Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Βασίλειος Μαρτζούκος*: Οι προβληματισμοί του προέδρου του ΕΛΙΣΜΕ, Σεπτέμβριος 2018.

on Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αγαπητά μέλη και φίλοι,


Οι εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον εθνικού ενδιαφέροντος και η κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας απογοητεύει δυστυχώς τους νουνεχείς συμπολίτες μας.
Στην Συρία και την ευρύτερη περιοχή της, η δι’ αντιπροσώπων αναμέτρηση ΗΠΑ και Ρωσίας συνεχίζεται. Με την πρόσφατη συμφωνία για το Ιντλίμπ, αποσοβείται επί του παρόντος αμερικανική επέμβαση, αποκαθίσταται η κλονισμένη σχέση Μόσχας και Άγκυρας και ο Ερντογάν κερδίζει χρόνο για εδραίωση της παρουσίας του στην περιοχή αυτή. Το αναμενόμενο «τσουνάμι» προσφύγων που αφορά άμεσα την χώρα μας αναβάλλεται έως την επομένη έξαρση του πολέμου στην Συρία.
Μετά την συμφωνία των Πρεσπών, η καθημερινή παρέλαση Δυτικών εκπροσώπων στα Σκόπια συνεχίζεται, εν όψει του σχετικού Δημοψηφίσματος ενθαρρύνοντας τους γηγενείς Σλάβους, Αλβανούς, Τούρκους και Ρομά να εισέλθουν στους Δυτικούς θεσμούς ως «Μακεδόνες». Οι συχνές και προκλητικέςθριαμβολογίες των Ζάεφ και Δημητρώφ «χαστουκίζουν» προσβλητικά τους Έλληνες και προοιωνίζουν ένα μέλλον αλυτρωτισμού και αστάθειας. Υπό τις δυτικές ευλογίες μεθοδεύεται η ανταλλαγή εδαφών και αλλαγή συνόρων μεταξύ Σερβίας και Κοσσόβου. Βάσει της θεωρίας του ντόμινο, σημαίνει αυτό κάτι για την Βοσνία – Ερζεγοβίνη και την μεγάλη Αλβανική ιδέα (που αφορά και την Ελλάδα);
Παρά την εμπλοκή της στην Μ. Ανατολή και τα οικονομικά της προβλήματα, η Τουρκία διατηρεί στο ακέραιο τις διεκδικήσεις της, ανεβάζει την ποιότητα των απειλών και προκλήσεων έναντι της Ελλάδος και μάλιστα με εκ των προτέρων σχετική εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της, ενώ το φιλόδοξο εξοπλιστικό της πρόγραμμα συνεχίζεται αμείωτο.
Η επίλυση του μεταναστευτικού ζητήματος στην ΕΕ καρκινοβατεί. Επί του παρόντος και με τα βόρεια σύνορα κλειστά, η γηράσκουσα Ελλάς μετατρέπεται σε μεγάλη αποθήκη (αναφομοίωτων) μεταναστών τους οποίους υποδέχεται καθημερινά από την Τουρκία (για αποτροπή ούτε λόγος), ενώδιάφορες Ευρωπαϊκές χώρες της επιστρέφουν επιπλέον μετανάστες. Η «αλληλέγγυα» πάντως Ευρώπη χρηματοδοτεί την φύλαξή των μεταναστών στην Ελλάδα και την συγχαίρει για τον «ανθρωπισμό» και την «κατανόηση» που επιδεικνύει…
Έναντι των ανωτέρω εξελίξεων οι πολιτικά ώριμοι πολίτες ανέμεναν ματαίως να ακούσουν στην ΔΕΘ από τα πολιτικά κόμματα, ολοκληρωμένα και συγκεκριμένα μέτρα αντιμετωπίσεως μειζόνων εθνικών ζητημάτων όπως το δημογραφικό, το μεταναστευτικό και η άμυνα της χώρας. Οι ώριμοι πολιτικά Έλληνες πολίτες, παρά τα καιροσκοπικά ευχολόγια, υποψιάζονται σειρά δυσμενών εξελίξεων, τις οποίες βεβαίως απεύχονται, όπως οι ακόλουθες:
1. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η συμφωνία των Πρεσπών θα επικυρωθεί και από την Ελλάδα, παρά την θέληση της πλειοψηφίας των Ελλήνων,με ότι αυτό σημαίνει για τα ζωτικά της συμφέροντα.
2. Δεν υπάρχει επί του παρόντος ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σχέδιο αντιμετωπίσεως του δημογραφικού, μεταναστευτικού και αμυντικού προβλήματος της χώρας, με άμεσες επιπτώσεις όχι απλώς για ζωτικά αλλά και για υπαρξιακά εθνικά συμφέροντα.
3. Η εγκληματικότητα θα αυξάνεται παρά τους στατιστικούς εξωραϊσμούς.
4. Η άλλοτε εθνική παιδεία, σταδιακά αποδυναμώνει τις εθνικές αντιστάσεις δημιουργώντας αντί νέων ενσυνειδήτων Ελλήνων, διεθνοποιημένους ημιμαθείς κοσμοπολίτες, ευάλωτους στην παγκοσμιοποίηση των ισχυρών.
5. Παρά την ευφορία για την πορεία της οικονομίας, το υπέρογκο δημόσιο χρέος παραμένει, η δημόσια περιουσία δεσμεύεται επί έναν αιώνα, η χώρα αδυνατεί να δανεισθεί από τις αγορές και τα βασικά συστατικά στοιχεία αναπτύξεως (π.χ. πάταξη γραφειοκρατίας, διαφθοράς και αναξιοκρατίας, ταχεία απονομή δικαιοσύνης, μικρό δημόσιο, ύπαρξη χωροταξικού σχεδίου, χαμηλή και σταθερή φορολογία κ.λπ.) αποτελούν ακόμη ζητούμενο.
Αποτελεί δικαίωμα και υποχρέωση των συμπολιτών μας να απαιτούν με εμμονή από τους εκπροσώπους τους στο κοινοβούλιο σαφείς απαντήσεις για τα προαναφερθέντα, οι οποίες θα πρέπει να αποτελέσουν βασικά κριτήρια της ψήφου τους κατά τις επικείμενες εκλογές. Μέχρι τότε οι Έλληνες πολίτες, αφούσυνειδητοποιήσουν ότι αυτοί και τα τέκνα τους απειλούνται, οφείλουν να εγκαταλείψουν την παθητική τους στάση και να κινητοποιηθούνδυναμικά διεκδικώντας συστηματικά όσαθα βελτιώσουντην ασφάλεια, την ελευθερία και την ευημερία τους, στα πλαίσια πάντοτε των δημοκρατικών κανόνων.Ας οραματισθεί ο καθένας μας την Ελλάδα και τους ηγέτες που μας αξίζουν.
Σεπτέμβριος 2018
Αντιναύαρχος Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. 

Βασίλειος Μαρτζούκος: Οι προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2018

on Κυριακή, 10 Ιουνίου 2018. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Διανύοντας τον Ιούνιο του 2018, πολλά και σημαντικά εθνικά θέματα βρίσκονται σε εξέλιξη. Στην προεκλογική Τουρκία τα πολιτικά της κόμματα διαγκωνίζονται για την μετεκλογική έμπρακτη διεκδίκηση «ζωτικών» κατά την αντίληψή τους δικαιωμάτων έναντι της Ελλάδος (κυρίως νησιωτικών και ενεργειακών), καθώς και έναντι της Κύπρου.Πρόσφατα τουρκικά προκλητικά «επιτεύγματα» αποτελούν, η απειλή απαγωγής των 8 Τούρκων Αξιωματικών, η διακοπή της διμερούς συμφωνίας επανεισδοχής προσφύγων και το θερινό πρόγραμμα ερευνών του γεωτρύπανου «ΠΟΡΘΗΤΗΣ», ενώ η αιχμαλωσία των δύο Ελλήνων στρατιωτικών συνεχίζεται πλέον των 100 ημερών. Τοcasusbelli για τυχόν ενάσκηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο καλά κρατεί, οι τουρκικές πολιτικές και στρατιωτικές προκλήσεις έχουν καταστεί καθημερινή μας κανονικότητα καιγια το πειστικότερο των προθέσεων, η Τουρκία έχει καταληφθεί από εξοπλιστική φρενίτιδα (δαπάνες άνω των $18 δις ετησίως), με ταυτόχρονη σημαντική ενδυνάμωση της εγχώριας αμυντικής της βιομηχανίας, γεγονότα δηλαδή τα οποία συνάδουν με το αναθεωρητικό όραμα αναβιώσεως του Χαλιφάτου. Υπενθυμίζεται ότι οι ημέτερες δαπάνες για την άμυνα είναι χαμηλότερες των 3 δις €.
Σε ότι αφορά τα Σκόπια, ένα επτασφράγιστο σχέδιο Συμφωνίας βρίσκεται σε τελικό στάδιο διαβουλεύσεων με μόνη βεβαιότητα την σύνθετη ονομασία, το δημοψήφισμα των Σκοπιανών και την απαγόρευση δημοψηφίσματος στους Έλληνες, οι οποίοι ανησυχούντες ενστικτωδώς, ξεχύνονται στους δρόμους σε μη κομματικά συλλαλητήρια διαμαρτυρίας. Αλήθεια την επομένη μίας συμφωνίας πως θα ονομάζει τους Σκοπιανούς η διεθνής κοινότητα και πως θα αυτοαποκαλούνται; Θα εξακολουθεί η Θεσσαλονίκη να αποκαλείται πρωτεύουσα της Μακεδονίας και πως θα αποκαλούνται οι πραγματικοί Μακεδόνες; Η επόμενη ημέρα θα είναι ίδια για την Ελλάδα, όταν με την υπογραφή της θα έχει παραχωρήσει το δικαίωμα στα Σκόπια να αποτελούν το μοναδικό κράτος στον πλανήτη με δικαίωμα να φέρει το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ; Τι μέλει γενέσθαι με τα θεμελιώδη μεγέθη της ταυτότητας, της γλώσσας και του πολιτισμού; Έναντι ποίων ανταλλαγμάτων εκχωρούμε τα μη εκχωρούμενα;
Ενώ το δημογραφικό μας δράμα συνεχίζεται, άνευ ουσιαστικής πολιτικής αντιμετωπίσεως αυτού, η εκροή χιλιάδων νέων Ελλήνων προς το εξωτερικό συνεχίζεται. Ενώ η επανεισδοχή μεταναστών στην Τουρκία διακόπτεται και ο βαλκανικός μεταναστευτικός διάδρομος βρίσκεται ερμητικά κλειστός, οι κυβερνώντες παρακολουθούν παθητικά το υπαρξιακού επιπέδου εθνικό αυτό θέμα, έχοντας εναποθέσει τις ελπίδες του έθνους στην καλή προαίρεση του Ερντογάν και της ΕΕ.
Με το BREXIT σε εξέλιξη, τους τριγμούς του ευρωπαϊκού οικοδομήματος στην Ιταλίανα προκαλούν ανησυχία και την δοκιμασία των ευρωατλαντικώνοικονομικών σχέσεωννα προσδίδει νέα γεωπολιτική διάσταση στην Δυτική συνοχή, η χώρα μας εξέρχεται των μνημονίων με δυσβάσταχτα ψηφισμένα αντικοινωνικά μέτρα (νέες περικοπές συντάξεων, μείωση αφορολογήτου, υποχρεώσεις υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, κόκκινα δάνεια, πλειστηριασμοί, υπερταμείο, ρευστότητα κ.λπ.) και νεφελώδεις υποσχέσεις για το δημόσιο χρέος. Το επίσημο σχέδιο για την ανάπτυξη της χώρας φαίνεται ως επιεικώς ανεπαρκές.
Κοινό σημείο που συνδέει τα ανωτέρω δυσμενώς εξελισσόμενα εθνικά θέματα (ελληνοτουρκικές σχέσεις, Σκοπιανό ζήτημα, δημογραφικό, μεταναστευτικό, οικονομικό – αναπτυξιακό) αποτελεί η έλλειψη Εθνικής Στρατηγικής η οποία διέπει διαχρονικά ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα. Προς όφελος του έθνους μας, το ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. απευθύνει έκκληση και παράκληση προς τα πολιτικά κόμματα όπως αφού προβούν στην ειλικρινή αυτοκριτική τους και εγκαταλείψουν τις «κοκορομαχίες» με προεκλογικό ορίζοντα, ενσκύψουν με σοβαρότητα στην εκπόνηση Εθνικής Στρατηγικής (με ορίζοντα κατ’ ελάχιστον 15ετίας) και κατ’ ελάχιστον επί των προανεφερθέντων εθνικών θεμάτων τα οποία απειλούν άμεσα υπαρξιακά και ζωτικά μας συμφέροντα. Υπενθυμίζεται ότι η εκπόνηση Εθνικής Στρατηγικής προϋποθέτει καθορισμό των Εθνικών Συμφερόντων καθώς και των Εθνικών Σκοπών που απορρέουν από αυτά. Οι βασικές κατευθύνσεις της Εθνικής Στρατηγικής θα πρέπει, επί τέλους, να τηρούνται με συνέπεια ανεξαρτήτως εναλλαγής κυβερνήσεων. Ο δεδομένος πατριωτισμός των πολιτικών εκπροσώπων των Ελλήνων δεν θα πρέπει να επισκιάζεται από οιανδήποτε άλλη δευτερεύουσα σκοπιμότητα. Ρεαλιστικές λύσεις υπάρχουν υπό την προϋπόθεση ότι υφίσταται πολιτική βούληση καθώς και εγρήγορση του ελληνισμού όπου γης. Το ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. διατηρεί ετοιμότητα συνδρομής σε κάθε προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή.
Ιούνιος 2018

