Blog

Η Ασπίδα και ο Αχιλλέας

Γιάννης Χατζηαντωνίου

Ασφαλώς η χώρα χρειάζεται εξοπλισμούς. Οι αμυντικές δαπάνες δεν είναι αντιπαραγωγική σπατάλη, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, αλλά ασφάλιστρο της ομαλής συνέχειας της οικονομικής δραστηριότητας και της κοινωνικής συμβίωσης του λαού.

Ηκυβέρνηση διαφημίζει τις παραγγελίες πολεμικού υλικού περίπου ως επίλυση του αμυντικού προβλήματος της χώρας, θριαμβολογώντας για τις γαλλικές φρεγάτες και τα αεροσκάφη F-35 και Rafale παλαιότερα και πρόσφατα για τον αντιπυραυλικό θόλο που θα μας προμηθεύσει το Ισραήλ.

Ασφαλώς η χώρα χρειάζεται εξοπλισμούς. Οι αμυντικές δαπάνες δεν είναι αντιπαραγωγική σπατάλη, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, αλλά ασφάλιστρο της ομαλής συνέχειας της οικονομικής δραστηριότητας και της κοινωνικής συμβίωσης του λαού. Ούτε ισχύει ότι γενικώς ο στρατός «έξω από τα σύνορα δεν έχει δουλειά». Οι ένοπλες δυνάμεις είναι όργανο της κρατικής πολιτικής, ένοπλος βραχίονας του έθνους κι επομένως έχουν δουλειά, όπου το απαιτεί το εθνικό συμφέρον είτε άμεσα (πχ Κύπρος) είτε έμμεσα, όταν βέβαια υπάρχουν επαρκή, άμεσα και απτά ανταλλάγματα.

Όμως υπάρχουν επίσης ζητήματα που πρέπει να διευκρινιστούν και πλευρές που πρέπει να απασχολήσουν τους πολίτες.

Ένα ζήτημα είναι το κόστος. Είναι εύλογο ; Πώς είναι δυνατόν πχ. τα γαλλικά αεροσκάφη – του ίδιου τύπου να τα προμηθεύτηκε η Αίγυπτος αλλά σε σημαντικά χαμηλότερη τιμή ; Ποια είναι η εξήγηση για αυτό ; Μια κυβέρνηση σκανδάλων είναι υποχρεωμένη να επιδείξει μεγαλύτερη διαφάνεια και να παράσχει εξηγήσεις.

Ένα δεύτερο είναι οι όροι χρήσης. Υπάρχει τεχνική εξασφάλιση ότι τα μέσα αυτά θα μπορούμε αν χρειαστεί να τα χρησιμοποιήσουμε εναντίον της σήμερα ορατής και πασίδηλης απειλής στα ανατολικά μας σύνορα ή αυτό θα το κρίνουν οι σημερινοί προμηθευτές μας τότε; Ο κ.Πρωθυπουργός είπε σχετικά ότι θα φτιαχτούν από ελληνικές εταιρείες πηγαίοι κώδικες, ειρωνευόμενος τους «ανησυχούντες». Το ζήτημα όμως είναι πολύ σοβαρό για να μετατίθεται στο αόριστο μέλλον. Σε κάθε δε περίπτωση δεν έχει απαντηθεί το ερώτημα αν υπάρχει στις συμβάσεις σχετική πρόβλεψη.

Τρίτον υπάρχει το ζήτημα των πυρομαχικών. Οι πλατφόρμες όσο προηγμένες κι αν είναι εξαρτώνται απολύτως από την ποιότητα και ποσότητα των όπλων που φέρουν. Υπενθυμίζεται ότι κατά το διεθνές δίκαιο υπάρχει ζήτημα ανεφοδιασμού σε πυρομαχικά εν μέσω σύρραξης.

Υπάρχει πρόνοια γι αυτά ;

Θα μπορούσε και θα έπρεπε, η κυβέρνηση που με τόση θέρμη υποστηρίζει το REARM EUROPE, να συνδέσει τη στήριξη σε αυτό με ανάληψη από την Ελλάδα του ρόλου να παράγει στο έδαφός της τα πυρομαχικά. Αυτό θα αύξανε τις δυνατότητες της χώρας και παραγωγικά και τεχνολογικά σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα.

Το πρόβλημα ισχύει επίσης και για της περίφημη «ασπίδα». Το Ισραήλ υπέστη επίθεση από φθηνά μέσα και αρχικά την απέκρουσε με τεράστιο κόστος, μετά όμως υπήρξε κορεσμός και φαίνεται ότι δέχτηκε σημαντικά πλήγματα. Πέρα από προθέσεις και μεταβαλλόμενες συγκυρίες, η χώρα αυτή είναι πιθανό να αντιμετωπίσει και στο μέλλον επιθέσεις. Θα είναι σε θέση να μας παρέχει περαιτέρω πυρομαχικά και σε τί τιμές ; Υπάρχει πρόβλεψη για παραγωγή στην Ελλάδα αντίστοιχων συστημάτων και ιδίως πυρομαχικών ;

Μεγάλο επίσης είναι και το ζήτημα της αρμοδιότητας για την αεράμυνα, όπου μάλλον θα αποτελέσουμε την παγκόσμια πρωτοτυπία η υλοποίηση της πρόθεσης ορισμένων, αυτή να μην είναι αρμοδιότητα της Πολεμικής Αεροπορίας, όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου, τουλάχιστον τις εμπόλεμες, στο όνομα της … διακλαδικότητας !

