Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτιος 2016

on Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Μάρτιος 2016

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Η στρατιωτική παρέλαση της 25ης Μαρτίου, υπήρξε ο μοναδικός ίσως τόνος αισιοδοξίας κατά το τελευταίο διάστημα. Η εθνική μας επέτειος υπενθυμίζει ότι το εθνικό όραμα και η εμμονή στον σκοπό έναντι πάσης θυσίας απελευθερώνει και προσδίδει αυτοτέλεια και κύρος ενώ η διχόνοια, η οικογενειοκρατία, η διαφθορά και η αναξιοκρατία προκαλεί σκλαβιά, ταπείνωση και εξάρτηση. Τέλος παραμένει ζητούμενο το όραμα του Καποδίστρια και του Κοραή για ένα σύστημα παιδείας το οποίο εκτός από παροχή γνώσεων, να διαμορφώνει ενσυνείδητους Έλληνες πολίτες. Η συγκινητική παρέλαση των τεσσάρων παιδιών στην Γαύδο και των δύο παιδιών στους Αρκειούς, αποτελεί ηχηρό ράπισμα προς την υποτιθέμενη μέριμνα του παχύδερμου κράτους για τις παραμεθόριες περιοχές.
Στον τομέα της οικονομίας η χώρα εξακολουθεί να συντηρείται με μηχανική υποστήριξη. Η επιχειρηματικότητα και οι επενδύσεις προσκρούουν και βουλιάζουν στα πάσης μορφής εμπόδια που με μαεστρία τοποθετούνται σε κάθε τους βήμα. Οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν ξεπεράσει το επίπεδο του γραφικού και γίνονται ανέκδοτο, ενώ οι υποσχέσεις και οι «κόκκινες γραμμές» είτε καταπατούνται ευθέως, είτε τηρούνται εικονικά και καταστρατηγούνται πλαγίως. Την στιγμή που αυξάνεται η ανεργία και τα «λουκέτα» ή μεταφέρονται επιχειρήσεις στο εξωτερικό, δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής αντιληπτό κάποιο συγκεκριμένο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα εθνικής αναπτύξεως. Οι προσλήψεις αχρήστων «ημετέρων» και οι δίχως αιδώ τοποθετήσεις ακόμη και στο περιβάλλον του Πρωθυπουργού ανειδίκευτων ατόμων που μισούν τις Ένοπλες Δυνάμεις και την επαγγελματική καταξίωση εκπέμπουν λυπηρά και επικίνδυνα μηνύματα στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας. Αντί κινήτρων προς αντιμετώπιση του οξύτατου δημογραφικού μας προβλήματος, εφευρίσκονται αντικίνητρα, ενώ σημαντικό μέρος της νεολαίας εξακολουθεί να δραπετεύει στο εξωτερικό.
Ξαφνικά τα βόρεια σύνορα έκλεισαν, οι ροές μεταναστών από την Τουρκία συνεχίζονται, η μετεγκατάσταση περιορισμένου αριθμού προσφύγων από την Τουρκία αφήνεται στην εθελοντική διάθεση κάποιων κρατών της ΕΕ (για τους ήδη εγκατεστημένους στην Ελλάδα «τσιμουδιά»), το ΝΑΤΟ και η FRONTEX διαπρέπουν στον ρόλο του Ποντίου Πιλάτου και οι Τούρκοι «εμπειρογνώμονες» επί ελληνικών νήσων ανέλαβαν καθήκοντα διαλογής ψυχών προς επιστροφή. Η Ελλάς καθ’ όλο το 2015 εκτελούσε χρέη τροχονόμου (τζάμπα «ανθρωπισμός»), αφού δίχως πλήρη τήρηση διαδικασιών, δίχως θέσπιση αντικινήτρων και περιορισμών, έδειχνε και διευκόλυνε τον δρόμο ενός εκατομμυρίου μεταναστών προς την ΕΕ. Σύμφωνα με προβλέψεις κυβερνητικών στελεχών, οι μετανάστες πιθανόν να φθάσουν τις 150.000 (στην πραγματικότητα ο αριθμός αυτός δυνατόν να διπλασιασθεί). Με τα νέα δεδομένα ανά χείρας ο κρατικός μηχανισμός σε αγαστή συνεργασία με τα ΜΜΕ «χρυσώνουν το χάπι» προσπαθώντας να πείσουν την κοινή γνώμη για την αρμονία και την ευτυχία της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και παράλληλα αγγαρεύουν κατ΄ αποκλειστικότητα τις Ένοπλες Δυνάμεις, δηλαδή τον μόνο κρατικό φορέα που ακόμη λειτουργεί για την οργάνωση, μέριμνα και υποστήριξη των μεταναστών, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις επιπτώσεις στην κύρια αποστολή τους.
Οι εγχώριοι «προοδευτικοί», «ανθρωπιστές», «διεθνιστές» και «κοσμοπολίτες», θα πρέπει να γνωρίζουν ότι με δεδομένα τα δημογραφικά μας χάλια, η διάσπαση της κοινωνικής συνοχής και κυρίως η εξάλειψη της εθνικής συλλογικής συνειδήσεως εξυπηρετεί τα σχέδια υπερδυνάμεων (αλλά και περιφερειακών επιβουλέων), οι οποίες δεν επιθυμούν εθνικές αντιστάσεις και εθνικά σύνορα. Με τις ουτοπικές πολυπολιτισμικές κοινωνίες (την παρά φύση δηλαδή συνύπαρξη κοσμικής και θεοκρατικής κοινωνίας και μάλιστα με άνιση πληθυσμιακή ανάπτυξη) που ευαγγελίζονται οι κύριοι αυτοί, καταστρέφουν ότι έχει απομείνει στην χώρα και μετατρέπονται σε αφελείς ή ενσυνείδητους νεροκουβαλητές της (ή των) υπερδυνάμεως (ων).

Μάρτιος 2016
Αντιναύαρχος ε.α.

Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2016

on Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2016

Αγαπητά μέλη και φίλοι,

Η κακοδαιμονία της Ελλάδος δυστυχώς συνεχίζεται σε κάθε επί μέρους τομέα λόγω του ανεπαρκούς πολιτικού συστήματος το οποίο χαρακτηρίζεται από αναποτελεσματικούς κυβερνώντες και από πολιτικά κόμματα ανίκανα στο σύνολό τους να χαράξουν διακομματική Εθνική Στρατηγική. Απόρροια του γεγονότος αυτού είναι οι αποσπασματικές, συγκυριακές, εμβαλωματικές και αλληλοαναιρούμενες στρατηγικές αποφάσεις οι οποίες ποικίλλουν από κυβέρνηση σε κυβέρνηση και από Υπουργό σε Υπουργό.

Στο εσωτερικό της χώρας το μεταναστευτικό πρόβλημα διογκώνεται με άκρως δυσοίωνες προοπτικές (εκρηκτικός συνδυασμός δημογραφικού – μεταναστεύσεως – Ισλάμ) και οιοσδήποτε ανησυχεί ή διαμαρτύρεται για τα αυτονόητα, βρίσκει απέναντί του σύσσωμα Κυβέρνηση και την πλειοψηφία των ΜΜΕ να τον μέμφονται με τίτλους όπως αυτούς του ρατσιστού, ξενοφοβικού ή ναζιστού. Προ της στοχοποιήσεως αμυνομένων πολιτών και της αναλήψεως «αντιρατσιστικών» μέτρων, συνιστάται στο σύνολο των πολιτικών, να ορίσουν πρώτα επ’ ακριβώς τι είναι ο «ρατσισμός» (αξίζει μία σχετική συζήτηση) και επιπλέον σαν πρώτο δείγμα αξιοπιστίας και παραδείγματος προς τον «αμαθή» και «αντιδημοκρατικό» λαό που διαμαρτύρεται, να απομακρύνουν τα τέκνα τους από τα ιδιωτικά σχολεία και να τα εγγράψουν σε σχολεία όπως αυτό της Γκράβα (Πατησίων) όπου το 80% των μαθητών είναι αλλοδαποί.

Η γενική κατάσταση στην παιδεία είναι δυνατόν να συνοψισθεί στην κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, επαναφορά των αιωνίων φοιτητών, την επαναφορά της εκλογικής ομηρίας των καθηγητών και κυρίως στον προβληματισμό του Υπουργού Παιδείας στο κατά πόσο θα έπρεπε η γλώσσα μας να έχει τόσα πολλά φωνήεντα…

Δεν χρειάζεται κάποιος να αναλάβει ρόλο Κασσάνδρας για να προβλέψει ότι με το υφιστάμενο περιβάλλον (φορολογία, γραφειοκρατία, δικαιοσύνη, οικονομία, ανύπαρκτη έρευνα και καινοτομία, αντιεπιχειρηματικά μέτρα κ.λπ.), οι επενδύσεις και η ανάπτυξη αποτελούν ουτοπική αυταπάτη. Τα κοινωνικά αποτελέσματα της ανεργίας, της πενίας, της επιδεινώσεως του δημογραφικού και της μαζικής φυγής νέων στο εξωτερικό δίνουν το τόνο του αδιεξόδου, ενώ η ανομία και το έγκλημα αποτελούν καθημερινότητα στην ζωή των ανυπεράσπιστων Ελλήνων.