                                            Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
                                                     Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
                                                        Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Βασίλειος Μαρτζούκος: Οι προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτος 2018

on Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Στις μελλοντικές αίθουσες διδασκαλίας της Ιστορίας και στο κεφάλαιο των «απολεσθέντων εθνών», θα διδάσκεται ως κλασσικό παράδειγμα αυτοκαταστροφικής μεταλλάξεως η περίπτωση των Ελλήνων.
Οι μαθητές θα διδάσκονται έκπληκτοι για το έθνος το οποίο στην ακμή του δημιούργησε μοναδικό πολιτισμό τον οποίο ζήλευαν και αντέγραφαν κατά το δοκούν μεταγενέστεροι πολιτισμοί και θρησκείες.


Την περίοδο εκείνη οι Έλληνες αισθάνοντο υπερήφανοι για την φυλή και την υπεροχή τους, δεν απέδιδαν ιθαγένεια σε μη Έλληνες και θεωρούσαν συμβατά την ισχύ και τον πλούτο με την μεγαλοψυχία, την τιμή και την αρετή.Η γεωγραφία τους είχε πείσει ότι η ευημερία και το μέλλον τους συνδέονται με την θάλασσα. Οι πολίτες ήταν ταυτόχρονα και οπλίτες. Οι δειλοί και οι φυγόστρατοι αποβάλλοντο από το κοινωνικό σώμα.

Οι νέοι τους ορκίζοντο ότι δεν θα ντροπιάσουν τα όπλα τους, ότι θα γίνουν καλύτεροι από τους γονείς τους και ότι θα παραδώσουν την πατρίδα μεγαλύτερη στους μεταγενεστέρους, γεγονός που υλοποίησαν με δημογραφική αύξηση και με επέκταση μέσω εποικισμών αλλά και με επεκτατικό πόλεμο κατά των εκάστοτε επιβουλέων. Η φιλοσοφική τους κοσμοαντίληψη τους όπλισε με θάρρος, γνώση και ορθολογισμό, τους επέτρεψε να στραφούν προς την επιστήμη και να αντικρίζουνκατάματα τον Θεό και τον θάνατο με σεβασμό μεν αλλά όχι με φόβο. Τέλος οι Έλληνες εκείνοι ανήγαγαν σε ύψιστο αντικείμενο λατρείας τους εκάστοτε νόμους της Πολιτείας (την βούληση δηλαδή των συμπολιτών τους) και όχι άκαμπτους θεοκρατικούς νόμους, αμφιβόλου προελεύσεως.
Οι μαθητές του μέλλοντος θα διδάσκονται έκπληκτοι για την ιστορική συνέχεια του μοναδικού αυτού λαού ο οποίος ως μέρος πολυεθνικών αυτοκρατοριών για πολλούς αιώνες εξακολουθούσε να παράγει πολιτισμό και να αφομοιώνει πληθυσμούς που επιθυμούσαν να ενταχθούν στην λάμψη του. Η μακραίωνη εν τούτοις πολυεθνική συνύπαρξη υπό την σκέπη δεσποτικών αυτοκρατοριών και η «δια πυρός και σιδήρου» επιβολή νέων κοσμοαντιλήψεων αλλοίωσαν τους Έλληνες με αποκορύφωμα τα 400 έτη Οθωμανικής δουλείας.
Ο Έλληνας του 21ου αιώνος «βολεύεται»ως ουραγός και επαίτης, δεν αισθάνεται υπεροχή για να μην κατηγορηθεί για ρατσισμό, εξυψώνεται με την εθελοδουλεία, τον πόνο, την φτώχεια, την ταπεινοφροσύνη και δαιμονοποιείται με την αριστεία, την δύναμη και τον πλούτο. Η προάσπιση της πατρίδος θεωρείται ξεπερασμένη άποψη γραφικών «κορόϊδων», αφού προέχει η «πάλη των τάξεων» ή ο «πολίτης του κόσμου».

Η διεκδίκηση εθνικών ερεισμάτων καταδικάζεται ως ιμπεριαλιστική. Ο εχθρός είναι η Πολιτεία και οι νόμοι της.Η διάλυση της έννομης τάξεως αποτελεί δίκαιη «επανάσταση». Η απώλεια της γλώσσας και της εθνικής μνήμης αποτελεί προοδευτικό κοσμοπολιτισμό και η ενδοτικότητα και ο κατευνασμός «στρατηγική ψυχραιμία». Όταν ο Οθωμανός ετοιμάζεται να τον καταπιεί, οι κορώνες επικλήσεως του Διεθνούς Δικαίου τον απαλλάσσουν από την «ενοχλητική» και επίπονηαπόκτηση αποτρεπτικής μαχητικής ικανότητος. Η πετσοκομμένη στρατιωτική θητεία αφορά πολίτες Β’ κατηγορίαςδίχως «μέσον».

Ο Έλληνας του 21ου αιώνος δεν γεννά απογόνους και όταν το κάνει μετανιώνει αφού οι εκτρώσεις είναι τουλάχιστον διπλάσιες των γεννήσεων. Την ίδια στιγμή που η Αφρική φθάνει το 1.2 δις κατοίκους (τετραπλασιασιασμός από το 1945) και θα έχει 4.5 δις κατοίκους έως το 2100, ανταγωνιζόμενη την ήδη πολυπληθή Ασία, ο Έλληνας ανοίγει τα σύνορά του και μοιράζει ιθαγένειες σε μη αφομοιώσιμους Μουσουλμάνους, διεκδικώντας το Νόμπελ «ανθρωπισμού». Σε λίγα έτη τα παιδιά του θα παρακολουθούν σαστισμένα και απελπισμένα εκατομμύρια αναφομοίωτων μεταναστών να διεκδικούν και να επιβάλουν επαχθείς όρους στην δική τους επικράτεια και θα σκέπτονται ότι ο «ανθρωπισμός» των αφρόνων γονέων τους συμπεριέλαβε κάθε άλλη εισβάλλουσα φυλή της υδρογείου εκτός από τα ίδια.
Σε πείσμα των ανωτέρω και παρά την συντονισμένη από το εξωτερικό και το εσωτερικό ασελγή νάρκωση των Ελλήνων, τελευταία ελπίδα απομένει το αιώνια ανθιστάμενο«DNA» τους. Αυτό που αναβλύζει και λάμπει στους ιστούς της ελληνικής εμπορικήςναυτιλίας, στα μάτια των νέων Ελλήνων επιστημόνων και επιχειρηματιών, στα διεθνή έπαθλα Ελλήνων διανοητών, μουσικών, μαθητών, αθλητών και στρατιωτικών, καθώς και στον παλμό των πολιτών που κατεβαίνουν στους δρόμους δίχως κομματική καθοδήγηση. Μόνη ελπίδα είναι να λειτουργήσει έστω και την ύστατη στιγμή το αίσθημα αυτοσυντηρήσεως το οποίο θα διαψεύσει το κακό όνειρο των μαθητών του μέλλοντος που θα διδάσκονται για το «χαμένο Έθνος των Ελλήνων». Ας εστιάσουν όλες οι εθνικές δυνάμεις την ενέργειά τους προς την κατεύθυνση αυτή, δεικνύουσες με τον τρόπο αυτό τον δρόμο και στις αποσυντονισμένες και ανεπαρκείς πολιτικές ηγεσίες τους.
Μάρτιος 2018
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2017

on Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2017
Αγαπητά μέλη και φίλοι,
 
Οι Έλληνες απογοητευμένοι από ανεκπλήρωτες πολιτικές υποσχέσεις των ετών της κρίσεως, ετοιμάζονται να υποδεχθούν το 2018, δίχως μεγάλες προσδοκίες. Παρακολουθώντας την θετική πορεία Ευρωπαϊκών πρώην «μνημονιακών» κρατών, οι συμπολίτες μας αρχίζουν να διαισθάνονται ότι το οικονομικό μας αδιέξοδο δεν οφείλεται αποκλειστικά στους δανειστές.
Δυστυχώς το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ελλείψει διατυπωμένης, θεσμοθετημένης και τηρουμένης Εθνικής Στρατηγικής, μαστίζεται διαχρονικά από έλλειμμα συνέχειας και συνέπειας, λόγω των εκάστοτε αλληλοαναιρούμενων πολιτικών αποφάσεων στρατηγικού επιπέδου. Αποτελούν ύβρη έναντι των Ελλήνων, κομματικές δηλώσεις του τύπου «δεν υπάρχει τίποτε κοινό με το αντίπαλο κόμμα προς συζήτηση», αφού τα ζωτικά Εθνικά μας Συμφέροντα αποτελούν το αυτονόητο κοινό πεδίο συζητήσεων, συγκλίσεων και χαράξεως Εθνικής Στρατηγικής.
 
