Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ
Η κινούμενη άμμος των εξελίξεων στην ευρύτερη περιοχή της Α. Μεσογείου αφορά άμεσα τα κράτη της περιοχής ενώ προκαλεί παγκόσμιες γεωπολιτικές, ενεργειακές και οικονομικές επιπτώσεις. Η Ευρασία (κυρίως η Κίνα) ενισχύεται και ασκεί σταδιακή επιρροή στην περιοχή εθνικού μας ενδιαφέροντος. Η παράταση του πολέμου στην Ουκρανία ενέχει πάντοτε το ρίσκο μίας απρόβλεπτης κλιμακώσεως. Η αξιοπιστία των ΗΠΑ ως υπερδυνάμεως δοκιμάζεται στην Μ. Ανατολή και νέα περιφερειακά σχήματα αναδύονται όπως η πρόσφατη συμφωνία της Μέκκας. Η δυσχέρεια εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου από τους Διεθνείς Θεσμούς ενισχύει τις αναθεωρητικές τάσεις και την απροκάλυπτη διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων με όρους ισχύος. Οι ευρωατλαντικές σχέσεις διέρχονται κρίση ενώ η ευρωπαϊκή κοινή εξωτερική πολιτική συνεχίζει να αποτελεί ζητούμενο. Η συρρίκνωση του σιιτικού παράγοντα ενισχύει την φιλόδοξη και αναθεωρητική Τουρκία η οποία με σειρά πρωτοβουλιών της επιχειρεί να διαμορφώσει με ευνοϊκό γι’ αυτήν τρόπο τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή. Παράλληλα η Άγκυρα συνεχίζει να ενισχύει τις ένοπλες δυνάμεις της (ΤΕΔ) ενώ η πολεμική της βιομηχανία ακμάζει.
Η Τουρκία συντηρεί και ενισχύει ολόκληρο το φάσμα των επεκτατικών της διεκδικήσεων σε βάρος Ελλάδος και Κύπρου, θίγοντας άμεσα την κυριαρχία και τα κυριαρχικά τους δικαιώματα. Ακόμη και στην διάρκεια των «ήρεμων νερών» φρόντιζε να προβαίνει σε μονομερείς ενέργειες στο πλαίσιο της «Γαλάζιας Πατρίδας» των «Γκρίζων Ζωνών», του casus belli και του Τουρκο-Λιβυκού μνημονίου (π.χ. η ντροπή της Κάσου). Η Ελλάς προβαίνει στις πάγιες καταγγελίες περί «μη εννόμων αποτελεσμάτων» αλλά ουσιαστικά ακολουθεί ανακλαστικά τις εκάστοτε τουρκικές πρωτοβουλίες (κλιμάκωση, αποκλιμάκωση) δεικνύοντας ότι στερείται δικής της αυτόφωτης Εθνικής Στρατηγικής. Εάν δεν υπάρξει ισχυρή εθνική αποτροπή και επικρατήσει ο τουρκικός πειθαναγκασμός, η Ελλάς θα απεμπολήσει το πλεονέκτημα της γεωγραφίας της, θα απωλέσει την Κύπρο, θα δορυφοροποιηθεί και θα «σαλαμοποιηθεί», προδιαγράφοντας το ζοφερό της μέλλον σε συνδυασμό με το δημογραφικό και το μεταναστευτικό ζήτημα.
Η Ελλάς που θα ήθελε κάθε Έλληνας, όφειλε να διαθέτει πολιτικά κόμματα με αρραγή πολιτική έναντι εθνικών θεμάτων, κοινωνία με υψηλό φρόνημα και πνεύμα αλληλεγγύης και θυσίας, παιδεία με εθνικά πρότυπα, ηγεσία που να δίδει σε όλα το παράδειγμα και που δεν επιφυλάσσεται επί δεκαετίες να χαράξει ευθείες γραμμές βάσεως, να κηρύξει ΑΟΖ και να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα. Μία χώρα που θεωρεί το Κυπριακό ως μείζον εθνικό ζήτημα, που δεν διστάζει να αποδομεί συστηματικά τον αντίπαλο και να χρησιμοποιεί ισχύ όπου και εάν απαιτείται. Ο Έλληνας δεν θέλει την χώρα του να χρεωκοπεί δύο φορές κάθε αιώνα, ούτε να είναι ουραγός στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του. Η επένδυση στην υψηλή τεχνολογία και την άμυνα, η κοινωνική συνοχή, οι κοινωνικές παροχές και το δημογραφικό αποτελούν τα αυριανά κρίσιμα ζητήματα υπό το φάσμα της πολυεπίπεδης τουρκικής απειλής.
Κατά το τελευταίο τρίμηνο του τρέχοντος έτους αναμένεται κλιμάκωση της εντάσεως μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Η Τουρκία ενεργεί βάσει εδραιωμένης αναθεωρητικής στρατηγικής η οποία προσφάτως ενισχύθηκε με την αναβάθμισή της εντός του ΝΑΤΟ και την συμφωνία της Μέκκας. Η προκλητική ανακοίνωση θαλασσίων πάρκων, η επικείμενη ψήφιση του νομοσχεδίου περί «Γαλάζιας Πατρίδας» και οι καθημερινές προκλήσεις στρατιωτικού και υβριδικού τύπου θα εξαναγκάσουν την Ελλάδα πέραν των βαρύγδουπων δηλώσεων να αντιδράσει επί του πεδίου. Στο πλαίσιο αυτό είναι χρήσιμοι οι σύμμαχοι και οι συνεργαζόμενοι ιδιωτικοί κολοσσοί αλλά ουδείς θα υποκαταστήσει την υποχρέωση του κράτους να προασπίσει τα εθνικά του συμφέροντα. Η αποτρεπτική φήμη της χώρας επιβάλλει την ύπαρξη συγκεκριμένων αντιδράσεων για κάθε είδους πρόκληση διαφορετικά η Τουρκία θα αντιληφθεί ότι μπορεί να εκπληρώσει τους σκοπούς της σταδιακά και αναίμακτα ενώ οι «σύμμαχοι» θα βεβαιωθούν ως προς την πλευρά που θα πρέπει να πιέσουν για την «σταθερότητα» στην περιοχή.
22 – Αυγούστου – 2026
Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
Αντιπρόεδρος ΕΛΙΣΜΕ