Στις Ένοπλες Δυνάμεις τα εξοπλιστικά προγράμματα έχουν περίπου μηδενισθεί (με αντίστοιχη συρρίκνωση της εθνικής αποτροπής), ενώ μάχιμα στελέχη (ακόμη και των ειδικών δυνάμεων), εντός της βραχείας θητείας τους, αναλαμβάνουν και καθήκοντα σχετικά με συσσίτια και εγκαταστάσεις των μεταναστών.

Στις σχέσεις με την ΕΕ, την χώρα μας συνοδεύει πλέον παγίως η αναξιοπιστία και γραφικότης αφού υπάρχει διγλωσσία και σειρά «ιδιόρρυθμων» διαπραγματεύσεων που καταλήγουν σε ενυπόγραφες συμφωνίες οι οποίες είτε δεν εφαρμόζονται είτε εφαρμόζονται κατόπιν εορτής, με «πόνο ψυχής» και πριν στεγνώσει η μελάνη της υπογραφής ζητείται επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας.

Προκαλεί μεγάλη ανησυχία η πίεση για ταχεία «επίλυση» του Κυπριακού (σε διζωνική και δικοινοτική βάση), η οποία φαίνεται ότι συνδέεται με τις εξελίξεις των σχέσεων Τουρκίας και Δύσεως, με το Κουρδικό και με την ενέργεια των υδρογονανθράκων της Μ. Ανατολής και της Α. Μεσογείου. Οι ελπίδες στρέφονται δυστυχώς στο προβλεπόμενο σχετικό δημοψήφισμα του κυπριακού λαού.

Ενώ από τα χείλη Υπουργών μας, ξεφεύγει κατά διαστήματα η λέξη «Μακεδονία», όταν αναφέρονται στο κράτος των Σκοπίων, προσφάτως ο πρώην Πρωθυπουργός Λ. Γκεοργκίεφσκι παραδέχθηκε ότι οι κάτοικοι της χώρας του είναι Σλάβοι και δεν σχετίζονται με τους αρχαίους Μακεδόνες. Δεδομένου ότι η ονομασία συνδέεται άρρηκτα με την εθνική ταυτότητα του γειτονικού κράτους, ας γίνει κατανοητό επί τέλους σε όσους απεργάζονται συμβιβαστικές «λύσεις», ότι η νομιμοποίηση της «Συνταγματικής ονομασίας» των Σκοπίων δεν θα προέλθει από τις επικυρωτικές υπογραφές ακόμη και όλων των κρατών του πλανήτου αλλά από την υπογραφή της Ελλάδος.

Οι ανωτέρω ενδεικτικές εξελίξεις (ο κατάλογος των εσωτερικών και εξωτερικών θεμάτων εθνικής εμβέλειας είναι πολύ μεγάλος) επιβεβαιώνουν τον αρχικό ισχυρισμό περί απουσίας Εθνικής Στρατηγικής επί στρατηγικών επιλογών, αποφάσεων και ενεργειών. Είναι καιρός η κοινή γνώμη να φωνάξει με κάθε τρόπο την απαίτηση ταχείας ωριμάνσεως του πολιτικού συστήματος, διότι όσο και εάν «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» καθένας αφουγκράζεται τον ρόγχο της και διαισθάνεται τα όρια των αντοχών της. Πάντοτε υπάρχει ελπίδα αλλά χρειάζεται πραγματική πολιτική ηγεσία με εθνικό (και όχι διεθνικό) όραμα, ειλικρινή σχέση με τους Έλληνες πολίτες, προσηλωμένη αμιγώς στα Εθνικά Συμφέροντα, με  πολιτική βούληση για ανατροπές, αποφασισμένη να θεσπίσει κράτος δικαίου και επιβολής των νόμων καθώς και έμπρακτη διάθεση να εμπνεύσει δια του παραδείγματος.

Σεπτέμβριος 2016
Αντιναύαρχος ε.α.

Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2015

on Τρίτη, 08 Δεκεμβρίου 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Οι Κυβερνήσεις που φιλοδοξούν να υπηρετούν αποτελεσματικά τους πολίτες που τις εκλέγουν εκκινούν από την κατανόηση της αποστολής τους, δεδομένου ότι από αυτήν απορρέουν οι επί μέρους σκοποί, στρατηγικές και άλλες ενέργειες. Η μη κατανόηση της αποστολής καθιστά τα επί μέρους κυβερνητικά έργα ασαφή, ασύνδετα και συχνά αλληλοαναιρούμενα με ανάλογες εθνικές επιπτώσεις.

Ο ΥΠΕΞ Κος Κοτζιάς κατά την ομιλία του της 5ης Δεκεμβρίου 2015 στην Βουλή, στα πλαίσια του προϋπολογισμού 2016, έθεσε ως κριτήρια ασκήσεως της εξωτερικής πολιτικής, τα Εθνικά Συμφέροντα, τον πατριωτισμό, την πορεία της ΕΕ, τις διεθνείς εξελίξεις, το διεθνές δίκαιο και τον διεθνισμό. Κατά την άποψή μας πρόκειται περί σφάλματος κατανοήσεως της αποστολής του.

Μοναδικό κριτήριο ασκήσεως εξωτερικής πολιτικής, αποτελούν τα Εθνικά Συμφέροντα. Τελεία και παύλα. Τα υπόλοιπα δεν ευρίσκονται στο ίδιο επίπεδο αλλά παρακολουθούνται, συνεξετάζονται, αναλύονται, συνδυάζονται και τελικά αποφασίζεται η σχετική εθνική εμπλοκή και δράση με αποκλειστικό γνώμονα τα Εθνικά Συμφέροντα. Τα τελευταία θα ήταν  καλό κάποτε να προσδιορισθούν, να διατυπωθούν και να ταξινομηθούν στις γνωστές κατηγορίες (επιβιώσεως, ζωτικά, μείζονα και περιφερειακά), καθ’ όσον όταν διακυβεύονται Εθνικά Συμφέροντα των δύο πρώτων κατηγοριών χρησιμοποιείται ισχύς. Οι ασάφειες (σκόπιμες ή μη) είναι βολικές διότι επιτρέπουν αυθαιρεσίες, επιμερίζοντας και διαχέοντας τις ευθύνες.

Σε μία εποχή κατά την οποία στην ευρύτερη περιοχή εθνικού ενδιαφέροντος, οι γεωπολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες, με άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις στην χώρα μας, η Ελλάς δυστυχώς αντιδρά αντανακλαστικά και σπασμωδικά όπως είναι αναμενόμενο αφού εδώ και δεκαετίες τα πολιτικά κόμματα εξουσίας δεν έχουν κατορθώσει να διατυπώσουν διακομματική Εθνική Στρατηγική. Στο πλαίσιο αυτό τα Σκόπια κερδίζουν έδαφος στις διεκδικήσεις τους, η Αλβανία πιέζει σε όλα τα διμερή ανοικτά μέτωπα, το Κυπριακό φαίνεται να οδηγείται σε μη ευνοϊκή επίλυση για τον ελληνισμό, ενώ αποτελεί απλώς θέμα χρόνου η αναθεωρητική Τουρκία να σκληρύνει έμπρακτα  την ήδη  ακολουθούμενη πειθαναγκαστική πολιτική της.

Πέρα και επάνω από κάθε άλλη εθνική απειλή ή πρόκληση, το τρίπτυχο «δημογραφικό – μετανάστευση – Ισλάμ» αποτελεί την βόμβα που πρόκειται όχι μόνο να ακυρώσει κάθε άλλη εθνική προσπάθεια αλλά και να απειλήσει τα Εθνικά Συμφέροντα Επιβιώσεως. Είναι εύπεπτες οι διεθνιστικές, «ανθρωπιστικές» και πολυπολιτισμικές κορώνες αλλά όταν διακυβεύονται Εθνικά Συμφέροντα, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι σηκώνουν φράκτες ή απομονώνουν «επικίνδυνες» χώρες και τελικά κάποιοι  «χρήσιμοι ηλίθιοι» συσσωρεύουν τις τεράστιες μη αφομοιώσιμες ανθρώπινες μάζες από κάθε περιοχή του πλανήτη, σέρνοντας ενσυνείδητα τον χορό του Ζαλόγγου.

Η χώρα μας μειώνει διαρκώς την εθνική της ισχύ αφού διατηρεί το αξιακό έλλειμμα, παρατείνει το οικονομικό της μαρτύριο με αντιαναπτυξιακές πολιτικές, αποδυναμώνει περαιτέρω τις ΕΔ, αδρανεί στο δημογραφικό, εγκληματεί στο μεταναστευτικό, διώχνει τον ανθό της νεολαίας της στο εξωτερικό, δεν εκμεταλλεύεται τους πόρους της και  η παιδεία της  δεν εστιάζει στην απόδοση ενσυνειδήτων Ελλήνων πολιτών, δεν προσελκύει ξένους φοιτητές και δεν συνδέεται με την αγορά και την σχετική έρευνα.

Τέλος τα «ανεξάρτητα» ΜΜΕ κρύβουν το δάσος και προβάλλουν στην κοινή γνώμη το δένδρο.