Οι απειλές και προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας της χώρας, το δημογραφικό, η μετανάστευση, η οικονομική ανάπτυξη, οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας, η ενεργειακή ασφάλεια, η παιδεία, η υγεία, η τεχνολογία, η ναυτιλία, ο τουρισμός, οι θαλάσσιες ζώνες, οι παραμεθόριες περιοχές, οι συμμαχίες, η τρομοκρατία, η εκμετάλλευση στρατηγικών ευκαιριών κ.λπ., θα έπρεπε να αποτελούν τις κοινές εθνικές επιδιώξεις, ανεξαρτήτως εναλλαγής κυβερνήσεων. Ειδικότερα τώρα που και το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ εμβαπτιζόμενο στην κυβερνητική πραγματικότητα, πάτησε για καλά τις άλλοτε «κόκκινες γραμμές» του, ο δρόμος για κομματική συνεννόηση γύρω από θέματα εθνικής στρατηγικής σημασίας θα έπρεπε να είναι περισσότερο ορατός. Μία τέτοια εξέλιξη θα αποκαθιστούσε την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και κυρίως θα αποτελούσε την βάση ισχυροποιήσεως κρισίμων παραγόντων της εθνικής μας ισχύος.
 
Αντί επιλόγου, θα παρουσίαζε ενδιαφέρον μία υπεύθυνη και σαφής απάντηση στα ακόλουθα ενδεικτικά ερωτήματα (από τα εκατοντάδες αδιευκρίνιστα):
• Ποιο είναι το λεπτομερές εθνικό σχέδιο οικονομικής αναπτύξεως της χώρας, ποιες οι προϋποθέσεις του (π.χ. ασφάλεια, χωροταξία, φορολογία, απονομή δικαιοσύνης, γραφειοκρατία, διαφθορά κ.λπ.), κατά πόσο θεραπεύθηκαν και ποιο το χρονοδιάγραμμα υλοποιήσεως; Στο εν λόγω σχέδιο ποια θέση κατέχει η θαλάσσια ανάπτυξη;
• Με ποιο τρόπο θα εκμεταλλευθεί η χώρα μας, κατά βέλτιστο τρόπο, συγκυρίες όπως το BREXIT για την ναυτιλία, την παρουσία Σίσι στην Αίγυπτο (η οποία δεν θα είναι αιώνια) για τις θαλάσσιες ζώνες, καθώς και τις κακές σχέσεις Δύσεως – Τουρκίας για σειρά εθνικών μας θεμάτων.
• Θα πρέπει υπό τα τρέχοντα δεδομένα να επέλθει συμφωνία με τα Σκόπια, ως προς το όνομα, στην οποία η Ελλάς θα αποδεχθεί ενυπογράφως το όρο «Μακεδονία» ως συνθετικό αυτού, με ότι αυτό συνεπάγεται;
• Ποιο είναι το συγκροτημένο μακροπρόθεσμο εθνικό σχέδιο για την αντιμετώπιση του δημογραφικού ζητήματος, της μεταναστεύσεως και του Ισλάμ στο εσωτερικό της Ελλάδος (έμφαση στις παραμεθόριες περιοχές); Ποιες οι «κόκκινες γραμμές»;
• Δεδομένου ότι οι συμμαχίες δεν εγγυώνται εθνικά μας συμφέροντα και βάσει του τουρκικού εξοπλιστικού προγράμματος, ποιο είναι το εθνικό σχέδιο στρατιωτικής αποτροπής της Τουρκίας, για τα επόμενα δέκα έτη;
 
Η Ελλάς με την 10η σε μήκος ακτογραμμή παγκοσμίως, τα 6000 νησιά της, τον ορυκτό της πλούτο και κατέχοντας (ελληνόκτητα πλοία) το 49% του εμπορικού στόλου της ΕΕ, ευρίσκεται σε γεωγραφική θέση κρίσιμης σημασίας για την Ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομική, εμπορική, ενεργειακή και στρατιωτική δραστηριότητα. Εναπόκειται στα πολιτικά κόμματα εξουσίας να εγκαταλείψουν την διαχείριση του πολιτικού κόστους και σε διακομματική συμφωνία να δώσουν στους Έλληνες εφικτό όραμα βασισμένο σε υγιές αξιακό σύστημα, το οποίο θα υλοποιείται και θα υπηρετείται με συνέπεια από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία.
Εύχομαι σε όλους καλές γιορτές, υγεία και δημιουργία.
03 – Δεκεμβρίου – 2017
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2017

on Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2017

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Οι ετήσιες ομιλίες των Προέδρων των κομμάτων εξουσίας στην ΔΕΘ, εκλαμβάνονται παραδοσιακά ως η επιτομή του πολιτικού οράματος και της κυβερνητικής πολιτικής επί των πλέον σημαντικών εθνικών θεμάτων της χώρας. Ο οικονομικός χαρακτήρας της ΔΕΘ σε συνδυασμό με την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση καθιστούν κατανοητή την εστίαση και την εμμονή του πολιτικού λόγου σε θέματα οικονομίας και ανάπτυξης. Είναι εξ ίσου κατανοητή και αναμενόμενη η επαρκής αναφορά στα θέματα ασφάλειας των πολιτών, της παιδείας και της υγείας.

Στις πρόσφατες ομιλίες των Κων Τσίπρα και Μητσοτάκη στην ΔΕΘ, προκαλεί δυσάρεστη έκπληξη η παράλειψη αμφοτέρων να αναφερθούν, έστω και επιγραμματικά, στα μείζονα εθνικά ζητήματα της άμυνας της χώρας, της μεταναστεύσεως και του δημογραφικού ζητήματος. Για την ακρίβεια ο Κος Μητσοτάκης αφιέρωσε μόλις δύο προτάσεις για το δημογραφικό: «βόμβα στα θεμέλια του κράτους» και «1000€ αφορολόγητα για έκαστο τέκνο» (αυτή άραγε είναι η λύση για μία «βόμβα»;).

Το σύνολο των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων έχουν ορίσει (δικαίως) την Τουρκία ως εθνική απειλή. Ο αναθεωρητικός μας γείτονας δεν κρύβει τις κυνικές επεκτατικές του προθέσεις, τις οποίες συνδυάζει με τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, θέτοντα σε άμεσο κίνδυνο την εθνική μας αποτροπή που αποτελεί προϋπόθεση ασφάλειας, ειρήνης και οικονομικής ευημερίας. Η μη αναφορά των κομμάτων εξουσίας στην άμυνα, μας επιτρέπει να αναρωτηθούμε κατά πόσο γνωρίζουν κάτι που είναι άγνωστο σε εμάς. Μήπως η Τουρκία θα παύσει από αύριο να απειλεί Ελλάδα και Κύπρο; Μήπως οι σύμμαχοί μας έχουν εγγυηθεί την εθνική μας ακεραιότητα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα; Μήπως οι πολιτικοί μας ταγοί υιοθετούν την Παγκάλειο θέση ότι οι ΕΔ είναι «αντιπαραγωγικές», «αντιαναπτυξιακές» και «αναγκαίο κακό»; Η παράλειψη έστω και απλής αναφοράς στην άμυνα και το μέλλον των ΕΔ, υπό το πρίσμα της αποτροπής, επιτρέπει εικασίες μη αποκλείουσες υποκρυπτόμενη αδιαφορία ή σκοπιμότητα.

Το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί μακράν το κρισιμότερο εθνικό ζήτημα δεδομένου ότι οι πολλαπλές επιπτώσεις του απειλούν την ίδια την ύπαρξη του Έθνους. Εάν το δημογραφικό ζήτημα της χώρας αποτελεί «βόμβα στα θεμέλια του κράτους», όπως διατείνεται ο Κος Μητσοτάκης (ο Κος Τσίπρας ούτε καν το ανέφερε ως ζήτημα), τότε κάθε εχέφρων πολίτης θα περίμενε να ακούσει κατ’ ελάχιστον, ως μέρος της συνολικής σχετικής στρατηγικής, την άμεση δημιουργία Υφυπουργείου Δημογραφίας (για ουσιαστικούς και συμβολικούς λόγους). Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την παράλειψη αμφοτέρων (ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ), να αναφερθούν στο άκρως επικίνδυνο εθνικό ζήτημα (διπλή «βόμβα») του μεταναστευτικού ζητήματος, προβληματίζει τους συμπολίτες μας στους οποίους γεννώνται νέα εύλογα ερωτήματα όπως: Το μεταναστευτικό δεν αποτελεί μείζον εθνικό ζήτημα για ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ώστε να αξίζει την επιγραμματική έστω διατύπωση σχετικών προθέσεων και πολιτικής;

Η κοινή παράλειψη αναφοράς σε αυτό αποτελεί ένδειξη ότι η σχετική πολιτική των δύο κομμάτων συγκλίνει; Μήπως η εύκολη μαζική απόδοση ιθαγένειας σε αλλοεθνείς, αναφομοίωτους (βάσει ευρωπαϊκής και διεθνούς εμπειρίας) Μουσουλμάνους μετανάστες από Ασία και Αφρική, πρόκειται να αποτελέσει την «λύση» στο δημογραφικό μας πρόβλημα; Εάν όχι τότε ποια είναι η πολιτική αποτελεσματικής αντιμετωπίσεως του φαινομένου για το οποίο διαφαίνονται τάσεις επιδεινώσεως; Όταν ενώπιον των Ελλήνων οι αρχηγοί των κομμάτων εξουσίας διατυπώνουν το εθνικό τους όραμα για την Ελλάδα του αύριο και παραλείπουν να αναφερθούν, σε μείζονα θέματα όπως τα προαναφερθέντα, η ανησυχία και η ανασφάλεια του Ελληνικού λαού ολοένα θα εντείνεται, γεγονός που δεν συμβάλλει στην εθνική σταθερότητα και την κοινωνική συνοχή. Οι ολοκληρωμένες προτάσεις των πολιτικών κομμάτων στα θέματα δημογραφίας, άμυνας, ασφάλειας, οικονομίας, μεταναστευτικού και κοινωνίας, θα πρέπει να αποτελέσουν τα βασικά κριτήρια των Ελλήνων ψηφοφόρων κατά τις επόμενες εκλογές.

Σεπτέμβριος 2017

Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Αντιναύαρχος ε.α.

Β. Μαρτζούκος ΠΝ

 

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2017

on Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Ιούνιος 2017

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Γινόμαστε μάρτυρες ραγδαίων εξελίξεων στο διεθνές περιβάλλον εθνικού ενδιαφέροντος. Στα ταραχώδη Σκόπια, η νέα σλαβο-αλβανόφωνη κυβέρνηση, υπό το κράτος της επιθυμίας ταχείας εντάξεως της χώρας στους Ευρωατλαντικούς θεσμούς (αποτελεί επιδίωξη και των ΗΠΑ), εκδηλώνει (ειλικρινείς ή καιροσκοπικές) τάσεις αναθεωρήσεως του «Μακεδονισμού» και επαναδιαπραγματεύσεως του θέματος της ονομασίας του κράτους αυτού.