Η «ασπίδα του Αχιλλέα» (γενικότερα, δηλαδή οι εξοπλισμοί) είναι λοιπόν ένα ζήτημα.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα δεν είναι σήμερα αυτό.

Το πρόβλημα είναι ο …. Αχιλλέας ! Η πολιτική απαξίωσης του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων έχει χτυπήσει κόκκινο.

Το μαρτυρούν οι βάσεις εισαγωγής και οι αριθμοί των εισακτέων στις παραγωγικές σχολές, που από το περίπου 18 που ήταν έχουν πέσει στο 11,5 – 14, χωρίς να υπολογίσουμε τις σχολές υπαξιωματικών.

Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί αμείβονται με απαράδεκτα χαμηλές αμοιβές, δουλεύουν δεύτερες δουλειές, στερούνται αυτονόητων επιδομάτων (στέγης, τεχνικό, παραμεθορίου κλπ). Υπάρχουν επιδόματα που χορηγούνται στο πολιτικό προσωπικό του Υπουργείου Άμυνας , αλλά όχι στους στρατιωτικούς !.

Πολλοί από αυτούς οδηγούνται σε παραίτηση, σε σημείο επικίνδυνο για την απρόσκοπτη συνέχιση της συντήρησης των πολεμικών πλοίων και αεροσκαφών. Από κοντά καλοθελητές υποψήφιοι εργολάβοι τάζουν αμοιβές κι ετοιμάζονται να οικειοποιηθούν τεχνογνωσία και εμπειρία του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων. Αυτά είναι άϋλη περιουσία του έθνους που απειλείται να γίνει επιχειρηματικό κεφάλαιο λόγω των απαράδεκτων μέτρων της κυβέρνησης , κυρίως των νέων βαθμολογικών ρυθμίσεων για τους υπαξιωματικούς, οι οποίες άμεσα πρέπει να καταργηθούν.

Είναι δεδομένο ότι ήδη υπάρχει σημαντική υποστελέχωση που επιδεινώνεται από τη μη υπηρέτηση στρατευσίμων στο Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία. Αν συνεχιστεί η σημερινή πολιτική θα υπάρξει σημαντικό πρόβλημα στο μέλλον.

Ήδη πολλοί γνωρίζοντες κρούουν των κώδωνα του κινδύνου. Οι υποδομές των ΕΔ αποψιλώνονται από έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό σε σημείο που να υφίσταται άμεσος κίνδυνος απώλειας εμπειρίας και τεχνογνωσίας. Σημαντικό πρόβλημα υπάρχει ήδη στα στρατιωτικά εργοστάσια.

Οι κυβερνητικές ρυθμίσεις δημιουργούν ή δεν επιλύουν ζητήματα και σε άλλους τομείς. Η διάταξη για τα στρατιωτικά νοσοκομεία που καταργεί την κατά προτεραιότητα πρόσβαση των στρατιωτικών και των οικογενειών τους, είναι δυνατόν να θεωρεί κανείς ότι δεν επηρεάζει αρνητικά το ηθικό τους ;

Το επανειλημμένα εξαγγελθέν και επι μακρόν ζητούμενο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας τί θα γίνει ; Ένα σοβαρό και απαραίτητο βήμα γίνεται προσπάθεια δημόσιων σχέσεων με ωραία λόγια , χωρίς ουσία. Απλά και καθαρά πρέπει να υπάρξει αυτό που ζητείται, ένα ισόκυρο ΑΕΙ με πλήρη δικαιώματα των αποφοίτων του. Στην ασπίδα του Αχιλλέα κατά τον Όμηρο ήταν ζωγραφισμένος ο κόσμος. Ο πόλεμος και τότε, αλλά ιδίως τώρα είναι θέμα και γνώσης.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα για όποιον θέλει να τα δει, στην άμυνα της χώρας υπάρχει πρόβλημα. Είναι καθήκον όλων, και πρωτίστως όσων έχουν την ευθύνη, να το αντιμετωπίσουν. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η αντιμετώπιση του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων.

Να δούμε πιο προσεκτικά την Ασπίδα, αλλά προς Θεού, να προσέξουμε περισσότερο και τον …. Αχιλλέα.

Ο Γιάννης Χατζηαντωνίου είναι Δικηγόρος, μέλος του Προσωρινού Πολιτικού Συμβουλίου της Ελπίδας για την Δημοκρατία

https://www.tovima.gr/