Πριν η Ελλάς καταστεί τουρκικός δορυφόρος και πριν αντικαταστήσει τον πληθυσμό της με Ασιάτες και Αφρικανούς, θα πρέπει η ανώριμη πολιτικά ελληνική κοινωνία (η οποία διαιωνίζει τον φαύλο κύκλο του προβληματικού πολιτικού συστήματος), πριν είναι αργά να ξυπνήσει και να αντιδράσει σθεναρά και δημοκρατικά, για την επιβίωση των απογόνων της.

Δεκέμβριος 2015
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ.
Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2015

on Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Ιούνιος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι
Ελπίζω να υπάρξει ευτυχής κατάληξη στην εθνική μας οικονομική περιπέτεια και για μία ακόμη φορά να μας σώσει ο Θεός της Ελλάδος (εάν δεν έχει και αυτός κουραστεί), διότι οι πολιτικοί μας ταγοί αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων, αφού δεν τολμούν να συνεργασθούν και να ομολογήσουν αλήθειες υψηλού πολιτικού κόστους, ενώ ο ανώριμος πολιτικά ελληνικός λαός εξακολουθεί να ψηφίζει τον εκάστοτε πολιτικό πλειοδοτούντα σε ανώδυνες αλλά ανέφικτες λύσεις  (π.χ. λεφτά υπάρχουν…, Ζάπεια…., πρόγραμμα Θεσσαλονίκης… κ.λπ.).

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Απρίλιος 2015

on Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Γράφει ο Βασίλειος Μαρτζούκος, Αντιναύαρχος ε.α. ΠΝ, Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Απρίλιος 2015

Αγαπητά μέλη και φίλοι
Οι συμπολίτες μας εξακολουθούν να ζουν σε περιβάλλον εναγωνίου αβεβαιότητος. Θα υπάρξει έντιμη συμφωνία με τους ευρωπαίους εταίρους μας ή θα παραταθεί το μαρτύριο της οικονομικής και επενδυτικής αβεβαιότητος που λειτουργεί ως αναπτυξιακή και εργασιακή τροχοπέδη; Θα υπάρξουν θετικές, για τα Εθνικά μας Συμφέροντα, εξελίξεις σε θέματα όπως το Σκοπιανό, το Κυπριακό, οι θαλάσσιες ζώνες και το ενεργειακό; Στο εσωτερικό μέτωπο οι νόμοι θα αρχίσουν να εφαρμόζονται άμεσα και προς κάθε κατεύθυνση; Θα σταθεροποιηθεί το νομικό πλαίσιο που αφορά την φορολογία, την παιδεία, την υγεία, την επιχειρηματικότητα κ.λπ. ή θα διατηρήσουμε το ρευστό και αιωρούμενο περιβάλλον που επιτρέπει την αυθαιρεσία και ενισχύει την αγωνία των πολιτών;

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2014

on Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Δεκέμβριος 2014

Αγαπητά μέλη και φίλοι,
Παρά τις σημαντικές διεθνείς εξελίξεις που επιδρούν στην περιοχή και στην χώρα μας, η ερχόμενη χρονική περίοδος αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, οι οποίες αναμένεται ότι θα έχουν σημαντικές προεκτάσεις στους τομείς της οικονομίας, της εξωτερικής πολιτικής και της κοινωνίας. Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και οι ενδεχόμενες βουλευτικές εκλογές απασχολούν από τώρα όχι μόνο τον ελληνικό λαό αλλά και την διεθνή κοινή γνώμη, ιδιαίτερα δε την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η επικείμενη εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, επαναφέρει το θέμα του θεσμού αυτού τόσο ως προς την πρακτική διαδικασία επιλογής και εκλογής, όσο και ως προς την αποτίμηση της συνεισφοράς του, στα πλαίσια της Συνταγματικής του δικαιοδοσίας. Είναι διάχυτη η αίσθηση στην κοινή γνώμη, όπως αυτή εκφράζεται καθημερινά με απλοϊκό αλλά αυθεντικό τρόπο, ότι ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας, ως έχει,  επιτελεί περισσότερο εθιμοτυπικό και λιγότερο ουσιαστικό έργο, ενώ η κομματική ιδιοτέλεια και σκοπιμότητα διαδραματίζει στην πράξη καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των εκάστοτε Προέδρων. Είναι κατά συνέπεια αναγκαία η Συνταγματική αναβάθμιση του θεσμού και η στοιχειώδης διαφύλαξη του κύρους του, με αναθεώρηση των δικαιοδοσιών του Προέδρου και με την διασφάλιση της αποσυνδέσεως της εκλογής του από κομματικές σκοπιμότητες. Ο ελληνικός λαός θα ήθελε τον Πρόεδρό του, ουσιαστικό σύμβολο ενότητας και ασφαλιστική δικλείδα σε περιπτώσεις δυσαρμονίας της λαϊκής βουλήσεως με αυτήν των εκπροσώπων του στην Βουλή. Σε κάθε περίπτωση η επιβαλλομένη αναβάθμιση των δικαιοδοσιών του Προέδρου δεν θα πρέπει να δημιουργήσει δεύτερο πόλο εξουσίας, βάσει και του σχετικού βεβαρημένου ιστορικού παρελθόντος της χώρας.
Το ενδεχόμενο μη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, πρόκειται να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές εν μέσω κρισίμων διεργασιών στο εξωτερικό και το εσωτερικό της. Από τις δημοσκοπήσεις συμπεραίνεται ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος αισθάνεται εγκλωβισμένος και διστάζει να εμπιστευθεί χωρίς συνεπαγόμενες τύψεις οιαδήποτε παράταξη. Τα διλήμματα πολλά, οι υποσχέσεις ακόμη περισσότερες και το διακύβευμα καθοριστικό για την περαιτέρω εθνική πορεία.
Πεμπτουσία του ευαίσθητου πολιτεύματος της Δημοκρατίας αποτελεί η εναρμόνιση της ελευθερίας με την έννομη τάξη προκειμένου να αποφεύγονται οι παρεκτροπές της απολυταρχίας και της οχλοκρατίας. Επιπλέον ο νόμος της Πολιτείας, θα πρέπει να εφαρμόζεται άμεσα και ανεξαιρέτως σε κάθε πολίτη. Η πραγματική αλλαγή ξεκινά από την αυτοκριτική. Στην χώρα μας κατέρρευσε το αξιακό σύστημα, η εφαρμογή του νόμου υπήρξε επιλεκτική, η διαφθορά είχε διεισδύσει σε μεγάλο μέρος του κοινωνικού ιστού, το πολιτικό σύστημα δεν έθεσε την υγιή παραγωγή και ανάπτυξη σε πρώτη προτεραιότητα, οι Κυβερνήσεις δανειζόμενες επί δεκαετίες δαπανούσαν περισσότερα από τα δημόσια έσοδα  και η εκάστοτε αντιπολίτευση χάιδευε αυτιά ζητώντας περισσότερες προσλήψεις, αντιπαραγωγικά «κεκτημένα» δικαιώματα και μη αξιολόγηση των δημοσίων λειτουργών, χωρίς ποτέ να καταγγείλει το συνδικαλιστικό (και όχι μόνο) φαγοπότι. Το θάρρος και η δυσκολία της αυτοκριτικής (συλλογικής και ατομικής) έγκειται στην οικειοθελή λογοδοσία,  την απόρριψη οικείων πράξεων του παρελθόντος και την έμπρακτη μεταμέλεια. Είναι περισσότερο βολικό για όλα τα κακώς κείμενα και πεπραγμένα να φταίνε «σκοτεινά ξένα κέντρα» που επιβουλεύονται την χώρα και απεργάζονται  την υποταγή της, ενώ είναι γνωστό από την εποχή του Θουκυδίδη έως την σύγχρονη εποχή του Παναγιώτη Κονδύλη, ότι μία χώρα αποτιμάται από το Διεθνές Σύστημα και τις Συμμαχίες της, όσο είναι το ειδικό γεωπολιτικό της βάρος (αρχή της αυτοβοήθειας).
Αν και ιδιαίτερα δυσχερής, για τον ώριμο Έλληνα ψηφοφόρο, η επιλογή πολιτικού κόμματος, σημαντικά γενικά κριτήρια θα πρέπει να είναι, τα πεπραγμένα και όχι οι υποσχέσεις των κομμάτων, τα προσόντα των υποψηφίων, η συμβατότητα των πολιτικών προθέσεων με το διεθνές περιβάλλον και την διεθνή συγκυρία, οι θέσεις στα εθνικά μας θέματα δια της εξωτερικής πολιτικής (τα οποία σχετίζονται με την εθνική μας ακεραιότητα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα), οι πολιτικές θέσεις και προθέσεις σε θέματα αποτροπής, ασφάλειας και άμυνας σε σχέση με τις απειλές, οι διαθέσεις και επιδιώξεις έναντι του εκρηκτικού συνδυασμού «δημογραφικό πρόβλημα, μετανάστευση και Ισλάμ», η παρουσίαση ουσιαστικού (και όχι γενικόλογου) αναπτυξιακού προγράμματος για την χώρα, η ειλικρινής και κοστολογημένη οικονομική και κοινωνική πολιτική πρόταση (με έμφαση στην περιφέρεια και τις παραμεθόριες περιοχές) και η πειστική επένδυση στην παιδεία και τον πολιτισμό. Όσο περισσότερο συγκεκριμένα είναι τα προγράμματα καθώς και το κόστος και το χρονοδιάγραμμα υλοποιήσεως αυτών, τόσο περισσότερο θα πρέπει να επιδρούν στην συνείδηση του προσανατολισμένου στο εθνικό συμφέρον ψηφοφόρου.
     Προς αποφυγή συγχύσεων και αποπροσανατολισμών, οι συμπολίτες μας θα πρέπει να βεβαιωθούν ότι οι εκλεκτοί τους πολιτικοί έχουν δεσμευθεί με τις θέσεις και τα προγράμματά τους, ότι δηλαδή θα υπηρετήσουν αποκλειστικά τα Ελληνικά Εθνικά Συμφέροντα και όχι κάποια ομιχλώδη, διεθνή, οικουμενικά και πλανητικά του τύπου «παγκόσμια διακυβέρνηση», «πολίτες του κόσμου», «πανανθρώπινα δικαιώματα», «κοινωνίες και όχι έθνη», «πολυπολιτισμικά κράτη» κ.λπ., τα οποία θα έκαναν ασφαλώς πανευτυχείς κάποιες υπερδυνάμεις στον οποίων το μύλο ρίχνουν νερό οι θιασώτες των «οραμάτων» αυτών εκουσίως ή ακουσίως.