Οι επικείμενες εκλογές στην αναθεωρητική Αλβανία και οι εύθραυστες ισορροπίες στο Κόσσοβο και την Βοσνία – Ερζεγοβίνη, στην σκιά του ανταγωνισμού ασκήσεως επιρροής Δύσεωςκαι Ρωσίας, προκαλούν κινητικότητα, αβεβαιότητα, ανασφάλεια και ανησυχία.

Στην Συρία και το Ιράκ το Ισλαμικό Κράτος συρρικνώνεται αλλά δραστηριοποιείται σε άλλες περιοχές (κυρίως της Αφρικής) και προβαίνει σε πολλαπλά τρομοκρατικά κτυπήματα στην Ευρώπη και την Μ. Ανατολή.

Η Δύση και κυρίως οι ΗΠΑ, επενδύουν στο Ισραήλ, την Σ. Αραβία, την Αίγυπτο και στους Κούρδους. Αντιτιθέμενο άξονα αποτελούν (συγκυριακά;) η Ρωσία, Τουρκία, Ιράν, και Κατάρ. Μετά το αναγγελθέν κουρδικό δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου 2017, η δημιουργία Κουρδικού κράτους στο Β. Ιράκ ευρίσκεται «προ των πυλών» και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αποτελεί θέμα χρόνου η επέκταση του κράτους αυτού και στην Β. Συρία, κατά μήκος των τουρκικών συνόρων και έως την Μεσόγειο.

Με την εξέλιξη αυτή η Τουρκία απομονώνεται και συγχρόνως αντιμετωπίζει ενδεχόμενο μελλοντικό διαμελισμό εάν τα 15 εκατομμύρια Κούρδων κατοίκων της ΝΑ Τουρκίας αποφασίσουν να ενωθούν με το Κουρδικό κράτος. Στην Α. Μεσόγειο ενεργειακοί κολοσσοί Δυτικών συμφερόντων αναλαμβάνουν την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων στα υποθαλάσσια κοιτάσματα Κύπρου και Ελλάδος ενώ ο αγωγός East-Med (από τα κοιτάσματα του Ισραήλ έως την Ιταλία μέσω Κρήτης και Δ. Ελλάδος) έχει ήδη χαρακτηρισθεί βιώσιμος τεχνικά και οικονομικά, στηρίζεται από τις χώρες διελεύσεως και αναμένονται τελικές αποφάσεις στο εγγύς μέλλον.

Οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν άμεσα την Ελλάδα καθ’ όσον προκαλούν ρευστότητα στα βόρεια σύνορα, αυξάνουν την απειλή της απρόβλεπτης πλέον Τουρκίας αλλά και δημιουργούν γεωπολιτικές ευκαιρίες. Η κρισιμότητα των στιγμών βρίσκει την χώρα μας σε θέση αδυναμίας, με όλους σχεδόν τους συντελεστές της εθνικής της ισχύος σε πτωτική τάση (π.χ. δημογραφία, στρατιωτική αποτροπή, οικονομία, ανάπτυξη, κοινωνία κ.λπ.).

Στο εσωτερικό είναι έκδηλη η απογοήτευση και το χαμηλό φρόνημα των Ελλήνων, ως αποτέλεσμα της οικονομικής ομηρίας και ανέχειας, της αντιεπιχειρηματικής και αντιεπενδυτικής πολιτικής, της αβεβαιότητος του αύριο και της μειωμένης κρατικής ανταποδόσεως θεμελιωδών υπηρεσιών, συνταγματικά κατοχυρωμένων, όπως η ασφάλεια, η υγεία και η παιδεία.

Ειδικότερα στον τομέα της ασφάλειας, η φύλαξη της υπαίθρου (ιδιαίτερα της παραμεθορίου) είναι επιεικώς προβληματική, ενώ στα αστικά κέντρα παραμένουν η εσωτερική τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα, τα «άβατα», οι καταστροφές δημόσιας περιουσίας και καταλήψεις κτιρίων και πανεπιστημίων από αναρχικούς, καθώς και περιοχές «γκέτο» μεταναστών που περιορίζουν την ελεύθερη πρόσβαση των Ελλήνων πολιτών.

Η τραγική κατάσταση στον τομέα της υγείας δεν χρειάζεται ανάλυση αφού κάθε πολίτης έχει τις δικές του βιωματικές εμπειρίες.

Στην πολύπαθη παιδεία που κατακλύζεται από τα αλληλοαναιρούμενα «οράματα» των εκάστοτε υπουργών, σαν να μην έφθαναν οι γνωστές μεγάλες της παθογένειες, επιχειρείται και η «αναθεώρηση» της εκπαιδευτικής ύλης της Ιστορίας, στην κατεύθυνση αποστερήσεως των νέων Ελλήνων από σημαντικά τμήματα της ιστορικής και πολιτισμικής συλλογικής τους μνήμης, καθιστώντας τους έτσι ευνουχισμένα έρμαια των πάσης μορφής διεθνιστικών και κοσμοπολιτικών διεισδύσεων μεγάλων συμφερόντων, που επιδιώκουν την εξάλειψη των εθνικών αντιστάσεων.

Για όλους τους ανωτέρω λόγους ζητείται απεγνωσμένα φιλαλήθης και αποτελεσματικός ΗΓΕΤΗΣ, αποδεδειγμένων γνώσεων και ικανοτήτων, με ρεαλιστικό όραμα για το σύνολο του Ελληνισμού και αφοσιωμένος αποκλειστικά στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.

Μόνη ελπίδα σωτηρίας αποτελεί η επιλογή πολιτικών ταγών με αυτά αποκλειστικά τα κριτήρια από τους Έλληνες συμπολίτες μας. Κάθε άλλο ιδιοτελές κριτήριο επιλογής, καθιστά το ελληνικό εκλογικό σώμα αυτοκαταστροφικό, συνένοχο στο εθνικό μας τέλμα και άξιο της τύχης του.

Μάρτιος 2017 

Αντιναύαρχος (ε.α.) Β. Μαρτζούκος ΠΝ Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

 

 

 

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτιος 2017

on Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Μάρτιος 2017

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Το μεγαλειώδες ιστορικό ορόσημο της 25ης Μαρτίου 1821 θα δείχνει διαχρονικά στους νεωτέρους, ότι ο δούλος ελευθερώνεται μόνος του με το σπαθί και όχι με ευχές, προσευχές και μοιρολατρεία. Η διεθνής κοινή γνώμη συγκινείται μόνο εάν πεισθεί για την αποφασιστικότητα και την θέληση του «ραγιά» να θυσιασθεί για την ελευθερία του. Αιώνια τιμή λοιπόν στους ήρωες του 1821. Η εθνική ωφέλεια από τον εορτασμό των ιστορικών επετείων μεγιστοποιείται όταν παράλληλα με τα θετικά παραδείγματα διδάσκονται και τα αρνητικά διότι η πρακτική αυτή διαμορφώνει τον λαό και τον καθιστά ωριμότερο και σοφότερο πολιτικά.

Διαρκούντος του επαναστατικού αγώνος το πρώτο πράγμα που έσπευσαν να πράξουν οι τότε επικεφαλής ήταν πολιτικά κόμματα (και μάλιστα προσκείμενα σε αντίστοιχες ξένες δυνάμεις) τα οποία προξένησαν δύο εμφυλίους πολέμους με αμοιβαίες φυλακίσεις οπλαρχηγών και κοτσαμπάσηδων, μεγάλες σφαγές και αγριότητες για την εξουσία, καθώς και την νομή και κατασπατάληση των δανείων του εξωτερικού ενώ σε ουδενός το μυαλό πέρασε η ιδέα της δημιουργίας κράτους.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας αποτελούσε σπάνια μορφή διεθνούς εμβέλειας η οποία τιμάται έως σήμερα στην Ρωσία, την Γαλλία, την Ελβετία, σε χώρες των Βαλκανίων αλλά όχι στην Ελλάδα, την οποία είχε βοηθήσει πολλαπλώς και καθοριστικώς κατά την διάρκεια της επαναστάσεως. Ως Κυβερνήτης της Ελλάδος, με άδεια ταμεία και εντός δύο ετών δημιούργησε νόμισμα, νομισματοκοπείο, τράπεζα (όπου κατέθεσε μέρος της περιουσίας του), δικαστήριο, εφετείο (διέταξε και την ετοιμασία αστικού και ποινικού κώδικος), σχολεία, την στρατιωτική σχολή Ευελπίδων, τυπογραφείο, ταχυδρομείο, ασφαλιστικό οργανισμό, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, γηροκομεία,δρόμους, κανονισμό για την ναυτιλία,διοικητική αποκέντρωση, την αγροτική σχολή Τίρυνθος (εισήγαγε ως γνωστόν και την πατάτα), έθεσε τις βάσεις δημιουργίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, εξέδωσε εγκυκλίους κατά του τεκτονισμού (απαγόρευση σε δημοσίους υπαλλήλους, στρατιωτικούς και αστυνομικούς) και δραστηριοποιήθηκε έντονα υπέρ της Ελλάδος στο εξωτερικό (σήμερα υπάρχουν πολιτικοί οι οποίοι καυχώνται για την δημιουργία ενός δρόμου εντός τετραετίας).

Αποτελεί (μοναδικό ίσως) παράδειγμα πολιτικού ο οποίος όχι μόνο δεν πήρε μισθό αλλά διέθεσε την μεγάλη προσωπική του περιουσία του στο Έθνος. Μεταξύ πολλών άλλων (όπως π.χ. αποζημιώσεις οπλαρχηγών από την περιουσία του κ.λπ.), για την εισαγωγή σίτου από την Μάλτα (απαραιτήτου για την τότε επιβίωση των Ελλήνων) και ελλείψει άλλων εγγυήσεων, υποθήκευσε ολόκληρη την περιουσία του στην Κέρκυρα. Την ηγετική και ηθική αυτή μορφή, κάποιες εγχώριες μεγάλες οικογένειες οι οποίες απώλεσαν την πρόσβαση στην εξουσία και το χρήμα, σε αγαστή συνεργασία με το ξένο παράγοντα, φρόντισαν να τον υπονομεύσουν με ραδιουργίες, με επαναστάσεις (που έφθασαν ακόμη και στην πυρπόληση πανάκριβων πλοίων του Στόλου) και τελικά να τον δολοφονήσουν.

Έκτοτε έως και σήμερα (με ελάχιστες εξαιρέσεις), η ιστορία του χρεωκοπημένου πολιτικού μας συστήματος δυστυχώς συνεχίζεται ως εκ του τραγικού αποτελέσματος το οποίο δοκιμάζει ακόμη και την επιβίωση των Ελλήνων πολιτών και του έθνους. Κάθε εναλλακτική λύση προς ολοκληρωτικό καθεστώς θα πρέπει να αποκλείεται ακόμη και σαν σκέψη.

