της ηγεσίας  της Ιταλικής εκστρατείας του Ναπολέοντα (1796) μέχρι την παραίτηση του Bismark (1890). Αναφέρθηκαν συγκριτικά οι πολιτικές και οι στρατηγικές του Ναπολέοντα Ι και του Μπίσμαρκ, τόσο σε επίπεδο διεθνών σχέσεων όσο και σε επίπεδο στρατιωτικής στρατηγικής. Εξετάστηκαν η πορεία από το Κογκρέσο της Βιέννης και το σύστημα του Μέτερνιχ, στα συστήματα του Μπίσμαρκ και η προσπάθεια του Ευρωπαϊκού Συστήματος για τον περιορισμό (containment)  της Γαλλίας.


Εξετάστηκαν οι θεμελιώδεις μεταβολές στην φύση του πολέμου τις οποίες επέφεραν οι Πόλεμοι της Γαλλικής επανάστασης (μέρος αυτών αποτελούν και οι Ναπολεόντιοι πόλεμοι), καθώς και ο ρόλος της Βρετανικής ναυτικής ισχύος. Εξετάστηκαν στρατηγικά αλλά επιγραμματικά οι εισβολές στην Ιταλία, Αίγυπτο, Ιβηρική χερσόνησο  και Ρωσία  και κρίνεται το αποτέλεσμα.  Ειδικότερα η περίπτωση της Αιγύπτου προσεγγίστηκε υπό το πρίσμα της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ στην περίπτωση της Ισπανίας αναφέρονται οι ομοιότητες με τον σημερινό ανταρτοπόλεμο και τον μέχρι πρότινος φερόμενο “Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας”. Διερευνήθηκε ο λόγος για τον οποίο η τελική συμμαχία κατά της Γαλλίας πέτυχε ενώ οι προηγούμενες αντίστοιχες απέτυχαν.

Bonaparte_on_the_Bridge_at_Arcole

Beethoven Symphony No. 3 Toscanini 1939 Klik

Συγκρίθηκαν οι απεριόριστοι ΑΝΣΚ του Ναπολέοντος με τους περιορισμένους αντιστοίχους πολεμικούς ΑΝΣΚ του Μπίσμαρκ, στην προσπάθειά του για την ενοποίηση της Γερμανίας. Εξετάστηκε ο τρόπος με τον οποίο ο Μπίσμαρκ εκμεταλλεύθηκε το διεθνές περιβάλλον επ’ ωφελεία του, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο κατόρθωσε να συνδυάσει την εξωτερική πολιτική και την διπλωματία με τις πολεμικές επιχειρήσεις.
Εξετάστηκε η διαμόρφωση της στρατιωτικής στρατηγικής και της πολιτικής από  εμβληματικές προσωπικότητες της εποχής όπως ο  Benjamin Disraeli, o Metternich, o Talyrand, ο Τσάρος Αλέξανδρος Ι και ο Ναπολέοντας ΙΙΙ.

Ενδεικτικά ζητήματα και ερωτήματα τα οποία συζητήθηκαν ήταν τα ακόλουθα:
1)Η σχέση της Γαλλικής Επανάστασης και των πολέμων που ακολούθησαν με τον Ναπολέοντα Ι
2)Σχέση Πολέμου της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας και Γαλλικής Επανάστασης.
3)Σύγκριση εκστρατείας του Ναπολέοντα στη Ρωσία με αυτή του Χίτλερ.
4)Η ενοποίηση της Γερμανίας από τον Μπίσμαρκ.
5)Το τέλος της περιόδου Μπίσμαρκ σημειώνει την άνοδο του άκρατου μιλιταρισμού στη Γερμανία;
6)H σχέση Γαλλίας και Γερμανίας και η επίπτωση της στην Ευρωπαϊκή Ισορροπία Δυνάμεων