Κατεβάστε ΕΔΩ! το κείμενο!
                                                             

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2014

on Κυριακή, 07 Σεπτεμβρίου 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Σεπτέμβριος 2014

Αγαπητά μέλη και φίλοι αναγνώστες,

Οι Έλληνες τηλεθεατές παρακολούθησαν με έκπληξη στα δελτία ειδήσεων, την επίσημη αναγγελία του Υπουργού Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, ως Υπουργού Εξωτερικών της «Μακεδονίας», κατά την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Ηνωμένο Βασίλειο, την 4η Σεπτεμβρίου 2014. Το περιστατικό απεδόθη σε σφάλμα του τελετάρχου. Ακόμη και εάν δεχθούμε την εξήγηση αυτή, γιατί άραγε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Κος Ράσμουνσεν αλλά κυρίως ο οικοδεσπότης Βρετανός Πρωθυπουργός Κος Κάμερον, δεν έσπευσαν να επανορθώσουν το «λάθος του τελετάρχου» αλλά απλώς υποδέχθηκαν τον Σκοπιανό Υπουργό με ασπασμούς, εναγκαλισμούς και πλατιά χαμόγελα; Θα πρέπει να επισημανθεί ότι δυστυχώς και οι υψηλοί εκπρόσωποι της Ελλάδος δεν αντέδρασαν άμεσα καθ’ οιονδήποτε τρόπο για το προφανώς εσκεμμένο θεσμικό ατόπημα.
Αναλογίζονται οι Δυτικοί αυτοί «φίλοι» μας ότι μετά την σκηνή αυτή, ο μέσος Έλληνας συμπεραίνει ότι το ΝΑΤΟ εν γένει και ειδικότερα η Βρετανία δεν είναι αλληλέγγυοι προς ένα κράτος μέλος αλλά αντιθέτως το υπονομεύουν; Μήπως η Βρετανική «ευαισθησία» για την μη ανάμιξη στα «εσωτερικά» θέματα άλλων κρατών, καθώς και για το «δικαίωμα» των Σκοπιανών να αυτοαποκαλούνται και να αυτοπροσδιορίζονται υπερισχύει της τηρήσεως των θεσμών, καθώς και της ΝΑΤΟϊκήςκαι ευρωπαϊκής αλληλεγγύης;
Οι Βρετανοί και οι υπόλοιποι ΝΑΤΟϊκοί φίλοι μας ασφαλώς γνωρίζουν ότι το κράτος των Σκοπίων που απαρτίζεται από Σλάβους και Αλβανούς, διεκδικεί το όνομα, την ιστορία και τον πολιτισμό της αρχαίας Μακεδονίας της οποίας οι Έλληνες κάτοικοι δεν ομιλούσαν και έγραφαν σλαβικά ή αλβανικά αλλά ελληνικά. Γνωρίζουν επίσης ότι κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου δόθηκε από την τότε Γιουγκοσλαβία στην Νότια Σερβία, η ονομασία «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και μεθοδεύθηκε η δημιουργία «μακεδονικού έθνους» για καθαρά αναθεωρητικούς και αλυτρωτικούς σκοπούς (ψευδομακεδονία του Αιγαίου), οι οποίοι διατηρούνται και σήμερα. Η αδιαφορία ή και υποστήριξη των «συμμάχων» μας (οι περισσότεροι έχουν συνάψει διπλωματικές σχέσεις σε διμερές επίπεδο, με το όνομα «Μακεδονία»), προς ένα κατασκευασμένο ψεύδος αλυτρωτικού χαρακτήρος, στρέφεται ευθέως κατά της χώρας μας, η οποία  προσπαθεί να αμυνθεί, με σχετική άρθρωση επιχειρηματολογίας για το αυτονόητο.
Μήπως άραγε θα πρέπει να θυμίσουμε στον «ευαίσθητο» Κο Κάμερον ποιός έκαψε τον Γ. Αυξεντίου και κρέμασε τους M. Καραολή και A. Δημητρίου καθώς και τόσους άλλους αγωνιστές της ΕΟΚΑ στην Κύπρο διότι αυτοί επιθυμούσαν να αυτοπροσδιορισθούν (και μάλιστα δίχως να σφετερίζονται ξένα ονόματα) και να επιλέξουν που ανήκουν; Οι Βρετανοί δεν έσπρωχναν την Τουρκία στην Κύπρο από το παράθυρο, μετά τον ελληνικό ξεσηκωμό, εφαρμόζοντας την τακτική «διαίρει και βασίλευε»; Δεν είναι οι Βρετανοί που με παρωχημένη και προκλητική αποικιοκρατική αντίληψη διατηρούν στρατιωτικές βάσεις τους σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος και μάλιστα επί τμήματος του Κυπριακού εδάφους το οποίο αποκαλούν «εθνικό έδαφος»; Αυτά για να μην ξεχνούμε μερικές πρόσφατες βρετανικές επεμβάσεις σε ξένα κράτη και δίχως να μπούμε στον κόπο να ανασύρουμε μακρά σειρά παρομοίων γεγονότων από την παλαιότερη ιστορία.
Καλό λοιπόν θα είναι οι Δυτικοί φίλοι μας να προσέχουν την στάση τους σε σειρά μειζόνων θεμάτων εθνικού ενδιαφέροντος στο εξωτερικό και το εσωτερικό της Ελλάδος, καθ’ όσον η στάση αυτή προβληματίζει έντονα την ακόμη φιλοδυτική ελληνική κοινή γνώμη και αποδυναμώνει την φιλοδυτική επιχειρηματολογία. Δεν θα έβλαπτε εάν η Δύση αναλογισθεί ρεαλιστικά την πληθώρα των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων που της παρέχει η χώρα μας, καθώς και την πιθανότητα μίας Ελλάδος όχι αιωνίως δεδομένης, αφού στην πολιτική δεν υπάρχουν μονόδρομοι και όπως εξ’ άλλου τονίζουν οι φλεγματικοί Βρετανοί «φίλοι» μας, στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν σταθεροί φίλοι και σταθεροί εχθροί αλλά μόνο σταθερά Εθνικά Συμφέροντα.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2014

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος Π.Ν., Επίτιμος Διοικητής Σ.Ν.Δ., Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί  του Προέδρου, Ιούνιος 2014