Το παράδειγμα για την κοιτίδα της Δημοκρατίας δεν θα πρέπει να είναι γραφικά καθεστώτα της Ασίας και της Αφρικής αλλά ευνομούμενα Δυτικά δημοκρατικά κράτη. Η άρση του διαχρονικού νοσηρού φαινομένου των παραδοσιακών και νέων πολιτικών οικογενειών (συνέχεια των «τζακιών» των κοτσαμπάσηδων) και η ορθή επιλογή πραγματικών πολιτικών ηγετών και όχι ημιμαθών ή ιδεοληπτικών δημαγωγών, περνάαπό την ριζική αλλαγή και την πολιτική ωρίμανση του Έλληνος πολίτου, η οποία είναι επίπονη και απαιτεί παιδεία, γνώση, πίστη σε αξίες (όπως εθνική ανεξαρτησία, η κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και αξιοκρατία κ.λπ.) και επιβάλλει την υπέρβαση διαχρονικών πρακτικών και αντιλήψεων. Όταν η στενόμυαλη ατομική ιδιοτέλεια, η ανατολίτικη κουτοπονηριά και ο ραγιαδισμός δώσουν την θέση τους στον ώριμο δημοκρατικό πολίτη που γνωρίζει τις υποχρεώσεις του και απαιτεί τα δικαιώματά του, τότε μόνο θα επέλθει και η εξυγίανση του πολιτικού μας συστήματος. Η επανάσταση της 25ης Μαρτίου ας παραδειγματίζει και ας προβληματίζει τους νεώτερους Έλληνες.

Μάρτιος 2017

Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Αντιναύαρχος ε.α.

 

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτιος 2016

on Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Μάρτιος 2016

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Η στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου, υπήρξε ο μοναδικός ίσως τόνος αισιοδοξίας κατά το τελευταίο διάστημα. Η εθνική μας επέτειος υπενθυμίζει ότι το εθνικό όραμα και η εμμονή στον σκοπό έναντι πάσης θυσίας απελευθερώνει και προσδίδει αυτοτέλεια και κύρος ενώ η διχόνοια, η οικογενειοκρατία, η διαφθορά και η αναξιοκρατία προκαλεί σκλαβιά, ταπείνωση και εξάρτηση. Τέλος παραμένει ζητούμενο το όραμα του Καποδίστρια και του Κοραή για ένα σύστημα παιδείας το οποίο εκτός από παροχή γνώσεων, να διαμορφώνει ενσυνείδητους Έλληνες πολίτες. Η συγκινητική παρέλαση των τεσσάρων παιδιών στην Γαύδο και των δύο παιδιών στους Αρκειούς, αποτελεί ηχηρό ράπισμα προς την υποτιθέμενη μέριμνα του παχύδερμου κράτους για τις παραμεθόριες περιοχές.
Στον τομέα της οικονομίας η χώρα εξακολουθεί να συντηρείται με μηχανική υποστήριξη. Η επιχειρηματικότητα και οι επενδύσεις προσκρούουν και βουλιάζουν στα πάσης μορφής εμπόδια που με μαεστρία τοποθετούνται σε κάθε τους βήμα. Οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ξεπεράσει το επίπεδο του γραφικού και γίνονται ανέκδοτο, ενώ οι υποσχέσεις και οι «κόκκινες γραμμές» είτε καταπατούνται ευθέως, είτε τηρούνται εικονικά και καταστρατηγούνται πλαγίως. Την στιγμή που αυξάνεται η ανεργία και τα «λουκέτα» ή μεταφέρονται επιχειρήσεις στο εξωτερικό, δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής αντιληπτό κάποιο συγκεκριμένο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα εθνικής αναπτύξεως. Οι προσλήψεις αχρήστων «ημετέρων» και οι δίχως αιδώ τοποθετήσεις ακόμη και στο περιβάλλον του Πρωθυπουργού ανειδίκευτων ατόμων που μισούν τις Ένοπλες Δυνάμεις και την επαγγελματική καταξίωση εκπέμπουν λυπηρά και επικίνδυνα μηνύματα στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας. Αντί κινήτρων προς αντιμετώπιση του οξύτατου δημογραφικού μας προβλήματος, εφευρίσκονται αντικίνητρα, ενώ σημαντικό μέρος της νεολαίας εξακολουθεί να δραπετεύει στο εξωτερικό.
Ξαφνικά τα βόρεια σύνορα έκλεισαν, οι ροές μεταναστών από την Τουρκία συνεχίζονται, η μετεγκατάσταση περιορισμένου αριθμού προσφύγων από την Τουρκία αφήνεται στην εθελοντική διάθεση κάποιων κρατών της ΕΕ (για τους ήδη εγκατεστημένους στην Ελλάδα «τσιμουδιά»), το ΝΑΤΟ και η FRONTEX διαπρέπουν στον ρόλο του Ποντίου Πιλάτου και οι Τούρκοι «εμπειρογνώμονες» επί ελληνικών νήσων ανέλαβαν καθήκοντα διαλογής ψυχών προς επιστροφή. Η Ελλάς καθ’ όλο το 2015 εκτελούσε χρέη τροχονόμου (τζάμπα «ανθρωπισμός»), αφού δίχως πλήρη τήρηση διαδικασιών, δίχως θέσπιση αντικινήτρων και περιορισμών, έδειχνε και διευκόλυνε τον δρόμο ενός εκατομμυρίου μεταναστών προς την ΕΕ. Σύμφωνα με προβλέψεις κυβερνητικών στελεχών, οι μετανάστες πιθανόν να φθάσουν τις 150.000 (στην πραγματικότητα ο αριθμός αυτός δυνατόν να διπλασιασθεί). Με τα νέα δεδομένα ανά χείρας ο κρατικός μηχανισμός σε αγαστή συνεργασία με τα ΜΜΕ «χρυσώνουν το χάπι» προσπαθώντας να πείσουν την κοινή γνώμη για την αρμονία και την ευτυχία της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και παράλληλα αγγαρεύουν κατ΄ αποκλειστικότητα τις Ένοπλες Δυνάμεις, δηλαδή τον μόνο κρατικό φορέα που ακόμη λειτουργεί για την οργάνωση, μέριμνα και υποστήριξη των μεταναστών, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις επιπτώσεις στην κύρια αποστολή τους.
Οι εγχώριοι «προοδευτικοί», «ανθρωπιστές», «διεθνιστές» και «κοσμοπολίτες», θα πρέπει να γνωρίζουν ότι με δεδομένα τα δημογραφικά μας χάλια, η διάσπαση της κοινωνικής συνοχής και κυρίως η εξάλειψη της εθνικής συλλογικής συνειδήσεως εξυπηρετεί τα σχέδια υπερδυνάμεων (αλλά και περιφερειακών επιβουλέων), οι οποίες δεν επιθυμούν εθνικές αντιστάσεις και εθνικά σύνορα. Με τις ουτοπικές πολυπολιτισμικές κοινωνίες (την παρά φύση δηλαδή συνύπαρξη κοσμικής και θεοκρατικής κοινωνίας και μάλιστα με άνιση πληθυσμιακή ανάπτυξη) που ευαγγελίζονται οι κύριοι αυτοί, καταστρέφουν ότι έχει απομείνει στην χώρα και μετατρέπονται σε αφελείς ή ενσυνείδητους νεροκουβαλητές της (ή των) υπερδυνάμεως (ων).

Μάρτιος 2016
Αντιναύαρχος ε.α.

Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2016

on Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2016

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Η κακοδαιμονία της Ελλάδος δυστυχώς συνεχίζεται σε κάθε επί μέρους τομέα λόγω του ανεπαρκούς πολιτικού συστήματος το οποίο χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικούς κυβερνώντες και από πολιτικά κόμματα ανίκανα στο σύνολό τους να χαράξουν διακομματική Εθνική Στρατηγική. Απόρροια του γεγονότος αυτού είναι οι αποσπασματικές, συγκυριακές, εμβαλωματικές και αλληλοαναιρούμενες στρατηγικές αποφάσεις οι οποίες ποικίλλουν από κυβέρνηση σε κυβέρνηση και από Υπουργό σε Υπουργό.

Στο εσωτερικό της χώρας το μεταναστευτικό πρόβλημα διογκώνεται με άκρως δυσοίωνες προοπτικές (εκρηκτικός συνδυασμός δημογραφικού – μεταναστεύσεως – Ισλάμ) και οιοσδήποτε ανησυχεί ή διαμαρτύρεται για τα αυτονόητα, βρίσκει απέναντί του σύσσωμα Κυβέρνηση και την πλειοψηφία των ΜΜΕ να τον μέμφονται με τίτλους όπως αυτούς του ρατσιστού, ξενοφοβικού ή ναζιστού. Προ της στοχοποιήσεως αμυνομένων πολιτών και της αναλήψεως «αντιρατσιστικών» μέτρων, συνιστάται στο σύνολο των πολιτικών, να ορίσουν πρώτα επ’ ακριβώς τι είναι ο «ρατσισμός» (αξίζει μία σχετική συζήτηση) και επιπλέον σαν πρώτο δείγμα αξιοπιστίας και παραδείγματος προς τον «αμαθή» και «αντιδημοκρατικό» λαό που διαμαρτύρεται, να απομακρύνουν τα τέκνα τους από τα ιδιωτικά σχολεία και να τα εγγράψουν σε σχολεία όπως αυτό της Γκράβα (Πατησίων) όπου το 80% των μαθητών είναι αλλοδαποί.

Η γενική κατάσταση στην παιδεία είναι δυνατόν να συνοψισθεί στην κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, επαναφορά των αιωνίων φοιτητών, την επαναφορά της εκλογικής ομηρίας των καθηγητών και κυρίως στον προβληματισμό του Υπουργού Παιδείας στο κατά πόσο θα έπρεπε η γλώσσα μας να έχει τόσα πολλά φωνήεντα…

Δεν χρειάζεται κάποιος να αναλάβει ρόλο Κασσάνδρας για να προβλέψει ότι με το υφιστάμενο περιβάλλον (φορολογία, γραφειοκρατία, δικαιοσύνη, οικονομία, ανύπαρκτη έρευνα και καινοτομία, αντιεπιχειρηματικά μέτρα κ.λπ.), οι επενδύσεις και η ανάπτυξη αποτελούν ουτοπική αυταπάτη. Τα κοινωνικά αποτελέσματα της ανεργίας, της πενίας, της επιδεινώσεως του δημογραφικού και της μαζικής φυγής νέων στο εξωτερικό δίνουν το τόνο του αδιεξόδου, ενώ η ανομία και το έγκλημα αποτελούν καθημερινότητα στην ζωή των ανυπεράσπιστων Ελλήνων.

Στις Ένοπλες Δυνάμεις τα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν περίπου μηδενισθεί (με αντίστοιχη συρρίκνωση της εθνικής αποτροπής), ενώ μάχιμα στελέχη (ακόμη και των ειδικών δυνάμεων), εντός της βραχείας θητείας τους, αναλαμβάνουν και καθήκοντα σχετικά με συσσίτια και εγκαταστάσεις των μεταναστών.

