Blog

Ενός κακού μύρια έπονται

Του Κωνσταντίνου Γκουνάγια (25.10.202

Διαχρονική η κομματικοποίηση της Εθνικής πολιτικής. Δεν υπάρχει διαρκής κοινή Ελληνική Εξωτερική στρατηγική. Κάθε καινούργια κυβέρνηση προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι οι μόνοι άριστοι και καταγίνονται σε αλχημείες Εξωτερικής Πολιτικής. Ανεπάρκεια προσώπων. ΠΘ δεν γνώριζε τι είναι κανόνες εμπλοκής!!!! Απλά βάζουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί για μικροκομματικές επιδιώξεις και το μεταθέτουν στην επόμενη κυβέρνηση, ελπίζοντας να μην χρειαστεί να το διαχειριστούν γιατί τότε θα αποδειχθεί η ανεπάρκεια τους. Πολιτικό σύστημα των επιγόνων των δολοφόνων του Ιωάννη Καποδίστρια.

Σε κείμενο μου τον Αύγουστο 2025 είχα παρατηρήσει «εν μέσω καλοκαιριού οι γεωπολιτικές εξελίξεις τρέχουν και η κυβέρνηση δείχνει «ζαλισμένη» σε μια κατάσταση παθητικής μοιρολατρίας». Δυστυχώς για μία ακόμη φορά οι ταγοί της Πατρίδας βρέθηκαν αδιάβαστοι.

Εν αναμονή των κινήσεων της Τουρκίας (πχ κατάθεση του νομοσχεδίου για την «Γαλάζια Πατρίδα» στην Τουρκική βουλή) είμαστε μάρτυρες της παθητικότητας αυτής. Καμία προληπτική αντίδραση, με μόνη ανάγνωση «αεράκι στα ήρεμα νερά». Σαν προεόρτιο ήρθε, η  δεύτερη εντός έτους, γεωπολιτική «καρπαζιά» από τον ίδιο «κατσαπλιά» με την επικύρωση του ανυπόστατου Τουρκολιβυκού μνημονίου από την Λιβυκή βουλή. Από τον στρατάρχη Χάφταρ, του οποίου τα ψέματα τα «χάψαμε» αμάσητα. Λαϊκιστή μας δούλεψε «ψιλό γαζί».

Τα μύρια έπονται;

Εκτιμώ ότι η Άγκυρα θα προσπαθήσει να δημιουργήσει τετελεσμένα με αποστολή σκαφών προς εξερεύνηση ύπαρξης υδρογονανθράκων ή και προσπάθεια διάτρησης βυθού στην περιοχή του Τουρκολιβυκού μνημονίου. Ερώτηση τί θα πράξει η Ελλάδα; Αν δεν αντιδράσει θα αποδεχθεί τους ισχυρισμούς της Τουρκίας περί Τουρκικών δικαιωμάτων. Αν δεν αντιδράσει η συμμαχία με το Ισραήλ και Αίγυπτο θα βρεθεί υπό αίρεση εκ μέρους αυτών. Κανείς δεν κάνει συμμαχία με κράτος που δεν έχει την θέληση να υπερασπιστεί τον εαυτό του και περιμένει από τους συμμάχους να βγάλουν «τα κάστανα από την φωτιά». Αν δεν αντιδράσει θα γίνει De facto. Και μετά με τον εθιμικό χαρακτήρα De Jure;