Αγαπητά Μέλη και Φίλοι Αναγνώστες

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών κατέδειξαν τον ραγδαία ανερχόμενο ευρωσκεπτικισμό πουκαθιστά γκρίζο το μέλλον της Ε.Ε. και περισσότερο θαμπό το αρχικό όραμα των ιδρυτών της. Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι και πολιτικές ευθύνες για το αποτέλεσμα αυτό αλλά και άμεση ανάγκη λήψεως μέτρων αφού πρώτα συμφωνηθεί με ειλικρίνεια και όχι με δημαγωγίες, η μορφή της Ευρώπης που θέλουμε. Συνοπτικά η Ε.Ε., σήμερα, χαρακτηρίζεται από τα εξής προβλήματα:
1. Δεν διαθέτει κοινή στρατηγική, κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας. Ο ευρωπαϊκός στρατός είναι εξαρτώμενος από τις δομές του ΝΑΤΟ.
2. Δεν γνωρίζει τα σύνορά της και δεν έχει καθορίσει τα όρια αλληλεγγύης, συνοχής και εμβαθύνσεως εν γένει μεταξύ των κρατών μελών της.
3. Η ανταγωνιστικότητα και ο διεθνής ρόλος της Ε.Ε. είναι περιορισμένα, καθ΄ όσον η υπεράσπιση των συμφερόντων της απαιτεί έγκαιρη λήψη και υλοποίηση ολοκληρωμένων αποφάσεων γεγονός όμως που δεν εξασφαλίζει ο πολυεπίπεδος κατακερματισμός της και η άσκηση εθνικών πολιτικών.
4. Είναι ενεργειακά εξαρτώμενη και μάλιστα σε περίοδο εκθετικής αυξήσεως των ενεργειακών αναγκών ανερχομένων μεγάλων δυνάμεων ανά τον πλανήτη αλλά και παγκοσμίου μειώσεως των ενεργειακών πόρων.
5. Στην γηράσκουσα Ευρώπη μειώνεται ο ενεργός πληθυσμός και συνεπώς το κοινωνικό κράτος. Τα εισαγόμενα εργατικά χέρια των μεταναστών  αποτελούν προσωρινή λύση, αφού και αυτοί γηράσκουν κάποτε.
6. Η αθρόα και διαρκής μετανάστευση προς την Ε.Ε., σε συνδυασμό με το δημογραφικό της πρόβλημα και το Ισλάμ, προκαλεί έντονα πολιτισμικά προβλήματα αλλά και προβλήματα συμβιώσεως και ασφαλείας.
Έχει καταγραφεί διαχρονικά ότι η επιβίωση (φυσική, εθνική, πολιτισμική), η ασφάλεια και η ευημερία, αποτελούν θεμελιώδη συλλογικά κοινωνικά ένστικτα συμβιώσεως. Σήμερα διαφαίνεται ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων πλειοψηφίας, αδυνατούν να ανταποκριθούν στην διάχυτη ανασφάλεια και ανέχεια των ευρωπαϊκών λαών. Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν, τόσο ευκολότερα θα αποφευχθεί η προτίμηση των Ευρωπαίων ψηφοφόρωνσε πολύχρωμα αντιευρωπαϊκά κόμματα. 
Εάν τα ελκυστικά πολιτικά ευρωσκεπτικιστικά συνθήματα «η Ευρώπη των Πατρίδων», «εθνική ανεξαρτησία», «απαλλαγή από την ευρωπαϊκή καταπίεση» σημαίνουν 28 διακριτά κέντρα λήψεως αποφάσεων, τότε η Ε.Ε. δεν έχει λόγο υπάρξεως, αφού αυτή ουδέποτε θα δυνηθεί να λάβει έγκαιρες και ενιαίες αποφάσεις προασπίσεως των συμφερόντων της. Στην «Ευρώπη των ανεξαρτήτων πατρίδων», ουδείς δύναται να αποκλείσει την αναβίωση εθνικιστικών, ιδεολογικών και γεωπολιτικών διαφορών μεταξύ γειτονικών κρατών (με την σύμπραξη συμφερόντων εξωευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων), για τις οποίες η ευρύτερη περιοχή έχει βεβαρυμένο ιστορικό παρελθόν.
Παρά τιςπολιτικέςαπόψεις κάποιων, τυχόν διάλυση της Ε.Ε., δεν πρόκειται να διασφαλίσει την «εθνική ανεξαρτησία» της Ελλάδος, όσο υπάρχει αναξιόπιστοεγχώριο πολιτικό σύστημα που δημιουργεί ανερυθρίαστα τεράστιο δημόσιο χρέος και αδυνατεί (ακόμη και τώρα) να προβεί σε μεταρρυθμίσεις άνευ εξωτερικού εξαναγκασμού, όσο υπάρχει δυνατότητα επενδύσεως και αποσύρσεως ξένων κεφαλαίων από το χρηματιστήριό μας και όσο μόνη της η εθνική μας ισχύς δεν επαρκεί για να αποτρέψει τα συμφέροντα μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων στην περιοχή εθνικού μας ενδιαφέροντος. Η εκ των πραγμάτων αναπόφευκτη αναζήτηση ισχυρού στρατιωτικού ή και οικονομικού (ανισοβαρούς) συμμάχου, θα δημιουργήσει σχέσεις εθνικής εξαρτήσεως. Οι ευαγγελιζόμενοι την εντελώς «εθνικά ανεξάρτητη Ελλάδα», με το σημερινό γεωπολιτικό της μέγεθος, αποτελούν είτε ψηφοθήρες δημαγωγούς, είτε επικίνδυνους πολιτικούς λόγω αφέλειας, είτε δόλιους πολιτικούς οι οποίοι προσπαθούν να αποκολλήσουν την Ελλάδα από την Δύση, προκειμένου να την εντάξουν σε άλλουςεκτός γεωπολιτικού ρασιοναλισμού χώρους.
Είναι κατανοητή η δυσαρέσκεια και απογοήτευση των δοκιμαζομένων από την κρίση ευρωπαϊκών λαών για σειρά αποφάσεων της Ε.Ε., με οικονομικό και κοινωνικό αντίκτυπο. Ειδικότερα για τους Έλληνες είναι επιπλέον ακατανόητες ορισμένες από τις θέσεις της Ε.Ε., που άπτονται των εθνικών μας θεμάτων. Είναι τέλος κατανοητή η μέχρι στιγμής και για πολλούς λόγους αμοιβαία διακρατική καχυποψία εντός της Ε.Ε..  Εν τούτοις, τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να δεχθούν κεντρικό έλεγχο στα οικονομικά τους, εφ’ όσον επιζητούν κεντρική οικονομική κάλυψη, εγγύηση και προστασία. Είναι δυνατόν να διαθέτουν τις Ε.Δ. τους για κοινούς ευρωπαϊκούς σκοπούς, αρκεί η Ε.Ε. να εγγυάται την εδαφική τους ακεραιότητα. Είναι δυνατόν οι λαοί της ΕΕ, να αναπτύξουν κοινή ευρωπαϊκή κουλτούρα, βασισμένη αποκλειστικά στον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό, τις χριστιανικές παραδόσεις και το ευρωπαϊκό  κοσμικό κεκτημένο, διατηρώντας ταυτόχρονα την γλώσσα τους, τις εθνικές τους παραδόσεις,  και αισθανόμενοι υπερήφανοι για την καταγωγή και τον πολιτισμό τους. Τα μεγάλα κράτη της Ευρώπης οφείλουν πρώτα να γκρεμίσουν τα τείχη της καχυποψίας και να αντιληφθούν ότι και αυτά μόνα τους,  στο διεθνές περιβάλλον θα είναι νάνοι, εάν δεν επενδύσουν στο ρητό «η ισχύς εν τη ενώσει». Παρά τις γνωστές δυσχέρειες και αδυναμίες, το ευρωπαϊκό όραμα μίας Ευρώπης των Ευρωπαίων, με ελευθερία, αυτοδυναμία, ισχύ και αποτελεσματικότητα, θα πρέπει να μας εμπνέει. Η ευρωπαϊκή κεντρική αποδυνάμωση και η επιστροφή στις δήθεν ανεξάρτητες πατρίδες πιθανόν να μας μεταφέρει με την όπισθεν πίσω στην ιστορία, για μία συνάντηση με φαντάσματα του παρελθόντος.
Ιούνιος 2014

     
                                                                        

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2013

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Τρίτη, 24 Δεκεμβρίου 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ (ε.α.) - ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Δεκέμβριος 2013

Αγαπητά μέλη και φίλοι του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.
Κλείνει ένα ακόμη κρίσιμο έτος τόσο για την χώρα μας, όσο και για τον ευρωπαϊκό Νότο. Ανεξάρτητα από τα υπαρκτά περιθώρια εθνικών χειρισμών για την αντιμετώπιση της κρίσεως, συνολική αποτελεσματική λύση είναι δυνατόν να δοθεί μόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), η οποία θα πρέπει επί τέλους να στραφεί στα πολιτικά οράματα των δημιουργών της, παραμερίζοντας τις τρέχουσες λογιστικές πρακτικές της, πριν να είναι αργά για την ίδια της την ύπαρξη. Σε ένα άκρως ανταγωνιστικό, δυναμικό και επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον, ο διαθέσιμος χρόνος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δυστυχώς δεν είναι απεριόριστος. Τα μέτρα που λαμβάνονται προς την κατεύθυνση αυτή είναι δειλά, ανεπαρκή και δεικνύουν την έλλειψη πολιτικού αναστήματος των ευρωπαίων ηγετών, το οποίο θα τους επέτρεπε να αντιληφθούν, στην ορθή τους διάσταση, τις προκλήσεις, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους που περιστοιχίζουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Οκτώβριος 2013

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Κυριακή, 06 Οκτωβρίου 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ (ε.α.) - ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Οκτώβριος 2013

Αγαπητά Μέλη και φίλοι
Η ενισχυμένη από τις πρόσφατες γερμανικές εκλογές Κα Α. Μέρκελ (41.5% και 311 έδρες έναντι συνόλου 630), διαπραγματεύεται ήδη με τους Σοσιαλδημοκράτες (25.7%), για τον σχηματισμό ευρείας κυβερνητικής συμμαχίας. Οι Γερμανοί ψηφοφόροι ενδιαφέρονται πρωτίστως για τα εσωτερικά τους προβλήματα και όταν επιδοκιμάζουν το Μερκελικό σύνθημα «περισσότερη Ευρώπη» δεν εννοούν απαραίτητα την ολοκλήρωση αλλά περισσότερο έλεγχο στα κράτη μέλη. Η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να αντιμετωπίσει στο εσωτερικό τις προκλήσεις κυρίως της ανταγωνιστικότητας  σε σχέση με την αύξηση απολαβών, της πορείας του ΑΕΠ (αύξηση 4% το 2010, 0.9% το 2012, 0.3% το 2013), το μεταναστευτικό σε συνδυασμό με το δημογραφικό πρόβλημα και την ανάγκη εργατικού δυναμικού καθώς και την ενεργειακή στρατηγική. Η οικονομική ευρωστία της Γερμανίας αποτελεί ζωτικό συμφέρον της Ε.Ε. αλλά και αντιστρόφως η πολιτική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα της Γερμανίας βασίζεται στις ξένες αγορές και στις εξαγωγές (ισοδυναμούσαν με το 52% του ΑΕΠ το 2012). Κατά συνέπεια η ευρωστία των ευρωπαϊκών κρατών (πελατών) και η ικανότητά τους να αγοράζουν γερμανικά προϊόντα αποτελεί επίσης εθνικό γερμανικό συμφέρον.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2013

on Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Αντιναύαρχος ε.α. Β. ΜαρτζούκοςΠ.Ν., Πρόεδρος Δ.Σ./ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Ιούνιος 2013

Αγαπητά μέλη και φίλοι

Δεν απαιτούνται ικανότητες Κασσάνδρας για να διαπιστωθεί ότι το γκρίζο εθνικό τοπίο σκοτεινιάζει περισσότερο, τόσο στον εξωτερικό όσο και στον εσωτερικό τομέα.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτιος 2013

Written by ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ on Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ, ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ (ε.α.) - ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.