Στις σχέσεις με την ΕΕ, την χώρα μας συνοδεύει πλέον παγίως η αναξιοπιστία και γραφικότης αφού υπάρχει διγλωσσία και σειρά «ιδιόρρυθμων» διαπραγματεύσεων που καταλήγουν σε ενυπόγραφες συμφωνίες οι οποίες είτε δεν εφαρμόζονται είτε εφαρμόζονται κατόπιν εορτής, με «πόνο ψυχής» και πριν στεγνώσει η μελάνη της υπογραφής ζητείται επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας.

Προκαλεί μεγάλη ανησυχία η πίεση για ταχεία «επίλυση» του Κυπριακού (σε διζωνική και δικοινοτική βάση), η οποία φαίνεται ότι συνδέεται με τις εξελίξεις των σχέσεων Τουρκίας και Δύσεως, με το Κουρδικό και με την ενέργεια των υδρογονανθράκων της Μ. Ανατολής και της Α. Μεσογείου. Οι ελπίδες στρέφονται δυστυχώς στο προβλεπόμενο σχετικό δημοψήφισμα του κυπριακού λαού.

Ενώ από τα χείλη Υπουργών μας, ξεφεύγει κατά διαστήματα η λέξη «Μακεδονία», όταν αναφέρονται στο κράτος των Σκοπίων, προσφάτως ο πρώην Πρωθυπουργός Λ. Γκεοργκίεφσκι παραδέχθηκε ότι οι κάτοικοι της χώρας του είναι Σλάβοι και δεν σχετίζονται με τους αρχαίους Μακεδόνες. Δεδομένου ότι η ονομασία συνδέεται άρρηκτα με την εθνική ταυτότητα του γειτονικού κράτους, ας γίνει κατανοητό επί τέλους σε όσους απεργάζονται συμβιβαστικές «λύσεις», ότι η νομιμοποίηση της «Συνταγματικής ονομασίας» των Σκοπίων δεν θα προέλθει από τις επικυρωτικές υπογραφές ακόμη και όλων των κρατών του πλανήτου αλλά από την υπογραφή της Ελλάδος.

Οι ανωτέρω ενδεικτικές εξελίξεις (ο κατάλογος των εσωτερικών και εξωτερικών θεμάτων εθνικής εμβέλειας είναι πολύ μεγάλος) επιβεβαιώνουν τον αρχικό ισχυρισμό περί απουσίας Εθνικής Στρατηγικής επί στρατηγικών επιλογών, αποφάσεων και ενεργειών. Είναι καιρός η κοινή γνώμη να φωνάξει με κάθε τρόπο την απαίτηση ταχείας ωριμάνσεως του πολιτικού συστήματος, διότι όσο και εάν «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» καθένας αφουγκράζεται τον ρόγχο της και διαισθάνεται τα όρια των αντοχών της. Πάντοτε υπάρχει ελπίδα αλλά χρειάζεται πραγματική πολιτική ηγεσία με εθνικό (και όχι διεθνικό) όραμα, ειλικρινή σχέση με τους Έλληνες πολίτες, προσηλωμένη αμιγώς στα Εθνικά Συμφέροντα, με  πολιτική βούληση για ανατροπές, αποφασισμένη να θεσπίσει κράτος δικαίου και επιβολής των νόμων καθώς και έμπρακτη διάθεση να εμπνεύσει δια του παραδείγματος.

Σεπτέμβριος 2016
Αντιναύαρχος ε.α.

Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2015

on Τρίτη, 08 Δεκεμβρίου 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Οι Κυβερνήσεις που φιλοδοξούν να υπηρετούν αποτελεσματικά τους πολίτες που τις εκλέγουν εκκινούν από την κατανόηση της αποστολής τους, δεδομένου ότι από αυτήν απορρέουν οι επί μέρους σκοποί, στρατηγικές και άλλες ενέργειες. Η μη κατανόηση της αποστολής καθιστά τα επί μέρους κυβερνητικά έργα ασαφή, ασύνδετα και συχνά αλληλοαναιρούμενα με ανάλογες εθνικές επιπτώσεις.

Ο ΥΠΕΞ Κος Κοτζιάς κατά την ομιλία του της 5ης Δεκεμβρίου 2015 στην Βουλή, στα πλαίσια του προϋπολογισμού 2016, έθεσε ως κριτήρια ασκήσεως της εξωτερικής πολιτικής, τα Εθνικά Συμφέροντα, τον πατριωτισμό, την πορεία της ΕΕ, τις διεθνείς εξελίξεις, το διεθνές δίκαιο και τον διεθνισμό. Κατά την άποψή μας πρόκειται περί σφάλματος κατανοήσεως της αποστολής του.

Μοναδικό κριτήριο ασκήσεως εξωτερικής πολιτικής, αποτελούν τα Εθνικά Συμφέροντα. Τελεία και παύλα. Τα υπόλοιπα δεν ευρίσκονται στο ίδιο επίπεδο αλλά παρακολουθούνται, συνεξετάζονται, αναλύονται, συνδυάζονται και τελικά αποφασίζεται η σχετική εθνική εμπλοκή και δράση με αποκλειστικό γνώμονα τα Εθνικά Συμφέροντα. Τα τελευταία θα ήταν  καλό κάποτε να προσδιορισθούν, να διατυπωθούν και να ταξινομηθούν στις γνωστές κατηγορίες (επιβιώσεως, ζωτικά, μείζονα και περιφερειακά), καθ’ όσον όταν διακυβεύονται Εθνικά Συμφέροντα των δύο πρώτων κατηγοριών χρησιμοποιείται ισχύς. Οι ασάφειες (σκόπιμες ή μη) είναι βολικές διότι επιτρέπουν αυθαιρεσίες, επιμερίζοντας και διαχέοντας τις ευθύνες.

Σε μία εποχή κατά την οποία στην ευρύτερη περιοχή εθνικού ενδιαφέροντος, οι γεωπολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες, με άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στην χώρα μας, η Ελλάς δυστυχώς αντιδρά αντανακλαστικά και σπασμωδικά όπως είναι αναμενόμενο αφού εδώ και δεκαετίες τα πολιτικά κόμματα εξουσίας δεν έχουν κατορθώσει να διατυπώσουν διακομματική Εθνική Στρατηγική. Στο πλαίσιο αυτό τα Σκόπια κερδίζουν έδαφος στις διεκδικήσεις τους, η Αλβανία πιέζει σε όλα τα διμερή ανοικτά μέτωπα, το Κυπριακό φαίνεται να οδηγείται σε μη ευνοϊκή επίλυση για τον ελληνισμό, ενώ αποτελεί απλώς θέμα χρόνου η αναθεωρητική Τουρκία να σκληρύνει έμπρακτα  την ήδη  ακολουθούμενη πειθαναγκαστική πολιτική της.

Πέρα και επάνω από κάθε άλλη εθνική απειλή ή πρόκληση, το τρίπτυχο «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ» αποτελεί την βόμβα που πρόκειται όχι μόνο να ακυρώσει κάθε άλλη εθνική προσπάθεια αλλά και να απειλήσει τα Εθνικά Συμφέροντα Επιβιώσεως. Είναι εύπεπτες οι διεθνιστικές, «ανθρωπιστικές» και πολυπολιτισμικές κορώνες αλλά όταν διακυβεύονται Εθνικά Συμφέροντα, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι σηκώνουν φράκτες ή απομονώνουν «επικίνδυνες» χώρες και τελικά κάποιοι  «χρήσιμοι ηλίθιοι» συσσωρεύουν τις τεράστιες μη αφομοιώσιμες ανθρώπινες μάζες από κάθε περιοχή του πλανήτη, σέρνοντας ενσυνείδητα τον χορό του Ζαλόγγου.

Η χώρα μας μειώνει διαρκώς την εθνική της ισχύ αφού διατηρεί το αξιακό έλλειμμα, παρατείνει το οικονομικό της μαρτύριο με αντιαναπτυξιακές πολιτικές, αποδυναμώνει περαιτέρω τις ΕΔ, αδρανεί στο δημογραφικό, εγκληματεί στο μεταναστευτικό, διώχνει τον ανθό της νεολαίας της στο εξωτερικό, δεν εκμεταλλεύεται τους πόρους της και  η παιδεία της  δεν εστιάζει στην απόδοση ενσυνειδήτων Ελλήνων πολιτών, δεν προσελκύει ξένους φοιτητές και δεν συνδέεται με την αγορά και την σχετική έρευνα.

Τέλος τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ κρύβουν το δάσος και προβάλλουν στην κοινή γνώμη το δένδρο.

Πριν η Ελλάς καταστεί τουρκικός δορυφόρος και πριν αντικαταστήσει τον πληθυσμό της με Ασιάτες και Αφρικανούς, θα πρέπει η ανώριμη πολιτικά ελληνική κοινωνία (η οποία διαιωνίζει τον φαύλο κύκλο του προβληματικού πολιτικού συστήματος), πριν είναι αργά να ξυπνήσει και να αντιδράσει σθεναρά και δημοκρατικά, για την επιβίωση των απογόνων της.

Δεκέμβριος 2015
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2015

on Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Ιούνιος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι
Ελπίζω να υπάρξει ευτυχής κατάληξη στην εθνική μας οικονομική περιπέτεια και για μία ακόμη φορά να μας σώσει ο Θεός της Ελλάδος (εάν δεν έχει και αυτός κουραστεί), διότι οι πολιτικοί μας ταγοί αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων, αφού δεν τολμούν να συνεργασθούν και να ομολογήσουν αλήθειες υψηλού πολιτικού κόστους, ενώ ο ανώριμος πολιτικά ελληνικός λαός εξακολουθεί να ψηφίζει τον εκάστοτε πολιτικό πλειοδοτούντα σε ανώδυνες αλλά ανέφικτες λύσεις  (π.χ. λεφτά υπάρχουν…, Ζάπεια…., πρόγραμμα Θεσσαλονίκης… κ.λπ.).