Όσοι θεωρούν ότι οι ΗΠΑ θα σπεύσουν προς επίλυση προς όφελος της Ελλάδας να το ξανασκεφτούν. Ήδη, αν και μέχρι τώρα διατείνονταν ότι τον μνημόνιο δεν έχει νομική υπόσταση κλπ, έλαβαν θέση Πόντιου Πιλάτου και είπαν να τα βρούμε. Ο Μάρκο Ρούμπιο είπε μεν στην Πνύκα ότι οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν ρήξη μεταξύ συμμάχων, αλλά δεν είπε με ποιόν θα σταθεί με τον ‘άσωτο υιό’ ή με το καλό υπάκουο και δεδομένο παιδί; Μήπως θα υποχρεώσει ξανά το υπάκουο παιδί με ”No troops, No flags”; Με νέο «γκριζάρισμα ακόμη μίας περιοχής; Για την ιστορία κάθε φορά που οι ΗΠΑ επενέβαιναν, το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό για την Ελλάδα αν όχι καταστροφικό. Οι ΗΠΑ έχουν γνώμονα το δικό τους συμφέρον. Και ο ισχυρός πηγαίνει στον ισχυρό, όχι στον δουλικό.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε ρηματική υποστήριξη στην Ελλάδα αλλά μέχρι εκεί. Γερμανή αξιωματούχος σε ερώτηση αν πρέπει να επιβληθούν κυρώσεις είπε μην φτάνουμε στα άκρα.

Η Γαλλία έστειλε τον Υπεξ στην Κωνσταντινούπολη να συζητήσουν τα θέματα, αλλά χωρίς πρόσκληση της Ελλάδας Αυτό δεν υπονοεί τίποτα στους Έλληνες ιθύνοντες;

Θα υποκύψει η Ελλάς και θα στείλει επιστολή και αίτηση αδείας στην Τουρκία; Πολύ φοβάμαι πως ναι, αν δεν το έχει ήδη πράξει κρυφίως για να μην έχουμε κυματισμό στα ήρεμα νερά.

Η Τουρκία θα φέρει προς ψήφιση το νομοσχέδιο για την ‘Γαλάζια Πατρίδα’ και θεωρώ ότι θα το δοκιμάσει στο πεδίο. Τι θα πράξει το Ελληνικό πολιτικό σύστημα με την φοβικότητα και δουλικότητα που το διακατέχει;

Μήπως η Αίγυπτος αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Τουρκία βλέποντας ότι η Ελλάδα δεν έχει την βούληση να αμυνθεί των δικαιωμάτων της και ανακρούσει πρύμναν με κάποιο κέρδος από την Τουρκία;

Αναδυόμενα ερωτήματα

Ερώτημα το οποίο αναδύεται, είναι πού είναι και τί κάνει η Ελληνική Εξωτερική πολιτική και η Διπλωματία; Κατ’ εμέ η διπλωματική αποστολή θα έπρεπε να αναγιγνώσκει τα τεκταινόμενα στην χώρα όπου εδρεύει, να προβλέπει τίς πιθανές απειλές, να δημιουργούνται τρόποι αντίδρασης ακύρωσης των κινδύνων και να δημιουργεί κλίμα επηρεασμού και συνεργασίας για την προώθηση των Εθνικών συμφερόντων. Παράλληλα να ενημερώνει τούς ιθύνοντες με στοιχεία πραγματικά όχι με τί στοιχεία οι ιθύνοντες επιθυμούν να ακούσουν. Η Ελληνική διπλωματία απέτυχε σε όλους τους τομείς. Η διπλωματική αποστολή απέτυχε να αναγνώσει τίς καταστάσεις και η εξωτερική πολιτική απέτυχε να δημιουργήσει το πλαίσιο προς όφελος των Εθνικών συμφερόντων. Η Ελληνική Εξωτερική Πολιτική πρέπει να δημιουργεί και να καθοδηγεί τα γεγονότα και όχι να τρέχει ουραγός πίσω από γεγονότα που δημιουργούν άλλοι.

Εδώ μπαίνει στην εξίσωση η ηγεσία και οι πολιτικές της ευθύνες.

Είτε τα στελέχη της Διπλωματικής αποστολής δεν είναι ικανά να επιτελέσουν το κρίσιμο έργο τους, είτε προώθησαν στη ηγεσία τίς ορθές αναφορές και η ηγεσία δεν τίς αξιοποίησε.