Οι Προβληματισμοί του Προέδρου, Μάρτιος 2013

Αγαπητά Μέλη,

Η πρόσφατη συνάντηση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδος – Τουρκίας, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί συνολικά ως θετική. Εν τούτοις παραμένει η επιφύλαξη του ακριβούς περιεχομένου των επί μέρους συμφωνιών χαμηλής πολιτικής που υπεγράφησαν και κυρίως ο τρόπος εφαρμογής των. Η ανησυχία πηγάζει από την διαπίστωση ότι η απουσία Εθνικής Στρατηγικής (δηλαδή ο συντονισμένος και μακροπρόθεσμος τρόπος χρήσεως του συνόλου των παραγόντων ισχύος του έθνους προς εκπλήρωση των Εθνικών Συμφερόντων), καταδικάζει την εκάστοτε Κυβέρνηση στην σύναψη επί μέρους τεχνοκρατικών συμφωνιών, που υπηρετούν το εκάστοτε συγκυριακό επίπεδο ελληνοτουρκικών σχέσεων, με κίνδυνο αποκλίσεων από τα ευρύτερα Εθνικά μας Συμφέροντα (υπενθυμίζεται επί παραδείγματι, η κατά το παρελθόν υιοθετηθείσα συγκυριακή πολιτική, όπως αποκαλείται «τουρκική», η θρησκευτική μειονότητα στην Θράκη, στο σύνολό της). Ο κίνδυνος επιτείνεται όταν οι διμερείς διαπραγματεύσεις και τελικές συμφωνίες πραγματοποιούνται μεταξύ γεωπολιτικά ανισοβαρών κρατών, διότι στις περιπτώσεις αυτές ευνοείται κατά κανόνα ο ισχυρός.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΙΣΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΓΔΤΜ

on Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Επιμέλεια Γιώργος Δουδούμης, Μέλος ΔΣ ΕΛΙΣΜΕ

Ανεξαρτήτως της αποδοχής ή μη του ονόματος «Βόρεια Μακεδονία» που δίνεται με τη συγκεκριμένη συμφωνία στην ΠΓΔΤΜ, το οποίο από άλλους απορρίπτεται άμεσα λόγω του ότι περιέχει τη λέξη Μακεδονία και από άλλους είναι ανεκτό υπό όρους, το περιεχόμενο της συμφωνίας έχει αρκετά σημεία, τα οποία ευλόγως δημιουργούν ερωτηματικά, τόσο για το γιατί συμφωνήθηκαν από ελληνικής πλευράς, όσο και για τις ειλικρινείς προθέσεις της απέναντι πλευράς.

Καταρχάς, όσον αφορά το «erga omnes», όλες οι χώρες του κόσμου, μηδεμιάς εξαιρουμένης, έχουν ένα όνομα για όλες τις χρήσεις, δηλαδή ισχύει για όλες το «erga omnes». Συνεπώς, αυτό δεν θα έπρεπε ούτε καν να αποτελεί θέμα διαπραγμάτευσης. Προφανώς, μπήκε έντεχνα στη διαπραγμάτευση, ήδη στη φάση προετοιμασίας, για να φανεί στο τέλος ότι κάπου υποχώρησαν τα Σκόπια. Και δυστυχώς, η ελληνική πλευρά θριαμβολόγησε για το αυτονόητο.

Παρά ταύτα, το  «erga omnes» δεν θα ισχύσει για κάποιες επιλεγμένες περιπτώσεις της συμφωνίας, οι οποίες μάλιστα είναι σημαντικές.

Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1, παράγραφος 3β αναφέρεται, ότι:

«Η ιθαγένεια του Δεύτερου Μέρους θα είναι Μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, όπως αυτή θα εγγράφεται σε όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα».

«Εrga omnes» θα ήταν αν είχε συμφωνηθεί, ότι η ιθαγένεια του Δεύτερου Μέρους θα είναι «Βορειομακεδονική». Η συμφωνημένη διατύπωση με διευκρινιστική ουρά δίπλα στη λέξη «Μακεδονική», πέραν του αδόκιμου της έκφρασης, εξαιρείται από το «erga omnes» και αυτή η εξαίρεση προβλέπεται να ισχύει για όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα.

 

Στο άρθρο 1, παράγραφος 3γ αναφέρεται ότι:

«Η επίσημη γλώσσα του Δεύτερου Μέρους θα είναι η «Μακεδονική γλώσσα», όπως αναγνωρίσθηκε από την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Τυποποίηση των Γεωγραφικών Ονομάτων, που διεξήχθη στην Αθήνα το 1977, και περιγράφεται στο άρθρο 7(3) και (4) της παρούσας Συμφωνίας».

Δυστυχώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι διαπραγματευτές δεν κατέφυγαν ούτε καν στην κατασκευή κάποιας «Βορειομακεδονικής γλώσσας», αλλά κατέφυγαν στο ψεύδος αναφέροντας μια δήθεν αναγνωρισμένη από την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ην. Εθνών για την Τυποποίηση των Γεωγραφικών Ονομάτων «Μακεδονική γλώσσα». Επ’ αυτού επικαλούμεθα την επιστημονική γνώμη του καθηγητή Γλωσσολογίας και πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών,  Γιώργου Μπαμπινιώτη: «…..Γράφαμε, εξηγούσαμε, τεκμηριώναμε, επιχειρηματολογούσαμε και νομίζαμε ότι κάποιος από τους ιθύνοντες που διαπραγματεύονται και λαμβάνουν τις αποφάσεις για το σκοπιανό θέμα θα μας ακούσει. Τίποτε. Τώρα ο αφελής γράφων τις γραμμές αυτές καταλαβαίνει γιατί ο ευφυής υπουργός παρέπεμπε πεισματικά στο 1977. Γιατί επιζητείτο εκ των υστέρων δικαιολογία για τα αδικαιολόγητα. Είχε αποφασισθεί προφανώς μέσα στο δούναι και λαβείν της διαπραγμάτευσης να αναγνωριστεί και να προσφερθεί χαριστικά η ονομασία της σλαβικής γλώσσας των Σκοπιανών σαν «μακεδονική» και ανεζητείτο δήθεν «προηγούμενο» και δήθεν «ιστορικό έρεισμα». Έτσι το των Σκοπιανών διπλωματικό «επιχείρημα» (ρητά μόλις από το 1991 που αυτονομήθηκε η ΠΓΔΜ) πως τάχα η γλώσσα τους είναι η «μακεδονική», η χρήση δηλ. εκ μέρους των Σκοπιανών μιας ψευδώνυμης ονομασίας για μια γλώσσα η οποία δεν είναι παρά ένα βουλγαροσερβικό ιδίωμα, δηλ. μια σλαβική γλώσσα, που γι’ αυτό άλλωστε γράφεται με το σλαβικό κυριλλικό αλφάβητο όπως όλες οι σλαβικές γλώσσες, αναπαρήχθη κατά κόρον από γνωρίζοντες την αλήθεια και από άλλους μη έχοντες ιδέαν του θέματος ως μη ώφειλον. Εγώ να εξηγώ δημόσια [Protagon, Τα Νέα, Ελεύθερος Τύπος, πλήθος ραδιοφωνικών συνεντεύξεων και μια τηλεοπτική] τι συζητήθηκε το 1977, ένα τεχνικό θέμα πώς θα τυποποιηθούν αποκλειστικώς τα γεωγραφικά ονόματα χωρών με λατινικό αλφάβητο (όπως η Γιουγκοσλαβία τότε, αλλά και η Ελλάδα και η Κίνα και οι αραβικές χώρες και το Ισραήλ και οι χώρες της Σοβιετικής Ένωσης και πολλές άλλες χώρες), να εξηγώ ως συμμετασχών ότι αυτό ήταν το θέμα της 3ης Διάσκεψης την Ηνωμένων Εθνών στην Αθήνα («the standardization of geographical names») και κάποιοι επίσημοι (υπουργοί και βουλευτές της κυβέρνησης) να συνεχίζουν να μιλούν αυτοί -όχι οι Σκοπιανοί!- για δήθεν αναγνώριση εκ μέρους μας της γλώσσας των Σκοπίων ως «μακεδονικής»!…».