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Απρίλιος 2015

on Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Απρίλιος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι
Οι συμπολίτες μας εξακολουθούν να ζουν σε περιβάλλον εναγωνίου αβεβαιότητος. Θα υπάρξει έντιμη συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους μας ή θα παραταθεί το μαρτύριο της οικονομικής και επενδυτικής αβεβαιότητος που λειτουργεί ως αναπτυξιακή και εργασιακή τροχοπέδη; Θα υπάρξουν θετικές, για τα Εθνικά μας Συμφέροντα, εξελίξεις σε θέματα όπως το Σκοπιανό, το Κυπριακό, οι θαλάσσιες ζώνες και το ενεργειακό; Στο εσωτερικό μέτωπο οι νόμοι θα αρχίσουν να εφαρμόζονται άμεσα και προς κάθε κατεύθυνση; Θα σταθεροποιηθεί το νομικό πλαίσιο που αφορά την φορολογία, την παιδεία, την υγεία, την επιχειρηματικότητα κ.λπ. ή θα διατηρήσουμε το ρευστό και αιωρούμενο περιβάλλον που επιτρέπει την αυθαιρεσία και ενισχύει την αγωνία των πολιτών;

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2014

on Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2014

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Παρά τις σημαντικές διεθνείς εξελίξεις που επιδρούν στην περιοχή και στην χώρα μας, η ερχόμενη χρονική περίοδος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, οι οποίες αναμένεται ότι θα έχουν σημαντικές προεκτάσεις στους τομείς της οικονομίας, της εξωτερικής πολιτικής και της κοινωνίας. Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και οι ενδεχόμενες βουλευτικές εκλογές απασχολούν από τώρα όχι μόνο τον ελληνικό λαό αλλά και την διεθνή κοινή γνώμη, ιδιαίτερα δε την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η επικείμενη εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, επαναφέρει το θέμα του θεσμού αυτού τόσο ως προς την πρακτική διαδικασία επιλογής και εκλογής, όσο και ως προς την αποτίμηση της συνεισφοράς του, στα πλαίσια της Συνταγματικής του δικαιοδοσίας. Είναι διάχυτη η αίσθηση στην κοινή γνώμη, όπως αυτή εκφράζεται καθημερινά με απλοϊκό αλλά αυθεντικό τρόπο, ότι ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας, ως έχει,  επιτελεί περισσότερο εθιμοτυπικό και λιγότερο ουσιαστικό έργο, ενώ η κομματική ιδιοτέλεια και σκοπιμότητα διαδραματίζει στην πράξη καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των εκάστοτε Προέδρων. Είναι κατά συνέπεια αναγκαία η Συνταγματική αναβάθμιση του θεσμού και η στοιχειώδης διαφύλαξη του κύρους του, με αναθεώρηση των δικαιοδοσιών του Προέδρου και με την διασφάλιση της αποσυνδέσεως της εκλογής του από κομματικές σκοπιμότητες. Ο ελληνικός λαός θα ήθελε τον Πρόεδρό του, ουσιαστικό σύμβολο ενότητας και ασφαλιστική δικλείδα σε περιπτώσεις δυσαρμονίας της λαϊκής βουλήσεως με αυτήν των εκπροσώπων του στην Βουλή. Σε κάθε περίπτωση η επιβαλλομένη αναβάθμιση των δικαιοδοσιών του Προέδρου δεν θα πρέπει να δημιουργήσει δεύτερο πόλο εξουσίας, βάσει και του σχετικού βεβαρημένου ιστορικού παρελθόντος της χώρας.
Το ενδεχόμενο μη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, πρόκειται να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές εν μέσω κρισίμων διεργασιών στο εξωτερικό και το εσωτερικό της. Από τις δημοσκοπήσεις συμπεραίνεται ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος αισθάνεται εγκλωβισμένος και διστάζει να εμπιστευθεί χωρίς συνεπαγόμενες τύψεις οιαδήποτε παράταξη. Τα διλήμματα πολλά, οι υποσχέσεις ακόμη περισσότερες και το διακύβευμα καθοριστικό για την περαιτέρω εθνική πορεία.
Πεμπτουσία του ευαίσθητου πολιτεύματος της Δημοκρατίας αποτελεί η εναρμόνιση της ελευθερίας με την έννομη τάξη προκειμένου να αποφεύγονται οι παρεκτροπές της απολυταρχίας και της οχλοκρατίας. Επιπλέον ο νόμος της Πολιτείας, θα πρέπει να εφαρμόζεται άμεσα και ανεξαιρέτως σε κάθε πολίτη. Η πραγματική αλλαγή ξεκινά από την αυτοκριτική. Στην χώρα μας κατέρρευσε το αξιακό σύστημα, η εφαρμογή του νόμου υπήρξε επιλεκτική, η διαφθορά είχε διεισδύσει σε μεγάλο μέρος του κοινωνικού ιστού, το πολιτικό σύστημα δεν έθεσε την υγιή παραγωγή και ανάπτυξη σε πρώτη προτεραιότητα, οι Κυβερνήσεις δανειζόμενες επί δεκαετίες δαπανούσαν περισσότερα από τα δημόσια έσοδα  και η εκάστοτε αντιπολίτευση χάιδευε αυτιά ζητώντας περισσότερες προσλήψεις, αντιπαραγωγικά «κεκτημένα» δικαιώματα και μη αξιολόγηση των δημοσίων λειτουργών, χωρίς ποτέ να καταγγείλει το συνδικαλιστικό (και όχι μόνο) φαγοπότι. Το θάρρος και η δυσκολία της αυτοκριτικής (συλλογικής και ατομικής) έγκειται στην οικειοθελή λογοδοσία,  την απόρριψη οικείων πράξεων του παρελθόντος και την έμπρακτη μεταμέλεια. Είναι περισσότερο βολικό για όλα τα κακώς κείμενα και πεπραγμένα να φταίνε «σκοτεινά ξένα κέντρα» που επιβουλεύονται την χώρα και απεργάζονται  την υποταγή της, ενώ είναι γνωστό από την εποχή του Θουκυδίδη έως την σύγχρονη εποχή του Παναγιώτη Κονδύλη, ότι μία χώρα αποτιμάται από το Διεθνές Σύστημα και τις Συμμαχίες της, όσο είναι το ειδικό γεωπολιτικό της βάρος (αρχή της αυτοβοήθειας).
Αν και ιδιαίτερα δυσχερής, για τον ώριμο Έλληνα ψηφοφόρο, η επιλογή πολιτικού κόμματος, σημαντικά γενικά κριτήρια θα πρέπει να είναι, τα πεπραγμένα και όχι οι υποσχέσεις των κομμάτων, τα προσόντα των υποψηφίων, η συμβατότητα των πολιτικών προθέσεων με το διεθνές περιβάλλον και την διεθνή συγκυρία, οι θέσεις στα εθνικά μας θέματα δια της εξωτερικής πολιτικής (τα οποία σχετίζονται με την εθνική μας ακεραιότητα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα), οι πολιτικές θέσεις και προθέσεις σε θέματα αποτροπής, ασφάλειας και άμυνας σε σχέση με τις απειλές, οι διαθέσεις και επιδιώξεις έναντι του εκρηκτικού συνδυασμού «δημογραφικό πρόβλημα, μετανάστευση και Ισλάμ», η παρουσίαση ουσιαστικού (και όχι γενικόλογου) αναπτυξιακού προγράμματος για την χώρα, η ειλικρινής και κοστολογημένη οικονομική και κοινωνική πολιτική πρόταση (με έμφαση στην περιφέρεια και τις παραμεθόριες περιοχές) και η πειστική επένδυση στην παιδεία και τον πολιτισμό. Όσο περισσότερο συγκεκριμένα είναι τα προγράμματα καθώς και το κόστος και το χρονοδιάγραμμα υλοποιήσεως αυτών, τόσο περισσότερο θα πρέπει να επιδρούν στην συνείδηση του προσανατολισμένου στο εθνικό συμφέρον ψηφοφόρου.
     Προς αποφυγή συγχύσεων και αποπροσανατολισμών, οι συμπολίτες μας θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι οι εκλεκτοί τους πολιτικοί έχουν δεσμευθεί με τις θέσεις και τα προγράμματά τους, ότι δηλαδή θα υπηρετήσουν αποκλειστικά τα Ελληνικά Εθνικά Συμφέροντα και όχι κάποια ομιχλώδη, διεθνή, οικουμενικά και πλανητικά του τύπου «παγκόσμια διακυβέρνηση», «πολίτες του κόσμου», «πανανθρώπινα δικαιώματα», «κοινωνίες και όχι έθνη», «πολυπολιτισμικά κράτη» κ.λπ., τα οποία θα έκαναν ασφαλώς πανευτυχείς κάποιες υπερδυνάμεις στον οποίων το μύλο ρίχνουν νερό οι θιασώτες των «οραμάτων» αυτών εκουσίως ή ακουσίως.

Κατεβάστε ΕΔΩ! το κείμενο!
                                                             

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2014

on Κυριακή, 07 Σεπτεμβρίου 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2014

Αγαπητά μέλη και φίλοι αναγνώστες,

Οι Έλληνες τηλεθεατές παρακολούθησαν με έκπληξη στα δελτία ειδήσεων, την επίσημη αναγγελία του Υπουργού Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, ως Υπουργού Εξωτερικών της «Μακεδονίας», κατά την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Ηνωμένο Βασίλειο, την 4η Σεπτεμβρίου 2014. Το περιστατικό απεδόθη σε σφάλμα του τελετάρχου. Ακόμη και εάν δεχθούμε την εξήγηση αυτή, γιατί άραγε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Κος Ράσμουνσεν αλλά κυρίως ο οικοδεσπότης Βρετανός Πρωθυπουργός Κος Κάμερον, δεν έσπευσαν να επανορθώσουν το «λάθος του τελετάρχου» αλλά απλώς υποδέχθηκαν τον Σκοπιανό Υπουργό με ασπασμούς, εναγκαλισμούς και πλατιά χαμόγελα; Θα πρέπει να επισημανθεί ότι δυστυχώς και οι υψηλοί εκπρόσωποι της Ελλάδος δεν αντέδρασαν άμεσα καθ’ οιονδήποτε τρόπο για το προφανώς εσκεμμένο θεσμικό ατόπημα.
Αναλογίζονται οι Δυτικοί αυτοί «φίλοι» μας ότι μετά την σκηνή αυτή, ο μέσος Έλληνας συμπεραίνει ότι το ΝΑΤΟ εν γένει και ειδικότερα η Βρετανία δεν είναι αλληλέγγυοι προς ένα κράτος μέλος αλλά αντιθέτως το υπονομεύουν; Μήπως η Βρετανική «ευαισθησία» για την μη ανάμιξη στα «εσωτερικά» θέματα άλλων κρατών, καθώς και για το «δικαίωμα» των Σκοπιανών να αυτοαποκαλούνται και να αυτοπροσδιορίζονται υπερισχύει της τηρήσεως των θεσμών, καθώς και της ΝΑΤΟϊκήςκαι ευρωπαϊκής αλληλεγγύης;
Οι Βρετανοί και οι υπόλοιποι ΝΑΤΟϊκοί φίλοι μας ασφαλώς γνωρίζουν ότι το κράτος των Σκοπίων που απαρτίζεται από Σλάβους και Αλβανούς, διεκδικεί το όνομα, την ιστορία και τον πολιτισμό της αρχαίας Μακεδονίας της οποίας οι Έλληνες κάτοικοι δεν ομιλούσαν και έγραφαν σλαβικά ή αλβανικά αλλά ελληνικά. Γνωρίζουν επίσης ότι κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου δόθηκε από την τότε Γιουγκοσλαβία στην Νότια Σερβία, η ονομασία «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και μεθοδεύθηκε η δημιουργία «μακεδονικού έθνους» για καθαρά αναθεωρητικούς και αλυτρωτικούς σκοπούς (ψευδομακεδονία του Αιγαίου), οι οποίοι διατηρούνται και σήμερα. Η αδιαφορία ή και υποστήριξη των «συμμάχων» μας (οι περισσότεροι έχουν συνάψει διπλωματικές σχέσεις σε διμερές επίπεδο, με το όνομα «Μακεδονία»), προς ένα κατασκευασμένο ψεύδος αλυτρωτικού χαρακτήρος, στρέφεται ευθέως κατά της χώρας μας, η οποία  προσπαθεί να αμυνθεί, με σχετική άρθρωση επιχειρηματολογίας για το αυτονόητο.
Μήπως άραγε θα πρέπει να θυμίσουμε στον «ευαίσθητο» Κο Κάμερον ποιός έκαψε τον Γ. Αυξεντίου και κρέμασε τους M. Καραολή και A. Δημητρίου καθώς και τόσους άλλους αγωνιστές της ΕΟΚΑ στην Κύπρο διότι αυτοί επιθυμούσαν να αυτοπροσδιορισθούν (και μάλιστα δίχως να σφετερίζονται ξένα ονόματα) και να επιλέξουν που ανήκουν; Οι Βρετανοί δεν έσπρωχναν την Τουρκία στην Κύπρο από το παράθυρο, μετά τον ελληνικό ξεσηκωμό, εφαρμόζοντας την τακτική «διαίρει και βασίλευε»; Δεν είναι οι Βρετανοί που με παρωχημένη και προκλητική αποικιοκρατική αντίληψη διατηρούν στρατιωτικές βάσεις τους σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος και μάλιστα επί τμήματος του Κυπριακού εδάφους το οποίο αποκαλούν «εθνικό έδαφος»; Αυτά για να μην ξεχνούμε μερικές πρόσφατες βρετανικές επεμβάσεις σε ξένα κράτη και δίχως να μπούμε στον κόπο να ανασύρουμε μακρά σειρά παρομοίων γεγονότων από την παλαιότερη ιστορία.
Καλό λοιπόν θα είναι οι Δυτικοί φίλοι μας να προσέχουν την στάση τους σε σειρά μειζόνων θεμάτων εθνικού ενδιαφέροντος στο εξωτερικό και το εσωτερικό της Ελλάδος, καθ’ όσον η στάση αυτή προβληματίζει έντονα την ακόμη φιλοδυτική ελληνική κοινή γνώμη και αποδυναμώνει την φιλοδυτική επιχειρηματολογία. Δεν θα έβλαπτε εάν η Δύση αναλογισθεί ρεαλιστικά την πληθώρα των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων που της παρέχει η χώρα μας, καθώς και την πιθανότητα μίας Ελλάδος όχι αιωνίως δεδομένης, αφού στην πολιτική δεν υπάρχουν μονόδρομοι και όπως εξ’ άλλου τονίζουν οι φλεγματικοί Βρετανοί «φίλοι» μας, στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι και σταθεροί εχθροί αλλά μόνο σταθερά Εθνικά Συμφέροντα.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2014