Αν τα στελέχη της διπλωματικής αποστολής δεν είναι ικανά θα πρέπει να αντικατασταθούν πάραυτα ή αν έχουν αξιοπρέπεια να υποβάλλουν την παραίτηση τους. Δεύτερον θα πρέπει να ελεγχθεί πως άτομα χωρίς την κατάλληλη ικανότητα προωθήθηκαν σε καίριες για την Πατρίδα θέσεις.

Αν η διπλωματική αποστολή ενήργησε ορθώς, τότε θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα γιατί η ηγεσία ολιγώρησε.

Και στις δύο περιπτώσεις η ευθύνη πίπτει στην ηγεσία η οποία φάνηκε ανεπαρκής και στις δύο περιπτώσεις. Το τι θα πράξουν οι ολιγωρούντες ή οι ανεπαρκείς για την θέση που τούς εμπιστεύτηκε η Πατρίδα και τους πληρώνει ο Ελληνικός λαός για να προωθούν τα συμφέροντα του λαού, έγκειται στο ατομικό γνώθει σαυτόν και την ατομική αξιοπρέπεια τους καθενός.

Το ΥΠΕΞ εκπροσωπεί ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες εντός και εκτός της Ελληνικής επικράτειας και όχι κομματικά συμφέροντα. Χωρίς δουλικές οσφυοκάμψεις μπροστά σε άλλους ηγέτες. Με γνώση της διαχρονικότητας της ιστορίας του Ελληνισμού και όχι μυωπικά μόνο του νέου Κράτους. Με την αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια του Ελληνικού Έθνους. Ενός από τα αρχαιότερα Έθνη. Με μια από τις αρχαιότερες πιο πλούσιες γλώσσες και ιστορία. Εν αναμονή της επετείου της 28^ης Οκτωβρίου ας θυμηθούν τι έπραξε διαχρονικά το Ελληνικό Έθνος. Ας θυμηθούν τον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, την Σαλαμίνα, τις Πλαταιές, το Βυζάντιο (τνη μόνη αυτοκρατορία που επέζησε 1 100 χρόνια), τους ήρωες της Παλιγγενεσίας, τους Βαλκανικούς πολέμους, τον Παύλο Μελά του ήρωες της Αλβανίας και όλους τους γνωστούς και αγνώστους ήρωες. Όλους όσους θυσιάστηκαν για την Πατρίδα. Για όλους εμάς και απαιτούν να συνεχίσουμε το έργο τους. Τεράστιο βάρος. Όποιος δεν το αντέχει θα πρέπει να έχει την παρρησία να το δηλώσει. Αυτό δεν λέγεται υποχώρηση. Λέγεται αξιοπρέπεια.

Το ποίημα «Γύριζε» του Κωστή Παλαμά, ενός εκ των μεγάλων Ελλήνων ποιητών, επανέρχεται επίκαιρο, αμείλικτο.

Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες Όσσα

ραγιάδες έχεις, μάνα γή

σκυφτούς για το χαράτσι

κούφιοι και οκνοί καταφρονούν

την θεία τραχιά σου γλώσσα

των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι και

Μαμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι…

Οδηγούμεθα σε πόλεμο ως αποτέλεσμα του φοβικού κατευνασμού. Ο Τσώρτσιλ μετά την διάσκεψη του Μονάχου είπε, μεταξύ της ταπεινώσεως και του πολέμου, διαλέξατε την ταπείνωση και φέρατε τον πόλεμο. Κανείς νουνεχής δεν επιθυμεί τον πόλεμο αλλά οδηγούμαστε στην ταπείνωση και στον πόλεμο.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Το κείμενο αυτό δεν έχει εθνικιστικό σοβινιστικό χαρακτήρα. Το κείμενο αυτό δεν έχει κομματική χροιά. Άλλωστε και η προηγούμενη κυβέρνηση παρέδωσε την Μακεδονία μας και πρόδωσε την ιστορία του Ελληνισμού.