Προφανώς, το άρθρο 1, παράγραφος 3γ, περικλείει ένα συνειδητό ψέμα περί δήθεν αναγνωρισμένης «Μακεδονικής γλώσσας». Το άρθρο αυτό παραπέμπει στο άρθρο 7 (3) και (4) της παρούσας συμφωνίας προκειμένου να «περιγραφεί» η «Μακεδονική γλώσσα».

Το άρθρο 7 (4) αναφέρει:

«Το Δεύτερο Μέρος σημειώνει ότι η επίσημη γλώσσα του, η Μακεδονική γλώσσα, ανήκει στην ομάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών. Τα Μέρη σημειώνουν ότι η επίσημη γλώσσα και τα άλλα χαρακτηριστικά του Δεύτερου Μέρους δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους».

Ερωτάται: Γιατί λοιπόν δεν αναφέρεται μια και καλή η γλώσσα ως Σλαβομακεδονική, αλλά επιμένουν στο «Μακεδονική» με παραπομπές σε υποπαραγράφους άρθρων; Προφανώς αυτό αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι τους ενδιαφέρει το σκέτο «Μακεδονική», όπως και οι «μακεδονικές» εγγραφές στα ταξιδιωτικά έγγραφα. Συνεπώς είναι σαφές, ότι η συμφωνία δεν συντάχθηκε με καλή πίστη, αλλά οι γείτονες επιμένουν στα κλεμμένα και υποβόσκουν επεκτατικές προθέσεις τους εκτός των συμφωνούμενων «βορειομακεδονικών» συνόρων.

Επίσης, στο άρθρο 7 (3) αναφέρεται:

«Αναφορικά με το Δεύτερο Μέρος, με αυτούς τους όρους νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά, διακριτώς διαφορετικά από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 7 (2)». (που αναφέρεται στη βόρεια περιοχή του Πρώτου Μέρους, δηλ. της Ελλάδος).

Ο όρος «διακριτώς διαφορετικά» είναι γενικός και αόριστος και οι ερμηνείες που θα δίδονται δεν είναι βέβαιο ότι δεν θα περιλαμβάνουν αιχμές σε βάρος της Ελληνικής Μακεδονίας. Επί πλέον, με τη λέξη «γλώσσα» ισχυροποιείται η αναγνωριζόμενη από το Πρώτο Μέρος και καθιερούμενη «Μακεδονική» και όχι «Βορειομακεδονική» ή «Σλαβομακεδονική» γλώσσα. Αντιθέτως, στο άρθρο 7 (2), το οποίο αναφέρεται στο Πρώτο Μέρος (Ελλάδα) δεν αναφέρεται η λέξη «γλώσσα» και ως προς το σημείο αυτό δεν υπάρχει ισορροπία στην περιγραφή των εκατέρωθεν αντιλήψεων για τους όρους «Μακεδονία» και «Μακεδόνας», ενώ οι λέξεις «ιστορία», «πολιτισμός» και «κληρονομιά» υπάρχουν και στο 7 (2) και στο 7 (3).

Το άρθρο 1, παράγραφος 3ε εξαιρείται επίσης από το «erga omnes» δεδομένου ότι εναρμονίζονται μόνον οι κωδικοί της χώρας για τις πινακίδες αυτοκινήτων, ενώ για όλους τους άλλους σκοπούς οι κωδικοί της χώρας παραμένουν ως έχουν αποδοθεί από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης, ο οποίος σημειωτέον αυτοορίζεται ως μη κυβερνητική οργάνωση.

Το άρθρο 1, παράγραφος 10, που «αφορά την εγκυρότητα των υφισταμένων εγγράφων και υλικού, που εκδόθηκαν από τις Αρχές του Δεύτερου Μέρους, τα Μέρη συμφωνούν ότι θα υπάρξουν δυο μεταβατικές περίοδοι, μία «τεχνική» και μία «πολιτική».

Με το άρθρο αυτό εξασφαλίζεται μια πέραν μιας εύλογης προθεσμίας χρονική άνεση, ώστε η ΠΓΔΤΜ να συνεχίζει να εμφανίζεται ως «Μακεδονία» και όχι με το συμφωνημένο όνομα «Βόρεια Μακεδονία», ώστε να εμπεδώνεται στους τρίτους, κράτη και πολίτες, ότι πρόκειται για τη «Μακεδονία» και να βοηθήσουν έτσι στο να ατονήσει αργότερα η καθιέρωση της «Βόρειας Μακεδονίας».

Συγκεκριμένα, σε ότι αφορά την «τεχνική» μεταβατική διάταξη, θα αφορά όλα τα επίσημα έγγραφα και υλικό της Δημόσιας Διοίκησης του Δεύτερου Μέρους για διεθνή χρήση και εκείνα για εσωτερική χρήση που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο εξωτερικό (π.χ. διαβατήρια, έγγραφα πρεσβειών και προξενείων με εθνόσημα και τίτλους καθώς και πινακίδες πρεσβειών και προξενείων) και θα έχει διάρκεια πέντε ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας.

Ερωτάται: Γιατί επιθυμούν μια πενταετία για μια προσαρμογή που μπορεί να γίνει σε λίγους μήνες;

Σε ότι αφορά την «πολιτική» μεταβατική περίοδο (αφορά το εσωτερικό της χώρας), στο άρθρο 1 παράγραφος 10β αναφέρεται:

«Η «πολιτική» μεταβατική περίοδος θα αφορά όλα τα έγγραφα και υλικό αποκλειστικά για εσωτερική χρήση στο Δεύτερο Μέρος. Η έκδοση των εγγράφων και υλικού που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία σύμφωνα με το Άρθρο 1(3) θα ξεκινά στο άνοιγμα κάθε διαπραγματευτικού κεφαλαίου της ΕΕ στο συναφές πεδίο, και θα ολοκληρωθεί εντός πέντε ετών από τότε».

Πέραν του γεγονότος ότι το «ξετύλιγμα» αυτή της ιδιόρρυθμης διαδικασίας θυμίζει έντονα αναλογίες στα περιλαμβανόμενα στο διαβόητο Σχέδιο Αννάν, όπως και άλλα σημεία της παρούσας συμφωνίας (γεγονός που «δένει» με τα περιλαμβανόμενα σε ανάλυση της Αμάντας Σλοτ, βοηθού υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα, για το Ινστιτούτο Brookings της Ουάσινγκτων, ότι: «η κυβέρνηση Τραμπ αξίζει να επαινεθεί για την αθόρυβη εμπλοκή της που βοήθησε στο να καλυφθεί η τελική ευθεία...Οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν σε μια αθόρυβη διπλωματία τους τελευταίους μήνες, με επικεφαλής τον υφυπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Γουές Μίτσελ και με την υποστήριξη των πρεσβευτών στην Αθήνα και τα Σκόπια…»), παρατηρείται ότι η συγκεκριμένη παράγραφος προβλέπεται να εξαιρεί για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα το «erga omnes» στο εσωτερικό της χώρας. Δηλαδή, όσο η «Βόρεια Μακεδονία» θα βρίσκεται εκτός ΕΕ και όσο τα σχετικά κεφάλαια π.χ. της Δικαιοσύνης δεν θα έχουν ανοίξει, συν πέντε χρόνια, όλα τα σχετικά επίσημα έγγραφα και υλικά (από την πινακίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης μέχρι όλα το έντυπα αρμοδιότητας του Υπουργείου Δικαιοσύνης) θα είναι τα σημερινά ισχύοντα της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και αν εν τω μεταξύ η Ευρωπαϊκή Ένωση καταργηθεί ή αποφασίσει να μην εντάξει στους κόλπους της τη «Βόρεια Μακεδονία», στο εσωτερικό της η χώρα θα λειτουργεί ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

 Αυτό σημαίνει, ότι η γειτονική χώρα θα έχει δικαίωμα που θα απορρέει από τη συμφωνία αυτή να είναι στο εσωτερικό της, ίσως και για δεκαετίες, η «Δημοκρατία της Μακεδονίας» με τη συμφωνία περί Βόρειας Μακεδονίας να είναι σε ισχύ. Αυτό όμως αντιστρατεύεται άλλα άρθρα της συμφωνίας που απαγορεύουν συμπεριφορές που θίγουν το πρώτο Μέρος (την Ελλάδα).

Τουλάχιστον περίεργη είναι η διατύπωση του άρθρου 6, παράγραφος 2, που αναφέρει, ότι «Έκαστο μέρος θα λάβει αμελλητί αποτελεσματικά μέτρα για να αποθαρρύνει και να αποτρέψει την εκδήλωση πράξεων από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν τη βία, το μίσος ή την εχθρότητα εναντίον του άλλου Μέρους…».

Επίσης, στην παράγραφο 3 του άρθρου 6 υπάρχει ανάλογη γενική απειλή για ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν τη βία, το μίσος ή την εχθρότητα..».

Και οι δύο πιο πάνω παράγραφοι δείχνουν τουλάχιστον προχειρότητα.

Στο άρθρο 8, παράγραφο 5, προβλέπεται η συγκρότηση Επιτροπής «για να εξετάσει την αντικειμενική, επιστημονική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων βασισμένη σε αυθεντικές, στοιχειοθετημένες και επιστημονικά στέρεες ιστορικές πηγές και αρχαιολογικά ευρήματα….και εφόσον θεωρήσει κατάλληλο, θα αναθεωρήσει οιαδήποτε σχολικά εγχειρίδια και βοηθητικό σχολικό υλικό όπως χάρτες, ιστορικούς άτλαντες, οδηγούς διδασκαλίας που χρησιμοποιούνται σε έκαστο από τα Μέρη, σύμφωνα με τους σκοπούς της ΟΥΝΕΣΚΟ και του Συμβουλίου της Ευρώπης».