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Ιούνιος 2014

Αγαπητά Μέλη και Φίλοι Αναγνώστες

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών κατέδειξαν τον ραγδαία ανερχόμενο ευρωσκεπτικισμό πουκαθιστά γκρίζο το μέλλον της Ε.Ε. και περισσότερο θαμπό το αρχικό όραμα των ιδρυτών της. Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι και πολιτικές ευθύνες για το αποτέλεσμα αυτό αλλά και άμεση ανάγκη λήψεως μέτρων αφού πρώτα συμφωνηθεί με ειλικρίνεια και όχι με δημαγωγίες, η μορφή της Ευρώπης που θέλουμε. Συνοπτικά η Ε.Ε., σήμερα, χαρακτηρίζεται από τα εξής προβλήματα:
1. Δεν διαθέτει κοινή στρατηγική, κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας. Ο ευρωπαϊκός στρατός είναι εξαρτώμενος από τις δομές του ΝΑΤΟ.
2. Δεν γνωρίζει τα σύνορά της και δεν έχει καθορίσει τα όρια αλληλεγγύης, συνοχής και εμβαθύνσεως εν γένει μεταξύ των κρατών μελών της.
3. Η ανταγωνιστικότητα και ο διεθνής ρόλος της Ε.Ε. είναι περιορισμένα, καθ΄ όσον η υπεράσπιση των συμφερόντων της απαιτεί έγκαιρη λήψη και υλοποίηση ολοκληρωμένων αποφάσεων γεγονός όμως που δεν εξασφαλίζει ο πολυεπίπεδος κατακερματισμός της και η άσκηση εθνικών πολιτικών.
4. Είναι ενεργειακά εξαρτώμενη και μάλιστα σε περίοδο εκθετικής αυξήσεως των ενεργειακών αναγκών ανερχομένων μεγάλων δυνάμεων ανά τον πλανήτη αλλά και παγκοσμίου μειώσεως των ενεργειακών πόρων.
5. Στην γηράσκουσα Ευρώπη μειώνεται ο ενεργός πληθυσμός και συνεπώς το κοινωνικό κράτος. Τα εισαγόμενα εργατικά χέρια των μεταναστών  αποτελούν προσωρινή λύση, αφού και αυτοί γηράσκουν κάποτε.
6. Η αθρόα και διαρκής μετανάστευση προς την Ε.Ε., σε συνδυασμό με το δημογραφικό της πρόβλημα και το Ισλάμ, προκαλεί έντονα πολιτισμικά προβλήματα αλλά και προβλήματα συμβιώσεως και ασφαλείας.
Έχει καταγραφεί διαχρονικά ότι η επιβίωση (φυσική, εθνική, πολιτισμική), η ασφάλεια και η ευημερία, αποτελούν θεμελιώδη συλλογικά κοινωνικά ένστικτα συμβιώσεως. Σήμερα διαφαίνεται ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων πλειοψηφίας, αδυνατούν να ανταποκριθούν στην διάχυτη ανασφάλεια και ανέχεια των ευρωπαϊκών λαών. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν, τόσο ευκολότερα θα αποφευχθεί η προτίμηση των Ευρωπαίων ψηφοφόρωνσε πολύχρωμα αντιευρωπαϊκά κόμματα. 
Εάν τα ελκυστικά πολιτικά ευρωσκεπτικιστικά συνθήματα «η Ευρώπη των Πατρίδων», «εθνική ανεξαρτησία», «απαλλαγή από την ευρωπαϊκή καταπίεση» σημαίνουν 28 διακριτά κέντρα λήψεως αποφάσεων, τότε η Ε.Ε. δεν έχει λόγο υπάρξεως, αφού αυτή ουδέποτε θα δυνηθεί να λάβει έγκαιρες και ενιαίες αποφάσεις προασπίσεως των συμφερόντων της. Στην «Ευρώπη των ανεξαρτήτων πατρίδων», ουδείς δύναται να αποκλείσει την αναβίωση εθνικιστικών, ιδεολογικών και γεωπολιτικών διαφορών μεταξύ γειτονικών κρατών (με την σύμπραξη συμφερόντων εξωευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων), για τις οποίες η ευρύτερη περιοχή έχει βεβαρυμένο ιστορικό παρελθόν.
Παρά τιςπολιτικέςαπόψεις κάποιων, τυχόν διάλυση της Ε.Ε., δεν πρόκειται να διασφαλίσει την «εθνική ανεξαρτησία» της Ελλάδος, όσο υπάρχει αναξιόπιστοεγχώριο πολιτικό σύστημα που δημιουργεί ανερυθρίαστα τεράστιο δημόσιο χρέος και αδυνατεί (ακόμη και τώρα) να προβεί σε μεταρρυθμίσεις άνευ εξωτερικού εξαναγκασμού, όσο υπάρχει δυνατότητα επενδύσεως και αποσύρσεως ξένων κεφαλαίων από το χρηματιστήριό μας και όσο μόνη της η εθνική μας ισχύς δεν επαρκεί για να αποτρέψει τα συμφέροντα μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων στην περιοχή εθνικού μας ενδιαφέροντος. Η εκ των πραγμάτων αναπόφευκτη αναζήτηση ισχυρού στρατιωτικού ή και οικονομικού (ανισοβαρούς) συμμάχου, θα δημιουργήσει σχέσεις εθνικής εξαρτήσεως. Οι ευαγγελιζόμενοι την εντελώς «εθνικά ανεξάρτητη Ελλάδα», με το σημερινό γεωπολιτικό της μέγεθος, αποτελούν είτε ψηφοθήρες δημαγωγούς, είτε επικίνδυνους πολιτικούς λόγω αφέλειας, είτε δόλιους πολιτικούς οι οποίοι προσπαθούν να αποκολλήσουν την Ελλάδα από την Δύση, προκειμένου να την εντάξουν σε άλλουςεκτός γεωπολιτικού ρασιοναλισμού χώρους.
Είναι κατανοητή η δυσαρέσκεια και απογοήτευση των δοκιμαζομένων από την κρίση ευρωπαϊκών λαών για σειρά αποφάσεων της Ε.Ε., με οικονομικό και κοινωνικό αντίκτυπο. Ειδικότερα για τους Έλληνες είναι επιπλέον ακατανόητες ορισμένες από τις θέσεις της Ε.Ε., που άπτονται των εθνικών μας θεμάτων. Είναι τέλος κατανοητή η μέχρι στιγμής και για πολλούς λόγους αμοιβαία διακρατική καχυποψία εντός της Ε.Ε..  Εν τούτοις, τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να δεχθούν κεντρικό έλεγχο στα οικονομικά τους, εφ’ όσον επιζητούν κεντρική οικονομική κάλυψη, εγγύηση και προστασία. Είναι δυνατόν να διαθέτουν τις Ε.Δ. τους για κοινούς ευρωπαϊκούς σκοπούς, αρκεί η Ε.Ε. να εγγυάται την εδαφική τους ακεραιότητα. Είναι δυνατόν οι λαοί της ΕΕ, να αναπτύξουν κοινή ευρωπαϊκή κουλτούρα, βασισμένη αποκλειστικά στον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό, τις χριστιανικές παραδόσεις και το ευρωπαϊκό  κοσμικό κεκτημένο, διατηρώντας ταυτόχρονα την γλώσσα τους, τις εθνικές τους παραδόσεις,  και αισθανόμενοι υπερήφανοι για την καταγωγή και τον πολιτισμό τους. Τα μεγάλα κράτη της Ευρώπης οφείλουν πρώτα να γκρεμίσουν τα τείχη της καχυποψίας και να αντιληφθούν ότι και αυτά μόνα τους,  στο διεθνές περιβάλλον θα είναι νάνοι, εάν δεν επενδύσουν στο ρητό «η ισχύς εν τη ενώσει». Παρά τις γνωστές δυσχέρειες και αδυναμίες, το ευρωπαϊκό όραμα μίας Ευρώπης των Ευρωπαίων, με ελευθερία, αυτοδυναμία, ισχύ και αποτελεσματικότητα, θα πρέπει να μας εμπνέει. Η ευρωπαϊκή κεντρική αποδυνάμωση και η επιστροφή στις δήθεν ανεξάρτητες πατρίδες πιθανόν να μας μεταφέρει με την όπισθεν πίσω στην ιστορία, για μία συνάντηση με φαντάσματα του παρελθόντος.
Ιούνιος 2014

     
                                                                        

[12 3 4 5  >>