Η παράγραφος αυτή προκαλεί μειδιάματα αλλά και οργή λαμβανομένου υπόψη ότι είναι τοις πάσι γνωστόν, ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κράτος το οποίο είναι τεχνητό κατασκεύασμα και στηρίζεται στο ψεύδος και στην πλαστογράφηση της Ιστορίας από τη δημιουργία του μέχρι σήμερα, τόσο έναντι της Ελλάδος όσο έναντι και της Βουλγαρίας κατά ένα μέρος. Περαιτέρω σχόλια επ’ αυτού κρίνονται περιττά.

Επίσης, συμφωνήθηκε να συγκροτηθεί το 2019 επιτροπή, η οποία θα εξετάσει τη χρήση εμπορικών σημάτων εντός μιας τριετίας. Αφού η ΠΓΔΤΜ θα έχει μεταμορφωθεί σε κράτος με επίσημο όνομα Βόρεια Μακεδονία, η ελληνική διαπραγματευτική θέση για τη χρήση εμπορικών σημάτων προϊόντων της ελληνικής Μακεδονίας θα υστερεί διότι η θέση θα είναι πιασμένη από άλλον και θα μας λένε, ότι τα προϊόντα σας είναι ελληνικά και συνεπώς δεν χρειάζεται να τα λέτε και μακεδονικά, εφόσον ένα θα είναι το μακεδονικό κράτος: αυτό με πρωτεύουσα τα Σκόπια.

Συμπερασματικά και εν ολίγοις, ο κ. Κοτζιάς φαίνεται να κόμισε χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς, ενώ οι γείτονες έλαβαν γλώσσα και ταυτότητα. Τα Σκόπια αποκτούν επισήμως (και με την άδεια της αστυνομίας) μακεδονική γλώσσα, ενώ οι βουλγαρικής καταγωγής και μέχρι πρόσφατα Νοτιοσλάβοι (=Γιουγκοσλάβοι) αποκτούν τη χρυσή βίζα που γράφει: Μακεδονική Εθνότητα!

Παναγιώτης Δράκος: Εμείς το χρέος, το ΔΝΤ και οι Γερμανοί!

on Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Παρακολουθώ την ανεπιτυχή προσπάθεια των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών να πετύχουν κάποια ρύθμιση του χρέους παρά τη σχετική υποστήριξη που μας παρέχει η εμμονή του ΔΝΤ. Εμείς με ρύθμιση εννοούμε και επιθυμούμε «κούρεμα». Το ΔΝΤ, διάβαζε ΗΠΑ, επιμένει αόριστα σε ρύθμιση που εξυπακούει κούρεμα. Εύλογο γιατί ούτε το ΔΝΤ ή οι ΗΠΑ έχουν να πληρώσουν τίποτα. Οι πιστωτές της Ευρωζώνης, όμως με πρώτη την Γερμανία, πρωτοστατούντος του κ. Σόιμπλε, αντιδρούν γιατί πρέπει να περάσουν από τα κοινοβούλιά τους νόμους μειωτικούς των απαιτήσεών τους. Εξάλλου τα χρήματα αυτά και τα δανεισθήκαμε, και τα σπαταλήσαμε.


Αντιπροτείνουν (από ό,τι ξέρουμε) επιμήκυνση του χρέους και/ή μείωση ή μηδενισμό των επιτοκίων. Τέτοιες λύσεις δεν φανερώνονται στα κοινοβούλια και στους ψηφοφόρους χάρις στα ανεπαρκή λογιστικά πρότυπα των ευρωπαϊκών κρατών (για τα οποία σε άλλη ευκαιρία).

Ακόμα και σε τέτοιες προτάσεις όμως οι Γερμανοί προετοιμάζονται να αντιτάξουν όσες αρνήσεις μπορούν, διεκδικώντας περαιτέρω ανταλλάγματα από την ασθενή Ελλάδα, όπως την κατάντησαν οι αποτυχημένες κυβερνήσεις της τελευταίας τεσσαρακονταπενταετίας. Έχουμε λοιπόν εναντίον μας όλους τους πιστωτές μας, πράγμα που βοηθάει αφάνταστα τους Γερμανούς.

Διερωτώμαι γιατί να μην περιορίσουμε την αντιπαλότητα στη Γερμανία και στον εκάστοτε κ. Σόιμπλε αντί να έχουμε εναντίον μας όλες τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης. Να δηλώσουμε δηλαδή ότι συνδέουμε τη μείωση του χρέους με την καταβολή από τη Γερμανία των οφειλών της, τόσο από το κατοχικό δάνειο όσο και από τις αποζημιώσεις για τις τεράστιες καταστροφές που μας προξένησε. Όλα τα ποσά αυτά θα πάνε στους άλλους πιστωτές από τα γεμάτα ταμεία της Γερμανίας.

Ειρήσθω εν παρόδω ότι τα Γερμανικά πλεονάσματα έχουν αποκτηθεί χάρη στα ελλείμματα των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης. Και ως εκ τούτου καμία από τις δανείστριές μας δεν θα στεναχωρηθεί να εισπράξει από τη Γερμανία. Επιπλέον θα υποστηρίξουν και τις, ενδεχομένως ασθενείς νομικά, απαιτήσεις μας! Ούτως ή άλλως τη φιλία των Γερμανών και του κ. Σόιμπλε δεν θα την αποκτήσουμε ποτέ, αλλά μπορεί να συμμαχήσουν μαζί μας όλοι οι πιστωτές της Ευρωζώνης προς μεγάλη ανακούφισή τους.

Τα χρόνια περνάνε, μυαλό δεν βάζουμε. Κάποιος είπε ότι το διάβασμα είναι ο προγραμματισμός του εμφυτευμένου υπολογιστού μας [δηλαδή του μυαλού]. Οι κυβερνήσεις όμως όχι μόνο δεν διαβάζουν, αλλά ούτε ακούν...

Παναγιώτης Δράκος
Πρόεδρος
Ένωση Εισηγμένων Εταιρειών

Μελέτης Η. Μελετόπουλος: Η συμφωνία είναι λάθος

on Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018. Posted in Απόψεις - Προτάσεις Μελών

Στις μεγάλες αποφάσεις της εξωτερικής πολιτικής δεν χωρούν εθνικιστικές ή ψευδοπροοδευτικές ιδεοληψίες. Στην παγκόσμια σκακιέρα οι αποφάσεις λαμβάνονται με αποκλειστικό κριτήριο τον γεωπολιτικό ρεαλισμό.
1. Η κυοφορούμενη συμφωνία δεν είναι βιώσιμη. Το πολιτικό σύστημα των Σκοπίων και οι πολίτες είναι διχασμένοι. Ο πρόεδρος Ιβάνοφ, το κόμμα του Γκρούεφσκι και ο αλβανικός πληθυσμός αντιτίθενται σφόδρα. Μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης θεωρεί την αλλαγή ονομασίας προδοσία.
2. Στην Ελλάδα συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Τα συλλαλητήρια έδειξαν πάνδημη και διαχρονική αντίθεση του ελληνικού λαού. Δεν αντισταθμίζονται από μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Επίσης, εάν στα Σκόπια διεξαχθεί δημοψήφισμα, η ελληνική κυβέρνηση θα αναγκασθεί να πράξει το ίδιο, και η όποια συμφωνία θα καταπέσει.
3. Τα Σκόπια κερδίζουν την είσοδό τους στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Προβάλλεται από ελληνικής πλευράς ως επιχείρημα η σταθεροποίησή τους. Αλλά αυτή μπορεί να εξασφαλιστεί με ειδική συμφωνία με το ΝΑΤΟ χωρίς δικαίωμα ψήφου και σύνδεση με την ΕΕ όπως η Ελλάδα πριν το 1981.



4. Η Ελλάδα θα χάσει αυτό που τα Σκόπια θα κερδίσουν: την κατοχύρωση της ονομασίας. Γιατί κόπτονται τα Σκόπια, αφού πολλά κράτη έχουν αναγνωρίσει το κρατίδιο ως «Μακεδονία»; Μα γιατί η Μακεδονία είναι μέρος της ελληνικής γεωγραφίας και ιστορίας. Η αναγνώριση από την Ελλάδα και μόνον αυτή νομιμοποιεί τη χρήση του ονόματος.
5. Την επομένη της συμφωνίας θα αμφισβητηθεί η ελληνικότητα της Μακεδονίας. Θα ζητηθεί νομικά η απαγόρευση της χρήσης του όρου Μακεδονία σε ελληνικές περιοχές, προϊόντα κ.λπ. Σε πιο ακραία εκδοχή, θα δρομολογηθεί ψευδοαλυτρωτικό κλίμα, με το επιχείρημα της ενοποίησης του όλου «μακεδονικού έθνους». Ο σκοπιανός ψευδοαλυτρωτισμός θα επανέλθει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Η δε Ελλάδα την επόμενη μέρα θα είναι μια βαθιά διχασμένη και αποδυναμωμένη χώρα.

Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης

 
[12 3 4 5  >>